အခန်း (၂၁၄-၂၁၆)

အခန်း (၂၁၄) ဆာဗာတစ်ခုလုံး အလိုရှိကြောင်း ကြေညာချက်လား ..မဟုတ်ဘူး... ဒါက ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းပဲ

အရှေ့ပင်လယ်ပြင်၊ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ပင်မဌာနချုပ်။

ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်တိမ်တိုက် သင်္ဘောကြီး ကောင်းကင်ယံမှ ပြန်လည် ဆင်းသက်လာကတည်းက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသည် တရုတ်နှစ်သစ်ကူး ပွဲတော်ကို ဆင်နွှဲနေရသည့်အလား ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ လေထုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေ၏။ ရင်ပြင်ပေါ်တွင် အစစ်အမှန် ရွှေတောင်ကြီး တစ်တောင် ပုံနေတော့၏။

ဒါက တင်စားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ တကယ့် တောင်ကြီးတစ်တောင် ပင် ဖြစ်၏။

ရှေးဟောင်း စစ်တလင်း မှ ပြန်လည် သယ်ဆောင်လာခဲ့သော တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းများထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော သိုလှောင်အိတ် များ၊ ပျက်စီးနေသော မှော်ရတနာ များ၊ တန်ချီနေသော ဝိညာဉ် သတ္တုရိုင်းများနှင့် မဟာကျိုး မင်းသား ၏ ဖြုတ်ချခံထားရသော ရွှေရောင် စစ်ရထားကြီး (ဘီးများ ပြုတ်နေ၏။) ပင် ပါဝင်ပြီး တစ်ဖက်တွင် ပုံထားသည်။

“ငါတို့တော့ ချမ်းသာပြီ... ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို ချမ်းသာပြီဟေ့”

ဆုချင်းကော ၏ လက်များမှာ စာရင်းစာအုပ်ကို ကိုင်ထားရင်း တုန်ရီနေ၏။ သူမ၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် ဤမျှများပြားလှသော ပိုက်ဆံများကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ ယခင်က အရှေ့ပင်လယ်ပြင် နဂါးနန်းတော် ကို ပြောင်သလင်းခါအောင် ယူလာခဲ့သည်ကပင် ဤမျှလောက် မများပြားခဲ့ပေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကနဦး စာရင်းကောက်ယူမှု ပြီးပါပြီ”

ဆုချင်းကော က အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေဆဲ ဖြစ်၏။

“ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသန်း၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းနှစ်ဆယ်... မှော်ရတနာ နဲ့ ဝိညာဉ် သစ်ပင် စုစုပေါင်း တစ်သောင်းခွဲ... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင် တွေ... ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးက ငါတို့ သိုလှောင်ကွင်း အကွင်း (၃၀) ကိုလည်း လုယူလာနိုင်ခဲ့တယ်... အဲဒါက ဟို မြင့်မြတ်သော သားတော် တွေ၊ မင်းသားတွေရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ရတနာသိုက်လေးတွေလေ”

ကျန်းချန်က ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မဟာကျိုး မင်းသား ထံမှ ရရှိခဲ့သော နဂါးရုပ် ထွင်းထုထားသည့် ကျောက်စိမ်း လက်စွပ်လေးကို ကစားရင်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်... အမိန့်ပေးလိုက်... တပည့် တွေအတွက် တာဝန် ဆုကြေးငွေ အနေနဲ့ အရင်းအမြစ် တစ်ဝက်ကို ဂိုဏ်း ရဲ့ ရတနာတိုက်ထဲ ထည့်ထားလိုက်... ကျန်တဲ့ တစ်ဝက်ကိုတော့ တောင်စောင့် မဟာမန္တန် ကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့နဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ချဲ့ထွင်ဖို့အတွက် အသုံးပြုမယ်”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ ကစားသမားများမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ခင်ဗျားက ငါ့ရဲ့ ဖအေတူ မအေကွဲ အစ်ကိုကြီးပဲကွာ”

“မြန်မြန်... မြန်မြန်... မြန်မြန်... ဟို မဟာကျိုး တော်ဝင် အဆင့်မီ လှံရှည် ကြီးကို ငါ လိုချင်တယ်... ငါ မျက်စိကျနေတာ ကြာလှပြီကွ”

ပစ္စည်းများ ခွဲဝေခြင်းက အမြည်း ပဲ ရှိသေးသည်။ တကယ့် အဓိက အစီအစဉ်က နောက်မှ လာမည် ဖြစ်၏။

ကျန်းချန်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဂိုဏ်း ၏ အနောက်ဘက်ရှိ တားမြစ်နယ်မြေ ဆီသို့ သွားရောက်လိုက်သည်။ သူက ဤတာဝန်အတွက် စနစ် ထံမှ ရရှိခဲ့သော အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆုလာဘ်ဖြစ်သည့် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ် သတ္တုကြော (ချိတ်ပိတ်ထားလျက်) ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

၎င်းသည် အရည်အသွေးမြင့် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပုံရသော နဂါးအသေးစားလေး တစ်ကောင် ဖြစ်၏။ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားသာ ရှိသော်ငြား ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် ကိုပင် ဂယက်ထစေသည်။ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ တွင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ် သတ္တုကြော တစ်ခုသည် ဒုတိယအဆင့် ဂိုဏ်း တစ်ခုကို ပထမအဆင့် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ တစ်ခုအဖြစ်သို့ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရန် လုံလောက်၏။

“သွားစမ်း”

ကျန်းချန်က ၎င်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး ဟိန်းဟောက်သံ ပါသော နဂါး တစ်ကောင်၏ အသံကြီးက ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ လင်းလက်နေသော နဂါးလေးမှာ လေထဲတွင် ကြီးမားလာပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ပေတစ်သောင်းခန့် ရှည်လျားသော သက်တန့်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ မြေအောက် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။

“ဝုန်း... ”

မြေကြီးက ဟိန်းဟောက်သွားပြီး တောင်တန်းများ ပိုမို မြင့်မားလာသည်။ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆ သည် မူလက (၁) သာ ရှိခဲ့လျှင် ယခုအခါ မျက်စိရှေ့မှာပင် (၁၀) သို့မဟုတ် (၅၀) အထိပင် ထိုးတက်သွားတော့၏။ သေနေသော သစ်ပင်များ ပြန်လည် ရှင်သန်လာကြပြီး ခေါင်းမာသော ကျောက်တုံးများမှာ ကျောက်စိမ်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြ၏။ လမ်းဘေးရှိ မြေခွေးမြီး ပေါင်းပင်လေး တစ်ပင်ပင်လျှင် မြင့်မားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆ ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ဝိညာဉ်အမြီး မြက်ပင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဆာဗာတစ်ခုလုံးဆိုင်ရာ ကြေညာချက်။ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ အခြေစိုက်စခန်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဆင့် မြင့်တက်သွားပါပြီ။

လက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင် - ကောင်းချီးပေးခံရသော နယ်မြေ (ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်း အပေါင်း ၅၀၀ ရာခိုင်နှုန်း)။

ဂုဏ်ပြုပါသည်။ သင်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စိမ့်ဝင်ခြင်း စွမ်းရည်ကို ရရှိသွားပါပြီ။ တစ်မိနစ်လျှင် အတွေ့အကြုံမှတ် (၁၀) မှတ်ကို အလိုအလျောက် ရရှိမည် ဖြစ်၏။ (အွန်လိုင်းမှ ထွက်နေချိန်တွင်လည်း အဆင့်တက်နိုင်ပါသည်။)

