အခန်း (၁၆၇)

အပြင်ဘက်တွင် ဆူညံသံများ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ အတွင်းတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးတည်းရှိသော ကမ္ဘာလေးအလား၊ သူတို့၏ ပြိုင်တူထွက်ပေါ်နေသော အသက်ရှူသံများသာ ကြားနေရသည်။

ယန်ရွှယ် အသက်ရှူပြန်မှန်လာသည်အထိ အချိန်အနည်းငယ် ယူခဲ့ရသည်။ သူမ သူ၏ ပုခုံးကို အသာအယာ တွန်းလိုက်သည်။

"နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးလေ"

"ရပါတယ်၊ အိမ်နီးနားချင်းတွေ မကြားနိုင်ပါဘူး"

သူက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနားတွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။"ပြီးတော့ ကိုယ်တို့သားလည်း အိမ်မှာ မရှိဘူးလေ"

နောက်ဆုံးစကားမှာ အဓိကအချက်ပင်။ ယန်ရွှယ် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။"ရှင် ဒီနေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးကို တမင်ရွေးထားတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး" သူ ချက်ချင်း ငြင်းလိုက်သည်။ "ဝန်ထမ်းအိမ်ရာတွေ အားလုံးက ဒီလိုပဲ ကျဉ်းတာပါ။ စက်ရုံခေါင်းဆောင်တွေတောင် အခန်းနှစ်ခန်းပဲ ရတာ"

သူမ ထပ်ပြောခွင့်မရမီမှာပင် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက သူမကို ထပ်သိမ်းပိုက်လိုက်ပြန်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်များအတွင်းက အောင့်အည်းထားသမျှကို ပြန်လည် အစားထိုးသည့်အလားပင်။

ယန်ရွှယ်လည်း ငြင်းဆန်လိုစိတ် မရှိတော့ပေ။ သူက သူမကို စာရေးစားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်အထိ သူမ၏ လက်ချောင်းများက သူ၏ ပုခုံးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ စားပွဲဆီမှ ကျွီခနဲ အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် နှစ်ဦးသား လန့်သွားကြသည်။

ချီဖန့်က ယန်ရွှယ်အောက်ရှိ စာရေးစားပွဲကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုသို့လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းက စားပွဲကို ပို၍ လှုပ်ခါသွားစေသဖြင့် ယန်ရွှယ်က သူ၏ ခါးကို ခြေထောက်ဖြင့် အတင်းဖက်ထားလိုက်မိသည်။

"ရှင် ဒါကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ"

သူမ၏ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားမှုကြောင့် ချီဖန့်မှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးဟုန်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က မလိုတော့လို့ ပေးလိုက်တာပါ။ ယာယီ သုံးဖို့"

၎င်းမှာ ခိုင်ခံ့မှု လုံးဝမရှိပေ။ ချီဖန့် စာသင်စဉ်က သုံးခဲ့သော ကြိမ်လုံးလောက်ပင် မခိုင်ခံ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယန်ရွှယ်က စားပွဲပေါ်မှ ပြန်ဆင်းလိုက်သည်။

စားပွဲက မခိုင်ခံ့ခြင်းမှာ အရေးမကြီးပေ။ သူတို့၏ ဖက်တီးလေးသာ အနားမှာမရှိလျှင် ချီဖန့်က သူ၏ "သင်ခန်းစာ" များကို မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ပေးနိုင်သည်။ အပို "ကျူရှင်" များပင် အလကား ပေးလိုက်သေးသည်။

တစ်ခုတည်းသော အနှောင့်အယှက်မှာ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ မရီးလုဖြစ်သည်။ သူမ၏ စပ်စုနိုင်စွမ်းမှာ ဒဏ္ဍာရီဆန်လှသည်။ ချီဖန့်၏ ဇနီးကို မြင်သည်နှင့် သူမ၏ အတင်းအဖျင်း ရေဒါမှာ စတင်လည်ပတ်တော့ပြီး ယန်ရွှယ်၏ ဆွေစဉ်မျိုးဆက် တစ်ခုလုံးကို တူးဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။

