အခန်း (၁၆၀)

ယန်ရွှယ်သည် မိန်းကလေးယန်ကို ဤကဲ့သို့ မျက်ရည်စက်လက်နှင့် အခြေအနေမျိုးဖြင့် တစ်ဖန်ပြန်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။

ချီဖန့်အဖို့မူ မိန်းကလေးယန် တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသည့် အချိန်မှစ၍ သူ၏ မျက်ဝန်းများနှင့် မျက်နှာရိပ်မှာ မဲမှောင်သွားခဲ့သည်။ မိန်းကလေးယန် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူလည်း မမျှော်လင့်ထားသလို၊ သူမ ရောက်ရောက်ချင်း ပထမဆုံး လုပ်သည့်အလုပ်မှာလည်း ယန်ရွှယ်ကို ရှာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယန်ရွှယ်ထံမှ ဘာလိုချင်နေသနည်း။

ဒုတိယအဘွားတစ်ဦးတည်းသာ ဘာမှမသိဘဲ ရှိနေသည်။ မျက်လုံးလေးတွေ နီရဲနေသည့် မိန်းကလေးငယ်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩတကြီး မေးတော့သည်။ "အို... ကွယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ" သူမ စကားပြောရင်း သူမက ယန်ရွှယ်ကို လှမ်းကြည့်ရာ ယန်ရွှယ်က ပြုံးလျက် ရှေ့သို့တက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး အဘွား။ သူက ကျွန်မတို့နဲ့ ချီဖန့် သိတဲ့သူပါ"

ထိုအခါမှ မိန်းကလေးယန်သည် သူမ၏ ရုတ်တရက် ရောက်လာမှုမှာ မည်မျှ အားနာစရာကောင်းကြောင်း သတိထားမိသွားပြီး မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားသည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်အဘွား။ ကျွန်မ ယန်ရွှယ်နဲ့ စကားပြောစရာလေး ရှိလို့ပါ"

သူမကိုယ်သူမ အမြန်ထိန်းချုပ်ကာ အဘွားယန်ကို တောင်းပန်လိုက်သည်။

ဒုတိယအဘွားက စိတ်ထဲမထားပေ။ ထိုမိန်းကလေးမှာ ယန်ရွှယ်နှင့် ချီဖန့်တို့၏ အသိဖြစ်ကြောင်း သိရသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း အထဲဝင်ပြီး စကားပြောကြလေ"

၎င်းက မိန်းကလေးယန်၏ မျက်နှာကို ပို၍ ပူထူသွားစေသော်လည်း အဘွားအို၏ နွေးထွေးသော အကြည့်နှင့် ယန်ရွှယ်၏ နူးညံ့သော အပြုံးတို့ကြောင့် သူမသည် ချီဖန့်၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို အံတုကာ နောက်မှ လိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

အထဲရောက်သောအခါ ခန်ါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ဆော့နေသော ဖိုသီဖတ်သီ ကောင်လေးကို မြင်ပြီး သူမ အံ့သြသွားကာ ယန်ရွှယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မသားလေးပါ"

ယန်ရွှယ်က ကလေးကို ချီရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အဘွား ယန်ယွီကို ခဏလောက် ကြည့်ပေးလို့ ရမလား"

ဒုတိယအဘွားက အပြင်ဘက်မှ လှမ်းထူးသော်လည်း အထဲသို့ မဝင်လာသေးပေ။ ကောင်လေးက သူ၏ အဝတ်ဘောလုံးလေးကို မိန်းကလေးယန်ထံ လှမ်းပေးသည်။ မိန်းကလေးယန်မှာ ကြောင်သွားပြီး စကားများထစ်သွားရသည်။ "ဒါ... ဒါ ငါ့အတွက်လား"

ကောင်လေးကမူ တခိခိရယ်ရင်း ဘောလုံးကို သူမလက်ထဲ အတင်းထည့်ပေးရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းတွင် မျက်ရည်များ ပြန်လည်ဝဲတက်လာပြန်သည်။

