အခန်း (၄၄၅)

📝အပိုင်း - ၄၄၅

ဘာသာပြန် - Na Gar🐉

ပုံတူကား၏ အပေါ်ဘက်တွင် သရဲမျက်နှာဖုံး စွပ်ထားသည့် လူတစ်ယောက်ရှိနေပြီး အမည်နာမ မရှိဘဲ "သရဲမျက်နှာဖုံး မိစ္ဆာအိုကြီး"ဟူသော အမည်ပြောင်နှင့် ဆုငွေသာ ပါရှိသည်။

ဆုကြေးငွေမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှသည်။ လောကီသုံး ရွှေငွေအမြောက်အမြား ပါဝင်ရုံတင်မကဘဲ ဤလူနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက် ပေးနိုင်သူ မည်သူမဆို မသေမျိုးတစ်ဦးထံမှ ဆုလာဘ် ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ၎င်းကို သတ်နိုင်သူမှာ မှော်ပညာတစ်ခု ချီးမြှင့်ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာချက်တွင် ဖော်ပြထားသည်။

မသေမျိုးတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း။

ဒီ သရဲမျက်နှာဖုံး မိစ္ဆာအိုကြီးက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်ထိ ကြောက်စရာကောင်းနေတာလား။

အကယ်၍ သူက မသေမျိုးတွေကိုတောင် ကြောက်လန့်သွားအောင် အမြောက်အမြား မသတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဘာကြောင့် သူတို့က သာမန်လူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အလိုရှိစာစောင် ထုတ်ပြန်ရမှာလဲ။

ချန်ဆန်းရှီနှင့် နင်ရှန်တို့ ပြန်ဆုံကြသည်။ သူတို့ ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များမှာ အကြမ်းဖျင်း တူညီကြသည်။ မကြာသေးမီက မသေမျိုးများ၊ မိစ္ဆာများနှင့် ထူးဆန်းသားရဲ များသည် လူသားများကို စားသောက်ရန် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာကြသဖြင့် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး နန်ရွှီအစိုးရကပင် လူလွှတ်၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးနေရသည်အထိ ဂယက်ထနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရင်ဆုံး တည်းခိုဖို့ နေရာရှာကြစို့"

ချန်ဆန်းရှီနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် နောက်နေ့တွင် ပင်လယ်ထဲ ထွက်ကြမည်ဖြစ်သော်လည်း ညနေခင်း ကောင်းကင်ယံမှာ နီရဲလာပြီး ညမှောင်တော့မည်ဖြစ်ရာ နောက်နေ့မှသာ ဆိပ်ကမ်းတွင် သင်္ဘောရှာရန် စီစဉ်လိုက်ကြသည်။

မြို့ထဲသို့ ပို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူ၏ အရှိန်ဝါကြည့်ရှုခြင်းပညာအရ ဤမသေမျိုးဆိုသူများသည် အမှန်တကယ်တော့ ရုပ်ဖျက်ပြီး လမ်းသိုလမ်းကြားများအတွင်း ပုန်းအောင်းနေကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ အချို့မှာ လောကီသူရဲကောင်းများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားကြပြီး အချို့မှာမူ ဒေသခံအရပ်သားများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားကြသည်။

အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ ရှေ့တွင် မြည်းတစ်ကောင်ကို ဆွဲကာ အရက်ဝယ်နေသည့်ပုံပေါက်သော အဖိုးအိုတစ်ဦးသည် အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လည်ပတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်ဝန်းအစုံမှ သာမန်လူများ မမြင်နိုင်သည့် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး လမ်းပေါ်ရှိ လူတိုင်းကို လိုက်လံစစ်ဆေးနေသည်။ ချန်ဆန်းရှီတို့အဖွဲ့ အပါအဝင် မည်သူမျှ လွတ်မြောက်ခြင်း မရှိပေ။

ဒါဟာ အရှိန်ဝါကြည့်ရှုခြင်းပညာ နဲ့ ဆင်တူတဲ့ မှော်ပညာတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ အမြဲတမ်း သူတစ်ပါးကို ထိုးဖောက်မြင်နေကျဖြစ်ရာမှ ယခုအခါ အခြားသူ၏ ထိုးဖောက်မြင်ခြင်းကို ခံရသည်မှာ အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းလှသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲကို အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်တော့မည်ဆိုလျှင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည့် မှော်ပညာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်မည်ဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် ထူးခြားသည့် ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ဤ "မသေမျိုး" များမှာ အခြားသူကို စစ်ဆေးရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုရသည်။ ချန်ဆန်းရှီမှာမူ သူ၏ မျက်လုံးများကိုသာ အမှီပြုရသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံးဝကုန်ဆုံးခြင်း မရှိဘဲ တစ်ဖက်လူကို သတိမထားမိအောင် လေ့လာစောင့်ကြည့်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဖိုးကြီး"

