အခန်း (၁၆၈)

"စာရင်းကိုင် ကျိုး" ဟူသော ခေါ်ဝေါ်မှုမှာ သူမ၏ အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျိုးဝမ်ဟွေ့သည် ပုခုံးပေါ်မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ကျဆင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ကောချန်အန်း၏ အမူအရာမှာလည်း ပျော့ပြောင်းသွားသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ကျွမ်းချီရှန်းသည် အကြောင်းပြချက်များ ပေးကာ ဇွတ်ငြင်းမနေဘဲ ကျိုးဝမ်ဟွေ့၏ အရည်အချင်းကို ဝန်ခံရန် ဆန္ဒရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် ဆက်တင်းမာနေရန် မလိုတော့ပေ။ အဆုံးတွင် သူတို့သည် အတူတကွ အလုပ်လုပ်ကြရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။ ယန်ရွှယ် ခေါင်းစဉ်ကို အသာအယာ ပြောင်းလိုက်သည်။

"ဌာနခွဲမှူးကျွမ်း၊ စိုက်ပျိုးရေးဌာန တည်ဆောက်မယ့် နေရာအတွက် ဌာနဘက်က ဘယ်လို စိတ်ကူးထားတာ ရှိလဲ"

ခေါင်းစဉ် ပြောင်းလိုက်ခြင်းက ကျွမ်းချီရှန်း၏ စိတ်အခြေအနေကို သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားစေသည်။

"ဒါရိုက်တာချူရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေအပေါ် အခြေခံပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ နေရာအချို့ကို ရှာထားတယ်။"

သူသည် နေရာအချို့ကို အမည်စာရင်း တင်ပြသော်လည်း သူတို့ထဲတွင် မည်သူမျှ ဒေသခံများ မဟုတ်သည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက နားလည်စေရန် ခရိုင်မြေပုံတစ်ခုကို ယူဆောင်လာသည်။

စာရွက်ပေါ်တွင်မူ နေရာအားလုံးမှာ သင့်တော်ပုံရသည်။ ၎င်းမှာ သူသည် အချက်တိုင်းကို သေသေချာချာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားကြောင်း သက်သေပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြေပုံများမှာ မလုံလောက်ပေ၊ သူတို့သည် လူကိုယ်တိုင် ကွင်းဆင်း စစ်ဆေးရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အဖွဲ့သည် ဤလုပ်ငန်းဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ ယန်ရွှယ်၏ ပထမဆုံး အားလပ်ရက်သို့ ရောက်ခါမှသာ သူတို့သည် နေရာတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအတောအတွင်း ကျွမ်းချီရှန်းသည် စာရင်းကိုင်ချောင်ထံမှ စာရင်းအမှားနှင့် ပတ်သက်သော အမှန်တရားကို သိရှိခဲ့ရသည်။ အခြားဌာနသည် ပြေစာတစ်ခု ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် စာရင်း မကိုက်ညီဖြစ်ကာ၊ ဌာနဘက်မှ သေချာ စစ်ဆေးမည်မဟုတ်ဟု ယူဆပြီး ကိန်းဂဏန်းများကို လိမ်လည် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သင်္ချာတွက်ချက်မှု ညံ့ဖျင်းခြင်းသက်သက် မဟုတ်ဘဲ လုပ်ငန်းခွင်ဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ် သိက္ခာပိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ် ဖြစ်သည်။ ပြေစာတစ်ခုကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအတိုင်း ပျောက်ဆုံးစေနိုင်ရတာလဲ။ သို့မဟုတ် မှတ်တမ်းများကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ပေါ့ပေါ့တန်တန် လိမ်လည်နိုင်ရတာလဲ။