“သောက်ကျိုးနည်း... အွန်လိုင်းပေါ်ကနေ ထွက်နေရုံနဲ့ အတွေ့အကြုံမှတ် ရတယ်လား”

“ဒါက ဂိုဏ်း မဟုတ်ဘူး... နိဗ္ဗာန်ဘုံ ကြီးကွ”

“ငါ ကြေညာတယ်... ဒီနေ့ကစပြီး ငါ ဂိုဏ်း ထဲမှာပဲ သေတဲ့အထိ နေတော့မယ်... ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ဂိမ်းထဲက ထွက်ခိုင်းလို့ မရဘူးဟေ့”

လေထုထဲရှိ ပြင်းထန်ပြီး အရည်အသွေးမြင့်မားလုမတတ် ဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ကစားသမားများမှာ ပျော်လွန်းသဖြင့် မေ့လဲလုမတတ် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

သို့ရာတွင် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချိန်တွင် ထောက်လှမ်းရေး လုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူထားရသော ဆုချင်းကော သည် ပြာနှမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် အနီရောင် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြေးလာပြီး ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ လေထုကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒုက္ခရောက်ပါပြီ”

“ရတနာ တစ်‌သောင်း ဆိုင်ခွဲ ဆီကနေ အရေးပေါ် သတင်း ရောက်လာပါတယ်”

“ရှေးဟောင်း စစ်တလင်း မှာ ကျွန်မတို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အောင်ပွဲခံ လုပ်ရပ်တွေ ကြောင့် မဟာကျိုး ဧကရာဇ်မင်းဆက် နဲ့ ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ တို့ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေကြပါတယ်”

“သူတို့က အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ က နစ်နာခဲ့ရတဲ့ ဂိုဏ်း (၁၈) ခု နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပါပြီ”

ဆုချင်းကော က တံတွေးကို ခဲယဉ်းစွာ မျိုချလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြား ကို အသက်သွင်းကာ ဧရာမ မျက်နှာပြင်ကြီး တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

“သူတို့က အရင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံး အရာတစ်ခုကို ထုတ်ပြန်လိုက်ပါတယ်... အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ရဲ့ အလိုရှိကြောင်း သတ်ဖြတ်ရေး အမိန့် ပါပဲ”

ရင်ပြင်ပေါ်တွင် အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်ကြီး တစ်ခု ပွင့်ဟလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အနီရဲရဲ စာလုံးကြီးများဖြင့် ရေးသားထားသည့် ဧရာမ အလိုရှိကြောင်း ကြေညာချက်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။

အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ၏ သတ်ဖြတ်ရေး အမိန့်။

အဓိက တရားခံ - ကျန်းချန် (ကွေ့ယွမ် ဂိုဏ်းချုပ်)။

ကျူးလွန်မှုများ - တော်ဝင်မိသားစုအား လုယက်ခြင်း၊ မြင့်မြတ်သော သားတော် အား ပြန်ပေးဆွဲခြင်း၊ ဘိုးဘေး ကြီး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ဥပဒေမဲ့ ပြုမူခြင်း..

ဆုကြေးငွေ - အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း (၁၀၀)။ ထို့အပြင် ထိပ်တန်းအဆင့် တာအို လက်နက် တစ်ခု။ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းမိသူအား မြို့စား ဘွဲ့ ချီးမြှင့်မည်။

ကြံရာပါများ - ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ အဖွဲ့ဝင်အားလုံး။

ဖော်ပြချက် - ရူးသွပ်နေသော အရိုင်းအစိုင်း တစ်သိုက်၊ အလွန် အန္တရာယ်ကြီးမားသည်၊ အသေခံ ဖောက်ခွဲခြင်း၊ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် အဆိပ်ခတ်ခြင်း တို့တွင် ကျွမ်းကျင်သည်။

ဆုကြေးငွေ - သာမန် တပည့် တစ်ယောက်ကို သတ်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅၀၀) ရရှိမည်။ ထိပ်သီး တပည့် (ဥပမာ - ဝမ်သဲ့ဖာ ၊ ဓားတစ်လက် အစရှိသူများ) ကို သတ်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅၀,၀၀၀) ရရှိမည်။

ဆုချင်းကော က စာရင်းကို စိမ်းစိမ်းကြည့်ကာ တုန်ရီသော အသံဖြင့် ဆိုသည်။

“ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း (၁၀၀) တဲ့... ဂိုဏ်းချုပ်... အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ တစ်ခုလုံးက လူသတ်သမားတွေနဲ့ ဆုကြေးစား မုဆိုးတွေ အကုန်လုံး ရူးသွပ်သွားကြပြီ... ကျွန်မတို့ကို ဖမ်းဖို့ အရှေ့ပင်လယ်ပြင် မှာ ကျင့်ကြံသူ သောင်းနဲ့ချီပြီး စုဝေးနေကြပြီလို့ ကြားတယ်ရှင့်”

သို့သော် သူမ စကားပင် မဆုံးလိုက်ရချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေကြောင်း သူမ သတိထားမိသွားသည်။

သူမက တပည့် များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ထိတ်လန့်မှုများကို မြင်တွေ့ရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးက အလိုရှိကြောင်း ကြေညာချက်ကြီးကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အလျဉ်းမရှိဘဲ... ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ် တွေသာ ပြည့်နှက်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

“သောက်ကျိုးနည်း... ဘာလို့လဲကွာ”

ကစားသမား ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှ ဦးလေးကျန်း က အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ဘာလို့ ဝမ်သဲ့ဖာ ကိုကျတော့ ဆုကြေးငွေ (၅၀,၀၀၀) ပေးပြီး ငါ့ကိုကျတော့ (၅၀၀) တည်း ပေးရတာလဲ... ငါ့ရဲ့ အသေခံ ဖောက်ခွဲမှုက အနုပညာ မဆန်လို့လား... ဒါက အနုပညာကို စော်ကားတာပဲကွ”

ဓားတစ်လက် က ပို၍ပင် ဒေါသထွက်နေ၏။

“ငါ့ကို ဘာမှတ်နေလဲ... ငါက ဆာဗာတစ်ခုလုံးမှာ နံပါတ်တစ် ဓားသိုင်း ကျင့်ကြံသူ ကွ... ဘိုးဘေး ကြီးရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညစ်ညမ်းမှု နောက်ကွယ်က အဓိက တရားခံကွ... ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ ဆုကြေးငွေက တရုတ်ပြည်၏ စားဖိုမှူးလေး ရဲ့ အနောက်မှာ ရောက်နေရတာလဲ... သူ့ရဲ့ ဟင်းချက်စွမ်းရည်က ဆိုးဝါးလို့လား... ဒါ ခွဲခြားဆက်ဆံတာပဲကွ”

ဝမ်သဲ့ဖာ က ခါးထောက်လျက် လူအများ၏ အားကျမြတ်နိုးမှုများကို မာနတခွဲဝဲဖြင့် လက်ခံနေ၏။

“ဟားဟားဟား... ငါးသောင်းတဲ့ကွ... တွေ့လား... အဲဒါ တကယ့် တန်ဖိုးပဲ... အဲဒါ တကယ့် အဆင့်အတန်းပဲဟေ့... ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ကို လမ်းလျှောက်နေတဲ့ ငါးသောင်း လို့ ခေါ်ကြပါ”

ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော ကစားသမား အချို့က ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကြိတ်၍ အကြံအစည်များ ဆွဲနေကြခြင်းပင်။

ကစားသမား (က) - “ဟေ့ကောင်... မင်းနဲ့ တိုင်ပင်စရာလေး ရှိတယ်”

