အခန်း (၈၅-၈၆)

အခန်း (၈၅) ဝမ်ဝူ၏ ဓားပြတိုက်မှု

သူ၏ စနစ် အချက်အလက်များကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလေ၏။ အကယ်၍ သူသာ အလိုရှိပါက ရွှေအမြုတေ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤအရာသည် မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သည် ကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ တာအိုလမ်းစဉ်တွင် အရေးကြီးဆုံး အဆင့်ဖြစ်ပြီး မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းရမည့် အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ် မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်လေ၏။

"အဘိုးချင် အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ချင်ယောင်သည် ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။ သူက ကျိုးယွမ်ကို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ဘာကြောင့် တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားရသလဲဟု တကယ်တမ်း မေးချင်ခဲ့သော်လည်း တွေးတောပြီးနောက် မမေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိကြတာပဲ... ငါလည်း အတူတူပါပဲ။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်... မင်း အောင်မြင်သွားပြီ... ကောင်းကင်တာအို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း..."

ချင်ယောင်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်အတွက် တကယ်တမ်း ဝမ်းသာနေပေသည်။

ကျိုးယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အဘိုးချင်ကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ တောင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားရန် မရည်ရွယ်ချေ။ သူသည် ခရီးသွားကာ အခြားနေရာများကို စူးစမ်းလေ့လာချင်နေသည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့၏ အခြေအနေကို သိပြီးကတည်းက ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဆူးတစ်ချောင်း စိုက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်လှချေ။

သူသည် ပိုင်ချင်းကန်း၏ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိပေသည်။

ပိုင်ချင်းကန်းသည် ကျိုးယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံသည့် အချိန်မှစ၍ သူ့ကို အကွက်ချ ကြံစည်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့က အတွင်းရေးကို သိမသိ ဆိုသည်ကိုမူ ကျိုးယွမ် မခန့်မှန်းရဲသလို မခန့်မှန်းချင်ခဲ့ချေ။

ပိုင်ယွင်ရှို့သည် အလွန်ဥာဏ်ကောင်းသဖြင့် သူမ မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိဘဲ နေမည်မဟုတ်ချေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ် မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ရုပ်သွင်နှင့် အဝတ်အစားများကို ပြောင်းလဲလိုက်ရာ လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူသည် အမည်သစ်ဖြင့် နဂါးတောင်နယ်မြေတစ်ဝိုက် ခရီးသွားရန် စီစဉ်ထားပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်မှာ လန်ယွဲ့ဂိုဏ်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာတွင် သူလိုချင်သော အဖြေများကို ရနိုင်ကောင်း ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းသည် မိုင်သောင်းချီ ကွာဝေးသဖြင့် ကျိုးယွမ် အလျင်မလိုချေ။ ကျောက်စိမ်းပြား မြေပုံကို အသုံးပြု၍ ဦးတည်ရာကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ် ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်လကျော် ကြာသွားလေပြီ။

တရားဝင် လမ်းမကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် သက်တော်စောင့် (ကုန်ရထားစောင့်) အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် မြင်းများဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့ဆက်သွားနေလေ၏။

ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့သည် ကုန်ပစ္စည်းများ စောင့်ကြပ်ပို့ဆောင်ရာတွင် အထူးပြုသော ထိပ်တန်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဝန်ထမ်းများရှိသည့် နာမည်ကြီး သက်တော်စောင့်အဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဝမ်လင်းအဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသော ကျိုးယွမ်သည် ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့သို့ သက်တော်စောင့်တစ်ဦးအဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

နှစ်လကျော်ကြာ ရှည်လျားသော ခရီးစဉ်အပြီးတွင် ကျိုးယွမ်သည် နောက်ဆုံး၌ လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းနှင့် လီသုံးထောင်ခန့်သာ ကွာဝေးသော လန်ယွဲ့ဂိုဏ်း၏ အုပ်ချုပ်မှုနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

ဝမ်လင်းသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ထိုအဖွဲ့အတွင်း သူ၏ ရာထူးမှာ အလွန် မြင့်မားလေသည်။

မှတ်သားထားသင့်သည်မှာ ယခုတစ်ကြိမ် ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့တွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်၌သာ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့က ဝမ်လင်းကို အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံသည်။ သူ့အတွက် သီးသန့် မြင်းလှည်းတစ်စီးရှိပြီး နေပူမိုးရွာ မခံရဘဲ ခရီးသွားနိုင်ပေသည်။

မြင်းလှည်းမောင်းသူမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၃ ကျင့်ကြံမှုရှိသော မာဝူသီ ဟုခေါ်သည့် ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့မှ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျိုးယွမ်အပေါ် အလွန်တရာ ယဉ်ကျေးပျူငှာလေသည်။

"ရှောင်မာ... မင်း ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့မှာ အလုပ်လုပ်နေတာ ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိပြီလဲ..."