အမှားလုပ်သူမှာ လစာအဖြတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ဖမ်းမိသွားချိန်တွင်မူ အပြစ်ဒဏ်နှင့် ပြစ်တင်ဝေဖန်မှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ယင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျိုးဝမ်ဟွေ့သည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်များအတွင်း အလွန် စေ့စပ်သေချာခဲ့သည်။ ခရီးစရိတ်များ ပြန်လည် ထုတ်ပေးရာတွင်ဖြစ်စေ၊ စိုက်ပျိုးရေးဌာနအတွက် ဆောက်လုပ်ရေးစရိတ်များကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင်ဖြစ်စေ သူမ၏ စာရင်းများမှာ အလွန် ပြတ်သားလှသည်။ သူမသည် တစ်ရက်စာ မှတ်တမ်းကို နောက်တစ်ရက်သို့ မည်သည့်အခါမျှ ကူးပြောင်းခွင့် မပြုပေ။

အကယ်၍ ကျွမ်းချီရှန်းက အပြစ်ရှာလိုလျှင်ပင် သူသည် မည်သည့် အပေါက်အစမှ ရှာတွေ့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူသည် အလုပ်လုပ်ရန် လာခြင်းဖြစ်ပြီး ပြဿနာရှာရန် လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက်တွင် ယန်ရွှယ် ရှိသေးသည်။ သေးငယ်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ငယ်ရွယ်ချောမောသော်လည်း၊ သူမသည် စကားပြောဆို လုပ်ကိုင်ရာတွင် အမှားအယွင်းမရှိ တိကျလှသည်။ ပင်ပန်းခက်ခဲသော ကွင်းဆင်းစစ်ဆေးမှုများ ရှိသော်လည်း သူမသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မောပန်းသည်ဟု မညည်းညူခဲ့ပေ။

သစ်တောစခန်းများမှ အမျိုးသမီးအားလုံးမှာ ဤမျှ အရည်အချင်း ရှိကြလားဟု ကျွမ်းချီရှန်း တွေးမိသည်။ ယန်ရွှယ်သည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို သေချာပေါက် ရိုက်ချိုးလိုက်ခြင်းပင်။ သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ နည်းပညာပိုင်းသက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့မိသည်။

သို့သော် ယန်ရွှယ် တစ်ယောက် နေ့စဉ် အိမ်သို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ပြန်လာသည်ကို ကြည့်ပြီး ချီဖန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်အမျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။ မိသားစုထောက်ပံ့ရေးအဖွဲ့မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်ပိုင်း သူမ ဤမျှလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အလုပ်မလုပ်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သူမ ဖိနပ်ကို ကန်ထုတ်ပြီး ခြေသလုံးများကို စတင်နှိပ်နယ်နေစဉ် သူက သူမ၏ခြေထောက်များကို သူ၏ပေါင်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်ကာ အစားထိုးနှိပ်ပေးလိုက်သည်။

"လျှောက်သွားလို့ မပြီးသေးဘူးလား"

သူ၏ သွယ်လျပြီး ကျွမ်းကျင်သော လက်ချောင်းများက သူမ ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေနိုင်သည်ထက် ပို၍ နာကျင်နေသော နေရာများကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့သွားသည်။ အထူးသဖြင့် နုနယ်သော နေရာတစ်ခုကို သူ နှိပ်လိုက်မိချိန်တွင် ယန်ရွှယ်၏ မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားသည်။

သူမက နာကျင်မှုများ လျော့ပါးသွားသည်အထိ အောင့်ထားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ပြီးသွားပါပြီ။ အုတ်နဲ့ ဘိလပ်မြေတွေတောင် အကုန် ဝယ်ပြီးသွားပြီ။"

အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသဖြင့် သူမ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။ "ဪ... စင်တာက ရှင့်စက်ရုံမှာ ဘွိုင်လာအသေးလေး အချို့လည်း အပ်ထားတယ်နော်။ ရှင် သိလား"

"အင်း" ချီဖန့် ပြောလိုက်သည်။"ဆရာကြီးဟုန်က အဲဒီ ပုံစံထုတ်လုပ်ထားတဲ့ မြေပုံကို မှတ်မိနေပြီး ကိုယ် ဆွဲထားတာလားလို့ မေးသေးတယ်။"

