အခန်း (၈၉-၉၀)
Vol. 9 Ch. 89-90
အခန်း (၈၉) လီယိုအား သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို သိရှိသွားခြင်း
ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။
ဤအဘိုးအို ဘာလုပ်နေသလဲဆိုတာကို သူ သိချင်နေသည်။
ကျိုးယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပေသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဝိညာဉ်ဆေးရည် ဘယ်လောက် သောက်ခဲ့မိမှန်း မမှတ်မိတော့ချေ။
အဘိုးအို သူ၏ နောက်သို့ လိုက်နေသည်ဟူသော အချက်ကို သူ့ထံမှ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ချေ။
လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာမှာ သဘာဝကျကျပင် မြို့ပြင်၌ ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် မြို့ပြင်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။
အဘိုးအိုသည် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူ၏ နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်ပါလာလေသည်။
မူလက သူသည် မြို့ထဲတွင် ကျိုးယွမ်ကို ဖြေရှင်းရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက မြို့ပြင်သို့ ထွက်သွားသဖြင့် ပို၍ပင် အဆင်ပြေသွားလေပြီ။
သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်နောက် တစ်ယောက် မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။
ကျိုးယွမ်သည် မြို့ပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ဖန်တီးကာ အလွန် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။
သူတို့သည် မိုင်ပေါင်းများစွာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြပြီး တောအုပ်ထူထပ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိကြောင်း မြင်သောအခါ သူတို့ ရပ်တန့်လိုက်ကြလေ၏။
"ထွက်လာခဲ့စမ်း... မင်း ငါ့နောက်ကို ဒီအထိ လိုက်လာခဲ့တာပဲ..."
ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။
အဘိုးအိုက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းမှ ထွက်လာကာ သူ၏ မျက်နှာတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။
"မင်း ဘယ်သူလဲ... ငါ့နောက်ကို ဘာလို့ ဒီလောက် အနီးကပ် လိုက်နေရတာလဲ..."
ကျိုးယွမ်က အဘိုးအိုကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
"သေရတော့မယ့် လူတစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီလောက် အများကြီး သိဖို့ လိုရတာလဲ..."
အဘိုးအိုသည် ကျိုးယွမ်ကို လုံးလုံးလျားလျား ဂရုမစိုက်ချေ။ ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ချီ စွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့် ကုန်ခါနီးအထိ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။
အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်၏ ဖိအားသည် အဘိုးအိုထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားရာ ကျိုးယွမ် ချက်ချင်းပင် ဧရာမ ဖိအားကြီးကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။
ကျိုးယွမ်သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်ပြီး ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။
"လူကြီးမင်းက အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်က လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးကို လိုက်ဖမ်းရဲတယ်ပေါ့... ခင်ဗျားရဲ့ တန်ဖိုး ကျသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."
အဘိုးအိုက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
"ကောင်လေး... မင်းရဲ့ နောက်ဘဝကျမှ အဓိက ဂိုဏ်းသုံးခုအကြောင်း လျှောက်မေးနေတော့..."
အဘိုးအို စကားပြောပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ဆီသို့ ဘယ်ဘက် လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။ လက်ညှိုးသည် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြီးမားလာပြီး ပေအတော်များများ အကွာအဝေးကို ဖြတ်သန်းကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျိုးယွမ်၏ မျက်ခုံးကြားသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။
အဘိုးအိုသည် အစပိုင်းက ကျိုးယွမ် ထိတ်လန့်သွားမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ တည်ငြိမ်မှုကိုသာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။
"လှည့်ကွက်တွေ သုံးနေတာလား..."
အဘိုးအိုသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ညှိုးကို ရှေ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားစေခဲ့သော်လည်း သူ၏ လက်ညှိုးသည် ကျိုးယွမ်၏ မျက်ခုံးကြားနှင့် တစ်လက်မခန့်အကွာသို့ ရောက်သောအခါ ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးနိုင်တော့ချေ။
"အဘိုးချင်... ကျွန်တော် သူ့ကို အရှင် လိုချင်တယ်..."
