အခန်း (၁၆၈၁-၁၆၈၂)

အခန်း (၁၆၈၁) - စီနီယာ ချင်းဟယ်

ကျွယ်မင် ယင်လောက၊ သံသရာဌာန။

"အဲဒီကောင်မလေးကို လူပြန်ဝင်စားဖို့ ထပ်ပို့လိုက်ပြီလား မင်း သူ့ကို တန်းစီစရာမလိုဘဲ ကြားဖြတ်ထည့်ပေးလိုက်တာမလား"

ဝမ်ချုံစန်းက ခေါင်းမော့ပြီး ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့"

ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ဆို၏။

"ကောင်းပြီလေ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သူမက ဘဝနှစ်ခုစာ သံသရာလည်ခဲ့ပြီ။ ဘဝတစ်ရာ ပြည့်ပြီး ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းဖို့အတွက် ဘဝပေါင်း ကိုးဆယ်ရှစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်"

ဝမ်ချုံစန်းက ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

"အဲဒီနေ့အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလားပဲ စိုးရိမ်မိတယ်"

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဒါဟာ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ထောင်၊ ရှစ်ထောင်လောက် ကြာမြင့်ဦးမည် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ အရပ်ရပ်မှာ လှိုင်းတံပိုးတွေ ထနေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ကြံစည်နေကြတာ သိသာလှသည်။

"ဝမ်အိုကြီး... စီနီယာအစ်မကြီးက မင်းလုပ်ဆောင်နေတဲ့ ကိစ္စတွေကို တစ်စုံတစ်ရာ နားလည်ထားပုံရတယ်၊ လူ့လောက နယ်မြေကိုးခုရဲ့ အခြေအနေကိုလည်း ထိုးထွင်းသိမြင်နေတယ်"

ဖန့်ချန်က ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်လိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့... ယန်နတ်ဘုရား တွေ သူမနဲ့ ထိတွေ့ထားပြီ ထင်တယ်"

ဝမ်ချုံစန်းက တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရပြီး အံ့သြခြင်းမရှိဘဲ ဆိုသည်။

"ငါလည်း မကြာသေးခင်က ရေပြင်က သိပ်မငြိမ်ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်။ အရင်က ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တဲ့ အရာတွေဟာ အခုတော့ အကုန်လုံး ပွင့်ထွက်လာတော့မယ် ထင်တယ်"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ"

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

ဝမ်အိုကြီး၏ လက်ထဲမှာ သတင်းအချက်အလက်တွေ အလုံအလောက် ရှိနေပြီး ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုကို တိတိကျကျ ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူသိထားသည်။

"ဘာဖြစ်မလဲ ဟုတ်လား သုံးလောက ပွက်လောရိုက်မယ့်အကြောင်း မင်း မကြားဖူးတာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် တိုက်ကြခိုက်ကြမှာပဲ"

ဝမ်ချုံစန်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး

"အားလုံးက သူတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အကုန်သုံးပြီး တိုက်ကြမှာ။ နောက်ဆုံး ဘယ်သူနိုင်မလဲ၊ နိုင်တဲ့သူက အိမ်ရှင်ဖြစ်ပြီး အရာရာကို စီမံခွင့်ရမှာပဲ"

"ဘယ်သူနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လဲ"

ဖန့်ချန်က ဝမ်ချုံစန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ပြောရခက်တယ်။ အချို့ကိစ္စတွေက ငါ့အတွက်တောင် သေချာရေရာမှု မရှိဘူး။ အခု ငါတစ်ချက်တည်း ကြောက်တာက မိစ္ဆာကပ်ဘေးအတတ်ပဲ"

ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်

"အဲဒီကောင်က အကြောင်းမဲ့သက်သက် အောက်ခြေ နယ်မြေခြောက်ခု မှာ ဒီလိုစမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ရှင်းနေတာပဲ၊ ဒီအတတ်ကို ပိုပြီး ပြည့်စုံအောင် လုပ်နေတာ။ အခု ငါစဉ်းစားမိတာကတော့ သူဟာ ဒီလောကထဲမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းနေပြီ ထင်တယ်"

"ဒါကြောင့်မို့လည်း သူက မိစ္ဆာကပ်ဘေးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာပေါ့"

"နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း... ဒီအဆင့်က အဆင့် ၉ မသေမျိုး ရဲ့ အထက်မှာ ရှိတာလို့ စီနီယာအစ်မကြီး ပြောတာ ငါကြားဖူးတယ်။ မင်းပြောချင်တာက အဲဒီ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ မြင့်မြတ်သောသားတော် က အခု အဲဒီအဆင့်မှာ ရှိနေတယ်လို့လား"

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်

"တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင် သူက ဘာလို့ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်နေရတာလဲ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာလည်း နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိတဲ့သူတွေ ရှိနေလို့လား"

"ရှိတာပေါ့။ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပိုင်းကို ထားပါဦး၊ ဟို ယန်နတ်ဘုရား တွေကို အကုန်မရှင်းနိုင်သေးသရွေ့ အဲဒီကောင်က ဗြောင်ထွက်လာရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ချုံစန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆိုသည်

"အခုက အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းနေကြတာပဲ။ တကယ် တိုက်ကြပြီဆိုရင်တော့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဖဲချပ်တွေ အကုန်လုံး ဝိုင်းပေါ်ရောက်လာကြမှာပဲ"

ဖန့်ချန် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်ပြီး

"မင်း မော်ထျန်းဌာန အကြောင်း သိမှာပေါ့"

"သိတာပေါ့"

ဝမ်ချုံစန်းက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့အကြည့်တွေက နက်နဲလှသည်။

"ဝမ်အိုကြီး... မင်း တခြားဘာတွေ သိသေးလဲ၊ ငါ့ကို သတင်းလေးတွေ မျှဝေလို့ မရဘူးလား"

ဖန့်ချန်က မတတ်သာဘဲ မေးလိုက်ရသည်။

"မရဘူး။ ဒါတွေက ငါနှစ်ပေါင်းများစွာ ပင်ပင်ပန်းပန်း စုဆောင်းထားတဲ့ သတင်းတွေ၊ မင်းကို အလကား ဘယ်ပေးမလဲ။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ ဒါတွေကို သိလည်း ဘာထူးမှာလဲ နောက်နှစ်ပေါင်း ရာချီကြာလို့ သုံးလောက တကယ် ပွက်လောရိုက်လာရင် မင်းရဲ့ မသေမျိုးလှေအုပ်စုကြီး က အကုန်စုမိပါ့မလား မင်းတို့လို အမာခံအဖွဲ့ဝင်တွေက အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ အပြင်စည်းအဖွဲ့ဝင် တွေလောက်တောင် အသုံးမကျသေးဘူး"

ဝမ်ချုံစန်းက ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် ဆိုသည်။

ဖန့်ချန် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ကျွယ်မင်ကြယ်မှာ မိစ္ဆာကပ်ဘေးရဲ့ အစအနတွေ ပေါ်ခဲ့တယ်။ အပြငါစည်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်တောင် အဆိပ်မိသွားသေးတယ်"

"အဲဒီကိစ္စကို ငါလည်း သိပြီးသားပဲ။ မင်းက နှစ်ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်လောက် ကြာမှ ငါ့ကို လာပြောတာလား"

ဝမ်ချုံစန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"အာမန် က ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ပြီးပြီ၊ လူတစ်စုကိုလည်း ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူတွေက အကုန်လုံးတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး"

သူက ခဏရပ်ပြီး

"မင်းလည်း ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဆင်ထားတော့။ ထိုက်ဟောက် နတ်ဘုရားမှန် ကို ကျွယ်မင်နန်းတော်ဆီ ပြန်ပင့်လာတဲ့အခါ ဒီနယ်မြေထဲက မိစ္ဆာတွေ ပုန်းစရာ နေရာရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့တွေလည်း ထိုက်ချန်းနယ်မြေ ဆီကို သွားကြရလိမ့်မယ်။ ဒီတိုက်ပွဲက သုံးလောက ပွက်လောရိုက်မယ့် အချက်ပေးသံ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"ဝမ်အိုကြီးတောင် ဒီလိုပြောနေမှတော့ ထိုက်ဟောက်မှန် က တကယ် ပြန်လာတော့မှာပဲ"