"သူက ရှင့်ရဲ့ ဒီဇိုင်းဆွဲတဲ့ ပုံစံကို မှတ်မိနေတာလား"

ယန်ရွှယ် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ချောင်းများက ပို၍ အားထည့်နှိပ်လိုက်ချိန်တွင် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရသည်။

မူလက ကျွမ်းချီရှန်းသည် ဗျူရို၏ အဆက်အသွယ်များမှတစ်ဆင့် တစ်တန်ဆံ့ အဆင်သင့်သုံး ဘွိုင်လာအကြီးကြီးတစ်ခုကို ဝယ်ယူချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်ရွှယ်က မှိုမျိုးစေ့များနှင့် စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှုအတွက် ထိုမျှလောက် နေရာအကျယ်ကြီး မလိုအပ်ဘဲ အသေးစားတစ်ခုဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း အငြင်းပွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို တစ်ဦးဦးက ကြီးကြပ်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အရာအားလုံးကို ကျွမ်းချီရှန်းနှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရန် လိုအပ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အနည်းဆုံးတော့ အဆင်မပြေမှု တစ်ရပ်ပင်။

ချီဖန့်က သူမ၏ အတွေးများကို ဖတ်မိပုံရသည်။ "ဌာနက ခန့်အပ်လိုက်တဲ့ အဲဒီ ကြီးကြပ်ရေးမှူးက ဘယ်လိုလဲ? မင်းကို ဒုက္ခပေးနေလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး" ယန်ရွှယ် ပြောလိုက်သည်။ "သူက နားထောင်ပါတယ်။"

သို့သော် အရာရာကို လိုက်လံ ရှင်းပြနေရသဖြင့် အလုပ်ပိုရသည်မှာတော့ အမှန်ပင်။

ချီဖန့်သည်လည်း စက်မှုစက်ရုံတွင် လူသစ်ဖြစ်နေသည်ကို သတိရသဖြင့် သူမ ပြန်မေးလိုက်သည်။ "ရှင့်ဘက်ကရော အလုပ်တွေ အဆင်ပြေရဲ့လား"

"အဆင်ပြေပါတယ်"

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ နှိပ်နယ်ပေးနေစဉ် သူ၏ မျက်ဝန်းများက အောက်သို့ ငိုက်ကျနေသည်။ "ကိုယ် အရင်ကတည်းက ဒီမှာ ယာယီလာလုပ်ဖူးတော့ အားလုံးက ကိုယ့်ကို သိကြတယ်လေ"

သူမ၏ ခြေထောက်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် နာကျင်မှု လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီ။ ယန်ရွှယ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ခန် ပေါ်သို့ ပစ်လှဲလိုက်သည်။

"လုပ်စရာတွေက အများကြီးပဲ။ အိမ်ရှာရဦးမယ်၊ ကျိအန်းရဲ့ ကျောင်းလျှောက်ထားတာကို ကူညီပေးရဦးမယ်..."

သူမ၏ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေသော အသံမှာ အနည်းငယ် ချွဲနွဲ့နေသော လေသံပေါက်နေပြီး ၎င်းမှာ သူတို့ အိမ်ထောင်ကျခါစရက်များတွင် မဖြစ်နိုင်လောက်သော အရာမျိုးပင်။ ထိုစဉ်က ယန်ရွှယ်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု သို့မဟုတ် အလုပ်ကိစ္စ စိတ်ပျက်စရာများကို မည်သည့်အခါမျှ မပြောခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်အတွင်း သူမသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း စိတ်ဖွင့်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ဘာကြောင့် သူမ၏ ခြေဖဝါးကို ပုတ်လိုက်ရသလဲဟု သူမ မမေးနိုင်မီမှာပင် ချီဖန့်က ဖိအားပေးရမည့် အချက်တစ်ခုကို လက်မဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်ရာ သူမ အော်ဟစ်သွားရသည်။

"အား!"

