အခန်း (၁၆၉)

သိပ်မကြာမီမှာပင် လျိုဟူမြို့နယ် သစ်တောရေးရာဌာနမှ လူတစ်ဦး မျိုးစေ့လာဝယ်ရန် ရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့၏ အတွင်းရေးမှူး ရောက်ရှိလာပြီး ကျွမ်းချီရှန်းအား သူငယ်ချင်းဟောင်း တစ်ဦးကဲ့သို့ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ရာထူးတိုးသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်! ခင်ဗျား ဒါကို ဦးဆောင်နေတာ သိရင် ကျွန်တော် စောစော လာခဲ့မှာပါ။"

"ကျွန်တော်လည်း အလုပ်တွေ ရှုပ်နေလို့ပါ၊ ခင်ဗျားဆီ ဖုန်းဆက်မလို့ပဲ"

ကျွမ်းချီရှန်းက ထိုသို့ဆိုကာ သူ့ကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"ရှောင်ယန်က အသေးစိတ်တွေကို လိုက်ပြပေးပါလိမ့်မယ်။"

သူသည် ယန်ရွှယ်အား လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။ သူ ၁၀ ယောက် ပေါင်းလျှင်ပင် မှိုစိုက်ပျိုးရေးတွင် သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

ဓာတ်ခွဲခန်းများနှင့် စမ်းသပ်မှတ်တမ်းဝင်းတို့ကို လှည့်လည် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ယန်ရွှယ်က စိုက်ပျိုးမှု ဖြစ်စဉ်နှင့် ထွက်နှုန်း ခန့်မှန်းချက်များကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ လျိုဟူ၏ အတွင်းရေးမှူးမှာ ကျေနပ်ပုံရကာ ခေါင်းညိတ်လျက် ရှိပြီး၊ အော်ဒါများကို ဆွေးနွေးရန် ကျွမ်းချီရှန်း၏ ရုံးခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။

"ဒါဆို ကျွန်မတို့ ပထမဆုံး အရောင်း ရသွားပြီပေါ့" ကျိုးဝမ်ဟွေ့က စင်တာ၏ အောင်မြင်မှုကို လိုလားစွာဖြင့် ယန်ရွှယ်အား မေးလိုက်သည်။

"စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပဲ" ယန်ရွှယ် သတိကြီးစွာ ပြောလိုက်သည်။ လျိုဟူမြို့နယ် ဆိုသည်မှာ သူမ မှတ်မိနေသည်။ ချီဖန့်က ၎င်းအကြောင်းကို အရင်က ပြောပြဖူးသည်။ သူမ၏ အဆိုပြုလွှာကို ရေးဆွဲနေစဉ် "ခရိုင် တစ်ခုလုံးသို့ အရင် ချဲ့ထွင်ရန်" ဟု သူမ ရေးသားခဲ့သည်။

ချီဖန့်က သူမ၏ ပုခုံးပေါ်မှနေ၍ ဖတ်ကြည့်ရင်း၊ လျိုဟူသည် အစပိုင်းတွင် ချန်ရွှေ့မှ သစ်လုံး ၂၁ လုံး တင်ပို့ရန် သဘောတူခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးအချိန်မှ ၈၀ အထိ ဇွတ်အတင်း တောင်းဆိုခဲ့ပုံကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

သေချာပေါက်ပင်၊ ကျွမ်းချိရှန်း၏ ရုံးခန်းအတွင်းတွင် လျိုဟူ၏ အတွင်းရေးမှူးက မျိုးစေ့ ပုလင်း ၈၀၀၀ အား ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မှာယူလိုက်သည်။ သို့သော် စျေးနှုန်းအကြောင်း ပြောသောအခါ သူမျက်နှာ ပျက်သွားသည်။

