အခန်း (၁၇၄)

အိမ်ပြောင်းပြီး ရက်အတော်ကြာသည်အထိ၊ ထိုကောင်လေးသည် သူသည် ညဘက်တွင် လေကြောင်းခရီးသည် ဖြစ်နေသည်ကို လုံးဝမရိပ်မိဘဲ အိမ်သစ်နှင့် ဘဝသစ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းနေတော့သည်။ ချီဖန့်သည်လည်း အတော်ပင် ကျေနပ်နေသည်။ အခုဆို ဘယ်သူမှ ခိုးနားထောင်တာ မရှိတော့သလို စာရေးစားပွဲကလည်း တကျိကျိ မြည်မနေတော့ပေ။

သူတို့၏ ဘဝသစ် အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ စတင်နေစဉ်တွင် စိုက်ပျိုးရေးစင်တာမှာ တတိယမြောက် အော်ဒါကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လျိုဟူ မြို့နယ် သစ်တောဗျူရိုမှ ဖြစ်သည်။ နှုတ်ကတိများက ဘာမှအသုံးမကျကြောင်း သိသွားပြီးနောက် သူတို့သည် စရန်ငွေပေးရန် လူလွှတ်လိုက်ကြသည်။

လျိုဟူမှ အရာရှိသည် ယခင်ကလို ပုလင်းပေါင်း ၈,၀၀၀ ဟု အတင်းမတောင်းတော့ဘဲ တုန်းကု မြို့နယ်၏ အော်ဒါဖြစ်သော ၅,၀၀၀ နှင့် ညှိယူလိုက်သည်။ ချန်ရွှေ့နှင့် တုန်းကုတို့တွင် မှိုစိုက်ပျိုးနေချိန်တွင် သူတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါက အမြတ်ဝေစု လွဲချော်ရုံတင်မကဘဲ နှစ်ကုန်အစီရင်ခံစာတွင်လည်း မျက်နှာပျက်ရမည်ကို သိနေကြသည်။

ထိုအရာရှိသည် သူ၏ ဌာနအတွင်းရေးမှူး၏ စရိုက်ကို သိသဖြင့် အပိုစကားမပြောဘဲ ပိုက်ဆံကို အရင်ပေးလိုက်သည်။ သူ့အမြင်တွင် အတွင်းရေးမှူးသည် ကိစ္စများကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ စွန့်စားရမှာ ကြောက်နေလျှင် ချန်ရွှေ့ကဲ့သို့ပင် သစ်တောစခန်းများကို တာဝန်ယူခိုင်းလိုက်ပါလား။

သို့သော် သူတို့အတွင်းရေးမှူးသည် စေ့စပ်လွန်းသော စာရင်းကိုင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။ အစကတည်းက သူသည် စခန်းများကို ကုန်ကျစရိတ် မခံစေချင်ဘဲ ဌာနကသာ ရန်ပုံငွေထုတ်ပေးပြီး ကြီးကြပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဌာနက ငွေထောင်ချီ ထုတ်ပေးရမည်ဖြစ်ရာ ဆောင်းရာသီနီးသည်အထိ သူက အချိန်ဆွဲနေခဲ့သဖြင့် စိုက်ပျိုးရေးအခြေစိုက်စခန်း ဆောက်ရန်ပင် အချိန်နှောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ စင်တာဝန်ထမ်းများသည် လျိုဟူ၏ လုပ်ရပ်များကို ငြီးငွေ့နေပုံရသည်။ သူတို့က အေးစက်စက် မေးကြသည်။

"နောက်ဆုံး ပေးချေမှုကိုတော့ မပျက်ကွက်ဘူး မဟုတ်လား"

အရာရှိမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်တာ! အဲဒီလိုသာ လုပ်ရင် ခင်ဗျားတို့ဆီက ဘယ်လိုလုပ် ထပ်မှာလို့ ရတော့မှာလဲ"

အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခါဆောက်ပြီးလျှင် တစ်နှစ်တည်း စိုက်ပျိုးရုံဖြင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မကျေနိုင်သည်ကို လူတိုင်းသိသည်။

