အခန်း (၁၈၀)

သစ်ထုတ်လုပ်ရေးသည် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အတွင်းရေးမှူးထန်အနေဖြင့် ချီဖန့် အပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် အပြည့်အဝ ပုံမထားသော်လည်း အခြေအနေကိုမူ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အစိတ်အပိုင်းများ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် သူသတင်းရရှိခဲ့ပြီး၊ နောက်ထပ် နှစ်ရက်အကြာတွင် ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသည်။

ချူမင်လီက သူ့ကို အကြောင်းကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကျူ့ချိုင်-၅၀ မော်ဒယ်ဟောင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ မောင်းနှင်ဖူးသည့် အခြားမြို့မှ လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်ယူရန်လည်း အကြံပြုခဲ့သည်။

"ဒါက ချီဖန့်ရဲ့ အဆိုပြုချက်ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြုပြင်မွမ်းမံထားတာက မူလစနစ်နဲ့ ကိုက်ညီမှု ရှိမရှိဆိုတာကို သိဖို့အတွက် အဲဒါကို ရင်းနှီးကျွမ်းကျင်တဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ စမ်းသပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်"

ထိုအကြံပြုချက်မှာ ထိရောက်လှသည်။ အတွင်းရေးမှူးထန်သည် သူ၏လူများမှာ ကျူ့ချိုင်-၅၀ မော်ဒယ်အသစ်များနှင့်သာ အတွေ့အကြုံရှိသဖြင့်၊ အကယ်၍ ချီဖန့်၏ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုမှာ စံမမီခဲ့လျှင်ပင် သူတို့ ခွဲခြားနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ငွေကြေး အလဟဿဖြစ်ခြင်းက ပြဿနာအသေးအမွှားသာ ရှိသော်လည်း၊ သူ အမှန်တကယ် စိုးရိမ်သည်မှာ စက်ကို တောင်ပေါ်သို့ သစ်ထုတ်ရန် လွှတ်လိုက်မှ အသုံးမပြုနိုင်ကြောင်း သိရှိရပြီး အချိန်ကြန့်ကြာမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားမည်ကို ဖြစ်သည်။

ချူမင်လီသည် မည်သည့် သံသယမှ မဖြစ်စေရန်အတွက် စမ်းသပ်မောင်းနှင်မည့်သူကို ရှာဖွေသည့်ကိစ္စအား အတွင်းရေးမှူးထန်ကိုသာ ကိုယ်တိုင်ကိုင်တွယ်စေခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် စမ်းသပ်မှု အဆင်ပြေခဲ့လျှင်ပင် အတွင်းရေးမှူးထန်၌ မတင်မကျဖြစ်မှုများ ကျန်ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အတွင်းရေးမှူးထန်သည် အဆက်အသွယ်များ အသုံးပြုကာ အခြားမြို့မှ အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ် ထရက်တာမောင်းသမားတစ်ဦးကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ ကျူ့ချိုင်-၅၀ ကို ခြောက်နှစ်၊ ခုနစ်နှစ်ခန့် မောင်းနှင်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

"သူက ဒီစက်တွေ စရောက်ကတည်းက ပထမဆုံး စမ်းသပ်မောင်းနှင်ခဲ့တဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။ စိတ်ချပါ၊ သူက အတွေ့အကြုံ အများကြီးရှိတယ်။ မျက်စိမှိတ်ထားရင်တောင် မောင်းနိုင်လိမ့်မယ်"

အဆက်အသွယ်လုပ်ပေးသူက အတွင်းရေးမှူးထန်ကို အာမခံခဲ့သည်။

ထိုသူရောက်ရှိလာသောအခါ အတွင်းရေးမှူးထန်က သူ့ကို စက်မှုစက်ရုံသို့ ကိုယ်တိုင် လိုက်လံပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