အကယ်၍ လျိုဝေကောသာ ဤနေရာမှာ ရှိနေလျှင် သူတောင် အံ့သြသွားလိမ့်မည်။ သူကိုယ်တိုင်က စပ်စုတတ်သူဖြစ်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ သူက မည်သည့်အချိန်တွင် ရပ်ရမည်ကို သိသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ယန်ရွှယ်နှင့် အဖွဲ့သည် ချူမင်လီ၏ ရုံးခန်းသို့ အချိန်မှန် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူက သူတို့ကို ဌာနအတွင်း ပြင်ဆင်ထားသော ရုံးခန်းအသစ်သို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

"စိုက်ပျိုးရေးစင်တာကို တရားဝင် မတည်ထောင်နိုင်သေးခင်အထိ ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ယာယီရုံးခန်း ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သော့ကို ယန်ရွှယ်ဆီ ပေးထားမယ်။ နောက်မှ သော့အပိုတွေ သွားကူးလိုက်ကြ"

ချူမင်လီ ပြောလိုက်သည်။ ရုံးခန်းထဲတွင် ရောက်နှင့်နေသူကို မြင်သောအခါ သူ နှုတ်ဆက်ကာ နှစ်ဖက်စလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။

"ဒါရိုက်တာကျွမ်း စောစောရောက်နေတာပဲ"

ဌာနက အသက် ၄၀ ကျော်အရွယ်၊ တည်ကြည်ပြီး အပြုံးအရယ်မရှိသော ကျွမ်းချီရှန်းကို စိုက်ပျိုးရေးစင်တာကို ကြီးကြပ်ရန် တာဝန်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ရွှေ့အဖွဲ့တွင် အသက်အကြီးဆုံးမှာ ၂၅ နှစ်ထက် မပိုသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် သူတို့၏ ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်းများကို ယူကာ စတင်စစ်ဆေးသည်။

ယန်ရွှယ်၏ နာမည်ကို မြင်သောအခါ သူ ခေတ္တရပ်သွားသည်—သတင်းစာထဲက အမျိုးသမီးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ပုံရသော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ နောက်တစ်မျက်နှာသို့ လှန်လိုက်သည်။

ကောချန်အန်း၏ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍနှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ထိုသူ၏ သိသာထင်ရှားသော လက်နှင့် ခြေထောက် ချို့ယွင်းချက်ကို မြင်သော်လည်း ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မပြခဲ့ပေ။ သို့သော် ကျိုးဝမ်ဟွေ့၏ ကိုယ်ရေးမှတ်တမ်းသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ မျက်မှောင်များ ပြန်ကြုတ်သွားသည်။

"စာရင်းကိုင်လို အရေးကြီးတဲ့ ရာထူးကို အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဆီ အပ်ထားတာလား။ ပြီးတော့ မိသားစုဝင် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဆီမှာလား"

မတ်မတ်ထိုင်နေသော ကျိုးဝမ်ဟွေ့မှာ ပို၍ပင် တင်းမာသွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။ လူတိုင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ သူတို့၏ ငယ်ရွယ်မှုကြောင့် ဌာနက ခန့်အပ်ထားသော ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ သံသယကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သံသယရှိခြင်းမှာ မယုံကြည်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ အနာဂတ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအတွက် မကောင်းသော လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

ယန်ရွှယ် ကိုယ်ကို မတ်လိုက်သည်။"ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းရဲ့ မှိုစိုက်ပျိုးရေး ရှေ့ပြေးစီမံကိန်း စတင်ခဲ့တဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ခွဲလုံးမှာ စာရင်းကိုင်ကျိုးဟာ ဘဏ္ဍာရေးမှတ်တမ်းအားလုံးကို အမှားအယွင်း တစ်ခုမှမရှိဘဲ ကိုင်တွယ်ခဲ့တာပါ"

သူမသည် စီမံကိန်း၏ အဓိကတာဝန်ခံတစ်ဦး၏ အာဏာဖြင့် သူ၏ အကြည့်ကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုမှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းလာသည်။

