အခန်း (၁၅၉-၁၆၀)

အခန်း (၁၅၉) ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး၊ ငါ မပျော်ရွှင်ဘူး

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မှေးမှိန်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက သူမကို တာလော့ ဆီ ခေါ်လာကတည်းက သူမ ဒီကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုတာ ငါ ကြိုမြင်ခဲ့ပြီးသားပါ"

ဤကပ်ဘေးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကပ်ဘေး မဟုတ်ဘဲ ကံကြမ္မာ၏ ကပ်ဘေး ဖြစ်လေသည်။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ဆက်ပြောသည် "အကယ်၍ ဖာတောင် က ဒီကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ရင် ရှေးခေတ်နှင့် ခေတ်သစ် ထင်ရှားသူများ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မှာ နောက်ထပ် နာမည်တစ်ခု တိုးလာလိမ့်မယ်"

ဝမ်ရှန်းကန်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကပ်ဘေးက"

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ဝမ်ရှန်းကန် စကားမဆုံးမီ သူ၏ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါတို့ တာလော့ ရဲ့ ဖာတောင်သခင်က ဒီကပ်ဘေးကို အလွယ်တကူ ကျော်လွှားနိုင်မှာပါ"

ဝမ်ရှန်းကန်ကလည်း ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း"

သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အမြဲတမ်းကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲ ပင် ဖြစ်လေသည်။

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ဆက်လက် ပြောဆိုသည်။

"အဲဒီ ကောင်မလေးကို ဒီကပ်ဘေးအတွက် အလကား အနစ်နာခံခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က နဂါးနှင့် ကျားကဲ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားရင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အမိန့်ပေးလိုက်... တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြ"

အချို့သော ကိစ္စများကို နောက်ဆုံးတွင် ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ အခွင့်အခါကောင်း ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်လေသည်။

ဝမ်ရှန်းကန်၏ အကြည့်များမှာလည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလွန် အေးစက်သွားပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

…

ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ၏ အောက်ခြေတွင် မီးတောင်အုပ်စုတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေသော မြေအောက်မီးများက ရွှေရောင် ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ရေများကို ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်စေလေသည်။

ဤမြေအောက်မီး၏ အဆင့်မှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ၏ ဘိုးဘေးနယ်မြေမှ မီးများထက် စွမ်းအား မနိမ့်ကျချေ။

ဝှစ်... ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် မှာ လိမ်ကောက်သွားပြီး ယီကျီ ပေါ်လာခဲ့၏။

ဝုန်း...

ယီကျီ ပေါ်လာပြီးနောက် မီးတောင် မြေအောက်မီးတစ်ခုစီတိုင်း၏အတွင်း၌ သင်္ကေတများ လင်းလက်လာပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်နေလေသည်။

ယီကျီက လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထူထပ်လှသော သင်္ကေတများ ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေသည်။

ယီကျီက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဖာတောင်က ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ နေရာကို တွက်ချက်နိုင်လောက်ပြီ မဟုတ်လား"

ယီကျီက သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ လင်းလက်သွားပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဒီခေတ်ရဲ့ ဒုတိယမြောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် က သူ့အတွက် ငါ အထူးစီစဉ်ထားတဲ့ နှလုံးသားလောင်ကျွမ်းခြင်း ဝင်္ကပါ ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမလား ဆိုတာပဲ ငါ သိချင်နေတာ"

ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ၏ မြေအောက်မီးမှာ သာမန်မီး မဟုတ်ချေ။ ယင်းအစား ဝိညာဉ်များကို ဝါးမြိုနိုင်ပြီး အရိုးများကို တိုက်စားနိုင်သော ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအား မီးတောက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ခါးသီးခြင်းပင်လယ်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အကျဉ်းထောင်တစ်ခု ဖြစ်လာရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ပင်လယ်အတွင်း၌ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ပထမ - အဝတ်အစား ညစ်ပေခြင်း

ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ ပေါင်းထည့်ခံထားရသဖြင့် သန့်စင်သော ရုပ်ခန္ဓာ များ ရှိကြပြီး ဖုန်မှုန့်များ ကင်းစင်ကာ အပြစ်အနာအဆာ မရှိကြချေ။

ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအား နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ အညစ်အကြေးများ ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။ ထိုအညစ်အကြေးများမှာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားများ နောက်ကျိသွားခြင်းဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