ကျိုးယွမ်က ပျင်းရိနေသဖြင့် မာဝူသီနှင့် စကားစမြည် စတင်ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စီနီယာဝမ်... ကျွန်တော် ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့မှာ အလုပ်လုပ်နေတာ ဆယ့်သုံးနှစ် ရှိပါပြီ... ကျွန်တော် အသက် နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်မှာ ဝင်ခဲ့တာ အခု သုံးဆယ့်ငါးနှစ် ရှိပါပြီ..."

မာဝူသီက မြင်းလှည်းကို မောင်းနှင်ရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တာအို မာဝူသီသည် အလွန် ရိုးသားသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

"ရှောင်မာ... မင်း အိမ်ထောင်ကျပြီလား..."

"ဟီးဟီး... စီနီယာ... သေချာပေါက် အိမ်ထောင်ကျပြီပေါ့... ဇနီးသည် နှစ်ယောက်တောင် ရထားတာ... အခု မိသားစုထဲမှာ ကလေး ငါးယောက် ရှိနေပြီ..."

မာဝူသီ စကားပြောနေချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခုကို ကျိုးယွမ် ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံမိလေသည်။

"မင်းက ကလေး ငါးယောက်အဖေတောင် ဖြစ်နေပြီဆိုတာ မယုံနိုင်ဘူး..."

ကျိုးယွမ် အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ သူ တကယ်တမ်း ဤအရာကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"စီနီယာဝမ်... စကားမစပ်... ကျွန်တော် ကုန်ပစ္စည်းတွေ လိုက်ပို့ရင်းနဲ့ ဇနီးသည် နှစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တာ... အဲ့ဒီတုန်းက ခရီးသွားတွေကို ဓားပြတိုက်နေတဲ့ လူဆိုးတွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ဆိုင်စွာ ကြုံခဲ့ရတယ်..."

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇနီးသည် နှစ်ယောက်ရယ် သူတို့ရဲ့ အသက်ကြီးပြီဖြစ်တဲ့ အမေရယ်က အဲ့ဒီအထဲမှာ ပါနေခဲ့တာ..."

"သူတို့ကို မြင်တော့ ကျွန်တော် ဘာမှမပြောဘဲ ဝင်ကယ်လိုက်တယ်... သူတို့မှာ သွားစရာ နေရာမရှိလို့ ကျွန်တော် အိမ်ကို ခေါ်လာခဲ့တယ်..."

"နောက်ပိုင်း အချိန်တွေ ကြာလာတော့ သူတို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇနီးသည်တွေ ဖြစ်လာကြတယ်... ကံကြမ္မာဆိုတာ တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အရာပဲ..."

မာဝူသီက အလွန် စိတ်အားထက်သန်စွာနှင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားချက်များဖြင့် ပြောဆိုလေ၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"တောင်ပေါ်မှာ ဓားပြတွေ ရှိနေတုန်းပဲလား..."

"စီနီယာဝမ်... အဲ့ဒါက သေချာတာပေါ့... ဒီလမ်းက မလုံခြုံဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ စီနီယာ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့က အမြဲတမ်း ဒီလမ်းကနေ သွားနေကျဆိုတော့ လမ်းပေါ်က လူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို မျက်နှာသာ ပေးကြပါတယ်..."

မာဝူသီက အတော်လေး ပေါ့ပါးနေပုံဖြင့် ပြုံးလျက် ရှင်းပြလေ၏။

သို့သော် မာဝူသီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အကြောင်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ရှေ့မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်များထဲတွင် လူတစ်ရာကျော် ချုံခိုနေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"စီနီယာဝမ်... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မာဝူသီက အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ငါတို့ ဒုက္ခရောက်တော့မယ်... ရှေ့မှာ ငါတို့ကို စောင့်နေတဲ့ လူတွေရှိတယ်..."

