အခန်း (၂၅၉-၂၆၁)
Vol. 18 Ch. 259-261
အခန်း (၂၅၉) နောက်ဆုံးသော ငြိမ်းချမ်းချိန်..ဒဏ္ဍာရီ တွေကို မြေကြီးထဲမှာ မြှုပ်နှံခဲ့ကြပြီ
သင်္ဘောကြီး စီမံကိန်း စတင်ခဲ့သည်မှာ ရက်ပေါင်း (၃၀) တိတိ ပြည့်မြောက်သွား၏။
နားကွဲမတတ် ဆူညံနေခဲ့သော စက်ရုံကြီးများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ချေပြီ။
အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ဂြိုဟ် တွန်းကန်အားပေးစက် (၁၂,၀၀၀) အားလုံးကို တပ်ဆင်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီပင်။ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်နှင့် တွင်းနက်ကြီးများထဲတွင် သံမဏိ ဘီလူးကြီးများပမာ တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်မောကျနေကြသည်။
မုန်တိုင်း မလာမီ လေငြိမ်နေသည့်အလား ကျောချမ်းဖွယ် တိတ်ဆိတ်မှုကြီး တစ်ခုက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေတော့၏။
ကွေ့ယွမ် ဖက်ဒရေးရှင်း၊ အမြင့်ဆုံး အမိန့်ပေး မျှော်စင်ကြီး ၌၊
ကျန်းချန် သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အနီရောင် စာရင်း ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။
၎င်းကား အဆင့်တက်ခြင်း တွင် လိုက်ပါမည့်သူများ၏ စာရင်း ပင် ဖြစ်သည်။
သူက လူတိုင်းကို ခေါ်သွားချင်ခဲ့သည် မှန်သော်ငြား လက်တွေ့ဘဝကတော့ အလွန်တရာ ရက်စက်လွန်းလှသည်။ အဆင့်တက်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာမည့် လေဟာနယ် တုန်ခါမှု များနှင့် နယ်နိမိတ် ဖိညှစ်မှု များက သာမန် လူတစ်ယောက်၏ ရုပ်ခန္ဓာကို အသားစအဖြစ် ဆုတ်ဖြဲပစ်ရန် လုံလောက်လှ၏။ ရွှေအမြုတေအဆင့် နှင့်အထက် ကျင့်ကြံသူ များ၊ သို့မဟုတ် အထူး ခန္ဓာကိုယ် များ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော ကစားသမား များသာလျှင် ထို စကြဝဠာ အဆင့် တိုက်မိမှု ကြီးကို အသက်ရှင်လျက် ဖြတ်သန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သေမျိုး များ အနေဖြင့် ဤနေရာတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရမည်။
၎င်းက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးရန် သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ဤကမ္ဘာလောက ကြီးအတွက် မျိုးစေ့ လေး တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ရန်လည်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းချန် က စာရင်း ကို စုန့်ချန် ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေ၏။
“ကြေညာချက် တစ်ခု ထုတ်လိုက်ကွာ”
“ကစားသမား တွေ အကုန်လုံး သူတို့ရဲ့ သိုလှောင်အိတ် တွေကို ရှင်းလင်းကြဖို့ ပြောလိုက်... ယူသွားလို့ မရတဲ့ ပစ္စည်းတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် မလိုအပ်တော့တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို သေမျိုး တွေဆီမှာ ထားခဲ့ကြဖို့ ပြောလိုက်”“သူတို့ကို သွားပြောလိုက်ပါ... ဒါက စွန့်ပစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... ခွဲခွာခြင်း သက်သက်ပါပဲ လို့”
ကြေညာချက် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ငိုယို ဆူညံ ပွက်လောရိုက်မှု များ ဖြစ်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။
ကစားသမားများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် နောက်ပြောင် ရယ်မောနေတတ်ကြသော်ငြား ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်မျိုးတွင်မူ ထူးဆန်းသော နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု မျိုးကို ပြသလာကြသည်။
တကယ်တော့ ဒါက ဂိမ်း ထဲက ခွဲခွာခြင်း တစ်ခု သက်သက်ပဲဟု သူတို့ သိနေကြလို့များလား။ ဒါမှမဟုတ် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလုံးလုံး သေမျိုး တွေ လာပို့ပေးခဲ့ကြသော ထမင်းပူပူ ဟင်းပူပူ လေးတွေက သူတို့ရဲ့ ရင်ထဲကို နွေးထွေးသွားစေခဲ့၍များလား။
ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ တောင်ခြေရှိ ရင်ပြင်ကြီးမှာ ဧရာမ ပွဲဈေးတန်း ကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
“လာကြ... လာကြဟေ့... အိတ်သွန်ဖာမှောက် ရှင်းလင်းရေး ပွဲကြီး လာပြီကွ... အလကား ပေးမှာနော်... ငါ့ကို အစ်ကိုကြီး လို့ ခေါ်လိုက်ရုံပဲဟေ့”
'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' သည် သူ၏ မူလ ပထမဆုံး စက်ရုပ်ကြီး ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေ၏။ ထို စက်ရုပ်ကြီးမှာ ပြုပြင်ထားသော်ငြား ဒဏ်ရာဒဏ်ချက် များစွာ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက အားကျ မြတ်နိုးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည့် သေမျိုး ကလေးငယ် တစ်သိုက်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။
“ဒါက အဆင့် (၁) ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သုံး သေနတ် ရဲ့ ပုံစံကြမ်း ကွ... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှိနေသရွေ့ ပစ်လို့ ရတယ်... နောက်ဆိုရင် မိစ္ဆာ သားရဲ တွေနဲ့ တွေ့ရင် ပေါက်ပြား ကြီးတွေ သုံးမနေနဲ့တော့... သေနတ် နဲ့သာ ပစ်သတ်ပစ်လိုက် ကြားလား”
“ဒါက အလိုအလျောက် ရိတ်သိမ်း စက် ကြီးရဲ့ အူတိုင် ချစ်ပ်ပြား ပဲဟေ့... ထွန်စက် ပေါ်မှာ တပ်လိုက်ရင် တစ်နေ့ကို မြေဧက တစ်သောင်း လောက် အေးဆေး ရိတ်သိမ်းလို့ ရတယ်ကွ”
ထိုအခိုက်အတန့်လေးမှာပင် သူ့ကို အမြဲတမ်း အစားအသောက် လာပို့ပေးလေ့ရှိသော ဆံပင်갈လေး နှစ်ဖက် ချည်ထားသည့် ကောင်မလေး သည် ယခုလေးတင် ပြုတ်ထားသော ဝိညာဉ် ကြက်ဥ ခြင်းတောင်းလေး ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကြောက်ရွံ့ တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် လျှောက်လာသည်။
“အင်မော်တယ် သခင်ကြီး... ထွက်သွားတော့မှာလားဟင်”
ကောင်မလေး က ခေါင်းလေး မော့ကာ မေးလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးလေးများ ထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်နေ၏။
“နျူးနျူး ကိုရော ခေါ်သွားလို့ မရဘူးလားဟင်... နျူးနျူး က ထမင်းလည်း ချက်တတ်တယ်... စက်ရုပ် တွေကိုလည်း သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးတတ်တယ်နော်”
'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' မှာ တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ စစ်မြေပြင် တွင် မျက်တောင်မခတ်တမ်း လူသတ်ခဲ့သော ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သည့် စက်မှုနည်းပညာ အရူး ကြီးမှာ ယခုအခါ မည်သို့ လုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ခေါင်းကို ကုတ်နေတော့၏။
'ငါတော့ ဒုက္ခပါပဲကွာ... ဒီကလေးမလေး ကို ဘယ်လို ချော့ရမလဲ မသိတော့ဘူး'
သူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။
“ကောင်မလေး... ငါ သွားမယ့် နေရာက အရမ်း ဝေးတယ်ကွ... ပြီးတော့ စစ်တိုက်ဖို့ သွားတာလေ... အလည်အပတ် သွားတာ မှ မဟုတ်တာ”
သူက ဆောင့်ကြောင့် ထိုင်ချလိုက်ရာ ဧရာမ သတ္တု စက်ရုပ် ခေါင်းကြီးက ကောင်မလေး ၏ အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး တဝီဝီ မြည်နေသော အီလက်ထရောနစ် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
“ငါ ထွက်သွားပြီးရင်... ဒီ ပထမဆုံး စမ်းသပ် ပုံစံ စက်ရုပ် ကြီးက မင်းအပိုင်ပဲ”
သူက ထိန်းချုပ်ခလုတ်ခုံ ပေါ်တွင် နှစ်ချက်ခန့် နှိပ်လိုက်ပြီး ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ချိတ်ဆက်မှုကို ဖြုတ်ချလိုက်ကာ အပြာရောင် လင်းလက်နေသော ထိန်းချုပ်ရေး အူတိုင် လေး တစ်ခုကို ကောင်မလေး ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
“ဒီအထဲမှာ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အချက်အလက် တွေ အကုန်လုံး ပါတယ်... နောင်တစ်ချိန်ချိန် မင်းကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ သူ ရှိရင်ဖြစ်ဖြစ်... ကောင်းကင် ပေါ်ကနေ လူဆိုး တွေ ဆင်းလာပြီး မင်းတို့ ပစ္စည်းတွေကို လာလုရင်ဖြစ်ဖြစ်... ဒီအထဲ ဝင်ပြီး ဟို အနီရောင် ခလုတ် ကိုသာ နှိပ်ချလိုက်”'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' က ကောင်းကင်ယံသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ သူ၏ လေသံမှာ မာနထောင်လွှားမှု များနှင့်အတူ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု များလည်း ရောနှောနေ၏။
“ဂန်းဒမ်း စက်ရုပ်ကြီး ကို ဘယ်လို မောင်းရမလဲ ဆိုတာ မင်းကို ငါ သင်ပေးခဲ့ပြီးပြီပဲ... အချိန်ကျလာရင် အဲဒီကောင် တွေရဲ့ ဖင်ကို ငါ့ကိုယ်စား ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်စမ်း ကြားလား”
ကောင်မလေး က အူတိုင် လေးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်ရည်များ စီးကျနေလျက် ခေါင်းကို လေးနက်စွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
... ... ...
