အခန်း (၈၃-၈၄)

အခန်း (၈၃) ဝါးမျိုခြင်းဓား

မြို့စားအိမ်တော်အတွင်း၌ မြို့စား ချူရှုံးသည် အစေခံမလေးတစ်ဦးကို ဖက်ထားလျက် အထက်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ လက်များက အစေခံမလေး၏ ပြည့်ဖြိုးသော ရင်သားများကို ဆုပ်နယ်နေလေသည်။

အစေခံမလေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် အခါအားလျော်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားသော နာကျင်မှုများက သူမ မည်မျှ နာကျင်နေကြောင်း ထင်ရှားစေပေသည်။

သို့သော် သူမ လုံးလုံးလျားလျား မခုခံရဲချေ။ အကယ်၍ ခုခံမိပါက သူမသည် ချက်ချင်းပင် အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤကာလအတွင်း သူတို့လို အစေခံမလေး အယောက်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် မြို့စားအိမ်တော်၏ အနောက်ဘက် ပန်းခြံထဲတွင် မြှုပ်နှံခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ချူရှုံး၏ အောက်တွင် အဘိုးအိုတစ်ဦး ထိုင်နေပြီး သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင်လည်း အစေခံမလေးတစ်ဦး ရှိနေလေသည်။

အဘိုးအိုသည် အခါအားလျော်စွာ လျှာကို ထုတ်၍ အစေခံမလေး၏ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော လည်ပင်းကို လျှာဖြင့် လျက်နေလေ၏။ အစေခံမလေးသည် အတင်းအဓမ္မ ပြုံးထားရပြီး အနည်းငယ်မျှ မခုခံရဲချေ။

သို့သော် သူမ၏ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်က သူမ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေကြောင်း ပြသနေပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အဘိုးအိုသည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဟကာ အစေခံမလေး၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် အားကုန်စုပ်ယူလိုက်လေ၏။

အစေခံမလေးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ သွေးများသည် ရေစီးကြောင်းသဖွယ် အဘိုးအို၏ ပါးစပ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင် အစေခံမလေးသည် အသက်ရှူရပ်သွားပြီး တွန့်လိမ်နေသော အလောင်းတစ်လောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချူရှုံး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အစေခံမလေး၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး အသံမထွက်ရဲဘဲ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်း ကိုက်ထားလေသည်။

အဘိုးအိုသည် ကျေနပ်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သွေးဆာနေသော လင်းနို့တစ်ကောင် ဖြစ်လာလေသည်။

ဤလင်းနို့သည် ဧရာမ အရွယ်အစားရှိပြီး အတောင်ပံဖြန့်လိုက်လျှင် ငါးမီတာခန့် ရှိကာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

ချူရှုံး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အစေခံမလေးသည် ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်ကာ သတိလစ်သွားလေ၏။

"သာမန်လူတွေရဲ့ သွေးက သာမန်သွေးပါပဲ... နောက်ဆုံးအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့က လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်ဘူး... နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက လူ ရောက်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်ရတော့မယ် ထင်တယ်..."

လင်းနို့သည် ရုတ်တရက် လူစကား ပြောလာပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှုများ တောက်ပနေလေ၏။

ချူရှုံးက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို သတင်းပို့ထားပြီးပြီ... နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့ ရောက်လာလိမ့်မယ်... သူတို့ ရောက်လာရင် မင်း အဲ့ဒီလူရဲ့သွေးကို သောက်ပြီး ရွှေအမြုတေ အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီ..."

"ငါ ဒီရောက်နေတာ ရက်အနည်းငယ် ရှိနေပြီ..."

ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်သံသည် မြို့စားအိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အသံမှာ အလွန် အေးစက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေလေသည်။

ဤသူကား မြို့စားအိမ်တော်အထက်တွင် ရပ်နေပြီး အရာအားလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသော ကျိုးယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် အဘိုးအို၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးကာစဖြစ်ပြီး မြို့စားတွင် ပြဿနာအချို့ ရှိနေနိုင်သည်ဟု သံသယဝင်လာသဖြင့် တိတ်တဆိတ် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်မှာ ထိတွေ့၍ရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

မြို့စားသည် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ပူးပေါင်းကာ လူသားမျိုးနွယ်ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းနေသည်။ သူသည် သေထိုက်ပေသည်။

ချူရှုံးနှင့် မိစ္ဆာလင်းနို့တို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ဖွင့်ချခံရ၍ မဖြစ်ချေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့ သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ကျွမ်းကျင်သူများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိသည်။ သူတို့၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှစ်ခုကို မဆိုထားနှင့်၊ ရွှေအမြုတေ အဆင့်ပင် အသုံးမဝင်ချေ။

သို့ရာတွင် ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦး ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

"ဟားဟားဟား..."

"ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးကများ ငါတို့ရှေ့မှာ ဒီလောက် မောက်မာရဲတယ်ပေါ့..."

"မင်းရောက်လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ... ငါ မင်းကို ဝါးမျိုပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းလိုက်မယ်..."

ဧရာမ လင်းနို့သည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး ၎င်း၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်မှာ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

ချူရှုံးသည်လည်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်ကို အလေးအနက် လုံးလုံးလျားလျား မထားချေ။

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေလေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ဖြင့် မန္တန်ပုံစံ ဖန်တီးကာ အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်၏။

"ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ပထမသိုင်းကွက် သံသရာ ဓားဝင်္ကပါ..."

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ အနောက်တွင် ရွှေရောင် မူလစက်ဝန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းအတွင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် ဓားရှည်များ ပါဝင်နေလေသည်။

ကျိုးယွမ်က မိစ္ဆာသားရဲဆီသို့ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်ချိန်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်ဓားများသည် ရေစီးကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိစ္ဆာသားရဲဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်သွားလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မိုးကြိုးများ မြည်ဟည်းသွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မိုးကြိုးသံချပ်ကာတစ်ခု ပေါ်လာရာ ကျိုးယွမ်သည် ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာသော မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေပေသည်။

ယခုအခါ ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် မိုးကြိုး ဓားငယ်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ မိစ္ဆာလင်းနို့ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ် လက်ကို အောက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ချိန်တွင် မိုးကြိုးတစ်ချက်က လင်းနို့၏ အတောင်ပံကို ထိမှန်သွားပြီး မိစ္ဆာသားရဲ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ၎င်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

မိစ္ဆာလင်းနို့သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေ၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ရွှေရောင်ဓားများသည် မိစ္ဆာလင်းနို့ကို ဝါးမျိုသွားလေသည်။ မိစ္ဆာသားရဲ လှုပ်ရှားမှု မလုပ်နိုင်မီမှာပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မြို့စားချူရှုံးဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲရှိ မိုးကြိုး ဓားသည် ထိုသူ၏ နဖူးကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

"မင်းက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မဟုတ်ဘူး..."

ချူရှုံးသည် မကျေမချမ်းဖြင့် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် မည်သူမျှ မရှိသဖြင့် သူ ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုအပ်ချေ။ သူ၏ သေစေနိုင်သော သိုင်းကွက်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်သုံးကာ လူနှစ်ဦးကို တစ်ကွက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် မိုးကြိုးဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သိုလှောင်အိတ်နှစ်လုံး သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မိစ္ဆာလင်းနို့၏ ခေါင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းကို တာဝန်ပြီးဆုံးကြောင်း ပြသရန် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ယူသွားရန် လိုအပ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ် မြို့စားအိမ်တော်သို့ လမ်းလျှောက်သွားချိန်တွင် မြို့စားအိမ်တော်၏ အစောင့်များအားလုံးသည် လမ်းဖယ်ပေးခဲ့ကြပြီးနောက် မြို့စားအိမ်တော်မှ ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် မြို့စားအိမ်တော်၏ အနောက်ဘက်ခြံဝင်းရှိ အိမ်တစ်လုံးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အေးစက်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ၎င်းက ရှေ့ရှိ အိမ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်း ခွဲပစ်လိုက်လေသည်။