ကျွမ်းချီရှန်းသည် ကျင်းချွမ် ရှေ့ပြေးစီမံကိန်းအကြောင်း သိထားသည်။ မိသားစုဝင် အလုပ်သမားများဖြင့်သာ လည်ပတ်နေသော ယာယီလုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်သော်လည်း စနစ်တကျ မရှိလှပေ။

ယခုအခါ စိုက်ပျိုးရေးစင်တာမှာ ခရိုင်၏ တရားဝင်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ အချို့သော စံနှုန်းများကို ထိန်းသိမ်းရမည် ဖြစ်သည်။ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ လိုအပ်သည်။

သူက ထိုစကားကို ပြောရန်ပြင်စဉ်မှာပင် ကျိုးဝမ်ဟွေ့က အရင် စကားပြောလိုက်သည်။"ဒါရိုက်တာကျွမ်းအနေနဲ့ ကျွန်မရဲ့ အရည်အချင်းကို သံသယရှိတယ်ဆိုရင် စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရပါတယ်"

အမျိုးသမီးငယ်က ပြတ်သားစွာ ထပ်ပြောလိုက်သောအခါ သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။ "ဌာနခွဲမှူးကျွမ်းအနေနဲ့ စာရင်းစာအုပ်တွေကို ယူလာပေးပါ၊ ကျွန်မ ဘယ်လောက်အထိ တွက်ချက်နိုင်တယ်ဆိုတာ ပြပါ့မယ်"

ကျိုးဝမ်ဟွေ့သည် ယန်ရွှယ်အတွက် ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းချပေးရာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမ မှတ်တမ်းတင်ထားသော စာရင်းဇယားများကို ယန်ရွှယ်အား ပြသခဲ့စဉ်က အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယန်ရွှယ်က သူမကို ရှေ့ပြေးစီမံကိန်း၏ စာရင်းကိုင်အဖြစ် တာဝန်ယူပေးရန် တောင်းဆိုသောအခါတွင်လည်း ကျိုးဝမ်ဟွေ့သည် အကူအညီပေးရုံသာ ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး လုပ်ခလစာ တောင်းခံရန်ပင် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် သံသယဖြင့် မေးခွန်းထုတ်ခံရချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြရန် အခွင့်အရေးကို အရယူဝံ့သည်အထိ ယုံကြည်မှု ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ရွှယ်သည် အံ့ဩသွားသော်လည်း သူမအတွက် များစွာ ဝမ်းသာမိသည်။ အမှန်စင်စစ် မည်သူ၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုမှ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရပ်တည်ခြင်းလောက် ထိရောက်မှု မရှိနိုင်ပေ။

ထို့နောက် သူမသည် ကျွမ်းချီရှန်း ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။"ဒါပေါ့၊ ဌာနခွဲမှူး ကျွမ်း။ သူမ အရည်အချင်း ရှိ၊ မရှိ သိချင်ရင် ဘာလို့ စမ်းသပ်မကြည့်တာလဲ"

သူမ၏ လေသံမှာ ယဉ်ကျေးပြီး အပြုံးမှာ နူးညံ့သော်လည်း စကားလုံးများမှာ ခိုင်မာလှသည်။ သူမသည် အကဲဖြတ်ရန် နည်းလမ်းကိုပင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ အနီးတွင် ရပ်နေသော ကောချန်အန်းသည်လည်း တစ်ခွန်းမှ မပြောသေးသော်လည်း ကျွမ်းချိယီရှန်းအား ကြည့်လိုက်သော အကြည့်မှာ ထိုသဘောတရားပင် ဖြစ်သည်။

ရုံးခန်းအတွင်းတွင် သိသိသာသာ အုပ်စုနှစ်စု ကွဲသွားခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင် ချန်ရွှေ့မှ လူငယ်အဖွဲ့နှင့် အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျွမ်းချီရှန်းတို့ ဖြစ်ပြီး၊ ကျွမ်းချီရှန်းမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဌာနထဲရှိ အချို့လူများက ဤတာဝန်ကို ယူရန် အဘယ်ကြောင့် တွန့်ဆုတ်နေကြသည်ကို မအံ့ဩတော့ပေ။ အောက်ခြေရှိ လူတိုင်းမှာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသား အဖွဲ့တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်နေလျှင် အလုပ်များက မည်သို့ ချောမွေ့နိုင်ပါမည်နည်း။