ထိုသို့တွေးရင်း ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်

"မင်းကော... အခုထိ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတာလား အဆင့် ၈ ကို တက်ဖို့ အရင်းအမြစ်တွေ ဘယ်တော့ပြည့်မှာလဲမင်း အဆင့် ၈ ရောက်သွားရင်တောင် သုံးလောက တိုက်ပွဲကြီး တကယ်စရင် မင်းရဲ့အဆင့်က ငါနဲ့ ဘာကွာမှာလဲ အဆုံးအဖြတ်ပေးမယ့် တိုက်ပွဲကြီးတွေမှာ မင်းလည်း ပါဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါတွေက မင်းကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ယင်လောကငယ်ဆီ တစ်ခေါက် ပြန်သွားဦးမှာ မဟုတ်လား မြန်မြန် သွားတော့"

ဝမ်ချုံစန်းက စိတ်မရှည်သလို လက်ကာပြလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်လည်း ထပြီး နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

ယင်လောကငယ်၊ ငရဲမင်းနန်းတော်။

ဒီနှစ်တွေအတွင်း ကျန်းကွမ်မြို့နဲ့ တန့်ယင်တောင်တို့ ပူးပေါင်းပြီး အင်အားစုတွေ တော်တော်လေး ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။ နှစ်စဉ် စုဆောင်းမိတဲ့ ယင်သက်တမ်း ကလည်း ပိုပိုများလာခဲ့သည်။ ယင်လောကငယ်သည်လည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးတက်နေပြီး ဥပဒေတွေကလည်း ပိုမိုမျှတလာခဲ့သည်။

ဖန့်ချန်သည် လောကနှစ်ခု၏ အကာအကွယ်တံတိုင်း ရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။ တံတိုင်းတစ်ဖက်ခြမ်းက ဝိညာဉ်ရိပ်တွေကို ကြည့်ရင်း သူသည် ပြစ်ဒဏ်ပေးတုတ်နွယ် ကို အမှတ်မထင် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

'ဒီပစ္စည်းက အဲဒီ နတ်ဘုရားဝိညာဥ် တွေနဲ့ တွေ့ရင် တိုက်ရိုက် နှိမ်နင်းနိုင်ပါ့မလား'

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲက ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို အကာအကွယ်တံတိုင်းပေါ် တင်လိုက်သည်။

ဒီတစ်ခေါက်မှာ သူသည် ကျန်းကွမ်မြို့၊ တန့်ယင်တောင်နဲ့ ယင်လောကငယ်တို့ဆီကနေ ယင်သက်တမ်း စုစုပေါင်း ရှစ်သန်းကျော်ကို သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာရှိတဲ့ နှစ်သန်းကျော်နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် ငရဲမင်းအမိန့်ပြားထဲမှာ ယင်သက်တမ်း ဆယ်သန်းကျော်အထိ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ခုခုကြောင့် သူ ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ရင် အခက်အခဲမဖြစ်စေဖို့ ဖန့်ချန်သည် အကာအကွယ်တံတိုင်းကို သေချာအားဖြည့် ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စီးဆင်းသွားသော ယင်သက်တမ်းများအောက်တွင် အကာအကွယ်တံတိုင်းသည် ပိုမိုထူထဲ ခိုင်မာလာခဲ့သည်။ အစက ဝိညာဉ်ရိပ်အချို့ကို မြင်နိုင်သေးသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဘာမှမမြင်ရတော့သည့်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယင်သက်တမ်း စုစုပေါင်း ရှစ်သန်းကျော်ကို အကာအကွယ်တံတိုင်းထဲ ထည့်သွင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်သည် မိမိအတွက် ယင်သက်တမ်း နှစ်သန်းကျော်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ဒါက သူ့ရဲ့ အန္တိမဖဲချပ်ပင်။ တကယ်လို့ တစ်နေ့မှာ မော်ထျန်းဌာန က ယင်မသေမျိုးတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့ရင် ဒီယင်သက်တမ်းတွေရှိမှသာ လက်ထဲက ပြစ်ဒဏ်ပေးတုတ် ကို အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အားဖြည့်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူသည် ငရဲမင်းနန်းတော်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး စန်းကျင်းမြို့ရှိ လျှိုဝှက်စောင့်ရှောက်ရေးဌာန သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဖန့်ကြီး... မင်း နောက်ဆုံးက ငါ့ကို ရှာခိုင်းထားတဲ့ ရွှေဝိညာဉ်ပန်း သတင်းရပြီ။ ဒါ့အပြင်... ချင်းဟယ်သီလရှင် ကိုလည်း ရှာတွေ့ပြီ"