ရောက်ရှိချိန်တွင် ကွင်းပြင်၌ ရပ်ထားသော ကျူ့ချိုင်-၅၀ နှစ်စီးကို တွေ့ရသည်။ အတွင်းရေးမှူးထန်က ၎င်းတို့ကို လေ့လာကြည့်ပြီး မေးသည်။

"ဘယ်စီးက အသစ်ပြုပြင်ထားတာလဲ"

"နှစ်စီးလုံးကို စမ်းကြည့်ပါ"

ချီဖန့် တိုက်ရိုက်မဖြေဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကျွမ်းကျင်မောင်းသမားကိုပဲ ဘယ်ဟာက မူလအတိုင်းဖြစ်ပြီး ဘယ်ဟာက ပြုပြင်ထားတာလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်ပါဦး။"

၎င်းမှာ ရဲရင့်သော ကြေညာချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပြုပြင်မွမ်းမံထားမှုမှာ အတွေ့အကြုံရှိ မောင်းသမားတစ်ဦးအတွက်ပင် မူလ ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်နှင့် ခွဲခြား၍ မရနိုင်လောက်အောင် တူညီသည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

အတွင်းရေးမှူးထန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ဤလူငယ်မှာ အေးစက်စက်နိုင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ပြောရဲသည့် သတ္တိတော့ ရှိသားပဲဟု တွေးမိသည်။ သို့သော် ပါရမီရှိသော လူငယ်များမှာ ထူးခြားသော စရိုက်များ ရှိတတ်စမြဲဖြစ်သဖြင့် သူ ဘာမှမမှတ်ချက်ပေးတော့ပေ။

"ဒါဆို စမ်းသပ်မှုကို စလိုက်ကြတာပေါ့။"

ငှားရမ်းထားသော မောင်းသမား ဆရာကြီးထန်က ချီဖန့်ကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ဤပြောဆိုချက်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ထင်မိသည်။ အကယ်၍ မည်သူမဆို ဤပြုပြင်မွမ်းမံမှုကို ပုံတူကူးနိုင်ပါက မူလထုတ်လုပ်သူများက ဘာအတွက် လိုအပ်တော့မည်နည်း။

သို့သော် ၎င်းမှာ သူ၏ငွေ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ချန်ရှန်း ခရိုင်က အရင်းအမြစ်များကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးချင်သည်ဆိုလျှင်လည်း ၎င်းမှာ သူတို့ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။

ဆရာကြီးထန်သည် သူ၏အတွေးများကို ဖွင့်မပြောပေ။ အတွင်းရေးမှူးထန်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်သောအခါ သူက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျွမ်းကျင်လှသော အမူအရာဖြင့် ထရက်တာပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

အတွင်းပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဟိုက်ဒရောလစ်ဆလင်ဒါအိမ်ကို သံပြားဖြင့် အုပ်ထားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အမြင်ဖြင့် ခွဲခြား၍မရအောင် လုပ်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏အမြင်အရမူ ၎င်းမှာ အပိုအလုပ်သာ ဖြစ်သည်။ ဤစက်များနှင့် နေ့စဉ် ထိတွေ့နေရသော ထရက်တာမောင်းသမားများအတွက် ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲထားသည်ကို အမြင်နှင့် မဟုတ်ဘဲ အထိအတွေ့နှင့်တင် ခွဲခြားနိုင်ပေသည်။

ဆရာကြီးထန်သည် ၎င်းကို မကြည့်တော့ဘဲ မောင်းနှင်သူထိုင်ခုံတွင် အခြေချကာ စိမ်းနေသေးသော ကျူ့ချိုင်-၅၀ နှင့် အသားကျအောင် ပြင်ဆင်ပြီး စက်နှိုးလိုက်သည်။

မကြာမီပင် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော အင်ဂျင်သံကြီး ဟိန်းထွက်လာပြီးနောက် ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်က စတင်အလုပ်လုပ်ကာ ဧရာမစက်ကြီးမှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။