ကျိုးယွမ်က မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားဘဲ တည်ငြိမ်စွာ စတင်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ မာဝူသီ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း အရောင်ပြောင်းသွားပြီး အလျင်အမြန် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်လေ၏။

ကုန်ရထားတန်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နောက်ထပ် မိုင်အနည်းငယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ မာဝူသီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သံသယဖြစ်ဖွယ် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာချိန်မှာပင် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ရှေ့က ဘယ်ကတာအိုမိတ်ဆွေလဲ... ငါက ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့က စီနန်ဖုန်း ပဲ..."

လူရိပ်တစ်ခု မြင်းလှည်းထဲမှ ပျံထွက်လာသည်။ သူက အသက် လေးဆယ်ခန့်ရှိပုံရသော တောင့်တင်းခိုင်မာသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူကား စီနန်ဖုန်းပင် ဖြစ်သည်။

စီနန်ဖုန်းသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိပြီး ယခုတစ်ကြိမ် ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့၏ တာဝန်ခံလည်း ဖြစ်ပေသည်။

စီနန်ဖုန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် လူရိပ်များသည် အဝေးမှ ပျံထွက်လာကြပြီး ပခုံးပေါ်တွင် ဓားကြီးတစ်လက် ထမ်းထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက အရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေလေ၏။

"ဓားကြီးဝမ်ဝူ... အဲ့ဒါ မင်းလား..."

စီနန်ဖုန်းသည် ဓားကြီးကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသားကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"စီနန်ဖုန်း... ငါ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာ မင်း မထင်ထားဘူးမလား... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းတို့အားလုံး သေရတော့မယ်..."

ဝမ်ဝူသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ နောက်မှ လူများသည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရယ်မောလိုက်ကြကာ ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့၏ ကုန်ရထားတန်းကို လောဘရမ္မက်ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

"ဝမ်ဝူ... ကျေးဇူးကန်းတဲ့ကောင်... တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ စီမိသားစုကသာ သနားပြီး မင်း သေလုမျောပါး ဖြစ်နေချိန်မှာ ခေါ်မထားခဲ့ဘူးဆိုရင် မင်းက အခုချိန်ဆို အရိုးပုံကြီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်ရမယ့်အစား ငါ့ရဲ့ စီမိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြံစည်နေတယ်... မင်း သေထိုက်တယ်..."

စီနန်ဖုန်းက ဒေါသတကြီး အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"စီနန်ဖုန်း... ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ အခုလို အဆင့်အတန်းရောက်လာတာ ငါ ဝမ်ဝူရဲ့ ကျေးဇူးတွေ အများကြီး ပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ စီမိသားစုဝင်တွေက အမြဲတမ်း အဲ့ဒီကျေးဇူးလေး နည်းနည်းအကြောင်းကိုပဲ ပြောနေကြတာ... ငါ ဝမ်ဝူက အားလုံး ပြန်ဆပ်ပြီးသွားပြီ..."

"မူလကတော့ ငါက စီမိသားစုကနေ ထွက်သွားပြီး ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်ချင်တာ... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က မိသားစု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဇနီး ရေချိုးနေတုန်း ငါက ချောင်းကြည့်တယ်လို့ စွပ်စွဲပြီး ငါ့ကို အကွက်ဆင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်..."

"မင်းတို့ ခွေးကောင်တွေ စဉ်းစားတောင် မစဉ်းစားကြည့်ဘူး... ငါ ဝမ်ဝူက အဲ့ဒီလို အဘွားကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ဝင်စားနိုင်မှာလဲ..."

"တကယ်လို့ မင်းတို့ ဒီနေ့ ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင် မင်းတို့ဆီမှာ ကျန်နေတဲ့ ပစ္စည်းတွေရဲ့ ထက်ဝက်ကို ထားခဲ့... ဒါကို စီမိသားစုကို ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး နှုတ်ဆက်ခြင်းလို့ သဘောထားလိုက်..."

"ဒီနေ့ကစပြီး ငါ ဝမ်ဝူနဲ့ မင်းတို့နဲ့ ဘာမှမပတ်သက်တော့ဘူး..."

"သေချာတာပေါ့... တကယ်လို့ မင်းတို့က သဘောမတူရဲဘူးဆိုရင် ငါ ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့..."