ဒုတိယ - ဆံပင်များ ခြောက်သွေ့ခြင်း

မှော်ရတနာ မျိုးစုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးသည် သဘာဝကျကျပင် ကြီးမားသော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေကြလေသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအား နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာ မဆိုထားနှင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မှော်ရတနာ များ အားလုံး ဆွေးမြေ့သွားမည် ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်က ရုပ်ခန္ဓာ ၏ ဆွေးမြေ့ပျက်စီးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

တတိယ - ချိုင်းချွေးထွက်ခြင်း

ကျင့်ကြံသူများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ချွေးမထွက်ကြချေ။ ချွေးထွက်လျှင်တောင်မှ မွှေးကြိုင်နေလေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအား နှင့် ထိတွေ့မိပြီးနောက် ချိုင်းအောက်မှ ချွေးများ ထွက်လာခြင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အသက်ဓာတ်များ ဆွေးမြေ့သွားပြီး ချွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။ ဤသည်က ကျင့်ကြံသူ၏ အသက်ဓာတ် ဆုံးရှုံးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

စတုတ္ထ - ခန္ဓာကိုယ် အနံ့အသက်ဆိုးထွက်ခြင်း

ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူကြပြီး တာအို၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်များကို ကျင့်ကြံကြလေသည်။ သပ်သပ်ရပ်ရပ် မနေတတ်သူများပင်လျှင် သန့်ရှင်းသော ရုပ်ခန္ဓာ များ ရှိကြပြီး သဘာဝအတိုင်း တာအို၏ ရနံ့ကို သယ်ဆောင်ထားကြလေသည်။

ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအား နှင့် ထိတွေ့မိပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တာအိုသည် အနံ့အသက်ဆိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ မိမိ၏ တာအို ဆုံးရှုံးသွားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

ပဉ္စမ - မိမိနေရာကို မကျေနပ်ခြင်း

ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ စိတ်ကို ကျင့်ကြံကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ကို တာအိုအဖြစ် ပုံဖော်ကြရာ သဘာဝကျကျပင် လွတ်လပ်ပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော ဘဝကို နေထိုင်ကြလေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအား နှင့် ထိတွေ့မိပြီးနောက် အတွေးများနှင့် ဆန္ဒများ အားလုံးသည် နာကျင်မှုများ ဖြစ်လာပြီး သူတို့သည် နှလုံးသား နတ်ဆိုး များ၏ အဆက်မပြတ် ဒုက္ခပေးခြင်းကို ခံရကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် မကယ်တင်နိုင်တော့ချေ။

ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအား။

ထိုစွမ်းအားသည် ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ရေစက်တိုင်း၏ အတွင်း၌ ပါဝင်နေလေသည်။

ဤအရာတစ်ခုတည်းကပင် ခါးသီးခြင်းပင်လယ် အတွင်း ပိတ်မိနေသော မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူများကို ပြိုင်ဘက်ကင်း နာကျင်မှုများကို ခံစားရစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထို့ပြင် ဤ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး မီးတောက်တွင် အသန့်စင်ဆုံးသော ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအားများ ပါဝင်နေလေသည်။

လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ငရဲဘုံသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ မျိုးစုံသော နှိပ်စက်မှုများကို ခံစားရမည် ဖြစ်လေသည်။

ဖာတောင်သခင်၏ အေးစက်သော အသံက ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

"ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ ဆိုတာ စမ်းကြည့်လိုက်ရင် သိရမှာပေါ့"

နောက်တစ်ခဏတွင် အေးစက်သော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ယီကျီ၏ ရှေ့သို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့လေသည်။

ယီကျီ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း အလွန် မြန်ဆန်လှပေသည်။ အံ့အားသင့်ဖွယ် သတ်ဖြတ်ခြင်း ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုက သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

ကျိုးပဲ့နေသော လက်နက်တစ်ခု၏ ထောင့်တစ်နေရာက ယီကျီ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ပျံထွက်လာခဲ့လေသည်။

ထိုကျိုးပဲ့နေသော လက်နက်မှာ လက်သည်းခွံထက် မကြီးသော်လည်း ထိုလက်နက် ပျံထွက်လာသောအခါ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာခဲ့လေသည်။

ထိုအရာက ဖာတောင်သခင်၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကို အမှန်တကယ်ပင် ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့လေသည်။

ယီကျီမှာ ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး ရေအောက်မီးတောင်များအတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သင်္ကေတများမှာ ချက်ချင်းပင် အပြည့်အဝ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့လေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး မီးတောက်များ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့်အလား။

မီးတောက်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအားများမှာ ဖာတောင်သခင်ထံသို့ အဆက်မပြတ် အဟုန်ပြင်းစွာ တိုက်ခတ်လာလေသည်။

ဖာတောင်သခင်၏ ရုပ်ခန္ဓာ မှာ တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ၊ တာအို၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် သူမ၏ စိတ်နယ်ပယ်ပင်လျှင် တိုက်စားခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဝှစ်...