ဖန့်ချန် ခန်းမထဲ ဝင်လာသည်ကို မြင်လျှင် မြင်ချင်း ရှကျီ က ထရပ်ပြီး ဆီးကြိုပြောလိုက်သည်။

"ချင်းဟယ်သီလရှင်ကို ရှာတွေ့ပြီ ဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။

ရှေးဟောင်းနယ်မြေ ၊ မြေဝက်ဝံကြယ် ၊ ကျုန်းကျိုးနိုင်ငံ။

ထိုက်ယွဲ့မြို့

သီလရှင်တစ်ပါးသည် တရွေ့ရွေ့ လျှောက်လှမ်းနေသည်။ သူမ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက အလွန်နှေးကွေးပြီး ပင်ပန်းလှပုံရသည်။ မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံပေါ်မှာ သွေးစွန်းကွက်တွေ ပြည့်နှက်နေ၏။

ကျင့်ကြံသူအချို့ သူမကို မြင်သောအခါ ကပ်ဘေးဆိုးတစ်ခုကို မြင်ရသကဲ့သို့ ရှောင်ဖယ်သွားကြပြီး သူမအနားသို့ မကပ်ရဲကြချေ။ လူသားကလေးငယ်အချို့မှာမူ သီလရှင်၏ ပုံစံကို မြင်ပြီး လန့်ကာ အော်ငိုကြတော့သည်။

သီလရှင်မှာ နားရွက်များ မရှိတော့ဘဲ အပေါက်ငယ် နှစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။ သူမမှာ မျက်လုံးများလည်း မရှိတော့ချေ။ မျက်လုံးနေရာမှာ အသားတွေ လန်ထွက်နေပြီး ရဲရဲနီနေသည်။

ထိုစဉ် လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်စု ထိုနေရာကို ဖြတ်လာကြသည်။ ထိုအထဲမှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မသိစိတ်မှ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါ... စီနီယာ ချင်းဟယ် မဟုတ်လား"

"သူမလား"

"သူမ ဟုတ်လို့လား"

သူမက အထပ်ထပ် မေးမြန်းနေမှ ဘေးက သူငယ်ချင်းများက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

"စီနီယာ ချင်းဟယ်နဲ့ တူတယ်"

"စီနီယာ ချင်းဟယ်က ဘာလို့ ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်သွားရတာလဲ သူမက မြို့ပြင်က ယွီဟိန်တောင်ထိပ်မှာ ကျင့်ကြံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူမှာ ယုံရခက်နေသည်။

ဒါဟာ ဝိညာဥ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ ထိုက်ယွဲ့မြို့ နယ်မြေအတွင်းမှာဆိုရင်တော့ ထိပ်တန်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ငါတို့ တခြားသူကိစ္စ ဝင်မပါတာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

တစ်ယောက်ကတော့ အကြောင်းစုံကို သိပုံရပြီး မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားနေသည်။

အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူက အတင်းအကျပ် မေးမြန်းနေသဖြင့် ထိုသူက မတတ်သာသည့်အဆုံး သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါ့မိသားစုဝင်တွေ ပြောတာ ကြားလိုက်တယ်။ ချင်းဟယ်သီလရှင်က ထိုက်ယွဲ့ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်သမီးကို မတော်တဆ သွားစော်ကားမိလိုက်လို့တဲ့..."

အခန်း (၁၆၈၂) - သီလရှင်ငယ်လေး

"ဘာ... စီနီယာချင်းဟယ်က အဲဒီလို အရှိန်အဝါကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သွားစော်ကားမိတာလဲ"

အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူလေးမှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရပါတယ်။

ဒီနယ်မြေမှာ ထိုက်ယွဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ အဆင့်အတန်းက အမြင့်မြတ်ဆုံးနဲ့ အလွန်အမင်း ထူးခြားတာ ငြင်းစရာမရှိပါဘူး။ ၎င်းဟာ ထိုက်ယွဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအင်အားက ဘယ်လောက်တောင် တောင့်တင်းနေလို့ မဟုတ်သလို၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် သာ ရှိပါသေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဇနီးသည်က အနောက်ကျွန်း နယ်မြေက ကိုးဆက်မြောက်ဘုရင် ရဲ့ နန်းတော်ကနေ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်ပါတယ်။ သူမဟာ ကိုးဆက်မြောက်ဘုရင် ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးဆီက အနီးကပ် အစေခံမလေး တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာပါ။

