အခန်း (၈၃၉-၈၄၀)

အခန်း (၈၃၉) မှားယွင်းနေသော သမိုင်းကြောင်း

လုံချန်းကို ကြောက်လန့်နေကြသဖြင့် ကောင်းကင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် နောက်တွင် မနေရဲကြတော့ဘဲ ထွက်ပြေးရန်သာ ကြိုးစားနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကျီရှန်အတွက် မြေကမ္ဘာ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရန် ကျန်ရှိတော့၏။ ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်သောသူအား လူတိုင်းက ကြောက်ရွံ့နေကြသဖြင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် တစ်စက္ကန့်မျှပင် အချိန်မဖြုန်းရဲကြတော့ချေ။

မင်းသမီးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်ရင်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်၏။

သူမ မောင်ဖြစ်သူ၏ ရုပ်အလောင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ကျူးကောင်နှင့် အစကတည်းက ရင်းနှီးလှသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း မောင်နှမအရင်းများ ဖြစ်ကြသဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

သူမက ကူညီပေးရန်နှင့် နိုင်ငံတော်ကို ကာကွယ်ရန်သာ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ မောင်က သူမကို ဤမျှ ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်အား သူမ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။

ဤကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ မောင် သေဆုံးသွားသည့်အတွက် သူမ ဝမ်းနည်းနေမိဆဲ ဖြစ်၏။ အရာအားလုံးက ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

အစပိုင်းတွင် လုံချန်း၏ အသက်ဘေးအတွက် သူမ စိုးရိမ်ခဲ့မိသော်လည်း လုံချန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် အင်အားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ မည်မျှ ရယ်စရာကောင်းနေသည်အား သူမ သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် လုံချန်းအတွက် ကစားစရာ အရုပ်များသဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။ သူတို့နှင့်အတူ ပါလာသော ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးအနက် ယခုအခါတွင် တစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တော့၏။ ကျန်ရှိသူများမှာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

"ရပ်လိုက်ကြစမ်း" တော်ဝင်တပ်မတော်မှ မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက ကျီရှန့်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်သွားကြသည်အား မြင်သောအခါ မင်းသမီးက အော်ဟစ်တားဆီးလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

သို့သော် သူမ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာမှာ အောက်ခြေအဆင့်တွင် ပိုမိုဆိုးရွားသော ပဋိပက္ခများ မဖြစ်ပွားအောင် တားဆီးရန်ပင် ဖြစ်သည်။ လုံချန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ သတ်နိုင်လျှင် အဆင့်နိမ့်သူများအား သတ်ရန်မှာ သူ့အတွက် ကလေးကစားစရာမျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ မည်သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို လုံချန်း၏ သူငယ်ချင်းကို ဤနေရာတွင် အသေမခံနိုင်ချေ။

အကယ်၍ ထိုသူသာ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် အခြေအနေမှာ မည်သို့မျှ ကုစား၍ မရတော့သည့်အထိ ဆိုးရွားသွားမည်ကို သူမ သိနေသည်။

သူမသည် တစ်စက္ကန့်မျှ အချိန်မဖြုန်းဘဲ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "ဘယ်သူမှ သူ့ကို မတိုက်ခိုက်စေနဲ့"

"ဒါပေမဲ့ မင်းသမီး။ သူက ကျွန်တော်တို့ကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးဘူးဗျ။ ကျွန်တော်တို့ လွတ်အောင်ပြေးမှ ဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ဟိုမိစ္ဆာကြီးက ကျွန်တော်တို့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်" စစ်သည်တော်များက ကန့်ကွက်ကြသည်။

"ဘယ်သူမှ နင်တို့ကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်ဘူး။ နင်တို့က ဘာမှ မလုပ်ရသေးဘူးပဲ" သူမက ဆိုလိုက်၏။ "ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက သူ့ကို အရင် စတိုက်ခဲ့တာ။ ငါ့မောင်ကလည်း အတူတူပဲ။ အခုထိတော့ နင်တို့အားလုံးမှာ အပြစ်မရှိသေးဘူး။ နင်တို့ ဘာမှ မဖြစ်စေရဘူး၊ ငါ နင်တို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ ဒီအတိုင်းပဲ ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေကြစမ်း"