အတွင်းရေးမှူးထန်၊ ချူမင်လီနှင့် ချီဖန့်တို့သည် အကွာအဝေးတစ်ခုမှ ရပ်ကြည့်နေကြစဉ် ဆရာကြီးထန်က ကွင်းပြင်အတွင်း စက်ကို ပတ်မောင်းနေသည်။ ထို့နောက် အတွင်းရေးမှူးထန်က နောက်ဘက်ရှိ တောင်ကုန်းဆီသို့ ညွှန်ပြကာ လမ်းကြမ်းတွင် စမ်းသပ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

သစ်ထုတ်လုပ်ရေး ထရက်တာတစ်စီး၏ စစ်မှန်သော စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ကြမ်းတမ်းသော မြေပြင်ပေါ်တွင်သာ ရှိသည်ာ မြေပြန့်တွင် ကောင်းနေရုံနှင့် မရဘဲ တောင်ကုန်းတောင်စောင်းများကိုပါ ကိုင်တွယ်နိုင်ရမည်။

ဆရာကြီးထန်က လက်မြှောက်၍ အချက်ပြလိုက်ပြီး တောင်ကုန်းဆီသို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ မောင်းနှင်သွားသည်။

အေးစက်ခိုင်မာသော သံချိန်းပတ်လမ်းများသည် မြေပြင်ကို နင်းခြေသွားပြီး မကြာမီပင် တောင်တက်လမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လုံလောက်သော မြင်းကောင်ရေအားကြောင့် ထရက်တာသည် အရှိန်မပျက်ဘဲ တောင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။

ယခုအခါ ဆရာကြီးထန်မှာ အသားကျသွားပြီဖြစ်ကာ သူရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သော တောင်တက်မြေပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုင်တွယ်မောင်းနှင်မှုမှာ အစပိုင်းကထက် ပို၍ ရဲတင်းလာသည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် မတ်စောက်သော ကုန်းစောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး၊ ထို့နောက် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ကြည့်သည်။ ထရက်တာသည် ထိုအတားအဆီးအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွှားနိုင်ပြီး တောင်တန်းရှုခင်းများကြားတွင် နွယ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူစွာ ရွေ့လျားနေသည်။

အတွင်းရေးမှူးထန်နှင့် အခြားသူများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာကြသဖြင့် အနောက်တွင် ကျန်ရစ်သော်လည်း၊ စက်ကြီးမှာ သစ်တောအတွင်း လွယ်ကူစွာ သွားလာနေသည်ကို မြင်နေရဆဲဖြစ်သည်။

"စွမ်းအားကတော့ လုံလောက်တဲ့ပုံပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီကုန်းစောင်းကို တက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ချန်ရှန်းခရိုင်မှ ထရက်တာမောင်းသမားဟောင်းကြီးက တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

တောင်ပေါ်သို့မူ သူတို့အားလုံး မတက်ကြဘဲ အောက်ခြေတွင်သာ ဆရာကြီးထန် ပြန်ဆင်းလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့က အခြား သစ်ထုတ်လုပ်ရေး ထရက်တာ ကျူ့ချိုင်-၅၀ တစ်စီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါကို ဆွဲနိုင်စွမ်း စမ်းကြည့်ရအောင်။"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သစ်ထုတ်လုပ်ရေး ထရက်တာတစ်စီး၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ သစ်တုံးများကို စုဆောင်းရန် ဖြစ်သည်။ လမ်းကြမ်းတွင် သွားနိုင်ရုံနှင့် မလုံလောက်ဘဲ လေးလံသော သစ်တုံးများကိုပါ ဆွဲယူနိုင်ရမည်။