ငယ်ရွယ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပေါ်လာပြီး ထိုအဖိုးအိုကို သတိပေးလိုက်သည် "မင်းရဲ့ စူစမ်းတဲ့ပညာကို ဆင်ခြင်မဲ့ ဆက်သုံးနေဦးမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ငါ ထုတ်ပစ်မယ်"

"ဟီးဟီး... ဒေါသ မထွက်ပါနဲ့ ဆရာလေးရယ်" အဖိုးအိုက ပြုံးစိစိဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်လိုက်သည် "ကျွန်တော်က သေသေချာချာ မြင်ချင်လို့ပါ၊ ဘယ်သူသိမှာလဲ... သဲလွန်စတစ်ခုခု တွေ့နိုင်တာပဲလေ"

သူတို့ စကားပြောနေကြသည့် အသံမှာ မကျယ်လှသလို တမင်တကာ လျှို့ဝှက်ထားခြင်းလည်း မရှိရာ သူတို့ ရှာဖွေနေသည့် ကိစ္စမှာ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် လူသိရှင်ကြား လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေပုံရသည်။

ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို မြှင့်လိုက်ပြီး နောက်နေ့ အရုဏ်တက်ချိန်တွင် သင်္ဘောစီးရန် နည်းလမ်းမရှာမီ မြို့ထဲရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် တစ်ညအိပ်နားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အာရုံစိုက်ခံရမှုကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ရှောင်ရှင်းကို နင်ရှန်၏ မျက်လှည့်ပညာ ဖြင့် အနီရောင်သန်းသော အညိုရောင်မြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ နင်ရှန်နှင့် ကျောက်ကျောက်တို့ကိုလည်း အရင်ကလို မလိုအပ်ဘဲ ပြဿနာမတက်စေရန် သူ၏ ရုပ်ဖျက်အတတ်များဖြင့် သာမန်လူများကဲ့သို့ ဖြစ်အောင် လုပ်ထားပေးသည်။

မြို့က မကြီးလှသဖြင့် တည်းခိုခန်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ၎င်းတွင် အဆင့်မြင့် အဆောင်များ ပါရှိသည်။ ချန်ဆန်းရှီသည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ အဆင်ပြေစေရန် ဝင်းတစ်ခုလုံးကို ငှားရမ်းလိုက်သည်။ ခရီးသွားသည့်အခါ အစားအသောက်နှင့် တည်းခိုနေထိုင်ရေးကို စီစဉ်ရမည်ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံး စီစဉ်ပြီးသွားသောအခါ။ ချန်ဆန်းရှီသည် ခရီးတစ်လျှောက် အစားအသောက် ကောင်းကောင်းမစားရသေးသဖြင့် အစားအစာအချို့ ဝယ်ယူရန်နှင့် ဒေသထွက် အစားအစာများကို မြည်းစမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"လေးစားရတဲ့ ဧည့်သည်တော်ကြီး"

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ပြောသည် "ကျွန်တော်တို့ ဆိုင်က သေးပေမဲ့ စားသောက်စရာတွေကတော့ ထိပ်တန်းပါပဲ သိုင်းပညာရှင်တွေ နှစ်သက်ကြတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ငါးတွေနဲ့ ထူးခြားသားရဲအသားမျိုးစုံ ရှိပါတယ်"

"ဟုတ်လား"

ချန်ဆန်းရှီက မေးလိုက်သည် "ဒီမှာ ထူးခြားသားရဲအသားတွေကို စားလို့ရတာလား"

"ရတာပေါ့၊ အများကြီးပဲ" တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောသည်။

"အခုတလော ပတ်ဝန်းကျင်က ခရိုင်တော် တော်တော်များများက ကျွန်တော်တို့မြို့ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို အားကိုးနေရတာ။ တောင်ပေါ်မှာ

အဆင့်မြင့် အရာရှိတွေက စေလွှတ်ထားတဲ့ မုဆိုးတွေတောင် ရှိတယ်"

ခရိုင်တော်တွေ အများကြီးကို ထောက်ပံ့နေတာလား...။ ချန်ဆန်းရှီက အခွင့်အရေးယူပြီး မေးလိုက်သည် "ဒီမှာ အမြဲတမ်း ရတနာတွေ ဒီလောက်များနေတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး"

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က လက်ချောင်းလေးတွေ ချိုးပြီး ရေတွက်ရင်း ပြန်ဖြေသည် "အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လောက်ကမှ စတာပါ။ တောင်ပေါ်နဲ့ ပင်လယ်ထဲက တန်ဖိုးကြီး ရတနာတွေဟာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီး များပြားလာတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဆိုင်လေးဆိုရင် နေ့တိုင်း ပြည့်နေတာပဲ။ ဒီ လောကီသူရဲကောင်းတွေဆိုရင် ဒီက အသစ်အဆန်းတွေကို မြည်းစမ်းဖို့ သီးသန့်လာကြတာ"