ကျိုးယွမ်က အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ချင်ယောင်၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျိုးယွမ်၏ ဘေးတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်လက်ဝါးက ကျိုးယွမ်၏ နဖူးကို ကာကွယ်ပေးထားလေသည်။
"သခင်လေး... စိတ်ချပါ... သခင်လေးအတွက် အခုချက်ချင်း ဖမ်းပေးပါ့မယ်..."
ချင်ယောင် စကားပြောပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး လိမ့်ဆင်းလာသော အသံလှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အဘိုးအို၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေ၏။
စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု အဘိုးအို၏ ပါးစပ်မှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းကို အုပ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေလေတော့သည်။
ချင်ယောင်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး မန္တန်တစ်ခု ဖန်တီးကာ အဘိုးအိုဆီသို့ အမှတ်အသားတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် အဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေ၏။
အဘိုးအို၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ကျဆင်းသွားပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ချင်ယောင်၏ အမှတ်အသားဖြင့် တိုက်ရိုက် လျှော့ချခံလိုက်ရလေသည်။
ချင်ယောင်သည် သူ အသက်ရှင်စဉ်က ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံမှု ပိုင်ဆိုင်ထားသော အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၆ ဆေးဆရာနှင့် အဆင့် ၆ ဝင်္ကပါဆရာ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
ယခု သူသည် တစ်ရက်တာ မူလဝိညာဉ်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသော ဤအဘိုးအိုထက် များစွာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ပင်လျှင် အသုံးမဝင်ချေ။ ဤသည်ကား အဆင့်၏ ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။
ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ ရှေ့တွင် လဲလျောင်းနေသော အဘိုးအိုကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေလေ၏။ သူသည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ အဘိုးအို၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိချလိုက်လေသည်။
"ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း..."
ကျိုးယွမ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ချိန်တွင် အဘိုးအိုသည် နောက်ထပ် စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း နာကျင်နေသော အမူအရာ ပေါ်လွင်နေလေ၏။
သတင်းအချက်အလက်များသည် အဘိုးအို၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှတစ်ဆင့် ကျိုးယွမ်၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။
ကျိုးယွမ်၏ ယခင်က တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည့်ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။
ဝူရှုံး သံသယဖြစ်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။
အဘိုးအို၏ အမည်မှာ လီယို ဖြစ်ပြီး လန်ယွဲ့ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်း အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့ကို လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းက မင်ယန်မြို့သို့ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူထု၏ ဒေါသကို ဆွပေးရန် အဆင့် ၃ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်း၏ ပျက်စီးမှုကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာရန် ဖြစ်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် ထိုဂိုဏ်းကို လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းက မျိုးဖြုတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လီယိုသည် ထိုအဖြစ်အပျက်တွင် ပါဝင်သူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူတို့ ဤသို့လုပ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးရန် ပူးပေါင်းဖို့ အခွင့်အရေး ယူရန် ဖြစ်သည်။
သိထားသင့်သည်မှာ နဂါးတောင်နယ်မြေအတွင်း၌ ရှောင်ယောင်ခန်းမ၊ တောက်ပသောလမင်း ခန်းမနှင့် လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းတို့သည် ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်များအဖြစ် လူသိများကြသည်။ သူတို့သည် ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ လုပ်ခဲ့သောအရာများမှာ လွန်စွာ ဆိုးရွားလှပေသည်။
နဂါးတောင်နယ်မြေရှိ လူတိုင်း၏ ဒေါသကို ဆွပေးရန်အတွက် အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံခြင်း အင်အားစု သုံးခုသည် အဆင့် ၄ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းတစ်ခုနှင့် အဆင့် ၃ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်း သုံးခုကို မျိုးဖြုတ်ပစ်ရန် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ကြချေ။
ထို့နောက် သူတို့က ထိုအဖြစ်အပျက်တစ်ခုလုံးကို နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းအပေါ် အပြစ်ပုံချခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် အပြစ်ကင်းသော လူများကို ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်နေသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။
ကျိုးယွမ်သည် ပိုပို၍ ဒေါသထွက်လာလေ၏။ ဤ ဖြောင့်မတ်သူများဟု ဆိုသူများသည် တကယ်ကို သေထိုက်ပေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် လူသတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒ အဟုန်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားသည် သူ၏ ဒန်တျန်မှ ပျံထွက်သွားကာ လီယို၏ မျက်ခုံးကြားကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားလေ၏။
လီယို၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လျှင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ချေ။ ၎င်း၏ တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။
[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၆၇၅၀၊ သက်တမ်း +၂၀၉၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၃၃၅၄၆၇၊ "လမင်း ဖက်တွယ်ခြင်း နည်းစနစ်" ကျင့်စဉ် တစ်ခု ရရှိပါတယ်...]