သို့သော် ယခုမှာ သစ်ထုတ်လုပ်သည့် ရာသီမဟုတ်သဖြင့် ဆွဲစရာ သစ်တုံးမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အခြား ကျူ့ချိုင်-၅၀ တစ်စီးကို ဆွဲခိုင်းပြီး စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် စက်တစ်စီး ပျက်သွားလျှင် ပြုပြင်ရန်အတွက် အခြားစက်တစ်စီးဖြင့် ဆွဲယူလေ့ရှိသည်။

မကြာမီပင် ဆရာကြီးထန်က ထရက်တာကို အနားတွင် ရပ်လိုက်သည်။ အကူအညီမလိုဘဲ သူနှင့် ချန်ရှန်းကောင်တီမှ မောင်းသမားတို့သည် အခြား ကျူ့ချိုင်-၅၀ ကို သံကေဘယ်ကြိုးဖြင့် စက်အနောက်တွင် ချိတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ခိုင်မြဲကြောင်း သေချာသွားသောအခါ ဆရာကြီးထန်သည် မောင်းနှင်သူထိုင်ခုံသို့ ပြန်တက်သွားသည်။ အားလုံး ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သေချာစေပြီးမှ သူ စက်နှိုးလိုက်သည်။

အားလုံး၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် သံကေဘယ်ကြိုးသည် တဖြည်းဖြည်း တင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကြီးကြီးမားမား အားစိုက်စရာ မလိုဘဲ ဒုတိယ ကျူ့ချိုင်-၅၀ စက်ကြီးမှာ ရှေ့သို့ အောင်မြင်စွာ တရွတ်တိုက် ပါလာတော့သည်။

ချန်ရှန်းခရိုင်မှ ထရက်တာမောင်းသမားဟောင်းကြီးက ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။"ဒါက မော်ဒယ်ဟောင်း ကျူ့ချိုင်-၅၀ တွေထဲက တစ်စီး ဖြစ်ရမယ်။ ဆွဲအားက တကယ်ကို အားရစရာပဲ"

ဆရာကြီးထန်လည်း ထိုအတိုင်းပင် တွေးမိသည်။ စမ်းသပ်မှုအပြီးတွင် သူသည် စက်ကိုရပ်ကာ အတွင်းရေးမှူးထန်နှင့် ချူမင်လီတို့ကို အစီရင်ခံခဲ့သည်။

"ဒါက ကျူ့ချိုင်-၅၀ ရဲ့ ရှေ့ပြေး မော်ဒယ်တွေထဲက တစ်စီး ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။"

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ ချောမွေ့လှသည်။ ပြုပြင်မွမ်းမံထားသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ သူ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စက်ထက်ပင် ပို၍ တုံ့ပြန်မှု ကောင်းမွန်နေသလို ခံစားရသည်။

အတွင်းရေးမှူးထန်သည် ချီဖန့်ကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ချီဖန့်၏ မျက်နှာထားမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

"နောက်တစ်စီးကို စမ်းကြည့်ရအောင်" ချီဖန့် ပြောလိုက်သည်။

ဆရာကြီးထန်က မငြင်းဆန်ပေ။ သူသည် ဒုတိယ ထရက်တာပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက စက်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့ ရောက်လာတာဖြစ်လို့ သေသေချာချာ စမ်းသပ်တာက ပိုကောင်းသည်။

ဤတစ်စီးတွင်လည်း ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်ပေါ်တွင် သံပြားဖြင့် အုပ်ထားပြီး ရှေ့ကစက်နှင့် အနေအထား အတူတူပင်ဖြစ်ရာ ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဆရာကြီးထန်သည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ ပုံမှန်အတိုင်း စက်နှိုးလိုက်သည်။ သို့သော် ခဏမျှ မောင်းကြည့်ပြီးနောက် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။

တောင်တက်ခြင်း၊ ကုန်းစောင်းတက်ခြင်းနှင့် ကျင်းများကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းများ လုပ်ဆောင်နေစဉ် သူ၏ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ပင် ကြုတ်လာသည်။ ဆွဲအားကို စမ်းသပ်ပြီးချိန်အထိ သူသည် ထရက်တာပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ အကြာကြီး ထိုင်နေမိသည်။