အခြားတစ်ဖက်ရှိ ဇာ့ဂ် နယ်မြေ ၌၊
အနုပညာ အမြင် အရ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည် မှန်သော်ငြား အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။
'ဝက်ဝံ' သည် ဇာ့ဂ် ကစားသမား တစ်သိုက်ကို ဦးဆောင်ကာ တောင်သူ အဘိုးအို တစ်သိုက်ထံသို့ တာဝန်များ လွှဲပြောင်းပေးနေ၏။
“အဘိုး... ဒါက ဝါးမျိုသူ နံပါတ် (၂) လောက်ကောင် လေးပဲ”
'ဝက်ဝံ' က မြေကြီးပေါ်တွင် အမှိုက်များကို စားသောက်နေသော ဖြူဖြူဖွေးဖွေး နှင့် ဖောင်းအစ်နေသည့် ပိုးကောင် ကြီး တစ်ကောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆိုသည်။
“သူက သီးနှံ တွေကို မစားဘူး... ကျိုင်းကောင် တွေနဲ့ အိမ်သုံး အမှိုက် တွေကိုပဲ စားတာ... သူ စားပြီးသွားရင် စွန့်ထုတ်လိုက်တဲ့ မစင် တွေ အကုန်လုံးက အဆင့်အမြင့်ဆုံး သဘာဝ မြေသြဇာ တွေပဲဗျ... အခုကစပြီး ရွာမှာ ဓာတ်မြေသြဇာ ဖိုး သက်သာသွားပြီပေါ့”
“ပြီးတော့ ဒီကောင်လေး... သတိထားနော်... သူက ဘိန်းလင်းဗျ”
'ဝက်ဝံ' က သူ၏ ဘေးတွင် ခွေးတစ်ကောင်ပမာ ယဉ်ပါးစွာ ရပ်နေသော ဘိန်းလင်း တစ်ကောင်ကို ပုတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အကုန်လုံး လေ့ကျင့်ပေးထားပြီးပြီ... သူက ကျွန်တော့် အပေါ် အရမ်း သစ္စာရှိတယ်... အခုကစပြီး အိမ်စောင့်ဖို့ သူ့ကို အားကိုးလိုက်တော့... ကြက် လာခိုးရဲတဲ့ ကောင် ရှိရင် ခြေထောက်ကို တစ်ကိုက်တည်း ပြတ်အောင် ကိုက်ခိုင်းလိုက်”
တောင်သူ အဘိုးအို များမှာ ဤ အင်းဆက် ကြီးများကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေကြသော်ငြား သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာကြပြီး ဒေသထွက် စားစရာ ခြင်းတောင်း များကို ထုတ်ကာ ကစားသမားများ၏ လက်ထဲသို့ အတင်း ထိုးသိပ် ထည့်ပေးနေကြတော့၏။
“အင်မော်တယ် သခင်ကြီး တို့... ခင်ဗျားတို့ သွားပြီ ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲဗျာ”
“ရပါတယ် အဘိုးရာ”
'ဝက်ဝံ' က ရယ်မောလိုက်ပြီး မြေကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ မြေကြီး အောက်မှာ ဒုတိယ ဦးနှောက် ကြီး တစ်ခု ချန်ထားခဲ့တယ်... အဲဒါကြီးကို အာဟာရ မပြတ်အောင် သာ ကျွေးထားလိုက်... သူက ဒီမြေကြီးကို ရာသီဥတု သာယာပြီး သီးနှံ တွေ ဖြစ်ထွန်းအောင် ဆက်ပြီး ကာကွယ်ပေးသွားလိမ့်မယ်”
... ... ...
လူသား မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူ နယ်မြေ ၌၊
ရွှယ်တောက်နျန် သည် သူ၏ တစ်သက်တာ လေ့လာသင်ယူခဲ့သမျှ ဖြစ်သော 'ငါးနှစ်တာ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းခြင်း နှင့် သုံးနှစ်တာ သရုပ်ဖော် စမ်းသပ်ခြင်း'၊ 'ဝိညာဉ် စက်မှုပညာ အခြေခံများ' နှင့် 'အခြေခံ အဆင့်မှ အဆင့်တက်ခြင်း သို့- သေမျိုး များအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းညွှန်' အစရှိသော စာအုပ်များကို ကျောက်စိမ်းပြား များထဲသို့ ကူးယူကာ တောင်ပူစာလေး တစ်ခုပမာ ပုံထားသည်။
“ရပြီဟေ့”
ရွှယ်တောက်နျန် က ရွေးချယ်ထားသော သေမျိုး ကျောင်းသား ထူးချွန်သူ တစ်သိုက်ကို လှမ်းပြောလိုက်၏။
“နောင်အနာဂတ်မှာ... အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံတယ် ဆိုတာ ဝိညာဉ် အမြစ် ကို အားကိုးရတာ မဟုတ်တော့ဘူး... မင်းတို့ရဲ့ ဦးနှောက် ကို အားကိုးရတော့မှာကွ... ဒီစာအုပ် တွေထဲမှာ ငါတို့ ကမ္ဘာ ကနေ သယ်ဆောင်လာတဲ့ အမှန်တရား တွေ ပါတယ်... ဒါတွေကိုသာ သေချာ တတ်မြောက်သွားရင်... သေမျိုး တွေလည်း အမြောက်ကြီး တွေ တည်ဆောက်ပြီး ကောင်းကင် ပေါ် တက်လို့ ရသွားလိမ့်မယ်”
ထိုနေ့တွင် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ကြီး တစ်ခုလုံး၌ ယဉ်ကျေးမှု လူ့အဖွဲ့အစည်း များကို ကျော်လွန်သော တာဝန် လွှဲပြောင်းပေးမှု ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပါ၏။
စက်မှု ပုံစံကြမ်း များ၊ ဇီဝ နမူနာ များ၊ သိပ္ပံနည်းကျ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းညွှန် များ...။
ကစားသမား များသည် ကျောင်းပြီးတော့မည့် အထက်တန်း ကျောင်းသားကြီး များပမာ သူတို့ သယ်သွား၍ မရနိုင်သော ပစ္စည်းကောင်း များ အားလုံးကို မျိုးဆက်သစ် လေးများ၏ လက်ထဲသို့ အိတ်သွန်ဖာမှောက် လွှဲပြောင်းပေးအပ်နေကြသည်။
သူတို့ မသိခဲ့သည်မှာ...
နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် အပျက်အစီး များ ထက်မှ ယဉ်ကျေးမှု လူ့အဖွဲ့အစည်း အသစ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သောအခါ...
'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' ချန်ထားခဲ့သော စမ်းသပ် ပုံစံ စက်ရုပ်ကြီး မှာ ဘုရားကျောင်း တစ်ခု အတွင်း ကိုးကွယ်ခံရသော 'သံမဏိ စစ်နတ်ဘုရား' ကြီး ဖြစ်လာခဲ့၏။
'ဝက်ဝံ' ချန်ထားခဲ့သော ဝါးမျိုသူ အင်းဆက် ကြီးမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ 'ကံကောင်းခြင်း နိမိတ်ပြ မိစ္ဆာ သားရဲ' ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ရွှယ်တောက်နျန် ချန်ထားခဲ့သော ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ် များမှာ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူ များ ရိုသေလေးစားရသည့် 'သန့်စင်သော ကျမ်းစာများ' ဖြစ်လာခဲ့၏။
ဒါက ဒဏ္ဍာရီ များ၏ မူလအစ ပင် ဖြစ်တော့၏။
... ... ...