"အသေးစိတ်ကိုတော့ ငါလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ကလူတွေ ပြောတာကတော့ ဒီကိစ္စကို ဝင်မပါနဲ့၊ စီနီယာချင်းဟယ်နဲ့လည်း ပတ်သက်မှု မရှိစေနဲ့တဲ့"

အကြောင်းစုံသိထားသူရဲ့ မျက်ဝန်းထဲမှာ ထိတ်လန့်ရိပ်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး တိုးတိုးလေး တိုက်တွန်းလိုက်ပါတယ်။

"ငါတို့ မြန်မြန်သွားကြရအောင်။ အဲဒီဂိုဏ်းချုပ်သမီးက အမြဲတမ်း စိတ်အလိုမကျ ဖြစ်တတ်တာ။ သူမရဲ့ မိခင်ကလည်း ဒီလောက် နောက်ခံထူးခြားနေတော့ ငါတို့သာ ဒီကိစ္စထဲ ပါသွားရင် တစ်မိသားစုလုံး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရလိမ့်မယ်"

"ဟိုမှာ... စီနီယာချင်းဟယ်ဆီကို တစ်ယောက်ယောက် လျှောက်သွားနေသလိုပဲ..."

တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် လှမ်းပြောလိုက်ပါတယ်။

အားလုံး မော့ကြည့်လိုက်ကြတဲ့အခါမှာတော့ ခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ လူငယ်နှစ်ယောက်ဟာ ချင်းဟယ်သီလရှင်ရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်နေပြီး တိုးတိုးလေး စကားပြောနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

"သူတို့တော့ ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ။ အဲဒီဂိုဏ်းချုပ်သမီးက ချင်းဟယ်စီနီယာကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူလွှတ်ထားတာ။ တမင်တကာ အရှက်ခွဲပြီး ထိုက်ယွဲ့မြို့က ကျင့်ကြံသူတွေကို သူမရဲ့ အကျိုးဆက်က ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ သတိပေးချင်နေတာ..."

သိထားသူက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

အားလုံးလည်း အံ့သြသွားပြီးမှ သူ ဘာလို့ ဒီလောက် ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ မြန်မြန်ထွက်သွားဖို့ တိုက်တွန်းနေတာလဲဆိုတာ နားလည်သွားကြပါတယ်။ အော်... ထိုက်ယွဲ့ဂိုဏ်းချုပ်သမီးက စီနီယာချင်းဟယ်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူတောင် လွှတ်ထားတာကိုး။ ဒါဆိုရင်တော့...

ဖန့်ချန်နဲ့ ရှကျီတို့ဟာ ချင်းဟယ်သီလရှင်ရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်နေကြပါတယ်။

"ဖြစ်စဉ် အစအဆုံးကိုတော့ ငါ အကြမ်းဖျဉ်း စုံစမ်းထားပြီးပြီ။ သူမက ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ သက်တမ်းကလည်း ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ အခုလို ကိစ္စမျိုးနဲ့ ထပ်ကြုံနေရတော့... မင်းသာ အချိန်မီ ပြန်မလာဘူးဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ငါပဲ အရင် ကိုင်တွယ်ပေးမလို့ စဉ်းစားထားတာ"

ရှကျီက ချင်းဟယ်သီလရှင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ဖန့်ချန်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ချင်းဟယ် သီလရှင်ငယ်လေး... ငါ့အသံကို မှတ်မိသေးရဲ့လား"

ဖန့်ချန်ရဲ့ အသံဟာ ချင်းဟယ်သီလရှင်ရဲ့ စိတ်အာရုံထဲမှာ တိုက်ရိုက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပါတယ်။

သူမ သိသိသာသာ အံ့သြသွားပြီး အသံက အနည်းငယ် ခြောက်ကပ်ကပ်နဲ့ ပြန်ပြောလာပါတယ်။

"ဖန့်စစ်သူကြီးလား"