သူက မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးရုံသာ ရှိသေးသည်။ သူတို့က အုပ်စုလိုက် ကာကွယ်နေကြပြီပင်။ အကယ်၍ ဤကဲ့သို့ အုပ်စုစွဲများ ဆက်ရှိနေပါက အလုပ်ကို မည်သို့ လုပ်နိုင်မည်နည်း။

အခန်းထဲတွင် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျွမ်းချီရှန်းက နောက်ဆုံးတွင် ထရပ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ စာရင်းကိုင်ချောင် အား၊ မအား သွားမေးလိုက်ဦးမယ်။"

သူသည် ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်သွားပြီး အနီးရှိ အခြားရုံးခန်းတစ်ခုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ မျက်စိရှေ့မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မှသာ ကျိုးဝမ်ဟွေ့သည် တင်းတင်းဆုပ်ထားသော သူမ၏ လက်သီးများကို ဖြေလျှော့လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူမ အနေဖြင့် အထက်လူကြီးတစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောဆိုဖူးခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ လက်ဖဝါးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ချွေးများ စိုနေတော့သည်။

သူမ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ယန်ရွှယ်က သူမကို ပြုံးကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ပြန်ရှက်သွားပြန်သည်။

"ကျွန်မ အားလုံးအတွက် ဒုက္ခဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်မိပြီလား"

အမှန်စင်စစ် ယန်ရွှယ် သို့မဟုတ် ကောချန်အန်းကို မည်သူမျှ မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ဘဲ သူမကိုသာ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ရွှယ် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။"ဒါက နင်တစ်ယောက်တည်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ အဖွဲ့တစ်ခုအနေနဲ့ ကြည့်ရင် ငါတို့အားလုံးက ငယ်လွန်းနေကြသေးတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက လုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာနဲ့လည်း ဆိုင်တယ်။"

ကျွမ်းချီရှန်းအကြောင်း ဘာပဲပြောပြော၊ သူသည် ဖိုင်တွဲများကို စောစောစီးစီး လာရောက်စစ်ဆေးခြင်းက သူ၏ အလုပ်အပေါ် အလေးအနက်ထားကြောင်း ပြသနေသည်၊ အချိန်ဖြုန်းနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ အလုပ်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်လိုသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအပေါ် ကိုယ်ပိုင် အမြင်ရှိမည်မှာ ဓမ္မတာပင်။ သူသည် သူတစ်ပါး ပြောစကားကို အလွယ်တကူ ယုံမည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ရွှယ်နှင့် ကောချန်အန်းတို့မှာ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍများတွင် ရှိသော်လည်း ကျိုးဝမ်ဟွေ့မှာမူ ကွဲပြားသည်။ ထိုခေတ်ကာလတွင် ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အမျိုးသမီး စာရင်းကိုင်ကို တွေ့ရခဲသလို၊ ထိုရာထူးကိုယ်တိုင်ကလည်း အရေးပါလှသည်။

စာရင်းကိုင်သည် စာရင်းစာအုပ်များနှင့် ငွေကြေးများကို ထိန်းသိမ်းထားသူ ဖြစ်ပြီး ဘဏ်တွင် ငွေအပ်နှံရန် တာဝန်ရှိသူလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုခေတ်က စာရင်းကိုင်များသည် အထက်လူကြီးများကိုပင် အာခံနိုင်သည်။ အကယ်၍ ဌာနမှူးက ရန်ပုံငွေ တောင်းခံသော်လည်း စာရင်းကိုင်က စာရွက်စာတမ်းပေါ်တွင် တံဆိပ်တုံး ထုမပေးပါက ငွေမှာ ရှိမြဲအတိုင်း ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး ဌာနမှူးကလည်း စာရင်းကိုင်ကို စိတ်တိုင်းကျ ရာထူးမှ မထုတ်ပယ်နိုင်ပေ။