"အရင်က ခြေထောက်တွေ ပွန်းပဲကုန်တာတို့၊ လွဲသွားတာတို့ ဖြစ်တုန်းက တစ်ချက်တောင် မျက်နှာမပျက်ခဲ့ဘူးနော်" သူ အသာအယာ မှတ်ချက်ချခဲ့သည်။

ယန်ရွှယ်သည် ရယ်ရမလို၊ နာရမလို ဖြစ်နေသည်။ "ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေကလေ! ရှင်ကလည်း... အား! ခပ်ဖွဖွလေး လုပ်ပါဦး!"

နောက်ဆုံးစကားလုံးမှာ အသံမြင့်သွားပြီး ချွဲနွဲ့သောအသံ ပါဝင်နေသဖြင့် ချီဖန့်၏ လက်များ တန့်သွားသည်။ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားချိန်တွင် သူတို့ တံခါးအပြင်ဘက်မှ အသံမှာ သိသိသာသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အမူအရာက တင်းမာသွားပြီး သူမ၏ ခြေထောက်ကို ချထားကာ တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။

မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် အပြင်မှ ခိုးနားထောင်နေသူမှာ အငိုက်မိသွားသည်။ အမျိုးသမီးလုက ချောင်းကြည့်နေသည့် ပုံစံအတိုင်းပင် တောင့်ခဲသွားပြီး သူမ၏ စပ်စုတတ်သော ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်သွားတော့သည်။

ရှက်စရာကောင်းလှသည်။ သူမ၏ ရှေ့တွင် အရပ်မြင့်မြင့်ဖြင့် ရပ်နေသော ချီဖန့်၏ အေးစက်စက် အကြည့်ကြောင့် အိမ်နီးချင်း အမျိုးသမီးမှာ တွန့်သွားသည်။

"ဪ... ချီဖန့်၊ မင်း အိမ်ပြန်ရောက်နေတာလား။"

"ကျွန်တော် ပြန်ရောက်လာတဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ မိနစ်ကတည်းက အစ်မ ကျွန်တော့်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးသားလေ။ မေ့သွားပြီလား။ မှတ်ဉာဏ်မှာ ပြဿနာ ရှိလို့လား။"

သူ၏ လေသံမှာ အေးစက်နေသော်လည်း "အစ်မက လူအလား" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

အမျိုးသမီးလု တောင့်ခဲသွားသည်။ သူ အဝတ်အစား အပြည့်အစုံ ဝတ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ တွေးထင်ချက်များ မှားယွင်းသွားကြောင်း သိလိုက်ရသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများက သူ၏ နောက်ကွယ်သို့ ဝေ့ဝဲကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချီဖန့်က တံခါးဝကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ပို၍ အေးစက်လာသည်။

"ကျွန်တော် ပြန်လာတဲ့ လမ်းမှာ လမ်းထိပ်မှာ လူတွေ ရန်ဖြစ်နေတာ တွေ့ခဲ့တယ်။"

ထိုစကားက သူမ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

"ဘယ်သူလဲ။ လူပုံအလယ်မှာ ရန်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ရှက်စရာပဲ။"

"မသိဘူး" ချီဖန့် ပြောလိုက်သည်။"တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အိမ်ရှေ့ကနေ ရေမြောင်း ဖြတ်စီးတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထင်တာပဲ။"

"ဒါက ကိစ္စကြီးပဲ၊ ငါ သွားကြည့်ရမယ်။"

အမျိုးသမီးလုသည် သူတို့အကြောင်းကို ချက်ချင်း မေ့သွားပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ချီဖန့် တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ မကောင်းသေးပေ။

"ကိုယ်တို့ သားလေးလောက်တောင် မတော်ဘူး။"

သူ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ဖက်လူက ယဉ်ကျေးမှု မရှိခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းလား၊ သူတို့ သားလေးထက် ပို၍ အနှောင့်အယှက် ပေးခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် အသက်ကြီးသလောက် အသိတရား မရှိခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းလား ဆိုသည်မှာ မသဲကွဲပေ။