ထိုစဉ် ချီဖန့်၏ အေးစက်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "သူက မင်းကို ကစားစရာယူပြီး မြန်မြန်ပြန်တော့လို့ ပြောနေတာ၊ သူ့မေမေကို မင်းခိုးသွားမှာ စိုးလို့တဲ့။"

ခံစားချက်အပြည့် ဖြစ်နေသော မိန်းကလေးယန်၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ယန်ရွှယ်က ချီဖန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏ စကားထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်များစွာ ပါဝင်နေကြောင်း—အထူးသဖြင့် "မြန်မြန်ပြန်တော့" ဆိုသည့် အပိုင်းကို သူမ သံသယဝင်မိသည်။

ထိုစဉ် ဒုတိယအဘွားဝင်လာပြီး ကောင်လေးကို ချီသွားသည်။ "လာ... ဘွားဘွားကြီး အခန်းမှာ သွားဆော့ရအောင်"

ထိုသို့ဆိုကာ ကလေးကို ကျီစယ်လိုက်သည်။ ကောင်လေးက တဟားဟား ရယ်မောရင်း အရာအားလုံးကို ခဏတာ မေ့သွားတော့သည်။ ယန်ရွှယ်က တံခါးပိတ်လိုက်ပြီး မိန်းကလေးယန်အတွက် ရေတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဤတွင် မိန်းကလေးယန်၏ မျက်လုံးများ ထပ်၍နီရဲလာပြီး အသံများ တုန်ရီလာခဲ့သည်။"ဝူရှင်းသဲ့ အိမ်ထောင်ပြုသွားပြီ။"

"ဘယ်သူ"

စားပွဲကို မှီပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် နားထောင်နေသော ချီဖန့်သည် ယန်ရွှယ် ဘာမှမပြောနိုင်ခင်မှာပင် သူ၏ ထက်ရှသော မက်မွန်ပွင့်မျက်ဝန်းများကို မြှောက်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ နှစ်နှစ်ကျော်ပြီဖြစ်ရာ အမျိုးသမီးယန်သည် အရင်ကကဲ့သို့ သူ့ကို မကြောက်တော့ပေ။ သို့သော် သူ၏ စူးရှသော အကြည့်အောက်တွင် သူမ တုံ့ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ လက်ထပ်ဖို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လူပါ။"

ချီဖန့်၏ မျက်နှာရိပ်မှာ ပို၍ အေးစက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းများက လှောင်ပြောင်သည့်အလား အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။

"မင်းတို့ မိသားစုက တကယ်ပဲ သမက်ရွေး တော်တာပဲ။"

ကျိုးလီရှင်း သူ၏ စာထဲတွင် ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သော "လူငယ် ပညာရှင်" ဆိုသည်မှာ ဝူရှင်းသဲ့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ ဟုတ်ပေသည်၊ သူက "ပညာရှင်" ဖြစ်နေမှာပေါ့—ထိုစဉ်က ဝူရှင်းသဲ့သည် သူတို့ ဆရာ၏ အလုပ်များကို ခိုးယူကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားရင်း အောင်မြင်မှု လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေချိန် မဟုတ်လား။

ယန်မိသားစုအနေဖြင့် ဝူရှင်းသဲ့၏ အတိတ် သို့မဟုတ် သူနှင့် ပတ်သက်မှုကို လုံးဝ မသိဘဲ နေလိမ့်မည်ဟု ချီဖန့် သံသယဝင်မိသည်။ သူ မည်သို့ အချိန်တိုအတွင်း တက်လာသနည်းဆိုသည့် နောက်ကြောင်းကို မစုံစမ်းဘဲ မိန်းကလေးယန်နှင့် ပေးစားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ထက်ရှပြီး အေးစက်သော အကြည့်ကြောင့် မိန်းကလေးယန်မှာ အတော်ကြာအောင် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။ ယန်ရွှယ်ကပင် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

"သူ အခုပဲ အိမ်ထောင်ပြုသွားတာလို့ ပြောတာလား"

