အခန်း (၂၆၂-၂၆၄)
Vol. 18 Ch. 262-264
အခန်း (၂၆၂) အကြမ်းပတမ်း ဆင်းသက်ခြင်း။ ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ကနေ ကြိုဆိုပါတယ်... တောရိုင်း ရှင်သန်ရေး စတင်ပြီဟေ့။
ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ၊ မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံး ရေခဲပြင် ဒေသ။
ယနေ့တွင် တစ်ချိန်က တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်ပြီး လေပြင်းများသာ တိုက်ခတ်နေလေ့ရှိသော ဖြူဖွေးသည့် မြေရိုင်းပြင်ကြီးထံသို့ ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်တော် ကြီး တစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ယံ တွင် ဧရာမ လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်း ကြီး တစ်ခုက ဓားခုတ်ရာ ကြီး တစ်ခုပမာ ပွင့်ထွက်သွားတော့၏။
ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒေါသတကြီး လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည့် ဧရာမ ကုန်းမြေ ကြီး တစ်ခုက အက်ကွဲကြောင်း ကြီးထဲမှနေ၍ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းကား ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့နေသော ဥက္ကာပျံ ကြီး တစ်ခုပမာ မည်းမှောင်သော မီးခိုးလုံးကြီးများကို ဆွဲငင်လျက် ရေခဲပြင် ကြီးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင် ဝင်တိုက်ပစ်လိုက်တော့၏။
အမိန့်ပေး ထိန်းချုပ်ရေး မျှော်စင်ကြီး အတွင်း၌ သတိပေး အချက်ပေးသံများက မရပ်မနား ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်နေ၏။
“သတိပေးချက်... စွမ်းအင် စနစ် တစ်ခုလုံး ပြတ်တောက်သွားပါပြီ”
“ဆွဲငင်အား ဆန့်ကျင်ရေး အခင်းအကျင်း စွမ်းအင် လွန်ကဲနေပါပြီ... ပြုတ်ကျ အမြန်နှုန်း ဟာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အန္တရာယ် အမှတ် ကို ကျော်လွန်နေပါပြီ”
“မြေပြင် နဲ့ ဝင်တိုက်မယ့် အချိန် ခန့်မှန်းခြေ... စက္ကန့် (၃၀) ပါ”
ကျန်းချန် သည် လက်ရန်း ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစီးကြောင်းလေး တစ်ခု စီးကျနေ၏။ ကမ္ဘာ ကူးပြောင်းခြင်း နယ်နိမိတ် ကြီးကို ဝင်တိုက်လိုက်ရသည့် အရှိန် ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ရှိသော သူပင်လျှင် အတွင်းဒဏ်ရာ များ ရရှိသွားခဲ့ရလေပြီ။
“အားလုံးပဲ နားထောင်ကြ”
ကျန်းချန် ၏ အက်ကွဲနေသော အသံကြီးက အသံချဲ့ မန္တန် မှတစ်ဆင့် မြို့တော် တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့၏။
“ကိုယ့်အနားမှာ ခိုင်ခံ့တဲ့ အရာ မှန်သမျှကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကြ"
“မှော်ရတနာ ကာကွယ်ရေး တွေ အားလုံးကို အသက်သွင်းထားကြဟေ့”
“ငါတို့... ဆင်းသက်တော့မယ်ကွ”
ထိုအခိုက်အတန့်၌ ယခုလေးတင် ရှင်သန်ပြန်ထမြောက် လာကြသော ကစားသမား များ ဖြစ်စေ၊ ဗုံးခိုကျင်း ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော သေမျိုး များ ဖြစ်စေ... အားလုံးသည် ဗီဇစိတ် အရ အချင်းချင်း တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားလိုက်ကြတော့၏။
“ဝုန်း... ”
ဧရာမ အရိပ်မည်း ကြီး တစ်ခုက ရေခဲပြင် ကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။
မြေပြင်နှင့် မဝင်တိုက်မီလေးတွင် ကျန်းချန် သည် သူ၏ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များကို အသုံးပြုကာ အရန် အရှိန်လျှော့ အခင်းအကျင်း ကြီးကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ မှေးမှိန်သော်ငြား ပျော့ပျောင်း ခိုင်ခံ့သော အလင်းတန်း အမြှေးပါး လေး တစ်ခုက ကုန်းမြေ ကြီး၏ အောက်ခြေတွင် လင်းလက်လာတော့၏။
“ဒိုင်း... ”
နားကွဲမတတ် ဆူညံလှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
မိုင်သောင်းချီ ကျယ်ဝန်းသော ရေခဲပြင် ကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကြေမွသွားပြီး ပေထောင်ချီ မြင့်မားသော နှင်းလှိုင်း ကြီးများ လွင့်စင်သွားတော့သည်။
ကွေ့ယွမ် တိုက်ကြီး မှာ ရေခဲပြင် ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး ဘရိတ် ပေါက်နေသော ကုန်တင်ကား ကြီး တစ်စီးပမာ ရေခဲပြင် ကြီးကို ဖြတ်သန်းကာ မိုင်ရာချီ အထိ လျှောတိုက်သွားတော့၏။ အောက်ခြေ မရှိသော ချောက်ကမ်းပါး ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲတောင် ကြီးများကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် တိုက်ချိုးပြီးနောက်... နောက်ဆုံးတွင် သွားကျိန်းစရာ ကောင်းလှသော ပွတ်တိုက်သံကြီး နှင့်အတူ ရပ်တန့်သွားခဲ့လေပြီ။
ဖုန်လုံးကြီးများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ၊
ကွေ့ယွမ် တိုက်ကြီး ၏ အစွန်အဖျား တစ်ခုလုံးမှာ ကြေမွ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး တွန်းကန်အားပေးစက် (၁၂,၀၀၀) မှာလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားကာ လိမ်ကောက်နေသော သံတိုသံစ များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သေမျိုး များ၏ အူတိုင် မြို့တော် ကြီးနှင့် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ပင်မ တောင်ထွတ် ကြီးကတော့ အကောင်းပကတိ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။
“အဟွတ်... အဟွတ်... ”
အပျက်အစီး များ အကြားတွင် စက်ရုပ် လက်မောင်းကြီး တစ်ခုက ဖိပိနေသော ကျောက်တုံးများကို တွန်းဖယ်လိုက်၏။
ယခုလေးတင် ရှင်သန်ပြန်ထမြောက် လာသော 'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' သည် မနည်း ရုန်းကန်ကာ တွားသွား ထွက်လာသည်။
သို့သော် သူ မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ ဒူးများ ခွေယိုင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ 'ဒုန်း' ခနဲ ပြန်လည် ဒူးထောက် ကျသွားတော့၏။
'သောက်ကျိုးနည်း... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲကွ'
သူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ 'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' မှာ လုံးဝကို တွေဝေ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေတော့၏။
“ငါ့ရဲ့ စက်ရုပ်ကြီး က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လေးနေရတာလဲဟ... ဆွဲငင်အား စနစ် ထဲမှာ ချို့ယွင်းချက် တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလို့လား”
သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် တွားသွား ထွက်လာကြသော ကစားသမား များ အားလုံးမှာ ဧရာမ တောင်ကြီး တစ်တောင်ကို ကျောပေါ်တွင် ထမ်းထားရသည့်အလား ခံစားနေကြရပြီး လမ်းလျှောက်ရန်ပင် ခက်ခဲနေကာ မြေကြီးပေါ်တွင်သာ တွားသွားနေကြရတော့၏။
“ဒီနေရာက ဆွဲငင်အား က... အောက်ဘက် ကမ္ဘာ ထက် ဆယ်ဆ တောင် ပိုများတယ်ကွ”
ရွှယ်တောက်နျန် သည် နံရံကို မှီလျက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်နေသည်။ သူသည် ရုပ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန် မနည်း ကြိုးစားနေရသော်ငြား သူ ခြေလှမ်း တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း မြေကြီးပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော တွင်းပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့၏။
“ဒါ့အပြင်... လေစစ်စက် တွေက အဆိပ်သင့် နေတယ်ဟေ့”
ရွှယ်တောက်နျန် က လေကို အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ၏ အဆုတ်ထဲတွင် ပူလောင်သော နာကျင်မှု ကြီးကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြီး တစ်ခုက သူ၏ သွေးကြော များထဲသို့ ပြေးဝင်လာပြီး ရူးသွပ်စွာ သောင်းကျန်းနေကာ သူ့ကို သွေးအန်လုမတတ် ဖြစ်သွားစေတော့၏။