"ကုန်ကျစရိတ်တွေက များတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိပါတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ပိုင် စိုက်ခင်းလည်း တည်ဆောက်ရဦးမယ်။ ရန်ပုံငွေက နည်းတယ်။ ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပထမဆုံး အပေးအယူ ဖြစ်နေတော့ စျေးလျှော့ပေးရင် မကောင်းဘူးလား။ ပြီးတော့... အကြွေးနဲ့ ရောင်းပေးလို့ မရဘူးလား"

ကျွမ်းချီရှန်းသည် လုပ်ငန်းခွင်သို့ စောစီးစွာ ဝင်ရောက်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ချန်ရှန်း ခရိုင် သစ်တောရေးရာ ဌာန စတင်တည်ထောင်စဉ်ကတည်းက ရှိနေခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ အကြွေးဖြင့် ဝယ်ယူခြင်းကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် ကိစ္စမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ ပမာဏအနည်းငယ်လည်း မဟုတ်ပေ။ ပုလင်းပေါင်း ၈,၀၀၀ ဖြစ်သဖြင့် ယွမ် ၄,၀၀၀ တိတိ ကျသင့်မည် ဖြစ်သည်။ ခဏမျှအတွင်း သူသည် နားကြားမှားလေလားဟုပင် တွေးတောမိသွားသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက သူတို့တွင် ငွေသားအခက်အခဲရှိသဖြင့် စရန်ငွေသာ ပေးချေလိုပြီး ကျန်ငွေကို နောက်မှ ရှင်းမည်ဟု ပြောပါက သူ ဤမျှလောက် အံ့ဩမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မဟုတ်ပါ၊ ထိုလူက အလွန်အလေးအနက် ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ ကြွက်နားရွက်မှိုတွေ ရောင်းရတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်ပေးမှာပါ။ ခင်ဗျားကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး။"

ကျွမ်းချီရှန်း ပြန်မဖြေသောအခါ ထိုလူက အသံကို ပို၍ နှိမ့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက စိုက်ပျိုးရေး စင်တာကို အခုမှ စပြီး တာဝန်ယူရတာလေ။ အနည်းဆုံးတော့ အရောင်းလေး ဘာလေး ရှိသင့်တာပေါ့။ မဟုတ်ရင် လူတွေက ခင်ဗျားကို အထင်သေးကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဤနေရာတွင် "လူတွေ" ဆိုသည့် စကားလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ် အမျိုးမျိုး ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ ဗျူရိုထဲက လူများကိုလည်း ဆိုလိုနိုင်သလို၊ ချန်ရွှေ့မှ လာသော လူများကိုလည်း ဆိုလိုနိုင်သည်။

လျိုဟူ မြို့နယ် သစ်တောရေးရာ ဌာန၏ အတွင်းရေးမှူးသည် သူ၏ ရင်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခင်မင်မှုကို ငဲ့လို့သာ ကျွန်တော်က ဒီစွန့်စားမှုကို လုပ်တာပါ။ အကယ်၍ စိုက်ပျိုးတာ ရှုံးနိမ့်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူသည် မှိုမျိုးစေ့များအတွက် ငွေပေးရန် လိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ကျွမ်းချီရှန်း မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်လို့ရတဲ့ လူအ ဒါမှမဟုတ် ငတုံးတစ်ယောက်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား"

သေချာသည်မှာ သစ်တောရေးရာ ဌာနသည် "ငွေဖြုန်းတီးသူ" ဟူသော အမည်ပြောင်ကို ရရှိထားသော်လည်း ဤမျှအထိတော့ မဟုတ်ပေ။ ယွမ် ၄,၀၀၀ ကို အကြွေးဖြင့် ရောင်းပေးရမည်လား။ ဒီအတိုင်းကြီးလား။

ဤလူကို လုံးဝ ပေးမလာခဲ့လျှင် ပိုကောင်းမည်ဟု ကျွမ်းချီရှန်း သိလိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ ဤမျှလောက် စိတ်တိုရမည် မဟုတ်ပေ။ ဤသူမှာ ဝယ်ယူသူ မဟုတ်ဘဲ သူ့ထံမှ အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးစားနေသော လိမ်လည်သူသာ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့်မှာ တခြား လုပ်စရာတွေ ရှိသေးလို့ ခင်ဗျားကို ဆက်ပြီး ဧည့်မခံတော့ဘူး။"

