အခန်း (၂၁၁-၂၁၃)

အခန်း (၂၁၁) နောက်ဆုံး စက်ဝိုင်းမှာ တံတားကို ပိတ်ဆို့ခြင်း.. ဒီလမ်းက ငါ့လမ်းပဲ၊ ဖြတ်သန်းခ ပေးခဲ့

ရှေးဟောင်း စစ်တလင်း ၏ ဗဟိုဧရိယာဖြစ်သော ဖီးနစ်ငှက် တောင်စောင်း တွင်၊

ဤနေရာသည် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် မတ်စောက်လှသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးများ ရှိသည့် ရှည်လျားပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော လျှိုမြောင်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်၏။ လျှိုမြောင်၏ အလယ်တွင် ပေတစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ရှေးဟောင်း ကြိုးတံတားကြီး တစ်စင်းသာ ရှိပြီး ထိုတံတားကို ဖြတ်သန်းသွားမှသာ နောက်ဆုံး ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး ဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံ တာအို ယဇ်ပလ္လင် ဆီသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်တွင် 'ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်း' ဧရိယာ ကျဉ်းမလာမီ တစ်နာရီပင် မလိုတော့ချေ။

လျှိုမြောင်၏ အဝင်ဝတွင် ဖုန်လုံးကြီးများ ထောင်းခနဲ ထလာသည်။ မဟာကျိုး ဧကရာဇ်မင်းဆက် ၏ တတိယမင်းသား ကျောက်ထျန်းချီ သည် သူ၏ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ရွှေရောင် စစ်ရထားကြီးကို စီးနင်းကာ လေထဲတွင် ရမ်းကားစွာ ပျံသန်းလာသည်။ သူ၏ အနောက်တွင် စွမ်းအားကြီးမားသော ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် ကိုယ်ရံတော် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက လိုက်ပါလာပြီး သာမန် အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူ များမှာမူ သူ၏ အနောက်တွင် ကစဉ့်ကလျား ပြန့်ကျဲနေကြ၏။

“ဟွန်း... အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေ”

ကျောက်ထျန်းချီ က ထွက်ပြေးနေကြသော အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူ များကို အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီ 'ကောင်းကင်ဘုံ တာအို' မူလဝိဉာဉ် အဆင့် သစ်သီးက မဟာကျိုး တော်ဝင်မိသားစု ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ဖန်တီးထားပြီးသားပဲကွ”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားတစ်ဖက်မှ လေထုထဲတွင် ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် ၏ မြင့်မြတ်သော သားတော် ရှောင်ယွီဖုန်း လည်း ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် အပြင်ဘက် ဧရိယာတွင် (ပဟေဠိဆန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသော) ကင်းထောက် အချို့ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်ငြား သူ၏ ကျက်သရေရှိသော ကိုယ်ဟန်အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်ပြီး ခေါက်ယပ်တောင်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်များကို နင်းလျက် ရောက်ရှိလာသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် လျှိုမြောင် အဝင်ဝသို့ တစ်ချိန်တည်းလိုလို ရောက်ရှိလာကြ၏။

“အို... မြင့်မြတ်သော သားတော် ရှောင်... ခင်ဗျား တော်တော် မြန်တာပဲ”

ကျောက်ထျန်းချီ က အတင်းလုပ်ယူထားသော အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“မင်းသား လည်း မနှေးပါဘူးဗျာ”

ရှောင်ယွီဖုန်း က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက အရှေ့ဘက်ရှိ ကြိုးတံတားကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယခင် အတွေ့အကြုံများအရ ဤနေရာတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် စွမ်းအားကြီးမားသော မိစ္ဆာကောင် အုပ်စုကြီး တစ်စု စောင့်ကြပ်နေတတ်သည်၊ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်း တားမြစ်မန္တန် ၏ အကြွင်းအကျန်များ ရှိနေတတ်၏။

သို့ရာတွင် ကြိုးတံတား၏ တစ်ဖက်ကမ်းရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး၏ အမူအရာများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အေးခဲသွားကြတော့သည်။

‘မိစ္ဆာကောင် တွေ မရှိ၊ တားမြစ်မန္တန် လည်း မရှိ။

သည်အစား... ခံတပ်ကြီး တစ်ခု ရှိနေလေ၏။

ဟုတ်၏။ နာရီအနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း မှ ကစားသမားများသည် သူတို့၏ 'အခြေခံအဆောက်အအုံ ရူးသွပ်သူများ' ဆိုသည့် ပါရမီကို ပြသလိုက်ကြတော့၏။ မြေစွမ်းအင်သုံး မန္တန်များနှင့် ချီယန် ဂိုဏ်း မှ လုယူလာခဲ့သော ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ ကြိုးတံတား၏ တစ်ဖက်ကမ်းတွင် ပေသုံးဆယ်ခန့် မြင့်မားသော ကျောက်တုံး ခံတပ်ကြီး တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားကြသည်။

ခံတပ်ကြီး၏ အပေါ်တွင် (ရတနာ တစ်‌သောင်း ဆိုင်ခွဲ မှ အထူးထုတ်လုပ်ထားပြီး ပေါက်ကွဲစေနိုင်သော မြှားများကို တရစပ် ပစ်ခတ်နိုင်သည့်) 'ကျူးကော့ လေးမြှားစက်' ရာပေါင်းများစွာကို အပြည့်အနှက် တပ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေ၏။ ခံတပ်ကြီး၏ အရှေ့ဘက်တွင်မူ ဧရာမ ဆိုင်းဘုတ်ကြီး တစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး ထိုဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ကွေ့ကောက်နေသော စာလုံးကြီး ၈ လုံးကို ရေးသားထားသည်။

“အရှေ့မှာ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်နေပါတယ်... ဖြတ်သန်းခွင့် မပြုပါ။

ဖြတ်သွားချင်ရင်... မင်းတို့ရဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီ တွေ ချွတ်ထားခဲ့ပါ” ဟူ၍။

ကျောက်ထျန်းချီ - “... ... ... ”

ရှောင်ယွီဖုန်း - “... ... ... ”

ဒါက ဘယ်လို ကြက်သီးမွေးညင်းထစရာကောင်းတဲ့ အနုပညာ ပုံစံကြီးလဲကွ။

ထိုစဉ် ခံတပ်ကြီး၏ အပေါ်ဆုံးမှ ခေါင်းတစ်လုံး ပြူထွက်လာသည်။ ဝမ်သဲ့ဖာ က အသံချဲ့စက် တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ မှ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် နှစ်ယောက်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ လည်ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

“ဟေ့... အားလုံးပဲ နားထောင်ကြ”

“ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း က ဆက်ကြေး ကောက်မယ့် အချိန် ရောက်ပြီဟေ့”

“ယောကျာ်းလေးတွေ ဘယ်ဘက်မှာ ရပ်... မိန်းကလေးတွေ ညာဘက်မှာ ရပ်... မိန်းမလျာတွေ အလယ်မှာ ရပ်ကြစမ်း”

“တစ်ယောက်ကို သိုလှောင်ကွင်း တစ်ကွင်းနဲ့ မှော်ရတနာ တစ်ခုစီ ပေးရမယ်... မရှိဘူးဆိုရင်တော့...”

ဝမ်သဲ့ဖာ က ရယ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆိုသည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ ရိုင်းတယ်လို့ မအောက်မေ့နဲ့နော်”

“ဝှစ်... ”

ခံတပ်ကြီးပေါ်ရှိ ပစ်ခတ်ပေါက် ရာပေါင်းများစွာက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွင့်ဟသွားပြီး လေးမြှားစက် များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကစားသမား ရာပေါင်းများစွာက အောက်ဘက်ရှိ ပါရမီရှင် များဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြတော့သည်။

“ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ”

ကျောက်ထျန်းချီ က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ငါ့အဆင့်အတန်းက ဘာလဲ။ မဟာကျိုး မင်းသား ကွ။ အနာဂတ် အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားကွ။ သူ ဘယ်တုန်းကများ လမ်းဘေး လူမိုက်တွေလို လုယက် ခြိမ်းခြောက်ခံခဲ့ရဖူးလို့လဲ။

“အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် က ပုရွက်ဆိတ် တစ်သိုက်ကများ ဒီမင်းသား ရဲ့ လမ်းကို ပိတ်ရဲတယ်လား”

“စစ်သူကြီးတွေ အားလုံး နားထောင်... ရှေ့ကို ချီတက်ကြစမ်း... ဒီခံတပ်စုတ်ကြီးကို မြေကြီးနဲ့ တစ်ပြေးတည်း ဖြစ်သွားအောင် ဖြိုချပစ်လိုက်”

“သတ်ကြဟေ့... ”

ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် ကိုယ်ရံတော် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး တိုက်ပွဲဝင် ပုံစံ ဖွဲစည်းကာ ရွှေရောင် ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကာကွယ်ရေး အရှိန်အဝါ များကို အသက်သွင်းလျက် ကြိုးတံတားဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ဧကရာဇ်မင်းဆက် ၏ ထိပ်သီး တပ်ဖွဲ့ကြီး ချီတက်လာသည်ကို ရင်ဆိုင်ရသော်ငြား ဝမ်သဲ့ဖာ မှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေပြီး သမ်းဝေပင် သမ်းလိုက်သေး၏။

“ညီအစ်ကိုတို့... 'ပြည့်ဝနေတဲ့ လက်နက်အင်အား လွှမ်းခြုံမှု' ဆိုတာ ဘာလဲ မင်းသား ကို ပြလိုက်စမ်း”

“ပစ်”

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

ကျောချမ်းဖွယ်ရာ လေးကြိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကောင်းကင်ကြီးပင် မှောင်မိုက်သွားတော့၏။ 'ပေါက်ကွဲရေး မန္တန်စာလုံးများ' ရေးထိုးထားသည့် လေးမြှား ထောင်ပေါင်းများစွာက တိမ်မည်းကြီး တစ်ခုပမာ ကြိုးတံတား တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

“လှည့်ကွက် အသေးအဖွဲလေးတွေပါကွာ”

အရှေ့ဆုံးမှ ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် တပ်မှူးက လှောင်ပြုံး ပြုံးကာ ဒိုင်းလွှားကို မြှောက်၍ ကာကွယ်လိုက်သည်။ ဤသာမန် လေးမြှားများ မည်မျှပင် များပြားစေကာမူ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ ကာကွယ်မှုများကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

ပထမဆုံး မြှားတစ်စင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထို့နောက် ဒုတိယတစ်စင်း... တတိယတစ်စင်း... နှင့် အစင်းတစ်ထောင်မြောက်။

မြှားတစ်စင်းစီ၏ စွမ်းအားမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်နှင့်သာ ညီမျှသည်မှာ မှန်သော်ငြား ပေါက်ကွဲမှု တစ်ထောင်က နေရာတစ်နေရာတည်းတွင် ထပ်တူကျသွားသောအခါ အရေအတွက် အပြောင်းအလဲကနေ အရည်အသွေး အပြောင်းအလဲ ကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။

ကြိုးတံတားကြီးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို မီးပင်လယ်ကြီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ဟု ထင်ရသော ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် တိုက်ပွဲဝင် ပုံစံ ကြီးမှာ စက္ကူများပမာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ကာကွယ်ရေး အရှိန်အဝါ များ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားပြီး ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် ကိုယ်ရံတော်များမှာ အော်ဟစ်လျက် လွင့်စင်သွားကြတော့သည်။ အချို့က ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး အချို့မှာမူ မည်းတူးနေသော အလောင်းကောင်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။

“ဘာ”

ကျောက်ထျန်းချီ ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

'ဒါ... မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါက ဘယ်လို မှော်လက်နက် မျိုးလဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် ဆက်တိုက် ပစ်နိုင်ရတာလဲ... ဘာလို့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေရတာလဲ'

သူ ဘာမှ ပြန်မလုပ်နိုင်မီမှာပင် ဒုတိယမြောက် မြှားအုပ်ကြီး ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပစ်မှတ်ကား သူ၏ ရွှေရောင် စစ်ရထားကြီး ပင် ဖြစ်၏။

“မင်းသား... သတိထားပါ”

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ကိုယ်ရံတော်များက သခင်ဖြစ်သူကို ကာကွယ်ရန် အသေအလဲ ကြိုးပမ်းကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပွဲကောင်းတစ်ပွဲကို မျှော်လင့်နေခဲ့သော ရှောင်ယွီဖုန်း မှာလည်း ဆက်လက် မရယ်နိုင်တော့ချေ။ လမ်းလွဲလာသော မြှားအချို့က မည်သို့မည်ပုံ ဖြစ်သည်မသိ သူ၏ ဧရိယာကိုပါ လွှမ်းခြုံလာသောကြောင့် ဖြစ်၏။

“ဒါက မင်းတို့ပြောတဲ့... တောကြိုတောင်ကြားက ဂိုဏ်း လား”

ရှောင်ယွီဖုန်း က ခေါက်ယပ်တောင်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပေါက်ကွဲမှုလှိုင်း တစ်ခုကို အယောင်အဝါ မဲ့စွာ ကာကွယ်လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်က အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်ခဲ့သော သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံများမှာ ယခုအခါ နေရာအနှံ့တွင် မည်းတူးနေတော့၏။ အရှေ့ဘက်ရှိ မီးတောက်များ မှုတ်ထုတ်နေဆဲဖြစ်သော ခံတပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း 'ယုတ္တိမတန်မှု' ဆိုသော ကြောက်ရွံ့ခြင်း တစ်မျိုးကို သူ ပထမဆုံး အကြိမ် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

'ဒါ ကျင့်ကြံသူတွေ ကြားက တိုက်ပွဲမှ မဟုတ်တာ... ဒါက ရှင်းရှင်းကြီးကို သေမျိုး စစ်တပ်ကြီး ရဲ့ လူသတ်ပွဲကြီးပဲ'

“ပစ်ခတ်မှု ရပ်... ပစ်ခတ်မှု ရပ်”

ထိုစဉ် ခံတပ်ကြီးပေါ်ရှိ အသံချဲ့စက်မှ အသံတစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။

မီးခိုးငွေ့များ လွင့်စင်သွားသောအခါ ကျောက်ထျန်းချီ ၏ ရွှေရောင် စစ်ရထားကြီးမှာ ဘီးတစ်ဘီး ပြုတ်ထွက်နေပြီး ရထားကို ဆွဲနေသော နဂါးကိုးကောင်အနက် သုံးကောင်မှာ သေဆုံးနေကာ ကျန်သည့်ကောင်များမှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မဟာကျိုး မင်းသား ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးသွေးခဲများ ပေကျံနေပြီး သူ၏ သရဖူမှာလည်း စောင်းရွဲ့နေကာ အစောပိုင်းက မာနထောင်လွှားမှုများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေတော့၏။

ဝမ်သဲ့ဖာ က ခံတပ်ကြီးပေါ်တွင် မှောက်လျက် လေးလေးနက်နက် မေးလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ... မင်းသား နဲ့ မြင့်မြတ်သော သားတော် ရှောင်... အခု ဆက်ကြေး ကိစ္စကို ပြန်ဆွေးနွေးလို့ ရပြီလား”

“သတိပေးလိုက်မယ်နော်... ခုနက ဟာက 'သာမန် တိုက်ခိုက်မှု' ပဲ ရှိသေးတယ်... ငါတို့ဆီမှာ 'အမှန်တရား' (အသေခံ ဖောက်ခွဲရေး အဆောင်များ ကပ်ထားသော ရုပ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူ ကို ဆိုလိုသည်။) လို့ ခေါ်တဲ့ အဖိုးတန် ရတနာကြီး တစ်ခု ရှိသေးတယ်... အဲဒါကို အခုထိ ထုတ်မသုံးရသေးဘူးနော်”

ကျောက်ထျန်းချီ က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားရာ သူ၏ လက်သည်းများက အသားထဲသို့ပင် စိုက်ဝင်နေတော့၏။

'အရှက်ရလိုက်တာ... တစ်ခါမှ မကြုံဖူးလောက်အောင်ကို အရှက်ရတာပဲ'

သို့သော် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ကိုယ်ရံတော်များ၏ အလောင်းများကို ကြည့်ကာ၊ ထို့နောက် အရှေ့ဘက်မှ မိစ္ဆာများပမာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ တပည့် များကို ကြည့်လိုက်သောအခါ... အကယ်၍ သူသာ ယနေ့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားပါက ဤနေရာတွင် တကယ် သေသွားနိုင်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

“ငါ ပေးမယ်...”

ကျောက်ထျန်းချီ က အံကို ကြိတ်ကာ စကားတစ်ခွန်းချင်း ညှစ်ထုတ်လိုက်၏။

“ငါ ပေးမယ်ကွာ”

သူက လက်မပေါ်ရှိ ကျောက်စိမ်း လက်စွပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ခံတပ်ကြီးဆီသို့ အားကုန် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကို ငါ မှတ်ထားတယ်နော်... ရှေးဟောင်း စစ်တလင်း ထဲက ထွက်သွားတာနဲ့ ခမည်းတော် ကို သွားလျှောက်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ကို မြေကြီးနဲ့ တစ်ပြေးတည်း ဖြစ်သွားအောင် ဖြိုချပစ်မယ်ကွ”

ဝမ်သဲ့ဖာ က လက်စွပ်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရား အာရုံ ဖြင့် စစ်ဆေးလိုက်၏။ ထို့နောက် ပါးနပ်သော ကုန်သည် တစ်ယောက်၏ အပြုံးမျိုး ချက်ချင်း ပေါ်လာတော့သည်။

“ကောင်းပြီ... မဟာကျိုး မင်းသား... သူ့ကို ပေးဖြတ်လိုက်”

“ဂျလောက်...”