ညဉ့်နက်လာခဲ့လေပြီ။
နောက်ဆုံး အသုတ် ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းများကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်ပြီး သွားခဲ့လေပြီ။ ဆူညံနေခဲ့သော ရင်ပြင်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တောင်ကုန်းလေးများ ထက်တွင် တိုက်ခတ်နေသော ညနေခင်း လေညင်း သံများသာ ကျန်ရစ်တော့၏။
အမြင့်ဆုံး အမိန့်ပေး မျှော်စင်ကြီး ၏ ထိပ်၌၊
ကျန်းချန် သည် အောက်ဘက်ရှိ ပြန့်ကျဲနေသော မီးရောင်လေးများ နှင့် ယခုထက်တိုင် ခွဲခွာရန် ဝန်လေးနေကြဆဲဖြစ်သော ကစားသမား များနှင့် သေမျိုး များကို ငုံ့ကြည့်နေ၏။
စုန့်ချန် က အနားသို့ လျှောက်လာပြီး တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီည ကင်းလှည့် ဖို့ စီစဉ်ရဦးမလား... ဝိညာဉ် ဖျက်ဆီးရေး အခင်းအကျင်း ကြီး ရှိနေသေးတယ် ဆိုပေမဲ့... ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ က ကောင်တွေက လှည့်ကွက် တွေ သုံးလာနိုင်သေးတယ်လေ”
“မလိုဘူး”
ကျန်းချန် က ခေါင်းခါလိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များမှာ နက်နဲနေတော့၏။
“သူတို့က တပ်မတော် ကြီးကို စုစည်းထားပြီးပြီ ဆိုမှတော့... ဒီညမှာ ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်တာမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူတို့ စောင့်နေကြတာ... မနက်ဖြန် ငါတို့ ပျံတက်မယ့် အချိန်ကျမှ... သေမင်းတမန် ထိုးနှက်ချက် ကြီးကို ပေးဖို့ စောင့်နေကြတာကွ”
“ဒါကြောင့်... ဒီည က လုံခြုံတယ်”
'ဒါက ဒီကမ္ဘာလောကကြီး ထဲမှာ ငါတို့ အိပ်စက်ရမယ့် နောက်ဆုံးသော ငြိမ်းချမ်းတဲ့ ညချမ်း လေးပဲ...'
သူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။
ကျန်းချန် က လှည့်ကာ သူ၏ အနောက်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသော်ငြား အတင်းအဖျင်း နိုးကြားနေအောင် ကြိုးစားနေကြသော ကစားသမား များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“အမိန့်ပေးလိုက်”
ကျန်းချန် ၏ အသံမှာ နူးညံ့သွား၏။
“ဒီညအတွက် တိုက်ပွဲဝင် အသင့်အနေအထား တာဝန် တွေ အကုန်လုံးကို ဖျက်သိမ်းတယ် လို့”
“အရက် ဘားတိုက် ကြီးကို ဖွင့်လိုက်... အကောင်းဆုံး အသား တွေကို ထုတ်ယူကြ"
“အကုန်လုံးကို ပြောလိုက်... ဒီည ငါတို့ စစ်ပွဲ အကြောင်း မပြောဘူး၊ အဆင့်တက်ခြင်း အကြောင်းလည်း မပြောဘူး လို့”
“အားလုံးပဲ ဒီမြေကြီးကို သေချာ နှုတ်ဆက်ခွင့် ရပါစေကွာ”
စုန့်ချန် မှာ အံ့အားသင့်သွားသော်ငြား သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နီရဲလာပြီး ခေါင်းကို လေးနက်စွာ ညိတ်လိုက်သည်။
“အမိန့်အတိုင်းပါ ဂိုဏ်းချုပ်”
အမိန့် ထွက်ပေါ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နွေးထွေးသော မီးပုံ လေးများက ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ထောင့်တိုင်းတွင် လင်းလက်လာတော့၏။
ဒါက စစ်ပွဲ ၏ မီးခိုးငွေ့များ မဟုတ်ချေ။ ဒါက လူသားတို့၏ ဘဝ ဖြတ်သန်းမှု မှ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော မီးပွားလေးများ ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။
အခန်း (၂၆၀) နောက်ဆုံး ညချမ်း..ဒီညတော့ မမူးမချင်း မပြန်ကြေးဟေ့
သင်္ဘောကြီး စီမံကိန်း စတင်ပြီးနောက် ရက်ပေါင်း (၃၀) အကြာ၊ ညနေဆည်းဆာ အချိန်၊
ဝင်ကာနီး နေမင်း၏ နောက်ဆုံး ရောင်ခြည်တန်းများသည် ဝိညာဉ် ဖိနှိပ်ရေး သံကြိုးကြီးများ ဖုံးလွှမ်းခြင်း မခံရသော တောင်ထွတ်များပေါ်သို့ ဖြာကျနေ၏။
စီမံကိန်းအရ ဆိုလျှင် မနက်ဖြန် နံနက်ခင်းတွင် ပစ်လွှတ်မည် ဖြစ်သည်။
ယနေ့ညသည် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း အတွက်၊ ထို့အပြင် အခြားကမ္ဘာမှ လာသော ဤ စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး များအတွက် ဤကမ္ဘာလောကကြီးတွင် နေထိုင်ရမည့် နောက်ဆုံး ညချမ်း ပင် ဖြစ်တော့၏။
လေ့ကျင့်ရေး များ မရှိတော့။ ကုန်ထုတ်လုပ်မှု တာဝန် များလည်း မရှိတော့ချေ။ အလွန်တရာ တင်းကျပ်လှသော ကင်းလှည့် တာဝန် များကိုပင် ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျန်းချန် ထံမှ ထူးဆန်းသော အမိန့်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ဆာဗာတစ်ခုလုံးဆိုင်ရာ တာဝန် - နောက်ဆုံး ညစာ စားပွဲ။
တာဝန် ရည်ရွယ်ချက် - နေရာတစ်ခု ရှာပြီး ဒီကမ္ဘာလောကကြီး ကို သေချာလေး မျက်စိထဲ မှတ်ထားလိုက်ကြပါ”
... ... ...
ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ တောင်ခြေရှိ သေမျိုး မြို့တော်လေး ၌၊
တစ်ချိန်က ဆူညံ ပွက်လောရိုက်နေခဲ့သော ကုန်ထုတ်လုပ်မှု လိုင်းကြီးများမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့လေပြီ။
လမ်းမများ တစ်လျှောက်တွင် ရှည်လျားလှသော စားပွဲသောက်ပွဲ ကြီးများကို ခင်းကျင်းထားကြသည်။ ဤသည်မှာ တရားဝင် စီစဉ်ထားသော ပွဲလမ်းသဘင် တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အိမ်တိုင်းစေ့မှ မိသားစုများက သူတို့၏ အကောင်းဆုံး အခြောက်ခံ အသားများနှင့် နှစ်အကြာဆုံး ဆေးစိမ်အရက် များကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထုတ်ယူလာကြခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။
သေမျိုး များသည် ကစားသမားများ၏ လက်များကို ဆွဲကိုင်ထားကြပြီး အလွယ်တကူ ထွက်ခွာခွင့် မပေးကြချေ။
ပုံမှန် အချိန်များတွင် ဆိုလျှင် သူတို့သည် မြင့်မြတ်လှသော အင်မော်တယ် သခင်ကြီး များ၊ ဂန်းဒမ်း စက်ရုပ်ကြီး များကို မောင်းနှင်သည့် နတ်ဘုရားများ၊ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာ သားရဲကြီး များကို စီးနင်းထားသည့် ဇာ့ဂ် အဘိုးကြီး များ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် ယနေ့ညတွင်မူ သူတို့သည် အဝေးသို့ ခရီးရှည် ထွက်ခွာတော့မည့် အိမ်နီးချင်း အစ်ကိုကြီး များ၊ တူလေး များ သက်သက်သာ ဖြစ်နေတော့၏။
“သောက်ကြ... သောက်ကြပါဦးဗျာ... ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး တို့.. ညီအစ်ကို တွေ”
အသက် (၈၀) အရွယ် ရွာသူကြီး သည် နောက်ကျိနေသော ဆန်အရက် ပန်းကန်လုံး ကြီးကို တုန်ရီစွာ ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များမှာ နီရဲနေ၏။
“အဆင့်တက်ခြင်း ဆိုတာတွေ၊ ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ဆိုတာတွေကို ဒီအဘိုးကြီး ဘာမှ နားမလည်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့တွေသာ မရှိခဲ့ရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ် ကတည်းက ငါတို့ ရွာလေး ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ တွေရဲ့ စားသောက်တာ ခံလိုက်ရပြီ ဆိုတာကိုတော့ သေချာ သိတယ်ဗျ... ဒီတစ်ခွက် က တစ်ရွာလုံး ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်တဲ့ အနေနဲ့ တိုက်တာပါဗျာ”
ပုံမှန်ဆိုလျှင် အလုပ်ကြမ်း ကိုသာ သိသော တောကြမ်းကြီး 'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' မှာ ယခုအခါ ပန်းကန်လုံးကိုပင် မ မနိုင်တော့ချေ။
'သေစမ်းကွာ... ငါက စက်ရုပ်ကြီး ဖြစ်နေပြီလေ... ဘယ်လိုလုပ် သောက်လို့ ရမှာလဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီအဘိုးကြီး မျက်ရည်ဝဲနေတာ မြင်ရတော့ ငါ့ရင်ထဲ တစ်ဆို့ကြီး ဖြစ်လာတယ်... မဖြစ်ဘူး... တစ်ခုခုတော့ လုပ်မှ'
သူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ အီလက်ထရောနစ် မျက်လုံးများက တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထို အရက်ပန်းကန် ကို ယူကာ သူ၏ စက်ရုပ်ကြီး ၏ လောင်စာဆီ အင်ဂျင် တိုင်ကီ ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လောင်းထည့်လိုက်တော့၏။
“တကယ့် အရက်ကောင်း ကြီးပဲဗျို့”
သူက အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်သော်ငြား သူ၏ အသံတွင် သတ္တု ပွတ်တိုက်သံ အနည်းငယ် ရောနှောနေ၏။
“ရွာသူကြီး... ကျွန်တော့်ကို သတိရလာတဲ့ အခါကျရင်... ကောင်းကင် ပေါ်က ကြယ် တွေကိုသာ မော့ကြည့်လိုက်ပါဗျာ... အလင်းလက်ဆုံး ကြယ်လေး က ခင်ဗျားတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေတဲ့ ကျွန်တော် ပဲပေါ့”
အနီးနားရှိ စက်မှုနည်းပညာ မျိုးနွယ်စုဝင် ကစားသမား အချို့ကလည်း ဝင်ရောက် နောက်ပြောင် ဆူညံနေကြသည်။ အချို့က ကလေးငယ်များ အတွက် 'စက်ရုပ် အသွင်ပြောင်းခြင်း' များကို လုပ်ပြနေကြပြီး၊ အချို့ကမူ အဘွားအို တစ်ဦး၏ ယိုစိမ့်နေသော ခေါင်မိုးကို ဝင်ရောက် ပြင်ဆင်ပေးနေကြသည်။
ထိုညတွင်... အေးစက်သော သံမဏိ များပင်လျှင် နွေးထွေးမှု ရှိနေသည့်အလား ပင်။
... ... ...
တောင်နောက်ဘက်ရှိ ဇာ့ဂ် များ၏ အသိုက် အဝင်ဝ ၌၊
ဤနေရာတွင် စားသောက်ပွဲများ မရှိဘဲ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်မှုသာ ရှိနေ၏။
'ဝက်ဝံ' သည် ချောက်ကမ်းပါး စွန်းတွင် ထိုင်နေပြီး သူ အနှစ်သက်ဆုံး နှင့် ပထမဆုံး အကောင်ပေါက်လာခဲ့သော မိုးကြိုး သားရဲ ကြီး 'အဝါကြီး' က သူ၏ ဘေးတွင် ဝပ်နေ၏။
'အဝါကြီး' ကို မနက်ဖြန် ခေါ်သွား၍ မရနိုင်ချေ။ အကြောင်းမူကား သူ၏ မျိုးရိုးဗီဇ အစီအစဉ် များသည် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ၏ ဒေသခံ သက်ရှိ များ၏ အစီအစဉ် များ ဖြစ်နေသဖြင့် ကမ္ဘာ ကူးပြောင်းခြင်း နယ်နိမိတ် ၏ လေဟာနယ် ဆုတ်ဖြဲမှု ဒဏ်ကို လုံးဝ ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့် ပင်။
“အဝါကြီး... လိမ္မာတယ်နော်”
'ဝက်ဝံ' က မိုးကြိုး သားရဲ ကြီး၏ ကြမ်းတမ်းသော အပြင်ခွံကြီးကို ခွေးကြီး တစ်ကောင်ပမာ ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးနေ၏။
“အခုကစပြီး ဒီ သစ်တော ကြီးက မင်းအပိုင်ပဲ... ရွာသား တွေရဲ့ ဝက် တွေကို သွားခိုးစားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့... မင်းအတွက် အစာ တန်ချိန် တစ်သောင်း လောက် ငါ ချန်ထားပေးခဲ့တယ်... နှစ်ရာချီ စားလို့ ရတယ်... တကယ်လို့ ရွာသား တွေကို လာပြီး အနိုင်ကျင့်တဲ့ ကောင် တွေ့ရင်... ကိုက်ပစ်လိုက် ကြားလား”
“အူး... ဝူး... ”
တောင်တန်းကြီး တစ်ခုပမာ ဧရာမ အရွယ်အစား ရှိသော မိုးကြိုး သားရဲ ကြီးမှာ ယခုအခါ အပြစ်ပေးခံထားရသော ကလေးငယ် တစ်ဦးပမာ သူ၏ ခေါင်းကြီးဖြင့် 'ဝက်ဝံ' ၏ ခြေထောက်ကို ပွတ်သပ်ကာ တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားနေ၏။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီ ဆိုတာကို သူ အာရုံရနေသည့်အလား သူ၏ ဧရာမ လက်သည်းကြီးများက 'ဝက်ဝံ' ၏ အင်္ကျီစ ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လုံးဝ လွှတ်မပေးချေ။
'ခွေးကောင်လေး... မင်းကများ ငါ့ကို လာချွဲနေသေးတယ်... ငါက ဂိမ်း ကစားနေတာပါကွာ... ဘာလို့များ မျက်ရည်တွေ ကျချင်နေရတာလဲ... မျက်လုံးထဲ ဖုန်ဝင်သွားလို့ နေမှာပါ...'
'ဝက်ဝံ' က ခေါင်းကို မော့ကာ နက်ရှိုင်းလှသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဆေးလိပ် (မိစ္ဆာ ကမ္ဘာ မှ ရရှိသော ထူးဆန်းသည့် ဆေးရွက်ကြီး တစ်မျိုး) ကို အားပါးတရ ရှူရှိုက်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် နီရဲနေ၏။
“သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက ဂိမ်း တစ်ခု သက်သက်ပါကွာ... ဘာလို့ ငါ့မျက်လုံးထဲ သဲ တွေ ဝင်နေရတာလဲ”
“သွားပြီဟေ့... လိုက်ပို့စရာ မလိုဘူး”
သူက 'အဝါကြီး' ၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြတ်သားစွာ လှည့်ထွက်လာကာ စုရပ် ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့၏။
“အူးဝူး…..”
သူတို့၏ အနောက်ဘက်တွင် မိုးကြိုး သားရဲ ကြီး၏ လွမ်းဆွေးဖွယ် အူသံကြီး က တောင်ကြား တစ်လျှောက် အချိန်အတော်ကြာ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။
... ... ...
ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ပင်မ တောင်ထွတ်၊ ဘိုးဘေး ခန်းမဆောင် ၌၊
ရွှယ်တောက်နျန် သည် တစ်ကိုယ်တည်း တံမြက်စည်း တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ လှေကားထစ် တစ်ခုချင်းစီကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေ၏။
သူသည် လူသား မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ သံယောဇဉ် ကြီးမားလှသော စာပေ ဝါသနာရှင် လူငယ်လေး တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
သူက ယခင်က သူတို့ လုံးထွေး သတ်ပုဒ်ခဲ့ကြသော ရင်ပြင်ကြီး၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိစဉ်က အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းခဲ့သော ကျောက်တိုင်ကြီး၊ နှင့် “ရွှယ်တောက်နျန် ဒီနေရာကို ရောက်ခဲ့တယ်” ဟု ထွင်းထုထားခဲ့သော ရှေးဟောင်း ထင်းရှူးပင်ကြီး တို့ကို ဖြတ်သန်း လှည်းကျင်းသွား၏။
မနက်ဖြန်တွင် ဤအရာများ အားလုံးကို သူ သယ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တောင်တန်း များနှင့် မြစ် များကို သယ်ဆောင်သွားနိုင်သော်ငြား မှတ်ဉာဏ် များကိုတော့ သယ်ဆောင်သွား၍ မရနိုင်ချေ။
သူ၏ အနောက်တွင် ယခုလေးတင် ဂိုဏ်းဝင် အဖြစ် လက်ခံထားသော အန်ပီစီ တပည့် ငယ်လေး အချို့ က မျက်ရည်များ ဝဲလျက် လိုက်ပါလာကြ၏။
“ဆရာ... ကျွန်တော်တို့ ဆရာ့ကို အရမ်း လွမ်းနေတော့မှာပဲ”
ရွှယ်တောက်နျန် က သူ လုပ်လက်စ အလုပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လှည့်ကာ ထို လူငယ်လေးများ၏ မျက်နှာကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။ (သူတို့သည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မလုံလောက်သဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။)
“ဘာလို့ ငိုနေကြတာလဲ... ငါတို့ ကျင့်ကြံသူ တွေ ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံ ကို ဆန့်ကျင် တဲ့ လမ်းစဉ် ကို လျှောက်လှမ်းနေကြတာလေ... ခွဲခွာခြင်း ဆိုတာ... ပိုမို ကောင်းမွန်တဲ့ ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခြင်း တွေ အတွက်ပဲကွ”
သူက အိတ်ကပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဘိုးဘေး ခန်းမဆောင် ၏ ယဇ်ပလ္လင် ပေါ်တွင် လေးနက်တည်ကြည်စွာ တင်ထားလိုက်၏။
“ဒါက မင်းတို့အတွက် ငါ ချန်ထားခဲ့မယ့် နောက်ဆုံး အိမ်စာ ပဲ... နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင် ကြာရင်... ကောင်းကင်ဘုံ ကနေ မင်းတို့ကို ငါ စောင့်နေမယ်... အဲဒီအချိန်ကျမှ မင်းတို့က အဆင့်တက် မလာနိုင်သေးဘူး ဆိုရင်တော့...”
ရွှယ်တောက်နျန် က မျက်နှာကို တမင်တကာ တင်းမာဟန် ဆောင်လိုက်သည်။
“အောက်ဘက် ကမ္ဘာ ထိ ဆင်းလာပြီး မင်းတို့ ဖင် တွေကို အရိုက်ခံရမယ် မှတ်”
တပည့် ငယ်လေး များမှာ မျက်ရည်များ ကျနေသည့် ကြားမှပင် ရယ်မောလိုက်ကြပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် နဖူးနှင့် ထိကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ပြန်မထဘဲ နေနေကြတော့၏။
... ... ...
အမြင့်ဆုံး အမိန့်ပေး မျှော်စင်ကြီး ၏ ထိပ်၌၊
အေးမြသော ညလေညင်း လေးက တိုက်ခတ်နေ၏။ ကျန်းချန် သည် လက်ရန်း ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အရက်အိုး လေး တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
အောက်ဘက်ရှိ လင်းထိန်နေသော မြို့တော်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်ရင်း၊ လမ်းမများပေါ်တွင် မူးယစ်ကာ ဆူညံ သောင်းကျန်းနေကြသော ကစားသမား များကို ငုံ့ကြည့်ရင်း၊ ကစားသမားများ၏ ခြေထောက်များကို ဖက်ကာ ငိုယိုနေကြသော သေမျိုး များကို ငုံ့ကြည့်ရင်း တကိုယ်တည်း မှတ်ချက်ချလိုက်မိ၏။
‘ဒါက ယဉ်ကျေးမှု လူ့အဖွဲ့အစည်း ပဲကွ’
စုန့်ချန် သည် သတိမထားမိလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အနောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လက်ထဲ၌၊ စွမ်းအင် သုံးစွဲမှု အစီရင်ခံစာ တစ်စောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။
“ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ရတာ တန်ရဲ့လားဗျာ”
“သေမျိုး တွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဒီ အပျက်အစီး တွေ ကို သယ်ဆောင်သွားဖို့ အတွက်... (သေမျိုး မြို့တော်များနှင့် မြေယာများကို ဆိုလိုပါသည်။) ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စွမ်းအင် (၃၀) ရာခိုင်နှုန်း ကို အပို ထပ်သုံးလိုက်ရတယ်ဗျ... ဒါက ကမ္ဘာ ကူးပြောင်းတဲ့ အချိန်မှာ ဒိုင်းလွှား တွေကို ပျက်စီးသွားစေနိုင်ပြီး... အန္တရာယ် ကို (၃၀) ရာခိုင်နှုန်း အထိ မြင့်တက်သွားစေနိုင်တယ်နော်”
ကျန်းချန် က အရက် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးေနာက်၊ သူ၏ အကြည့်များက မီးရောင်လေးများဆီသို့ နူးညံ့စွာ ကျရောက်နေ၏။
“စုန့်ချန်... မင်း သိလား... စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး ရဲ့ အကြောက်ရဆုံး အချက် က ဘာလဲ ဆိုတာ”
စုန့်ချန် မှာ တစ်ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားသည်။
“မသေနိုင်တာ လား... ဒါမှမဟုတ်... လောဘကြီးတာ လား”
“မဟုတ်ဘူး”
ကျန်းချန် က ခေါင်းခါလိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“ငါတို့က ဒီနေရာကို ငါတို့ရဲ့ အိမ် လို့ သတ်မှတ်ထားကြလို့ပဲ”
“တကယ်လို့ ဒါက ဂိမ်း တစ်ခု သက်သက် ဆိုရင်... မင်း ကစားပြီးရင် ထွက်သွားလို့ ရတယ်လေ... ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဒီမှာ စိုက်ပျိုးရေး တွေ လုပ်ခဲ့တယ်၊ အိမ် တွေ ဆောက်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ 'အင်မော်တယ် သခင်ကြီး' လို့ အခေါ်ခံခဲ့ကြတယ်ကွ”
“ပြောင်းရွှေ့ တော့မယ် ဆိုမှတော့... ကိုယ့်အိမ် ကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီအတိုင်း ပစ်ထားခဲ့လို့ ရမှာလဲကွာ”
ကျန်းချန် က ကျန်ရှိနေသေးသော အရက် တစ်ဝက်ခန့်ကို လေဟာနယ် ထဲသို့ လောင်းချလိုက်သည်။ ၎င်းကား သူတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော မြေကြီး နှင့် မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် စစ်မြေပြင် ကြီးအတွက် ဂါရဝပြုခြင်း ပင် ဖြစ်တော့၏။
“အမိန့်ပေးလိုက်... ဒီည လူတိုင်း အမူးလွန် သွားတဲ့အထိ သောက်ကြပါစေ လို့”
“မနက်ဖြန် ငါတို့ နိုးလာတဲ့ အခါကျရင်... ငါတို့ လူသား မဟုတ်တော့ဘူး”
“ငါတို့က ကောင်းကင်ကြီး ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်မယ့် ထက်မြက်တဲ့ ဓားသွား ကြီးတွေ ဖြစ်သွားပြီကွ”
... ... ...