ကျွမ်းချီရှန်းကလည်း ထိုအတိုင်းပင် တွေးမိသဖြင့် ထိုအကြောင်းကို ထပ်မပြောတော့ဘဲ ကျိုးဝမ်ဟွေ့ကို ငွေလက်ခံရန် ခေါ်လိုက်သည်။ ဤအော်ဒါနှင့်ဆိုလျှင် ချန်ရွှေ့၏ အော်ဒါများကို မပါဝင်ဘဲ စင်တာတွင် ပုလင်းပေါင်း ၁၃,၀၀၀ မှာယူထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မကြာမီမှာပင် ချန်ရွှေ့က နောက်ထပ် အော်ဒါအကြီးကြီးဖြစ်သော ပုလင်းပေါင်း ၁၂,၀၀၀ ကို မှာယူလိုက်ပြန်သည်။

ထိုအခါ စုစုပေါင်း ၂၅,၀၀၀ ဖြစ်သွားသည်။ သက်တမ်းတစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသော စင်တာတစ်ခုအတွက် အလွန်ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု ဖြစ်သည်။ ကျွမ်းချီရှန်းသည် သက်ပြင်းချကာ ကျေနပ်နေပြီး၊ ယန်ရွှယ်တို့ နောက်နှစ်အတွက် မျိုးစေ့များ ပြင်ဆင်နေသည်ကို ကြည့်ကာ ကျောက်ကျောကျိုရာတွင်ပင် ခဏဝင်ကူလိုက်သေးသည်။

သို့သော် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် လျိုဟူ၏ အတွင်းရေးမှူးက ရုတ်တရက် ဖုန်းဆက်လာသည်။ ဘာစကားဦးမှ မပျိုးဘဲ သူ မေးခဲ့သည်။ "တရုတ်-ဂျပန် သံတမန်ဆက်ဆံရေးအကြောင်း ကြားပြီးပြီ မဟုတ်လား?"

ဘယ်သူက မကြားဘဲ နေပါ့မလဲ? ထိုသတင်းက သတင်းစာများတွင် ခေါင်းကြီးပိုင်းပါလာခဲ့ပြီး လူပြောအများဆုံး ကိစ္စဖြစ်ခဲ့သည်။

ကျွမ်းချီရှန်းသည် ပြဿနာတစ်ခုခု တက်တော့မည်ကို ရိပ်မိသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း အကြောင်းရင်းကိုမူ မသိသေးပေ။ သူက "အင်း" ဟုသာ တိုတိုထူးလိုက်ရာ တစ်ဖက်လူက ဆက်ပြောခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ဆီကနေ ကညွတ်တွေ တင်သွင်းချင်နေတာကို ခင်ဗျား သိမှာပေါ့"

ကညွတ်သည် ဒေသထွက် တောဟင်းသီးဟင်းရွက်တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး၊ အမွေးအမှင်ပါသော ပင်စည်များကို ရေနွေးဖျောကာ အမွေးများ ပြောင်အောင် ပွတ်တိုက်ပြီးမှ စားရသည်။ ဂျပန်လူမျိုးများက ၎င်းသည် ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူပြုသည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီး သံတမန်ဆက်ဆံရေး ထူထောင်ပြီးနောက် အော်ဒါ အကြီးအကျယ် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွမ်းချီရှန်းသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားဖူးသော်လည်း ၎င်းက သူနှင့် ဘာဆိုင်သနည်း။

သူသည် ဆက်နားထောင်ရင်း မျက်မှောင်ပိုကြုတ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုသူပြောချင်သည့် အချက်ကို နားလည်သွားတော့သည်။

"ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်းပဲ— ကညွတ်က နေရာတိုင်းမှာ အလေ့ကျပေါက်နေတာ။ သွားခူးရုံပဲ၊ ကုန်ကျစရိတ် မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့က မှိုစိုက်မယ့်အစား လူတွေကို စုစည်းပြီး ကညွတ်ခူးခိုင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။"