ခံတပ်ကြီး အလယ်ရှိ တံခါးမကြီးက အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွားသည်။

“နောက်တစ်ယောက်... မြင့်မြတ်သော သားတော် ရှောင် ဟုတ်လား... ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ က တော်တော် ချမ်းသာတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်နော်... ငါတို့က နှစ်ဆ ယူမယ်ကွ”

ရှောင်ယွီဖုန်း က ဆက်ကြေးကောက်သည့် ဂိတ်တဲ နှင့် တူလှသော ခိုင်ခံ့သည့် အဆောက်အအုံကြီးကို စိမ်းစိမ်းကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေ၏။ သူက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် ရုန်းကန်လျက် ခါးမှ သိုလှောင်အိတ် ကို ဖြုတ်ပေးလိုက်တော့သည်။

... ... ...

ဤနေ့သည် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ အင်မော်တယ် လောက ၏ အမှောင်မိုက်ဆုံး သမိုင်းကြောင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ခံရမည့် နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်လာတော့မည်ပင်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အထက်စီးဆန်ပြီး မာနထောင်လွှားတတ်သော ပါရမီရှင် များသည် ဤနေရာတွင် တန်းစီနေကြပြီး သူတို့၏ သိုလှောင်ကွင်း များကို တစ်ကွင်းပြီးတစ်ကွင်း လိမ္မာရေးခြားရှိစွာ ပေးအပ်နေကြကာ ကြိုးတံတားကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဖြတ်သန်းသွားနေကြသည်။

'ကွေ့ယွမ် ဆက်ကြေးကောက်ဂိတ်' ဟု အမည်ရသော ဤခံတပ်ကြီး၏ အနောက်ဘက်တွင် ကျန်းချန်က ကုလားထိုင်ကြီး တစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူ ယခုလေးတင် သိမ်းဆည်းရမိထားသော မူလဝိဉာဉ် အဆင့် 'မြေပုံ' ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးလူလူ သောက်သုံးနေ၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီလိုလုပ်တာက သူတို့ကို အကြီးအကျယ် စော်ကားသလို ဖြစ်မသွားဘူးလားဟင်”

ဆုချင်းကော က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ကျန်းချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက နက်ရှိုင်းနေ၏။

“စော်ကားတယ် ဟုတ်လား... ချင်းကော... မင်း နားလည်ဖို့ လိုတယ်”

“ဒီလောကကြီးမှာ မင်း အားနည်းနေရင်... မင်း အသက်ရှူတာတောင် မှားနေတယ်”

“ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို မင်းဆီမှာ တန်းစီပြီး ပိုက်ဆံလာပေးရလောက်တဲ့အထိ မင်းက စွမ်းအားကြီးလာတဲ့အခါကျရင်တော့... သူတို့က မင်းကို ဘယ်လို ဖားယားရမလဲဆိုတာကိုပဲ စဉ်းစားကြတော့မှာပါ”

“သွားကြစို့”

ကျန်းချန်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လျှိုမြောင်၏ အနက်ပိုင်းရှိ ရှေးဟောင်း ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ဆက်ကြေး ကောက်တာက အမြည်း ပဲ ရှိသေးတယ်”

“တကယ့် အခွင့်အရေး က အဲဒီ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှာ ရှိနေတာ... ပြီးတော့... ချီယန် ဂိုဏ်း ရဲ့ 'ဘိုးဘေး' ကလည်း အဲဒီနေရာမှာ ငါတို့ကို စောင့်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား”

အခန်း (၂၁၂) လူတွေ အများကြီးထဲကမှ စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး ကိုမှ ဘာလို့ ခန္ဓာကိုယ် လုယူချင်ရတာလဲ

ရှေးဟောင်း စစ်တလင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ကောင်းကင်ဘုံ တာအို ယဇ်ပလ္လင် တည်ရှိသည်။

၎င်းသည် အမည်မသိ အမည်းရောင် ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ခင်းကျင်းထားသော စက်ဝိုင်းပုံစံ ရင်ပြင်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်၏။ ၎င်း၏ ဘေးပတ်လည်တွင် မိုးပျံနေသော ကျောက်တိုင်ကြီး (၁၂) တိုင် ရှိပြီး ထိုတိုင်များပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာကောင် ရုပ်ကြွများကို ထွင်းထုထားသည်။

ယခုအချိန်တွင် လေထုထဲ၌ အော့အန်ချင်စရာကောင်းလှသော သွေးညှီနံ့များ ပြည့်နှက်နေ၏။

မရေမတွက်နိုင်သော အခက်အခဲများကို ကျော်ဖြတ်ကာ 'ဖြတ်သန်းခ' များ ပေးဆောင်ပြီး ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသော အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ မှ ပါရမီရှင် များသည် ယဇ်ပလ္လင်၏ ဗဟိုချက်ကို ကြည့်ကာ အလွန်တရာ မှုန်ကုပ်နေသော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်နေကြ၏။

ထိုနေရာတွင် ချက်ချင်း အင်မော်တယ် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်ဆိုသော ဒဏ္ဍာရီလာ 'ကောင်းကင်ဘုံ တာအို' ဟူ၍ မရှိသလို 'မူလဝိဉာဉ် အဆင့် သစ်သီး' ဆိုသည်မှာလည်း မရှိချေ။ လည်ပတ်လှုပ်ရှားနေသော အနီရဲရဲ သွေးမီးခိုးငွေ့ တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိနေပြီး ကျောချမ်းဖွယ်ရာ မိစ္ဆာ အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

မဟာကျိုး ၏ တတိယမင်းသား ကျောက်ထျန်းချီ သည် ကြိုးတံတားပေါ်ရှိ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ရရှိခဲ့သော နာကျင်နေဆဲဖြစ်သည့် ရင်ဘတ်မှ ဒဏ်ရာကို ဖိကာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာပြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ... ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး က ဘယ်မှာလဲ... ဘာလို့ ဒီလို မိစ္ဆာ အရာကြီးပဲ ရှိနေရတာလဲ”

ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် မြင့်မြတ်သော သားတော် ရှောင်ယွီဖုန်း ၏ မျက်နှာထားမှာလည်း လေးနက်နေပြီး ခေါက်ယပ်တောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ကာကွယ်ရေး အလင်းတန်း ကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းထားပြီး အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

“ဒီလက္ခဏာက... မင်္ဂလာရှိတဲ့ လက္ခဏာမျိုးနဲ့ မတူဘူး... မိစ္ဆာလမ်းစဉ် က သွေးယဇ်ပူဇော်တဲ့ အခမ်းအနား တစ်ခုနဲ့ ပိုတူနေတယ်ကွ”

လူတိုင်းက အံ့အားသင့်မှု၊ သံသယဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေချိန်တွင် သွေးမီးခိုးငွေ့ တိမ်တိုက်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ဧရာမ လူ့မျက်နှာကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“ဟီးဟီးဟီး... ”

စူးရှပြီး ကြက်သီးမွေးညင်းထစရာ ကောင်းလှသော ရယ်သံကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ် များကို အခြေခံအုတ်မြစ်အထိ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

“ငါက သွေးဆူနေတဲ့ လူငယ်လေး တချို့ကို သရေစာ အဖြစ် ဒီကို မျှားခေါ်မလို့ ရည်ရွယ်ထားတာ... ဒါပေမဲ့... ဒီလောက် လူတွေ အများကြီး ရောက်လာမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူးကွာ”

အနီရဲရဲ မျက်နှာကြီးက ပုံပျက်ရှုံ့မဲ့သွားပြီး လောဘတကြီး အကြည့်များက ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

“ငါက ချီယန် ဘိုးဘေး ကြီးပဲကွ... ဒီနေ့အတွက် လွတ်မြောက်ဖို့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးရာကတည်းက ငါ သေဟန်ဆောင်ခဲ့တာ... မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် တွေကို ဝါးမျိုပြီး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကို လုယူနိုင်တာနဲ့ ငါ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အချည်အနှောင်တွေကနေ ရုန်းထွက်ပြီး ပြန်လည် မွေးဖွားနိုင်ပြီဟေ့”

“ဝုန်း... ”

နေရာတစ်ခုလုံး ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။ ချီယန် ဘိုးဘေး ကြီး ဟုတ်လား။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ငါးရာက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ပြီး သိုင်းကျင့်စဉ် ချွတ်ချော်ပြီး သေဆုံးသွားပြီဟု ကောလာဟလ ထွက်ခဲ့သော မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် ကြီးလား။ ဤ 'ရှေးဟောင်း စစ်တလင်း ဖွင့်လှစ်ခြင်း' ဆိုသည်မှာ တကယ်တော့ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ရှင်သန်စေရန် သူ ဖန်တီးထားခဲ့သော အံ့မခန်း ထောင်ချောက်ကြီး တစ်ခုပါလား။