အိမ်ကြီး ပျက်စီးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အရွယ်အစားစုံ လင်းနို့မရေမတွက်နိုင်အောင် အိမ်ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး ကျိုးယွမ်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် လင်းနို့များကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။ ပြင်းထန်သော မီးတောက်ကြီးတစ်ခု သူ၏ လက်ဝါးမှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးနဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လင်းနို့အားလုံးကို တစ်ကောင်မကျန် ဝါးမျိုသွားလေ၏။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် လင်းနို့အားလုံး သေဆုံးသွားလေပြီ။

ကျိုးယွမ်သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ အေးစက်လာလေ၏။

အခန်းထဲတွင် အရိုးစု တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိနေပြီး အားလုံးမှာ ဖြူဖွေးတောက်ပနေကာ ပုပ်အဲ့အဲ့ အနံ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် မီးလုံးတစ်လုံးကို ပစ်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်းမှာ ကြီးထွားလာပြီး အိမ်တစ်လုံးလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ အချိန်တိုအတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ပြာပုံထဲ၌ အကောင်းပကတိ ရှိနေသော အရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် လှမ်းယူလိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ချက်ချင်း ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ငွေဖြူရောင် မြေအိုးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ဝင်သွားလေ၏။

သို့သော် ကျိုးယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မြေအိုးကို ထိလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကျိုးယွမ် မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေ၏။

[ဒင်... စနစ်က ပျက်စီးနေတဲ့ ဝါးမျိုခြင်းအိုးကို ထောက်လှမ်းမိပါတယ်... ဝါးမျိုခြင်း ဓား ဖွဲ့စည်းဖို့ အတွင်းက ဝါးမျိုခြင်း စွမ်းအင်ကို ထုတ်ယူမလား...]

ထိုအချိန်တွင် စနစ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာရာ ကျိုးယွမ် အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်သွားရပေသည်။

ဒါက ကြီးမားတဲ့ လာဘ်ကြီးပဲ။ ဒါက တကယ်ကြီး ဝါးမျိုခြင်း စွမ်းအားပဲ။ ဘာကို တွန့်ဆုတ်နေစရာ လိုသေးလို့လဲ။

"လုယူမယ်..."

ကျိုးယွမ်က စိတ်ထဲမှ ချက်ချင်း ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မကြုံစဖူး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

[ဒင်... လုယက်မှု အောင်မြင်ပါတယ်... ပိုင်ရှင်ရဲ့ ဒန်တျန်ထဲကို အလိုအလျောက် ပြောင်းရွှေ့ပြီးပါပြီ...]

စနစ်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ဝါးမျိုခြင်း စွမ်းအားတစ်ခု ကျိုးယွမ်ထံသို့ ဝင်ရောက်လာလေ၏။ ဒန်တျန်အတွင်း၌ အဋ္ဌမမြောက် ဓားငယ်လေးသည် အထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူအားကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဝါးမျိုခြင်း စွမ်းအားကို ဓားငယ်လေးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဆွဲယူလိုက်လေသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဓားငယ်လေးထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများကို ယခင်ကထက် ပိုမို တောက်ပသွားစေလေတော့သည်။

အခန်း (၈၄) အဘိုးချင်ကို အံ့အားသင့်စေခြင်း၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိခြင်း

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ဒန်တျန်အတွင်း၌ နောက်ဆုံး ဓားငယ်လေးတစ်လက်သာ ဓာတ်သဘာဝ မရှိသေးဘဲ ကျန်ရှိနေတော့သည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ထဲတွင် ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင် ပေးအပ်ထားသော သစ်သားဓား ရှိနေပေသည်။

မြို့စားအိမ်တော်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် မည်သည့်အရာမျှ လွတ်လပ်မှု မရှိကြောင်း သေချာသွားသောအခါ ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သစ်သားဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး စနစ်ကို စိတ်ထဲမှနေ၍ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"လုယူမယ်..."