သူမက ချီဖန့်ကို လှမ်းကြည့်ရာ သူက သတိထားမိပြီး သူ၏ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

မိန်းကလေးယန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ယန်ရွှယ်ကို ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကမှ ကျွန်မ သိလိုက်ရတာ။"

သို့သော် သူမကိုယ်တိုင်က လမ်းခွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါက၊ သူ အခြားတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်မည်ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဝမ်းနည်းနေရသနည်း။

ယန်ရွှယ်က တစ်ခုခု ထပ်ရှိနေသေးကြောင်း ခံစားမိသည်။ မှန်ပေသည်၊ မိန်းကလေးယန်က ဆက်ပြောခဲ့သည်။

"သူက သူ့ထက် အသက်အများကြီးကြီးတဲ့ ကွာရှင်းထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်တာ။ အဲဒါက ပြဿနာမဟုတ်ပေမဲ့ အဲဒီမိန်းမရဲ့ မိသားစုက—သူတို့က တကယ့် လူဆိုးတွေပဲ!"

သူမ စကားပြောရင်း မျက်ရည်များ ဝဲလာခဲ့သည်။

"ကျွန်မ အဲဒီမိသားစုကို သိတယ်။ အဲဒီမိန်းမရဲ့ အစ်ကိုက လူတွေကို အများကြီး ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ။ လူတိုင်းက သူ့ကွယ်ရာမှာ ကျိန်ဆဲနေကြတာ။ အရင်က သူက အဲဒီမိန်းမရဲ့ အရင်ယောကျာ်း မိသားစုကို အတင်းအကျပ် အနိုင်ကျင့် ခြိမ်းခြောက်ပြီး ကွာရှင်းခိုင်းခဲ့တာ—ယောက္ခမအိုကြီးကိုတောင် သေအောင် ခြောက်လှန့်ခဲ့တာ။"

အစောပိုင်းနှစ်များက အခြေအနေများမှာ ရှုပ်ထွေးလှပြီး ဘေးလွတ်ရန်အတွက် မိသားစုအချင်းချင်းပင် ကျောခိုင်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လူတစ်ဦးကို သေသည်အထိ တွန်းပို့ခြင်းမှာမူ လွန်လွန်းလှသည်။ ယခုမှ ယန်ရွှယ် သဘောပေါက်သွားသည်။ မိန်းကလေးယန် ဝမ်းနည်းနေခြင်းမှာ ဝူရှင်းသဲ့ လက်ထပ်သွား၍ မဟုတ်ဘဲ—ဤကဲ့သို့သော မိသားစုထဲသို့ တိုးဝင်သွားခြင်းကို ထိတ်လန့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူနှင့် လမ်းခွဲပြီးသည့်တိုင် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝူရှင်းသဲ့ကို နူးညံ့ပြီး သိက္ခာရှိသူတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူထားဆဲ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်တန်ဖိုးပေးရပေးရ ရာထူးတက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် ယခုလို လူမျိုး မဟုတ်ပေ။ မိန်းကလေးယန်၏ ကမ္ဘာကြီးမှာ ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

"သူ ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ။ သူ့အလုပ်က မလုံလောက်လို့လား။ ဘာလို့ ဒီလို လူမျိုးတွေနဲ့ ပတ်သက်ရတာလဲ"

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှာ ကျရှုံးနေ၍ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အင်အားကြီးသော ကျောထောက်နောက်ခံ မရှိပါက သူ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးရပေလိမ့်မည်။ ချီဖန့်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်သော်လည်း ဘာမှမပြောပေ။ မိန်းကလေးယန်က ယန်ရွှယ်ဘက် လှည့်ကာ မျက်ရည်များဖြင့် မေးခဲ့သည်။ "သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ"