ထိုညတွင် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ တစ်ခုလုံး အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ကြချေ။
အချို့က သီချင်း ဆိုနေကြသည်၊ အချို့က ငိုယိုနေကြသည်၊ အချို့ကမူ စက်ရုပ်ကြီး ၏ သံမဏိ အပြင်ခွံပေါ်တွင် သေမျိုး တစ်ယောက်၏ နာမည်ကို ထွင်းထုနေကြပြီး၊ အချို့ကတော့ ချောက်ကမ်းပါး စွန်းမှနေ၍ တောင်ကြား ထဲသို့ အော်ဟစ်နေကြသည်။
ဆူညံသံများ၊ ခွဲခွာရန် ဝန်လေးမှုများ၊ အချစ်များ နှင့် အမုန်းများ အားလုံးသည် ဤ နောက်ဆုံး ညချမ်း လေးထဲတွင် အချဉ်ဖောက်နေတော့၏။
အရှေ့ဘက် အရပ်မှ နံနက်ခင်း အရုဏ်ဦး အလင်းတန်းလေး ထွက်ပေါ်လာသည် အထိ ပင်။
ပထမဆုံး အရုဏ်ဦး အလင်းတန်း က အမှောင်ထုကြီးကို ထိုးခွဲလိုက်ပြီး အိပ်မက် များ အားလုံးကိုလည်း ဖောက်ထွင်းသွားတော့၏။
‘အမူးပြေသွားပြီ။
ဒီ အိပ်မက် ကြီးထဲကနေ နိုးထရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ။
ထွက်ခွာရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီကွ’
“ဝီ... ဝူး... ဝီ... ဝူး... ဝီ... ဝူး... ”
စူးရှလှသော သတိပေး အချက်ပေးသံကြီး က နံနက် အရုဏ်တက်ချိန်တွင် အတိအကျ ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။
နွေးထွေးမှု များ အားလုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။
ကစားသမားများသည် သူတို့၏ မျက်ရည်များကို သုတ်ဖယ်လိုက်ကြပြီး ဦးထုပ် များကို ဆောင်းကာ၊ စက်ရုပ်ကြီး များထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြပြီး၊ စစ်ပွဲဝင် မိစ္ဆာကောင် ကြီးများကို စီးနင်းလိုက်ကြတော့၏။
ကောင်းကင်ဘုံ များနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာလောက ကြီးများကို တုန်လှုပ်သွားစေမည့်... စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး... ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။
အခန်း (၂၆၁) မီးရှို့ပြီဟေ့..ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံးကို သယ်ဆောင်ပြီး ခရီးထွက်ကြမယ်
သင်္ဘောကြီး စီမံကိန်း စတင်ပြီးနောက် သုံးဆယ့်တစ်ရက်မြောက်နေ့၊ နံနက် အရုဏ်တက်ချိန်။
သို့သော် ယနေ့တွင် နေထွက်လာခြင်း မရှိချေ။
ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ မှ မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သင်္ဘော ကြီးများက ဖုံးကွယ်ထားပြီး သောင်းချီသော ဝိညာဉ် လှေ ကြီးများက ကျိုင်းကောင် အုပ်ကြီးပမာ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ က လုံးဝ အလျှော့ပေးတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ကြီးမြတ်လှသော အင်ပါယာ သုံးခု နှင့် သန့်စင်သော မြေမြတ် ခုနစ်ခု တို့ ပူးပေါင်းကာ 'အရပ်ဆယ်မျက်နှာ ပျက်သုဉ်းခြင်း အခင်းအကျင်း' ကြီးကို တည်ဆောက်ထားကြပြီး အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဆင့်အထိ လုံးဝ အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ရန် ကြိုးစားနေကြလေပြီ။
ကောင်းကင်ဘုံ ကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးစားနေကြသော ဤ ပုရွက်ဆိတ် တစ်သိုက်ကို ကောင်းကင်ဘုံ ၏ အရှိန်အဝါ ကြီးအား လုံးဝ စော်ကား၍ မရနိုင်ကြောင်း ပညာပေးချင်နေကြခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။
အောက်ဘက်ရှိ ကွေ့ယွမ် ဖက်ဒရေးရှင်း ၏ အမြင့်ဆုံး အမိန့်ပေး မျှော်စင်ကြီး ၌၊
ကျန်းချန် ၏ လက်ချောင်းသည် အနီရောင် ပင်မ စတင် လည်ပတ်ရေး ခလုတ် ကြီး၏ အပေါ်တွင် ရွယ်ထားလျက် ရှိနေ၏။
သူ၏ အကြည့်များက ဟိုလိုဂရမ် မျက်နှာပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိ များကို မွေးဖွားပေးခဲ့သည့် ဤမြေကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်၊ လေကြောင်း ရန်ကာ ဗုံးခိုကျင်း များထဲတွင် တုန်ရီစွာ ပုန်းအောင်းနေကြသော်ငြား မျက်နှာပြင် ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြသည့် သေမျိုး များကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ထို့အပြင် ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး လက်နက် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားကြပြီး တိုက်ပွဲဝင် ဂျက်လေယာဉ် များနှင့် ဓားပျံ များကို စီးနင်းကာ သေရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသော ကစားသမား များကို မျှော်ကြည့်လိုက်၏။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် မည်သည့် လှုံ့ဆော်မှု စကား မျှ မလိုအပ်တော့ချေ။
အနောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်နှင့် တွင်းနက် အောက်ခြေ သို့ ပြုတ်ကျသွားမည် ဖြစ်ပြီး၊ အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်သည်နှင့်... ကြယ်တာရာ ပင်လယ်ပြင် ကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ကြောင်း လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။
“တပ်ဖွဲ့ဝင် အားလုံးကို အသိပေးလိုက်”
ကျန်းချန်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်သော်ငြား အားပါလှပြီး ထောင့်တိုင်းသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။
“သေချာ တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားကြ”
“ငါတို့... ပျံတက်မယ်ကွ”
“ကလစ်... ”
အနီရောင် ခလုတ် ကြီး အားကုန် နှိပ်ချခံလိုက်ရလေပြီ။
“ဝုန်း... ”
ဤ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး မှာ ကောင်းကင်ယံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ မြေကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်ဘီလီယံ ပေါင်းများစွာ အိပ်မောကျနေခဲ့သော ဧရာမ နဂါးကြီး တစ်ကောင် နိုးထလာသည့်အလား အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ကြီး တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့၏။
မြေကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် တပ်ဆင်ထားသော မြေအောက် ဓာတ်ပေါင်းဖို တွန်းကန်အားပေးစက် (၁၂,၀၀၀) သည် အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက် လည်ပတ်သွားတော့၏။ ဓာတ်ပေါင်းဖို များ အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရသော မီးတောက် မိစ္ဆာ ကြီးများမှာ နာကျင်စွာ၊ ရူးသွပ်စွာ အူဟစ်နေကြပြီး သူတို့၏ အပူဓာတ် အားလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ရွေ့လျား စွမ်းအင် များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနေကြသည်။
“ကလောက်... ကလစ်... ဂျွတ်... ”
သွားကျိန်းစရာ ကောင်းလှသော အက်ကွဲသံကြီး တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့၏။
အဲဒါ ကမ္ဘာ့ အပေါ်ယံ မြေလွှာ ကြီး ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရတဲ့ အသံပဲကွ။
ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ အူတိုင် ဧရိယာ အစွန်အဖျား၊ မိုင်သောင်းချီ ကျယ်ဝန်းသော နေရာတွင် မြေကြီးမှာ ဘီစကွတ် မုန့် တစ်ခုပမာ သပ်ရပ်စွာ အက်ကွဲသွားခဲ့လေပြီ။ အောက်ခြေ မရှိသော ဧရာမ ချောက်ကမ်းပါး ကြီး မရေမတွက်နိုင်အောင် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပင်လယ်ရေ များက လျှံကျလာကာ ချော်ရည် ပူများက ပန်းထွက်လာတော့၏။
လွင့်စင်နေသော မီးခိုးလုံးကြီးများနှင့် ဖုန်လုံးကြီးများ အကြား၌၊
သန်းရာချီသော သက်ရှိ များကို သယ်ဆောင်ထားသည့် ဤ ဧရာမ တိုက်ကြီး က... တကယ်ကြီး လှုပ်ရှားလာပြီဟေ့။
“တက်လာပြီ... တက်လာပြီဟေ့... သူ တကယ်ကြီး တက်လာပြီကွ”
ဗုံးခိုကျင်း ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော သေမျိုး များသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဤမြင်ကွင်းကြီးကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျနေ၏။ သူတို့၏ ဝိညာဉ် များကိုပင် မြေကြီးထဲသို့ ဖိသိပ်ခံလိုက်ရသည့်အလား အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အား ကြီး တစ်ခုကို သူတို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။
အာကာသ ထဲတွင်မူ...
ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ မဟာမိတ် တပ်ပေါင်းစု ကြီး၏ တပ်မှူး ဖြစ်သော တာ့ချန် နတ်ဘုရား အင်ပါယာ မှ မဟာယာန အဆင့် ဘိုးဘေး ကြီးသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးဖို့ ပြင်ဆင်နေ၏။
ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ မုတ်ဆိတ်မွေး အချို့ပင် ပြတ်ထွက်သွားသည်ကို သတိမထားမိလိုက်ချေ။
“အဲ... အဲဒါ ဘာကြီးလဲကွ”
အောက်ဘက်ရှိ တိမ်ပင်လယ် ကြီးမှာ အကြမ်းပတမ်း ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရလေပြီ။
မည်းမှောင်သော အပြာရောင် အလင်းတန်း အမြီးတန်းကြီးများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ဆွဲငင်လျက် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသော ဧရာမ ကုန်းမြေ ကြီး တစ်ခုက... မိုးကြိုးပစ် သည့် အရှိန်အဟုန် ဖြင့်၊ အထက်သို့ ဆန်တက်လာသော ဥက္ကာပျံ ကြီး တစ်ခုပမာ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော အမြန်နှုန်း ဖြင့် သူတို့ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်လာနေတော့၏။
“အရူး တွေ... ဒီ အရူး တစ်သိုက်ကတော့ကွာ”
မဟာယာန အဆင့် ဘိုးဘေး ကြီးမှာ ယခင်က တည်ငြိမ်မှုများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“သူတို့က ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူး... တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို လက်နက် အဖြစ် သုံးပြီး ငါတို့ တပ်မတော် ကြီးကို လာတိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာကွ”
“မြန်မြန်... တပ်ဖွဲ့ဝင် အားလုံး ဝိုင်းပစ်ကြစမ်း... အဲဒါကြီးကို နစ်မြုပ်သွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်... ပိတ်ဆို့မှု ကြီးကို ဖောက်ထွက်သွားခွင့် လုံးဝ မပေးနဲ့ဟေ့”
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”
ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ၏ စစ်သင်္ဘော ကြီးများမှာ ပျာယာခတ်သွားကြတော့၏။ မရေမတွက်နိုင်သော တာအို အဆင့် ဖျက်ဆီးရေး ဝိညာဉ် အလင်းတန်း အမြောက်ဆံ များနှင့် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်... မှော်မန္တန် များမှာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာချသကဲ့သို့ အထက်သို့ ဆန်တက်လာနေသော အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ကြီးဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ကျရောက်လာတော့၏။
အကယ်၍ ဤတိုက်ခိုက်မှုများသာ ထိမှန်သွားပါက သင်္ဘောကြီးမှာ လေထု အလွှာ ကြီးထဲမှပင် မထွက်ခွာနိုင်မီ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။
သို့ရာတွင် ကစားသမားများက ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်း မနေနိုင်ကြတော့ချေ။
'ငါတို့ အိမ် ကို လာဗုံးခွဲချင်တယ်ပေါ့လေ... ငါတို့ကို အရင် မေးပြီးပြီလားကွ'
လူသား မျိုးနွယ်စု တပ်မှူး ရွှယ်တောက်နျန် သည် အမိန့်ပေး အလံ ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အသံပြာသွားသည်အထိ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
“အခင်းအကျင်း အဖွဲ့... ဒိုင်းလွှား တွေ မြှင့်တင်လိုက်ကြစမ်း... ထိုက်ယင် (လ) အအေးဓာတ် သံမဏိ တွေ အကုန်လုံးကို မီးရှို့ပစ်လိုက်ဟေ့”
“ဝီ... ”
ပေရာပေါင်းများစွာ ထူထဲပြီး ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ဧရာမ အပြာရောင် အလင်းတန်း ဒိုင်းလွှားကြီး တစ်ခုက တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။ ၎င်းကား ဆာဗာတစ်ခုလုံးရှိ ကစားသမားများ အားလုံး စုပေါင်း ဖန်တီးထားသော ဆွဲငင်အား လမ်းကြောင်းလွှဲ ဒိုင်းလွှား ကြီး ပင် ဖြစ်သည်။
“ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း... ”
သိပ်သည်းလှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးများက ဒိုင်းလွှား ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလင်းတန်း ဒိုင်းလွှားကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါကာ အက်ကွဲကြောင်း များပင် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ စက္ကန့်တိုင်းတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းရာချီ၍ မီးလောင် ပျက်စီးနေ၏။
“တောင့်ထား... မရရအောင် တောင့်ထားကြ"
မြေစွမ်းအင် သုံး ကျင့်ကြံသူ များ အားလုံးသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များကို ရူးသွပ်စွာ ထုတ်လွှတ်နေကြပြီး သွေးအန်နေသည့် ကြားမှပင် တစ်လှမ်းမျှ နောက်မဆုတ်ကြချေ။
ဒိုင်းလွှား ကြီးက ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှု လှိုင်းလုံး ကြီးကို တောင့်ခံထားနိုင်ချိန်တွင်...
တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှု ကြီး စတင်လေပြီ။
“စက်မှုနည်းပညာ မိစ္ဆာ ဘာသာရေး ဂိုဏ်း... ပျံတက်ကြဟေ့”
'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' သည် သူ၏ သံချပ်ကာ အထူစား စက်ရုပ်ကြီးကို မောင်းနှင်ကာ ဒိုင်းလွှား ကြီး၏ အရှေ့မှနေ၍ ပြေးထွက်သွားသည်။ သူ၏ အနောက်တွင် ကွဲပြားခြားနားသော စက်ရုပ်ကြီး များ၊ တိုက်ပွဲဝင် ဂျက်လေယာဉ် များနှင့် ဒုံးပျံ လွှတ်စင် များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် တစ်ကိုယ်ရေ သုံး ပျံသန်းရေး ယာဉ် များ စုစုပေါင်း တစ်သိန်း ခန့် လိုက်ပါလာကြသည်။
ဒေါသထွက်နေသော နကျယ်ကောင် အုပ်ကြီး တစ်အုပ်ပမာ သူတို့သည် မိုးရွာချသကဲ့သို့ ကျရောက်လာသော ကျည်ဆန်များ အကြားမှ ဧရာမ ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ၏ စစ်သင်္ဘော ကြီးများဆီသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြတော့၏။
“ဇာ့ဂ် တွေ... အစာကျွေးချိန် ရောက်ပြီဟေ့”
'ဝက်ဝံ' သည် ယခုလေးတင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော လေဟာနယ် သုံး လီဗိုင်ယာသန် ကြီး၏ ကျောကုန်းပေါ်တွင် စီးနင်းလျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ရှီး... ”
လီဗိုင်ယာသန် ကြီးက သူ၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ လောင်ကျွမ်းနိုင်စွမ်း အလွန် မြင့်မားသော မှိုပွင့် များကို အဆက်မပြတ် ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော တောင်ပံပါ နဂါးပျံ များနှင့် အသေခံ ပေါက်ကွဲရေး ခြင် ကောင် များက အမည်းရောင် သဲမုန်တိုင်း ကြီး တစ်ခုပမာ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ ကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။
“သတ်ကြဟေ့... ”
မည်သည့် နည်းဗျူဟာ မျှ မရှိတော့သလို၊ မည်သည့် တပ်ဖွဲ့ဝင် ဖွဲ့စည်းပုံ မျှလည်း မရှိတော့ချေ။
ဒါက ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသော လုံးထွေး တိုက်ပွဲ ကြီး တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။
ကစားသမားများသည် ဤ နောက်ဆုံး ရှင်သန်ပြန်ထမြောက်ခွင့် အခွင့်အရေး ကြီးကို အသုံးချကာ သူတို့၏ သေရဲသည့် သတ္တိများကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်အထိ တွန်းတင်လိုက်ကြတော့၏။
စက်ရုပ် တစ်ရုပ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလျှင် လေယာဉ်မှူး မှာ မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ဖြင့် တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးလာပြီး နျူကလီးယား ဗုံး တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရန်သူ့ သင်္ဘော ၏ အင်ဂျင် ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့၏။
တောင်ပံ ပြတ်သွားသော နဂါးပျံ တစ်ကောင်က ရန်သူ၏ ဓားပျံ ကို သွားဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ကိုက်ထားပြီးနောက် အသေခံ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။
အရာအားလုံး ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားလေပြီ... လုံးဝကို ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားတော့၏။
ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ မှ သခင်ကြီး များသည် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ မျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။ သူတို့သည် မှော်မန္တန် များဖြင့် အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ခြင်း မျိုးကိုသာ အသားကျနေခဲ့ကြပြီး အလှည့်ကျ တိုက်ခိုက်သည့် စနစ် မျိုးကိုသာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ဤ အောက်ဘက် ကမ္ဘာ မှ ပုရွက်ဆိတ် များမှာ မည်သည့် ကိုယ်ကျင့်တရား မျှ မရှိကြတော့ချေ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသက် များကို စတေးကာ ဟာကွက် များကို ဖြည့်တင်းနေကြပြီး သူတို့၏ သွေး များကို မီးရှို့ကာ တိုက်ပွဲဝင်နေကြ၏။
နာရီဝက်လေး အတွင်းမှာပင်၊
ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ က အလွန် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့သော ပိတ်ဆို့မှု ကြီးမှာ ဤ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော တိုက်ခိုက်ရေး ဒီရေလှိုင်းကြီး ၏ ဆုတ်ဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။
“ငါတို့ ဖောက်ထွက်နိုင်ပြီဟေ့”
အမိန့်ပေး မျှော်စင်ကြီး အတွင်း၌ စုန့်ချန် သည် အမြင့်ပြ မီတာ ကို စိုက်ကြည့်ကာ အသံပြာသွားသည်အထိ အော်ဟစ်လိုက်၏။
“ဖောက်ထွက် အမြင့်ပေ... မီတာ သုံးသောင်း... လေထု အလွှာ ကြီးထဲကနေ လွတ်မြောက်သွားပြီဟေ့”
“အမြန်နှုန်း က ပထမဆုံး စကြဝဠာ အမြန်နှုန်း ရောက်သွားပြီကွ”
“အရှေ့ဘက်မှာ နယ်နိမိတ် တံတိုင်း ကြီး ရှိတယ်... ကောင်းကင် တံခါး ကြီး လို့လည်း ခေါ်တယ်ဟေ့”
ကျန်းချန် သည် ပြတင်းပေါက် အနီးတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီး ရွှေရောင် မန္တန်စာလုံး များ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် လေဟာနယ် အတားအဆီး ကြီးကို ကြည့်နေသည်။
၎င်းကား အောက်ဘက် ကမ္ဘာ ကို နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သော လှောင်ချိုင့် ကြီး ပင် ဖြစ်၏။
၎င်းကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်တာနှင့်... လုံးဝ အသစ်စက်စက် ကမ္ဘာ ကြီး တစ်ခုက စောင့်ကြိုနေတော့မည်ပင်။
သို့သော် နောက်ဆုံး အတားအဆီး ကြီး တစ်ခုက လမ်းပိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
တပ်မတော် ကြီးက မတားဆီးနိုင်တော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသောအခါ မဟာယာန အဆင့် ဘိုးဘေး ကြီးသည် ပေတစ်သောင်းခန့် မြင့်မားသော ရွှေရောင် ကိုယ်ပွား ကြီး တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီး ကောင်းကင် တံခါး ကြီး၏ အရှေ့တွင် ခိုင်မာစွာ နေရာယူလိုက်၏။
“မိစ္ဆာ ကောင်တွေ...”