ဒါက ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ပင် ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆ မှာ အလွန်အမင်း မြင့်မားလွန်းလှပြီး အောက်ခြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ များအတွက်မူ အဆိပ်အတောက် တစ်ခုပမာ ပင် ဖြစ်နေတော့၏။
၎င်းမှာ ဆန်ပြုတ် သာ သောက်လေ့ရှိသူ တစ်ယောက်ကို သိပ်သည်းဆ မြင့်မားလှသော အရက်ပြင်း ကို အတင်း တိုက်လိုက်သည့်အလား ပင်။ သူတို့သည် ချက်ချင်းဆိုသလို မူးမေ့သွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။
“အား... ငါ မခံနိုင်တော့ဘူးဟေ့... ခေါင်းတွေ မူးနေပြီကွ”
ချီစုဆောင်းခြင်း အဆင့် နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရှိ ကစားသမား အများအပြားမှာ ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ၏ လေ ကို နှစ်ခါခန့် ရှူသွင်းလိုက်ရုံဖြင့် မျက်လုံးများ အပေါ်သို့ လန်တက်သွားကြပြီး အရက်မူးနေသူများပမာ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျကာ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေကြတော့သည်။ သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် “ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဆိပ်သင့်ခြင်း” ဆိုသော အနုတ်လက္ခဏာ အခြေအနေ ပြ စာတန်းလေးများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
“မြန်မြန်... အသက်ရှူ အဆို့ရှင် တွေကို တပ်လိုက်ကြ"
'လက်မှုပညာရှင် ကန်' က အော်ဟစ်လိုက်သော်ငြား သူကိုယ်တိုင်ပင် အောက်ဆီဂျင် ပြတ်လပ်မှုကြောင့် မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေရသည်။
စစ်ရှုံးလာသော စစ်သား များပမာ ဖြစ်နေသည့် ကစားသမား များသည် ဤ ပတ်ဝန်းကျင် အသစ် ကြီးနှင့် အသားကျရန် ကြိုးစားနေကြဆဲ အချိန်လေးမှာပင်၊
“အာ... ဝူး... ”
အဝေးရှိ ဖြူဖွေး သန့်စင်နေသော နှင်းဖုံး တောင်ကုန်းလေးများ ၏ အနောက်ဘက် မှနေ၍ ရှည်လျားလှသော ဝံပုလွေ အူဟစ်သံကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လေပြင်းများနှင့် နှင်းမုန်တိုင်း များ အကြားတွင် အေးစက်ပြီး တစ္ဆေဆန်သော အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် မျက်လုံး ရာပေါင်းများစွာ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်လာတော့၏။
၎င်းကား ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ၏ သီးသန့် သက်ရှိ သတ္တဝါ တစ်မျိုး ဖြစ်သော... 'နှင်းခဲ ဝံပုလွေ' များပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ဆင် ကြီးများပမာ ဧရာမ အရွယ်အစား ရှိကြပြီး ပုံဆောင်ခဲ များပမာ မာကျောလှသော ရေခဲ သံချပ်ကာ များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားကြ၏။ သူတို့ တစ်ကောင်ချင်းစီတိုင်း မှ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါ ကြီးမှာ အောက်ဘက် ကမ္ဘာ ရှိ မူလဝိဉာဉ် အဆင့် အထွတ်အထိပ် သခင်ကြီး များနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သည်။ အုပ်စုကို ဦးဆောင်လာသော ဝံပုလွေ ဘုရင် ကြီး မှ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အရှိန်အဝါ ကြီးဆိုလျှင် စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ပင် ရှိနေလေပြီ။
“သောက်ကျိုးနည်း... မိစ္ဆာကောင် တွေဟေ့”
'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး သူ၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဗီဇစိတ် များ ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာတော့သည်။
“ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့ အလုပ်လုပ်ရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီကွ... အခု ငါတို့ နည်းနည်း အားနည်းနေတယ် ဆိုပေမဲ့... ငါတို့က အာကာသ စစ်ပွဲ ကြီးကိုတောင် ဖြတ်သန်းလာခဲ့တဲ့ အထက်တန်းလွှာ တွေပဲဟေ့”
“စက်မှုနည်းပညာ မိစ္ဆာ ဘာသာရေး ဂိုဏ်း... နေရာယူကြစမ်း... ဝင်တိုက်ဟေ့”
စက်ရုပ်ကြီး များစွာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည် မှန်သော်ငြား ကစားသမား ရာပေါင်းများစွာ မှာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သုံး သေနတ် များကို မနည်း ကြိုးစား မြှောက်တင်နိုင်ခဲ့ကြ၏။
“ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း... ”
ကျည်ဆန်များက လေခွင်းသံများနှင့်အတူ ပျံသွက်သွားကြသည်။
သို့ရာတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ဖွယ် ကောင်းလှသော မြင်ကွင်းကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
အောက်ဘက် ကမ္ဘာ တွင် တင့်ကား များကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သော ထို သံချပ်ကာ ဖောက်ခွဲရေး ကျည်ဆန် များမှာ ဤ ရေခဲ ဝံပုလွေ များကို ထိမှန်သောအခါ ရေခဲ အစအန အနည်းငယ် ကိုသာ ကွာကျသွားစေနိုင်ပြီး အရေပြား ကိုပင် ပွန်းပဲ့မသွားစေချေ။
ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ထို ရေခဲ ဝံပုလွေ များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လူသား များပမာ လှောင်ပြောင်နေသော အရိပ်အယောင် များပင် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွားသေးတော့၏။
“ဝူး... ”
ဝံပုလွေ ဘုရင် ကြီးက ပါးစပ်ကို ဟကာ ပန်းထုတ်လိုက်သည်။
အလွန်အမင်း အေးခဲလှသော အဖြူရောင် အသက်ရှူငွေ့ ကြီး တစ်ခုက နေရာတစ်ခုလုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။
“ကလစ်... ကလစ်... ”
ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်သွားသော စက်မှုနည်းပညာ မျိုးနွယ်စုဝင် ကစားသမား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မှာ သူတို့၏ သေနတ် များနှင့်အတူ ချက်ချင်း ရေခဲရုပ် ကြီးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။ ထို့နောက် ဝံပုလွေ အုပ်ကြီး က အလုအယက် ပြေးဝင်လာကြပြီး ဘီစကွတ် မုန့် များကို ဝါးစားသကဲ့သို့ ရေခဲရုပ် များကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ကိုက်ဖြတ် ဝါးမျိုပစ်လိုက်ကြတော့၏။
အုပ်စု တစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းခံလိုက်ရလေပြီ။
'ဒါ... ဒါက ဝံပုလွေ တဲ့လား'
အနောက်ဘက်ရှိ ကစားသမား များမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားကြတော့၏။
သူတို့ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်ကြသည်။
'လမ်းဘေးက ကျပန်း မိစ္ဆာကောင် လေး တစ်ကောင်က... အောက်ဘက် ကမ္ဘာ က ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေး ကြီး ထက်တောင် ကာကွယ်ရေး ပိုမြင့်နေသေးတယ်လား... သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား ကလည်း မူလဝိဉာဉ် အဆင့် အကြီးအကဲ ကြီး တွေနဲ့ သွားယှဉ်လို့ ရနေပြီကွ'
'ဒါ ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ လား'
'ဒါက အစပြုတဲ့ ရွာလေး ထဲကနေ ထွက်ထွက်ချင်း အမြင့်ဆုံး အဆင့် ဘော့စ် တွေနဲ့ သွားတွေ့ရတဲ့ အကြောက်တရား ကြီးပဲ'
“ဆုတ်ကြ... အူတိုင် မြို့တော် ထဲကို ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်ကြဟေ့”
ရွှယ်တောက်နျန် က ဟိန်းဟောက်လိုက်ခြင်းပါ။
“အခုချိန်မှာ ငါတို့ သူတို့ကို လုံးဝ မနိုင်ဘူး... ဒါက လူအင်အား များတာ နည်းတာ နဲ့တောင် မဆိုင်တော့ဘူးကွ”
ကစားသမား များသည် သူတို့၏ လေးလံလှသော ခန္ဓာကိုယ် များကို ဆွဲငင်ကာ ဗုံးခိုကျင်း များဆီသို့ အလုအယက် ထွက်ပြေးကြတော့၏။
ဝံပုလွေ များကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြသည်။ သူတို့၏ အမြင်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလာသော ဤ ခြေနှစ်ချောင်း သိုး အုပ်ကြီး မှာ သူတို့၏ တံခါးဝ အထိ လာပို့ပေးသော အဝစား ဘူဖေး စားသောက်ပွဲ ကြီး သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
ဝံပုလွေ အုပ်ကြီး မှာ မည်သည့် ကာကွယ်ရေး မျှ မရှိသော သေမျိုး များ၏ နေထိုင်ရာ နေရာဆီသို့ ပြေးဝင်လာတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင်၊
“တိရစ္ဆာန် တွေ...”