ဖာတောင်သခင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မြင်ကွင်းများ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

သကြားလုံးအုပ်ထားသော ဆန်းကျာသီး တုတ်ထိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကောင်မလေးတစ်ယောက်... သူမ၏ သန့်စင်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသော မျက်လုံးလေးများက သူမကို အပြစ်ကင်းစင်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

ကောင်မလေးက ပြောသည်။

"အစ်မ... သူတို့အားလုံးက အစ်မကို လောကမှာ အလှဆုံး မိန်းမလို့ ပြောကြတယ်၊ အဲဒါ လုံးဝ အမှန်ပဲ"

အကယ်၍ ဤစကားများကို အခြားတစ်ယောက်ယောက်က ပြောခဲ့မည်ဆိုပါက ရိုင်းစိုင်းသကဲ့သို့ ထင်ရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သို့သော် သူမရှေ့ရှိ ကောင်မလေး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသောအခါ ဖာတောင်သခင်အတွက် အကောင်းဆုံး ချီးကျူးစကား ဖြစ်နေသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

သူမ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း တာအို မှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိထားပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း ရည်ရွယ်ချက်များမှာ အံ့မခန်းဖြစ်ကာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသော ဖာတောင်သခင် ပင်လျှင် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်မိလေသည်။

ဖာတောင်သခင်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ညီမလေး... ညီမလေးလည်း မဆိုးပါဘူး... ညီမလေး ကြီးလာတဲ့အခါ ဒီလောကမှာ ဒုတိယ အလှဆုံး မိန်းမ ဖြစ်လာမှာပါ"

ဖာတောင်သခင်က ကောင်မလေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း စနောက်လိုက်လေသည်။

လျိုစုက မော့ကြည့်ကာ အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြုံးရင်း အလွယ်တကူပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟင်... ဒုတိယ ဟုတ်လား... ဒါလည်း ကောင်းပါတယ်... လျိုစု က အစ်မ ထက် နည်းနည်းလေးပဲ လျော့တာလေ"

ဖာတောင်သခင်က ငုံ့ကာ လျိုစု၏ နှာခေါင်းလေးကို ဆွဲညှစ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ညီမလေးက ကျေနပ်လွယ်တာပဲ... ဒါဆို ညီမလေး နာမည်က လျိုစု ပေါ့"

လျိုစုက နှာခေါင်းလေးကို ရှုံ့ကာ စိတ်ညစ်ဟန်ဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"ဟူး... ဒါပေမဲ့ သမီးက ဘယ်တော့များမှ ကြီးလာမှာလဲ... ဖေဖေက မြန်မြန် ကြီးဖို့ အစားအများကြီး စားရမယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အိမ်က အစားအသောက်တွေက အရမ်း စားမကောင်းဘူး၊ ဟင်းတွေ အများကြီးက ခါးတယ်"

ဖာတောင်သခင်က ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆို ညီမလေး ဘာစားရတာ ကြိုက်လဲ"

လျိုစုက သူမ၏ လက်ထဲရှိ သကြားလုံးအုပ်ထားသော ဆန်းကျာသီး တုတ်ထိုးကို ဖာတောင်သခင်၏ မျက်နှာနားသို့ တိုးပေးရင်း ပြောဆိုသည်။

"သမီး စားရတာ ကြိုက်တာတွေ အများကြီးပဲ... သကြားလုံးအုပ်ထားတဲ့ ဆန်းကျာသီး တုတ်ထိုးတွေ၊ လေတိုက်နှင်းမုန့်တွေ၊ သကြားလုံးတွေ... အစ်မ သကြားလုံးအုပ်ထားတဲ့ ဆန်းကျာသီး တုတ်ထိုး စားမလား... အဲဒါတွေက အရမ်း စားကောင်းတာ"

လျိုစု၏ မျှော်လင့်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဖာတောင်သခင်က တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်လေသည်။ အသီးမှာ ချိုချဉ်ချဉ်လေး ဖြစ်ပြီး အရသာ တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