အခြားသူများ အနားသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာမှသာ သူ အောက်သို့ ဆင်းလာသော်လည်း မျက်နှာကမူ မကြည်လင်သေးပေ။ အတွင်းရေးမှူးထန်၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် တွေးလိုက်မိသည်။

"ဒါက ဟိုတစ်စီးထက် အများကြီး ပိုညံ့နေလို့လား"

အကွာအဝေးတစ်ခုမှ ကြည့်လျှင်တော့ သူ ဘာကွာခြားချက်မှ မတွေ့ရပေ။ သူက အပြင်လူဖြစ်လို့ နားမလည်တာများလား။

ဒါပေမဲ့ သူက အပြင်လူဆိုရင်တောင် သူ့ဘေးမှာ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ထရက်တာမောင်းသမား ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား။ သူလည်း ဘာပြဿနာမှ မတွေ့ခဲ့ဘူးလေ။

အတွင်းရေးမှူးထန်သည် ဤကိစ္စကို လက်လျှော့ရမလား သို့မဟုတ် ချီဖန့်ကို ထပ်ပြီး ပြုပြင်ခိုင်းရမလားဟု စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ဆရာကြီးထန်က မော့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒီနှစ်စီးလုံးက ကျူ့ချိုင်-၅၀ မော်ဒယ်ဟောင်းတွေပဲလား"

အတွင်းရေးမှူးထန် ကြောင်သွားခဲ့သည်။ အခြားသူများလည်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး မည်သူမျှ ချက်ချင်း စကားမပြောနိုင်ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ဆရာကြီးထန်က ချီဖန့်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "ခင်ဗျားတို့က ကျူ့ချိုင်-၅၀ အဟောင်းကိုပဲ ပုံတူကူးပြီး နောက်ထပ် အတူတူတစ်စီး တပ်ဆင်လိုက်တာလား"

ဘတ်ဂျက် ကန့်သတ်ချက်များအရ ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရန်ပုံငွေများကို အတွင်းရေးမှူးထန် ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်အပြည့်အစုံ ကုန်ကျစရိတ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံသာ ရှိသည်။

အတွင်းရေးမှူးထန်လည်း ချီဖန့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ချီဖန့်က ဆရာကြီးထန်ကို မေးခွန်းတစ်ခုဖြင့် ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဘယ်တစ်စီးက မောင်းရတာ ပိုလွယ်လဲ"

ဤမေးခွန်းက ဆရာကြီးထန်၏ ယူဆချက်ကို ပယ်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ သူ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသည်။"သူတို့က အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

သူ ဤကဲ့သို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။ စောစောက မောင်းနှင်နေစဉ်တွင် ၎င်းတို့မှာ ထပ်တူကျသည်ဟု ယူဆခဲ့ပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံထားသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

သို့သော် ချီဖန့်က မေးလာသဖြင့် သူ သေသေချာချာ ပြန်စဉ်းစားပြီးနောက် ပထမစက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒီတစ်စီးပါ။ ဒါက ပိုပြီး ချောမွေ့တယ်။"

ချီဖန့် ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် စက်ပေါ်သို့ တက်ကာ ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော သံပြားကို စတင် ဖြုတ်လိုက်သည်။

ဆရာကြီးထန်လည်း ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားသလို ချန်ရှန်းခရိုင်မှ မောင်းသမားလည်း လိုက်သွားသည်။ အတွင်းရေးမှူးထန်၊ ချူမင်လီနှင့် အခြားသူများမှာ အောက်မှ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

သံပြားကို ဖြုတ်လိုက်သောအခါ ဆရာကြီးထန်သည် ပထမဆုံး စစ်ဆေးကြည့်ရှုသူ ဖြစ်လာပြီး၊ ပထမဆုံး အံ့အားသင့်သွားသူလည်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက မဟုတ်ဘူးလား"