သူက မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ထရပ်ကာ ထိုလူကို အပြင်သို့ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် လျိုဟူမြို့နယ် သစ်တောရေးရာ ဌာန အတွင်းရေးမှူးက လက်မလျှော့သေးပေ။

"ဒါဆို ပုလင်း ၄,၀၀၀ ရော။ ပုလင်း ၄,၀၀၀ ဆိုရင် ဖြစ်နိုင်မလား။ ကြွက်နားရွက် မှိုတွေ ရောင်းရတာနဲ့ ခင်ဗျားကို မလိမ်ပါဘူး။"

ယခုမူ သူက လာဘ်ထိုးသကဲ့သို့ ပြောကာ သဘောတူရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွမ်းချီရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် မဲမှောင်သွားသည်။ သူသည် ထိုလူအတွက် ခုနက ငှဲ့ပေးထားသော ရေခွက်ကို ကောက်ယူကာ တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းသိုင့်တီသည် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် အခြောက်လှမ်းထားသော ကြွက်နားရွက် မှိုလင်ဗန်းကို ကိုင်ကာ ဖြတ်လျှောက်လာစဉ် ရုတ်တရက် လန့်သွားရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမက ထိုဖြစ်ရပ်ကို အခြားလူများအား လက်ဟန်ခြေဟန်များဖြင့် အားရပါးရ ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ်ဟွေ့သည် အံ့ဩမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ယန်ရွှယ်ကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ကျွမ်းချီရှန်းမှာ တင်းကျပ်သူ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်တိုတတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

သိပ်မကြာမီမှာပင် လျိုဟူမြို့နယ် အတွင်းရေးမှူးမှာ အပြင်သို့ ထွက်သွားရင်း တတွတ်တွတ် ရေရွတ်သွားသည်။ "ကျွန်တော်က ဆွေးနွေးကြည့်ရုံတင်ပါ၊ ဒီလောက်အထိ စိတ်တိုစရာ မလိုပါဘူး"

ညှိနှိုင်းမှု ပျက်ပြားသွားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ကျွမ်းချီရှန်း၏ အမူအရာမှာ မည်မျှအထိ ဆိုးရွားနိုင်သည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ၎င်းနှင့် ယှဉ်လျှင် သူတို့အပေါ် ထားရှိသော ပုံမှန် အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

အဖွဲ့သားများမှာ အတန်ငယ် စိတ်ပျက်သွားမိကြသည်။ မထင်မှတ်ဘဲ သူ၏ ရုံးခန်းအတွင်းတွင် ခဏမျှ အောင်းနေပြီးနောက် ကျွမ်းချီရှန်းသည် အပြင်သို့ ထွက်လာကာ သူတို့အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းက သူတို့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။ အထူးသဖြင့် ကောင်းသိုင့်တီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နားမှာ မကောင်းသော်လည်း တစ်စုံတစ်ဦး၏ အကြည့်ကိုမူ အလွန် အကဲခတ်နိုင်သည်။ ထိုနည်းဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦးက သူမကို အလိုမရှိနေကြောင်း သူမ သိရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးလေးသည် ဗီဇအရ ယန်ရွှယ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်မိပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဝေခွဲမရမှုနှင့် အသံတိတ် အကူအညီ တောင်းခံမှုများ ရောယှက်နေသည်။ ယန်ရွှယ်မှာ သူမ၏ အားကိုးရာ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ယန်ရွှယ် စမေးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျွမ်း၊ ကျွန်မတို့ကို ခိုင်းစရာ အလုပ်တစ်ခုခု ရှိလို့လား"