“ပြေးကြဟေ့... ”

ကျောက်ထျန်းချီ ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး သူက ဟိန်းဟောက်ကာ ထွက်ပြေးရန် လှည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် ယဇ်ပလ္လင်ပတ်လည်တွင် သွေးရောင် အလင်းတန်း ကန့်လန့်ကာကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို အထဲတွင် ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။

“ပြေးမယ်... မင်းတို့က ဘယ်ကို သွားချင်လို့လဲ”

ချီယန် ဘိုးဘေး က ရူးသွပ်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တွေကို လိမ္မာရေးခြားရှိရှိ ပေးအပ်လိုက်စမ်းပါကွာ”

သူ၏ အကြည့်များက လူအုပ်ထဲတွင် အလုအယက် ရှာဖွေတော့၏။

“မဟာကျိုး တော်ဝင်မိသားစု လား... မျိုးရိုးသွေး ကတော့ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက် တွေက အရမ်း လေးလံလွန်းတယ်... ဧကရာဇ်မင်းဆက် ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရနိုင်တယ်... ကံတရားက ပြန်လည် ရိုက်ခတ်နိုင်တယ်... ပြဿနာများတယ်ကွာ”

“ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ လား... သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က အရမ်း ဖြောင့်မတ်လွန်းတယ်... ဖြောင့်မတ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်က အရမ်း ပြင်းထန်တော့ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာကျင့်စဉ် နဲ့ မကိုက်ညီဘူး... မရဘူး”

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်များက တုန်ရီနေကြသော အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ မှ ပါရမီရှင် များကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး အရှေ့ဆုံးတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အချင်းချင်း ပြောဆိုနေကြသော ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း မှ ကစားသမားတစ်ယောက်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဆာဗာတစ်ခုလုံးရှိ ထိပ်တန်း ဓားသိုင်း ကျင့်ကြံသူ ကစားသမားဖြစ်သော... ဓားတစ်လက် ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဘိုးဘေး ကြီး၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားသည်။ အလို ရမ္မက် ထကြွနေသော ယောကျာ်းတစ်ယောက်က ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပိုင်ရှင် တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ပင်။

“ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပဲ...”

“အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်တယ်... သွေးကြော တွေက မြစ်ချောင်းတွေလို ကျယ်ပြန့်တယ်... ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အညစ်အကြေး ဆိုလို့ နည်းနည်းလေးတောင် မရှိဘူးကွ”

(အမှန်တကယ်တော့ ဒါက ကစားသမားဖြစ်ပြီး စနစ် မှ ဖန်တီးထားသော ဒေတာ အရာဝတ္ထု တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် အညစ်အကြေး မရှိခြင်းပါ။)

“ပိုပြီး အံ့သြစရာကောင်းတာက ဒီလူရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကြည်လင်နေတယ်... ပြီးတော့ လုံးဝကို ငြိမ်သက်နေတယ်... စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ အတွေးတွေ လုံးဝ မရှိတာ ထင်ရှားတယ်... သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် က အမြင့်ဆုံး အဆင့်အထိ သန့်စင်နေတာပဲကွ”

(အမှန်တကယ်တော့ ဓားတစ်လက် က မျက်နှာပြင် ပြောင်းကာ ဝီချတ်တွင် စာပြန်ရန်အတွက် AFK (ဂိမ်းထဲမှ ခဏထွက်ခြင်း) လုပ်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး ဇာတ်ကောင်က ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်၏။)

“မင်းပဲကွ”

ဘိုးဘေး ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အနီရောင် လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လူတိုင်း၏ ကာကွယ်မှုများကို လျစ်လျူရှု၍ ဓားတစ်လက် ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

“သတိထား”

ကျန်းချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်၏

။ သို့သော် ချီယန် ဘိုးဘေး မှာ ထက်ဝက် စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရှိသော သက်ကြီးရွယ်အို မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သော စိတ်ဝိညာဉ် အခြေအနေတွင် သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် တားဆီးရန် အချိန်မမီလိုက်တော့ချေ။

“ဝှစ်... ”

သွေးရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက ဓားတစ်လက် ၏ နဖူးထဲသို့ ချက်ချင်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဆာဗာတစ်ခုလုံးဆိုင်ရာ ကြေညာချက် “ဘော့စ်ကြီး 'ချီယန် ဘိုးဘေး (ကျန်ရစ်သော စိတ်ဝိညာဉ်)' သည် ကစားသမား 'ဓားတစ်လက်' ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား လုယူခြင်း ကို ပြုလုပ်နေပါသည်။

သတိပေးချက်။ ခန္ဓာကိုယ် လုယူခြင်း အောင်မြင်သွားပါက ဤအကောင့်သည် ဖျက်သိမ်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး အကောင့်အသစ် ပြန်ဖွင့်ရမည် ဖြစ်ပါသည်”

ဘေးပတ်လည်ရှိ ကစားသမားများမှာ အနည်းငယ်မျှ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိကြသည့်အပြင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဝိုင်းအုံလာကြပြီး သူတို့၏ ပုံရိပ်ဖမ်း ကျောက်တုံး များကို ကိုယ်စီ ဆွဲထုတ်လာကြတော့သည်။

“သောက်ကျိုးနည်း... အတင်းအဓမ္မ ဇာတ်လမ်း သွင်းတာလားကွ”

“ဒီဘော့စ်ကြီး ရူးသွားပြီ... ဓားတစ်လက် ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲ တကယ် ဝင်သွားတာလား”

“မြန်မြန်... မြန်မြန်... မှတ်တမ်းတင်ထားကြ... ဒီဘော့စ်ကြီး ဘယ်လို သေမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်ဟေ့”

... ... ...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားတစ်လက် ၏ အသိစိတ် နယ်မြေ (ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ) အတွင်း၌။

ချီယန် ဘိုးဘေး က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာလေ၏။ ယုတ္တိဗေဒအရ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ အသိစိတ် ပင်လယ် သည် ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသင့်သည် သို့မဟုတ် ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ငယ်လေး တစ်ခု ဖြစ်နေသင့်သည်။ သူက တစ်ဖက်လူ၏ ပင်မ အသိစိတ်ကို ဝါးမျိုလိုက်သည်နှင့် ထို ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူ၏ အပိုင် ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်၏။

သို့ရာတွင် သူ၏ အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ လုံးဝ ဆွံ့အသွားတော့သည်။

ဒါ... ဒါက ဘယ်လို နေရာကြီးလဲကွာ။

ဒီနေရာမှာ ရေကန်တွေ မရှိဘူး... အသိစိတ် ပင်လယ် လည်း မရှိဘူး... အထက်၊ အောက်၊ ဘယ်၊ ညာ ဆိုတဲ့ ခံစားချက်တောင် မရှိဘူးကွ။ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားပြီး အရောင်အသွေး စုံလင်ကာ ဆူညံနေတဲ့... ထူးဆန်းတဲ့ အပိုင်းအစတွေက နေရာအနှံ့ ပျံသန်းနေတာပဲလား။

ဘိုးဘေး ကြီး ခြေချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ဧရာမ ရွှေရောင် ပြတင်းပေါက်ကြီး တစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာကို ဝုန်းခနဲ လာမှန်သည်။

'နဂါးသတ် ဓားကြီး... ဒီမှာ နှိပ်ပြီး ရယူလိုက်ပါ... မင်းသာ ညီအစ်ကို စစ်စစ်ဆိုရင် လာပြီး ငါ့ကို ခုတ်လိုက်စမ်း'

နားကွဲမတတ် ဆူညံလှသော အသံအထူးပြုလုပ်ချက် များနှင့်အတူ ဘိုးဘေး ကြီးမှာ လန့်ဖြန့်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ် များ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွားကာ စိတ်ဝိညာဉ် လွင့်စဉ်ပြီး ပျက်စီးလုမတတ် ဖြစ်သွားရ၏။

“ဒါ... ဒါက ဘယ်လို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု မျိုးလဲ... (ငါ့ကို ခုတ်ဖို့) ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အရှိန်အဝါ တွေ ပါနေတာလား”

သူက ထိတ်လန့်တကြား လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြတင်းပေါက်ကြီးကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အနီရောင် ကြော်ငြာ စာတန်းများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ယင်ကောင်များပမာ အုံအုံကြွက်ကြွက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများပါ လိုက်ပါလာ၏။