လျိုဟူ မြို့နယ် သစ်တောဌာန အတွင်းရေးမှူးက မေးလာတော့သည်။ "ကျွန်တော်တို့က အခုမှ အော်ဒါတင်ထားတာမို့ ခင်ဗျားတို့လည်း ထုတ်လုပ်မှု မစရသေးဘူးဆိုတော့ ပေးထားတဲ့ စရန်ငွေကို ပြန်တောင်းလို့ ရမလား"

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ကျွမ်းချီရှန်းသည် ထိုတောင်းဆိုမှုကို အလွန်အမင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ငွေပေးချေမှုကို ရွှေ့ဆိုင်းခိုင်းခြင်းမှာပင် လွန်လှပြီဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူမှာ သူ၏ အဆိုးဆုံး ခန့်မှန်းချက်များထက်ပင် ပို၍ အရှက်ကင်းမဲ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"စရန်ငွေကို ပြန်ပေးပါ" ဟူသည်မှာ ဘာဆိုလိုခြင်းနည်း။ စရန်ငွေဟူသည် သဘောတရားအရ ပြန်အမ်း၍မရသောအရာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်းကို စရန်ငွေဟု ခေါ်ခြင်း မဟုတ်ပါလော!

သူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရယ်ပင်ရယ်ချင်သွားကာ၊ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန်ပင် စိတ်မပါတော့ဘဲ ဖုန်းကို "ဂွက်" ခနဲ မြည်အောင် ချလိုက်တော့သည်။

ဖုန်းချပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ထပ်မြည်လာပြန်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူ မကိုင်ချင်သော်လည်း အခြားသူတစ်ဦးဦး ဖြစ်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟေး... မန်နေဂျာကျွမ်း၊ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ ဖုန်းချလိုက်တာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးနေတုန်းပဲရှိသေး—"

"မှိုမျိုးစေ့တွေကို လိုချင်ရင် ယူသွား၊ ဒါပေမဲ့ ပိုက်ဆံကိုတော့ ပြန်မအမ်းနိုင်ဘူး!"

သူက ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ ကန့်ကွက်ခွင့်မရခင် ဖုန်းပြန်ချလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများက ဆူပွက်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ခဏအကြာတွင် ဖုန်းပြန်မြည်လာပြန်ရာ ထိုဆူညံသံကြောင့် သူ၏ နားထင်များပင် တဆစ်ဆစ် နာကျင်လာသည်။ ကျွမ်းချီရှန်းသည် သူ၏ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဆက်နေလျှင် သူ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသူများသည် မည်သို့သော လူစားမျိုးနည်း။ သူ ဌာနမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်က သူတို့၏ ဤကဲ့သို့သော ဘက်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သဘောတူညီချက်ကို ဖောက်ဖျက်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ မှန်ကန်ကြောင်း ဟန်ဆောင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နောက်ထပ် ခေါင်းခဲစရာ တစ်ခုရှိနေသည်မှာ- လျိုဟူ မြို့နယ် သစ်တောဌာနက မှာယူထားသော ပုလင်း ၅,၀၀၀ ကို ဆက်စိုက်ပျိုးသင့်လား၊ မစိုက်ပျိုးသင့်လား။

ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူက နောက်ဆုတ်သွားသဖြင့် သူတို့လည်း ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပေ။ သို့သော် သူတို့က စိတ်ပြောင်းသွားပြီး နောက်မှ ပစ္စည်းများကို ပြန်တောင်းလာမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် စရန်ငွေကို ပြန်မရနိုင်ပါက ထိုသို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်လာနိုင်ချေ ရှိသည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျွမ်းချီရှန်းသည် ယန်ရွှယ်ကို သွားရောက်ရှာဖွေလိုက်သည်။

"မှိုမျိုးစေ့တွေကို စိုက်ပျိုးတဲ့အခါ၊ အရေအတွက်ကို အစကတည်းက အသေအချာ သတ်မှတ်ထားဖို့ လိုလား" သူ မေးလိုက်သည်။

"အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့်တော့ လိုပါတယ်" ယန်ရွှယ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ယေဘုယျအားဖြင့် မိခင်မျိုးစေ့စမ်းသပ်ပြွန် တစ်ခုကနေ ပထမအဆင့် မျိုးစေ့သုံးပုလင်း ထွက်ပါတယ်။ ပထမအဆင့် မျိုးစေ့ တစ်ပုလင်းကနေ စိုက်ပျိုးမျိုးစေ့ပုလင်း ၃၀ ကနေ ၅၀ ကြား ထွက်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရောဂါပိုးဝင်တာနဲ့ အကောင်းဆုံးမျိုးစေ့ကို ရွေးချယ်တာတွေအတွက် အပိုအလျှံ ထည့်တွက်ထားရတော့ အရေအတွက်က အနည်းငယ် ကွဲပြားနိုင်ပါတယ်"

ကျွမ်းချီရှန်း တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ပုလင်းပေါင်း ၅,၀၀၀ အတွက်ဆိုလျှင် မိခင်မျိုးစေ့ စမ်းသပ်ပြွန် ၃၀ မှ ၅၀ ကြားသာ ကွာခြားမှု ရှိပေလိမ့်မည်။ အနည်းဆုံးတော့ မိခင်မျိုးစေ့ အဆင့်အထိ သူသည် လျိုဟူ မြို့နယ်နှင့် ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းရန် အချိန်ရှိသေးသည်။

သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ယန်ရွှယ် မေးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျွမ်း၊ တစ်ယောက်ယောက်က အော်ဒါတင်ပြီးမှ နောက်ဆုတ်ချင်နေတာလား"

သူမသည် တစ်ချက်တည်းနှင့် အချက်ကျကျ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူက ဘာအရိပ်အယောင်မှ မပြရသေးသော်လည်း သူမက ချက်ချင်း အခြေအနေကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

ကျွမ်းချီရှန်းက သူမကို ကြည့်ပြီး ဝန်ခံလိုက်သည်။ "လျိုဟူ မြို့နယ် သစ်တောဌာနကပဲ။ သူတို့က မျိုးစေ့တွေကို မလိုချင်တော့ဘူးလို့ ပြောပြီး စရန်ငွေကို ပြန်တောင်းနေကြတယ်"

သူတို့၏ စရိုက်အတိုင်းပင်။ ယန်ရွှယ်မှာ သက်သက်ခန့်မှန်းနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ မှာယူသည့် အရေအတွက် ပြောင်းလဲခြင်းသည် ဝယ်လက်သစ်ရခြင်း သို့မဟုတ် ပယ်ဖျက်ခြင်း ဟူသော အဓိပ္ပာယ် နှစ်မျိုးသာ ရှိသည်။

ကျွမ်းချီရှန်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ပထမအချက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ သူမ မေးသည်။

"ဒါဆို ရှင်က သူတို့ကို ငွေပြန်အမ်းပေးမလို့လား"

"မအမ်းနိုင်ပါဘူး" ကျွမ်းချီရှန်းက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။ "စရန်ငွေဆိုတာ သတ်မှတ်ချက်အရ ပြန်အမ်းစရာ မလိုဘူး။ အခု ငါတို့က အလျှော့ပေးလိုက်ရင် လူတိုင်းက သူတို့စိတ်ထဲရှိသလို ငွေပြန်တောင်းနေကြတော့မှာပေါ့။ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ ဘယ်လို အလုပ်လုပ်လို့ ရတော့မှာလဲ"

စီးပွားရေးဟူသည် ထိုကဲ့သို့ မတည်မငြိမ်ဖြစ်မှုကို လက်မခံနိုင်ပေ။ အရင်းအမြစ်များကို ခွဲဝေချထားပြီးပြီဖြစ်ရာ၊ ဝယ်ယူသူများက စိတ်အလိုကျ ပယ်ဖျက်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ထိုကုန်ကျစရိတ်များကို မည်သူက ခံရမည်နည်း။

အကယ်၍ သူတို့သည် လျိုဟူကို ယခုတစ်ကြိမ် ငွေပြန်အမ်းပေးလိုက်လျှင်၊ စိုက်ပျိုးမှုပြီးစီးသွားသည့်အခါ အခြားသူများကပါ နောက်ဆုတ်ပြီး ငွေပြန်တောင်းလာမည်ကို မည်သူက တားဆီးနိုင်မည်နည်း။