စင်တာကို တရားဝင် တည်ထောင်ပြီးနောက် ကျွမ်းချီရှန်း၏ ရာထူးမှာ "မန်နေဂျာ" ဖြစ်လာပြီး ယန်ရွှယ်မှာ ဒုတိယ မန်နေဂျာနှင့် နည်းပညာရှင် အဖြစ် တာဝန်ယူရသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကျွမ်းချီရှန်းသည် စဉ်းစားလေလေ ပို၍ စိတ်တိုလေလေ ဖြစ်သော်လည်း မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်ကို မသိပေ။ ထိုစဉ်မှာပင် ချူမင်လီ တစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရသွားသည်။ ချန်ရွှေ့မှ လာသော ဤလူငယ်များသည် အမှန်တကယ် အရည်အချင်း ရှိကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ အပျင်းမထူကြပေ။ သို့သော် သူတို့တွင် မည်သို့သော အကြံဉာဏ်များ ရှိနိုင်မည်ကို သူ စိတ်ကူးမယဉ်တတ်ပေ။

သို့သော် ချူမင်လီက ပြောဖူးသဖြင့်လည်းကောင်း၊ ယန်ရွှယ်ကလည်း မေးလာသဖြင့်လည်းကောင်း သူ ပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ အလုပ်တွေ ပြီးပြီလား။ ပြီးပြီဆိုရင် အစည်းအဝေး လုပ်ဖို့ အထဲကို လာခဲ့ကြ။"

စမ်းကြည့်ရုံဖြင့် ဘာမျှ မထိခိုက်နိုင်ပါ။ လူများများ အကြံထုတ်လျှင် အဖြေထွက်ကောင်း ထွက်နိုင်သည်။ အကယ်၍ အဖြေမထွက်လျှင်ပင် အချိန်အများကြီး ကုန်မည်မဟုတ်ပေ။

အထက်လူကြီးက အစည်းအဝေး ခေါ်ယူသောအခါ အစောင့်မခံသင့်ပေ။ အဖွဲ့သားများသည် သူတို့၏ အလုပ်များကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ကာ ကျွမ်းချီရှန်း၏ ရုံးခန်းသို့ သွားခဲ့ကြသည်။

ဤလူငယ်အဖွဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျွမ်းချီရှန်းက အခြေအနေကို ရှင်းပြခြင်း မပြုမီ ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အားလုံးက စင်တာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖြစ်တာကြောင့်၊ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ အမြင်တွေကို ကြားချင်ပါတယ်။"

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးဝမ်ဟွေ့နှင့် ကောချန်အန်းတို့မှာ ယန်ရွှယ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။ ကောင်းသိုင့်တီမှာလည်း ဘာပြောလိုက်သည်ကို မကြားရသော်လည်း သူတို့နောက်သို့ လိုက်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်က ကျွမ်းချီရှန်းအား ဤငယ်ရွယ်ပြီး အရည်အချင်းရှိကာ ထူးခြားစွာ တည်ငြိမ်လှသော အမျိုးသမီးကို သတိထားမိစေသည်။ သူမမှာ သူတို့ကြားတွင် အဓိက စွမ်းအားစု ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ အားလုံး၏ အကြည့်များကြားတွင် ယန်ရွှယ်မှာ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ သူမထံတွင် တွန့်ဆုတ်မှု မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ကျွမ်းချီရှန်းက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

"ဒုတိယမန်နေဂျာယန်၊ မင်းမှာ အကြံဉာဏ် တစ်ခုခု ရှိလား"

"ကျွန်မမှာ အမြင်အချို့တော့ ရှိပါတယ်"

ယန်ရွှယ်က သတိကြီးစွာဖြင့် စကားလုံးများကို ရွေးချယ်ကာ ပြန်ဖြေလိုပ်သည်။

"ကျွန်မ စဉ်းစားနေတာက ဘာကြောင့် မှိုမျိုးစေ့တွေကို ဘယ်သူမှ ဝယ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိကြတာလဲ။ သူတို့ ဘာကို စိုးရိမ်နေကြတာလဲ"

ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရောင်းချရန်အတွက် ၎င်း၏ အားသာချက်နှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုကို နားလည်ရုံသာမက၊ သင်၏ ပစ်မှတ် လူထု၏ စိတ်ပညာကိုလည်း နားလည်ရမည်။ သူတို့ ဘာကို အလိုရှိပြီး ဘာကို ကြောက်ရွံ့နေကြသနည်း ဆိုသည်မှာ အရေးကြီးသည်။

သူမ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး စနစ်တကျ ရှိနေသည်။ "လူတွေ ဝယ်ယူဖို့နဲ့ စိုက်ပျိုးဖို့ တွန့်ဆုတ်နေရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက နားလည်မှု မရှိလို့ပဲလို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်။"

သူမ ကျွမ်းချီရှန်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "စိုက်ပျိုးရေး စင်တာကို မတာဝန်ယူခင်မှာ၊ မှိုတွေကို တကယ်တမ်း ဘယ်လို စိုက်ပျိုးရတယ်ဆိုတာ ရှင် သိခဲ့လား"

သေချာပေါက် မသိခဲ့ပေ။ ကျွမ်းချီရှန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူသည် စင်တာ စတင်တည်ထောင်ပြီးမှသာ စတင် လေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သစ်တောရေးရာ ဌာနနဲ့ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းတွေက တခြားလူတွေလည်း မသိကြပါဘူး"

ယန်ရွှယ် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် သူတို့က စွန့်စားရမှာကို ကြောက်နေကြတာ။ ဒါက ပထမဆုံး ပြဿနာပါ။"

အကယ်၍ ၎င်းမှာ ပထမဖြစ်လျှင် ဒုတိယလည်း ရှိရမည်။ ကျွမ်းချီရှန်းသည် သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ကာ သူမအား ဆက်ပြောရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ယန်ရွှယ် ဆက်၍ ပြောခဲ့သည်။ "နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကတော့ မှိုမျိုးစေ့တွေကို ဝယ်ယူရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘဲ မှန်ကန်တဲ့ စိုက်ပျိုးရေး နည်းစနစ်တွေလည်း လိုအပ်တာပဲ။"

သူမ ဥပမာအချို့ ပေးလိုက်သည်။ "မှို စိုက်ပျိုးတာက လယ်ယာလုပ်ငန်းနဲ့ တူတယ်။ စိုက်ပျိုးရုံနဲ့ အထွက်နှုန်း ကောင်းဖို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။ သေသေချာချာ ဂရုစိုက်ပြီး စီမံခန့်ခွဲဖို့ လိုအပ်တယ်။ စီမံခန့်ခွဲမှု ညံ့ဖျင်းရင် အထွက်နှုန်း လျော့နည်းတာ ဒါမှမဟုတ် ဆုံးရှုံးမှုတွေတောင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်။"

လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ချက်ကြောင့် ကျွမ်းချီရှန်း နားလည်သွားသည်။ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။"မင်းက ဒီနယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူပဲ။"

သူကိုယ်တိုင် လေ့လာရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ အပြင်လူတစ်ဦးအနေဖြင့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို နားလည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ပြဿနာတွေကို သိသွားပြီဆိုရင်၊ အဲဒါတွေကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် သင့်တော်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

ယန်ရွှယ် ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာမှာ တောက်ပပြီး ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ ၎င်းက ကျွမ်းချိရှန်းကို ချက်ချင်းပင် သိမြင်သွားစေသည်။"မင်းမှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိပြီးသား မဟုတ်လား"

"အကြံဉာဏ် အနည်းငယ်ပါပဲ"

သူမက နှိမ့်ချစွာ ဆိုသည်။ သို့သော် ကျွမ်းချီရှန်းက ထိုမျှသာ ဖြစ်မည်ဟု မယုံကြည်တော့ပေ။ သူမသည် ခုနကလည်း ဤအတိုင်းပင် ပြောခဲ့သော်လည်း သူမ၏ အချက်နှစ်ချက်မှာ အလွန်ပင် တိကျလှသည်။ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ပြောပါဦး၊ နားထောင်ကြည့်ရအောင်။"

