ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း အခမ်းအနား (၁၂)
Vol. 26 Ch. 257
“ ဆေးလုံးဖော်စပ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တဲ့သူတွေဟာ တိုက်ခိုက်ရေးမှာလည်း ထူးချွန်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ မဟုတ်ရင် အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာတွေမှာပဲ တွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ အဖိုးတန် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လိုသွားယူမလဲ။”
“အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိမြင်နိုင်တဲ့ အာရုံခံစားမှုမျိုး မရှိဘဲနဲ့ ဆေးဖိုပေါက်ကွဲတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် တခြား မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်နိုင်တဲ့ ဆေးနည်းသစ်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့ ဆေးလုံးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်က သတ္တိရှိပါ့မလား”
“ဆေးဖော်စပ်တာမှာ ကျွမ်းကျင်ရုံတင်မကဘဲ ဒီလို အာရုံခံစားမှုမျိုး ရဖို့အတွက် တိုက်ပွဲတွေကနေတစ်ဆင့် တည်ဆောက်ယူရတာ”
“ဆေးလုံးဖော်စပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကုန်သွယ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အရာအားလုံးဟာ သူ့နည်းသူ့ဟန်နဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုလိုပါပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီနယ်ပယ်တွေမှာ ကျွမ်းကျင်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ဖို့ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နှလုံး ရှိနေဖို့ လိုအပ်တယ်”
“ရွှေသိန်းငှက်အိမ်တော်ကို ဒီလို ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပဲ တည်ထောင်ခဲ့တာ။ ငါတို့က ဆေးလုံးဖော်စပ်သူတွေရော ကုန်သည်တွေပါ ဖြစ်ကြတယ်”
“ဒါတွေကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ရေရှည်လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့ဆိုရင် တိုက်ခိုက်ရေးမှာ ကျွမ်းကျင်ဖို့ လိုတယ်”
“ဒါကြောင့်ပဲ ငါတို့ရဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို တိုက်ပွဲနန်းတော်ကို ပို့ပေးပြီး အဲဒီမှာ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး အသုံးချနေရတာပေါ့။”
“မင်းကို နောက်တစ်သုတ်မှာ အဲဒီကို ပို့ဖို့ အိမ်တော်သခင်ကို အကြံပြုထားပြီးပြီ။ ပြီးခဲ့တဲ့ အနှစ် ၂၀ လုံး မီးပြာခန်းမရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင်အဖြစ် မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေက စံနမူနာပြစရာပဲ။ ဒီအခွင့်အရေးကို အကောင်းဆုံး အသုံးချနိုင်အောင် လုပ်ပါ။”
“ပြီးတော့ မင်းက သူတို့နဲ့ ယှဉ်ရင် ညံ့တယ်လို့လည်း မထင်ဘူး။ အသက် ၂၀၀ ပဲ ရှိသေးတာကို နန်းတော်အဆင့် ခြောက်ကို ရောက်လို့ အဆင့်ခုနစ်ကိုတောင် ကပ်နေပြီပဲ။”
“ဒီလို တိုးတက်မှုမျိုးက ငါတို့လို လူအိုကြီးတွေကို ရှက်အောင် လုပ်နေသလိုပဲ”
စီနီယာချန်က ဂုဏ်ယူတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။ သူ၏ အကြည့်တို့က ခရမ်းရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် နင်အာထံသို့ ကျရောက်နေ၏။
“ထောက်ပံ့ပေးတဲ့အတွက် တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မကိုရော အိမ်တော်ကပါ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”
“အဖိုးတန်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်ကြီးမားလှတဲ့ တိုက်ပွဲနန်းတော်ကို သွားခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေးကို ပေးတဲ့အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်”
နင်အာက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ခါးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါကို ဘာမှ အားနာမနေပါနဲ့။ ငါတို့က လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ်မှာပဲ အခြေခံတာပါ။ မင်းရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက ဒီအခွင့်အရေးနဲ့ ထိုက်တန်လို့ ပေးတာပဲ ရှိတယ်”
စီနီယာချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ပြောလိုက်၏။
“ဒါပေမဲ့လည်း ဂိုဏ်းမှာတော့ ထူးချွန်တဲ့ လူထူးဆန်းတွေက တကယ်ကို မရှားပါးဘူး။ အခုတော့ အားလုံး ပြီးဆုံးတော့မယ့်ပုံပဲ”
ပြောရင်း စီနီယာချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။
နင်အာသည် ယန်ချင်းနှင့် ကွေ့ရှီရန်တို့၏ တိုက်ပွဲ အဆုံးသတ်ကို မြင်နိုင်ရန် အချိန်မီ ခေါင်းမော့လိုက်၏။
သူမ၏ မျက်နှာက တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာဆီသို့ ဦးတည်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများကမူ တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ တိတ်တဆိတ် ဝေ့ဝဲကြည့်နေလေသည်။
သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသော အမူအရာ ခဏတာ ပေါ်လာပြီးနောက် အဆုံးသတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော တိုက်ပွဲဆီသို့ ပြန်လည် အာရုံစိုက်လိုက်၏။
...
အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့် အဖြူရောင်မီးလျှံပင်လယ်ကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုက စုပ်ယူလိုက်သကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။
အမှန်တကယ်ပင် နှစ်ကီလိုမီတာ ပတ်လည်အထိ ပျံ့နှံ့နေသော မီးလျှံဖြူများကို ကျီးနက်က စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မီးလျှံများသည် ထိုငှက်၏ မျက်လုံးများအတွင်းသို့ စီးဝင်နေ၏။
နောက်ဆုံးတွင် မီးလျှံဖြူများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ထိုငှက်သည် မည်သူ့အပေါ်တွင် နားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုသူမှာ သမုဒ္ဒရာပြာရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသော လူငယ်တစ်ဦးပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ ဆံပင်မှာ တစ်ဝက်က အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်မှာ အဖြူရောင် ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ အောက်တွင် အစိမ်းရောင်နှင့် ရွှေဝါရောင် တစ်ဝက်စီ ပါဝင်သော လည်ပတ်နေသည့် သင်္ကေတတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းက သူ့ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ တောက်ပနေစေ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင်လည်း မီးလျှံဖြူများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေလေသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကွေ့ရှီရန်။ အခုတော့ မင်းကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိုက်တော့မယ်”
ထိုလူငယ်က လက်တစ်ဖက် ပြတ်တောက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဝက်ခန့် လောင်ကျွမ်းနေသော နွားသိုးပုံသဏ္ဌာန် ပုံရိပ်ကို လှမ်းပြောလိုက်၏။
ထိုပုံရိပ်၏ ဦးချိုများကို မီးလျှံဖြူများက လောင်ကျွမ်းနေပြီး မျက်နှာ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင်လည်း သားရဲတစ်ကောင်၏ လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ်ထားသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။
“ဒီလောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့တာကိုပဲ အောင်မြင်မှုတစ်ခုလို့ ထင်ပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး သေရတာလည်း မဆိုးပါဘူး”
နွားသိုးနဲ့တူတဲ့ ပုံရိပ်က ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံက လည်ချောင်းထဲတွင် သံပြားများ ရှိနေသကဲ့သို့ ခြောက်ကပ်ကာ အက်ရှနေ၏။
“ဆရာနဲ့ စီနီယာအစ်မကို တောင်းပန်ပါတယ်”
ထိုပုံရိပ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရင်း ကျန်ရှိနေသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
သူသည် အရူးအမူး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနီရောင်မီးခိုးများနှင့် အနီရောင်မျဉ်းများအားလုံးမှာ ကျန်ရှိနေသော လက်မှတစ်ဆင့် ဓားအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။
ထိုမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျုံ့ဝင်သွားသော်လည်း ဓားမှာမူ အန္တရာယ်ရှိသော အနီရောင်အလင်းများ တောက်ပလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာလည်း ဓား၏ ဖိအားကြောင့် ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ တုန်ခါလာလေသည်။
ယန်ချင်းသည် ကွေ့ရှီရန် လုပ်ဆောင်နေသည်များကို ကြည့်ကာ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည့် အမူအရာမျိုး ပေါ်ပေါက်နေ၏။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးလျှံဖြူ အားလုံးကို သူ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် နားနေသော ငှက်က စုပ်ယူပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး မီးလျှံများကို စုပ်ယူပြီးသွားချိန်တွင် ထိုငှက်သည် လက်ဝါးခန့်သာ ရှိတော့၏။
“သဘာဝတရား၏ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း”
ယန်ချင်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ရိုက်လိုက်လေသည်။
သူ၏ လက်ဝါးတစ်ဖက်တွင် အနက်ရောင် စက်ဝိုင်းရှိပြီး ကျန်တစ်ဖက်တွင် အဖြူရောင် စက်ဝိုင်းရှိ၏။ သူ လက်ဝါးချင်း ရိုက်လိုက်သော ခဏတွင် ပုခုံးပေါ်ရှိ ကျီးနက်သည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကြားသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။
လက်ဝါးနှစ်ဖက် ထိတွေ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုငှက်သည် ကြယ်မှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယန်ချင်း၏ လက်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါလှိုင်းသည် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာနေသော ကွေ့ရှီရန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။
ကွေ့ရှီရန်သည် လေးလှမ်းသာ လှမ်းရသေးသော်လည်း ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွား၏။ သူသည် ထိုပုံစံအတိုင်း စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ ရှိနေပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်တွင် အပြောင်းအလဲများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။
သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်မှ အဖြူရောင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ခြောက်သွေ့နေသော ရွှံ့စေးများကဲ့သို့ အက်ကြောင်းပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးလောင်ထားသော စက္ကူများကဲ့သို့ တစ်စစီ ကြွေကျပျက်စီးသွားလေသည်။
ကြည့်ရှုနေသူများ မျှော်လင့်ထားသည့် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ ကွေ့ရှီရန်သည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း တိတ်တဆိတ် ပျက်စီးသွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး အက်ကြောင်းများစွာ ထင်နေသော မှေးမှိန်သည့် အစွယ်လက်ဖွဲ့တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။
၎င်းမှာ သူ ထိုနေရာတွင် ရှိခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟူသော တစ်ခုတည်းသော သက်သေပင် ဖြစ်၏။
သူသည် သူ၏ဓားကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ပင် မလွှဲနိုင်ခဲ့ပေ။ ကြည့်ရှုနေသူ အများစုမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကြောက်လန့်တကြား တံတွေးမြိုချလိုက်ကြ၏။
သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော တိုက်ပွဲပြင်းထန်မှုကြောင့် ယခု ဖြစ်ပေါ်လာသော တိတ်ဆိတ်မှုမှာ သူတို့အတွက် အလွန်ပင် ကျယ်လောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရလေသည်။