လျိုစုက မျှော်လင့်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အစ်မ စားလို့ကောင်းလား"

ဖာတောင်သခင်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စားကောင်းတယ်"

လျိုစုက ပို၍ပင် တက်ကြွပြီး ချစ်စရာကောင်းလာကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သမီး ပြောသားပဲ၊ သကြားလုံးအုပ်ထားတဲ့ ဆန်းကျာသီး တုတ်ထိုးက လောကမှာ အစားကောင်းဆုံး အရာပါဆို"

ဖာတောင်သခင်က ပြုံးကာ ဝိညာဉ် ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ယူပြီး ကျောက်တုံးမှ ကြည်လင်နေသော ဓားငယ်လေး တစ်လက်ကို ထွင်းထုလိုက်ကာ ဆွဲကြိုးအဖြစ် သန့်စင်ပြီး လျိုစု၏ လည်ပင်းတွင် ဆွဲပေးလိုက်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လာ... အစ်မက ညီမလေးဆီက အလကား မစားပါဘူး... အစ်မ ညီမလေးကို လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမယ်၊ ညီမလေး ကြီးလာရင် ဒါလေးကို ယူပြီး အစ်မဆီ လာခဲ့နော်... အစ်မ ညီမလေးကို လောကမှာ အစားကောင်းဆုံး သကြားလုံးအုပ်ထားတဲ့ အသီး တုတ်ထိုးတွေ လိုက်ကျွေးမယ်"

ဝုန်း...

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုနွေးထွေးမှုမှာ တစ်ခဏမျှသာ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

အခန်း (၁၆၀) ခါးသီးခြင်းပင်လယ်ရဲ့ တကယ့် အရှင်သခင်

မြင်ကွင်းထဲမှ ကောင်မလေး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

သူမ၏ နေရာတွင် လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေသော စွန်တစ်ကောင် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

လျိုစု၏ အရေပြားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထိုစွန်တွင် ကောင်မလေး၏ ခေါင်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး တစ်ချိန်က သန့်စင်ကာ အပြစ်အနာအဆာကင်းခဲ့သော သူမ၏ မျက်လုံးလေးများမှာ ယခုအခါ နာကျင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဖာတောင်သခင်က လျိုစုကို ပေးထားခဲ့သော ဓားငယ်လေးမှာ ကောင်မလေး၏ လည်ပင်းတွင် တွဲလောင်းကျနေလေသည်။

ဖာတောင်သခင်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လျိုစု"

သူမ ဤအရာကို အရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤအရာကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိတိုင်း ဖာတောင်သခင်၏ နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ မကောင်းဆိုးဝါး ဆန္ဒတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာမြဲ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဖာတောင်သခင်သည် လျိုစုက သူမ သေဆုံးချိန်အထိ မိမိကို တွေးတောနေမည်ကို အလွန် ကောင်းစွာ သိထားလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် လျိုစုကို လောကတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြထားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ဤ ငရဲကဲ့သို့ နှိပ်စက်မှုများကြားတွင် သူမသည် လျိုစု၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်နေသင့်ပေသည်။

သို့သော် ဖာတောင်သခင်သည် သူမကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ချေ။

ဖာတောင်သခင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အား"

ဖာတောင်သခင် အာရုံစူးစိုက်မှု လွတ်သွားချိန်တွင် အဆုံးမရှိသော ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး မီးတောက်များက သူမကို လုံးဝ ဝါးမြိုသွားခဲ့လေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ဓားအလင်းတန်း အလွှာပေါင်းများစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မဟာဝင်္ကပါ အတွင်းမှ ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

သို့သော် ဤဝင်္ကပါမှာ ယီကျီက အသေအချာ စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ မည်သို့လျှင် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်မည်နည်း။

ယီကျီက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ... နှမြောစရာပဲ... ဒီလို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မျိုးသာ ငါ့ကို ပေးခဲ့ရင် နောက်ထပ် အနုပညာ လက်ရာတစ်ခု ဖြစ်လာဦးမှာ... ဒီ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး အောက်မှာ သေရတာ တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ"

ယီကျီသည် မဟာဝင်္ကပါ လွှမ်းခြုံထားသော ဧရိယာမှ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူသည် မဟာဝင်္ကပါအတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး ကြောင့် စိတ်နယ်ပယ် တုန်လှုပ်နေသော ဖာတောင်သခင်ကို နှမြောတသဟန်ဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