"ပထမဆုံး ပြဿနာအတွက်၊ မြို့နယ်အသီးသီးက သစ်တောရေးရာ ဌာနတွေနဲ့ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းတွေကို ကျွန်မတို့ဆီ လာရောက်လေ့လာဖို့ ဖိတ်ခေါ်သင့်တယ်လို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်"

ယန်ရွှယ် ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ သူတို့ နားမလည်ရင် ကျွန်မတို့က သူတို့ကို ပြသပေးရပါမယ်။ ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေတွေနဲ့ ရရှိနိုင်တဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေကို ရှင်းပြပေးရပါမယ်၊ ဒါမှ သူတို့က သေချာ စဉ်းစားပြီး ဆုံးဖြတ်နိုင်မှာပါ။"

ပြီးတော့ ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် မှိုစိုက်ပျိုးခြင်းက ရရှိတဲ့ အမြတ်အစွန်းက အရမ်းကြီးမားသည်။ နိုင်ငံတော်အတွက် ပိုအကျိုးပြုနိုင်ရုံတင်မကဘဲ၊ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ မိသားစုဝင်တွေအတွက်လည်း အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းတွေ ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။ နှစ်စဉ် ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ သားသမီးတွေ အလယ်တန်း ဒါမှမဟုတ် အထက်တန်း အောင်မြင်လာကြပြီး၊ မိသားစု အဖွဲ့တွေနဲ့ လူငယ်စခန်းတွေထဲမှာ ပြည့်နှက်နေကြတာပင်။ အဲဒီနေရာတွေက သူတို့အားလုံးကို လက်ခံဖို့ မဖြစ်နိုင်ချေ။

သူမ၏ ပထမအချက်ကို ပြောဆိုပြီးနောက် ယန်ရွှယ်သည် ဒုတိယအချက်သို့ ကူးပြောင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျွမ်းချီရှန်းကို သတိထားမိသွားသည်။ သူသည် ဌာနခွဲမှူး ဘဝက အလေ့အကျင့်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ စတီးလ်ဘောပင် တစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ မှတ်စုများ စတင် ရေးသားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက သူမကို ခဏမျှ တန့်သွားစေသော်လည်း ကျွမ်းချီရှန်းကမူ ဘာမှ မသိဘဲ သူမကို မော့ကြည့်ကာ ဆက်မေးနေသည်။ "နောက်ထပ် ဘာရှိသေးလဲ"

အခန်းထဲရှိ အခြားလူများလည်း ၎င်းကို သတိထားမိကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အတန်ငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ အလေးအနက် ဆွေးနွေးမှု ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ ဘာမှ တုံ့ပြန်၍ မရပေ။

ယန်ရွှယ် ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "ဒုတိယအချက် အနေနဲ့၊ ကျွန်မတို့က မှိုမျိုးစေ့တွေကိုပဲ ရောင်းချနေလို့ မဖြစ်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ ပြည့်စုံတဲ့ ရောင်းချပြီးနောက်ပိုင်း ဝန်ဆောင်မှုတွေကိုလည်း ပေးရပါမယ်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဧပြီလမှာ မျိုးစေ့သွင်းတဲ့ ကာလ စတင်တဲ့အခါ၊ သစ်တောစိုက်ခင်းတွေကို နည်းပညာရှင်တွေ စေလွှတ်ပြီး လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက် လမ်းညွှန်ပေးရပါမယ်။"

အကယ်၍ သူတို့က မည်သို့ စိုက်ပျိုးရမည်ကို မသိမည်ကို စိုးရိမ်နေပါက၊ သူတို့ကို စင်တာသို့ လာရောက် သင်ကြားခိုင်းမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအစား သူတို့က သူတို့ရှိရာသို့ သွားရောက်ကာ ကွင်းဆင်း လမ်းညွှန်ပေးမည်။ ရလဒ်ကို အာမခံချက် ပေးမည်။ ၎င်းက သူတို့၏ စိုးရိမ်မှုများကို လျော့ပါးသွားစေမည် မဟုတ်လား။