အေးစက်သော အသံကြီး တစ်သံ က လေပြင်းများနှင့် နှင်းမုန်တိုင်း များ အကြားတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။
“ဝီ... ”
သာမန် အသွင်အပြင် ရှိသည့် သံဓား တစ်လက် က ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး ဝံပုလွေ အုပ်ကြီး နှင့် ဗုံးခိုကျင်း ၏ အကြားရှိ လွတ်လပ်သော နေရာလပ်လေး တစ်ခုတွင် စိုက်ဝင်သွားသည်။
ဓား က တုန်ခါသွားပြီး မျက်စိဖြင့် မမြင်ရသော ဓား နယ်မြေ ကြီး တစ်ခု ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက်သွားတော့၏။
ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်စွာ ခုန်အုပ်လာခဲ့ကြသော ရေခဲ ဝံပုလွေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မှာ ဓား နယ်မြေ ၏ အစွန်း နှင့် ထိတွေ့မိသွားသော အခိုက်အတန့်လေးမှာပင် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားကြသည်။ ထို့နောက် မျက်စိဖြင့် မမြင်ရသော မျဉ်းကြောင်း အသေးစားလေး မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် အရာများဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား... သပ်ရပ်စွာဖြင့် အသားတုံး လေးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။
ကျန်းချန် ၏ ပုံရိပ် က လေပြင်းများနှင့် နှင်းမုန်တိုင်း များ အကြားမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်နေသည် မှန်သော်ငြား သူ၏ အရှိန်အဝါ ကြီးမှာမူ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲ ကြီး တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့လေပြီ။
သူသည် အောက်ဘက် ကမ္ဘာ တွင် မူလဝိဉာဉ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ၌ ရှိနေပြီး ကမ္ဘာလောကကြီး ၏ နိယာမတရား များ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားခဲ့ရသည်။
သို့သော် ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ထို ဖိနှိပ်မှု ကြီးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။ ဧရာမ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အလိုအလျောက် စီးဝင်လာပြီး ယခင်က ခန်းခြောက်နေခဲ့သော သူ၏ တန်ထျန်း ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးလိုက်တော့၏။... ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် သို့ပင် အဆင့်တက်သွားတော့မည့် အရိပ်အယောင် များကိုပါ မှုန်ဝါးဝါး ဖန်တီးပေးနေတော့၏။
“ထွက်သွား”
ကျန်းချန် က ဝံပုလွေ ဘုရင် ကြီးကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်သည်။
ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဝိညာဉ် ဖိအားကြီး က ထိုက်တောင် ကြီး ဖိချလိုက်သည့်အလား ကျရောက်လာတော့၏။
“အူး... ဝူး... ”
တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ဝံပုလွေ ဘုရင် ကြီးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အမြီး ကုပ်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား ညည်းတွားလိုက်မိသည်။ အလျင်အမြန်ပင်၊ သူ၏ ကျန်ရှိနေသေးသော နောက်လိုက်များကို ဦးဆောင်လျက် ယုန် များထက်ပင် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ လှည့်ပြေးသွားတော့၏။
“ငါတို့ အသက်ရှည်ပြီဟေ့...”
ကစားသမား များမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ ပျော့ခွေစွာ လဲကျသွားကြပြီး မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေကြတော့၏။
ကျန်းချန် က လှည့်ကာ ဖုန်များ ပေကျံနေပြီး၊ လက်နက်ပစ္စည်း များ ကျိုးပဲ့နေကာ၊ မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် မနည်း ကြိုးစားနေရသော တပည့် တစ်သိုက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့ကို ဆူပူ ကြိမ်းမောင်းမည့် အစား သူက ပြုံးလိုက်သည်။
“ဘယ်လိုနေလဲ... ခံစားလို့ ကောင်းရဲ့လား”
ဟု ကျန်းချန် က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။
“အရမ်း... အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းတယ်ဗျာ”
'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' က မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့ကာ ဆိုသည်။
“ဆွဲငင်အား က အရမ်း များလွန်းတယ်... သေနတ် လည်း ပစ်လို့ မရဘူး... အသက်ရှူရတာတောင် နာကျင်နေတာပဲဗျ... ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့တော့ သွားပါပြီဗျာ”
“မသွားပါဘူးကွာ”
ကျန်းချန် က ခေါင်းကို မော့ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ ယုတ္တိမတန် လောက်အောင် ပေါကြွယ်ဝလှသည့် ဤ ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာသစ် ကြီးကို ရှုမျှော်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါက လုံးဝ အသစ်စက်စက် အစပြုခြင်း ကြီးပဲကွ”
“ဒီနေရာမှာ... ကျောက်တုံး တိုင်း က ဝိညာဉ် ကျောက်ရိုင်း တွေပဲ၊ တောရိုင်း မြက်ပင် တိုင်း က ဝိညာဉ် ဆေးပင် တွေပဲ... ပြီးတော့ လမ်းဘေးက မိစ္ဆာကောင် တိုင်း က လမ်းလျှောက်နေတဲ့ အတွေ့အကြုံမှတ် အထုပ် ကြီးတွေချည်းပဲဟေ့”
“မင်းတို့ ဒီနေရာက ဆွဲငင်အား နဲ့ အသားကျအောင် နေနိုင်သရွေ့... မင်းတို့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ တွေကို အသစ် ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်လိမ့်မယ်”
“မင်းတို့ ဒီနေရာက နိယာမတရား တွေနဲ့ အသားကျအောင် မင်းတို့ရဲ့ လက်နက် တွေကို ပြုပြင်မွမ်းမံ နိုင်သရွေ့...”
“ဒါက နိဗ္ဗာန်ဘုံ ကြီးပဲကွ”
ကျန်းချန် က မြေကြီးပေါ်မှ ဓားရှည် ကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး အဝေးရှိ ရေခဲပြင် ကြီးဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
“'ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ရှင်သန်ရေး အခန်းကဏ္ဍ' ဆိုတဲ့ ပင်မ တာဝန် ကို ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီ”
“ပထမ အဆင့် - ရှင်သန်ခြင်း”
“ရည်ရွယ်ချက် - ကာကွယ်ရေး မျှော်စင် တွေကို ပြန်လည် တည်ဆောက်မယ်... ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း တွေကို အဆင့်မြှင့်တင်မယ်... ပြီးတော့ ဟို ဝံပုလွေ တွေကို ဖမ်းပြီး ငါတို့ရဲ့ စီးတော်ယာဉ် တွေ အဖြစ် သုံးမယ်ကွ”
“အားလုံး နားလည်လား”
“နားလည်ပါတယ်ဗျာ... ”
ကစားသမားများ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တစ်ဖန် ပြန်လည် လင်းလက်လာတော့၏။
'ခက်ခဲမှု အဆင့် က အရမ်း မြင့်တယ် ဟုတ်လား... အဲဒါမှ ဆော့ရတာ ပိုပျော်ဖို့ ကောင်းမှာပေါ့'
'ဘော့စ် တွေက အရမ်း သန်မာတယ် ဟုတ်လား... အဲဒါဆိုရင် သူတို့ ချပေးမယ့် လက်နက်ပစ္စည်း တွေက ထိပ်တန်းအဆင့် တွေ ဖြစ်မှာ သေချာတယ်'
စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး များကား မည်သည့် စိန်ခေါ်မှု ကိုမျှ မဖြုံတတ်။
တောရိုင်း ရှင်သန်ရေး စွန့်စားခန်း ကြီး... တရားဝင် စတင်ခဲ့ပေပြီ။
အခန်း (၂၆၃) - အိမ်ဂေဟာ ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်း။ နှင်းတဲ လေး ကနေ နှင်း ခံတပ်ကြီး အထိ။
နေရာ - ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ၏ မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံး ဒေသ၊ ကွေ့ယွမ် တိုက်ကြီး ပေါ်ရှိ ပျက်ကျထားသော အပျက်အစီး များ နေရာ။
အချိန် - ကြမ်းတမ်းစွာ ဆင်းသက် ပြုတ်ကျပြီးနောက် တတိယမြောက် နေ့။
ဓားသွား ပမာ ထက်မြက်လှသော လေပြင်း များက ကြီးမားလှသော နှင်းပွင့် ကြီးများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း မှ တပည့် များ၏ မျက်နှာ ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေ၏။
ဤနေရာရှိ အပူချိန် မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် နိမ့်ကျလှသည်။ သာမန် ရေ များကို ပက်ဖျန်းလိုက်ပါက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရေခဲသွားသည်။ အဆင့်နိမ့် မှော်ရတနာ များ ပင်လျှင် ဤ ပြင်းထန်လှသော အအေးဒဏ် အောက်တွင် ဖန်ခွက် လေးများပမာ ကျိုးပဲ့လွယ်လွန်း နေတော့၏။
သို့ရာတွင် အပျက်အစီး များ အကြား၌ စည်ကား သိုက်မြိုက်လှသော မြင်ကွင်းကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေ၏။
“တစ်... နှစ်... သုံး... ဆွဲဟေ့”
ရုပ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူ ကစားသမား ရာပေါင်းများစွာ သည် အင်္ကျီ များကို ချွတ်ထားကြပြီး (အအေးဒဏ် ကြောင့် တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေကြသော်ငြား ရုပ်ခန္ဓာ ကို ကျင့်ကြံရန် အတွက် မနည်း အောင့်ခံထားကြခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။) တက်ကြွသော ဟစ်ကြွေးသံ များကို အော်ဟစ်ကာ ဧရာမ ရေခဲ ကျောက်တုံး ကြီးကို ထူထဲလှသော သံကြိုး ကြီးများဖြင့် ဆွဲငင်နေကြသည်။
ဤ ရေခဲ ကျောက်တုံး ကြီးမှာ တန်ပေါင်းများစွာ လေးလံပြီး အောက်ဘက် ကမ္ဘာ ၏ အမည်းရောင် သံမဏိ များပမာ မာကျောလှသည်။ သို့သော် ဆယ်ဆ မျှ ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အား ကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည့် ကစားသမား များ၏ လက်ထဲတွင်မူ ၎င်းတို့မှာ မြို့ရိုး အသစ် ကြီး တစ်ခု ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ် ကြီးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနေတော့၏။
ဒါက ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ကြီး ပင် ဖြစ်သည်။
မူလက တည်ဆောက်ထားသော အုတ် အဆောက်အအုံ ကြီးများ ပြိုကျ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို မူလ သစ်သား များမှာလည်း မီးလောင် ပြာကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ရောက်တဲ့ နေရာ ရဲ့ အခြေအနေ နဲ့ ကိုက်ညီအောင် နေထိုင်ရမည် သာ ဖြစ်တော့၏။
(ပင်မ တာဝန် - ငါတို့၏ အိမ်ဂေဟာ ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် တစ်)
(တာဝန် ရည်ရွယ်ချက် - ပြင်းထန်သော အအေးဒဏ် နှင့် တောရိုင်း သားရဲ များကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည့် ခံတပ်ကြီး တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် ဒေသထွက် အရင်းအမြစ် များကို အသုံးပြုပါ။)
... ... ...