ဝှစ်...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယီကျီ၏ ဘေးရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ လိမ်ကောက်သွားပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ထိုသူမှာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်များကို နောက်ကျောတွင် ယှက်ထားကာ ခေါင်းကို ငုံ့ထားသဖြင့် မြင့်မားသော နှာတံနှင့် ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းများကိုသာ မြင်တွေ့ရလေသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ ပေါ်လာသည်နှင့် ယီကျီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရိုသေလေးစားမှုများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလေးအနက် ဦးညွှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်သခင် ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ယီကျီ...

ရှေးခေတ်ကာလ၏ အဆိုးယုတ်ဆုံး ကျင့်ကြံသူ။ သူသည် အကြောက်အလန့် ကင်းသင့်ပေသည်။ သို့သော် ဤ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများကိုပင် ပြသနေလေသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ငုံ့ထားသော ခေါင်းဖြင့် ဝင်္ကပါအတွင်းရှိ ဖာတောင်သခင်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ အကြည့်များမှာ လင်းလက်သွားပြီး ဆိုသည်။

"အင်း"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက အေးအေးလူလူ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူမက ဖာတောင်သခင် လား"

ယီကျီက အတည်ပြုလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်... ဒီလူက တကယ်ပဲ ဒုတိယမြောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် ဖာတောင် ပါ... အရှင်သခင်၊ ဒီလူကို ဖမ်းဖို့အတွက် ယီကျီ က အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရတယ်"

ယီကျီ စကားမဆုံးမီ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက မျက်ခုံးပင့်ကာ ယီကျီကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဟင်"

ယီကျီက အလျင်အမြန် ပြင်ပြောလိုက်သည်။

"လက်အောက်ငယ်သား ပါ... ဒီ လက်အောက်ငယ်သား က အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရတာပါ"

ယီကျီသည် ထိုသူ၏ အကြည့်အောက်တွင် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက အေးအေးလူလူ ပြောဆိုလိုက်သည် "မင်းက နာမည်တွေနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး"

ယီကျီက သူ၏ ခေါင်းကို ပို၍ပင် ငုံ့ထားလိုက်ပြီး ပြောဆိုသည် "ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက ယီကျီနှင့် စကားပြောရသည်ကို ပျင်းရိနေဟန်ဖြင့် ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားရင်း ပြောဆိုလိုက်သည် "သွားကြစို့"

ယီကျီမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည် "သွားတော့မလို့လား"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်ကာ မေးလိုက်သည် "မင်းမှာ သဘောထားကွဲလွဲမှု ရှိလို့လား"

ယီကျီက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည် "ဒီ လက်အောက်ငယ်သား မဝံ့ရဲပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဖာတောင်သခင် က ဘာလို့ သူမရဲ့ တကယ့် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် စွမ်းအားကို မပြသတာလဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ သူမရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက အံ့မခန်း ဖြစ်နေတုန်းပဲလေ... အကယ်၍ ဒီ လက်အောက်ငယ်သား ဒီအတိုင်း ထွက်သွားရင် ဒီလူ လွတ်မသွားနိုင်ဘူးလို့ မပြောနိုင်ဘူး"

ဒိုင်း... ယီကျီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ယီကျီအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။

ယီကျီ၏ ရင်ဘတ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရလေသည်။

သွေးများ ပန်းထွက်နေစဉ်အတွင်း ယီကျီ၏ ဒဏ်ရာတွင် ဆန်းကြယ်သော ချီ များ ယှက်နွယ်လာပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

သို့သော် ယီကျီမှာ မကုသရဲဘဲ ထို အင်မော်တယ် စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရလေသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ယီကျီ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ထိုအကြည့်မှာ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ ဒေါသထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေကာ သူက ပြောဆိုလိုက်သည် "မင်းမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံး အသက်အပါအဝင် ငါ ပေးထားတာပဲ... အကယ်၍ ငါက ဒါတွေက မင်းဟာလို့ ပြောရင် မင်းဟာပဲ၊ ငါက မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောရင် မင်းက ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး"

ယီကျီက ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းဆိုက်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည် "ဒီ လက်အောက်ငယ်သား နောက်ဘယ်တော့မှ မဝံ့ရဲတော့ပါဘူး"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည် "ဟွန့်"