သူမ၏ အိမ်မက်မှာ မှားယွင်းနေခဲ့သည်—ချီဖန့်သည် စေ့စပ်ပွဲ ပျက်ပြားမှုအပေါ် ကလဲ့စားချေမည့်သူ မဟုတ်—ဟု သူမ ယုံကြည်နေသော်လည်း၊ ဝူရှင်းသဲ့နှင့် သူမ၏ ဖခင်တို့က သူ့ကို ရန်စရန် မည်ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်ကိုမူ သူမ စဉ်းစား၍ မရသေးပေ။ ယခုလည်း လမ်းခွဲပြီး နှစ်နှစ်အကြာတွင် ဝူရှင်းသဲ့က ဤကဲ့သို့သော မိသားစုနှင့် လက်ထပ်လိုက်ခြင်းကို သူမ မယုံနိုင်ဘဲ ရှိနေကာ ရင်ဖွင့်စရာလည်း မရှိ ဖြစ်နေသည်။

မိန်းကလေးယန်က ယန်ရွှယ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။"ကျွန်မ ဒီလို ရောက်လာတာ ရိုင်းရာကျမှန်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ... ကျွန်မ မှတ်မိတဲ့ သူက ဒီလို မဟုတ်ဘူး!"

သူမ၏ စကားများမှာ ရှေ့နောက်မညီဘဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိမိ စွဲကိုင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပျက်စီးသွားခြင်းမှာ မည်သူ့ကိုမဆို တုန်လှုပ်စေပေလိမ့်မည်။

ယန်ရွှယ်သည် သူမကို ကမ္ဘာကြီးကို လေ့လာရန်နှင့် အိမ်ထောင်ပြုရန် မလောရန် ပထမဆုံး အားပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေချိန်တွင် မိန်းကလေးယန်အဖို့ အားကိုးရာမှာ ယန်ရွှယ်သာ ရှိတော့သည်။ ယန်ရွှယ်က သူမ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ညှစ်လိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ စိတ်လျှော့ပါ။ ရှင် သူနဲ့ လမ်းခွဲခဲ့တာက အချိန်မီ ဆုံးရှုံးမှုကို ရပ်တန့်လိုက်တာပဲ။"

မူရင်းဝတ္ထုထဲကအတိုင်းဆိုလျှင် သူမသည် သူ့အစစ်အမှန်နှင့် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို မသိမီ ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီ၍ အတူနေထိုင်သွားရမည် မဟုတ်ပါလား။ ယန်ရွှယ်က တည်ငြိမ်ပြီး နှစ်သိမ့်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါက ရှင်ပြောတဲ့ ရွာက ကျောင်းလေးက ပျက်စီးနေပြီဆို။ အခု ပြန်ဆောက်ပြီးပြီလား"

ဤအကြောင်းအရာက မိန်းကလေးယန်၏ အာရုံကို ပြောင်းလဲသွားစေသည်။"ဟုတ်တယ်! ကျွန်မတို့ မြေတူးပြီး ရွာသားတွေနဲ့ ဝိုင်းဆောက်ခဲ့ကြတာ။ ကလေးတွေလည်း အထဲကို ပြောင်းနေကြပြီ။"

"ပြီးတော့ ရှင့်ရဲ့ အခန်းဖော်လေ—အိမ်လွမ်းလို့ ညတိုင်း ငိုတတ်တဲ့ တစ်ယောက်ရော" ယန်ရွှယ် ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။

"သူ အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ"

မိန်းကလေးယန် ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ယခင်က ဂုဏ်ယူတတ်သော ပုံစံလေး ပြန်ပေါ်လာသည်။"အဲဒီတုန်းက ကျွန်မလည်း အိမ်နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝေးဖူးတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ မငိုခဲ့ဘူး။"

တောရွာတွင် နေထိုင်ရသည်မှာ ခက်ခဲသော်လည်း အလုပ်များနေခြင်းက သူမကို မေ့ပျောက်စေခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုတစ်ခါတွင် သူမသည် ယခင်ကကဲ့သို့ လမ်းပျောက်နေပုံ မပေါ်တော့ပေ။ သူတို့ စကားပြောနေစဉ် သူမ၏ လက်မှာ ယန်ရွှယ်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်ရာ၊ ချီဖန့်က တစ်ချက်၊ နှစ်ချက် လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်ချောင်းများထံ၌သာ အကြည့်က တစိုက်မတ်မတ် ရှိနေတော့သည်။