ယခုအချိန်တွင် အခြားသူများပင် စစ်ဆေးရန် မလိုတော့ပေ။ ကျူ့ချိုင်-၅၀ အဟောင်း၏ ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်ကို ခြောက်နှစ်၊ ခုနစ်နှစ်ခန့် မောင်းနှင်လာသော ဆရာကြီးထန်ထက် ပိုသိမည့်သူ မရှိပေ။

သို့သော်လည်း ချီဖန့်သည် အခြားစက်တစ်စီးထံသို့ သွားကာ ၎င်း၏ သံပြားကိုလည်း ဖြုတ်ပြလိုက်သည်။ ဆရာကြီးထန် စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် သူ၏ အံ့သြမှုမှာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ မဟုတ်ဘူး။"

ဆိုလိုသည်မှာ ချီဖန့်သည် ကျူ့ချိုင်-၅၀ အဟောင်း၏ ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်ကို ပုံတူကူးရုံသာမက ၎င်းကို ပို၍ ချောမွေ့ပြီး တုံ့ပြန်မှု ပိုကောင်းအောင် တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆရာကြီးထန်သာမက ချန်ရှန်းခရိုင်မှ လူများပင် မှင်သက်သွားကြသည်။ ချန်ရှန်းမှ မောင်းသမားသည် သူ၏ အံ့သြမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဒါကို မင်း ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

သို့သော် ချီဖန့်က တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ "ကျွန်တော်က တိုးတက်အောင် လုပ်လိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျူ့ချိုင်-၅၀ အဟောင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ သုံးထားတော့ ပွန်းပဲ့ပျက်စီးမှုတွေ ရှိနေတာပါ။"

စက်အဟောင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ချန်ရှန်းကောင်တီမှ စက်များမှာ လေးနှစ်သာ ရှိသေးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အစိတ်အပိုင်းများမှာ ပွန်းပဲ့မှု သက်သာသည်။

သို့သော် သူသည် ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်ဟောင်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် တူညီအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာပင် အလွန်အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းမှာ ပြုပြင်မွမ်းမံမှု တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်ကလည်း မည်မျှ ရှိသနည်း။

ခဏမျှ မည်သူမျှ စကားမပြောနိုင်ကြပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အတွင်းရေးမှူးထန်က ချူမင်လီကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူ တကယ် အရည်အချင်းရှိတာပဲ"

အတွင်းရေးမှူးထန်က ချီးကျူးလိုက်သဖြင့် ချူမင်လီက နှိမ့်ချစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်းအေးတဲ့ ရာသီဥတုမှာ ဘယ်လိုရှိမလဲဆိုတာကိုတော့ စောင့်ကြည့်ရပါဦးမယ်။ ထိခိုက်မှု ရှိမရှိဆိုတာပေါ့"

အရင်က ဟိုက်ဒရိုစတက်တစ်စနစ်ပါသော အုပ်စုမှာ အပူချိန်နိမ့်ချိန်တွင် ချွတ်ယွင်းခဲ့သဖြင့်၊ ၎င်းမှာ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော စိုးရိမ်စရာ အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် အတွင်းရေးမှူးထန် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီကျမှ ကြည့်ကြတာပေါ့"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချီဖန့်သည် အောင်မြင်ခဲ့ပြီပင်။ ပြီးတော့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုမှာ ဆောင်းရာသီ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုက ခံနိုင်ရည်ရှိမရှိ ဆိုသည်ကိုပင်။

ပြန်ရောက်ပြီးနောက် အတွင်းရေးမှူးထန်က ချူမင်လီကို မေးခဲ့သည်။ "ငါတို့ ခရိုင်မှာ ဒီဆောင်းရာသီ သစ်ထုတ်လုပ်ရေးကို မကျော်ဖြတ်နိုင်လောက်အောင် အခြေအနေဆိုးနေတဲ့ ထရက်တာ ဘယ်နှစ်စီး ရှိလဲ"