ကစားသမား (ခ) - “ဘာလဲ”

ကစားသမား (က) - “ငါ မင်းကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး ဆုကြေးငွေ သွားထုတ်မယ်... ပြီးရင် အဲဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅၀၀) ကို သုံးဆ-ခုနစ်ဆ ခွဲကြမလား... ငါက (၇၀) ရာခိုင်နှုန်း ယူမယ်၊ မင်းက (၃၀) ရာခိုင်နှုန်း ယူလေ”

ကစားသမား (ခ) - “ထွက်သွားစမ်း... အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဝက်စီ ခွဲရမှာပေါ့... ပြီးတော့ ငါ ပြန်လည် ရှင်သန်ဖို့အတွက် ပိုက်ဆံ အရင်လိုတယ်ကွ”

ဆုချင်းကော မှာ ဤအရူးတစ်သိုက်က 'ဘယ်သူ့ဆုကြေးငွေ ပိုများလဲ' ဟု ငြင်းခုန်နေကြပြီး 'အာမခံကြေး လိမ်ယူရန် အသင်းဖော်ကို သတ်မည့်' အကြံအစည်များပင် ဆွဲနေကြသည်ကို ကြည့်ကာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားတော့သည်။

'ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ပြောခဲ့တဲ့... ချောက်နက်ကြီးထက်တောင် ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်ဆိုတဲ့ တပည့် တွေလား... တကယ်ပဲ သူတို့ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံတွေက သာမန် လူသားတွေ နားလည်နိုင်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူးပဲ'

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချန်က အသံထွက်ကာ ရယ်လိုက်မိတော့သည်။

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”

“သူတို့က ကစားချင်နေမှတော့... အကြီးကြီး ကစားပေးလိုက်ကြတာပေါ့”

သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံစကို ဝှေ့ယမ်းကာ အလိုရှိကြောင်း ကြေညာချက်၏ အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်ကြီးကို ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

“ညီအစ်ကိုတို့... မငြင်းကြနဲ့တော့”

“အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ က သခင်ကြီးတွေက ငါတို့အတွက် ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်ပေးလာမှတော့ ငါတို့က သူတို့ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ”

ကျန်းချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ သားကောင် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော မုဆိုးတစ်ယောက်၏ အကြည့်မျိုးပင်။

“အမိန့်ပေးလိုက်”

“ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပထမအဆင့် တိုက်ပွဲဝင် အသင့်အနေအထားကို ပြင်ကြ”

“သူတို့က မိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကို ဖွဲ့ပြီး အရှေ့ပင်လယ်ပြင် ဆီ သေဖို့ လာကြမှတော့...”

“ဒီ အရှေ့ပင်လယ်ပြင် ကို သူတို့ တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ် မကြုံဖူးတဲ့ အဆိုးဝါးဆုံး အိပ်မက်ဆိုးကြီး ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်ကြတာပေါ့ကွာ”

“ရတနာ တစ်‌သောင်း ဆိုင်ခွဲ ဆီက မှာထားတဲ့ နတ်ဘုရား အစွမ်း အမြောက် အသစ်တွေ ရောက်လာပြီ မဟုတ်လား”

“အကုန်လုံးကို တပ်ဆင်လိုက်ကြ”

“ဒီ အရှေ့ပင်လယ်ပြင် ကို ခြေချရဲတဲ့ကောင် မှန်သမျှ... အမှန်တရား ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတဲ့ သင်ခန်းစာကို ရစေရမယ်ကွ”

အခန်း (၂၁၅) ခံတပ် ကာကွယ်ရေး မုဒ် ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီ.. ဒါ စစ်ပွဲလား... မဟုတ်ဘူးဗျ... ဒါက ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ် တစ်ခုပဲ..

အရှေ့ပင်လယ်ပြင် ကမ်းရိုးတန်း၊ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ အပြင်ဘက် ကာကွယ်ရေးမျဉ်း။

ပင်လယ်လေက ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေပြီး စစ်ပွဲ တိမ်တိုက်များက စုဝေးလာနေတော့၏။

မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီတွင် 'မိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့' ၏ အလံများကို လွှင့်ထူထားသော စစ်သင်္ဘော ရာပေါင်းများစွာက တိမ်မည်းကြီး တစ်ခုပမာ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ဤသည်ကား အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ မှ ဒုတိယအဆင့် ဂိုဏ်း (၁၈) ခု ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး 'လူတစ်သိန်း တပ်မတော်' ဟု ကြွေးကြော်ထားသော မိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ ရှေ့ပြေးတပ်မကြီး ဖြစ်ပြီး ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ချီတက်လာနေခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ရှေ့ပြေးတပ်မ ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၊ သံပန်း လက်ဝါး ဂိုဏ်း ၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦးက သင်္ဘောဦးတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အဝေးမှ ကမ်းရိုးတန်းကို အောင်ပွဲခံမည့် အမူအရာဖြင့် လှမ်းကြည့်နေ၏။

“လူကြီးမင်းတို့... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း က အရှေ့နားလေးမှာပဲ”

“ဟို မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ တွေက အခုချိန်ဆို အိမ်ထဲမှာ ပုန်းနေကြလောက်ပြီလို့ ငါ ကြားတယ်ကွ... ငါတို့ ကမ်းခြေကို အတင်း ဝင်တိုက်နိုင်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ရတနာတိုက် တစ်ခုလုံးကို ပြောင်သလင်းခါအောင် လုယူပြီး ဟို ဆုကြေးငွေ သန်း (၁၀၀) ကို ရယူနိုင်ပြီဟေ့”

“ချီတက်ကြ... ”

ထိုအမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားပျံ များနှင့် မှော်ရတနာ များက ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီးပမာ ကမ်းခြေဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

သို့ရာတွင် အေးချမ်းနေပုံရသော ဤရွှေရောင် ကမ်းခြေကြီးမှာ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ ကာကွယ်ရေး အလင်းတန်း မန္တန် လည်း မရှိသလို အသင့်အနေအထား ပြင်ထားသော ကျင့်ကြံသူ တပ်ဖွဲ့များလည်း မရှိချေ။

ဧရာမ ကျောက်ဆောင်ကြီး တစ်ခုပေါ်တွင် ငူငူကြီး ထိုင်နေသော ပုံရိပ်နှစ်ခုသာ ရှိပြီး ပင်လယ်လေနှင့်အတူ သယ်ဆောင်လာသော ထူးဆန်းသည့်... ဇီရာစေ့ အသားကင် ရနံ့တစ်ခုသာ ရှိနေ၏။

ထိုကစားသမား နှစ်ယောက်ကား 'လုရန်' (ID: လုရန်ကျား အစစ်) နှင့် 'ချောင်ရှန်း' (ID: ဒီတစ်လှိုင်းကတော့ အပိုင်ပဲ) တို့ ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာနေသော ရန်သူ့တပ်များကို ကြည့်ရင်း 'လုရန်' က သူ၏ လက်ထဲမှ ရေဘဝဲကင်ကို တည်ငြိမ်စွာ လှန်လိုက်ပြီး အပေါ်မှ ကြက်သွန်မြိတ်လေးများ ဖြူးပေးလိုက်သည်။

“ချောင်ကြီး... သူတို့ လာကြပြီဟေ့... လမ်းလျှောက်နေတဲ့ 'ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ' အများကြီးပဲကွာ”