မိန်းကလေးယန်ကဲ့သို့ ဘာမှမသိသူပင် ဤမျှ စူးရှသော အကြည့်ကို မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သူမ မျက်ရည်စလေးများဖြင့် ဇဝေဇဝါ မော့ကြည့်သော်လည်း အခြေအနေကို နားမလည်သဖြင့် လက်ကို မလွှတ်သေးပေ။ ထိုအစား သူမက နောက်ထပ် အချက်တစ်ခုကို သတိရသွားပြီး ယန်ရွှယ်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"စောစောက သူက ကျွန်မကို ဝူရှင်းသဲ့ကို သိလားလို့ မေးခဲ့သေးတယ်။"

ဤစကားကြောင့် ယန်ရွှယ်က ချီဖန့်ကို လှမ်းကြည့်ရာ၊ သူက သူတို့၏ လက်များထံမှ မိန်းကလေးယန်၏ မျက်နှာဆီသို့ အကြည့်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"သိတာပေါ့။ ငါတို့က ဆရာတစ်ယောက်တည်းဆီမှာ ပညာသင်ခဲ့တာ။"

မိန်းကလေးယန် ကြောင်သွားခဲ့သည်၊ ချီဖန့်နှင့် ဝူရှင်းသဲါတို့အကြား ဤကဲ့သို့သော ပတ်သက်မှုမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ဤမျှ တိုက်ဆိုင်သည်လော။ သူမ ဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ချီဖန့်က ဆက်၍ အေးစက်စွာ ပြောခဲ့သည်။

"သူက ငါ့ဆရာကို နိုင်ငံခြားနဲ့ ဆက်သွယ်မှုရှိတယ်၊ နိုင်ငံတော် လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ပေါက်ကြားစေတယ်ဆိုပြီး စွပ်စွဲချက်တွေနဲ့ တိုင်စာတွေ ရေးခဲ့တဲ့သူပဲ။"

မိန်းကလေးယန်၏ မျက်နှာမှာ နားရွက်များအထိ ရဲတက်သွားသည်၊ ဝူရှင်းသဲ့ မဟုတ်ဘဲ သူမကိုယ်တိုင် ထိုသို့ ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။ သူမသည် ချီဖန့်၏ စကားကို မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်ပေ—သူ လိမ်ညာရမည့် အကြောင်းရင်း မရှိပေ။ ထို့အပြင် ဝူရှင်းသဲ့အပေါ် သူမ၏ အကောင်းမြင်မှုမှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ရာ ဤအမှန်တရားကို လက်ခံရန်မှာ ပို၍ လွယ်ကူသွားသည်။

သူမ၏လက်က အလိုလို ဆုတ်ခွာသွားပြီး လေထဲတွင် အားနာစွာ ရပ်တန့်နေသည်။"ကျွန်မ... ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မ မိသားစုလည်း မသိခဲ့ပါဘူး..."

ချီဖန့်၏ နက်ရှိုင်းပြီး တိတ်ဆိတ်သော အကြည့်အောက်တွင် သူမ၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးသွားပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်သွားသည်။

သူမ မိသားစုက မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။ ဝူရှင်းသဲ့ကို သူမ ဖခင်၏ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးက မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် အသိတစ်ခုက သူမကို ရိုက်ခတ်သွားသည်—သူမ၏ အိမ်မက်ထဲတွင် ချီဖန့်က သူမ မိသားစုကို ဘာကြောင့် ပစ်မှတ်ထားခဲ့ရသည်ဆိုသည့် အကြောင်းရင်းပင်။ ၎င်းမှာ စေ့စပ်ပွဲ ပျက်ပြားမှုနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်ဘဲ၊ ဝူရှင်းသဲ့၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်...