ကျွမ်းချီရှန်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ လိုက်ပါမှတ်သားနေသည်။ သီးနှံအသစ်များ မိတ်ဆက်ချိန်တွင် စိုက်ပျိုးရေး စခန်းများက လယ်သမားများကို လမ်းညွှန်ရန် ဝန်ထမ်းများ စေလွှတ်ခြင်းမှာ အလေ့အထတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ဤနည်းလမ်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလှသည်။

"စိုက်ပျိုးနေစဉ်အတွင်း ပြဿနာတွေ ပေါ်လာရင် ကျွန်မတို့ကို ဆက်သွယ်မေးမြန်းနိုင်ပြီး၊ လိုအပ်ရင် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းပညာရှင်တွေကို လွှတ်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါအတွက် ဝန်ဆောင်ခ တစ်ခုတော့ ပေးရမယ်။ ကျွန်မတို့ ဘက်က ကုန်ကျစရိတ်တွေကို အကုန် မခံနိုင်ဘူး။"

"ဝန်ဆောင်ခ ဟုတ်လား"

ကျွမ်းချီရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး၊ အတန်းထဲတွင် အခက်အခဲ တွေ့နေသော ကြိုးစားသည့် ကျောင်းသားတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ ဘောပင်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ဌာနတစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်ကြသဖြင့် အရာအားလုံးအတွက် ငွေတောင်းနေခြင်းက လောဘကြီးရာ ရောက်မည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။

"အကယ်၍ သူတို့က သေးငယ်တဲ့ ပြဿနာတိုင်းအတွက် ငါတို့ကို ခေါ်နေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ယန်ရွှယ် ပြန်ချေပလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒါက အတည်ကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ပုလင်း ၃,၀၀၀ နဲ့ အထက် ဝယ်ယူရင်၊ ကွင်းဆင်း ဝန်ဆောင်မှု ၃ ကြိမ် အခမဲ့ ပေးပါမယ်။"

ဤသည်မှာ ပိုဝယ်ယူရန် ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပုလင်း ၃,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ လက်တွေ့ မကျသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။ လက်အောက်ခံ စိုက်ခင်း နှစ်ခုသာ ရှိသော မြို့နယ် သစ်တောရေးရာ ဌာန တစ်ခုသည် ၎င်းကို အလွယ်တကူ ပြည့်မီနိုင်သည်။

"တစ်ကြိမ်တည်း ပုလင်း ၈,၀၀၀ နဲ့ အထက် ဝယ်ယူမယ်ဆိုရင်၊ တစ်နှစ်ပတ်လုံး အခမဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ ကွင်းဆင်း ပံ့ပိုးမှုတွေ ပေးမယ့်အပြင်၊ နောက်တစ်နှစ်မှာလည်း မှိုမျိုးစေ့တွေကို ဦးစားပေး ဝယ်ယူခွင့် ပေးပါမယ်။"

လက်တွေ့တွင် နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးနှစ် စိုက်ပျိုးပြီးနောက် သူတို့သည် ပြဿနာ အများစုကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်နိုင်ရန် အတွေ့အကြုံ လုံလောက်စွာ ရရှိသွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းချီရှန်းသည် မှတ်စုများကို ဆက်ရေးသားနေပြီး၊ ဤအကြံပြုချက်များသည် အဓိက စိုးရိမ်မှု နှစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ဖြေရှင်းပေးနိုင်ကာ သံသယများကို လျော့ပါးစေရန် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မည်ကို သိရှိသွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ သစ်တောရေးရာ ဌာန သို့မဟုတ် စိုက်ခင်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ပါက၊ ဤမှိုစိုက်ပျိုးနည်းများနှင့် အာမခံချက်များအကြောင်း ကြားရပါက ရှေ့ပြေး စိုက်ခင်းတစ်ခု စတင်ရန် သေချာပေါက် စဉ်းစားမိမည် ဖြစ်သည်။