"အင်း ငါပဲ။ ငါ အစောကြီးကတည်းက ပြန်လာသင့်တာ"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်ပါတယ်။

"ဖန့်စစ်သူကြီး... ရှင် မြို့ပြင်ကို အရင်ထွက်ပြီး ခဏစောင့်နေပေးပါ။ ထိုက်ယွဲ့ဂိုဏ်းဘက်က ဒေါသပြေသွားတဲ့အထိ စောင့်ပါဦး၊ အဲဒီကျမှ ကျွန်မ မြို့ပြင်ထွက်ပြီး ရှင့်ကို လာရှာပါ့မယ်"

ချင်းဟယ်သီလရှင်ဟာ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရပြီး လေသံက အနည်းငယ် အလျင်စလို ဖြစ်လာပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီမြင်ကွင်းကို သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အကဲခတ်နေခဲ့တာပါ။ သူက အဝေးကနေ အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာဖြစ်ပြီး လူအချို့က ချင်းဟယ်သီလရှင်နဲ့ စကားပြောနေတာ မြင်တော့မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာခဲ့ပါတယ်။

"ချင်းဟယ်သီလရှင်... ငါတို့ သခင်မလေးရဲ့ ဒေါသပြေဖို့ဆိုတာကတော့ အတော်လေး ခက်လိမ့်မယ်ဗျ"

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူက သူတို့သုံးယောက်ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ပြီး လှောင်ပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီနောက် သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက ဖန့်ချန်နဲ့ ရှကျီဆီကို ရောက်သွားပါတယ်။

"ထိုက်ယွဲ့မြို့က လူတိုင်းက သူမကို မြင်ရင် ရှောင်သွားကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကတော့ တမင်တကာ ကပ်လာကြတာပဲနော်။ ခင်ဗျားတို့ စကားပြောနေတာ ကြားရသလောက်တော့ ခင်ဗျားတို့က ရင်းနှီးတဲ့သူတွေလား"

ကျင့်ကြံသူက ခပ်အေးအေးပဲ မေးလိုက်ပါတယ်။

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သိခဲ့တာပါ။ အဲဒီတုန်းက သူမဟာ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် က ကျင့်ကြံသူလေးပဲ ရှိပါသေးတယ်"

အနီးနားက ကျင့်ကြံသူတွေ ဒါကိုကြားတော့ အံ့သြသွားကြပါတယ်။ ဒီလောက်အထိ စောစောစီးစီး သိခဲ့ကြတာလား ဒါဆိုရင် ချင်းဟယ်သီလရှင်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမတွေများလား အခုချိန်ထိ အသက်ရှင်နေတယ်ဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ သိသိသာသာ လေးနက်သွားပြီး သတိထားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူက ရွှေအမြုတေအဆင့် သာ ရှိသေးလို့ပါ။

တကယ်လို့ သူ့ရှေ့က လူနှစ်ယောက်က ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်တွေသာ ဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ ဒီကိစ္စကို ထိုက်ယွဲ့ဂိုဏ်းဘက်က လူတွေ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာမှ ဖြစ်တော့မှာပါ။

"ဖန့်စစ်သူကြီး... ရှင် မြို့ပြင်ကို အရင်ထွက်ပါ"

ချင်းဟယ်သီလရှင်က ထပ်ပြီး ပြောလာပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူမရဲ့ လေသံက အတော်လေး လေးနက်နေပါတယ်။

"မလိုတော့ပါဘူး၊ ဒီလူနှစ်ယောက်က မြို့ပြင်ကို ထွက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး အဝေးက တောင်ထိပ်တစ်ခုဆီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ဟိုဘက်မှာတော့ ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်တွေ လိပ်တက်နေပြီး ခဏချင်းမှာပဲ ကျင့်ကြံသူတစ်စုဟာ တိမ်စီးပြီး ရောက်ရှိလာပါတယ်။

"သခင်မလေး"

ကျင့်ကြံသူက ကောင်းကင်ယံဆီကို ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်လိုက်ပါတယ်။

ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်ပေါ်မှာတော့ မောက်မာတဲ့ အမူအရာနဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရပ်နေပါတယ်။ သူမရဲ့ နောက်မှာတော့ အစေခံမလေးတစ်စုနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မနိမ့်တဲ့ အဘွားအိုတစ်ယောက် ပါလာပါတယ်။