'ချောင်ရှန်း' က ဘေးတွင် ဓားသွေးနေပြီး ရေဘဝဲကင်ကို တစ်လုတ် ကိုက်စားကာ ပါးစပ်ထဲ အပြည့်အနှက်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

“ဘာလောနေတာလဲ... ကျည်ဆန်တွေကို... အဲ... မဟုတ်ဘူး... မြေမြှုပ်မိုင်း တွေကို နည်းနည်းလောက် အချိန်ယူပြီး လွင့်ပျံခွင့် ပေးလိုက်ပါဦး... ဟို အနီရောင် ဝတ်ထားတဲ့ ဝတုတ်ကြီး (ရှေ့ပြေးတပ်မ ခေါင်းဆောင်) ကို ငါ လိုချင်တယ်... သူ့ခေါင်းပေါ်က သွေးတန်းက အရှည်ဆုံးပဲဆိုတော့ သေချာပေါက် ဈေးကောင်းရမှာကွ”

“ဘာလို့လဲ... ငါက အရင်မြင်တာလေ”

“ငါတို့က ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေတဲ့ လူတွေ ဖြစ်ပေမဲ့လည်း ရောက်လာတဲ့ အစီအစဉ် အတိုင်းတော့ လေးစားမှု ရှိရမှာပေါ့ကွာ... ဟေ့ကောင်... ငါ့ရဲ့ ရေဘဝဲလက်တံ တွေကို မလုနဲ့လေ”

သူတို့နှစ်ယောက် ရေဘဝဲကင် နောက်ဆုံး တစ်လုတ်ကို လုနေကြစဉ်မှာပင် အရှေ့ဆုံးမှ ရောက်ရှိလာသော သံပန်း လက်ဝါး ဂိုဏ်း ၏ တပည့် တစ်ယောက် ကမ်းခြေပေါ်သို့ ခြေချမိသွားတော့၏။

“သေခါနီးတာတောင် စားနိုင်သေးတယ်ပေါ့လေ... မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ... သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့”

ထို တပည့် က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခုတ်ချရန် ပြင်လိုက်၏။

'လုရန်' က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အသားကင် တုတ်ထိုးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ ထို တပည့် ကို တောက်ပသော်ငြား သနားစရာကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ညီအစ်ကို... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ပျော်ရွှင်ဖွယ် ကမ်းခြေ ကနေ ကြိုဆိုပါတယ်”

“သတိပေးချင်တာလေး တစ်ခုကတော့... မင်း ဟို အနည်းငယ် ထွက်နေတဲ့ ကျောက်တုံးလေးကို နင်းမိသွားပြီနော်”

“ဘာ”

ထို တပည့် မှာ လန့်ဖြန့်သွားပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

“ဝုန်း... ”

သူ၏ ခြေအောက်မှ မီးတောက်ကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပြင်းထန်လှသော တွန်းကန်အားကြီးက သူ့ကို ပေသုံးဆယ်ခန့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားစေကာ ကြိုတင် တူးထားပြီးသားဖြစ်သော ကျင်းအကြီးကြီး တစ်ခုထဲသို့ အတိအကျ ပြုတ်ကျသွားစေတော့သည်။

ဤပေါက်ကွဲမှုက ပွဲတော်အတွက် စတင် ပစ်ဖောက်လိုက်သော မီးရှူးမီးပန်းတစ်ခုနှင့် တူသည်။

“ပွဲစပြီဟေ့”

'ချောင်ရှန်း' က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကျောက်ဆောင် အနောက်ဘက်မှ ဧရာမ အနီရောင် ခလုတ်ကြီးတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ နှိပ်လိုက်တော့သည်။

“အနုပညာ ဆိုတာ... ပေါက်ကွဲမှုတွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်နေတာပဲကွ”

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

ကမ်းခြေတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းဆိုသလို ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားတော့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ဤနေရာကား သာမန် ကမ်းခြေတစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ ကစားသမားများက ထောင်ပေါင်းများစွာသော 'မွမ်းမံထားသည့် မြေမြှုပ်မိုင်းများ' (ရတနာ တစ်‌သောင်း ဆိုင်ခွဲ မှ စွန့်ပစ် မှော်ရတနာ များနှင့် ပေါက်ကွဲရေး မန္တန်စာလုံးများ ကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။) ကို မြှုပ်နှံထားသော သေမင်းတမန် မိုင်းကွင်းကြီး ပင် ဖြစ်နေတော့၏။

ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသော ရှေ့ပြေးတပ်မ ကြီးမှာ ချက်ချင်း ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားပြီး အော်ဟစ်သံများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“အား... ငါ့ခြေထောက်”

“အဲဒီနေရာကို မနင်းနဲ့... အဲဒီမှာ ထောင်ချောက် ရှိတယ်ကွ”

“ကယ်ကြပါဦး... ဒီသဲသောင်ပြင်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိရစ္ဆာန်ဖမ်းတဲ့ ထောင်ချောက်တွေ ရှိနေရတာလဲ”

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြသော ရန်သူ့ စစ်သားများကို ကြည့်ရင်း 'လုရန်' နှင့် 'ချောင်ရှန်း' တို့က အသံချဲ့စက် များကိုပင် ဆွဲထုတ်လာကြပြီး တိုက်ပွဲတလင်း မှတ်ချက်ပေးခြင်း အစီအစဉ်ကို စတင်လိုက်ကြတော့သည်။

“ကဲ... ပရိသတ်ကြီးခင်ဗျာ... ကျွန်တော်ကတော့ မှတ်ချက်ပေးသူ လုရန် ပါ... အခုဆိုရင် သံပန်း လက်ဝါး ဂိုဏ်း က ကစားသမားက မိုင်းတစ်လုံးကို သူ့ရဲ့ မျက်နှာနဲ့ ရှင်းလင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာကို မြင်တွေ့ရမှာပါ... တကယ့်ကို အတုယူစရာကောင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်လေးပါပဲဗျာ”

“ဟုတ်ပါတယ်ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်ကတော့ မှတ်ချက်ပေးသူ ချောင်ရှန်း ပါ... ဟိုဘက်ကို ကြည့်လိုက်ပါဦး... တာအိုမိတ်ဆွေ တစ်ယောက်က မိုင်းတွေကို ရှောင်ဖို့အတွက် ဓားပျံ ကို စီးပြီး လေထဲကို တက်သွားပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက အပေါ်က လေယာဉ်ပစ် လေဆာတိုင် တွေကို မေ့နေပုံရပါတယ်... အို... ဒုက္ခပါပဲ... သူ ပြုတ်ကျလာပါပြီဗျာ”

“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်... ”

ကမ်းခြေ၏ အနောက်ဘက်ရှိ အုန်းတောထဲမှ အမည်းရောင် ပြွန်ချောင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထူထပ်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများက လေထဲမှ ကျင့်ကြံသူ ကို ငှက်တစ်ကောင်ပမာ ချက်ချင်း ပစ်ချလိုက်တော့သည်။

... ... ...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မိုင်းကွင်းကြီးကို ဖြတ်သန်းလာပြီးနောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော မဟာမိတ် ကျင့်ကြံသူ စစ်သား ထောင်အနည်းငယ်သည် ဒဏ်ရာဗရပွဖြင့် ကာကွယ်ရေးမျဉ်း ၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော ထူထပ်ပြီး မြူများဆိုင်းနေသည့် သစ်တောကြီးထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာကြ၏။

“သတိထားကြ... ဒီမှာ မြူတွေ ဆိုင်းနေတယ်”

“တိုက်ပွဲဝင် ပုံစံ ဖွဲ့ကြ... ကျောချင်းကပ်ထား”