ထိုအခါမှသာ ယီကျီသည် မတ်တတ်ရပ်ရဲပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ အင်မော်တယ် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ဖောက်ထွင်းခံထားရသော ရင်ဘတ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားလေသည်။

ယီကျီက နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ နက်ရှိုင်းသော နာကြည်းမှုများဖြင့် အစားထိုးသွားလေသည်။

ယီကျီက သွားကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည် "ငါ ယီကျီ က မင်းကို သေချာပေါက် ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်"

ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး မီးတောက်များ လုံးဝ ဝါးမြိုထားခြင်းကို ခံနေရသော ဖာတောင်သခင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မလိုလားစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ဝှစ်... ယီကျီ ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် မဟာဝင်္ကပါ အတွင်းမှ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်လာခဲ့လေသည်။

ထိုအရာက နှလုံးသားလောင်ကျွမ်းခြင်း ဝင်္ကပါ ကို အလွယ်တကူပင် နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်လိုက်လေသည်။

တောင်လို မြင့်မားနေသော ကောင်းကင်နှင့်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းငါးပါး စွမ်းအားပင်လျှင် ဘေးနှစ်ဖက်သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖာတောင်သခင်သည် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝင်္ကပါ အတွင်းမှ လျှောက်ထွက်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ စဉ်းစားတွေးတောနေဟန် ရှိလေသည်။

ဖာတောင်သခင်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် စတုတ္ထနယ်ပယ် ပဲ"

သူမ၏ စိတ်နယ်ပယ်မှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်မသွားခဲ့ချေ။ သူမသည် ယီကျီ မြင်စေရန် ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ဖာတောင်သခင်က ကောက်ချက်ချလိုက်သည် "ငါ့ရဲ့ ဆရာ ပြောတာ မှန်တယ်... ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ရဲ့ စွမ်းအားကို တကယ် ထိန်းချုပ်ထားတာက ယီကျီ မဟုတ်ဘဲ တခြား တစ်ယောက်ယောက်ပဲ... မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် စတုတ္ထနယ်ပယ်... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက လီတိရှန်း ထက် မနိမ့်ကျလောက်ဘူး"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းသာ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုအတွင်း၌ ပါဝင်နေသော တာအို စွမ်းအားမှာ ဖာတောင်သခင်၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ခဲ့ချေ။

ဖာတောင်သခင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည် "ဒါပေမဲ့ ဒီလူဆီကနေ ရင်းနှီးတဲ့ ခံစားချက်မျိုးကို ငါ ဘာလို့ ရနေရတာလဲ"

ဖာတောင်သခင်သည် ဤ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြောင်း သေချာနေလေသည်။

သို့သော် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ ၏ အရှိန်အဝါနှင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကပင် ဖာတောင်သခင်အား ရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

ဖာတောင်သခင်က တွေးတောလိုက်သည် "သူ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အနည်းဆုံးတော့ ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ ငါတို့ တစ်လှမ်း ပိုနီးသွားပြီပဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ ပေါ်လာခြင်းမှာ တကယ်ကို ပျော်ရွှင်ဖွယ် အံ့အားသင့်မှုတစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဖာတောင်သခင် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ဖာတောင်သခင်က နှမြောတသဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည် "အခု ဒီလူက ယီကျီ ကို ခေါ်သွားပြီဆိုတော့ ယီကျီ ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို တွက်ချက်ဖို့ ခက်ခဲသွားပြီ... သူ နောက်ထပ် ဘယ်မှာ ရှိနေမလဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး... တကယ် နှမြောစရာပဲ"

ဖာတောင်သခင်သည် ယီကျီ အကြောင်းကို တွက်ချက်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူမသည် ယီကျီ၏ လုပ်ရပ်များကို အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။

ယခု မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ သူမသည် သဘာဝကျကျပင် မည်သည့် ခန့်မှန်းချက်ကိုမျှ မပြုလုပ်နိုင်တော့ချေ။

လင်းရီ၏ အသံက အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် "ဘိုးဘေးသခင်ကြီး"

ဖာတောင်သခင် စဉ်းစားတွေးတောနေစဉ် လင်းရီ၏ အသံက အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ရွှေရောင် ရတနာလှေ တစ်စင်းက ခါးသီးခြင်းပင်လယ် ကို ဖြတ်သန်းကာ ဖာတောင်သခင်၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့လေသည်။