သူ၏ ရပ်တည်ချက်က ခိုင်မာသော်လည်း၊ လျိုဟူ၏ ဖြစ်လာနိုင်သော လုပ်ရပ်များက သူ့ကို ခေါင်းခဲစေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့ကို အစကတည်းက မရောင်းခဲ့သင့်ပေ။ သို့သော် သူတို့သည် ခရိုင်တစ်ခုတည်းရှိ သစ်တောစနစ်အတွင်းမှ ဖြစ်နေသဖြင့် ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အခြားခရိုင်မှ ဖြစ်နေပါက ပထမအကြိမ် ငွေရွှေ့ဆိုင်းခိုင်းကတည်းက အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်မည်ဖြစ်ပြီး ဤပြဿနာများလည်း ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။

သူ စိတ်ညစ်နေစဉ်တွင် ယန်ရွှယ်သည် ဒေါသထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ခြင်း အလျင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုက သူ့ကို အထူးပင် စိတ်အေးစေသည်။

"ရှောင်ယန်၊ မင်းကော ဘယ်လိုထင်လဲ" သူ မေးမိသွားသည်။

ထိုစကား ပြောလိုက်သည်နှင့် သူသည် လက်အောက်ငယ်သား၏ အမြင်ကို ထပ်တောင်းခံမိပြန်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သော်လည်း သူ အလေးမထားတော့ပေ။

"ဒါကတော့ သူတို့ နောက်ထပ် ဘာလုပ်မလဲ ဆိုတာပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်"

ယန်ရွှယ် ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ရဲ့ စရိုက်အရတော့ အဲဒီ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အလွယ်တကူ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ အထက်လူကြီးတွေကို အသုံးချပြီး ကျွန်မတို့ကို ဖိအားပေးလာလိမ့်မယ်"

၎င်းမှာ စနစ်တစ်ခုတည်းအတွင်း အလုပ်လုပ်ခြင်း၏ အားနည်းချက်ဖြစ်သည်။ သင်က စည်းမျဉ်းနှင့် ယုတ္တိဗေဒကို ပြောသော်လည်း၊ သူတို့က "ပတ်သက်မှု" နှင့် "မျက်နှာ" တို့ဖြင့် တုံ့ပြန်လာတတ်ကြသည်။ သင်က ၎င်းတို့ကို လုံးဝလျစ်လျူရှု၍ မရပေ။ မှားယွင်းသောလူများကို သွားထိမိပါက သူတို့က စုပေါင်းပြီး သင့်ကို ဝိုင်းကျင်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သင့်အလုပ်ကို လုပ်ရကိုင်ရ ခက်ခဲအောင် ဖန်တီးကြပေလိမ့်မည်။

ဤစနစ်အတွင်း ဆယ်စုနှစ်နှစ်ခုကျော် ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော ကျွမ်းချီရှန်းသည် ထိုအကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူ၏ မျက်နှာ တည်တင်းသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ တကယ်ပဲ ငွေပြန်အမ်းပေးလိုက်ရတော့မှာလား"

ယန်ရွှယ်က ချက်ချင်းပြန်မဖြေသောအခါ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။"မင်း တကယ်ပဲ အမ်းပေးဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။ ဒါက လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် မဟုတ်ဘူးလေ!"

"အကျိုးဆက်မရှိဘဲတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့" ယန်ရွှယ် အေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့က ဒီအတွက် တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် လူတိုင်းက ကျွန်မတို့ စင်တာကို အနိုင်ကျင့်လို့ရတဲ့ နေရာတစ်ခုလို့ ထင်သွားကြလိမ့်မယ်"

သူမပြောသည်မှာ မှန်ပါသည်။ လျိုဟူသည် ကျွမ်းချီရှန်းကို ဖျောင်းဖျ၍မရသောအခါ အထက်လူကြီးများကို ကြားဝင်ခိုင်းတော့သည်။