ကျွမ်းချီရှန်းက သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသလိုသကဲ့သို့ ယန်ရွှယ်ကလည်း ပြသလိုသည်၊ ကျိုးဝမ်ဟွေ့မှာလည်း သူမကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်လာသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအချက်ကို သူမ အလျှော့ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ယန်ရွှယ်က ကျိုးဝမ်ဟွေ့ကို စိတ်ချစေရန် ပြုံးပြလိုက်သည်။"နင် စာရင်းကိုင်တာ တော်တယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ နင် အကောင်းဆုံး လုပ်နိုင်တာကိုပဲ လုပ်ပါ။ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မလိုဘူး။"

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကျွမ်းချီရှန်းသည် စာရင်းစာအုပ်များနှင့် ပေသီးခုံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူပုလေးတစ်ဦးနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသည်။

"ဘယ်သူက စာရင်းကိုင် အစစ်ခံမှာလဲ"

ထိုလူက ဝင်လာရင်း မေးခဲ့သည်။ ကျိုးဝမ်ဟွေ့ ထရပ်လိုက်သောအခါ သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယခုအခါ ကျိုးဝမ်ဟွေ့သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမကိုယ်တိုင် ဤအဆိုကို တင်သွင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် နောက်ဆုတ်လိုက်ပါက ရှေ့ပြေးစီမံကိန်း အဖွဲ့တစ်ခုလုံး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။

သူမ၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကြောင့် စာရင်းကိုင်ချောင်က သူမကို ပို၍ သေချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ဆီမှာ လက်အောက်ခံ ယူနစ်တွေက တင်ထားတဲ့ နှစ်လယ်စာရင်းတွေ ရှိတယ်။ ငါ အဲဒါတွေကို ဖတ်ပြမယ်၊ မင်းက ကိန်းဂဏန်းတွေကို စစ်ဆေးပေး။"

သူက သူ၏ ပေသီးခုံကို ကမ်းပေးသော်လည်း ကျိုးဝမ်ဟွေက ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုပြီး သူမ၏ အိတ်ထဲမှ ကိုယ်ပိုင် ပေသီးခုံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ကိရိယာများကို ယူဆောင်လာခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သော အလေ့အထတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု စာရင်းကိုင်ချောင်က မှတ်ချက်ပြုရင်း၊ သူမက ပေသီးခုံကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီးနောက် သူ စတင်ဖတ်ကြားတော့သည်။

လူတိုင်းတွင် အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက် ရှိစမြဲ ဖြစ်သည်။ ကျိုးဝမ်ဟွေ့သည် သဘာဝအရ ပြတ်ပြတ်သားသား ရှိလှသူ မဟုတ်သော်လည်း၊ သူမ စာရင်းစတင် တွက်ချက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်မူ အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် သေချာမှုရှိသော အငွေ့အသက်များ သူမအပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

စာရင်းကိုင်ချောင်က ကိန်းဂဏန်းတစ်ခု ဖတ်လိုက်တိုင်း သူမ၏ လက်ချောင်းများက ပေသီးခုံပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ရလဒ်များကို တည်ငြိမ်ကြည်လင်သော အသံဖြင့် ပြန်အစီရင်ခံသည်။

အစပိုင်းတွင် စာရင်းကိုင် ချောင်သည် သူမ၏ အလုပ်ကို စစ်ဆေးရန် တစ်ခုချင်းစီအပြီးတွင် ခေတ္တရပ်နားသော်လည်း၊ မကြာမီမှာပင် သူမအတွက် အချိန်ပိုပေးရန် မလိုကြောင်း သူ သိရှိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ကိန်းဂဏန်း အနည်းငယ်ကို ဆက်တိုက် ဖတ်ပြကာ ကျိုးဝမ်ဟွေ့ ပြန်ဖြေရန် ခဏမျှသာ ရပ်နားတော့သည်။ ကျိုးဝမ်ဟွေ့သည် အစပိုင်း အနှေးတွင်ဖြစ်စေ၊ နောက်ပိုင်း အရှိန်မြှင့်လာချိန်တွင်ဖြစ်စေ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ ပေသီး ခေါက်သံမှာ သွက်လက်ပြီး စနစ်တကျ ရှိနေသည်။