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းမှာ သတိဝီရိယ အပြည့်ဖြင့် ရှိနေကြ၏။

သို့ရာတွင် သစ်တောကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကင်းပုန်းဝပ် တိုက်ခိုက်မှုများ မရှိဘဲ လေတိုက်သဖြင့် သစ်ရွက်များ လှုပ်ခတ်သံ သာ ရှိနေ၏။

လူတိုင်း အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ချိန်မှာပင် မြူခိုးများကြားမှ နူးညံ့ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်ငြား ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ အသံလေး ပဲ့တင်ထပ်လာတော့သည်။

“အို... သန်မာတဲ့ လူငယ်လေးတွေ အများကြီးပဲ... ငါ့ကို အဖော်လာလုပ်ပေးကြတာလား”

မြူခိုးများ၏ ထောင့်တစ်နေရာက ပွင့်ဟသွားသည်။ အမည်းရောင် သားရေ ချပ်ဝတ် ကျပ်ကျပ်လေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်သည့် အမျိုးသမီး ကစားသမား တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ နာမည်မှာ 'လန်လင်' (ID: ဒီမှာ အမည်းရောင် ပြောင်းသွားပြီ) ဖြစ်ပြီး သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းပေါ်တွင် ကနွဲ့ကလျ ထိုင်လျက် လက်ထဲတွင် ပါးလွှာပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာသော ကြိုးမျှင် အချို့ကို ကစားနေ၏။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်ကား သူမ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော ပါးနပ်စဉ်းလဲသည့် အတုအယောင် အပြုံးလေးက နေရာယူထား၏။

“စုန်းမ... သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့”

မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင် သည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်က လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေပြီး အမျိုးသမီး တစ်ဦးပင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

'လန်လင်' က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများကို ညင်သာစွာ ကွေးလိုက်၏။

“စိတ်မရှည်တဲ့ ယောကျာ်းတွေကို မိန်းကလေးတွေက မုန်းတတ်ကြတယ်နော်”

“ဖောင်း... ”

ပြေးဝင်လာသော ခေါင်းဆောင် သည် လမ်းတစ်ဝက်တွင် သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်၌ တစ်ခုခု တင်းကျပ်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ကြိုးမျှင်များက ချက်ချင်း တင်းကျပ်သွားပြီး သူ့ကို လေထဲသို့ ဇောက်ထိုး ဆွဲတင်သွားတော့၏။

“အား... ငါ့ကို လွှတ်စမ်း... ဒါက ဘယ်လို မိစ္ဆာ မန္တန် မျိုးလဲကွ”

ထို့နောက် 'လန်လင်' က သူ့ကို မသတ်သေးပေ။ ထိုအစား သူမက အစိမ်းရောင်၊ အနံ့အသက် ဆိုးဝါးလှသော အရည် (ကစားသမားများ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့် ပြင်းထန်သော ယားယံဆေးမှုန့် နှင့် ငရုတ်ကောင်း ဖြန်းဆေး ပေါင်းစပ်ထားသော အရည်) တစ်ဗူးကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

“ဒါက ငါ အသစ် တီထွင်ထားတဲ့ 'အပြုံးတစ်ဝက် မေ့မြောခြင်း (အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ဗားရှင်း)' လေးလေ”

“မင်းက ဒီလောက်တောင် စိတ်အားထက်သန်နေမှတော့... ငါ့အပေါ်မှာ စမ်းသပ်ကြည့်ပါလား”

သူမက ထိုအရည်များကို ဇောက်ထိုး တွဲလောင်းကျနေသော ကျင့်ကြံသူ ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျက်သရေရှိစွာ လောင်းချလိုက်သည်။

“အား... အား... ယားလိုက်တာကွာ... ပူလိုက်တာ... ငါ့မျက်လုံးတွေ”

ထို လက်အောက်ငယ်သား မှာ လေထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ လူးလွန့်နေပြီး ဝက်သတ်ခံရသကဲ့သို့ အော်ဟစ်နေတော့သည်။ သူ၏ အော်ဟစ်သံများက နာကျင်မှု သက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အသတ်ခံလိုက်ရသည်ထက် အဆပေါင်း ဆယ်ဆမက ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေ၏။

ဘေးပတ်လည်ရှိ မဟာမိတ် ကျင့်ကြံသူ များမှာ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားပြီး ခြေထောက်များပင် ခွေကျသွားတော့သည်။

'ဒီကောင်မလေးက မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ မလား... သူက သေချာပေါက် မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ ပဲကွ'

'လန်လင်' က ကျန်နေသေးသော ကျင့်ကြံသူ များကို ကြည့်ကာ ခေါင်းလေးကို စောင်းပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော်ငြား ရက်စက်သော အကြည့်ဖြင့် ဆို၏။

“နောက်တစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲ...”

“မင်းတို့ဆီမှာ ဆုကြေးငွေတွေ ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်... အဲဒါဆို... ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကြိုးတုပ်ပေးကြမလား... အဲဒီလိုဆိုရင် အားလုံးလည်း သက်သာတာပေါ့... ငါလည်း စောစော အလုပ်ဆင်းပြီး ဇာတ်လမ်းတွဲ သွားကြည့်လို့ ရတာပေါ့”

“တစ္ဆေ... တစ္ဆေမကြီးကွ”

“ငါ မတိုက်တော့ဘူး... ငါ အိမ်ပြန်ပြီး အမေ့ဆီ သွားတော့မယ်”

'လုရန်' နှင့် 'ချောင်ရှန်း' တို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဗုံးကြဲမှုများအပြင် 'လန်လင်' ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှိပ်စက်မှုများအောက်တွင် 'လူတစ်သိန်း တပ်မတော်' ဟု ကြွေးကြော်ထားသော ရှေ့ပြေးတပ်မ ကြီးမှာ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ တံခါးဝသို့ပင် မရောက်လိုက်ဘဲ အပြင်ဘက် ဧရိယာမှာတင် လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့လေတော့သည်။

... ... ...

ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ပင်မခန်းမဆောင်၊ ရေကြးမုံ အရှေ့တွင်၊

မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အသစ်ထွက်ပေါ်လာသော 'ပါရမီရှင်' သုံးယောက်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချန်က အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

“တကယ့် ပါရမီရှင် တွေပဲကွာ... ဒီခေတ် ကစားသမားတွေက တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းပါတယ်”

ဆုချင်းကော က ချွေးအေးများကို သုတ်ကာ ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဟို 'လုရန်' နဲ့ 'ချောင်ရှန်း' ဆိုတဲ့ ကောင်တွေက မိုင်းကွင်း ထဲမှာ 'ထမ်းစင် ဝန်ဆောင်မှု' ရောင်းဖို့ လျှောက်လွှာ တင်ထားတယ်ဗျ... ဒဏ်ရာရနေတဲ့ ရန်သူတွေကို ကယ်ဆယ်ခ တောင်းမယ်၊ ပြီးရင် ဆုကြေးငွေ ထပ်ရအောင် ပြန်သတ်မယ်တဲ့... ကျွန်တော်တောင် ခွင့်မပြုရဲဘူးဗျာ... ပြီးတော့ ဟို 'လန်လင်' ကလည်း သုံ့ပန်းတွေကို လေတိုက်ရင် အသံမြည်တဲ့ ခေါင်းလောင်းလေးတွေ လို သစ်ပင်ပေါ်မှာ ချိတ်ဆွဲထားဖို့ လျှောက်ထားပြန်တယ်... အဲဒါက ရန်သူ့ စစ်သားတွေကို ကြောက်လန့်သွားစေနိုင်တယ် တဲ့”

ကျန်းချန်က တစ်စက္ကန့်ခန့် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ခွင့်ပြုလိုက်တယ်... အကုန်လုံး ခွင့်ပြုလိုက်”

“ငါတို့ကို အမြတ်ထုတ်ချင်နေတဲ့ ဒီ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ က ဓားပြ တွေနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါမှာ ဘာ 'လူသားချင်း စာနာထောက်ထားမှု' မှ မလိုဘူးကွ”

ကျန်းချန်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ခန်းမဆောင်ကို ဖောက်ထွင်းကာ အဝေးရှိ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် ပေါ်ထွက်လာသော ပိုမို ကြီးမားသည့် ရေယာဉ်စုကြီး... မိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ အဓိက အင်အားစု ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း ပြီးသွားပြီ”

“သူတို့က ငါတို့ကို မိစ္ဆာ တွေလို့ ထင်နေမှတော့...”