သူမ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသော်လည်း သတ္တိမွေးကာ မေးလိုက်သည်။"ရှင့်ရဲ့ ဆရာ... သူ အဆင်ပြေရဲ့လား"

"မင်း ဘယ်လို ထင်လို့လဲ"

ချီဖန့်၏ မျက်လုံးထဲက အကြည့်ကြောင့် သူမ မျက်နှာလွှဲလိုက်ရသည်၊ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ဖြူဖတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီလိုကိုး။ သူမကတော့ ချီဖန့်သည် စေ့စပ်ပွဲ ပျက်ပြားရုံလေးနှင့် သူမ မိသားစုကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော စိတ်ပုပ်သူတစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သူမကိုယ်သူမ လှည့်စားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မအံ့သြပါဘူး၊ အိမ်မက်ထဲတွင် သူက သူမကို အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ ရွံရှာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ခဲ့ရသနည်းဆိုသည်မှာ...

ရွံရှာမှုလှိုင်းလုံးများ သူမကို ရိုက်ခတ်သွားသည်—ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာကောင်နှင့် အိမ်မက်ထဲတွင် ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုကျော် လက်တွဲခဲ့ရသည်ကို ရွံရှာမိခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ သူမ ဖခင်—ဒီလိုလူမျိုးနဲ့ သူမကို ဘယ်လိုလုပ် လက်ထပ်ခွင့် ပေးခဲ့ရတာလဲ။ ၎င်းမှာ အိမ်မက်မဟုတ်ဘဲ အိမ်မက်ဆိုးကြီးပင်။ ဒါကိုမှ သူမက ချီဖန့်ဆီသွားပြီး ကရုဏာသက်ပေးဖို့၊ စေ့စပ်ပွဲကို တည်မြဲပေးဖို့ တောင်းပန်ခဲ့တာလား။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ...

အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မိန်းကလေးယန်၏ ကြေကွဲမှုကို အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။ အတော်ကြာပြီးနောက် သူမသည် ချီဖန့်ကို ကြည့်ကာ အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်။"

ဤဘဝအတွက်ရော၊ အရင်ဘဝအတွက်ပါ၊ သူမကိုယ်တိုင်အတွက်ရော... သူမ ယန်ရွှယ်ဘက် လှည့်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ရှင်တို့နှစ်ယောက်လုံးကိုလည်း တောင်းပန်ပါတယ်။ နှစ်ခါစလုံး ဒုက္ခပေးမိတဲ့အတွက်။"

မျက်ရည်များကို သုတ်ရင်း သူမ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ သွားတော့မယ်။"

ထို့နောက် အားလုံးကို အံ့သြစေကာ သူမက အောက်သို့ ကိုင်းညွတ်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်"

တကယ့် တရားခံမှာ နောင်တမရဘဲ ရှိနေသော်လည်း၊ အပြစ်မရှိသူကသာ တောင်းပန်နေရသည်။ ချီဖန့်က ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်ကာ ထိုဦးညွှတ်မှုကို လက်မခံပေ။ ယန်ရွှယ်လည်း လက်မခံဘဲ သူမကို အမြန် တားလိုက်သည်။

"ဒါတွေက ရှင့်အမှား မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ရှင် သူနဲ့ လမ်းခွဲခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား"

မိန်းကလေးယန်သည် နုံအကောင်း နုံအပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် သူမသည် လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲတွင်ပင် ချီဖန့်၏ ကလဲ့စားချေမှုမှာ သူမအပေါ် တိုက်ရိုက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် မိန်းကလေးယန်က အလေးပြုခြင်းကို အဆုံးထိ ပြုလုပ်ပြီးမှ တံခါးဘက်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ တံခါးဝတွင် ကလေးချော့နေသော ဒုတိယအဘွားနှင့် တိုးခဒ့သည်။