ဇာတ်ညွှန်းက ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်။ "ငါတို့အားလုံးက ခရိုင်သစ်တောဌာနတစ်ခုတည်းကပဲ။ နည်းနည်းလောက် လိုက်လျောပေးလို့ မရဘူးလား? လျိုဟူရဲ့ ပိုက်ဆံကို ဒီလိုကြီး သိမ်းထားလို့ မသင့်တော်ဘူးလေ။"

သူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသောကြောင့် ကျွမ်းချီရှန်းသည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်စွာပင် နားထောင်နေသည်။ "ဒါဆို သူတို့က ဒီပိုက်ဆံကို တကယ်ပဲ ပြန်ယူချင်နေတာပေါ့"

"ဒါက မတရားဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်"

ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးရန် အကူအညီတောင်းခံခြင်းခံရသော ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးအန်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က စိုက်ပျိုးမှု မစရသေးဘူးဆိုတော့ တကယ့် ဆုံးရှုံးမှုမှ မရှိတာ။"

"ဒါဆိုရင် ဌာနမှာ တွေ့ဆုံဖို့ စီစဉ်လိုက်ပါ" ကျွမ်းချီရှန်း တိုတိုတုတ်တုတ်သာ ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ခင်ဗျားလည်း သက်သေအဖြစ် အဲဒီမှာ ရှိနေပေးပါ။ နောက်မှ ကျွန်တော် ငွေပြန်မပေးဘူးလို့ သူတို့ ပြောမရအောင်လို့။"

သူ၏ ပွင့်လင်းပြတ်သားမှုကြောင့် ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး အန်းမှာ ဆွံ့အသွားသည်။ ဖုန်းချပြီးနောက် ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးအန်းသည် လျိုဟူမှ ကိုယ်စားလှယ်ကို ဖုန်းဆက်သည်။

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်မဆွဲသွင်းနဲ့တော့။ ငါ တော်တော် မျက်နှာပျက်လှပြီ။"

"ကျွန်တော့်မှာ ရွေးချယ်စရာမှ မရှိတာ" လျိုဟူ သစ်တောဗျူရို အတွင်းရေးမှူးက ညည်းတွားခဲ့သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးအန်းရဲ့ စကားက အလေးအနက် ရှိပါတယ်။ ခင်ဗျား တစ်ခွန်းပြောလိုက်ရင် အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။"

တွေ့ဆုံပွဲကို ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးအန်း၏ ရုံးခန်းတွင် ပြုလုပ်ရန် သတ်မှတ်လိုက်သည်။ ငွေပြန်ပေးပြီး စာရင်းရှင်းရုံသာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း ကျွမ်းချီရှန်းသည် လူလေးယောက်နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသောအခါ အခြေအနေက မျှော်လင့်မထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ယန်ရွှယ်နှင့် ကျိုးဝမ်ဟွေ့တို့ကဲ့သို့ စင်တာမှ ဝန်ထမ်းငယ်များ ပါလာခြင်းမှာ ထူးဆန်းမှုမရှိသော်လည်း၊ စတုတ္ထမြောက် လူပုဂ္ဂိုလ်ကို မြင်သောအခါ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးအန်းပင် မတ်တပ်ရပ်မိသွားသည်။

"ဒါရိုက်တာ ချူ၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးက ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် လာဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။"

"ဒါက မသေးငယ်ပါဘူး" ချူမင်လီ ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ ဒါကို မှားမှားယွင်းယွင်း ကိုင်တွယ်လိုက်ရင်၊ အနာဂတ်မှာ စိုက်ပျိုးရေးစင်တာရဲ့ အလုပ်တွေကို ပိုခက်ခဲစေမယ့် စံနမူနာတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

သူ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ လျိုဟူမြို့နယ်သည် အတားအဆီးများ ဖန်တီးနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးအန်း၏ ကြားဝင်စေ့စပ်မှုမှာလည်း ပြဿနာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေသည်ဟူ၍ပင်။

ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးအန်းသည် အနေရခက်စွာ မျက်နှာနီသွားပြီး၊ လျိုဟူ၏ အတွင်းရေးမှူးမှာလည်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချူမင်လီသည် တစ်ချိန်က သူနှင့် ရာထူးတူ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ယခုမူ ကိစ္စရပ်က အလေးအနက် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံး နေရာယူပြီးနောက် ချူမင်လီက လျိုဟူ အတွင်းရေးမှူးကို ထပ်မေးခဲ့သည်။