“ဒီ 'ကြယ်ပွင့်သစ်' သုံးယောက်ကိုပဲ သူတို့ကို သင်ခန်းစာပေးခိုင်းလိုက်တာပေါ့”

“စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး ရဲ့ အိပ်မက်ဆိုး ဆိုတာ အစစ်အမှန် ဘာလဲဆိုတာ သူတို့ကို ပြလိုက်စမ်းပါကွာ”

အခန်း (၂၁၆) မသေနိုင်သော တပ်မတော်ကြီး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ..မဟာမိတ် တပ်ပေါင်းစု၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ လုံးဝ ပြိုလဲသွားခြင်း..

အရှေ့ပင်လယ်ပြင် စစ်မျက်နှာ၊ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ အပြင်ဘက် ကာကွယ်ရေးမျဉ်း။

ရှေ့ပြေးတပ်မ ကြီးမှာ မိုင်းကွင်းများနှင့် ထောင်ချောက်များကြားတွင် လုံးဝ ပြုတ်ဖြုတ်ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီးနောက် မိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ အဓိက အင်အားစုကြီးမှာ ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ ဂိုဏ်း (၁၈) ခု ပူးပေါင်းထားသော တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ မဟာကျိုး ဧကရာဇ်မင်းဆက် နှင့် ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ တို့မှ ကြီးကြပ်ရေးမှူးများ ပါဝင်သော စုစုပေါင်း ကျင့်ကြံသူ တပ်သား ငါးသောင်းခန့်သည် နေမင်းကြီးကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားစေနိုင်လောက်သော တိမ်မည်းကြီး တစ်ခုပမာ ကမ်းရိုးတန်းဆီသို့ ဖိဆင်းလာတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူတို့ သင်ခန်းစာ ရသွားကြတော့၏။ ကျင့်ကြံသူ များအားလုံးက ကာကွယ်ရေး အလင်းတန်း များကို အသက်သွင်းထားကြပြီး မြေပြင်တပ်ဖွဲ့များကလည်း သတိကြီးစွာဖြင့် ချီတက်လာကြ၏။ ထို့အပြင် မြေလျှိုး မန္တန် ကို ကျွမ်းကျင်သော ကျင့်ကြံသူ များက ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ မိုင်းရှင်းလင်းရေးများကို ပြုလုပ်လာကြ၏။

“စနစ်တကျ ချီတက်ကြ... တစ်လှမ်းချင်းစီ သွားကြစမ်း”

မဟာမိတ် တပ်ပေါင်းစု ၏ တပ်မှူးဖြစ်သူ၊ မူလဝိဉာဉ် အဆင့် အစပိုင်း ရှိ သံမဏိ သွေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်က ကြမ်းတမ်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“သူတို့ဆီမှာ လူသုံးထောင်ပဲ ရှိတာကွ... ငါတို့ရဲ့ လူအင်အားနဲ့ ဖိတိုက်ရင်တောင် သူတို့ သေမှာပဲ... ကုန်းမြင့်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဟို မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ တွေကို သတ်ပစ်ကြဟေ့”

“သတ်ကြဟေ့... ”

တိုက်ပွဲဝင် အော်ဟစ်သံများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်။

သို့ရာတွင် သူတို့ တကယ်တမ်း ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ တပည့် များနှင့် ရင်ဆိုင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံလိုက်ရသောအခါ သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ... လုံးဝ လူသားများ မဟုတ်ကြောင်းကို ထိတ်လန့်တကြား တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

စစ်တလင်း ၏ ဘယ်ဘက် တောင်ပံ။

သွေးများ ပေကျံနေသော 'လုရန်' သည် အမှိုက်ပုံထဲမှ ကောက်ရလာခဲ့သည့် ဒိုင်းလွှား အစုတ်ကြီး တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရှေ့ဆုံးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေ၏။

“ဒုတ်... ”

ဓားပျံ တစ်လက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး သွေးများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။

သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မဟာမိတ် ကျင့်ကြံသူ မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွား၏။

“သေစမ်း... မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်... ငါ တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်ပြီဟေ့... ဟင်”

ထို ကျင့်ကြံသူ အောင်ပွဲခံရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ခံထားရသော 'လုရန်' မှာ လဲကျမသွားသည့်အပြင် သူ၏ ဒဏ်ရာကို ငုံ့ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာပင် စကားပြောလာသည်။

“အို... ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတော့ ပေါက်သွားပြီဟေ့... ညီအစ်ကို... မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားက တော်တော်လေး မြင့်သားပဲ... ခရစ်တီကယ် ထိသွားတာလား”

“မင်း... မင်း မနာဘူးလား”

ထို ကျင့်ကြံသူ မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားတော့၏။

“နာတယ် ဟုတ်လား... စနစ် က နာကျင်မှုရဲ့ (၉၀) ရာခိုင်နှုန်းကို ပိတ်ထားပေးတယ်ကွ... ခြင်ကိုက်ခံရသလိုလေးပါပဲ”

'လုရန်' က ရယ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ထို ကျင့်ကြံသူ ၏ ဓားပျံ ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ကာ ပြန်နုတ်၍ မရစေရန် သူ၏ အရိုးများကြားတွင် တင်းကျပ်စွာ ညှပ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လှည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ချောင်ကြီး... သူ့ကို ထိန်းထားလိုက်ပြီ... ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တော့”

“ဝုန်း... ”

လက်ပစ်ဗုံး တစ်လုံးက သူတို့ ခြေရင်းသို့ အတိအကျ ကျလာတော့သည်။ 'လုရန်' နှင့် ထို ကျင့်ကြံသူ မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ပေါက်ကွဲလွင့်စဉ်သွားကြတော့၏။

“အရူးတွေ... သူတို့အကုန်လုံး ရူးနေကြပြီကွ”

ဘေးပတ်လည်ရှိ မဟာမိတ် ကျင့်ကြံသူ များမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။ ဒါက ဘယ်လို တိုက်ခိုက်ပုံမျိုးလဲ။ အသက်ချင်း လဲတဲ့ အသေခံ တိုက်ခိုက်မှုလား။

သို့သော် ဒါက အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး အရာ မဟုတ်သေးပေ။ မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင်၊

အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက သူတို့၏ အနောက်ဘက်ရှိ ရှင်သန်ပြန်ထမြောက်ရေး နေရာ ကို လင်းထိန်သွားစေ၏။ ယခုလေးတင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သော 'လုရန်' သည် အင်္ကျီဗလာဖြင့် စနစ် မှ ထောက်ပံ့ပေးထားသော အဖြူရောင် အတွင်းခံဘောင်းဘီ လေး တစ်ထည်ကိုသာ ဝတ်ဆင်လျက် အသက်ဝင် တက်ကြွစွာဖြင့် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သူက မြေကြီးပေါ်မှ သူ၏ လက်နက်ပစ္စည်းများကို ကောက်ယူရင်း ပြေးလာကာ ဗလုံးဗထွေး ရေရွတ်နေ၏။

“အိုးရှစ်... ခုနက ငါ မှားသွားတယ်ကွာ... ငါ့ရဲ့ သိုလှောင်အိတ် ကို မြေကြီးပေါ် အရင် ပစ်ချဖို့ မေ့သွားတယ်... ငါ့ရဲ့ ရေဘဝဲကင် တွေ အကုန်လုံး အဲဒီအထဲမှာ ပါသွားပြီဟ”

သူ သေဆုံးသွားသည်ကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မဟာမိတ် ကျင့်ကြံသူ မှာ 'လုရန်' 'ပြန်လည် ရှင်သန်လာသည်' ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုံးဝ ပြိုလဲသွားတော့သည်။ သူက 'လုရန်' ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“တ.. တစ္ဆေကြီး.. မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်ရှင်လာတာလဲ”

'လုရန်' က အုတ်ခဲတစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ဆိုသည်။

“ဘာလို့လဲဆိုတော့... ငါ ပိုက်ဆံ ပေးထားလို့ပေါ့ကွာ”

“ဖောင်း... ”

အုတ်ခဲက ကျဆင်းလာပြီး လောကကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

စစ်တလင်း ၏ ညာဘက် တောင်ပံ။

ဤနေရာကား ချောင်ရှန်း ၏ အမဲလိုက်ကွင်း ပင် ဖြစ်၏။ 'လုရန်' ကဲ့သို့ အရှေ့ဆုံးမှ ပြေးမဝင်ဘဲ သူက အလောင်းပုံကြီး တစ်ခုထဲတွင် ပုန်းကွယ်ကာ 'လိပ်ဝင်သက်ထွက်သက် ကျင့်စဉ်' ကို အသုံးပြု၍ သေဟန်ဆောင်နေ၏။

မဟာမိတ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြတ်သွားတိုင်း သူက ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်ကာ တိုက်ခိုက်လေ့ ရှိသည်။ သို့သော် တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ သိုလှောင်အိတ် များနှင့် မှော်ရတနာ များကို ခိုးယူရန် ဖြစ်၏။

“ဒါတွေ ငါ့ကို ပေးစမ်း”

“ဒီ ဓားပျံ လေးက တော်တော်မိုက်တာပဲ... ငါ့ဟာ ဖြစ်သွားပြီနော်”

“အို... ဒီ တာအိုမိတ်ဆွေ က ရွှေချည်မျှင် ချပ်ဝတ် အပျော့စား ကို ဝတ်ထားတာလား... ချွတ်ပေးခဲ့စမ်း”

ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေသော မဟာမိတ် တပ်စုမှူး တစ်ယောက်က သူ၏ လူများကို အမိန့်ပေးကာ ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်စေတော့သည်။

“တခြားကောင်တွေကို ထားလိုက်... ဟို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကောင်ကို အရင် သတ်ကြစမ်း”

မှော်မန္တန် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက 'ချောင်ရှန်း' ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး သူ၏ သွေးတန်းမှာ ချက်ချင်း ကုန်ခမ်းသွားတော့၏။ 'ချောင်ရှန်း' မှာ သွေးအိုင်ထဲသို့ လဲကျသွားပြီး သူ၏ နောက်ဆုံး ထွက်သက်တွင် တပ်စုမှူး ၏ သိုလှောင်အိတ် ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်၏။ သူက နောက်ဆုံး ထွက်သက်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုတို့... လက်နက်ပစ္စည်းတွေကို... မြို့ထဲ ပြန်တဲ့ ပစ္စည်းလိပ် ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီနော်... မှတ်ထားကြ... သုံးသပ်ချက် အကောင်း ပေးကြပါဦး...”

သူ၏ ခေါင်းလေး ဘေးသို့ လန်ကျသွားပြီး အသက်ထွက်သွားတော့၏။

တပ်စုမှူး က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ သေသွားပြီပဲ”

သို့ရာတွင် သူ အသက်ရှူရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။ ထို စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ကြီးက မလှမ်းမကမ်းရှိ ရှင်သန်ပြန်ထမြောက်ရေး နေရာ တွင် ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်တော့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် 'ချောင်ရှန်း' က ဖရဲသီးခွဲ ဓားမကြီး နှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော အရှိန်အဝါ ဖြင့် ပြန်လည် ပြေးဝင်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးများဖြင့် နီရဲနေ၏။

“ဟေ့ကောင်တွေ... ခုနက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်သွားတဲ့ ကောင်တွေ... မပြေးကြနဲ့... မင်းတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံမှတ် တွေကို ပေးခဲ့ကြစမ်း”

တပ်စုမှူး ၏ အမြင်အာရုံများ မည်းမှောင်သွားပြီး သွေးတစ်လုတ် အန်ချလိုက်လေတော့သည်။

'မသေနိုင်ဘူး ဟုတ်လား... ဒီလူတွေက ရှင်းရှင်းကြီးကို မသေနိုင်ဘူးပဲကွ... ဒီတိုက်ပွဲကို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် ဆက်တိုက်လို့ ရတော့မှာလဲ'

စစ်တလင်း ၏ အနောက်ဘက်၊ ကြီးကြပ်ရေး အဖွဲ့၏ ကာကွယ်ရေးမျဉ်း။

မူလက တိုက်ပွဲကို ကြီးကြပ်ရန် တာဝန်ယူထားသော ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ မှ တပည့် များသည် ယခုအခါ သူတို့ ဘဝ၏ အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး အခိုက်အတန့်ကို ဖြတ်သန်းနေကြရတော့၏။

အမည်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ကစားသမား 'လန်လင်' သည် စစ်တလင်း ၏ အစွန်အဖျား တစ်လျှောက် တစ္ဆေတစ်ကောင်ပမာ လှုပ်ရှားနေ၏။ သူမသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ရှိ ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်၏ ပစ်မှတ်ထား ဝိုင်းရံမှုကို ခံလိုက်ရသည်။

“စုန်းမ... သေစမ်း”

“ဒုတ်... ဒုတ်... ဒုတ်... ”

ဓားပျံ သုံးလက်က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားသည်။

'လန်လင်' ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး သူမ၏ သွေးတန်းမှာ သုညသို့ ကျဆင်းသွားတော့၏။ သို့သော် သူမ အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပျောက်ကွယ်မသွားမီ တစ်စက္ကန့် အလိုတွင် ထိုသုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ အိုင်ဒီ ကို မှတ်ထားကြ... မင်းတို့ဆီ ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်”

ထိုအပြုံးက ခရမ်းရောင် စံအိမ်တော် မှ တပည့် သုံးယောက်ကို ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေတော့သည်။ ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့ သေချာ မတွေးတတ်သေးမီမှာပင်။ အသက်ရှူကြိမ် ဒါဇင် အနည်းငယ်မျှ အကြာတွင် ထို မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် မလေး ပြန်ရောက်လာခဲ့တော့၏။