သူမ၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ စစ်သည်တော်များသည် မလိုလားဘဲ ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။ အခြေအနေများ မဆိုးရွားခင်မှာပင် မင်းသမီးက လုံချန်းကို ကာကွယ်ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်အား သူတို့ သိထားကြသည်။ သူမက သူ့ကို သိနေသည်လော။ ပြီးလျှင် သူမ စကားကလည်း မှန်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အကြီးအကဲများနှင့် မင်းသားကသာ ထိုမိစ္ဆာကြီးကို ရန်စခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့အားလုံးက အပြစ်ကင်းစင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ လုံချန်း၏ ဒေါသကို ဆွဲဆောင်ရန် တကယ် လိုအပ်သည်လား။

ကျီရှန်သည်လည်း မင်းသမီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ သူသည် လုံချန်းက သူတို့ကို မည်သို့ ဆုံးဖြတ်မည်အား သိရအောင် ထိန်းထားချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဤတိုက်ပွဲအကြောင်းကို အပြင်လူများ သိသွားမည်ကိုလည်း သူ မလိုလားချေ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် လူဦးရေမှာ များပြားလှသဖြင့် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို သူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

မင်းသမီး၏ ကူညီမှုက အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးရှိလှပေသည်။

"နင်တို့အားလုံးလည်း ရပ်လိုက်ကြစမ်း။ ဒီမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ရန်စဖို့ မလိုတော့ဘူး။ ငါ့နောက်မှာပဲ လာပြီး စုဝေးကြ" ကျီရှန်ကို ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်ခဲ့သော ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအား မင်းသမီးက ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ နင်တို့ ငါ့အမိန့်ကို မနာခံဘူးဆိုရင် ငါ အမိန့်ပေးနေတဲ့ကြားက နာခံခြင်းမရှိတဲ့အတွက် တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် သစ္စာဖောက်သူတွေလို့ သတ်မှတ်မယ်။ ငါ့မောင် မရှိတော့တဲ့နောက်မှာ ငါဟာ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်ပဲ" သူတို့ ရပ်တန့်မသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။

သူမ၏ နောက်ဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ အလုပ်ဖြစ်ပုံရပြီး လူတိုင်း ရပ်တန့်သွားကြ၏။ ကောင်းကင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်လာကာ မင်းသမီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မင်းသမီး... အခုက ကျွန်တော်တို့ ထွက်ပြေးဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ။ တကယ်ပဲ ဒီမှာ ရပ်နေကြမှာလား" ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့် အကြီးအကဲတွေက သူ့ကို အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်ထားတုန်းပဲ။ ကျွန်တော်တို့ အကူအညီတွေ သွားခေါ်လို့ ရပါတယ်။ မင်းသမီးလည်း ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့သင့်တယ်"

"မရှိဘူး၊ နင်တို့အားလုံး အခုချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ကြစမ်း။ သူ့ကို ငါကိုယ်တိုင် စကားပြောမယ်။ နင်တို့ထဲက ဘယ်သူမှ ဒဏ်ရာမရစေရဘူး။ တကယ်လို့ နင်တို့ ထွက်ပြေးပြီး အကူအညီတွေ သွားခေါ်မယ်ဆိုရင် တစ်နိုင်ငံလုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်" မင်းသမီးက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့မောင်သာ ငါ့စကားကို နားထောင်ခဲ့ရင် ဒီလိုမျိုးတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒီအမှားမျိုး ထပ်မလုပ်ကြပါနဲ့တော့"

ကောင်းကင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး နောက်သို့ ပြန်လျှောက်လာပြီး မင်းသမီး၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်လိုက်ကြ၏။

မြေကမ္ဘာ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကလည်း ထိုနည်းတူပင် မင်းသမီး၏ နောက်တွင် လာရောက် စုဝေးကြတော့သည်။

ကျီရှန်သည် တစ်ဖက်တွင် ရပ်ရင်း သူတို့ကို အကဲခတ် စောင့်ကြည့်နေ၏။

"မင်းသမီး... တကယ်လို့ မင်းသမီး ကူညီနိုင်ရင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အကြီးအကဲကို မကူညီသင့်ဘူးလား။ အခု သူတစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တာလေ" လူတစ်ယောက်က မင်းသမီးကို မေးလိုက်သည်။