ယန်ရွှယ်သည် ဤမျှလောက် စပ်စုနားထောင်ရသည်ကို ဝါသနာပါသူမျိုး တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။ တော်သေးသည်မှာ သူမနှင့် ချီဖန့်က ဘာမှ လုပ်မနေခြင်းပင်၊ မဟုတ်လျှင် အလွန် ရှက်စရာကောင်းမည် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မတို့ မြန်မြန် အိမ်ဝယ်သင့်တယ်"

သူမက ပြောလိုက်ရာ အမျိုးသား၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် မဲမှောင်သွားသည်။ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက လက်လှမ်းကာ သူမ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ အမျိုးသမီးလုမှာ စပ်စုနေသည်နှင့် အချိန်ကြာသွားသဖြင့် ထမင်းချက်ရန်ပင် မေ့သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ အမျိုးသားမှာ အိမ်တွင် အကြာကြီး စောင့်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ သူမကို သွားရောက် ဆူပူတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချီဖန့်က တကျီကျီမြည်နေသော စားပွဲပေါ်တွင် ပုံကြမ်းများ ဆွဲနေပြီး ထိုသတင်းကို ကြားချိန်တွင် သူ မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

ဤသည်က ယန်ရွှယ်၏ စပ်စုလိုစိတ်ကို နှိုးဆွလိုက်သည်။ သူမ အနားသို့ တိုးသွားပြီး သူ၏ နောက်မှ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"သူမက ဇာတ်လမ်းကြည့်ရင်းနဲ့ ထမင်းချက်ဖို့တောင် မေ့သွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ ရှင် သိနေတာလား"

ချီဖန့်က လှည့်မကြည့်ဘဲ နောက်သို့ လက်လှမ်းကာ သူမကို အနားသို့ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခါက အိမ်နီးချင်းတွေ ရန်ဖြစ်တုန်းက သူမက မနက် ၁ နာရီအထိ ခြံစည်းရိုးမှာ ကပ်ပြီး နားထောင်နေခဲ့တာလေ။"

ယန်ရွှယ် ရောက်လာသည့် နေ့တွင် ချီဖန့်က သူမကို စပ်စုတတ်သူဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ခဲ့သည်ကို မအံ့ဩတော့ပေ။ ၎င်းမှာ ထိပ်တန်း အဆင့်ရှိသော အတင်းအဖျင်း စပ်စုသူပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းက ယန်ရွှယ်အား သူမ၏ အတိတ်ဘဝတွင် အနုပညာရှင် တစ်ဦးဦး၏ အတင်းအဖျင်း သတင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ပလက်ဖောင်း ၆ ခုလုံးမှာ သတင်းစောင့်ကြည့်ရန် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ နေခဲ့ကြသော ပရိသတ်များကို သတိရစေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ထိုနှစ်ဦးမှာ အားလပ်ရက် ယူလိုက်ကြပြီး ကျိုးဝမ်ဟွေ့နှင့်အတူ ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းသို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကလေးလေးက သူ၏ အမေကို ခဏခဏ ခေါ်ကာ ငိုယိုနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ယန်ရွှယ်က အိမ်ထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်သွားသောအခါ သူသည် ခေါ်နေရုံသာမက ဇွန်းတစ်ချောင်းဖြင့် ပန်းကန်ကို ခေါက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သနားစရာကောင်းလှသော အစွန့်ပစ်ခံ ကလေးလေး တစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။

သူမက ရယ်ရမလို၊ သနားရမလို ဖြစ်နေမိသည်။ တံခါးဝတွင် ရပ်လိုက်ချိန်တွင် ကလေးက သူမကို မြင်သွားသည်။

"မေမေ!"