"ခင်ဗျား အော်ဒါကို ပယ်ဖျက်ဖို့ သေချာပြီလား"

သူ၏လေသံမှာ ညင်သာလှပြီး အပြစ်တင်သည့် အရိပ်အယောင် မပါသဖြင့် လျိုဟူ အတွင်းရေးမှူးကလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောခဲ့သည်။

"ဒါက ငွေတစ်ထောင်နီးပါး ရှိတာလေ။ ကျွန်တော် ဌာနရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးအတွက် တာဝန်ခံရမယ်။"

အကယ်၍ သူသည် ဌာန၏ ဘဏ္ဍာရေးကို တကယ်ပင် ဂရုစိုက်ပါက ထိုသို့ အလွယ်တကူ စိတ်ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။ ကျွမ်းချီရှန်းက ဘာမှဝင်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ချူမင်လီက ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက်မှသာ သူက စကားစလိုက်သည်။ "ပယ်ဖျက်လို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာ သတ်မှတ်ချက် နှစ်ခု ရှိတယ်။"

ငွေပြန်ရရန် စိတ်စောနေသော လျိုဟူ အတွင်းရေးမှူးက သတ်မှတ်ချက်များကို ဂရုမစိုက်ပေ။ "ပြောလေ။"

ကျွမ်းချီရှန်းက စပြောခဲ့သည်။ "ပထမအချက်ကတော့၊ ကျွန်တော်တို့က ယုံကြည်စိတ်ချရမှုမရှိတဲ့ မိတ်ဖက်တွေနဲ့ အလုပ်မလုပ်ဘူး။ ဒီငွေပြန်အမ်းမှု ပြီးသွားတာနဲ့၊ လျိုဟူကို အနည်းဆုံး သုံးနှစ်အထိ ဘယ်ပစ္စည်းမှ ရောင်းချပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

၎င်းမှာ ယန်ရွှယ်နှင့် ကြိုတင်သဘောတူထားသည့် အချက်ဖြစ်သည်။ သုံးနှစ်ကြာသည့်အခါ လျိုဟူ သစ်တောဌာနကို မည်သူက တာဝန်ယူမည်နည်းဆိုသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် လောလောဆယ်တွင်မူ စင်တာသည် သူတို့ကို မှိုမျိုးစေ့ တစ်ပုလင်းမှ ရောင်းချပေးမည် မဟုတ်ပေ။

လျိုဟူ အတွင်းရေးမှူးက ကြီးကြီးမားမား တစ်ခုခုဟု ထင်နေခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ သာမန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ သူက မှိုမစိုက်တော့ပါက သူတို့၏ မျိုးစေ့များကိုလည်း အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်မည်နည်း။

သူက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ "နောက်တစ်ခုက ဘာလဲ"

သူက အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်သဖြင့် အားလုံးက သူ့ကို လှမ်းကြည့်ကြသည်။

ကျွမ်းချီရှန်းက သူသည် နောက်နှစ်နှင့် နောက်နောက်နှစ်များတွင်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် သဘောတူနိုင်ပါစေဟု မျှော်လင့်နေသည်။ "ဒုတိယအချက်ကတော့ ဆုံးရှုံးမှုတွေအတွက် လျော်ကြေးကို တွက်ချက်ဖို့ပါပဲ။"

"ဆုံးရှုံးမှုလား"

ဤစကားက လျိုဟူ အတွင်းရေးမှူးကို ထိသွားစေသည်။ သူ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိတာပေါ့"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ရွှယ်က ချိုသာစွာ ပြုံးရင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်တို့ရဲ့ အော်ဒါကို လက်ခံပြီးနောက်မှာ ကျွန်မတို့ ဘာမှပြင်ဆင်ထားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

သူမသည် မှတ်စုစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ပြီး၊ ကျိုးဝမ်ဟွေ့က ပေသီးခုံကို ထုတ်လိုက်သည်။