ဝမ်ဝူသည် သူ၏ ဓားရှည်ဖြင့် စီနန်ဖုန်းကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီးနောက် နှောင်းပိုင်းအဆင့်၏ ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါများ လိမ့်တက်လာရာ စီနန်ဖုန်း၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားစေလေ၏။

အခန်း (၈၆) ဝမ်ဝူနှင့် စီမိသားစုကြားမှ ရန်ငြိုး

ဝမ်ဝူက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ချိန်တွင် သက်တော်စောင့်အဖွဲ့မှ လူအားလုံး အရောင်ပြောင်းသွားကြပြီး လူအများအပြားသည် ဝမ်ဝူကို အလိုအလျောက် ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

"မာဝူသီ... ဝမ်ဝူနဲ့ စီမိသားစုကြားက ရန်ငြိုးကို မင်း သိလား..."

ကျိုးယွမ်က မာဝူသီကို မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ မာဝူသီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ဖြေကြားလေ၏။

"နည်းနည်းပါးပါးတော့ သူ သိပါတယ်... စဉ်းစားကြည့်တော့ ဝမ်ဝူ ဒီလိုဖြစ်နေတာ သိပ်မထူးဆန်းပါဘူး..."

"ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ကို သခင်ကြီးစီက တည်ထောင်ခဲ့တာပါ... ဝမ်ဝူကို သခင်ကြီးစီက နှင်းတွေထဲကနေ ကယ်တင်ခဲ့တာ... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်ရင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားတာ..."

"ဝမ်ဝူ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာသွားပြီးတဲ့နောက် သူက သခင်ကြီးစီ ရဲ့ သက်တော်စောင့် ဖြစ်လာပြီး ကုန်ပစ္စည်းတွေ ပို့ဆောင်ဖို့ သခင်ကြီး စီ နောက်ကို လိုက်ခဲ့တယ်..."

"ဝမ်ဝူက အရမ်း ရဲရင့်ပြီး သူ့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို လုယက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ဓားပြတွေကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့လို့ ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့က ပိုပိုပြီး နာမည်ကြီးလာခဲ့တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ စီမိသားစုဝင်တွေက ဝမ်ဝူကို ပိုပိုပြီး မုန်းတီးလာကြတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက သူတို့ဆီက အာရုံစိုက်မှုတွေ အားလုံးကို လုယူသွားလို့ပဲ..."

"တစ်နေ့ကျတော့ ဝမ်ဝူက ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ အရက်မူးသွားပြီး မိသားစု သခင်မကြီး ရေချိုးတဲ့နေရာကို ခေါ်သွားခံရတယ်... သူ အမူးပြေသွားတဲ့အချိန်မှာ အရမ်း နောက်ကျသွားပြီ..."

"စီမိသားစုက ဝမ်ဝူကို သတ်ချင်ခဲ့လို့ ဝမ်ဝူ ဒေါသထွက်ပြီး သတ်ဖြတ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ်... သူတို့ဆီကနေ မထွက်ပြေးခင် စီမိသားစုဝင် အတော်များများကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်..."

"သခင်ကြီးစီက အဲ့ကိစ္စကို သိသွားတဲ့အချိန်မှာ အရမ်း နောက်ကျနေပြီ... ဝမ်ဝူက ထွက်သွားပြီးပြီ..."

"နောက်ပိုင်း အဲ့ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းကြည့်တော့ အဲ့ဒါအားလုံးက သခင်လေးရဲ့ လက်ချက်ဆိုတာ တွေ့ရတယ်... သူက အမြဲတမ်း ဝမ်ဝူရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ နေနေရတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရလို့ပဲ..."

"သခင်ကြီး စီမှာ ဒီမြေးလေး တစ်ယောက်တည်း ရှိတာဆိုတော့ သူ ဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး..."

မာဝူသီ၏ ရှင်းပြချက်မှာ အလွန် အသေးစိတ်မကျသော်လည်း ကျိုးယွမ်အတွက် ယေဘုယျ အကြောင်းအရာကို နားလည်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

အစပိုင်းက ကျိုးယွမ်သည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် သင့်မသင့် စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဤအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ကူး ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

သူက သက်တော်စောင့်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ရန် သဘောတူခဲ့သော်လည်း သူသည် လက်ရှိတွင် တရားဝင်အားဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသဖြင့် သူတို့ကို အနိုင်မယူနိုင်ချေ။

စီနန်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ရုပ်ဆိုးနေပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို တစ်ခုခု ထားခဲ့စေချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့လက်ထဲက ဒီဓားကို အရင်မေးတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်..."

စီနန်ဖုန်း စကားပြောပြီးနောက် သူသည် လေထဲသို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်ကာ ဝမ်ဝူဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ဝမ်ဝူသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး အထိတ်တလန့်ဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြချေ။ သူသည် ဓားကျယ်ကြီးကို မြှောက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်သော အရောင်များ ပေါ်လာလေ၏။

"ဒါကို ယူလိုက်..."