"ဖန့်ကြီး... သူမက ထိုက်ယွဲ့ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့သမီး လီကျီ ပဲ"

ရှကျီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ခင်ဗျားတို့က တကယ်ပဲ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး လာခဲ့ကြတာပဲ"

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"သခင်မလေးရဲ့ အမည်ကိုတောင် တိုက်ရိုက် ခေါ်ရဲတာလား"

လီကျီရဲ့ ဘေးနားက အဘွားအိုကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို အကဲခတ်နေပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ မသိပေမဲ့ သူမ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုလိုနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရနေပေမဲ့ ဘယ်မှာ တွေ့ဖူးလဲဆိုတာတော့ မမှတ်မိနိုင်ပါဘူး။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဒီသီလရှင်နဲ့ သိတာလားကြည့်ရတာ သံယောဇဉ်က မသေးလှဘူးပဲ။ သူမ ဒီမှာ ဒုက္ခရောက်နေတာ ကြားလို့ တမင်တကာ လာခဲ့ကြတာလား"

လီကျီက ဖန့်ချန်နဲ့ ရှကျီကို လှောင်ပြုံးလေးနဲ့ ကြည့်ရင်း ရယ်ရယ်မောမော မေးလိုက်ပါတယ်။

"ချင်းဟယ် သီလရှင်ငယ်လေးရဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ နားရွက်တွေကို မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ထုတ်ပစ်ခဲ့တာ မဟုတ်လား ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ ငါ မေးလို့ရမလား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

ရှကျီက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ တကယ်တော့ လမ်းမှာကတည်းက သူ အကြောင်းစုံကို ပြောပြခဲ့ပြီးသားပါ။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟုတ်လား"

လီကျီက ရယ်ချင်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလို သဘောထားပြီး

"ဒီကိစ္စကို သူမကိုပဲ မေးသင့်တယ်၊ ငါ့ကို လာမေးမနေနဲ့"

ချင်းဟယ်သီလရှင်က စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ ရှကျီက တားလိုက်ပါတယ်။

"သီလရှင်ငယ်လေး... ရပါတယ်၊ ဖန့်ကြီးကိုပဲ သူ့ဘာသာသူ မေးခိုင်းလိုက်ပါ"

အနီးနားက လူတွေကတော့ ဒီလူနှစ်ယောက်ဟာ အတော်လေးကို အားကိုးရာ တစ်ခုခု ရှိပုံရတယ်လို့ ခံစားနေကြပါတယ်။ ထိုက်ယွဲ့ဂိုဏ်းချုပ်သမီးကိုတောင် အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့တာကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ခံက ဘာလဲဆိုတာ စိတ်ဝင်စားနေကြပါတယ်။

"မိန်းကလေး... ချင်းဟယ်သီလရှင်ဟာ စိတ်နှလုံး ကောင်းမွန်တဲ့သူပါ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက အခုလိုပဲ။ သူမက မင်းကို ဘယ်လိုများ စော်ကားမိလို့ မျက်လုံးတွေ ဖောက်ပစ်၊ နားရွက်တွေ ဖြတ်ပစ်ပြီး ဒီထိုက်ယွဲ့မြို့ထဲမှာ အရှက်ခွဲခံရအောင် လုပ်ထားရတာလဲ"

ဖန့်ချန်က ထပ်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

လီကျီက စိတ်မရှည်တော့တဲ့ ပုံစံနဲ့ ဘေးက အဘွားအိုကို အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။

"အဘွား... ဒီနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းလိုက်။ အဲဒီနောက် သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကိုလည်း ကျွန်မကိုယ်တိုင် ဖောက်ပစ်မယ်၊ နားရွက်တွေကိုလည်း ဖြတ်ပစ်မယ်။ သူတို့ သုံးယောက် ထိုက်ယွဲ့မြို့ထဲမှာ အဖော်လုပ်လို့ ရတာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အဘွားအိုက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ သူမက တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ... လီကျီဟာ ရုတ်တရက် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ နောက်တစ်ခဏမှာတော့ အောက်က လူနှစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာ ပေါ်လာပါတော့တယ်။

လီကျီရဲ့ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်အံ့သြမှုတွေ ပြည့်သွားပါတယ်။ ဒါဟာ သူမ ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာတာ မဟုတ်မှန်း သိသာလှပါတယ်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူနဲ့ အဘွားအိုတို့လည်း ကျောချမ်းသွားကြပါတယ်။

လီကျီ ရောက်နေတဲ့ နေရာက အန္တရာယ် အရမ်းများပါတယ်။ သူမရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မမြင့်တာကြောင့် တစ်ဖက်လူကသာ သတ်ချင်ရင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သတ်ပစ်နိုင်ပါတယ်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် လျှောက်မလုပ်နဲ့နော်..."