စက်မှုနည်းပညာ မျိုးနွယ်စု ၏ စက်ရုံ ဧရိယာ (လဟာပြင် ဗားရှင်း) တွင် ဖြစ်သည်။
'လက်မှုပညာရှင် ကန်' သည် နည်းပညာ ရူးသွပ်သူ တစ်သိုက် ကို ဦးဆောင်ကာ သေဆုံးနေသော ဝင်ရိုးစွန်း ဝံပုလွေ ကြီး တစ်ကောင် ၏ အလောင်း ဘေးတွင် သုတေသန ပြုလုပ်နေ၏။
“ဒီ ဝံပုလွေ သားရေ က တကယ့် ပစ္စည်းကောင်း ကြီးပဲကွ”
'လက်မှုပညာရှင် ကန်' သည် ကြိမ်နှုန်း မြင့်မားသော လေဆာ ဓား တစ်လက် ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝံပုလွေ သားရေ ကို သေသေချာချာ ခုတ်ထစ် ဖြတ်တောက်နေရင်း ဆိုသည်။
“သူ့မှာ မွေးရာပါ အအေးဒဏ် ခံနိုင်ရည် ပါဝင်ပြီး ဝိညာဉ် ဖိအား တွေကိုလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်ဟေ့”
“ဒီအရာ ကိုသာ စက်ရုပ်ကြီး တွေရဲ့ အပြင်ဘက် မျက်နှာပြင် ပေါ်မှာ ကပ်လိုက်မယ် ဆိုရင်ဖြင့်...”
သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး စက္ကူ ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပုံကြမ်း ရေးဆွဲလိုက်သည်။
“ရပြီဟေ့... အအေးဒဏ် ခံ စက်ရုပ် ဗားရှင်း ၁ ဒသမ ၀ ပဲကွ”
“အရိုးစု ကို ပျက်ကျထားတဲ့ အာကာသ သင်္ဘော ကြီး ရဲ့ အပျက်အစီး တွေ နဲ့ လုပ်မယ်... အပြင်ခွံ ကို ရေခဲ တွေ ကျောက်တုံး တွေ နဲ့ ဖုံးအုပ်မယ်... ပြီးတော့ အတွင်းပိုင်း အလွှာ ကိုတော့ နွေးထွေးအောင် ဝံပုလွေ သားရေ တွေ နဲ့ ကပ်ထားမယ်ကွာ... ဓာတ်ပေါင်းဖို ကတော့ ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကို တိုက်ရိုက် မီးရှို့ပြီး သုံးမယ်လေ... ဒီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေက သန့်စင်မှု အရမ်း မြင့်တော့ ထပ်ပြီး သန့်စင်နေစရာ တောင် မလိုတော့ဘူးဟေ့”
“ညီအစ်ကိုတို့... အလုပ် စကြစို့ဟေ့”
သူတို့၏ စက်ရုပ်ကြီး များ ပျက်စီးသွားသဖြင့် အစပိုင်း တွင် စိတ်ပျက် အားငယ်နေခဲ့ကြသော စက်မှုနည်းပညာ ကစားသမား များမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အသက်ပြန်ဝင်လာကြတော့၏။
သံထုသံ ကြီးများနှင့် ဆူညံသံ ကြီးများ က ရေခဲပြင် ကြီး တစ်ခုလုံး သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။
အခြေအနေ များ က ဆိုးရွားနေပြီး ကိရိယာ တန်ဆာပလာ များ ပြည့်စုံမှု မရှိသည် မှန်သော်ငြား ၊ သွေးတန်း နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရှိနေသရွေ့ ဤ လူတစ်သိုက် မှာ မည်သည့် အရာကို မဆို လက်ဖြင့် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိကြ၏။
... ... ...
အခြား တစ်ဖက်ရှိ.. နေထိုင်ရေး ဧရိယာ တွင် ဖြစ်သည်။
စက်မှုနည်းပညာ မျိုးနွယ်စု ၏ ကြမ်းတမ်းလှသော အသွင်အပြင် နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက ဇာ့ဂ် မျိုးနွယ်စု ၏ အနုပညာ စတိုင်လ် ကတော့ အတော်လေး... ခံတွင်းမြိန်စရာ ကောင်းလှသည်။
'ဝက်ဝံ' သည် ဧရာမ စစ်ချီ ဒယ်အိုး ကြီး တစ်လုံး ကို တည်ဆောက်ထား၏။ (၎င်းမှာ အာကာသ သင်္ဘော ကြီး ၏ တွန်းကန်အားပေး စက် ကြီး မှ ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော ပြွန်ခေါင်း ကြီး ပင် ဖြစ်သည်။)
ဒယ်အိုး ကြီး ထဲတွင် နှင်းရည် များ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး အဆီများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော ဝံပုလွေ သား တုံး ကြီးများ နှင့် မိစ္ဆာ ကမ္ဘာ မှ ယူဆောင်လာခဲ့သော ငရုတ်သီး အချို့ က လူးလှိမ့်နေကြသည်။
“မွှေးလိုက်တဲ့ အနံ့ ကြီးကွာ...”