ချီဖန့်နှင့် အလွန်တူသော သူ၏ မျက်ဝန်းလေးများက ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး ဇွန်းကို ချကာ သူမထံသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ မပြေးလာမီမှာပင် ယန်ရွှယ်၏ နောက်တွင် ရှိနေသော ချီဖန့်ကို သတိထားမိသွားသည်။ သူက တောင့်ခဲသွားပြီး သူတို့ နှစ်ဦးကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ရွှယ်သည် ချီဖန့်နှင့်အတူ အမှန်တကယ် ပြန်လာခဲ့ပြီး ဤအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်ကို အတည်ပြုလိုက်နိုင်သည်နှင့် သူ၏ ပါးစပ်လေး တုန်ရီလာကာ အကျယ်ကြီး ငိုချလိုက်သည်။

ဩဂုတ်လတွင် ချန်ရှန်း ခရိုင်၏ စားသုံးမှို စိုက်ပျိုးရေး စင်တာကို တရားဝင် တည်ဆောက် ပြီးစီးခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းမှာ ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းရှိ ရှေ့ပြေးစိုက်ခင်း၏ တစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း စိုက်ပျိုးရေး အခန်း နှစ်တန်း ပိုပါရှိသည်။ ယန်ရွှယ်က ကျင်းချွမ်တွင် ထုတ်ယူထားသော မျိုးစေ့များနှင့် သူမ ပြုစုထားသော စမ်းသပ်မှတ်တမ်းများကို ဤနေရာသို့ သယ်ယူလာခဲ့ပြီး ကောချန်အန်းက စောင့်ကြည့်မှတ်တမ်းတင်ခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

စင်တာ ပြီးစီးပြီးနောက် ခရိုင် သစ်တောရေးရာ ဗျူရိုမှ ခေါင်းဆောင်များက လာရောက် စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ပြန်ရောက်သွားသောအခါ ချူမင်လီက မြို့ပြ သတင်းစာတွင် ဤအကြောင်းကို ဖော်ပြရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

ချန်ရှန်း ခရိုင်တွင် ဌာန၏ အတွင်းရေးမှူးက အစည်းအဝေး တစ်ခုအတွင်း ဤအကြောင်းကိုပင် ထည့်သွင်း ပြောကြားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိနေသော မြို့နယ်နှစ်ခုမှ စိတ်ဝင်စားပါက စင်တာနှင့် ဆက်သွယ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

ဤသတင်းက ဒေသတွင်း၌ လှိုင်းထသွားစေခဲ့သည်။ ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းက စိုက်ပျိုးပြီး နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ နည်းပညာများကို ခရိုင် တစ်ခုလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ဖြန့်ဝေနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ငြင်းဆို၍ မရနိုင်ပေ၊ အထူးသဖြင့် ချန်ရှန်း ခရိုင် အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ ချန်ရွှေ့ ဘူတာမှ ကြွက်နားရွက်မှိုများ မည်မျှ ရောင်းကောင်းသည်ကို သူတို့အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

ချန်ရှန်း ခရိုင် အပြင်ဘက်တွင်ပင် မြို့ထဲရှိ မည်သည့် ခရိုင်က စျေးကွက်များမှာ ချန်ရွှေ့ မှိုများ မရှိဘဲ နေပါမည်နည်း။ သူတို့သည် ပြီးခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း စျေးသက်သာသော မှိုများကို စားသုံးနေခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်လုပ်ကိုင်ရန်မှာမူ အခြားကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး အချက်မှာ ၎င်းကို မည်သို့ စိုက်ပျိုးရမည်ကို မည်သူမျှ မသိခြင်း ဖြစ်သည်— သူတို့မှာ ဘာမှ မသိဘဲ မှောင်အတိ ကျနေကြသည်။

ထို့နောက် ကုန်ကျစရိတ်များ ရှိသေးသည်။ မျိုးစေ့များက မည်မျှ ကုန်ကျမည်နည်း။ အမြတ်အစွန်းကရော။ သူတို့က တစ်နှစ်ပတ်လုံး အပင်ပန်းခံ လုပ်ကိုင်ပြီး စင်တာ၏ အိတ်ထဲသို့သာ ငွေများ ထည့်ပေးလိုက်ရမည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားမည်လား။

ဤလုပ်ငန်းသစ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ခရိုင်နှင့် မြို့နယ်များရှိ သစ်တောရေးရာ ဌာန ခေါင်းဆောင် အများစုမှာ သတိကြီးစွာ ထားကြသည်။ လျန်ကျုံးထင်နှင့် ချူမင်လီကဲ့သို့ အမြော်အမြင်ရှိသူများမှာ ရှားပါးလှသည်။