ဘိုးဘေး ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် ပြူးထွက်နေပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အဆင့်တက်လာသော တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို သူ တစ်ယောက်တည်း၏ စွမ်းအားဖြင့် ဖိနှိပ် တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“ဒီလမ်း က ပိတ်နေတယ်... အကုန်လုံး အနောက်ကို ပြန်လှည့်သွားကြ"
မဟာယာန အဆင့် ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဝိညာဉ် ဖိအားကြီး ကျဆင်းလာပြီး လျင်မြန်စွာ ဆန်တက်လာနေသော တိုက်ကြီး မှာ ရုတ်တရက် အရှိန် ကျဆင်းသွားတော့၏။ တွန်းကန်အားပေးစက် (၁၂,၀၀၀) မှာ မခံမရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်လာပြီး အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့မည့်အလား သနားစရာ ကောင်းလှသော အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
'လမ်း လာပိတ်တယ်ပေါ့လေ...'
ကျန်းချန်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး သူ၏ ဓားရှည် ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သူ လှုပ်ရှားတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင်။
ရုတ်တရက် ဆက်သွယ်ရေး ချန်နယ် ထဲမှ ရဲရင့်သော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီ ဘော့စ်ကြီးကို ကျွန်တော်တို့ဆီ လွှဲထားလိုက်... ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ စွမ်းအား တွေကို တံခါး ရိုက်ချိုး ဖို့ အတွက်ပဲ ချန်ထားလိုက်ပါတော့ဗျာ”
ဒါက 'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' ပင်။
အာကာသ ထဲတွင် လက်တစ်ဖက် ပြတ်နေပြီး အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရထားသော အနီရောင် စက်ရုပ်ကြီး မှာ ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားတော့၏။
သူ၏ အနောက်တွင် တူညီစွာပင် သွေးတန်း အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သော စက်မှုနည်းပညာ မျိုးနွယ်စုဝင် ကစားသမား ထောင်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါလာကြသည်။
“ညီအစ်ကိုတို့... မနေ့ညက သောက်ခဲ့ရတာ အရသာ ရှိရဲ့လားကွ”
'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' ၏ အသံတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက် များနှင့်အတူ ရူးသွပ်သော အရိပ်အယောင်များလည်း ရောနှောနေ၏။
“ပျော်ခဲ့ရတယ် ဆိုရင်... အခု အလုပ်လုပ်ကြတော့လေ... ငါတို့ ဂိမ်း ဆော့တယ် ဆိုတာ... ဒီလို အခိုက်အတန့် မျိုးမှာ အမိုက်စား ဖြစ်ဖို့ အတွက် မဟုတ်ဘူးလားကွာ”
“စက်ရုပ် တွေ အားလုံး... လုံခြုံရေး ကန့်သတ်ချက် တွေကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်”
“အူတိုင် ဓာတ်ပေါင်းဖို... (၁၀၀၀) ရာခိုင်နှုန်း အထိ စွမ်းအင် လွန်ကဲအောင် လုပ်လိုက်ဟေ့”
“ပစ်မှတ်... လမ်းလာပိတ်နေတဲ့ ဟို ခွေးအဘိုးကြီး ပဲကွ”
“ကာမိကာဇေ (ဂျပန် အသေခံ လေယာဉ်မှူးများ) လေယာဉ်မှူး တွေ... ချီတက်ကြစမ်း... ”
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”
သွေးနီရောင် ဥက္ကာပျံ ထောင်ပေါင်းများစွာသည် အာကာသ ထဲတွင် လွမ်းဆွေးဖွယ် ကောင်းလှသော မျဉ်းကြောင်းများ ရေးဆွဲကာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။
သူတို့သည် ကာကွယ်ရေး ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်၊ ရှင်သန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး များကိုလည်း စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့ ကိုယ်သူတို့ အမြင့်ဆုံး စွမ်းအား ရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သုံး နျူကလီးယား ဗုံးကြီး များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကြတော့၏။
“မလုပ်နဲ့... ”
မဟာယာန အဆင့် ဘိုးဘေး ကြီးသည် ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာနေသော ဥက္ကာပျံ များကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း အရိပ်အယောင်များ နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေပြီ။
သူ ပုန်းအောင်းချင်နေလေပြီ။ သို့သော် သူ၏ အနောက်တွင် ကောင်းကင် တံခါး ကြီး ရှိနေသဖြင့် နောက်ဆုတ်စရာ လမ်း မရှိတော့ချေ။
ပထမဆုံး ဥက္ကာပျံ က ဝင်တိုက်သွားလေပြီ။
ဒုတိယ တစ်ခု က ဝင်တိုက်သွားပြန်သည်။
ရာဂဏန်းမြောက် ဥက္ကာပျံ။
ထောင်ဂဏန်းမြောက် ဥက္ကာပျံ။
အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးများက အာကာသ ထဲတွင် ကြယ် တစ်ပွင့်ကို မီးရှို့လိုက်သည့်အလား ပင်။
ပေတစ်သောင်းခန့် မြင့်မားသော ရွှေရောင် ကိုယ်ပွား ကြီးမှာ ဤ မျှော်လင့်ချက်မဲ့လှသော ဝင်တိုက်မှုများ အောက်တွင် လက်မ အနည်းငယ်စီ စတင် ပြိုလဲ ကွဲအက်လာတော့၏။
“ဖယ်စမ်း... ”
နောက်ဆုံး ဟိန်းဟောက်သံကြီး နှင့်အတူ 'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' သည် အရည်ပျော်နေပြီ ဖြစ်သော သူ၏ စက်ရုပ်ကြီးကို မောင်းနှင်ကာ ဘိုးဘေး ကြီး၏ နဖူးတည့်တည့်ဆီသို့ ခေါင်းစိုက် ဝင်တိုက်ပစ်လိုက်တော့သည်။
“ဝုန်း... ”
မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းတန်း ကြီးက အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။
အလင်းတန်း ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊
လမ်းလာပိတ်နေသော ဘိုးဘေး ကြီး မရှိတော့ချေ။
စက်မှုနည်းပညာ မျိုးနွယ်စုဝင် ကစားသမား ထောင်ပေါင်းများစွာ လည်း မရှိတော့ချေ။
အရှေ့ဘက်တွင် ကောင်းကင် တံခါး ကြီးဆီသို့ ဦးတည်နေသော ချောမွေ့သည့် လမ်းကြောင်း ကြီး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့၏။
“သွားမယ်ဟေ့”
ကျန်းချန် က မျက်လုံးထဲရှိ စူးရှနာကျင်မှု ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး အရှိန်တင် ခလုတ် ကို အားကုန် နှိပ်ချလိုက်သည်။
'နောက်ကို လှည့်မကြည့်နဲ့'
'သူတို့ရဲ့ စတေးမှု တွေကို အလကား မဖြစ်စေနဲ့'
ကွေ့ယွမ် သင်္ဘောကြီး... အမြင့်ဆုံး အမြန်နှုန်း ဖြင့် ဝင်တိုက်ပြီဟေ့။
“ဝုန်း... ”
ဧရာမ ကုန်းမြေ ကြီးက တားဆီး၍မရနိုင်သော အရှိန်အဝါ ကြီးကို သယ်ဆောင်လျက် ရွှေရောင် နယ်နိမိတ် တံတိုင်း ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်ပစ်လိုက်တော့၏။
“ကလစ်... ”
ပြတ်သားလှသော အက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ကောင်းကင်ကြီး ကွဲအက်သွားလေပြီ။
တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် လေဟာနယ် ကြီးကို ဖောက်ထွက်သွားကာ ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာ အက်ကွဲကြောင်း ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။
ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ၏ စစ်သင်္ဘော ကြီးများ သာလျှင် ဗလာကျင်းနေသော ဟင်းလင်းပြင် ကြီးကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့ကြတော့သည်။