ကျိုးယွမ်သည် စနစ်၏ အသံကို လျစ်လျူရှုထားပြီး လီယို၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို သိမ်းဆည်းကာ လီယို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံသွားစေမည့် မီးလုံးတစ်လုံးကို ပစ်သွင်းလိုက်လေ၏။
ကျိုးယွမ် မန္တန်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စုစည်းမှု ဝင်္ကပါ ပေါ်လာပြီး လီယို၏ စုတ်ပြတ်နေသော ဝိညာဉ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ စုစည်းလာလေသည်။
အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ကာ လီယို၏ အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေတော့သည်။
သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင် ဖုန်မှုန့်များသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လွင့်စင်သွားလေ၏။
ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေခြင်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ အလောင်းကို မီးရှို့ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် အရိုးပြာများကို ကြဲချခြင်း စသည့် ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ပိုမို၍ ချောမွေ့ကာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းလာလေသည်။
ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျိုးယွမ်သည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း အဆင့်တစ်ခုကို ထပ်မံ ပေါင်းထည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအဆင့်သည် အလွန် လိုအပ်သည်ဟု ကျိုးယွမ် ခံစားရသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းက ယခင်က သူ မသိခဲ့သော အရာများစွာကို သိရှိစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် စနစ် အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလေ၏။
[ပိုင်ရှင်: ကျိုးယွမ်]
[ကျင့်စဉ်အဆင့်: အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် : ၇၆၈၉၆၇/၄၀၀၀၀၀]
[သက်တမ်း: ၂၁/၂၉၈၁၆.၈]
[ပါရမီ: မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုး ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီး ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ဓာတ်သဘာဝမဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြော တစ်ခု]
[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး: ၁၀၈၆၇]
[ကျွမ်းကျင်မှုများ: အလယ်အလတ်အဆင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]
[အထူးစွမ်းရည်များ: မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (အဆင့် ၃)]
ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားသူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက သေချာပေါက် ပိုကောင်းပေသည်။ ၎င်းက ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုကို ပိုမို မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်စေနိုင်ပေသည်။
ချင်ယောင်သည် ကျိုးယွမ်၏ ချောမွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် အသားကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားဆဲပင်။
ဒီကောင်လေးက တကယ့်ကို ရက်စက်တဲ့ လူသတ်သမားပဲ။
ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း မထွက်ခွာသေးဘဲ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
အကယ်၍ ယခင်က ကျိုးယွမ်သည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းအပေါ် နောင်တအနည်းငယ် ရခဲ့ပါက ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုသို့ ခံစားရခြင်း မရှိတော့ချေ။
သူ၏ စိတ်ထဲရှိ ရှောင်ယောင်ခန်းမ၊ တောက်ပသောလမင်း ခန်းမနှင့် လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းတို့၏ ပုံရိပ်သည် လုံးလုံးလျားလျား ပြိုလဲသွားလေပြီ။
အကယ်၍ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်ဟု ဆိုသော လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်း အားလုံးသည် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါက သူသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ရခြင်းကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံပေလိမ့်မည်။
သူတို့လို လူတွေနဲ့ အတူရှိနေရတာက တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းတယ်။
နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ လူများသည် လူသတ်ရာတွင် ရက်စက်ကာ ပြတ်သားသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ရှိကြပေသည်။
အခန်း (၉၀) ကောင်းကင်ဘုံကိုးခု မိုးကြိုးနတ်ဘုရား ကျမ်းစာ
ကျိုးယွမ်သည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသို့ အပြန်ခရီးကို စတင်ခဲ့လေသည်။
သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးယွမ်သည် အလွန် ဝေးကွာလွန်းသော နေရာသို့ ရောက်နေခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် သူ နှစ်လတိတိ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
ထွက်ခွာချိန်မှ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်အထိ စုစုပေါင်း ခြောက်လတိတိ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။
သူ၏ ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ် မနေနိုင်ဘဲ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်လေ၏။
ကျိုးယွမ်သည် သူ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ချည်နှောင်မှုကို မခံနိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း ၎င်းက နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းမှ သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။
"တကယ်လို့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက အဓိက အင်အားစု သုံးခုကြောင့် တကယ်ကို လမ်းဆုံးရောက်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီတစ်ခါတော့ ငါ မင်းတို့ကို ကူညီပေးမယ်..."
ကျိုးယွမ်သည် စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။
ယခုတစ်ကြိမ် ပြန်လာပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် ပိုင်ချင်းကန်းအကြောင်း ပိုမို သိရှိရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။
ဤကိစ္စအတွက် အချိန်အတော်ကြာ ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီးနောက် သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်လေပြီ။ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် သံသယမျိုးစေ့ ကျသွားပြီဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွ ရှိနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။
ကျိုးယွမ်သည် တာဝန်ကို အပ်နှံရန် တာဝန်ခန်းမသို့ သွားခဲ့သည်။ သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရန် ပြင်နေဆဲမှာပင် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု သူ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။
ကျိုးယွမ်သည် အခြား ဦးတည်ရာသို့ ပျံသန်းသွားရန်မှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ ခဏအကြာတွင် သူသည် မြက်မိုးတဲသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
"တပည့် ကျိုးယွမ် ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."
ကျိုးယွမ်သည် မြက်မိုးတဲရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဧည့်သည်များကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်လေ၏။
"ဝင်လာခဲ့..."
အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်သည် အားနာမနေဘဲ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားလေသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ လက်ရှိ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ်သည် အဆင့် ၃ တွင်သာ ရှိပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်အောက်ရှိ သူများကိုသာ ဖုံးကွယ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်မှ အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာတစ်ပါးဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူသာ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် အဆင့် ၄ သို့ မရောက်ပါက ဖုံးကွယ်ရန် နည်းလမ်းမရှိချေ။
ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်တော့မှတော့ ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ဖို့ ဒုက္ခခံနေဦးမှာလဲ။ ထို့ကြောင့် ကျိုးယွမ်သည် အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လုံးလုံးလျားလျား စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေ၏။
မြက်မိုးတဲအတွင်း၌ ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်အပြင် လန်ချင်းရွှယ်လည်း ရှိနေပြီး ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်အတွက် လက်ဖက်ရည် ငဲ့ပေးနေလေသည်။
ကျိုးယွမ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုသို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း သူမ ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားရလေ၏။ မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်ရှိ သူမ၏ အမူအရာကို မမြင်ရသော်လည်း သူမ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်နေမည်မှာ သေချာပေသည်။
ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည်လည်း ကျိုးယွမ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူက အစောကြီးကတည်းက အာရုံခံမိပြီးဖြစ်သော်လည်း တကယ်တမ်း မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အံ့အားသင့်နေဆဲပင်။
"ထိုင်ပါ..."
ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည် သူ၏ ရှေ့ရှိ ခွေးခြေခုံကို ညွှန်ပြကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။
ကျိုးယွမ်သည် လန်ချင်းရွှယ်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ထိုင်လိုက်လေသည်။
လန်ချင်းရွှယ်သည် သူမ၏ အံ့အားသင့်မှုကို ဖိနှိပ်ထားကာ ကျိုးယွမ်အတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငဲ့ပေးလိုက်လေ၏။
"ခြောက်လတောင် မပြည့်သေးတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကနေ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားတယ်... ငါ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မတွေ့ရရင် ယုံမှာတောင် မဟုတ်ဘူး..."
ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။
လန်ချင်းရွှယ်သည် ကျိုးယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို သိချင်နေလေ၏။
"ကံကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံတချို့ကြောင့်ပါ... ပြောပြစရာတောင် မလိုပါဘူး..."
ကျိုးယွမ် တည်ငြိမ်စွာ နေလိုက်ပြီး မေးခွန်းကို အသေးစိတ် မပြောပြခဲ့ချေ။
ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောဆိုလေ၏။
"မင်းက တော်တော်လေး စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်တဲ့ သူပဲ... တကယ်လို့ တခြားသူသာ ဒီလို ကံကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုး ရခဲ့ရင် ရူးသွပ်နေသလို ဝင့်ကြွားနေလောက်ပြီ..."
ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။
"ဆရာ... အဲ့ဒါက တခြားသူလို့ ဆရာ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."
ကျိုးယွမ်၏ အဖြေက လန်ချင်းရွှယ်ကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ဘိုးဘေး၏ ရှေ့တွင် ဤမျှလောက် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ နေနိုင်သူကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဘိုးဘေးအား အလွန် ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော အလေးအနက် အမူအရာဖြင့် နေလေ့ရှိပေသည်။
ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင် ရယ်မောခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလေ၏。
"ရှောင်ယောင်ခန်းမ၊ တောက်ပသောလမင်း ခန်းမနဲ့ လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းဆိုတဲ့ အဓိက အင်အားစု သုံးခုက ငါတို့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ပူးပေါင်းဝိုင်းရံဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်ဆိုတာ မင်း ကြားပြီးလောက်ပြီ... ငါတို့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို ခုခံနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်လား..."
ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးနောက် ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။
"တပည့် မသိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းက ဒုက္ခရောက်နေတယ်ဆိုရင် တပည့်က သေချာပေါက် ကိုယ့်ဘက်က ပါဝင်ကူညီရမှာပေါ့..."
ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလေ၏။
"ဆရာ... ဒါက လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတစ်ယောက်ဆီကနေ ကျွန်တော် ရလာတဲ့ အချက်အလက်ပါ... ဒါက နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းအတွက် အကူအညီများ ဖြစ်နိုင်မလားဆိုတာ ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ပေးပါဦး..."
ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ထံမှ ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူကာ သူ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် တင်ထားလိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် ချထားလိုက်လေသည်။
ဤကျောက်စိမ်းပြားကို လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ လီယို၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် ကျိုးယွမ်က ပြုစုထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းက အဆင့် ၃ ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားလေသည်။
ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည် ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလေ၏။
"မင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက် ကောင်းပေမဲ့ ဒါသာ အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားရင် ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ..."
ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် မှင်တက်သွားရလေ၏။
မှန်သည်။ ရှောင်ယောင်ခန်းမ၊ တောက်ပသောလမင်း ခန်းမနှင့် လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းဟူသော အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းသုံးခုသည် အမြဲတမ်း လူကောင်းများအဖြစ် ဟန်ဆောင်လေ့ရှိကြသည်။
နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကိုမူ လူဆိုးများအဖြစ် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ရှုမြင်ထားကြသည်။
အကယ်၍ သင်က ဤကိစ္စကို ဖွင့်ချလိုက်ပါက တစ်စုံတစ်ယောက်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး "မမှန်မကန် စွပ်စွဲမှု" ဟူသော စကားတစ်ခွန်းဖြင့် သင်လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို လွယ်ကူစွာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။
ကျိုးယွမ် ဤအချက်ကို နားလည်သွားပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"ဒီပဋိပက္ခကို ဖြေရှင်းဖို့ ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်လို့ မင်း ထင်လဲ..."
ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်က မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။
ဤမေးခွန်းကို ကြားချိန်၌ လန်ချင်းရွှယ်၏ မျက်လုံးများ ကျိုးယွမ်ဆီသို့ ထပ်မံ ပြူးကျယ်သွားရလေသည်။ အကြောင်းမှာ ဘိုးဘေးက သူမကိုလည်း ဤမေးခွန်းကို မေးခဲ့သော်လည်း သူမ အဖြေမပေးရသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူမသည် အဖြေမျိုးစုံကို စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာကမျှ အသုံးမဝင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
ကျိုးယွမ်သည် ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။
"စစ်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြရအောင်... သွေးအတွက် သွေး... သွားအတွက် သွားပေါ့..."
"အကယ်၍ အကြောင်းပြချက် ပေးလို့ မရဘူးဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ လက်သီးတွေကို သုံးပြီး ဘယ်သူ့ လက်သီးက ပိုမာလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့..."
"ခေါင်းတွေ ပြတ်ကျပြီး သွေးတွေ မြစ်လို စီးဆင်းသွားတဲ့အထိ သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်... အဲ့ဒီအခါကျရင် တစ်ယောက်ယောက်က အမှန်တရားကို သဘာဝကျကျ ပြောလာလိမ့်မယ်..."
"ဒါ့အပြင် အမှန်တရားက အရေးကြီးလို့လား... ခွန်အားကသာ အစစ်အမှန် တာအိုလမ်းစဉ် ပဲ..."
ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ လန်ချင်းရွှယ်၏ မျက်လုံးများ ထပ်မံ ပြူးကျယ်သွားပြီးနောက် ဘိုးဘေးကို ကြည့်လိုက်လေ၏။
ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည် ကျိုးယွမ်ကို မကြုံစဖူး ချီးကျူးသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။
သူသည် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ဘတ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။
"မင်း ရင်ခွင်ထဲက ကောင်လေး နိုးလာပြီ..."
ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူ၏ ရင်ဘတ် လှုပ်ရှားသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရကာ ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံသည် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ တွားသွားထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။
ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံသည် ကျိုးယွမ်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာကတည်းက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သာ သတိမပေးခဲ့ပါက ၎င်း နိုးလာသည်ကို ကျိုးယွမ် သတိပြုမိမည် မဟုတ်ချေ။
ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံက ၎င်း၏ ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် လန်ချင်းရွှယ်သည် လုံးဝ လှုပ်ရှားမရတော့ကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ဤအရာက လန်ချင်းရွှယ်ကို အံ့အားသင့်သွားစေပြီး ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံကို စိုက်ကြည့်နေမိလေသည်။ ၎င်းက ဘယ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းနေရတာလဲ။
ကျိုးယွမ်က ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်ရာ ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ၏ ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ တိုးဝင်သွားပြီး အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
"ဒီမှာ... ဒါကို ယူသွား... ပြန်ပြီး အနားယူလိုက်ဦး... မင်းရဲ့ အေးချမ်းတဲ့ နေ့ရက်တွေ သိပ်မကျန်တော့ဘူး..."
ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည် ကျိုးယွမ်ထံသို့ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။
ကျိုးယွမ် လှမ်းယူလိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်ရှိ စာသားများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ..."
ကျိုးယွမ် ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ တကယ် လိုအပ်နေသော အရာဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း လိုအပ်နေသော အရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤကျောက်စိမ်းပြားမှာ အခြားမဟုတ်၊ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း မိုးကြိုးဓာတ် ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော "ကောင်းကင်ဘုံကိုးခု မိုးကြိုးနတ်ဘုရား ကျမ်းစာ" ပင် ဖြစ်သည်။
ဤကျင့်စဉ်သည် ကျိုးယွမ် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံရန် လုံလောက်ပေသည်။
ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ရှေ့ရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်ကို ထပ်မံ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။