[ဒင်... လုယက်မှု အောင်မြင်ပါတယ်... ပိုင်ရှင်ရဲ့ ဒန်တျန်ထဲကို အလိုအလျောက် ပြောင်းရွှေ့ပြီးပါပြီ...]

စနစ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အသက်စွမ်းအင်များ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသော ကျိုးယွမ်၏ လက်ထဲရှိ သစ်သားဓားသည် ရုတ်တရက် တောက်ပမှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

"ခွပ်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ သစ်သားဓား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီးနောက် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကျိုးပဲ့သွားလေတော့သည်။

ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌မူ နဝမမြောက် ဓားငယ်လေးသည် သက်တမ်း ဓား အသစ်တစ်လက်အဖြစ် ပုံသွင်းခံလိုက်ရလေပြီ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဓားငယ် ၉ လက်စလုံးသည် အထူး ဓာတ်သဘာဝများကို အသီးသီး ရရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုး ဓား၊ ရွှမ်ထျန်း ဓား၊ မီးတောက် ဓား၊ ဝါးမျိုခြင်း ဓား၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓား၊ အာဃာတ ဓား၊ သက်တမ်း ဓား၊ အချိန်အာကာသ ဓား၊ အမှောင်ထု ဓား!

ကျိုးယွမ်သည် ဓားငယ် ၉ လက်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မကြုံစဖူး တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေလေ၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၆၃၊ သက်တမ်း +၁၅၈၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၅၄၆၁၊ ကျင့်စဉ် တစ်ခု ရရှိပါတယ်...]

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၅၇၊ သက်တမ်း +၁၅၂၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၄၇၃၉၊ "စိန်လက်ညှိုး" သိုင်းပညာ ရရှိပါတယ်...]

စနစ်၏ အသံကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်က "အခြေခံတည်ဆောက်ဖို့ နေရာရှာရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..." ဟု မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေပြီး မြို့ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် မလှမ်းမကမ်းရှိ တောအုပ်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

မကြာမီ ကျိုးယွမ်သည် တောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုကာ ထိုနေရာကို အလွန်အမင်း သဘောကျသွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ဒန်တျန်အတွင်းမှ မိုးကြိုးထစ်ချုန်းသကဲ့သို့ တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းကို မနည်း ဖိနှိပ်ထားရလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးချင်ကို အလျင်အမြန် ခေါ်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဘိုးချင်... ကျွန်တော် အခြေခံတည်ဆောက်ဖို့ လိုနေပြီ... ကျွန်တော့်ကို အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးနိုင်မလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ချင်ယောင် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်တကြီး စောင့်စားနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်စဉ်ကို လှည့်လည်စေလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ကျိုးယွမ်၏ ကိုယ်တွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်လာလေတော့သည်။

ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝုန်းဒိုင်းကျဲ မြည်ဟည်းသံများကို အခါအားလျော်စွာ ကြားနေရပြီး သူ၏ မူလက ပြန့်ကျဲနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အဆက်မပြတ် စတင်စုစည်းလာကြလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဓားငယ် ၉ လက် ပျံထွက်လာပြီး မူလက ဓားများ စိုက်ဝင်နေသော စက်ဝိုင်းပုံ စင်မြင့်သည် ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျိုးပဲ့သွားကာ လိမ့်ဆင်းလာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒန်တျန်တစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလေသည်။

ဒန်တျန်အတွင်း၌ မီးတောက်များနှင့်အတူ လိမ့်ဆင်းလာသော မိုးကြိုးများ ပေါ်လာပြီး ဆေးမီးဖိုပုံစံတစ်ခုအဖြစ် တကယ်တမ်း ဖွဲ့စည်းသွားလေ၏။