သုံးရက် တိုင်တိုင် ဘာမှ မစားရသေးသော ကစားသမား တစ်သိုက် မှာ ဒယ်အိုး ကြီး ၏ ဘေးတွင် ဝိုင်းရံနေကြပြီး သွားရည် များ တမြားမြား ကျနေကြတော့၏။
“ဒီ ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ က ဝံပုလွေ သား က တကယ် အမိုက်စားပဲကွ”
'ဝက်ဝံ' က ဟင်းရည် ကို တစ်ငုံ သောက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အစာအိမ် ထဲတွင် နွေးထွေးသော ရေစီးကြောင်း ကြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ 'ဝိညာဉ် မူးယစ်ခြင်း' အခြေအနေ ကြောင့် အနည်းငယ် ထုံကျင်နေခဲ့သော သူ၏ သွေးကြော များမှာလည်း အများကြီး ပိုမို သက်တောင့်သက်သာ ရှိသွားတော့၏။
“ဒါက အသား သက်သက် မဟုတ်ဘူးကွ... တကယ့် အားဖြည့် ဆေး ကြီးပဲဟေ့”
'ဝက်ဝံ' က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ညစာ ရပြီဟေ့... အလွန်အမင်း အေးခဲနေတဲ့ ဝံပုလွေ သား ဟော့ပေါ့ ကြီး ရပြီကွ”
“တစ်ကိုက် ကိုက်ရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တွေ ပြန်ပြည့်မယ်... နှစ်ကိုက် ကိုက်ရင် အတွေ့အကြုံမှတ် တွေ တက်လာမယ်... သုံးကိုက် ကိုက်ရင်တော့ အအေးဒဏ် ခံနိုင်ရည် အမှတ် (၁၀) မှတ် တိုးလာမယ်ဟေ့”
“တစ်ယောက် ကို တစ်ပန်းကန် စီပဲ... မလုကြနဲ့နော်... လုတဲ့ ကောင် ကို ငါ့ရဲ့ ဘိန်းလင်း တွေ နဲ့ အကိုက်ခိုင်း ပစ်မယ်ကွ”
“ဇွပ်... ဇွပ်... ”
ကစားသမား များသည် ကျိုးပဲ့နေသော ပန်းကန်လုံး များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဆီးနှင်း များထဲတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် အငမ်းမရ စားသောက်နေကြသည်။
“အရမ်း စားလို့ ကောင်းတာပဲကွာ”
“ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ကြီး ရဲ့ အစပျိုး မှု က ခက်ခဲ ကြမ်းတမ်းတယ် ဆိုပေမဲ့... တောရိုင်း က မန်းစတား တွေ ကတော့ တကယ်ကို အရသာ ရှိတာပဲဟေ့”
ဗိုက်အပြည့် စားသောက်ပြီးသွားသောအခါ ကစားသမား များ၏ စွမ်းရည် ကိန်းဂဏန်း များ စတင် ပြန်လည် နာလန်ထူလာတော့၏။
ယခင်က အနီရောင် ပြသနေခဲ့သော (အားနည်းခြင်း)၊ (နှင်းကိုက်ခြင်း)၊ နှင့် (မူးယစ်ခြင်း) အခြေအနေ များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြလေပြီ။ ၎င်းတို့၏ နေရာတွင် (အသားကျခြင်း)၊ (ခွန်အား ပြည့်ဝခြင်း)၊ နှင့် (ဗိုက်ပြည့်ခြင်း) အခြေအနေ များ က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတော့၏။
ဒါက စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး များ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အသားကျ နိုင်စွမ်း ပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့ လုံးဝ သေမသွားသေးသရွေ့ ပြီးတော့ သူတို့ကို အစားအစာ သာ ကျွေးထားသရွေ့ ပိုးဟပ် များပမာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှင်သန် နိုင်ကြပြီး အရေအတွက် ကို ထပ်မံ တိုးပွား လာနိုင်စွမ်း ရှိကြ၏။
... ... ...
အမိန့်ပေး မျှော်စင်ကြီး ၏ အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။
ကျန်းချန် သည် တစ်ခုတည်းသော အကောင်းပကတိ ကျန်ရှိနေသေးသည့် ဧရာမ မှန် ပြတင်းပေါက် ကြီး ၏ အရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အပြင်ဘက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပုံပေါ်လာနေသော ရေခဲ နှင့် ဆီးနှင်း ခံတပ်ကြီး ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားတော့၏။
'ငါတို့ရဲ့ နေရာ ကို လုံခြုံအောင် လုပ်ပြီးသွားပြီ ဆိုမှတော့... နောက်တစ်ဆင့် က စူးစမ်း လေ့လာရေး လုပ်ဖို့ပဲ'
“သတင်းပို့ပါတယ် ခင်ဗျာ...”
ကင်းထောက် ကစားသမား တစ်ယောက် (ဇာ့ဂ် မျိုးဗီဇ ဖြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ကိုယ်ပျောက် ယူနစ် တစ်ခု ဖြစ်သည်) က အလုအယက် ပြေးဝင်လာသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ် ကြီး ကို သတင်းပို့ပါတယ်ဗျ... အနောက်ဘက် မိုင် သုံးဆယ် လောက် အကွာမှာ မီးခိုး တွေ ထွက်နေတာကို ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့ရပါတယ်”
“မီးခိုး တွေ ဟုတ်လား”
ကျန်းချန် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။
“ဒေသခံ တွေလား”
“ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျာ...”
ကင်းထောက် က မှုန်ဝါးဝါး မြေပုံ တစ်ခု ကို ဆွဲထုတ်ပြလိုက်သည်။
“ရွာ ငယ်လေး တစ်ရွာ နဲ့ တူပါတယ်... လူဦးရေ ထောင်ဂဏန်း လောက် ရှိမယ့် ပုံပါပဲ... ဘေးပတ်လည် မှာ အခင်းအကျင်း ရဲ့ လှိုင်းဂယက် တွေ လည်း ရှိနေတော့... ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်း တစ်ခုခု ရဲ့ အခြေစိုက် စခန်း ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်ဗျ”
“ပြီးတော့လေ...”
ကင်းထောက် က တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။
“သူတို့တွေ လူသတ်ပြီး ပစ္စည်း လုနေတာကို ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့ရပါတယ်... ဖြတ်သွားဖြတ်လာ လုပ်တဲ့ အခြေမဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ကို ချုံခို တိုက်ခိုက်နေတဲ့ ပုံပါပဲ”
ကျန်းချန် က ပြုံးလိုက်၏။
'လူသတ်ပြီး ပစ္စည်း လုတယ် ဟုတ်လား'
'ဒါ ဓားပြ တွေ သက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား'
'ကွက်တိ ပဲကွာ'
ကျန်းချန် က အနောက်သို့ လှည့်ကာ အရသာရှိစွာ စားသောက်နေသော 'ဝက်ဝံ' နှင့် သူ၏ စက်ရုပ် အသစ်ကြီး ကို စမ်းသပ် မောင်းနှင်နေသော 'လက်မှုပညာရှင် ကန်' ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ငါတို့တွေ ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ကို ယခုလေးတင် ရောက်လာတာ ဆိုတော့ ဒီ နေရာ ဒေသ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသေးဘူးလေ... လမ်းပြ တွေ၊ မြေပုံ တွေ လည်း မရှိဘူး... ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ တောင် မှ မရှိသေးဘူးကွ”
“ငါတို့ရဲ့ အိမ်နီးချင်း တွေက အရင်းအနှီး မလိုဘဲ ပိုက်ဆံ ရှာတဲ့ စီးပွားရေး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တွေ ဖြစ်နေမှတော့... ငါတို့လည်း အားနာနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့ကွာ”
“အမိန့် ပေးလိုက်”
“ထမင်း စားပြီးတဲ့ သူတွေ... အားလုံး စုရုံးကြပါ”
“စက်ရုပ်ကြီး တွေ မောင်းတဲ့ သူ ဖြစ်ဖြစ်... အင်းဆက် ကောင်ကြီး တွေ စီးတဲ့ သူ ဖြစ်ဖြစ်”
“ပစ်မှတ် က အနောက်ဘက် မိုင် သုံးဆယ် အကွာမှာ ရှိတဲ့ ဟို.. ရွာ လိုလို ဘာလိုလို နေရာပဲ”
“ငါတို့ရဲ့ အိမ်နီးချင်း သစ် တွေ ဆီကို သွားပြီး နွေးထွေးတဲ့ မေတ္တာ တရား တွေ သွားပေးကြရအောင်...”
“စကားမစပ်... ပစ္စည်း လေး နည်းနည်းလောက် လည်း ငှားခဲ့ကြတာပေါ့ကွာ”
... ... ...
အနောက်ဘက် မိုင် သုံးဆယ် အကွာ၊ မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း တောင်စခန်း တွင် ဖြစ်သည်။
ဒါက ရေခဲပြင် ကြီး၏ အန္တရာယ် များလှသော တောင်ထွတ် ကြီးများ ပေါ်တွင် တည်ရှိသည့် ဓားပြ စခန်း ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဖြတ်သန်းသွားလာသော အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူ များနှင့် ကုန်သည် ယာဉ်တန်း များကို အဓိကထား လုယက်လေ့ ရှိကြ၏။
စခန်း ခေါင်းဆောင် 'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' သည် စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေသော ရုပ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဤ ဧရိယာ တစ်ဝိုက်တွင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသော အင်အားစု ကြီး တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ကျား သားရေ ခင်းထားသော ကုလားထိုင် ကြီးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အရက်ပြင်း များကို သောက်သုံးကာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား များ၏ အစီရင်ခံစာ ကို နားထောင်နေ၏။
“ခေါင်းဆောင် ကြီး ကို သတင်းပို့ပါတယ် ဗျာ...”