"ပြုပြင်ရေးအရောင်းဆိုင်တွေကို အစီရင်ခံစာ တင်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်" ချူမင်လီ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မနှစ်က စစ်ဆေးချက်အရ အနည်းဆုံး သုံးစီး ဒါမှမဟုတ် လေးစီးလောက်က အခြေအနေ မကောင်းဘူး။"

"ဒီပြုပြင်ထားတဲ့စက်က ခံနိုင်ရည်ရှိမရှိ ကြည့်ရအောင်။ အကယ်၍ နောက်လအထိ ချောချောမွေ့မွေ့ ရှိနေသေးရင် သစ်ထုတ်လုပ်ရေး ရာသီမစခင် နောက်ထပ် နှစ်စီးကို ထပ်ပြီး ပြုပြင်ကြတာပေါ့။"

အတွင်းရေးမှူးထန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကယ်၍ ထိုစက်များကို မပြုပြင်ပါကလည်း တောင်ပေါ်တွင် ပျက်သွားနိုင်ခြေရှိပြီး ပြုပြင်စရိတ် အများကြီး ကုန်ကျမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

အပြန်လမ်းတွင် ချူမင်လီသည် ချီဖန့်နှင့် တွေ့ဆုံပြီး ထိုအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။ သို့သော် ချီဖန့် သူ့ကို မေးလိုက်သည်။

"ဌာနအနေနဲ့ ဖယ်ထုတ်လိုက်တဲ့ ဟိုက်ဒရိုစတက်တစ်စနစ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

၎င်းမှာ ချူမင်လီ မစဉ်းစားမိခဲ့သော အချက်ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုကဲ့သို့ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများကို အဟောင်းများအဖြစ်သာ သဘောထားလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ချီဖန့်က မေးလာသဖြင့် သူ့တွင် အစီအစဉ်တစ်ခုခု ရှိနေရမည်ဟု ယူဆကာ ချူမင်လီက ပြန်မေးလိုက်သည်။

"မင်း အဲဒါတွေကို လိုချင်လို့လား"

"ဟုတ်ကဲ့" ချီဖန့် ဝန်ခံလိုက်သည်။ "ဟိုက်ဒရိုစတက်တစ်စနစ်အဟောင်းကို ပိုကောင်းအောင် လုပ်လို့ရမလားဆိုတာ ကျွန်တော် ကြည့်ချင်လို့။"

အမှန်တရားမှာ သူ၏ ဆရာနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော စီမံကိန်းမှာ ပြီးခါနီးအချိန်တွင် အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ၎င်းကို မည်သို့ ပြည့်စုံအောင် လုပ်ရမည်ကို သူ အကြိမ်ကြိမ် တွေးတောခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် မည်မျှပင် သီအိုရီအရ တွေးတောပါစေ လက်တွေ့ စမ်းသပ်မှုနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ သူသည် ဆရာ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို အခြားသူများလက်သို့ မအပ်နှံလိုပေ၊ အထူးသဖြင့် ဝူရှင်းသဲ့က ထိုစီမံကိန်းသည် မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာမည်မဟုတ်ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုမှာ ဤစွန့်ပစ် အစိတ်အပိုင်းများကို အသုံးပြုကာ စမ်းသပ်မှုကို တစ်စချင်းစီ ပြန်တည်ဆောက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ ယန်ရွှယ် ပြောသကဲ့သို့ပင် ထိုနေ့ရက်သည် တစ်နေ့တွင် ရောက်ရှိလာနိုင်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ ထိုနေ့ရက် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ကို ချီဖန့် ပို၍ ယုံကြည်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ရှိ စောင့်ဆိုင်းနေရသော ကာလမှာ ထိုနေ့ရက် ရောက်ရှိလာရန်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများသာ ဖြစ်သည့်အလားပင်။