'မိသားစုဝင်တို့... ဈေးဆစ်ဖို့ ကူညီကြပါဦး... ငါ ပိုက်ဆံထုတ်ဖို့ ဝ ဒသမ ၀၁ ရာခိုင်နှုန်းပဲ လိုတော့တယ်ကွ'

'နှိပ်လိုက်ပါ... တစ်ချက်လေးပဲ နှိပ်လိုက်ပါ... အခမဲ့ ပို့ဆောင်ခနဲ့ (၉ ဒသမ ၉) ယွမ် တည်းပါနော်'

“ငါ့ကို ခုတ်မယ် ဟုတ်လား... ဘယ်သူက ငါ့ကို ခုတ်ချင်နေတာလဲ... ဘာလို့ လူတိုင်းက ငါ့ကို ခုတ်ချင်နေကြတာလဲ”

ချီယန် ဘိုးဘေး မှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး မိစ္ဆာ မန္တန်တစ်ခုခု၏ ကျိန်စာသင့်ခံလိုက်ရပြီဟု ထင်မှတ်ကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ရူးသွပ်စွာ ခုခံလေတော့သည်။

“ဖယ်ကြစမ်း... ငါ အခမဲ့ ပို့ဆောင်တာ မလိုချင်ဘူး... ငါ လိုချင်တာ ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်း ပဲကွ”

သို့သော် ဤသည်ကား အစသာ ရှိသေးသည်။ ဝါရင့် အိုတာကု ဂိမ်းကစားသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဓားတစ်လက် ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ခြောက်သွေ့လှသော ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိပညာများ ပြည့်နှက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အင်တာနက်ပေါ်မှ အမှိုက်သရိုက် သတင်းအချက်အလက်များ၊ ထူးဆန်းသော ဗီဒီယိုများနှင့် ဦးနှောက်ဆေးထားသော သီချင်းများသာ အပြည့်အနှက် ရှိနေ၏။

ဘိုးဘေး ကြီး၏ နားထဲတွင် မိစ္ဆာ မန္တန်များပမာ မရေမတွက်နိုင်သော အသံများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာအထိ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

“မင်းက အရမ်း လှတာပဲကွာ... အရမ်း လှတာပဲ...”

“ငါ့ကို နားထောင်ပါ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... မင်းကြောင့်... ရာသီဥတု လေးပါးလုံး နွေးထွေးနေတာပါ...”

“ငါက ချင်ရှီဟွမ် ပါ... ငါ တကယ် မသေသေးပါဘူး... အခု ငါ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅၀) ပေးရင် မင်းကို စစ်တပ်ရဲ့ တပ်မှူးချုပ် အဖြစ် ခန့်အပ်ပေးမယ်ကွာ...”

ချီယန် ဘိုးဘေး လုံးဝ ပြိုလဲသွားတော့သည်။ ဤယုတ္တိမတန်သော်ငြား အလွန်တရာ ကူးစက်လွယ်သော ဆူညံသံများကြားတွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် မှာ ပုံပျက်ရှုံ့မဲ့လာတော့၏။

သူသည် ဤအိပ်မက်ဆိုးကြီးကို အဆုံးသတ်ရန်အတွက် ဓားတစ်လက် ၏ ပင်မ အသိစိတ်ကို ဝါးမျိုရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသော ဤစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမှိုက်ပုံကြီး၏ အလယ်တွင် အသက် (၃) နှစ်အရွယ် ဉာဏ်ရည်သာရှိသော ပုံရိပ်သေးသေးလေး (ကစားသမား၏ မသိစိတ်) က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ရှေ့ကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်ရင်း သွားရည်များ ကျကာ ရေရွတ်နေသည်ကိုပင် ဖြစ်၏။

“ဟီးဟီး... ဥယျာဉ် နတ်ဘုရား... အသက်သွင်းမယ်... ဟီးဟီး... ပေါင်တံတွေက... ဖြူဖွေးနေတာပဲကွာ...”

“အရူး... ဒီလူက အရူးပဲကွ”

ချီယန် ဘိုးဘေး က မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

'ဒါ သန့်စင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ဘူး... ဒါက လုံးဝကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မိလ္လာကန်ကြီးပဲကွ... မိစ္ဆာလမ်းစဉ် မှာ နှစ်ပေါင်းရာချီ နေထိုင်လာပြီး ကလဲ့စားချေချင်တဲ့ နာမ်ဝိညာဉ် ပေါင်းများစွာကို သန့်စင်ခဲ့ဖူးတာတောင်မှ ဒီလောက် ကစဉ့်ကလျားနိုင်ပြီး ဆူညံလွန်းတဲ့၊ လုံးဝကို နားလည်လို့ မရနိုင်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် မျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပါဘူးကွာ'

“ငါ့ကို အပြင်ပေးထွက်... ငါ ခန္ဓာကိုယ် လုယူခြင်း မလုပ်ချင်တော့ဘူး... ငါ အိမ်ပြန်ချင်တယ်ကွာ”

ဘိုးဘေး ကြီးက နားနှစ်ဖက်ကို ပိတ်ကာ လှည့်ပြေးတော့သည်။ ဤခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သူ တစ်စက္ကန့်လေးပင် ဆက်မနေချင်တော့ချေ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌ အသိစိတ် နယ်မြေ ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံမှ အေးစက်သော အပြာရောင် အလင်းတန်းကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာ၏။ ဒါက စနစ် ၏ မီးတံတိုင်း ပင် ဖြစ်၏။

သတိပေးချက်; “အမည်မသိ ဗိုင်းရပ်စ် တစ်ခု တွေ့ရှိထားပါသည်။

အန်တီဗိုင်းရပ်စ် ပရိုဂရမ် ကို စတင်နေပါသည်”

ဒေတာ စီးကြောင်းများဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဧရာမ ယင်ကောင်ရိုက်တံ ကြီးတစ်ခုက ခုခံ၍မရနိုင်သော ဖိအားကြီးဖြင့် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာတော့သည်။

“အား... ”

... ... ...

လက်တွေ့ကမ္ဘာ။ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင်၊

လှုပ်ရှားခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ရပ်နေခဲ့သော ဓားတစ်လက် မှာ ရုတ်တရက် တုန်ရီသွားပြီး သူ၏ နှာခေါင်းမှာ အလွန်အမင်း ယားယံလာသည့်အလား အသံကျယ်ကြီးဖြင့် နှာချေလိုက်၏။

“ဟတ်ချိုး... ”

ထို နှာချေသံနှင့်အတူ အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာလုမတတ် ဖြစ်နေသော သွေးရောင် ပုံရိပ်လေးတစ်ခုက သူ၏ နှာခေါင်းပေါက်ထဲမှ နှပ်ချေးများပမာ လွင့်ထွက်လာတော့သည်။

ဘိုးဘေး ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပန်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ့်သွားပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားသည်။ အစောပိုင်းက ထက်ဝက် စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ၏ မာနထောင်လွှားမှုများ ဘယ်ရောက်သွားပြီနည်း။ သူသည် လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးသွားသည့်ပုံ ပေါက်နေပြီး မျက်လုံးများက အသက်ကင်းမဲ့နေကာ စိတ်ဝိညာဉ် မှာလည်း မပြည့်မစုံ ဖြစ်နေတော့၏။ သူက မသိစိတ်ဖြင့် သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်နေ၏။

“ငါ့ကို မခုတ်ပါနဲ့... ငါက ညီအစ်ကို မဟုတ်ပါဘူး... ဝီချတ်ကနေ ငွေ (၅၀) ပို့ပေးပါ... လှလိုက်တာ... အရမ်းကို လှတာပဲကွာ...”

နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ကျောက်ထျန်းချီ နှင့် ရှောင်ယွီဖုန်း မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားပြီး သူတို့၏ မေးရိုးများပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားရ၏။

ဒါ ချီယန် ဘိုးဘေး ကြီးနော်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးရာက မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးနော်။ သူ အထဲဝင်သွားတာ သုံးစက္ကန့်တောင် မပြည့်သေးဘူး... ထွက်လာတော့ အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလား။

ဒီ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း က တပည့် ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ ဘယ်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေများ ရှိနေလို့လဲ။ ဒဏ္ဍာရီလာ ပြင်ပကမ္ဘာက မိစ္ဆာကောင် တွေများလား။

ဝမ်သဲ့ဖာ က ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျန်ရစ်သော စိတ်ဝိညာဉ် ကို ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် ကန်လိုက်ကာ ကျန်းချန်ဘက်သို့ လှည့်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီမိစ္ဆာကောင်က ဘတ်ဂ် ဝင်သွားတဲ့ပုံပဲဗျ... သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရမလား... ပူပူနွေးနွေး ရှိတုန်းလေး”

ကျန်းချန်က 'အင်တာနက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညစ်ညမ်းမှု' ကြောင့် တာအို စိတ်နှလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သော ဘိုးဘေး ကြီးကို ကြည့်ကာ အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

'ကစားသမားတွေရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကမ္ဘာ ဆိုတာ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတွေ ဝင်သွားရင်တောင် ရူးသွပ်သွားနိုင်တဲ့ နေရာမျိုးပဲ... မင်းလို သာမန် မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ လေးကများ ဘာကိစ္စ သွားပတ်သက်နေရတာလဲ'

ကျန်းချန် တွေးလိုက်မိသည်။

ကျန်းချန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာပြီး အထူးပြုလုပ်ထားသော 'ဝိညာဉ် ချည်နှောင် ပုလဲလုံး' ကို ဆွဲထုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျန်ရစ်သော စိတ်ဝိညာဉ် ကို ညင်သာစွာ စုပ်ယူလိုက်၏။

“သတ်ပစ်မယ် ဟုတ်လား... အဲဒါက အရမ်း နှမြောစရာကောင်းလွန်းပါတယ်ကွာ”

“ဒါက ထိပ်တန်းအဆင့် လက်နက် ဖန်တီးတဲ့ ပစ္စည်းပဲ... ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း အတွက် 'လူလုပ် ဖောက်သည် ဝန်ဆောင်မှု ကိုယ်စားလှယ်' အဖြစ် ထားလိုက်ရင်လည်း မဆိုးပါဘူး”

ပုလဲလုံးကို သေချာ သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ကျန်းချန်က လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တုန်ရီနေကြသော ကျောက်ထျန်းချီ ၊ ရှောင်ယွီဖုန်း နှင့် အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ပါရမီရှင် များကို ကြည့်ကာ သူ၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသော၊ နှလုံးသားကို အရည်ပျော်ကျသွားစေနိုင်သည့် အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

“လူကြီးမင်းတို့... အကြီးဆုံး မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် ကြီးကို ရှင်းလင်းပြီးသွားပါပြီ”

“ဒါကြောင့်... အင်မော်တယ် လောက ကို ပြန်လည် ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း စည်းကမ်းချက်တွေ အရဆိုရင်...”

“အသက်ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် အပို ကုန်ကျစရိတ်တွေကို တွက်ချက်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလားဗျာ”

ကျောက်ထျန်းချီ - “... ... ... ”

ရှောင်ယွီဖုန်း - “... ... ... ”

သူတို့နှစ်ယောက် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်မိကြရာ နှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ငိုချင်စိတ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ဒါက... မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် ကြီး ခန္ဓာကိုယ် လုယူခြင်း ခံရတာထက်တောင် ပိုဆိုးနေပါလား။ ဒီ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း က မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် ကြီးထက်တောင် ပိုပြီး မိစ္ဆာဆန်နေသေးတယ်ဟ။

အခန်း (၂၁၃) အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း.. ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်တွေက ကောင်းကင်ကြီးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ကြပြီဗျို့

ကျွိချွယ် မြို့တော် ၏ အပြင်ဘက်၊ သွမ့်ထျန်း တောင်ကြား အဝင်ဝတွင်၊

ရှေးဟောင်း စစ်တလင်း ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်မှာ သုံးရက်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့တော့၏။ တောင်ကြား၏ အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ ပျံသန်းရေး လှေများနှင့် စစ်ရထားကြီးများ လွင့်မျောနေဆဲ ဖြစ်၏။ အုပ်ထိန်းသူများ (အကြီးအကဲ အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များ) သည် အုပ်စုငယ်လေးများ ဖွဲ့ကာ စကားစမြည် ပြောဆို အဖွဲ့ကျနေကြ၏။

“အချိန်ကို တွက်ကြည့်ရသလောက်ဆိုရင် အထဲက ကလေးတွေ ထွက်လာသင့်ပြီ မဟုတ်လား”

မဟာကျိုး ဧကရာဇ်မင်းဆက် မှ ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် ဝတ် မင်းသား တစ်ပါးက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း တစ်ချက် ရယ်လိုက်သည်။

“ဟားဟား၊ ငါ့ရဲ့ ထျန်းချီ က ဒီတစ်ခါ တော်ဝင် ရတနာ တစ်ခုကိုပါ ယူသွားတာဆိုတော့... ဟို 'ကောင်းကင်ဘုံ တာအို' မူလဝိဉာဉ် အဆင့် သစ်သီး ကတော့ သေချာပေါက်.. ငါတို့ လက်ထဲ ရောက်မှာပါကွာ”

သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော်.. မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ၏ အကြီးအကဲ က ငှက်မွှေး ယပ်တောင်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့် ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။

“ဟီးဟီး... မင်းသားကြီးက အားနာလွန်းနေပါပြီ... ကျုပ်ရဲ့ သားတော် ယွီဖုန်း က သိပ်ပြီး အလားအလာ မရှိလှဘူး ဆိုပေမဲ့... ကံကြမ္မာ နဲ့ နည်းလမ်းတွေ အပိုင်းမှာတော့ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ က လူငယ်မျိုးဆက်တွေ ကြားမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါးပါပဲဗျာ... ဒီတစ်ခါ ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး က ဘယ်သူ့ဆီ ရောက်မလဲဆိုတာ မသေချာသေးပါဘူး”

သူတို့က နှိမ့်ချစွာ ပြောဆိုနေကြသော်ငြား ထိုအဘိုးကြီးများ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ မာနထောင်လွှားမှုများကိုမူ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ချေ။ သူတို့၏ အမြင်တွင် ဤစမ်းသပ်မှုကြီးသည် သူတို့၏ နောက်ဖေးခြံဝင်းထဲ၌ ကျင်းပသော ကောက်ရိတ်သိမ်းပွဲတော် တစ်ခုနှင့်သာ တူနေ၏။ 'ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ' ဆိုတာကိုရော။ သူတို့က ကာလကြာရှည်ကတည်းက မေ့ပျောက်နေခဲ့ကြတော့၏။ ထိုတောသားများမှာ ဝင်္ကပါ ၏ ထောင်ချောက်များနှင့် စက်ယန္တရားများကြားတွင် သေဆုံးနေလောက်ပြီဟုသာ သူတို့ ထင်မှတ်ထားကြ၏။

ထိုစဉ် ကျယ်လောင်သော တဝီဝီ မြည်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ အောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်း ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ဧရာမ အလင်းတိုင်ကြီး တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

“ထွက်လာကြပြီဟေ့”

လူတိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အထွက်ပေါက်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

သို့ရာတွင် ပထမဆုံး ပြေးထွက်လာသူများကား... သူတောင်းစား တစ်သိုက် ဖြစ်နေ၏။

စုတ်ပြတ်သတ်ကာ မည်းတူးနေပြီး ဆံပင်များမှာ ငှက်သိုက်ပမာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ပုံရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက အလင်းတန်းကြီးထဲမှ လိမ့်ထွက်လာကြပြီး ငိုယို အော်ဟစ်နေကြ၏။ သူတို့တွင် မည်သည့် မှော်ရတနာ မှ မကျန်ရစ်တော့ဘဲ အချို့ဆိုလျှင် ဖိနပ်တစ်ဖက်ပင် မပါတော့ချေ။ အချို့မှာမူ အတွင်းခံဘောင်းဘီ လေးသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချမ်းအေးသော လေထဲတွင် တုန်ရီနေကြတော့သည်။

မဟာကျိုး မင်းသား က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဒီ ဒုက္ခသည် တွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ... ရှေးဟောင်း စစ်တလင်း ထဲကနေ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်လာတာလဲ... မယုံနိုင်စရာပဲ”

ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် မှ အကြီးအကဲ က နှာခေါင်းကို ပိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အခု ချက်ချင်း ထွက်သွားကြစမ်း... မြင့်မြတ်သော သားတော် ရဲ့ လမ်းကို လာမပိတ်ကြနဲ့”

သို့သော် ထို 'ဒုက္ခသည်' အုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်က ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှေရောင် ချပ်ဝတ်ဝတ် မင်းသား ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရုတ်တရက် ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်လေတော့သည်။

“ဘကြီးတော်... ကျွန်တော်ပါ... ကျွန်တော် ထျန်းချီ ပါဗျ”

“ဘာ”

မဟာကျိုး မင်းသား မှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး မီးသွေးခဲများ ပေကျံနေသော ထိုလူကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း... မင်းက တတိယမင်းသား လား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်သွားရတာလဲ... မင်းရဲ့ ရွှေရောင် စစ်ရထားကြီး ဘယ်မှာလဲ... ကိုယ်ရံတော်တွေကော ဘယ်မှာလဲ”

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း အတွင်းခံဘောင်းဘီ သာ ဝတ်ဆင်ထားသော 'လေလွင့်သူ' တစ်ဦးက ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် ၏ အကြီးအကဲ ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

“ဦးလေးတော်... ကယ်ပါဦး... ရှေးဟောင်း စစ်တလင်း မှာ တစ္ဆေခြောက်နေတယ်ဗျို့”

ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် အကြီးအကဲ ၏ လက်ထဲမှ ငှက်မွှေး ယပ်တောင်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ 'ဘုတ်' ခနဲ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

“ယွီဖုန်း... မင်းရဲ့ ခေါက်ယပ်တောင် ဘယ်မှာလဲ... မင်းရဲ့ အဖြူရောင် ဝတ်စုံကော ဘယ်မှာလဲ... ဘယ်ကောင်က မင်းကို အခုလို ချွတ်ပစ်လိုက်တာလဲ”

ပို၍ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကြသော ပါရမီရှင် များ ပိုများလာသည်နှင့်အမျှ တစ်ချိန်က အေးချမ်းခဲ့သော သွမ့်ထျန်း တောင်ကြား မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။ ယခုနှစ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သော အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ၏ ထိပ်သီးများအနက် ထို 'သူတောင်းစား' အုပ်စုမှလွဲ၍ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဒဏ်ရာအနာတရ ကင်းစင်စွာဖြင့် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

“ဘယ်သူလဲ... ဘယ်ကောင် လုပ်တာလဲ”

မဟာကျိုး မင်းသား မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေတော့၏။ နှောင်းပိုင်း အဆင့်၏ ဖိနှိပ်နိုင်သော အရှိန်အဝါကြောင့် တောင်ကြားတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။

“မိစ္ဆာလမ်းစဉ် က ဝင်ရောက် ကျူးကျော်တာလား... ဒါမှမဟုတ် ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး တွေ ပြန်လည် နိုးထလာတာလား”

မျက်ရည်များ စီးကျနေသော ကျောက်ထျန်းချီ က အထွက်ပေါက်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“မိစ္ဆာလမ်းစဉ် မဟုတ်ဘူး... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ပါဗျာ... အဲဒီ အရူးတွေပါ... သူတို့က တံတားကို ပိတ်ဆို့ပြီး ဆက်ကြေး ကောက်ကြတယ်... အသေခံ ဖောက်ခွဲရေး အဆောင် ထောင်ပေါင်းများစွာကို သုံးပြီး ဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ကြတယ်... ပြီးတော့... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီ တွေကိုတောင် အတင်း ချွတ်ယူသွားကြတယ်ဗျာ”

“ဘာ”

အကြီးအကဲ များအားလုံး လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြတော့သည်။

ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ဟုတ်လား။ အရှေ့ပင်လယ်ပြင် က ဟို တောကြိုတောင်ကြားက ဂိုဏ်း လား။

ထိုစဉ် အထွက်ပေါက်ရှိ အလင်းတိုင်ကြီးက တစ်ဖန် လင်းလက်လာပြန်သည်။ အတွင်းဘက်မှ အလွန်တရာ မာနထောင်လွှားပြီး စည်းချက်ကျလှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တစ်... နှစ်... သုံး... လေး... တစ်... နှစ်... သုံး... လေး... ”

“အောင်မြင်တဲ့ ပွဲကြီးပါပဲဗျာ... နောက်တစ်ခါလည်း လာရောက် အားပေးကြပါဦးနော်”

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဧရာမ သံမည်း သင်္ဘောကြီး (ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်တိမ်တိုက် သင်္ဘောကြီး) က အက်ကွဲကြောင်း ထဲမှ ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်း၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း မှ ကစားသမား သုံးထောင်... တပည့် များအားလုံးမှာ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေပြီး ပါရမီရှင် များထံမှ လုယူလာခဲ့သော တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းများကို ကိုယ်ပေါ်တွင် အပြည့်အနှက် သယ်ဆောင်ထားကြ၏။ အချို့က စိပ်ပုတီးများကို လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားကြပြီး ခေါက်ယပ်တောင်များကို ခါးတွင် ထိုးထားကြကာ တော်ဝင် သံမဏိတုတ်ကြီးများဖြင့် သစ်ကြားသီးများကိုပင် ခွဲစားနေကြ၏။

ဝမ်သဲ့ဖာ က သင်္ဘောဦးပိုင်းတွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် အသံချဲ့စက် ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အပြင်ဘက်ရှိ လူများကို စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အော်ဟစ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ က တာအိုမိတ်ဆွေ တွေရဲ့ လက်ဆောင်တွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ... ဒီတစ်ခေါက် အရောင်းအဝယ်ကတော့ လုံးဝ အောင်မြင်တာပါပဲ... အထူးသဖြင့် ဟို မဟာကျိုး ဧကရာဇ်မင်းဆက် က ပစ္စည်းတွေပေါ့... နောက်တစ်ခါကျရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ ပိုများများ ယူလာခဲ့ကြပါဦးနော်... ရွှေတွေက သယ်ရတာ အရမ်း လေးလို့ပါဗျာ”

တိတ်ဆိတ်ခြင်း.. သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုပမာ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

ထို့နောက်တွင်မူ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ဒေါသကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

“မင်းတို့ ဘယ်လောက်တောင် အတင့်ရဲနေကြတာလဲကွာ... ဒီကောင်လေးတွေ...”

“ဒါ အရမ်းလွန်သွားပြီ... ဒါ အရမ်းလွန်သွားပြီ”

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။ မဟာကျိုး မင်းသား ၊ ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် မှ အကြီးအကဲ များနှင့် အခြား အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ သက်ကြီးရွယ်အို မိစ္ဆာကြီးများ အားလုံးမှာ သွေးဆာနေကြတော့၏။ ဤသည်ကား လုယက်မှု သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ၏ အင်မော်တယ် လောက တစ်ခုလုံးကို ပါးဖြတ်ရိုက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

“တိုက်ပွဲဝင် ပုံစံ ဖွဲ့ကြ... ဟင်းလင်းပြင် ကို ချိတ်ပိတ်ထားလိုက်စမ်း... ဒီနေ့သာ ဒီအရိုင်းအစိုင်း တွေကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ မဟာကျိုး ဧကရာဇ်မင်းဆက် က ဘယ်နား သွားပြီး မျက်နှာပြရတော့မှာလဲ... အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်... ငါတို့ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ယူကြစမ်း”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး အရောင်ပြောင်းသွားတော့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် မှော်မန္တန် များက ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်တိမ်တိုက် သင်္ဘောကြီး ဆီသို့ မိုးရွာချသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။ မူလဝိဉာဉ် အဆင့် သခင်ကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ ပေါင်းစပ် စွမ်းအားကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ပင်လျှင် ယာယီ ဆုတ်ခွာသွားရလောက်၏။

သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကစားသမားများမှာ လန့်ဖြန့်သွားကြတော့သည်။

“လခွမ်း... ဒီအဘိုးကြီးတွေက လုံးဝကို အားကစားသမား စိတ်ဓာတ် မရှိကြဘူးပဲ... ငယ်တဲ့သူတွေက မနိုင်တော့ အကြီးတွေကို ခေါ်လာကြတယ်ပေါ့လေ... ဂိုဏ်းချုပ်... မြန်မြန်... စစ်ကူခေါ်ပါတော့... ဒါမှမဟုတ်လည်း ထွက်ပြေးကြမယ်လေ”

သင်္ဘောဦးပိုင်း ကုန်းပတ်ပေါ်တွင်၊

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံလာသော်ငြား ကျန်းချန်ကမူ အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်သော အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်နောက်ပစ်ကာ မတ်တတ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူက ဘေးပတ်လည်ရှိ ချိတ်ပိတ်ထားသော ဟင်းလင်းပြင် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဟင်းလင်းပြင် ကို ချိတ်ပိတ်တာ ဟုတ်လား... တောင်းပန်ပါတယ်... အဲဒါက ကျွန်တော့်အတွက်... ခေတ်နောက်ကျနေပါပြီဗျာ”

သူက ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် မီးခိုးရောင် မန္တန်စာလုံး တစ်ခု ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။ ဒါက... 'ကောင်းကင်ဘုံ ပြုပြင်မွမ်းမံမှု အမှတ် ၀ ဒသမ ၂ (ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ)' ပင် ဖြစ်၏။

“စီနီယာ တို့... ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ”

ကျန်းချန်၏ အသံက မကျယ်လောင်သော်ငြား နိယာမ စွမ်းအား၏ ကောင်းချီးပေးမှုကြောင့် နေရာတစ်ခုလုံးသို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ က တကယ့်ကို နေချင်စရာကောင်းတဲ့ နေရာလေးပါပဲ... လူတွေကလည်း တုံးအလိုက်ကြတာ... အဲ... မဟုတ်ဘူး... ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ လူတွေနဲ့ ပေါများတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ရှိတဲ့ နေရာလေးပါ”

“ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ နည်းနည်းများများ ယူလာမိတယ်... ဒါကြောင့် ဆက်ပြီး မယူတော့ပါဘူး... စိမ်းလန်းတဲ့ တောင်တန်းတွေက မပြောင်းလဲပါဘူး... ကြည်လင်တဲ့ ရေတွေကလည်း ထာဝရ စီးဆင်းနေမှာပါဗျာ”

ကျန်းချန်က လက်ဖျစ်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုတို့... ဖောက်သည်ကြီးတွေကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပါဦး”

“တာ့တာ... သူဌေးကြီးတို့ရေ... ”

ကစားသမား သုံးထောင်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး အချို့က လက်ခလယ် ကိုပင် ထောင်ပြလိုက်ကြသေးသည်။ (နိုင်ငံတကာ ချစ်ကြည်ရေး သင်္ကေတ တစ်ခု ဖြစ်ပါ၏။)

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျန်းချန်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ မန္တန်စာလုံးမှ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်တိမ်တိုက် သင်္ဘောကြီး တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

“ပြေးချင်နေတာလား... ဒီမှာပဲ နေခဲ့စမ်း”

မဟာကျိုး မင်းသား က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကိုပင် ဖုံးကွယ်နိုင်လောက်သော ဧရာမ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဝါးကြီးတစ်ခုက ရိုက်ချလာတော့၏။ သို့သော် တောင်တန်းများကိုပင် ခြေမွပစ်နိုင်လောက်သော ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုသာ ဖမ်းဆုပ်မိသွားသည်။

“ဝီ... ”

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှု မရှိသလို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုလည်း မရှိခဲ့ချေ။ ဒါက ဟင်းလင်းပြင် ကို ခေါက်ချိုးလိုက်ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

ထိုဧရာမ သံမည်း သင်္ဘောကြီးမှာ သူ၏ 'ဓားပြ' သုံးထောင်နှင့်အတူ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှာပင် လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။ လုံးဝ တည်ရှိမနေခဲ့ဖူးသည့်အလား အစအန တစ်ခုမျှပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ချေ။

ဗလာကျင်းနေသော နေရာကြီးထဲတွင် ကျန်းချန်၏ နောက်ဆုံးစကားများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

“နောက်တစ်ခါ ဒီလို ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး မျိုး ရှိရင် ကျွန်တော်တို့ကို ဖိတ်စာ ပို့ဖို့ မမေ့နဲ့နော်... ကျွန်တော်တို့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း က... အမြဲတမ်း ကူညီပေးဖို့ အသင့်ပါပဲဗျာ”

... ... ...

လေငြိမ်သွားတော့၏။ တိမ်တိုက်များလည်း ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

သွမ့်ထျန်း တောင်ကြား ၏ အပြင်ဘက်တွင် သက်ကြီးရွယ်အို မိစ္ဆာကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားအတိုင်း အေးခဲကာ လေထဲတွင် တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေကြဆဲ ဖြစ်၏။ သူတို့က ဗလာကျင်းနေသော ကောင်းကင်ကြီးကို စိမ်းစိမ်းကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ စိတ်များမှာ လုံးဝ ဗလာကျင်းနေတော့သည်။

“ဟင်းလင်းပြင်... ရွှေ့ပြောင်းဂိတ် လား”

ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် အကြီးအကဲ ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေပြီး မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေ၏။

“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... လူသုံးထောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ရွှေ့ပြောင်းဂိတ် ဟုတ်လား... ဒါ အနည်းဆုံးတော့... ဟင်းလင်းပြင် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်... မဟုတ်ဘူး... ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် သခင်ကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားပဲကွ”

“ဒီ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ... တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတဲ့ ရှေးဟောင်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ယောက်ယောက်များ ရှိနေတာလား”

ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် 'ကြောက်ရွံ့ခြင်း' ဟုခေါ်သော ခံစားချက် တစ်ခုက ဤထိပ်သီး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ အစက အလွယ်တကူ ခြေမွပစ်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ် အသိုက်လေးတစ်ခုဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်ငြား တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့က... ဟင်းလင်းပြင် ကို အလိုရှိသလို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်ပြီးသည်နှင့် အစအန မကျန်အောင် ထွက်ပြေးနိုင်ကာ လုံးဝ ဖမ်းဆီး၍ မရနိုင်သော... ဟင်းလင်းပြင် ဓားပြ တစ်သိုက် ဖြစ်နေခဲ့ ပါလား။

“စုံစမ်းစမ်း... ငါ့အတွက် စုံစမ်းစမ်း”

မဟာကျိုး မင်းသား မှာ သွေးတစ်လုတ် အန်ချလိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ တစ်ခုလုံးကို အစအန မကျန်အောင် ရှာရပါစေ... ဒီ ဓားပြ တွေကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့အောင် ရှာရမယ်ကွ”

... ... ...

မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ကွာဝေးသော အရှေ့ပင်လယ်ပြင် ၏ အစွန်အဖျားတွင်၊

အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွား၏။ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်တိမ်တိုက် သင်္ဘောကြီး သည် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဧရာမ ရေလှိုင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။

“အု... ”

“ဒီ ရွှေ့ပြောင်းဂိတ် က အရမ်း မူးတာပဲကွာ... နောက်တစ်ခါကျရင် အယ်လဂိုရစ်သမ်ကို နည်းနည်းလောက် ပိုကောင်းအောင် လုပ်ပေးလို့ မရဘူးလား”

ကစားသမားများမှာ သင်္ဘောလက်ရန်းကို ကိုင်ကာ အန်နေကြသော်ငြား သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

“ငါတို့ ပြန်ရောက်ပြီ... ငါတို့ တကယ် ပြန်ရောက်လာပြီဟေ့”

“အမိုက်စားပဲ... တကယ့်ကို အမိုက်စားပဲကွာ... ဘော့စ်ကြီး တွေ အများကြီးရဲ့ အရှေ့မှာ ထွက်ပြေးရတာ လုံးဝကို မိုက်တယ်ကွ”

“မြန်မြန်... မြန်မြန်... ပစ္စည်းတွေ ခွဲကြစို့... ခုနက ဟို ဘုန်းကြီး ဆီက ငါ လုလာခဲ့တဲ့ သပိတ်က ရွှေစင်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ပုံပဲကွ”

ကျန်းချန်က သင်္ဘောဦးတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဆားငန်သော ပင်လယ်လေကို ခံစားရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်သည်။ ဤအကြွားအဝါ လုပ်ရပ်က အောင်မြင်ခဲ့သော်ငြား သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို လုံးဝ ကုန်ခမ်းလုမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤ 'ကောင်းကင်ဘုံ ပြုပြင်မွမ်းမံမှု' က အသုံးဝင်သော်ငြား စွမ်းအင် စားသုံးမှုက အရမ်း များလွန်းလှ၏။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော တပည့် များကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပါးနပ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

ဒါက ပထမ ခြေလှမ်းပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဒီတိုက်ပွဲ ပြီးသွားရင် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ နာမည်က အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ မှာ (နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားသွားတယ် ဆိုပေမဲ့) အခိုင်အမာ အမြစ်တွယ်သွားပါပြီ။ နောက်တစ်ဆင့် အနေနဲ့ ချီယန် ဂိုဏ်း နဲ့ ပါရမီရှင် တွေဆီကနေ ငါတို့ လုယူလာခဲ့တဲ့ အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြားကို အသုံးပြုပြီး ဒီအန္တရာယ်များတဲ့ လောကကြီးမှာ အစစ်အမှန် အခြေချနိုင်ဖို့ ကြိုးစားရတော့မယ်။

“စနစ်... ဒီတာဝန်အတွက် ဆုလာဘ်ကို တွက်ချက်ပေးစမ်း”

'တီ... ။'

အဓိက တာဝန် - အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားခြင်း (နိဒါန်း) ပြီးဆုံးပါပြီ။

အဆင့်သတ်မှတ်ချက် - S အဆင့် (ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော လုယက်မှု)။

ဆုလာဘ်များ - ဂိုဏ်း ၏ ဂုဏ်သတင်း ကျော်စောမှု +၅၀,၀၀၀။ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ် သတ္တုကြော တစ်ခု (တပ်ဆင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေပါသည်)။ တောင်စောင့် မဟာမန္တန် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး အစိတ်အပိုင်း x၁။

အထူးဆုလာဘ် - အဆောက်အအုံပုံစံ အသစ် - 'ရှင်သန်ပြန်ထမြောက်ရေး ရင်ပြင် - ဇိမ်ခံ ဗားရှင်း' ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ။

ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။

“ဇိမ်ခံ ရှင်သန်ပြန်ထမြောက်ရေး နေရာ ဟုတ်လား”

“အရမ်းကောင်းတာပေါ့”

“ကြည့်ရတာ... စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး ရဲ့ ဗားရှင်း ၂ ဒသမ ၀ အတွက် ပြင်ဆင်ရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ ထင်တယ်ကွ”