"ပြီးပြီလား။ ညစာစားသွားပါဦးလား" အဘွားယန်က နွေးထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" မိန်းကလေးယန်က ပြုံးပြီး ဖြေလိုက်ကာ မျက်လုံးများ နီမြန်းနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒုက္ခပေးမိတာတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်... ပြီးတော့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ သူမကို အပြစ်မတင်ခဲ့ကြပေ။ သူမ၏ လုပ်ရပ်များအတွက်လည်း ရွံရှာမသွားခဲ့ကြပေ။ အနည်းဆုံးတော့ အမှန်တရားကို သိလိုက်ရပြီ မဟုတ်လား။ သူမ၏ အကြည့်မှာ အထဲရှိ ဖိုသီဖတ်သီ ကောင်လေးထံသို့ ခဏတာ ရောက်သွားပြီး အနည်းငယ် အားကျစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီးမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ချီဖန့်က သူမ သုံးခဲ့သော ခွက်ကို ယူကာ ဆေးကြောပြီး စားပွဲပေါ် ပြန်တင်လိုက်သည်။"အနည်းဆုံးတော့ သူမက ဦးနှောက် လုံးဝ မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။"

သူက ဝူရှင်းသဲ့နှင့် လမ်းခွဲခဲ့ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်—သို့သော် မိန်းကလေးယန်၏ ဉာဏ်ရည်အပေါ် သူ အထင်မကြီးသည်မှာတော့ ထင်ရှားသည်။

ယန်ရွှယ် ရယ်မောလိုက်သည်။"သူမက နုံအတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူမ ကြီးပြင်းလာတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဒီလိုပဲကိုး။"

ချီဖန့် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ "သူမ အထက်တန်း ကျောင်းပြီးထားတာ မဟုတ်လား"

အလယ်တန်းအထိပဲ တက်ခဲ့ရသည်ဟု ပြောသော ယန်ရွှယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မိန်းကလေးယန်မှာ ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အလွန် နုံအလွန်းနေသည်။

"ပညာရေးက အတွေ့အကြုံနဲ့ မတူဘူးလေ"

ယန်ရွှယ် ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ သူမသာ ယောက်ျားလေးအဖြစ် မွေးဖွားပြီး မိသားစု အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ယန်မိသားစုက သူမကို ဒီလောက်အထိ အုပ်မိုးထားပါ့မလား"

အဆုံးသတ်တွင် မိန်းကလေးယန်၏နုနယ်သော အပြုအမူများမှာ မိသားစု၏ အမွေဆက်ခံသူ မဟုတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ မိသားစုက သူမအား လိုလေသေးမရှိ အလိုလိုက်ထားခဲ့ကြသဖြင့် လောကအကြောင်း ဗဟုသုတ ကင်းမဲ့ခဲ့ရသည်။

ယန်ရွှယ်သည် ဤကဲ့သို့ အရိပ်တကြည့်ကြည့် အကာအကွယ်ပေးခံရခြင်းကို ကောင်းချီးတစ်ခုဟု တစ်ခါမျှ မမှတ်ယူခဲ့ဖူးပေ။ သူမသည် အရာအားလုံးကို မသိနားမလည်ဘဲ အစောင့်အရှောက်ခံနေရခြင်းထက် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို မိမိကိုယ်တိုင် ဖန်တီးရခြင်းကိုသာ အစဉ်အမြဲ နှစ်သက်မြတ်နိုးခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအတွေးအခေါ်များသည် ထိုခေတ်ကာလအတွက် အလွန်ရှေ့ပြေးနေဆဲဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အမျိုးသားတစ်ဦးအား ဖွင့်ဟပြောဆိုရန် မသင့်တော်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူမက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"ဝူရှင်းသဲ့ကတော့ သူ့ကိုယ်သူ လမ်းပိတ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီ ထင်တယ်"

မူရင်းဇာတ်လမ်း၌ ဝူရှင်းသဲ့သည် ထိုလူများနှင့် ဤမျှအထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပတ်သက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ပညာရေးလောက၌သာ ရှိခဲ့သဖြင့် နောင်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသော သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုများမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ဤအိမ်ထောင်ရေးနှင့် သူ၏ ယောက်ဖဖြစ်သူ၏ အဆက်အသွယ်များကြောင့် ပြန်လည်ရုန်းထွက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် မိမိ၏ သင်္ချိုင်းကို မိမိဘာသာ တူးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။