ဤသည်ကား ဆေးမီးဖိုပင် ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးနှင့် မီး ဆေးမီးဖို ဖွဲ့စည်းသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူအားတစ်ခု ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ၎င်းဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးသည် ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးယွမ်၏ အရှိန်အဝါသည် လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးနှင့် တူနေပေသည်။

ဆေးမီးဖိုအတွင်း၌ အံ့မခန်း အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေလေ၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံးသည် မိုးကြိုးနှင့် မီးတို့၏ သန့်စင်မှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းကာ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစုအဝေးသည် အစပိုင်းတွင် ဧရာမ စားပွဲဝိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားသော်လည်း မိုးကြိုးနှင့် မီးတို့၏ သန့်စင်မှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း စတင် သေးငယ်လာလေသည်။

အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်နာရီ ကြာသွားလေပြီ။ မူလက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစုအဝေးကြီးသည် ယခုအခါ မျက်နှာသစ်ဇလုံ အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိတော့သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစုအဝေးသည် ၎င်း၏ မူလ စိတ်ကူးယဉ် အခြေအနေမှ ခိုင်မာလာပြီး ထူးခြားသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည့် အပြားဝိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားလေ၏။

ဆေးမီးဖိုအတွင်း၌ အပြားဝိုင်းသည် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး တဖြည်းဖြည်း ၎င်း၏ အစစ်အမှန် ပုံစံကို ဖော်ပြလာလေသည်။

အပြားဝိုင်းကို နယ်မြေသုံးခု ခွဲခြားထားသဖြင့် ၎င်းသည် အရောင်သုံးရောင်ရှိသော အပြားဝိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာလေသည်။

နယ်မြေတစ်ခုတွင် လျှပ်စီးများ လက်နေပြီး မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားများ လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေလေ၏။

နယ်မြေတစ်ခုတွင် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေပြီး ထိုနယ်မြေ၏ ထောင့်တိုင်းတွင် "မီးအဆောင်" ဟူသော အက္ခရာကို တွေ့ရှိရပေသည်။

အခြားနယ်မြေတစ်ခုမှာမူ အရောင်အဆင်း မရှိဘဲ မည်သည့် ဓာတ်သဘာဝမျှ မရှိချေ။

ဤအပြားဝိုင်းသည် ကျိုးယွမ်၏ လက်ရှိ ပါရမီနှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီနေပေသည်။

အပြားဝိုင်း၏ အနားသတ်တစ်လျှောက်တွင် တာအို ဓားမှော်အက္ခရာများ ပေါ်လာပြီး အပြားဝိုင်းပတ်လည်ရှိ နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ ဓားမှော်အက္ခရာတိုင်းမှ ထူးခြားသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေလေ၏။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။ အရောင်သုံးရောင် အပြားဝိုင်းပတ်လည်တွင် သေးငယ်သော အမြောင်း ကိုးခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာလေသည်။

အမြောင်းများထဲတွင် နဂါးပုံရိပ် ကိုးခု ပေါ်လာပြီး ဓားအိမ်များအဖြစ် အလိုအလျောက် စုစည်းသွားလေ၏။

ပျံသန်းနေသော ဓားငယ် ၉ လက်သည် အပြားဝိုင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံဝင်သွားပြီး နဂါးပုံစံ ဓားအိမ်များထဲသို့ အလိုအလျောက် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ဓားငယ် ၉ လက် ၎င်းတို့၏ နေရာများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တန့်နေခဲ့သော ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာလေတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ကြီး အရောင်ပြောင်းသွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ စုရုံးလာကာ ကျိုးယွမ်၏ အထက်တွင် စုစည်းလာကြလေ၏။

အနီးအနားတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ချင်ယောင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မနေနိုင်ဘဲ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားရလေသည်။

ဒဏ္ဍာရီတွေအရ ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်တဲ့သူတွေက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးတာကို ခံရတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ။

ချင်ယောင်က မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်မှာ လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားနေလေပြီ။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း..."

ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးချုန်းသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီး လျှပ်စီးတစ်ကြောင်းသည် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကြားမှ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ တောအုပ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားပြီး တောအုပ်ထဲရှိ မိစ္ဆာသားရဲများအားလုံးသည် အပြင်ဘက်တွင် မနေရဲတော့ဘဲ သူတို့၏ လိုဏ်ဂူများဆီသို့ ပြန်လည် ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် တာအို လျှပ်စီးတစ်ကြောင်းသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ကျိုးယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိကျစွာ ကျရောက်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့်မသွားချေ။ သူသည် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လျှပ်စီးကို ရင်ဆိုင်ရန် ကိုယ်တိုင် အစပျိုး လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အရောင်သုံးရောင် အပြားဝိုင်းတစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် ဓားငယ် ၉ လက်က ဝန်းရံနေလေ၏။

လျှပ်စီး ကျရောက်လာချိန်တွင် အပြားဝိုင်းထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးတန်းများကို ဝါးမျိုသွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော လျှပ်စီးများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဆက်လက် ပေါင်းစည်းသွားပြီး သူ၏ စွမ်းအား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာလေသည်။

ကျိုးယွမ် ကိုယ်တိုင်က မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုး ဝိညာဉ်သွေးကြော ပိုင်ရှင်ဖြစ်ရာ လျှပ်စီး၏ စွမ်းအားက သူ့ကို အကျိုးကျေးဇူးသာ ပေးနိုင်ပြီး အန္တရာယ် မပေးနိုင်ချေ။

တာအို လျှပ်စီးများ ဆက်တိုက် ကျဆင်းလာသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးကို ကျိုးယွမ်က စုပ်ယူလိုက်ရာ ခွေးဆီသို့ အသားပေါက်စီ ပစ်ပေါက်လိုက်သကဲ့သို့ ဘယ်သောအခါကမျှ ပြန်မလာတော့ချေ။

ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လျှပ်စီးများ လက်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်နေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်ခန့် လောင်ကျွမ်းပြီးချိန်တွင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရောင်သုံးရောင် အပြားဝိုင်းသည် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

အရောင်သုံးရောင် အပြားဝိုင်း ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် သိသိသာသာ မြင့်တက်သွားလေ၏။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အစသာ ဖြစ်သေးသည်။ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ကျိုးယွမ်၏ စွမ်းအင်များ ထပ်မံ မြင့်တက်လာပြန်သည်။ အလယ်အလတ်အဆင့်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကျိုးယွမ်၏ ကန့်သတ်ချက် မဟုတ်ချေ။ ကျိုးယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးများ လက်နေပြီး သူ၏ အတွင်းမှ အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ချီ အချက်အလက်များသည် ထပ်မံ မြင့်တက်သွားပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ကျိုးယွမ်၏ ချီ စွမ်းအင်များ ထပ်မံ မြင့်တက်လာပြန်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တည်ငြိမ်မှုဖြင့် နာမည်ကြီးသော အဘိုးချင်ပင် လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အသွားရလေသည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းချိန်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသူကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့်မသွားချေ။ သူ၏ ဗဟုသုတနှင့် အတွေ့အကြုံများက လွန်စွာ နက်ရှိုင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ စနစ် အချက်အလက်များကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

[ပိုင်ရှင်: ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်စဉ်အဆင့်: အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် : ၄၃၃၅၀၀/၄၀၀၀၀၀]

[သက်တမ်း: ၂၁/၂၉၆၀၇.၈]

[ပါရမီ: မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုး ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီး ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ဓာတ်သဘာဝမဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြော တစ်ခု]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး: ၄၁၁၇]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ: အလယ်အလတ်အဆင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ: မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (အဆင့် ၃)]