မိစ္ဆာ ငယ်လေး တစ်ကောင် က ထိတ်လန့် ပျာယာခတ်စွာဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။
“အရှေ့ဘက် မှာ ပြုတ်ကျလာတဲ့ ဟို မီးလုံးကြီး ထဲကနေ... လူတွေ ထွက်လာတဲ့ ပုံပဲဗျို့”
“လူတွေ ရှိတယ် ဟုတ်လား”
မိစ္ဆာအိုကြီး က သူ၏ အရက် ပန်းကန် လုံး ကို အောက်ချလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင် များ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွား၏။
“ကောင်းကင်ယံ ကနေ ပြုတ်ကျလာတာ ဆိုတော့ တန်ဖိုးကြီး ရတနာ တွေ အများကြီး ပါလာမှာ သေချာတယ်ကွ”
“အသက်ရှင်နေတဲ့ သူ တွေလား... သေနေတဲ့ သူတွေ လား”
“အသက်ရှင်နေတဲ့ လူ တွေ နဲ့တော့ တူပါတယ်... ဒါပေမဲ့ လည်း သိပ်တော့ မတူဘူးဗျ”
မိစ္ဆာ ငယ်လေး က လက်ဟန် ခြေဟန် ဖြင့် ထစ်ထစ် အအ ပြောဆိုလာသည်။
“တချို့ က သံတုံး ကြီးတွေ နဲ့ တူတယ်... တချို့ ကကျတော့ ပိုးကောင် အကြီးကြီး တွေ နဲ့ တူတယ်... ပြီးတော့ လူ တစ်သိုက် လည်း ရှိသေးတယ်ဗျ... အင်္ကျီ တွေ ချွတ်ထားပြီး ဆီးနှင်း တွေ ထဲမှာ ကျောက်တုံး ကြီးတွေကို သယ်နေကြတာ... သယ်ရင်း နဲ့လည်း အရူး တွေလို ရယ်မော နေကြသေးတယ်ဗျာ”
“အရူး တွေ ဟုတ်လား”
မိစ္ဆာအိုကြီး က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
“ကြည့်ရတာ အောက်ဘက် ကမ္ဘာ ကနေ အဆင့်တက် လာတဲ့ ကံဆိုးတဲ့ ကောင်တွေ ထိခိုက် ဒဏ်ရာ ရသွားတဲ့ ပုံပဲ... သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက် တွေ ပျက်စီးသွားတာ နေမှာပေါ့”
“တပည့် တွေ အကုန်လုံး ကို အမိန့် ပေးလိုက်စမ်း... လက်နက် တွေ ကိုင်ကြဟေ့”
“အဆင့်တက် လာတဲ့ သူတွေ ဆိုမှတော့... သူတို့ဆီမှာ အောက်ဘက် ကမ္ဘာ က အရင်းအမြစ် တွေ အများကြီး ပါလာမှာ သေချာတယ်ကွ”
“ယောကျာ်း ဆိုရင် သတ်ပစ်... မိန်းမ ဆိုရင် ချန်ထား... ပြီးတော့ ပစ္စည်း တွေ အကုန်လုံး ကို လုယူခဲ့ကြ"
“ဒီ တောသား တွေကို ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ကြီး ဆိုတာ... သနားကြင်နာ တတ်တဲ့ နေရာ မျိုး မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို သွားပြီး ပညာပေးလိုက်ကြ"
“ဝုန်း... ဟေး... ”
မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း တောင်စခန်း မှ ဓားပြ များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြ၏။ နောက်ကျိနေသော အလင်းတန်း များကို စီးနင်းကာ လင်းတ အုပ်ကြီး ပမာ အရှေ့ဘက်ရှိ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ အပျက်အစီး များ ဆီသို့ တည့်တည့်ကြီး ဦးတည် ထွက်ခွာသွားကြတော့၏။
သူတို့ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ကြချေ။
သူတို့ သွားရောက် ရန်စ မိသည်မှာ သတ်ဖြတ်ခံရရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော သိုး အုပ်ကြီး မဟုတ် ဆိုတာကို ပင်။
ထိုအစား ၎င်းတို့မှာ ဆာလောင် မွတ်သိပ်စွာဖြင့် ယခုလေးတင် နိုးထလာကြပြီး စားသောက်ရန် အကြောင်းပြချက် ရှာဖွေနေကြသော မိစ္ဆာကောင် ကြီးများ ပင် ဖြစ်တော့သည်။
အခန်း (၂၆၄) မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း တောင်စခန်း
“ဓားပြတိုက်မလို့လား... ငါတို့ကမှ တကယ့် ဓားပြ ဘိုးအေ ကြီးတွေကွ”
ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ၏ မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံး ဒေသ၊ လေပြင်းများနှင့် နှင်းမုန်တိုင်းများ ဟိန်းဟောက်နေသော နေရာ။
ပျို့အန်ချင်စရာ ကောင်းလှသော သွေးညှီနံ့များ ရောနှောနေသည့် အမည်းရောင် အလင်းတန်း သုံးထောင် ခန့်သည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းလာပြီး ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ၏ အပျက်အစီးများ အစွန်အဖျားတွင် ဆင်းသက်လာကြသည်။
ဦးဆောင်လာသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်၊ 'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း တောင်စခန်း' ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော 'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' ပင် ဖြစ်၏။
သူသည် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရိုးဖြူ ပျံသန်းရေး လှေကြီးပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ၏ ဝိညာဉ် ဖိအား ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်ထားသဖြင့် ဘေးပတ်လည်ရှိ လေပြင်းများနှင့် နှင်းမုန်တိုင်းများ ပင်လျှင် ပေသုံးဆယ် (ခန့်မှန်းခြေ မီတာ ၁၀) ခန့် အကွာအဝေး အထိ လွင့်စင်သွားရသည်။
သူ၏ အနောက်တွင် ထူးဆန်းသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန် ရှိသည့် ဓားပြ သုံးထောင် ခန့် မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။ သူတို့ထဲတွင် အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဖြစ်ပြီး၊ မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ရှိသော ခေါင်းဆောင်ငယ်လေး များပင်လျှင် တစ်ရာ ခန့် ပါဝင်သည်။
ဒါက ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ၏ အစွန်အဖျား ဒေသတွင် လုံးဝကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားစုကြီး တစ်ခု ပင် ဖြစ်တော့၏။
“ဟားဟားဟားဟား...”
'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' သည် အရှေ့ဘက်ရှိ နှင်းတောထဲတွင် “ရွှံ့ လူးနေကြသော” (အမှန်တကယ်တော့ ခံတပ်များ တည်ဆောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။) စုတ်ပြတ်သတ်နေသည့် လူတစ်သိုက်ကို ကြည့်ကာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“သူတို့က တကယ်ကြီး အောက်ဘက် ကမ္ဘာ က ထွက်ပြေးလာတဲ့ ဒုက္ခသည် တွေပဲကွ”
“ဒီ သနားစရာ ကောင်းတဲ့ ပုံစံ တွေကို ကြည့်ပါဦး... သေသေချာချာ ဝတ်ရုံ တစ်ထည်တောင် မရှိဘူး... တိရစ္ဆာန် သားရေ တွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အင်္ကျီ စုတ်ကြီးတွေ (ကစားသမား များ ကိုယ်တိုင် ချုပ်လုပ်ထားသော ဆောင်းတွင်း ဝတ်စုံများ) ဝတ်ထားကြတယ်ဟေ့”
သူက လည်ချောင်း တစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များကို စုစည်းကာ မိုးခြိမ်းသံကြီး တစ်ခုပမာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အရှေ့က ကောင်တွေ အကုန်လုံး နားထောင်ကြ"
“ဒီတောင် တွေက ငါ့အပိုင်ပဲ... ဒီသစ်ပင် တွေကလည်း ငါ့အပိုင်ပဲကွ”
“အသက်ရှင်ချင်တယ် ဆိုရင်... မင်းတို့ အောက်ဘက် ကမ္ဘာ ကနေ သယ်လာသမျှ ရတနာ တွေ အကုန်လုံးကို အခုချက်ချင်း ထုတ်ပေးစမ်း... ယောကျာ်း တွေ အကုန်လုံး သတ္တု သွားတူးရမယ်... မိန်းမ တွေ အကုန်လုံး...”