ဝမ်ဝူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ဓားကျယ်ကြီးကို မြင့်မြင့်မြှောက်ကာ စီနန်ဖုန်းဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ဓားသွားသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် လေချွန်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာမြေကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်လာသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

စီနန်ဖုန်း၏ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ သူ့အထက်ရှိ ဓားရှည်ကို ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

"ချွင်..."

ဓားများ ရိုက်ခတ်သွားပြီး စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ စီနန်ဖုန်း၏ ဓားရှည်သည် ဝမ်ဝူ၏ ဓားကြောင့် ချက်ချင်း နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားလေသည်။

ပြင်းထန်သော အားတစ်ခုသည် လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှတစ်ဆင့် စီနန်ဖုန်း၏ လက်များဆီသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးများကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားစေကာ သွေးများ လွတ်လပ်စွာ စီးကျလာစေလေသည်။

စီနန်ဖုန်းသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရကာ သူ၏ မျက်နှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်လေ၏။

"စီနန်ဖုန်း... မင်းက အသုံးမကျဘူးပဲ... ပြီးခဲ့တဲ့ အချက်တုန်းက ငါ သက်ညှာပေးခဲ့လို့... မဟုတ်ရင် မင်း လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားလောက်ပြီ..."

ဝမ်ဝူသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို အလွန် ကျေနပ်နေပုံရလေသည်။

စီနန်ဖုန်းသည် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြား မတတ်နိုင်ချေ။ သူသည် ဝမ်ဝူထက် များစွာ နိမ့်ကျကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။

မကြာမီ ဝမ်ဝူသည် သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ထံမှ ကုန်ပစ္စည်း တစ်ဝက်ကို ယူဆောင်သွားပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဖွဲ့တစ်ခုလုံးရှိ လေထုမှာ အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်စရာ ကောင်းလာလေသည်။

သက်တော်စောင့်အဖွဲ့မှ သယ်ဆောင်လာသော ကုန်ပစ္စည်းများသည် ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့မှ မဟုတ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့သည် ပျောက်ဆုံးသွားသော ပစ္စည်းများအတွက် လျော်ကြေး သုံးဆကျော် တောင်းဆိုသဖြင့် စီနန်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ရုပ်ဆိုးသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မျက်လုံးများ မှိတ်လျက် မြင်းလှည်းထဲတွင် ထိုင်နေပြီး ပြင်ပကမ္ဘာမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် သူ၏ ကျင့်စဉ်ကို လှည့်လည်နေလေသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့ထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေလေ၏။

ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့သည် တကယ်ကို ခက်ခဲသော အချိန်များကို ဖြတ်သန်းနေရပေသည်။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရုံရှိသေးသည်၊ ယခု နောက်တစ်ဖွဲ့ ရောက်လာပြန်ပြီ။

သို့ရာတွင် ဤအဖွဲ့မှာ သေးငယ်ပြီး လူဆယ်ယောက်ခန့်သာ ပါဝင်သော်လည်း ၎င်းတို့အထဲမှ သုံးဦးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှ ဖြစ်ကြသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဤသူမည်သူဖြစ်ကြောင်း သိချင်နေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ လှုပ်ရှားရကောင်း လှုပ်ရှားရပေမည်။

အကယ်၍ အရာအားလုံး အခိုးခံရပါက သက်တော်စောင့် ဖြစ်ရခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အဘယ်နည်း။

သို့ရာတွင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးယွမ်က မာဝူသီကို မပြောပြခဲ့ချေ။ ထိုသူအား နောက်ထပ် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် စိတ်သက်သာရာ ရပါစေဟု ထားလိုက်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူတို့သည် လုံခြုံရေး သက်တော်စောင့်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအတွက် အထမ်းသမားများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ အလုပ်မှာ ကုန်ပစ္စည်းများ အတင်အချလုပ်ခြင်းနှင့် မြင်းလှည်းများ မောင်းနှင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် လူတစ်ဒါဇင်ခန့် ပေါ်လာပြီး ကုန်ရထားတန်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ သိုလှောင်အိတ် အားလုံးကို ချထားခဲ့... ကျန်တဲ့ အရာအားလုံးကို ကုန်ရထားတန်းထဲမှာ ထားခဲ့ပြီး မင်းတို့ သွားလို့ရပြီ..."