ထို့အပြင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ အနောက်တွင် ဆူးချွန်များပါသော တုတ်ကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော မျက်နှာထားများ ရှိသည့် ရုပ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူ ကစားသမား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်လာ၏။

'လန်လင်' က သူမကို ယခုလေးတင် သတ်ဖြတ်သွားခဲ့သော အမျိုးသား သုံးယောက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မိတ်ဆွေဟောင်းများကို မိတ်ဆက်ပေးနေသည့်အလား ညင်သာစွာ ဆိုသည်။

“သူတို့က ခုနက ညီမလေး ကို နာကျင်အောင် လုပ်သွားတဲ့ လူတွေပဲ”

“သူတို့ကို မသတ်ပစ်ဖို့တော့ သတိထားကြနော်... သူတို့ရဲ့ ခြေလက်တွေကို ချိုးပြီး သစ်ပင်ပေါ်မှာ ချိတ်ဆွဲထားကြ... သူတို့ သီချင်းဆိုတာကို ညီမလေး နားထောင်ချင်လို့ပါ”

'လန်လင်' က အပြည့်အဝ နာလန်ထလာပြီး ကူညီမည့် လူအုပ်ကြီးကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထို ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုများ လုံးဝ ပြိုလဲသွားတော့၏။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူးကွာ...”

“ဒါ ဘယ်လို မိစ္ဆာ မန္တန် မျိုးလဲကွ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကန့်အသတ်မရှိ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်ရတာလဲ”

*

မဟာမိတ် တပ်ပေါင်းစု ၏ အဓိက အမိန့်ပေး ဌာနချုပ်ဝယ်၊

သံမဏိ သွေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် သည် ရှေ့တန်းမှ ရောက်ရှိလာသော တိုက်ပွဲ အစီရင်ခံစာများကို ဖတ်ရှုရင်း လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ခြေမွပစ်လိုက်သည်။

“မသေနိုင်ဘူး ဟုတ်လား... အကန့်အသတ်မရှိ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်တယ် ဟုတ်လား”

“ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးက ဒဏ္ဍာရီလာ 'သွေးမိစ္ဆာ ခန္ဓာကိုယ် ခွဲဖြာခြင်း ကျင့်စဉ်' ကို ကျင့်ကြံထားကြတာလား”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... မိစ္ဆာ ကျင့်စဉ် ဖြစ်နေရင်တောင် ပြန်လည် ရှင်သန်ဖို့အတွက် အဆီအနှစ် သွေးတွေနဲ့ သက်တမ်း ကို အသုံးပြုရတာပဲလေ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သေသွားလို့ နှစ်မိနစ်လောက်ကြာတာနဲ့ ဒဏ်ရာတွေ အကုန်ပျောက်ပြီး တိုက်လေလေ ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာလေ ဖြစ်နေရတာလဲကွာ”

သူ့ကို ပို၍ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားစေသည်မှာ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ တပည့် အင်အားမှာ ပိုမို များပြားလာသည်ကို တွေ့ရှိရခြင်းပင် ဖြစ်၏။ မူလက လူသုံးထောင်သာ ရှိခဲ့သော်ငြား ဤသုံးထောင်က 'ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်း နည်းဗျူဟာ' ကို အသုံးပြုကာ မည်သို့မည်ပုံ ဖြစ်သွားသည်မသိ လူသုံးသိန်းခန့် ရှိသော အရှိန်အဝါ ကြီးကို ဖန်တီးထားနိုင်ကြတော့၏။

အချို့သော မဟာမိတ် ကျင့်ကြံသူ များဆိုလျှင် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း မှ တပည့် အချို့ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် တွေ့ခဲ့ရသေးသည်။ ထိုသူတို့သည် မြို့ထဲသို့ ပြန်ရန် အချိန်ကုန် သက်သာစေရန်အတွက် စစ်တလင်း ပေါ်မှာတင် အချင်းချင်း ခုတ်သတ်နေကြ၏။

“ညီအစ်ကို... ငါ့ကို ခုတ်လိုက်စမ်း... ငါ မြို့ထဲ ပြန်ပြီး ဆေးပုလင်း တွေ သွားဖြည့်ရဦးမယ်”

“ရတယ်လေ... သွားပေတော့”

“ဒုတ်... ”

သာမန် အသိတရားများကို ချိုးဖောက်ပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားများကို နင်းခြေထားသော ဤမြင်ကွင်းများက မဟာမိတ် တပ်ဖွဲ့များ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများကို တောင်ပြိုကျသကဲ့သို့ ထိုးဆင်းသွားစေတော့သည်။ လူငါးသောင်း တပ်မတော်ကြီး အကြားတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများက ကပ်ရောဂါတစ်ခုပမာ တိုက်စားသွားတော့၏။

“ဆုတ်ခွာကြ... ဆုတ်ခွာကြဟေ့... ”

မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင် ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူက အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

“ဒီကောင်တွေက လူတွေ မဟုတ်ဘူး... ချောက်နက်ကြီး ထဲက တက်လာတဲ့ မိစ္ဆာ အုပ်ကြီးပဲ... ပြေးကြဟေ့... ”

ချပ်ဝတ်တန်ဆာများနှင့် လက်နက်များကို စွန့်ပစ်ကာ ငိုယို အော်ဟစ်လျက် ကစဉ့်ကလျား ထွက်ပြေးနေကြသော အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ မဟာမိတ် တပ်မတော်ကြီးကို ကြည့်ရင်း 'လုရန်' ၊ 'ချောင်ရှန်း' နှင့် 'လန်လင်' တို့သည် အလောင်းတောင်ကြီးများနှင့် သွေးပင်လယ်ကြီးများ အလယ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး နောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်း မပြုကြချေ။

'လုရန်' က ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်၏။

“သူတို့တွေ ထွက်သွားကြပြီလား... ငါ သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်တုန်းပဲ ရှိသေးတယ်... တစ်ခါပဲ သေရသေးတာကို”

'ချောင်ရှန်း' က မြေပြင်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းများကို ရူးသွပ်စွာ လိုက်လံ ကောက်ယူနေပြီး သိုလှောင်အိတ် များကို အင်္ကျီထဲသို့ ထိုးသိပ်ထည့်နေသည်။

“စကားများမနေနဲ့တော့... မြန်မြန်... လက်နက်ပစ္စည်းတွေ ကောက်ကြစမ်း... ဒါတွေ အကုန်လုံးက ပိုက်ဆံတွေချည်းပဲကွ... ငါတို့ ချမ်းသာပြီ... ချမ်းသာပြီဟေ့”

'လန်လင်' က ထွက်ပြေးသွားသော ရန်သူ့ စစ်တပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ နှမြောတသစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲမှ ပိုးကြိုးမျှင်လေးများကို ကစားနေ၏။

“နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ... ငါ စမ်းသပ်ချက်တွေ လုပ်ဖို့ နှစ်ယောက်လောက် အရှင်ဖမ်းသွားမလို့ စဉ်းစားထားတာကို... သူတို့ ပြေးတာ အရမ်း မြန်လွန်းတယ်ကွာ”

အရှေ့ပင်လယ်ပြင် စစ်ဆင်ရေး၏ ပထမဆုံး လှိုင်းလုံးကြီးသည် မဟာမိတ် တပ်ပေါင်းစု ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ လုံးဝ ပြိုလဲသွားခြင်းနှင့်အတူ ဤယုတ္တိမတန်သော်ငြား ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသော လေထုကြီးထဲတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့တော့၏။

သို့သော် ဤသည်ကား အိပ်မက်ဆိုးကြီး၏ အစသာ ရှိသေးသည်။