စင်တာ ဖွင့်လှစ်ပြီး နှစ်ပတ်အကြာ သတင်းစာတွင် ပါရှိပြီး တစ်ပတ်ကျော် အကြာတွင် စင်တာ၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်သော ကျွမ်းချီရှန်းသည် စုံစမ်းမေးမြန်းသည့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု လေးကြိမ်သာ လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူသည် အလုပ်ကို အလေးအနက်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက် အားလုံးကို အလွတ်ကျက်ထားပြီး မေးခွန်းတိုင်းကို သေချာစွာ ဖြေကြားပေးခဲ့သည်။ သို့သော် မည်သည့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှ လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်မှု ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

ဤသည်က ကျွမ်းချီရှန်းကို အကျပ်ရိုက်သွားစေသည်။ ၎င်းမှာ သူ ဌာနအသစ်တစ်ခုကို ဦးဆောင်ရသည့် ပထမဆုံး အကြိမ်ဖြစ်ပြီး အစပြုရန် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သူ မသိပေ။ သူသည် ချူမင်လီထံသို့ပင် သွားရောက်ကာ ကျန်ရှိသော မြို့နယ်နှစ်ခု၏ သစ်တောရေးရာ ရုံးများကို ဌာနဘက်မှ တိုက်တွန်းပေးရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

"အဲဒါကိုတော့ မင်း အတွင်းရေးမှူးကျူးကိုပဲ မေးရလိမ့်မယ်။ သစ်တောစခန်းတွေက ငါ့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာ မရှိဘူး"

ချူမင်လီက အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ့အပြင် ချန်ရွှေ့ တုန်းကလည်း အရာအားလုံးက စေတနာအလျောက် လုပ်ခဲ့ကြတာလေ။"

ဇွတ်အတင်း တိုက်တွန်းရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ ခရိုင် ဗျူရိုက ဤလုပ်ငန်းများအတွက် ရန်ပုံငွေ မထောက်ပံ့ထားသဖြင့် အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားပါက မည်သူက တာဝန်ယူပါမည်နည်း။ သို့သော် ဤစင်တာမှာ ချူမင်လီ၏ စိတ်ကူးမှ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ အလေးအနက် ထားသည်။ ကျွမ်းချီရှန်း၏ စိတ်ပျက်နေမှုကို မြင်သောအခါ သူ မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အဖွဲ့ထဲက လူတွေရဲ့ သဘောထားကရော ဘယ်လိုရှိလဲ"

"အဖွဲ့က လူတွေအားလုံးက နည်းပညာ ဝန်ထမ်းတွေလေ။ ဆွေးနွေးစရာ ဘယ်သူ ရှိလို့လဲ"

ကျွမ်းချီရှန်း၏ အဖြေကြောင့် ချူမင်လီ ဘာပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခြင်း မပြုခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အထူးသဖြင့် ယန်ရွှယ်ကို သူက နည်းပညာ ဝန်ထမ်းသက်သက် အဖြစ်သာ မြင်နေပုံရသည်။

"သူတို့နဲ့ ပိုပြီး အကြံထုတ်သင့်တယ်" ချူမင်လီ အကြံပြုလိုက်သည်။ "ဖိနပ်ချုပ်သမား သုံးယောက် ပေါင်းရင် ကျူးကောလျန်ထက် တော်တယ်တဲ့။ တစ်ယောက်ယောက်မှာ အကြံဉာဏ် ရှိနိုင်ပါတယ်။"

သူသည် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း သို့မဟုတ် လက်တွေ့ မကျသော မျှော်လင့်ချက်များ မပေးလိုသဖြင့် ယန်ရွှယ်၏ အမည်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။

ကျွမ်းချီရှန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းမှာ လက်တွေ့တွင် ဖြစ်လာမလား ဆိုသည်က မသေချာပေ။