“ဝုန်း... ”
သူ စကားပင် မဆုံးလိုက်ရချေ။ တစ္ဆေဆန်သော အပြာရောင် အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေပြီး ရှည်လျားလှသော မီးတောက် အမြီးတန်းကြီးကို ဆွဲငင်လာသည့် ရေခဲ အမြောက်ဆံ ကြီး တစ်လုံးက သူ၏ အရိုးဖြူ ပျံသန်းရေး လှေ ကြီးကို သတိပေးချက် မရှိဘဲ ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ပစ်လိုက်တော့၏။
ဒါက မှော်မန္တန် မဟုတ်... စက်မှုနည်းပညာ မျိုးနွယ်စု ရဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် 'ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သုံး ရေခဲ အမြောက်ကြီး' ပင်။
“ကလစ်... ”
အရိုးဖြူ ပျံသန်းရေး လှေ ကြီးမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ် မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်သည် မှန်သော်ငြား ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တွန်းကန်အား ဖြင့် အရှိန်တင်ထားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖြင့် ဖိသိပ်ထားသော အမြောက်ဆံ ကြီး၏ အရှေ့တွင် ဘီစကွတ် မုန့်လေး တစ်ခုပမာ ကျိုးပဲ့လွယ်လွန်းလှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လှေကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားပြီး အရိုး အပိုင်းအစ များနှင့် ရေခဲ အစအန များမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့၏။
“သောက်ကျိုးနည်း... ”
အလစ်အငိုက် မိသွားသော 'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' မှာ ပေါက်ကွဲမှု ၏ လှိုင်းဂယက် ကြောင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး နှင်းတောထဲတွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လိမ့်ကျသွားပြီးနောက်မှ ရပ်တန့်သွားတော့၏။ သူ၏ တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံကြီးမှာ အပေါက်ကြီး တစ်ပေါက် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အတွင်းရှိ အနီရောင် အတွင်းခံဘောင်းဘီ ပင် ပေါ်လွင်နေလေပြီ။
“ဘယ်ကောင်လဲ... ဘယ်ကောင်က ငါ့ကို အလစ်တိုက်ရဲတာလဲကွ”
'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' မှာ ဒေါသတကြီး ကပျာကယာ ထလာပြီး ဆဲဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်ငြား လေထု အခြေအနေက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေကြောင်း ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။
ရွှံ့ လူးနေခဲ့ကြသော ဒုက္ခသည် အုပ်ကြီးမှာ သူတို့ လုပ်လက်စ အလုပ်များကို ဘယ်အချိန် ကတည်းက ရပ်တန့်သွားကြသည် မသိချေ။
မျက်လုံး ထောင်ပေါင်းများစွာ က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြ၏။
ထို မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် ထိတ်လန့် ပျာယာခတ်မှု များ လုံးဝ မရှိချေ။
သူ့လို ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဓားပြ တစ်ယောက်ကိုတောင် ကျောချမ်းသွားစေနိုင်လောက်သော အရာ တစ်ခုတည်း သာ ရှိနေတော့၏။ ၎င်းကတော့... လောဘ ပင်။
“ဘော့စ်လား”
တစ်ယောက်ယောက်က တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။
“နာမည် က အနီရောင် ပြနေတယ်ဟေ့... သွေးတန်းကြီးလည်း ပေါ်နေတယ်ကွ... စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် တဲ့ဟေ့”
အခြား အသံတစ်သံက ရုတ်တရက် အသံ ရှစ်ဆခန့် မြင့်တက်သွားပြီး အံ့အားသင့် ဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။
“ညီအစ်ကိုတို့... လက်နက်ပစ္စည်း တွေ လာပို့ပေးတဲ့ ကောင် တွေ ရောက်လာပြီဟေ့”
“ဒီ ဘော့စ် က ငါ့အပိုင်ပဲနော်... ဘယ်ကောင်မှ မလုနဲ့”
“ဟို အကောင်သေး လေးတွေက မင်းတို့ အပိုင်ပဲကွာ... ဟို ရွှေအမြုတေအဆင့် လက်နက်ပစ္စည်း အစုံလိုက် လေးက တန်ဖိုးကြီးမယ့် ပုံပဲနော်”
“သတ်ကြဟေ့... ”
“ဝုန်း... ”
တစ်ချိန်က တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေခဲ့သော အပျက်အစီး ကြီးများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဆူညံ ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။
ဘာစကားမှ မများတော့... ဘာ နိဒါန်း မှလည်း မရှိတော့။
ကစားသမား ထောင်ပေါင်းများစွာ သည် ဟိန်းဟောက်သံကြီးများနှင့်အတူ... ကိုယ်တုံးလုံး ဖြစ်နေသော အလှပဂေးလေး တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား... အဲ... မဟုတ်... အကာအကွယ် မရှိဘဲ ပုံထားသော ရွှေတောင် ကြီး တစ်တောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား အရှေ့သို့ အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြတော့၏။
ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်သွားသူများမှာ ထူးဆန်းသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန် ရှိသည့် စက်ရုပ်ကြီး များကို မောင်းနှင်လာသော စက်မှုနည်းပညာ မျိုးနွယ်စု မှ လေယာဉ်မှူး များ ပင် ဖြစ်သည်။
'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' သည် အသစ်စက်စက် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော 'နှင်းခဲ နံပါတ် ၁' စက်ရုပ်ကြီးကို မောင်းနှင်လာသည်။ အပြင်ခွံ ကို ရေခဲများဖြင့်သာ အားဖြည့်ထားနိုင်သေးသည် မှန်သော်ငြား သူ၏ လက်ထဲရှိ စက်သေနတ်ကြီး မှာမူ အစစ်အမှန် လက်နက် ကြီး တစ်ခုပါပင်။
“ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း... ”
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာမည့် အစား မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် ရေခဲ ဆူးချွန်လေး များ မိုးရွာချသကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာတော့၏။
“ဒီ သတ္တု မုန်တိုင်း ကြီးကို ခံစားကြည့်စမ်း... အဲ... မဟုတ်ဘူး... ရေခဲ မုန်တိုင်း ကြီးကို ခံစားကြည့်စမ်းဟေ့”
ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင်မူ မရေမတွက်နိုင်သော ဇာ့ဂ် အကောင်ပေါက်လေး များနှင့် ဘိန်းလင်း များသည် နှင်းတော ကို အကာအကွယ် ယူကာ ဖြူဖွေးသော တစ္ဆေ ကြီးများပမာ မြေကြီးပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားကြသည်။
'ဝက်ဝံ' သည် လီဗိုင်ယာသန် ကြီး၏ ကျောကုန်းပေါ်တွင် စီးနင်းလျက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။
“အင်းဆက် အုပ်ကြီး... ဝိုင်းထားလိုက်ကြစမ်း... ဘယ်ကောင်မှ အလွတ်မပေးနဲ့... ဟို အနီရောင် အတွင်းခံဘောင်းဘီ နဲ့ ကောင် တစ်ကောင်တည်းကိုပဲ အရှင် ထားခဲ့... ကျန်တဲ့ ကောင်တွေ အကုန်လုံးကို စားပစ်လိုက်ဟေ့”
“ဒါ... ဒါ ဘာအကောင် တွေလဲကွ”
'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားတော့သည်။
‘ဓားပြတိုက် စားလာခဲ့တဲ့ တစ်သက်လုံး... ဒီလို ပုံစံမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပါဘူးကွာ။
ဒီ လူတစ်သိုက်က တရားမျှတမှု ဆိုတာကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားကြဘူး။ ဒါက လုံးဝကို ယုတ္တိမတန်လွန်းတယ်လေ။ စစချင်းမှာတင် လူထောင်ပေါင်းများစွာ က တစ်ယောက်တည်း ကို ဝိုင်းရိုက်ကြတဲ့ အခြေအနေ မျိုး ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲကွာ။ ပြီးတော့ ဟို မျက်လုံး တွေက... ငါက အရိုက်ခံရမယ့် သူ ဖြစ်နေပြီး သူတို့က ဓားပြ တွေ ဖြစ်နေသလိုတောင် ခံစားရစေတယ်’
“တပ်ဖွဲ့ဝင် အားလုံး... သတ်ကြစမ်း... ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ က ကျင့်ကြံသူ တွေ ဆိုတာ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲ ဆိုတာ သူတို့ကို ပညာပေးလိုက်ကြ"
'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ သက်စောင့် ဓားပျံ ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ ပေတစ်ရာ ခန့် ရှည်လျားသော အမည်းရောင် ဓား အလင်းတန်း ကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာသော စက်ရုပ်ကြီး ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချပစ်လိုက်တော့၏။
စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ၏ တိုက်ခိုက်မှု ကြီးမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည်။
“ကလစ်... ”
စက်ရုပ်ကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထက်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရ၏။
သို့သော် သူ မာနတက်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်မီ မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ဖြင့် စက်ရုပ်ကြီး များထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး ဆဲဆိုလျက် ပြေးဝင်လာကြသော ကစားသမား အချို့ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
“သောက်ကျိုးနည်း... ဒီ ဘော့စ် ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု တွေက တော်တော် ပြင်းတာပဲကွ”
“ကုသရေးသမား ဘယ်ရောက်နေလဲ... ရှင်သန်ပြန်ထမြောက်ရေး မန္တန် လေး သုံးပေးပါဦးဟေ့”
“စက်ရုပ်ကြီး တွေကို မေ့ထားလိုက်တော့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါတွေက တစ်ခါသုံး တွေပဲ... ပြေးဝင်သွားပြီး သူ့ခြေထောက် တွေကို ဖက်ထားကြစမ်း... အသေခံ ဖောက်ခွဲမယ်ဟေ့”