"ဘယ်လိုလဲ... ဗိုလ်ချုပ်ဂဏန်း ဒါမှမဟုတ် နွားချိုငါး တွေကို မြည်းစမ်းကြည့်ချင်လား"

ချန်ဆန်းရှီ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားကို ကြည့်ရင်း သူက ဆက်ပြောသည် "ဧည့်သည်တော်ကြီးက ခရိုင်မြို့တော်က လာတဲ့ သူရဲကောင်းကြီးနဲ့ တူတယ်၊ ကွက်တိပဲ ကျွန်တော်တို့ဆီက သားရဲအသားကို စားရင် ဧည့်သည်တော်ကြီးရဲ့ သိုင်းပညာအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ"

"ဆိုင်ရှင်... မင်းရဲ့ စကားအလှတွေနဲ့တော့ လူကို လှည့်စားလို့ မရဘူးနော်"

ချန်ဆန်းရှီက ကန့်ကွက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် "ပစ္စည်းကို ကိုယ်တိုင် မမြင်ရဘဲနဲ့ အရည်အသွေးကို ငါ ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ရမှာလဲ။ ပြီးတော့ ဟင်းချက်ပြီး ပွဲပြင်လာတဲ့အခါကျရင် မင်းက ကြိုက်သလောက် ဈေးခေါ်လို့ ရနေတာပဲ မဟုတ်လား"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ ဧည့်သည်တော်ကြီး"ဆိုင်ရှင်က အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်ပြီး ဆိုင်စောင့်ရန် အမှုထမ်းတစ်ဦးကို ရှာလိုက်ကာ သူတို့ကို ဘေးကပ်လျက်ရှိ အိမ်ကြီးတစ်အိမ်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ထိုနေရာရှိ သံလှောင်အိမ်များနှင့် ရေကန်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ကျယ်ဝန်းသော ဝင်းကြီးအတွင်း၌ အမျိုးမျိုးသော ထူးခြားသားရဲများ တောက်ပလှပပြီး ရေတွက်မကုန်နိုင်အောင် ရှိနေကြသည်။ အိမ်ကြီးအတွင်းတွင် မဟာသွေးကြောအဆင့်သိုင်းပညာရှင်အချို့နှင့် နက်နဲပုံရိပ်အဆင့်တစ်ဦး ရှိနေကြသည်။

တကယ်ပဲ။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ပေါ်ထွက်လာချိန်မှာတော့ ဒေသခံ အရပ်သားတွေအတွက် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ ဤလူများသည် နန်ရွှီမှ အဆင့်မြင့် အရာရှိများ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းဝင်များ ဖြစ်ပုံရပြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်မှာလည်း ယခုအခါ အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူတစ်ဦး ဖြစ်နေလောက်ပြီ။

အမြောက်အမြားရှိနေသော ထူးခြားသားရဲများ။

ဝါရင့်မုဆိုးဖြစ်သည့် ချန်ဆန်းရှီပင်လျှင် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားရသည်။ တစ်ခုချင်းစီမှာ ထိပ်တန်း အားဖြည့်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ဒါရှန်မှာဆိုလျှင် ငွေရှိသော်လည်း ဝယ်၍မရနိုင်သည့် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။ နန်ရွှီ၏ မြို့ငယ်လေးတစ်ခုမှာ ဤမျှလောက် များပြားစွာ ပေါ်လာသည်မှာ ဘာကြောင့် မသေမျိုးများစွာကို ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင်နေရသနည်းဆိုသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာများ ရှိနေလျှင် ၎င်းနောက်ကွယ်၌ မိစ္ဆာတစ်ကောင်

ကဲ့သို့သော အရာတစ်ခု ရှိနေရပေမည်။ ဤအခြေအနေသည် လော့ထျန်

တောင်တန်းနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် အဆိပ်သားရဲများ အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်လာနေသော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ ထူးခြားသားရဲများ အုပ်စုလိုက် ပေါ်ထွက်နေသည်။ ဤနှစ်ခုကြားတွင် ဆက်စပ်မှုတစ်ခုခု ရှိနေမလား။

ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ အရှိန်ဝါကြည့်ရှုခြင်းပညာ ဖြင့် စောင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်မှာ အနီရောင်သန်းနေသော ပင်လယ်ငါးတစ်ကောင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤငါးအတွင်းမှ စီးဆင်းနေသော အငွေ့အသက်မှာ အခြားသော ထူးခြားသားရဲများ၏ အပြာနုရောင် အငွေ့အသက်များနှင့် ကွဲပြားနေသည်၊ ၎င်းမှာ နက်မှောင်သော အပြာရင့်ရောင် ဖြစ်နေသည်။