မင်းသမီးက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ဟူး... သူတို့အတွက်တော့ နောက်ကျသွားပါပြီ။ သူတို့က သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲကို စတင်ခဲ့ပြီးသားပဲ။ နင်တို့ကတော့ သူတို့နဲ့ မတူဘူး။ နင်တို့က သူ့အပေါ် ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ကြဘူး။ အဲဒီအချက်နဲ့ ငါ နင်တို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေမဲ့၊ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ပွဲကိုတော့ ငါ မတားနိုင်ဘူး"

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော တစ်ဦးတည်းသော ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ မီးနိယာမကို အသုံးပြုသူ ဖြစ်ပြီး သူသည် ယခင်တိုက်ပွဲများကြောင့် တစ်ဝက်ခန့် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သော ဝိညာဉ်ဓားနှင့် တိုက်ခိုက်နေရသည်။

ဝိညာဉ်ဓားမှာ ပြန်လည် ပြုပြင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ထိုကျင့်ကြံသူကို အလုပ်ရှုပ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ရန်အတွက်မူ လုံလောက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"မင်း... ခွေးကောင်၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် အသုံးပြုလို့ ရနေသေးတဲ့ ဝိညာဉ်ဓားမျိုးကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် ရထားတာလဲ" မင်းလုက ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒါအတွက်တော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ငါက မင်းကို အလုပ်ရှုပ်နေအောင် အဲဒီဓားလေးကို သုံးလိုက်တာပါ။ အခုတော့ ငါ့ကို နှောင့်ယှက်မယ့်သူ မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ မင်းဆီကို ငါ ပြန်လာခဲ့ပြီ" လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်၏။ သူသည် အချိန်ဓားကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ဘုရင်ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။

လုံချန်း၏ ဓားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မင်းသမီးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ "စဉ်းစားကြည့်မှ အဲဒီဓားက တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုလိုပဲ"

"ငါ အဲဒီဓားကို သိတယ်။ အဲဒါ သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူရဲ့ ဓားပဲ။ မင်းမှာ ဒါ ဘာလို့ ရှိနေရတာလဲ" မင်းလုသည် ထိုဓားကို မှတ်မိသွားသဖြင့် ဖြူလျော်သော မျက်နှာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ဪ... မင်းလည်း အဲဒီလိုပဲ ပြောတာလား" လုံချန်းက စိတ်ဝင်စားဖွယ် ပုံစံဖြင့် မေးလိုက်၏။

သူသည် မိမိဘာသာ တွေးနေမိသည်။ 'ငါ ထင်တာ မှန်နေတာပဲ။ ဒီတိုက်ကြီးရဲ့ သမိုင်းကြောင်းက ငါ့ကမ္ဘာက သမိုင်းကြောင်းနဲ့ အများကြီး ကွာခြားနေတယ်။ သူတော်စင်ဘုရင်ကို သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူလို့ ခေါ်တဲ့ ဒုတိယမြောက် နိုင်ငံပဲ'

"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ။ အဲဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ဓားက မင်းဆီကို ဘယ်လို ရောက်နေရတာလဲ။ မင်းဟာ အဆင့်မြင့်နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံရဲ့ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ဒီဓားကို ကိုင်ဆောင်ခွင့် ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာ ဒါ ဘာလို့ ရှိနေရတာလဲ" မင်းလုက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

"ငါ့မှာ ဒါ ဘာလို့ ရှိလို့မရရမှာလဲ။ ဓားကို ရှာတွေ့တဲ့သူက ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိတာပဲ မဟုတ်လား။ ငါ့ရဲ့ နိုင်ငံက ဒီကိစ္စနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ပြီးတော့ ငါ့နိုင်ငံက ဘာကို ခွင့်ပြုတယ်၊ မခွင့်ပြုဘူးဆိုတာ မင်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မင်းဟာ ဒီထက်ပိုပြီး အသက်ရှည်ရှည် နေရတော့မှာ မဟုတ်လို့ပဲ" လုံချန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၈၄၀) လမ်းခုလတ်မှ အနှောင့်အယှက်များ

အလင်းနှင့် အိပ်မက်များတိုက်ကြီးသည် လုံချန်းတစ်ယောက် ထိုတိုက်ကြီး၏ အင်အားအကြီးဆုံးဟု သတ်မှတ်၍ရသူများနှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေသည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။

ထိုတိုက်ကြီး၏ အခြားတစ်နေရာတွင်မူ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ယောက်သည် သူ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေ၏။

သူသည် အလင်းတိုက်ကြီး၏ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်အဖြစ် လူသိများသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤနိုင်ငံတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သလို တစ်တိုက်လုံးသို့ ဩဇာလွှမ်းမိုးထားသည့် အင်အားအကြီးဆုံး အင်ပါယာကို အုပ်ချုပ်နေသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူ၏အမည်မှာ ဟန်ရှီး ဖြစ်ပြီး ဆူနီယာ အင်ပါယာကို အုပ်ချုပ်မင်းလုပ်နေသူ ဖြစ်၏။

" သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူရဲ့ ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့သူတစ်ယောက် ပေါ်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ရခဲ့တာ လပေါင်း တော်တော်ကြာနေပြီ။ အခုထိ အဲဒီလူကို ဘာလို့ ရှာမတွေ့သေးတာလဲ" ဧကရာဇ်က မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အဲဒီလူကို အရင်က တွေ့ခဲ့ရတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ ရှာဖွေခဲ့ပါတယ်။ အနီးနားက နိုင်ငံတွေ အကုန်လုံးမှာလည်း ရှာခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်း သူ့ကို မြင်လိုက်ရတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းပို့ချက်မျိုး မရှိတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ရှာဖွေရေးနယ်မြေကို တဖြည်းဖြည်း တိုးချဲ့နေပြီး ကျန်တဲ့နိုင်ငံတွေနဲ့လည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေပါတယ်" သူ၏ ဝန်ကြီးက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

"အကြောင်းကြားဖို့နဲ့ ရှာဖွေဖို့ နိုင်ငံနည်းနည်းပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ရှာတွေ့ဖို့ အခွင့်အလမ်းကတော့ တော်တော်လေး နည်းပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ လပိုင်းအတွင်းမှာလည်း တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်ရပ်မျိုး မရှိခဲ့ဘူး။ အဲဒီလူဟာ သူ့အကြောင်းကို လူတွေသိသွားပြီဆိုတာ သိတာနဲ့ ဒီတိုက်ကြီးကနေ ထွက်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဝန်ကြီးက ဆက်ပြော၏။

"သူ ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူသာ သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူရဲ့ အမွေခံဆိုရင် ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ရှာတွေ့အောင် ရှာရမယ်။ မင်းတို့ ဘာလုပ်လုပ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူ ရှန်းဝူဟာ ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို အများကြီး သတ်ခဲ့တာ။ သူဟာ ဒီတိုက်ကြီးပေါ်မှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့သူပဲ။ တကယ်လို့ သူ့မှာ အမွေခံသာ ရှိနေခဲ့ရင် အဲဒီလူကို ရှာတွေ့အောင်ရှာပြီး ကြိုးပေးသတ်ပစ်ရမယ်" ဟန်ရှီးက ကြေညာလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ရှာဖွေရေးအတွက် အင်အားတွေ ပိုပြီး ထည့်သွင်းပါ့မယ်။ ရှာဖွေရေးကိုလည်း ပိုပြီး မြန်ဆန်အောင် လုပ်ပါ့မယ်" ဝန်ကြီးက ဆို၏။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်လုပ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ တစ်တိုက်လုံးကို ရှာစေချင်တယ်။ ဒီမှာ ရှာမတွေ့ရင် တခြားတိုက်ကြီးတွေကို ကျူးကျော်ပြီး ရှာဖို့ဆိုတာလည်း ငါ ဝန်မလေးဘူး။ ဘာပဲပေးဆပ်ရပါစေ... တခြားသူတွေ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ် ဆိုရင်တောင် ငါတို့ လုပ်မှာပဲ" ဟန်ရှီးသည် ဝန်ကြီးကို ပြောကြားပြီးနောက် ပလ္လင်ပေါ်မှ ထရပ်လိုက်သည်။

သူသည် ပလ္လင်၏ နောက်ကွယ်ရှိ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွား၏။ အစေခံ မိန်းကလေးများက သူ၏အတွက် တံခါးကို ဖွင့်ပေးကြသည်။

"တကယ်လို့ တစ်နှစ်အတွင်း မင်း သူ့ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ရင် မင်းရဲ့ ဦးခေါင်းကို လင်ပန်းနဲ့ တင်ဆက်ဖို့ ပြင်ထားပေတော့" ဟန်ရှီးက ထွက်မသွားခင် ပြောကြားခဲ့လေသည်။

ဧကရာဇ် ထွက်သွားပြီးနောက် ဝန်ကြီးသည် သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်၏။

"ငါ အားထုတ်မှုတွေ ပိုလုပ်မှ ဖြစ်မယ်။ ရှာဖို့ နိုင်ငံနည်းနည်းပဲ ကျန်တော့တာ။ ငါ့လူတွေ အဲဒီနေရာတွေကို သွားနေကြပြီ။ အဲဒီမှာ ထိုလူကို ရှာတွေ့ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မယ်"

သူသည်လည်း ခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

"သူ့ကို နောက်ဆုံး မြင်ခဲ့ရတဲ့ နေရာနဲ့ ဒီလောက်အဝေးကြီးမှာ သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူရဲ့ အမွေခံကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ နင် တကယ် ထင်လို့လား။ ငါတို့ အခု ရောက်နေတာက ဒီတိုက်ကြီးရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းမှာလေ" မိန်းကလေး အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ဦးချိုပါသော လင်းယုန်ကြီး ငါးကောင် ပျံသန်းနေ၏။ ထိုလင်းယုန်ကြီး တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ အပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်စီ စီးနင်းလိုက်ပါလာကြသည်။

ထိုအထဲတွင် အမျိုးသား သုံးဦးနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦး ပါဝင်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ဆူနီယာအင်ပါယာ ဝန်ကြီး ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံမျိုးနှင့် ဆင်တူသည့် လှပသော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြရာ သူတို့သည် ဟန်ရှီး အုပ်ချုပ်သော အင်ပါယာမှ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"အဲဒါက အရေးကြီးလို့လား။ ဒါက ငါတို့ဆီ ပေးအပ်ထားတဲ့ တာဝန်ပဲလေ။ ပြီးအောင်လုပ်ပြီး ပြန်ကြတာပေါ့။ သူ့ကို ရှာမတွေ့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ရှာတွေ့ရင်တော့ ပိုကောင်းတာပေါ့" အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း မမြင်ဘူးလား။ ဒါက အတော်လေး ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ။ ဒီလို အင်အားနည်းတဲ့ နိုင်ငံလေးတွေကို လာရတာလေ။ ထွက်ပြေးသွားလောက်ပြီဖြစ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့အတွက်နဲ့ပေါ့" မိန်းကလေးက ဆို၏။

"ဟုတ်တယ်။ ငါကြားတာတော့ အဲဒီလူကို တိုက်ကြီးရဲ့ နယ်စပ်ကို ဖောက်ထွက်လာပြီး ရက်ပိုင်းအကြာမှာ တွေ့ခဲ့တာတဲ့။ ဒီကို ရောက်လာတဲ့သူက အောက်ပိုင်းတိုက်က လာတာဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။ သူ အရှာခံနေရမှန်း သိတာနဲ့ သူလာခဲ့တဲ့ လမ်းအတိုင်းပဲ ပြန်ထွက်သွားလောက်ပါပြီ။ သူ ကြောက်နေတာကိုတော့ ငါ အပြစ်မတင်ပါဘူး" အခြား အမျိုးသားတစ်ဦးက ကြားဖြတ်ပြောဆိုသည်။

"စဉ်းစားကြည့်မှ သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူကလည်း အောက်ပိုင်းတိုက်က လာတာ မဟုတ်လား။ ငါတို့ ဘာလို့ အဲဒီတိုက်ကြီးကို အပြတ်မရှင်းလိုက်တာလဲ။ သူ အင်အားကြီးတုန်းက ငါတို့ကို အများကြီး ဒုက္ခပေးခဲ့တာလေ။ အခု သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူ မရှိတော့ဘူးဆိုမှတော့ သူ့ရဲ့တိုက်ကြီးကို ငါတို့ ဖျက်ဆီးပစ်လို့ မရဘူးလား။ သူ့ရဲ့ အမွေခံကလည်း အခုထိ အားနည်းတဲ့ ပိုးကောင်လေးပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ငါကြားတယ်။ ငါတို့ကို ဘယ်သူက တားနိုင်မှာလဲ" ဒုတိယမြောက် မိန်းကလေးက စပ်စုလိုက်သည်။ သူမသည် ထိုအုပ်စုတွင် အငယ်ဆုံးပုံရ၏။

"ဟင့်အင်း... အဲဒီလို လုပ်လို့မရဘူး။ စာချုပ်အကြောင်း နင် သိတယ်မလား။ ငါတို့ အဲဒီတိုက်ကြီးကို တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူး" ပထမ အမျိုးသားက ခေါင်းခါလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"စာချုပ်ကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ။ အဲဒီ စာချုပ်က ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတွေ အများကြီး ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေကို အကျပ်ကိုင်ပြီး အတင်းအကျပ် လက်မှတ်ထိုးခိုင်းခဲ့တာလေ။ အခု သူ သေသွားပြီပဲ၊ အဲဒီစာချုပ်ကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေဦးမှာလဲ။ ငါတို့ ပြန်ချကြရအောင်" မိန်းကလေးက ဆို၏။

"ဟူး... အဲဒါကတော့ အရှင်မင်းကြီး ဆုံးဖြတ်ရမယ့် ကိစ္စပဲ။ ငါတို့နယ်မြေမှာ ရက်စက်မှုတွေ အများကြီး ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ လူရဲ့ နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ငါလည်း အပြည့်အဝ ထောက်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး ခွင့်မပြုသရွေ့ ငါတို့ ဘာမှ လုပ်လို့မရဘူး။ လောလောဆယ်တော့ သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူရဲ့ အမွေခံကို ရှာဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်။ အဲဒါက ငါတို့အတွက် ကုသိုလ်ရမယ့် ကိစ္စပဲ"

သူတို့ ပျံသန်းသွားရာ နိုင်ငံမှာမူ လုံချန်းတစ်ယောက် မင်းလုနှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေသည့် နိုင်ငံပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှင့် ထိုနိုင်ငံကြားတွင် မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့်သာ လိုတော့ပုံရပေသည်။

"တွေ့လား၊ သွေးကွက်တွေနဲ့ ဒီပျက်စီးမှုတွေကို... ဒီထက်ပိုတဲ့ သက်သေ ဘာလိုသေးလဲ။ မင်း ဘာမှ မမှတ်မိသေးဘူးလား"

ရှုလျန်သည် သူ၏ အဖွား သေဆုံးခဲ့သည့် နေရာတွင် ရပ်နေ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်မှ မျက်ရည်များ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်။

"အဲဒါ အိပ်မက် မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အဖွား အသတ်ခံလိုက်ရတာပဲ" ရှုလျန်သည် ထိုနေရာ၌ပင် ဒူးထောက်လဲကျသွားတော့သည်။

ကောင်လေးတစ်ယောက်သည် သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်၏။ "အင်း... ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ အသတ်ခံလိုက်ရတာပါ။ ငါ တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ မင်းကို အမှန်တရားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လိမ်ညာခဲ့တဲ့ လူဟာ တရားခံတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ သူက မင်း အင်အားကြီးမှန်း သိလို့ မင်းကို အသုံးချဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲ။ ဟူး... ဒီလို ရက်စက်တဲ့လူတွေ ဘယ်လိုများ ရှိနေနိုင်ရတာလဲလို့ ငါ တကယ်ပဲ စဉ်းစားလို့ မရဘူး"

"သူ... သူက ငါ့ကို အသုံးချခဲ့တာလား... သူက ငါ့အဖွားကို သေအောင် လုပ်ခဲ့တာလား။ သူ ပေးခဲ့တဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေနဲ့ စကားလုံးတိုင်းက လိမ်ညာမှုတွေလား" ရှုလျန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။

"သူ မင်းကို ပထမဆုံး ပြောတဲ့ စကားက လိမ်ညာမှု ဖြစ်နေမှတော့ အဲဒီလို လူမျိုးဆီက တခြား ဘာမျှော်လင့်နိုင်ဦးမှာလဲ။ ငါကတော့ သူနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ။ မင်းမြင်တဲ့အတိုင်း ငါက အမှန်တရားကနေ စတင်ခဲ့တာလေ။ ဒါနဲ့ ငါ့ကို ဝူလျာလို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်" ကောင်လေးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သူ့ကို ကလဲ့စား ချေချင်လား" သူက မေးလိုက်၏။

သူ၏ အယူအဆအရဆိုလျှင် အရာအားလုံးကို မူလလမ်းကြောင်းပေါ် ပြန်ရောက်စေရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ လုံချန်းနှင့် ရှုလျန်အား ရန်တိုက်ပေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့နှစ်ဦး အတူရှိနေခြင်းကသာ ကိစ္စရပ်များကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။