ခဏမျှအတွင်း ရုံးခန်းထဲတွင် ပေသီးခုံ၏ စည်းချက်ကျကျ ခေါက်သံများသာ လွှမ်းမိုးနေပြီး ထိုအသံမှာ စူးရှလွန်းသဖြင့် ကျွမ်းချီရှန်းပင်လျှင် ပို၍ အာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဤအမျိုးသမီးလေးမှာ တည်ငြိမ်မှု ရှိသည်။ စိန်ခေါ်မှု အနည်းငယ်ရှိရုံနှင့် ပျာယာခတ်သွားသူမျိုး မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နောက်ထပ် အချက်အလက် အနည်းငယ်အပြီးတွင် ကျိုးဝမ်ဟွေ့က ထုံးစံအတိုင်း ရလဒ်ကို အစီရင်ခံလိုက်ရာ စာရင်းကိုင် ချောင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ခုနက မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

သူ ထပ်မေးသည်။ သူမ၏ အဖြေမှာ စာရင်းစာအုပ်ပါ ကိန်းဂဏန်းနှင့် မကိုက်ညီသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကျိုးဝမ်ဟွေ့သည် အဖြေပေးရန် မလောပေ။ ထိုအစား သူမသည် ပေသီးခုံကို သေချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် တူညီသော ကိန်းဂဏန်းကိုပင် ထပ်အတည်ပြုလိုက်သည်။

စာရင်းကိုင် ချောင်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူမ မှားသွားလို့လား။" ကျွမ်းချီရှန်း မေးလိုက်သည်။

"ရလဒ်က စာရင်းစာအုပ်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး"

စာရင်းကိုင်ချောင် ပြောလိုက်သည်။ တိုက်ရိုက် စွပ်စွဲခြင်း မပြုသော်လည်း သူသည် မှတ်တမ်းကိုသာ ပို၍ ယုံကြည်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အမှန်စင်စစ် ဤစာရင်းများမှာ လက်အောက်ခံ ယူနစ်များက တင်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စာရင်းကိုင်များက မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် စစ်ဆေးရုံသာ ဖြစ်သဖြင့် ပြဿနာရှိခဲလှသည်။

အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ကျိုးဝမ်ဟွေ့ထံသို့ ရောက်သွားပြီး သူမလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ပေသီးကို ယခင် ကိန်းဂဏန်းသို့ ပြန်ပြင်လိုက်ပြီးနောက် သူမက မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါကို နောက်တစ်ခေါက်လောက် ပြန်ဖတ်ပြပေးလို့ ရမလား"

သူမသည် သဘာဝအရ စေ့စပ်သေချာသူ ဖြစ်သဖြင့် ကိန်းဂဏန်းများကြားတွင် ရလဒ်အချို့ကို စက္ကူပေါ်တွင် မှတ်သားထားခဲ့သည်။ စာရင်းကိုင်ချောင်သည် သူမ မှားသွားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း၊ သူမ၏ အရင်စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် သူမကို သံသယဖြစ်ရုံနှင့် မဆုံးဖြတ်ဘဲ ကိန်းဂဏန်းများကို ပြန်လည် တွက်ချက်ရန် ထပ်ဖတ်ပြပေးသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ တွက်ချက်ပြီးသောအခါ ဘာမျှ မပြောပေ။ သူမသည် မှန်ကန်သော အဖြေကို ရရှိသွားပြီဟု စာရင်းကိုင်ချောင်က ယူဆလိုက်သော်လည်း သူမသည် မော့ကြည့်ကာ ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ တွက်ချက်မှု မှန်ပါတယ်။"

ဤသည်မှာ မထင်မှတ်ထားသော အရာဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုကို စတင် လေးစားစပြုနေသော ကျွမ်းချီရှန်းမှာ ပြန်မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြန်သည်။