စကားပြောသူမှာ မုတ်ဆိတ်မွေးအပြည့်နှင့် အလွန် ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးများရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤလူများ၏ နောက်တွင် လူတိုင်းသည် ကုန်ရထားတန်းကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လောဘရမ္မက် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ကားပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကာ လူတစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။ သူတို့အထဲမှ မည်သူ့ကိုမျှ မသိကြောင်း သူ သေချာသော်လည်း သူတို့မှာ အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေပုံရသည်။

ဤခံစားချက်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော လူတစ်ယောက်ကို မြင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ကျိုးယွမ် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ် ဖွင့်လိုက်လေ၏။

သူ၏ အကြည့်သည် အရှေ့ဆုံးရှိ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အမျိုးသား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စူးစိုက်နေလေသည်။ ထိုအမျိုးသားသည် သားသတ်သမားမည်း ပိုင်ချင်းကန်းနှင့် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူညီနေပေသည်။

"ဒီလူက ပိုင်မိသားစုက လူပဲ..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်က အလျင်အမြန် ကောက်ချက်ချလိုက်လေသည်။

သူသည် ပိုင်ယွင်ရှို့နှင့်အတူ ပိုင်မိသားစုထံသို့ တစ်ခါ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ အားနည်းသူများ၊ ဖျားနာနေသူများ သို့မဟုတ် မသန်စွမ်းသူများ ဖြစ်ကြပြီး မည်သူမျှ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံရန် အလားအလာ မရှိကြချေ။

ထိုအချိန်က သူက သိပ်မတွေးခဲ့ဘဲ လန်ယွဲ့ဂိုဏ်း၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူ အရာများစွာကို လျစ်လျူရှုခဲ့မိကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေ၏။

သားသတ်သမားဟေး ပိုင်ချင်းကန်းသည် အကွက်ချ ကြံစည်မှုများတွင် ကျွမ်းကျင်သောသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် အဝေးပို့မန္တန်ကွင်းကို အလွန်စောစီးစွာကတည်းက ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့ခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအချက်ကို သိနိုင်ပေသည်။ သူသည် လွန်စွာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ၏ နက်ရှိုင်းသော ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုအရ ပိုင်ချင်းကန်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဇနီးနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခြင်း၏ အန္တရာယ်များကို မည်သို့ နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။

အကယ်၍ ငါသာဆိုလျှင် ပိုင်မိသားစုမှ ကောင်းမွန်သော သဘောထားရှိသူများကို စောစောစီးစီး ထွက်သွားခိုင်းမည်မှာ သေချာပေသည်။

ထွက်သွားပြီးနောက် ဤလူများသည် သူတို့၏ အမည်များနှင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းများကို ပြောင်းလဲလိုက်ကြပြီး အခြား အင်အားစုများနှင့် ပူးပေါင်းကြသည်။ သို့မဟုတ် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး လူသူကင်းမဲ့စွာ နေထိုင်ကြလေသည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အလင်းရောင်များ တောက်ပသွားလေ၏။

"ပိုင်ချင်းကန်းအကြောင်း ပိုင်မိသားစုကို မေးလို့ ရနိုင်မယ်ထင်တယ်..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် စီနန်ဖုန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အမျိုးသားနှင့် စတင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျင့်ကြံမှုတွင် အင်အားညီမျှသော်လည်း စီနန်ဖုန်းမှာ ဒဏ်ရာရထားကာစဖြစ်ရာ သိုင်းကွက် ဆယ်ကွက်ကျော် အပြီးမှာပင် စတင် နောက်ကျကျန်ခဲ့လေ၏။

သိုင်းကွက် နှစ်ဆယ်အပြီးတွင် စီနန်ဖုန်းသည် သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားပြီး ဗိုက်ကို ကန်ခံလိုက်ရသဖြင့် သွေးအန်ကာ လွင့်စင်သွားလေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်းဖုန်း သက်တော်စောင့်အဖွဲ့မှ လူအားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်အမင်း ရုပ်ဆိုးသွားကြပြီး သူတို့ထဲမှ အများအပြား၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ရှိနေလေ၏။

"မင်းတို့က အကြောင်းပြချက်တွေကို နားမထောင်ချင်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့... သူတို့ကို သတ်..."

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အမျိုးသားသည် ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"နေဦး... လှုပ်တဲ့သူ သေရမယ်..."