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူက အသံက တုန်ရင်နေပေမဲ့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပါတယ်။

အဘွားအိုကလည်း အောက်ကို အမြန်ခုန်ဆင်းလာပြီး ဖန့်ချန်တို့ နှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လီကျီကို လှမ်းပြောလိုက်တယ်။

"သခင်မလေး... ကျွန်မဘက်ကို လာခဲ့ပါ"

လီကျီရဲ့ မျက်နှာမှာ ခုနက လှောင်ပြုံးတွေ၊ တည်ငြိမ်မှုတွေ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သွားပါတယ်။ သူမ လှုပ်ရှားဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ မမြင်ရတဲ့ လက်ကြီးတစ်ဖက်က သူမကို ဖမ်းချုပ်ထားသလို ခံစားနေရပါတယ်။

လမ်းလျှောက်ဖို့ နေနေသာသာ လက်ချောင်းလေးတစ်ချောင်းတောင် လှုပ်လို့ မရပါဘူး!

အဘွားအိုက ဒါကို သတိထားမိသွားတဲ့အခါ သူမရဲ့ အမူအရာဟာ အလွန်လေးနက်သွားပြီး မျက်ဝန်းထဲမှာ ရက်စက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် သခင်မလေးကို မထိခိုက်စေနဲ့။ ငါတို့ သခင်မက ကိုးဆက်မြောက်ဘုရင်ရဲ့ နန်းတော်က လာတာ။ သခင်မလေးရဲ့ အမွေးအမျှင် တစ်မျှင်လောက်ကိုပဲ ထိခိုက်ကြည့်လိုက်... မင်းတို့နှစ်ယောက်တင်မကဘူး၊ မင်းတို့နောက်ကွယ်က ဂိုဏ်းတွေ၊ မိသားစုတွေပါ ကိုးဆက်တိုင်အောင် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရလိမ့်မယ် "

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းတို့ သခင်မလေးက လောလောဆယ် ဘာမှမဖြစ်စေရပါဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ အနီးနားမှာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ရှိတာကို မြင်တော့ လူအနည်းငယ်ကို ခေါ်ပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲ ဝင်ထိုင်လိုက်ပါတယ်။

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေတဲ့ ဆိုင်ရှင်ဟာ ရှေ့ကိုမထွက်ရဲဘဲ၊ သူလိုပဲ တုန်ရင်နေတဲ့ အစေခံလေးကို လက်ဖက်ရည်တစ်အိုး ပေးပို့ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။

"သီလရှင်ငယ်လေး... မင်းရဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း အတွေ့အကြုံတွေကို ပြောပြပါဦး။ ဘာလို့ ဒီလောက်အဝေးကြီး ရောက်လာတာလဲ၊ ငါ လူလွှတ်ပြီး သီလရှင်ကျောင်းမှာ ရှာခိုင်းတာတောင် ရှာမတွေ့ဘူး"

ဖန့်ချန်က ချင်းဟယ်သီလရှင်ကို ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

ချင်းဟယ်သီလရှင်ဟာ ထိုင်ခွင့်မရတာ အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ပုံရပြီး သူမရဲ့ အမူအရာဟာ သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားပါတယ်။ ဖန့်ချန်ကတော့ သူမရဲ့ သက်တမ်းဟာ ဆီကုန်ခါနီး ဆီမီးလို ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို မြင်နေရပါတယ်။

လီကျီကတော့ စားပွဲဘေးမှာ ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို မလှုပ်မယှက် ရပ်နေရပြီး သူမရဲ့ မျက်ဝန်းထဲမှာတော့ ဒေါသနဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေ အပြည့်ပါပဲ။