စာရင်းကိုင် ချောင်လည်း အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ကျိုးဝမ်ဟွေ့၏ အကြည့်မှာ မယိမ်းယိုင်ပေ။ "အကယ်၍ စာရင်းကိုင်ချောင် မယုံဘူးဆိုရင် ရှင်ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်လို့ ရပါတယ်။"

ထို့ကြောင့် သူ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ပေသီးခုံကို ယူ၍ ကိန်းဂဏန်းများကို ပြန်လည် တွက်ချက်ကြည့်ရာ သူ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုမှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းလာတော့သည်။

"ဘယ်လိုလဲ။ သူမ မှားနေလို့လား။" ကျွမ်းချီရှန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးခဲ့သည်။

"သူမက မှားနေတာ" စာရင်းကိုင် ချောင်က ပြောလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြန်ရှင်းလင်းပေးသည်။"ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက စာရင်းစာအုပ်က မှားနေတာ။"

ဤသည်မှာ ကျွမ်းချီရှန်း လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသော အရာဖြစ်သည်။ သစ်တောရေးရာ ဌာန လက်အောက်ရှိ ဌာနခွဲများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လည်ပတ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံရှိ စာရင်းကိုင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ထပ်မေးသည်။

"တွက်ချက်မှု မှားယွင်းနေတာ သေချာလို့လား"

သူ၏ လေသံမှာ မယုံကြည်နိုင်သေးဟန် ပါဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

စာရင်းကိုင် ချောင်၏ အမူအရာမှာလည်း ထပ်တူပင် ဆိုးရွားနေသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ မှားနေတာ။"

သူက မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။"လောင်ကျန်း ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒါကို မှားနိုင်ရတာလဲ?"

အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်သာ ရှိသေးသော အမျိုးသမီးငယ်လေးက မှန်အောင် တွက်နိုင်သော်လည်း၊ အတွေ့အကြုံရင့် ဤစာရင်းကိုင်ကြီးက ကိန်းဂဏန်းများကို မှားယွင်းခဲ့သည်။ သူတို့ ကိုယ်ပိုင်စာရင်းတွေကို ပြန်မစစ်ဆေးကြဘူးလား။

ထို့အပြင် သူတို့ယူနစ်ရှိ ဘဏ္ဍာရေး လွှဲပြောင်းမှုတိုင်းတွင် သက်ဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများ ရှိသလို ငွေသားစီးဆင်းမှုကိုလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ စာရင်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုမျိုး ကိုက်ညီအောင် လုပ်ခဲ့ကြတာလဲ။ သူတို့ စိတ်ထင်သလိုပဲ လုပ်နေကြတာလား။

စာရင်းကိုင်ချောင်သည် စဉ်းစားလေလေ သူ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ ခက်ထန်လေလေ ဖြစ်လာသည်။ သူ အကြာကြီး မနေတော့ပေ။

"သူတို့ ဌာနကို ဘာတွေ လျှောက်လုပ်နေကြတာလဲ ဆိုတာ သွားမေးရမယ်။"

စာရင်းစာအုပ်ကို ပိတ်ကာ သူ၏ ပေသီးခုံကို ယူ၍ ကျွမ်းချီရှန်းအား ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်သွားသဖြင့် ကျွမ်းချီရှန်းမှာ အံ့အားသင့်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

လေထုမှာ ထပ်၍ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျွမ်းချီရှန်းပင်လျှင် ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။ အတွေ့အကြုံရင့် စာရင်းကိုင်ကြီး တစ်ဦးပင်လျှင် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ လက်အောက်တွင် အရေးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။

ထိုတိတ်ဆိတ်မှုကြားတွင် ကျိုးဝမ်ဟွေ့သည် သူမ၏ ပေသီးခုံနှင့် ရေးမှတ်သော ကိရိယာများကို သေသပ်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူမ ဘာမှ မပြောသော်လည်း သူမ၏ အကြည့်မှာ သူ့ထံသို့ ရောက်သွားသည်။

ဤသည်က ကျွမ်းချီရှန်း၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ပို၍ နက်ရှိုင်းစေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် နောက်ဆုံး၌ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စာရင်းကိုင် ကျိုးက တကယ်ကို အရည်အချင်း ရှိတာပဲ။"