ထွက်ပြေးမည့် အစား ထို မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ပုံရိပ်လေး များမှာ အရှိန်တင်ကာ အနီရောင် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သုံး လက်ပစ်ဗုံး များကို ကိုင်ဆောင်လျက် 'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့၏။
“မင်း ပေါက်ကွဲရင်... ငါလည်း ပေါက်ကွဲမယ်ကွ”
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”
အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေသော အသေခံ ပေါက်ကွဲမှုကြီးများ က 'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ၎င်းတို့က သူ့ကို အခြေခံကျကျ ထိခိုက် ဒဏ်ရာ ရရှိစေနိုင်စွမ်း မရှိသည် မှန်သော်ငြား ထို ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်ပြီး သေရန် ဝန်မလေးသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တိ ကြီးက သူ့ကို လုံးဝ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားစေတော့၏။
‘ဒါကို ကျင့်ကြံသူ တွေ လို့ ‘ခေါ်တာလား... ဒါက ရှင်းရှင်းကြီးကို အရူး ခွေးအုပ် ကြီးပဲကွ’
သူ၏ နောက်လိုက် များမှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။
ရွှေအမြုတေအဆင့် နှင့် မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ရှိသော ထို ဓားပြ များသည် မူလက မှော်မန္တန် တစ်ခုကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် သူတို့ မန္တန် ရွတ်ဆို၍ ပင် မပြီးဆုံးလိုက်မီ အင်းဆက် အုပ်ကြီး ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။
“အား... သေပါပြီ... ဒီ ပိုးကောင် က ငါ့ဒိုင်းလွှား ကြီးကို ကိုက်နေတယ်ဟေ့”
“သူ ငါ့ဓားပျံ ကို စားသွားပြီကွ”
“ကယ်ကြပါဦးဗျာ... ဒီ စက်ရုပ်ကြီး က ဘာလို့ မီး တွေ မှုတ်ထုတ်နိုင်ရတာလဲ... ဒါ ရေခဲပြင် ဒေသ ကြီးလေကွာ”
အခြေအနေကြီးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို တစ်ဖက်သတ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှု ကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။
၎င်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အရ အသာစီး ရယူပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း မျိုး မဟုတ်ဘဲ အရှိန်အဝါ နှင့် နည်းဗျူဟာ အရ လုံးဝ အသာစီး ရယူပြီး သတ်ဖြတ်နေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။
ကစားသမား များသည် သေဆုံးရမည်ကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။ သေသွားလျှင် သူတို့၏ အလောင်း ရှိရာသို့ ပြန်ပြေးလာပြီး ရှင်သန်ပြန်ထမြောက်ကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ဓားပြ များမှာ တစ်ယောက် သေလျှင် တစ်ယောက် လျော့သွားပြီး သူတို့၏ သတ္တိများမှာ တိုက်ပွဲ တစ်ခု ပြီးသွားတိုင်း လျော့နည်းလာနေတော့၏။
နံ့သာတိုင် တစ်ဝက်စာ ခန့် အချိန်လေး အတွင်းမှာပင်၊ ဓားပြ သုံးထောင် ခန့် အနက် လူရာဂဏန်း အနည်းငယ် သာ ကျန်ရစ်တော့ပြီး ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေကြလေပြီ။
“ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ”
ကျန်းချန် သည် မြင့်မားသော နေရာတစ်ခုတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော 'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' ကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်၏။
သူ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားခြင်း မပြုဘဲ သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ဘေးပတ်လည်တွင် ချုံခိုနေခဲ့ကြသော လူသား မျိုးနွယ်စု မှ အခင်းအကျင်း သခင်ကြီး များသည် ယခုလေးတင် တည်ဆောက် ပြီးစီးသွားသော 'အလွန်အမင်း အေးခဲသော ဝိညာဉ် သော့ခတ်ခြင်း အခင်းအကျင်း' ကြီးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်သွင်းလိုက်ကြ၏။
“ဝီ... ”
အပြာရောင် အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆယ်မိုင် ပတ်လည် ဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။
“ဒါက... ပိတ်လှောင်ရေး အခင်းအကျင်း တဲ့လား”
'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' မှာ အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်ကြီး ကို ခေါင်းစိုက် ဝင်တိုက်မိပြီး အနောက်သို့ ပြန်လည် လွင့်စင်လာတော့၏။
သူက မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ကစားသမား ထောင်ပေါင်းများစွာ သည် မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်ဆန် ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်နေကြပြီး ဂွ တွေ၊ ကြိုး တွေ နှင့် အက်ဆစ် တွေ ယိုကျနေသော ပါးစပ် ကြီးတွေကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားကြလေပြီ။
“ဟီးဟီး... ဘော့စ် ကြီး... ထွက်သွားဖို့ မလောပါနဲ့ဦးဗျာ”
'လက်မှုပညာရှင် ကန်' သည် ဧရာမ သစ်ခုတ်လွှ စက်ကြီး ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာ၏။
“ကျွန်တော်တို့က ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ကို အခုလေးတင် ရောက်လာတာ ဆိုတော့... လမ်းပြ တစ်ယောက်လောက် လိုနေတာဗျ... ခင်ဗျား ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ ကြီးက တော်တော်လေး ထူးခြားမယ့် ပုံပဲနော်... ဖြစ်နိုင်ရင်... ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို လမ်းပြပေးနိုင်မလားဟင်”
“ခင်ဗျား ရဲ့ သိုလှောင်အိတ် လေးကိုလည်း တစ်ချက်လောက် ကြည့်ဖို့ ငှားလို့ ရမလားဗျာ”
“မင်း... မင်းတို့တွေ အနားမလာကြနဲ့နော်”
'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' မှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေပြီး သူ၏ အနီရောင် အတွင်းခံဘောင်းဘီ လေးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
“ငါက မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း တောင်စခန်း ရဲ့ အရှင်သခင် ပဲကွ... ငါ့အနောက်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ တွေ ရှိတယ်... ငါ့အထက်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ရေခဲ နန်းတော်ကြီး ရှိတယ်ကွ”
“ဘာ နန်းတော် ဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်ဘူးဗျာ”
'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' က သူ့ဖင်ကို တစ်ချက် ကန်လိုက်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံ က နတ်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာရင်တောင် ဒီနေ့ သူ့ရဲ့ လက်နက်ပစ္စည်း တွေကို ချွတ်ပေးခဲ့ရမှာပဲ မှတ်”
“ညီအစ်ကိုတို့... ချွတ်ကြ"
“အား... ”
စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီးများက ရေခဲပြင် ကြီး တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကြားရသူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များပင် ဝဲတက်လာစေတော့၏။
ဆယ်မိနစ် အကြာ၌၊
'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' သည် နှင်းတောထဲတွင် ဒူးထောက်လျက် ရှိနေပြီး သူ၏ မျက်နှာ တစ်ခုလုံး ဖူးယောင်ကာ ညိုမည်းနေလေပြီ။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဘာမှ မရှိတော့၊ အနီရောင် အတွင်းခံဘောင်းဘီ လေးတောင် ချွတ်ယူခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ (ကစားသမား အချို့က ထို အဝတ်စ မှာ မီးလောင်ဒဏ် ခံနိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ တိုက်ပွဲဝင် အလံ လုပ်ရန် ယူသွားကြသည်ဟု ဆိုလေသည်။)
သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် ဓားပြ သုံးထောင် ၏ အလောင်းများမှာ အင်းဆက် များ၏ ကိုက်ဖြတ် စားသောက်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး အရိုး တစ်စ တောင် မကျန်ရစ်တော့အောင် အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်း ခံလိုက်ရလေပြီ။
ဒါက ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ တွင် စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး ၏ ပထမဆုံးသော ပွဲစဉ် ပင် ဖြစ်တော့၏။
ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော စစ်ပွဲကြီး ဆိုတာ မရှိခဲ့... ကျိုင်းကောင် တွေလို ရူးသွပ်စွာ ဝင်ရောက်... လုယက် တာပဲ ရှိခဲ့သည်ပင်။
ကျန်းချန် က 'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အခုတော့ သေချာ စကားပြောလို့ ရပြီ မလား”
“ရပါတယ်... ရပါတယ်ဗျာ... လုံးဝ ရပါတယ်ဗျ”
'မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း မိစ္ဆာအိုကြီး' မှာ မျက်ရည်များ နှာရည်များ ဖြင့် ငိုယိုနေတော့၏။
“အဘိုးကြီး ခင်ဗျာ... ဘာသိချင်လို့လဲ... မေးသာ မေးပါဗျာ... ကျွန်တော် မည်းမှောင်သော လေဆင်နှာမောင်း က ခင်ဗျား ရဲ့ ခွေးလေး ပါဗျာ”
“အရမ်း ကောင်းတယ်”
ကျန်းချန် က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“လမ်းပြ”
“မင်းရဲ့ တောင်စခန်း ကို သွားမယ်”
“ရောက်လာပြီးမှတော့... လက်ဆောင် ပြန်မပေးရင် မကောင်းဘူးလေ”
“ငါတို့တွေ မင်းရဲ့ ရွာ ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီကွ”