အခန်း (၂၈၁-၂၈၂)

အခန်း (၂၈၁) - နန်ကုန်း ရှေ့မှောက် မော်ကြွားနိုင်လေပြီ

ဝမ်ယွမ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လော့ချန်သည် သက်ငယ်မိုးတဲအိမ်လေးအတွင်းသို့ ချက်ချင်းပြန်မဝင်သေးဘဲ တောင်ထိပ်တွင်ပင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေမိသည်။ လေညင်းများက သူ၏ ဆံနွယ်များနှင့် ဝတ်ရုံစများကို တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ခါစေသော်လည်း သူကမူ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်မှာ ဒန်ထျန်းအတွင်းသို့ စူးစိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

အဆင့်တက်ပြီးနောက် အသစ်ပြန်လည် တည်ဆောက်ထားသော ဒန်ထျန်းမှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုကြီးမား ကျယ်ပြန့်လာပြီး အလွှာလိုက် အထပ်လိုက်နှင့် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များကို ခွဲခြားထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းကို ဒန်ထျန်းဟု ခေါ်ဆိုရန်ပင် မသင့်တော်တော့ချေ။ သူဖတ်ဖူးသော ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများအရ ဤအရာသည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အရာတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကား ချီပင်လယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဒန်ထျန်းသည် မြစ်ပေါင်းတစ်ရာကို လက်ခံနိုင်သော ပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ချီစွမ်းအင်များသည် ထိုပင်လယ်ပြင်၌ ဒီရေများအလား ဝဲလှည့်နေကြသည်။ ထိုပင်လယ်ပြင်၏ အထက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ အလွှာများကဲ့သို့ အထပ်ကိုးထပ် ရှိနေသည်။ မှတ်တမ်းများထဲတွင် ချီပင်လယ်၏ ကောင်းကင်ကိုးထပ်ဟု ဖော်ပြထားပြီး အလွှာတစ်ခုစီမှာ မှတ်တိုင်တစ်ခုစီ ဖြစ်ကာ အဆင့်တက်ခြင်း၏ တံခါးပေါက်များလည်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ထိုကိုးထပ်စလုံးကို တက်လှမ်းနိုင်ပါက ရွှေအမြုတေမှာ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်တည်လာမည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ၎င်းကို ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ သွားရာလမ်းဟု ခေါ်ဆိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖွဲ့စည်းပုံအရ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သည် ချီသန့်စင်အဆင့်ကဲ့သို့ပင် အဆင့်ကိုးဆင့်ရှိပြီး အစောပိုင်း၊ အလယ်ပိုင်းနှင့် နှောင်းပိုင်းဟူ၍ သုံးဆင့်စီ ခွဲခြားထားပေသည်။ သို့သော် လော့ချန်သည် ထိုအကြောင်းကို အလေးမထားသေးဘဲ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်သွားပြီးနောက် သူ ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုက်သော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ထူးကဲစွာ ခိုင်ခံ့လွန်းလှသည်။ အခြားသူများ မည်သို့ရှိသည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူ၏ အခြေအနေအရဆိုလျှင် ပုံမှန်အတိုင်း ကျင့်ကြံရုံဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန် နှစ်ပေါင်း ရာချီ၊ သို့မဟုတ် ထောင်ချီပင် ကြာမြင့်နိုင်လေသည်။

ဤသည်မှာ ခန့်မှန်းခြေမျှသာ ရှိသေးသည်။ သူ့တွင် အဓိက အထူးပြုကျင့်စဉ် မရှိသေးသဖြင့် သူ၏ အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအားများကို သန့်စင်ရန်အတွက် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိ နွေဦးကျင့်စဉ်ကိုသာ အားကိုးနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ချီပင်လယ်၏ အောက်ခြေတွင် ပါးလွှာသော ဝိညာဉ်စွမ်းရည်အလွှာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုအရည်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ ထူးခြားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များပင် ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအင်အရည်များ ရှိမှသာ အဆင့်မြင့် မှော်အတတ်များကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်း၊ အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်များကို စိတ်ကြိုက်စေခိုင်းနိုင်ခြင်းနှင့် မှော်ရတနာများကိုပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အသုံးချနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်၏ စွမ်းအင်အရည်မှာ များများစားစား မရှိသေးသော်လည်း သူ့တွင် အခြားအရာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ချီပင်လယ်၏ ပထမအလွှာတွင် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တိမ်တိုက်ကြီးများမှာ ပင်လယ်ထက်က မုန်တိုင်းများအလား လိပ်တက်နေကြသည်။ ထိုအရာများသည် သူအသုံးပြုခဲ့သော အခြေတည်ဆေးလုံးနှင့် ဆေးပစ္စည်း ငါးစုံစာမှ ကျန်ရှိနေသော အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်သော အခြေတည်ဆေးလုံးဖြစ်စေ၊ နူးညံ့သော နတ်ဒေဝါပျားရည်ဖြစ်စေ နှစ်မျိုးလုံးတွင် ကြီးမားသော ချီစွမ်းအားများ ပါဝင်နေသဖြင့် ထိုစွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ မသန့်စင်နိုင်မချင်း သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ ကျင့်ကြံမှုကို စတင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် နွယ်မြက်သစ်ပင် ဆေးဘုရင်ကျမ်းကို ရရှိရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လော့ချန်သည် အခြေအနေပြကြေးမုံပြင်ကို လျင်မြန်စွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

[အခြေအနေပြကြေးမုံပြင်]

အမည် - လော့ချန်

သက်တမ်း - ၃၂/၁၅၀

ဝိညာဉ်အမြစ် - သတ္တု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ (ငါးမျိုးစုံ)

အဆင့် - အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၁ (၁၀/၁၀၀)

အောင်မြင်မှုအမှတ် - ၃

[ကျင့်စဉ်များ]

နွေဦးကျင့်စဥ် - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

နတ်ဘုရားတို့၏ မိစ္ဆာဖြိုခွင်းခြင်း ကျင့်စဉ် - ပြီးပြည့်စုံအဆင့် (၃၅၁/၅၀၀)

ဝိညာဉ်သားရဲတစ်သောင်းကျင့်စဥ် - အခြေခံအဆင့် (၁၀/၁၀၀)

[မှော်အတတ်များ]

မီးလုံးမှော်အတတ် - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

လေဟုန်စီးအတတ် - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

ဆွဲငင်ခြင်းမှော်အတတ် - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

ချီဖုံးကွယ်မှော်အတတ် - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

နတ်မျက်စိ မှော်အတတ် - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

နွယ်ရှင်နှောင်ကြိုး - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

သန့်စင်ခြင်းမှော်အတတ် - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

ကုသခြင်းမှော်အတတ် - ပါရမီရှင်အဆင့် (၆၂၅/၁၀၀၀)

မြေစိုင်တောင် မှော်အတတ် - ပြီးပြည့်စုံအဆင့် (၃၁၅/၅၀၀)

လှိုင်းလုံးမှော်အတတ် - ပြီးပြည့်စုံအဆင့် (၃၀၉/၅၀၀)

အသံလုံအတားအဆီး မှော်အတတ် - ပြီးပြည့်စုံအဆင့် (၃၁၂/၅၀၀)

စိတ်ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခြင်း မှော်အတတ် - တတ်မြောက်အဆင့် (၁၇၉/၂၀၀)

[ဆေးဖော်စပ်ခြင်း]

ကျောက်စိမ်းကွဲခြင်း - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

သစ္စာနှလုံးသား - ပါရမီရှင်အဆင့် (၅၁၃/၁၀၀၀)

ရေတံခွန်စိမ့်စမ်း - တတ်မြောက်အဆင့် (၁၂၅/၂၀၀)

တိမ်တိုက်အသွင်ပြောင်းခြင်း - တတ်မြောက်အဆင့် (၁၁၂/၂၀၀)

[ကိုယ်ခံပညာ]

တောင်ဖြိုကျောက်တိုင်ခွဲ လက်ဝါးသိုင်း - ပါရမီရှင်အဆင့် (၈၈၀/၁၀၀၀)

ကောင်းကင်နတ်သမီးပန်းကြဲခြင်း - ပါရမီရှင်အဆင့် (၃၇၅/၅၀၀)

[အတတ်ပညာများ]

ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖော်ဆရာ

မှော်အာဟာရဆေးလုံး - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံး - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး - အထွတ်အထိပ်အဆင့်

သွေးအဆီအနှစ်ဆေးလုံး - တတ်မြောက်အဆင့် (၁၅၀/၂၀၀)

ချီလမ်းကြောင်းဆေးလုံး - အခြေခံအဆင့် (၈၀/၁၀၀)

နတ်ဒေဝါပျားရည် - အခြေခံအဆင့် (၃/၁၀၀)

လော့ချန်၏ အကြည့်မှာ သက်တမ်း ကဏ္ဍတွင် ဦးစွာ ရပ်တန့်သွားသည်။

“၁၅၀”

"ဟူး.... နောက်ဆုံးတော့ ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ...."

လော့ချန်သည် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းကို အရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုပါက သူ၏ သက်တမ်းမှာ သာမန်လူများနှင့် အမြဲ ကွဲပြားနေခဲ့သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် လူသားတစ်ဦးသည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချီစွမ်းအားများဖြင့် သန့်စင်ခြင်းခံရပြီး အသက် ၁၂၀ ခန့်အထိ နေထိုင်နိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းမှ စွန်းရှို့သည် အသက် ကိုးဆယ်ကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အမြဲပြုံးရွှင်နေပြီး အားအင်အပြည့်ဖြင့် သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်သဖြင့် မည်သူမျှ သူ၏ အသက်အစစ်အမှန်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။ လောထျန်းအဖွဲ့မှ အဘွားယွမ်သည်လည်း အသက်တစ်ရာကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အိုမင်းရုံမှအပ ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်နေဆဲပင်။

အဆင့်တစ်ခုစီ တက်တိုင်း သက်တမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာရမည် ဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်မှာမူ ချီသန့်စင်အဆင့် ၃ မှ အထွတ်အထိပ်အထိ သက်တမ်းမှာ တစ်ခါမျှ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ ဤကမ္ဘာသို့ ကူးပြောင်းလာခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်နေပုံရသည်။ သူ၏ သက်တမ်းမှာ ယခင်ကမ္ဘာမြေမှ ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်ကမ္ဘာမြေတွင် သူသည် နံနက် ၉ နာရီမှ ည ၉ နာရီအထိ၊ တစ်ပတ်လျှင် ၆ ရက် အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသော ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်ရာ အသက် ၇၅ နှစ်အထိ နေရလျှင်ပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် သက်တမ်း ၁၅၀ အထိ တိုးလာခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်သည်။

"အင်း.... ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်လာတာနဲ့အမျှ ငါ့သက်တမ်းကလည်း ဆက်တိုးလာဦးမှာပဲ" ဟု လော့ချန် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သက်တမ်းမှာ ၂၅၀ ခန့်အထိ ရှိနိုင်ပြီး ဆေးစွမ်းကောင်းများ သုံးစွဲပါက ၃၀၀ အထိပင် ရှိနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ဤသည်မှာလည်း အသက် ၆၀ မတိုင်မီ အခြေခံတည်ဆောက်နိုင်သူများကို အင်အားကြီးဂိုဏ်းများက မျက်စိကျရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသူများမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာခန့် အချိန်ရကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အသက် သုံးရာအထိ နေနိုင်သော ရှားပါးဖြစ်ရပ်များမှာမူ သာမန်ကျင့်ကြံခြင်းသက်သက်ဖြင့် ရရှိနိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုသူများသည် သက်တမ်းတိုးစေသော ရှားပါးဆေးလုံးများကို သောက်သုံးခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ဖိုရှန်းဂိုဏ်းသည် အရွက်တစ်ရွက်လျှင် ဆယ်နှစ် သက်တမ်းတိုးစေသော နတ်ဘုရားကြာပန်း ခြောက်လွှာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ဖူးသည်။ နတ်ဘုရားကြာပန်း ခြောက်လွှာသည် အရွက်တစ်ရွက်လျှင် ဆယ်နှစ်နှုန်းဖြင့် အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်ပါက သက်တမ်း ၆၀ တိုးစေနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အဖိုးတန် ရတနာပင်။ မီရှုဟွာသည် ထိုကြာပန်းကို အခြေတည်ဆေး တစ်လုံးနှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းသို့ ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသည်။

သဘာဝကျကျပင် လော့ချန်သည်လည်း တစ်နေ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ရရှိရန် အိပ်မက်မက်နေမိသည်။ ထိုကဲ့သို့သောအရာ ရှိပါက သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အချိန်များစွာ ပိုမိုရရှိမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ အနာဂတ်အတွက် ကြိုတွေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယခုရရှိထားသော အသက် ၁၅၀ ဆိုသည့် သက်တမ်းမှာပင် သူ့အတွက် အရာများစွာ လုပ်ဆောင်ရန် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ အဆင့်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (၁) ဖြစ်သွားပေမဲ့ အမှတ်တွေကတော့ အရင်နဲ့ မတူဘူးပဲ"

လော့ချန်သည် မှတ်တမ်းလွှာကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။ ယခင်က သူ အဆင့်တက်တိုင်း မှော်အတတ်ဖြစ်စေ၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဖြစ်စေ၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြစ်စေ အမြဲ ၁ မှသာ စတင်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ယခုမူ ၎င်းမှာ ၁၀ မှတ်အထိ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ သောက်သုံးခဲ့သော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးပစ္စည်း ငါးစုံစာကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လော့ချန် မှတ်တမ်းကို ဆက်ကြည့်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားတို့၏ မိစ္ဆာဖြိုခွင်းခြင်း ကျင့်စဉ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ထိုကျင့်စဥ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အဖိုးတန်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်လေသည်။ အခြေတည်ဆေးလုံး၏ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုနှင့် နတ်ဒေဝါပျားရည်၏ မိန်းမောဖွယ် နွေးထွေးမှုများကြားတွင် သူ၏ အသိစိတ်ကို ကြည်လင်နေအောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော မှတ်တမ်းလွှာများမှာမူ အထူးတလည် စစ်ဆေးစရာ မလိုတော့ပေ။

ယခု လော့ချန် အမှန်တကယ် လိုလားနေသည်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ မှော်အတတ်များ မည်မျှ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို စမ်းသပ်ရန်ပင်ဖြစ်သည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အသုံးပြုသော မီးလုံးမှော်အတတ်မှာ ချီသန့်စင်အဆင့်မှ မီးလုံးမှော်အတတ်နှင့် လုံးဝတူမည် မဟုတ်ပေ။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ အရိုးရှင်းဆုံးသော နည်းစနစ်များပင်လျှင် ပိုမိုစူးရှ၊ မြန်ဆန်ပြီး ပြင်းထန်လာတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ အကျွမ်းကျင်ဆုံးဖြစ်သော မီးလုံးမှော်အတတ်မှ စတင်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ ကျွမ်းကျင်ထားသော မှော်အတတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူသည် အတွေး တစ်ချက်မျှဖြင့် ၎င်းကို ဖန်တီးနိုင်သလို၊ ပြန်လည်ဖျောက်ကွယ်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိသည်။ သူ အာရုံစိုက်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် မီးလုံးလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အရည် တစ်မျှင်စာလေးပဲ သုံးတာတောင်.... အရင်က ငါ အစွမ်းကုန် သုံးခဲ့တဲ့ မီးလုံးမှော်အတတ်နဲ့ ညီနေပြီပဲ"

သူ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါသာ ချီစွမ်းအားတွေ ပိုထည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒီစွမ်းအားက အဆပေါင်းများစွာ တိုးသွားမှာပဲ"

ဤအပြောင်းအလဲမှာ သာမန်ကာလျှံကာ မဟုတ်ပေ။ သူသည် အခြေခံ မီးလုံးမှော်အတတ်ကို ကျော်လွန်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စစ်မှန်သော အသာစီးရမှုမှာ နေမီးလျှံ၏ အခြေခံဖြစ်သော မီးလုံးများ ပေါင်းစပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ပြီ၊ အခု ရန်သူတွေနဲ့ တွေ့မယ်ဆိုရင် နေမီးလျှံကို အားဖြည့်ဖို့အတွက် အကြာကြီးပုန်းပြီး အားစုနေစရာ မလိုတော့ဘူး" ဟု သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"တခဏလေးနဲ့တင် ငါနဲ့ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုးကို ထုတ်လို့ရပြီပဲ....”

လော့ချန်သည် လက်ဝါးထက်မှ မီးလျှံကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော တိုးတက်မှုပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က သူ၏ ဝှက်ဖဲဖြစ်ခဲ့သော အရာသည် ယခုအခါ သူ၏ ပုံမှန်တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်လာလေသည်။ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ ထုတ်လွှတ်ရန်အတွက် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပေါင်းစပ်ရန် လိုအပ်နေသေးသော်လည်း ၎င်းမှာ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ သာမန်ပေါင်းစပ်မှုဖြင့်ပင် နေမီးလျှံသည် ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်တစ်ခု၏ အစွမ်းရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မီးလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လော့ချန်သည် အခြားသော မှော်အတတ်များကိုလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဓားအမြုတေနှင့် အပြာရောင်ကတိုး မြွေနဂါးအလံတို့ကိုပင် ထုတ်ယူ၍ စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းသည် ကြီးမားလှသော ပြောင်းလဲမှုများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။ သူ၏ ပေါများလှသော ချီစွမ်းအားများဖြင့် ယခုအခါ ချီစွမ်းအားများစွာ ကုန်ဆုံးစေသည့် မှော်ရတနာများကို လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"အော်.... ခုမှ သဘောပေါက်တယ်၊ ရှောင်ဟွမ်းတောင် တိုက်ပွဲတုန်းက တွမ်ချန်ခွန်းက အစ်ကိုဝမ်ကို ဟယ်လော့ဓားနဲ့ ဘာလို့ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သလဲဆိုတာ.... တကယ်တော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ ချီစွမ်းအားကြောင့်ပဲ.... အံ့သြစရာ မရှိတော့ပါဘူး၊ အခု ငါလည်း မြွေနဂါးအလံကို စိတ်ကြိုက် အသုံးပြုနိုင်ပြီပဲ"

လော့ချန်သည် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး စိတ်နှလုံးကို ငြိမ်သက်စေကာ သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်းသို့ ဝိညာဉ်အရည်မျှင်ကလေးများကို ဂရုတစိုက် လမ်းညွှန်လိုက်သည်။ စွမ်းအားများက သူ၏ အမြင်အာရုံနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့် သူ၏ သူငယ်အိမ်များမှာ တောက်ပပြီး ကြည်လင်သွားတော့သည်။ စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ နတ်မျက်စိအား အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ရှောင်ဟွမ်းတောင်ထိပ်တွင် ရပ်နေရင်း အစွမ်းသစ်ရရှိထားသော မျက်လုံးများဖြင့် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ရှေ့မှောက်၌ ဖြန့်ခင်း ပြထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ မိုင်ပေါင်း တစ်ရာ၊ မိုင်ပေါင်း နှစ်ရာ ထို့နောက် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ မိုင်တစ်ထောင်အကွာအဝေးအထိ ဆန့်တန်းသွားတော့သည်။

"ဩော်.... နတ်မျက်စိ.... နတ်မျက်စိ"

သူ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါဟာ.... အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတစ်ခုလို့တောင် သတ်မှတ်လို့ ရနိုင်တာပဲ"

လော့ချန် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လျှာသပ်လိုက်မိသည်။ ဤမျှလောက်အထိ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူကိုယ်တိုင်ပင် ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ၎င်းမှာ အကျိုးအကြောင်း ခိုင်လုံလှသည်။ သူသည် နတ်မျက်စိအတတ်ကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားသလို လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ရောင်စဉ်အနှစ်သာရ ဆေးရည်များကိုလည်း မပြတ်တမ်း သုံးစွဲလာခဲ့သည်။ ထိုအရာများက အဆင့်တက်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခု သူ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားပြီး ကြီးမားလှသော ဆုလာဘ်တစ်ခုအဖြစ် ပွင့်လန်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟားဟား.... ဒါနဲ့ဆိုရင် ငါဟာ ရန်သူတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို အချိန်ကြိုပြီး သိနိုင်တော့မှာပဲ”

လော့ချန်၌ သန်မာလှသော ဝိညာဉ်အခြေခံ ရှိနေသဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းသို့ လှမ်းတက်ရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း နန်ကုန်းကျင်းနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် အနည်းငယ်ပင် သာလွန်နေသေးသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဝိညာဉ်အာရုံဖြန့်ကျက်ရာတွင်လည်း သူ၏ အကွာအဝေးမှာ ငါးမိုင်ခန့် ရှိသည်။ ၎င်းမှာ သူနှင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထက် သုံးမိုင်ခန့် ပိုမိုဝေးကွာနေသဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအစ၌ ကြီးမားသော အသာစီးရမှုပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအသာစီးရမှုမှာ သူ၏ နတ်မျက်စိက မြင်နိုင်သော မိုင်တစ်ထောင် အကွာအဝေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် ချီလမ်းကြောင်းဆေးလုံးများကို များစွာ မသောက်သုံးခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ အပြည့်အဝ နက်ရှိုင်းမှု မရှိသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ"

လော့ချန် သူ့ကိုယ်သူ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မှော်အတတ် အများစုကိုတော့ ပြန်ပြီး ရင်းနှီးအောင် လုပ်ပြီးပြီ၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တည်ငြိမ်သွားတဲ့အခါ ကျန်တာတွေကိုလည်း ဆက်လုပ်ရမယ်...."

ယခုအခါ ကောင်းကင်ယံမှာ အရုဏ်ဦး၏ အလင်းရောင်များဖြင့် ဖြူလွင်စပြုလာပြီ ဖြစ်သည်။ လော့ချန်သည် သူ၏ နတ်မျက်စိ အတတ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းတော့မည့် အချိန်မှာပင် သူ၏ အကြည့်မှာ တစ်နေရာ၌ ရပ်တန့်သွားပြီး သူနှင့်မစိမ်းသော အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။

“ဟင်...."

သူ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်လေတော့သည်။

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ

အခန်း (၂၈၂) - အဆင့်တက်ခြင်း ဂုဏ်ပြုအခမ်းအနားနှင့် စွမ်းအားပြသခြင်း

သုံးရက်တာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

တစ်နှစ်ပတ်လုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သော ရှောင်ဟွမ်းတောင်သည် ရုတ်တရက်ပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ လေညင်းထဲတွင် မီးအိမ်ရောင်များ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေကြပြီး ရောင်စုံအလံများမှာလည်း လေသာဆောင်များထက်တွင် လှပစွာ ဝဲလွင့်နေကြသည်။

ယခင်က ဆိတ်ငြိမ်ခဲ့သော တောင်စောင်းတလျှောက် လမ်းကလေးများမှာ ယခုအခါ ခြေသံများနှင့် စကားပြောသံများဖြင့် ဆူညံအသက်ဝင်နေသည်။ အဆောက်အအုံများနှင့် မျှော်စင်များကြားတွင် စီမံစိုက်ပျိုးထားသော အလှပန်းများမှာလည်း အစွမ်းကုန်ပွင့်လန်းကာ တစ်လောကလုံး အိပ်မက်ဆန်သော ပွဲတော်အပြင်အဆင်များဖြင့် တောက်ပနေတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူအချို့မှာမူ သူတို့၏ မှော်အတတ်များကို အသုံးပြု၍ တစ်တောင်လုံးကို မြူခိုးတိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားအောင် ဖန်တီးထားကြသဖြင့် နတ်ဘုရားတို့ စံမြန်းရာအရပ်ကဲ့သို့ အလွန်ပင် လှပဆန်းကြယ်နေတော့သည်။

အပေါ်ယံကြည့်လျှင် အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက အပြင်အဆင်များမှာ အနည်းငယ် ပုံမကျပန်းမကျဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။ အရောင်အသွေးများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မလိုက်ဖက်သလို ဟန်ချက်ညီမှုလည်း အားနည်းနေသည်။ သို့သော် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများ စုပေါင်းထားသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအနေနှင့်မူ ထိုကဲ့သို့ အသေးအဖွဲကိစ္စများကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြချေ။ အဓိကမှာ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေဖို့သာ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အတွက် ဂုဏ်ပြုပွဲပြုလုပ်သည့် အစဉ်အလာမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ တပည့်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီရှိသော ဂိုဏ်းကြီးများနှင့် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေများတွင်မူ တပည့်ငယ်တစ်ဦး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရုံမျှနှင့် ပွဲလမ်းသဘင်များ ကျင်းပလေ့မရှိချေ။ အများဆုံးရှိလှလျှင် မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးများစုပေါင်း၍ ဂုဏ်ပြုစကားပြောရုံမျှသာ ရှိသည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည့် အခါမျိုးတွင်မှသာ တောင်တံခါးများကို ဖွင့်လှစ်ကာ အလံများလွှင့်ထူပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးမှ ဧည့်သည်တော်များကို ဖိတ်ကြား၍ ပါရမီရှင် တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာမှုကို သက်သေခံစေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် တာဟဲဈေးမြို့တော် သို့မဟုတ် နှင်းကြာပန်းဈေးမြို့တော်ကဲ့သို့သော ဝေးလံသည့် အရပ်ဒေသများတွင်မူ ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ ချီသန့်စင်အဆင့်တွင်ပင် ဘဝဆုံးသွားတတ်ကြရာ အခြေခံတည်ဆောက်သူ တစ်ဦးပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာပင် တစ်နယ်လုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိတို့၏ အင်အားကို ပြသရန်အတွက် ထိုကျင့်ကြံသူရှိရာ ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်းက အဆင့်တက်ခြင်း ဂုဏ်ပြုအခမ်းအနားကို ခမ်းနားစွာ ကျင်းပလေ့ရှိကြသည်။

ယခုအခါ ရှောင်ဟွမ်းတောင်ပေါ်ရှိ လောထျန်းအဖွဲ့သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြင်ပမှလာသော ဧည့်သည်တော်အရေအတွက်မှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသော်လည်း အဖွဲ့ဝင်အများစုမှာမူ သူတို့၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အဆင့်တက်ခြင်းကို ဆင်နွှဲရန် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့ နံနက်စောစောတွင် လော့ချန် တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဧည့်သည်တော်များကို ယဉ်ကျေးမှုအရ ဆီးကြိုရန် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းများနှင့် စကားပြောဆိုရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

"ဟေး.... မင်း.... မင်း တကယ်ပဲ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီပေါ့လေ.... ဒါမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ဘူး.... တကယ်ဝမ်းသာတယ်ကွာ...."

မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော ဤစကားသံများမှာ ကျန်းဝမ်၏ ပါးစပ်မှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်က ရယ်မောရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အမယ်.... ကျွန်တော့်လို ပါရမီရှင်မျိုးအတွက် ဒါကခက်လို့လားဗျာ”

ကျန်းဝမ်က မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးလိုက်သည်။ လော့ချန်၏ စကားကို သူ့ဘာသာသူ ပြန်ပြီး မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေခြင်းဟုသာ ကျန်းဝမ် သဘောထားလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် လော့ချန်ကို ကောင်းကောင်းကြီး သိနေသည် မဟုတ်ပါလော။ လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်ခန့်က သူ ချီသန့်စင်အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိနေချိန်တွင် လော့ချန်မှာ တာဟဲမြို့တွင်းပိုင်းရှိ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူဈေးတန်းတွင် ဆိုင်ခန်းလေးတစ်ခုဖွင့်ကာ ရုန်းကန်နေရသူသာ ဖြစ်သည်။

ယခု ငါးနှစ်အကြာတွင်မူ လော့ချန်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ လှမ်းတက်သွားခဲ့လေပြီ။ ကျန်းဝမ်မှာမူ မည်သည့်နေရာသို့မျှ မရောက်ဘဲ မူလနေရာမှာပင် လည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အလို.... ဒါ မရီးရဲ့ သားလေးပေါ့ ချစ်စရာလေးဗျာ”

ကျန်းဝမ်၏ဇနီး ရှို့ကု ရင်ခွင်ထဲရှိ ကလေးငယ်ကို ညွှန်ပြရင်း လော့ချန် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်ရှင့်.... လူချောလေး မလား.... ခိခိ"

"မရီး.... ကျွန်တော် ချီချင်လို့ ခဏပေးပါဦး၊ ပွေ့ကြည့်ရအောင်"

လော့ချန်က လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ရှို့ကု၏ လက်ထဲမှ လုံးလုံးကစ်ကစ် ကလေးငယ်လေးကို လွှဲယူလိုက်သည်။

"အိုး.... ဟိုး.... ဟိုး.... လေးလိုက်တာ၊ တစ်နေတာပဲ"

လော့ချန် ကလေးငယ်ကို ပွေ့ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"တော်တော်တစ်တာပဲ၊ ကြည့်ရတာ ဒီကောင်လေးက သူ့အဖေလိုပဲ ဗလကြီးဖြစ်လာမယ့်ပုံပဲ"

ကျန်းဝမ်က သူ့ကို ပြောတတ်ရန်ကော ဟူသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ရှို့ကုကမူ နွေးထွေးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်ရယ်.... ရှောင်လုံလေးက အခု နှစ်နှစ် ရှိနေပြီလေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ မှိန်းနေသော ကလေးလေးကို ကြည့်ရင်း အချိန်များ မည်မျှ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို လော့ချန် သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း ကျန်းဝမ်မှာ မိသားစုတစ်ခု တည်ထောင်ပြီး ဘဝသစ်ကို စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"သားလေး နာမည်က ကျန်းယီလုံ လား...."

"ဟုတ်တယ်ရှင့်၊ ကိုကျန်းက သူ့သားကို သူ့လိုမျိုး မြေအောင်းတီကောင် မဖြစ်စေချင်ဘူးတဲ့၊ ကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးတစ်ကောင်လိုမျိုး ထွန်းတောက်စေချင်လို့ အဲ့နာမည်ပေးထားတာ”

ရှို့ကု ပြောစကားအရ ထိုကလေးတွင် ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ရာ နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်လှပေသည်။ ကလေး၏ မိဘနှစ်ဦးစလုံးမှာ ချီသန့်စင်အဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျန်းဝမ်ကိုယ်တိုင်မှာလည်း အသင့်အတင့် ကောင်းမွန်သော ပါရမီရှိသူ ဖြစ်သဖြင့် ချီသန့်စင်အဆင့် ၉ အထိပင် ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသော ကလေးတွင် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါလာခြင်းမှာ မလွဲဧကန်ပင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် မိမိရင်ခွင်ထဲရှိ ကလေးလေးကို ခဏမျှ ချော့မြူနေပြီးနောက် ကျန်းဝမ်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော လူတစ်ဦးဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"ထန်ချွမ်ရေ.... လာပါဦးကွ"

သူ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"မင်း အခုတလော အဆင်ပြေနေတယ်လို့ ဟွေ့နန် ပြောတယ်"

ထန်ချွမ်က ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ လမ်းပြပေးမှုတွေကြောင့်ပါ ခင်ဗျာ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

လော့ချန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျန်းယီလုံကို ရှို့ကု၏ လက်ထဲသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ လော့ချန်သည် မည်သူ့ကိုမှ ဆရာစားမချန် လမ်းမပြခဲ့ဘူးပေ။

သူသည် ထန်ချွမ်၏ ပါရမီကို လုံးဝ လွဲမှားစွာ ခန့်မှန်းခဲ့မိသည်။ ထန်ချွမ်ကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်း လမ်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်ခဲ့ပြီး ဆေးဖိုဘေးတွင် အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့ သော်လည်း မည်သည့် အဖိုးတန်ရလဒ်မျှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။ ယခု ထန်ချွမ် အောင်မြင်နေသည်မှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဆေးဖော်ခန်းမဆောင်ကို စီမံခန့်ခွဲသည့် နေရာ၌ ကျွမ်းကျင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီသန့်စင်အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာလည်း ဝမ်းသာစရာပင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယခင်က ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရုတ်တရက်ပင် တိတ်ဆိတ်လေးလံသွားတော့သည်။ လော့ချန် အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ချေ။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် သူ၏ အမူအရာနှင့် စကားပြောပုံတိုင်းတွင် မသိမသာသော်လည်း ပြင်းထန်သော ဖိအားများ ပါဝင်နေသဖြင့် အခြားသူများကို လေးလံသွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကလေးငယ် ရှောင်လုံ၏ တုံ့ပြန်မှုက သက်သေပင်။ လော့ချန် ပွေ့ထားစဉ်က ကလေးမှာ အလွန်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ့အမေရင်ခွင်ထဲ ပြန်ရောက်သွားသည်နှင့် စတင်၍ လူးလွန့်လာတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုလေးလံသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်စုံတစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်ရှင့်.... အဆင့်တက်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ဒါလေးက ကျွန်မရဲ့ လက်ဆောင်ပါ"

ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မီလီ၏အသံပင် ဖြစ်သည်။ သူ့နောက်မှ ကပ်ပါလာသော ကောင်လေးသည်လည်း လော့ချန်အား ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်လေရာ မည်သူမှန်း လော့ချန် ဇဝေဇဝါနှင့် ချက်ချင်း မမှတ်မိပေ။ လော့ချန် ထိုကောင်လေးကို အံ့သြစွာ ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟမ်.... လင်ကျွင်းလား"

ထိုလူငယ်လေးက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ဗျ.... ကျွန်တော်ပါပဲ"

“တောက်.... နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် ဒီကောင်စုတ်လေးက ဒီလောက်အထိ ကြီးလာတာလား” ဟု သူ့ရှေ့မှ လူငယ်လေးအား ပြူးကြည့်ရင်း မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။ လင်ကျွင်းသည် အရပ် ခေါင်းနှစ်လုံးစာခန့် ပိုရှည်လာကာ သူ၏ အသံမှာလည်း ကလေးသံ မပေါက်တော့ဘဲ လူကြီးသံဖြင့် တည်ငြိမ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အမလေး.... မင်းကို ငါတောင် မမှတ်မိတော့ပါလားကွာ၊ ဟားဟား...."

လော့ချန်က ပြုံးလိုက်ရင်း လူငယ်လေး၏ လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ယူလိုက်သည်။

"မှန်းစမ်း.... မင်း ငါ့အတွက် ဘာလက်ဆောင် ယူလာသလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်”

အခမ်းအနား မကျင်းပမီကပင် လော့ချန်သည် သူ၏ မိတ်ဆွေများကို လက်ဆောင်များ မယူလာရန် ပြောကြားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းအရ မည်သည့်လက်ဆောင် ပေးသည်ဖြစ်စေ လော့ချန်အတွက် လက်တွေ့တွင် များစွာ အသုံးဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ရိုးရှင်းသော ဂုဏ်ပြုစကားတစ်ခွန်းနှင့် စေတနာသာလျှင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

ချွီလင်ကျွင်း၏ မျှော်လင့်ချက် ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်အောက်တွင် လော့ချန်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်း၏ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အတွင်းမှ အရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ ဆွံ့အသွားတော့သည်။

ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူလွလွ ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ လိမ့်ကျလာသည်။ ထိုဆေးရနံ့ကို ရလိုက်သည်နှင့် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး ဖြစ်သည်။

လော့ချန် ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ လော့ချန်သည် ယခုအခါ ထိုကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးများကို မဖော်စပ်တော့ချေ။ ဆေးလုံးပေါ်ရှိ တိမ်တိုက်အမှတ်အသားများမှာ မထင်မရှား ဖြစ်နေပြီး မပြတ်တမ်း ရှိမနေချေ။ သို့သော် ထိုအရာကပင် လော့ချန်၏ စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"ဟင်.... ဒါ.... ဒါမင်းကိုယ်တိုင် ဖော်ထားတာလား”

လော့ချန်က သူ၏ ရင်ထဲမှ လှုပ်ရှားမှုများကို မထိန်းနိုင်ဘဲ အသံတုန်တုန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချွီလင်ကျွင်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြန်သည်။

"ဟီး.... အကုန်လုံးတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ မမမီလီနဲ့ အစ်ကိုထန်ချွမ်တို့လည်း ဝင်ကူပေးခဲ့တာပါဗျာ"

လော့ချန်၏ စူးရှသော အကြည့်မှာ ထိုနှစ်ဦးထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားတော့သည်။ ထန်ချွမ်က လက်ကို အမြန်မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"အာ.... ကျွန်တော် သူ့ကို အများကြီး မသင်ပေးခဲ့ပါဘူး၊ အရင်က ခေါင်းဆောင် သင်ပေးခဲ့တဲ့ နည်းလေးတွေ စကားစပ်မိလို့ ပြောခဲ့တာမျိုးပဲ ရှိပါတယ်ဗျာ”

မီလီသည် သူ၏ အကြည့်အောက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသော်လည်း သူမ၏ အသံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသည်။

"ဟုတ်.... ဟုတ်ကဲ့ရှင့်၊ ကျွန်မ ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးဖော်နည်းကို နှစ်အကြာကြီး လေ့လာခဲ့တာပါ၊ အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်တွေအတိုင်း တစ်ဆင့်ချင်းစီ လိုက်လုပ်ခဲ့ပေမယ့် တခါမှ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးရှင့်၊ အဲ့ဒီအချိန်မှာ လင်ကျွင်းလေးက စမ်းကြည့်ချင်တယ်ဆိုလို့...."

လော့ချန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေသဖြင့် မည်သူမျှ စကားကျယ်ကျယ် မပြောရဲကြချေ။ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ရှိနေခဲ့သော ချွီလင်ကျွင်းမှာလည်း ယခုအခါ ကိုယ်ကို တောင့်တင်းထားရင်း သူ တစ်ခုခုများ မှားယွင်းသွားသလားဟု စိုးရိမ်နေမိသည်။

သူတို့၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လော့ချန် အရာအားလုံးကို နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။ မီလီသည် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးကို သူထက်ပင် စောစွာ လေ့လာခဲ့သူ ဖြစ်လေသည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုဆေးနည်းမှာ မီမျိုးနွယ်စုမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကပင် မီရှုဟွာ၏ လက်အောက်၌ ဆေးဖော်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ရန် လေ့ကျင့်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသူဖြစ်ရာ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ၏ အချိုးအစားကို အလွတ်ပင် မှတ်မိနေပေလိမ့်မည်။ သူမတွင် ချို့ယွင်းနေသည်မှာ လက်တွေ့လေ့ကျင့်မှုနှင့် ပါရမီ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။

ဖော်စပ်နည်းပိုင်းတွင် လော့ချန်သည် မည်သူ့ကိုမျှ တရားဝင် မသင်ကြားပေးခဲ့ဖူးချေ။ သို့သော် ထန်ချွမ်တစ်ယောက် အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်ရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကျရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ရစဉ်က သူ နည်းစနစ်အချို့ကို မျှဝေပေးခဲ့ဖူးသည်။ ထန်ချွမ်လည်း ထိုအရာများကို လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ပုံရသည်။ သူ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင်ပင် ချွီလင်ကျွင်းသည် ထိုနည်းလမ်းများကို အသုံးချကာ ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ချွီလင်ကျွင်းကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ပွဲပြီးရင် တခြားမသွားနဲ့ဦး၊ ငါ မင်းကို လာရှာမယ် စောင့်နေ...."

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သူ ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူ လှည့်ထွက်သွားခါနီးတွင် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ချွီလင်ကျွင်း၏ နားနားကပ်ကာ "လက်ဆောင်တွေထဲမှာ ငါ ဒီလက်ဆောင်ကို သဘောအကျဆုံးပဲကွ" ဟု တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ထိုတီးတိုးစကားကို နားစွန်နားဖျား ကြားလိုက်ရသော မီလီသည် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်သည်။ သူမ၏ ဘေးတွင်မူ လူငယ်လေး၏ မျက်နှာမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ဝင်းလက်သွားပြီး တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခုမှာ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ပွင့်လန်းသွားတော့သည်။

....

ဟွမ်ယွီနန်းဆောင်အတွင်းသို့ လော့ချန် ရောက်သွားချိန်တွင် စီမာဟွေ့နန်က သူ့အနားသို့ ကပ်လာသည်။

"အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်ရှင့်.... မီလီနဲ့ ချွီလင်ကျွင်းကို ဆေးဖော်စပ်ခွင့်ပေးလိုက်တာ ကျွန်မရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ၊ အပြစ်ခံယူရမယ်ဆို ကျွန်မပဲခံယူပါ့မယ်”

သူမ၏ လေသံမှာ ပြတ်သားပြီး တည်ငြိမ်နေသည်။

"အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာ အရမ်းကြာနေတော့ ဆေးဖော်ဖို့က လူလိုလာတယ်ရှင့်…. ကျွန်မတို့ကို တာကျန်းဂိုဏ်း၊ နန်ကုန်း မျိုးနွယ်စု၊ လီမျိုးနွယ်စုနဲ့ ချန်မျိုးနွယ်စုတွေက ခဏခဏ ဖိအားလာပေးတယ်ရှင်...."

"အဲ့တုန်းက ကျွန်မတို့မှာ အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်ကိုလည်း မနှောင့်ယှက်ရဲ၊ ဆေးလုံးအရောင်းအဝယ်ကိုလည်း ရပ်ထားလို့မရ တကယ့် ကျဥ်းထဲကျပ်ထဲရောက်နေကြတာ၊ ဒါကြောင့် မီလီကို စမ်းသပ်ခိုင်းခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ လက်ထောက်အဖြစ်ပဲ ရှိနေခဲ့တဲ့ ချွီလင်ကျွင်းက အောင်မြင်သွားတာပါ”

လော့ချန်၏ အကြည့်မှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားသည်။

"ဒီလိုကို.... ဒါနဲ့ သူ ဘယ်နှစ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့လဲ"

စီမာဟွေ့နန်သည် ဆေးဖော်ခန်းမဆောင်၏ မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ထုတ်ယူကာ လော့ချန်ထံသို့ ရိုသေစွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ လော့ချန်က စာမျက်နှာများကို လှန်ကြည့်နေစဉ် သူမ အသေးစိတ် တင်ပြနေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ရှင့်.... စုစုပေါင်း ၇၉ ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်၊ ပထမ ၃၅ ကြိမ်မှာ ၃ ကြိမ်က အောင်မြင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး၊ ပထမဆုံး အောင်မြင်မှုကတော့ အကြိမ် ၆၀ မြောက်မှာ ဖြစ်ပြီး ဆေးလုံး ၇ လုံး ရရှိခဲ့ပါတယ်၊ ၁၀ လုံးကတော့ ပျက်စီးသွားပါတယ်၊ သူ အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်ကို ပေးခဲ့တဲ့ ဆေးလုံးကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးရက်က ဖော်စပ်ထားတဲ့ အသုတ်ကပါ၊ အဲဒီတုန်းက ဆေးလုံး ၁၁ လုံး အောင်မြင်ခဲ့ပါတယ်၊ အားလုံးကတော့ အဆင့်နိမ့်တွေပါပဲ"

၇၉ ကြိမ်။

၃၅၊ ၆၀၊ ၇ လုံး၊ ၁၁ လုံး....။

ထိုကိန်းဂဏန်း တစ်ခုချင်းစီမှာ လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အဖန်ဖန်တလဲလဲ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။ အချိန်အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး စီမာဟွေ့နန်ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ စာအုပ်မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် ခဏတာ တန့်နေပြီးမှ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"အင်း.... နားလည်ပြီ၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ဒါကို ရှိစေတော့၊ ငါ ဗွေမယူဘဲ ထားလိုက်မယ်.... ဒီအတောအတွင်း အဆင်ပြေအောင် စီမံနိုင်တဲ့အတွက် မင်းနဲ့ ထန်ချွမ်၊ မီလီတို့ကို ဆုချမယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ကြိမ်.... မဟုတ်ဘူး၊ နောက်တစ်ကြိမ် လုံးဝ မရှိစေရဘူး”

“သေချာနားထောင်နော်.... ငါ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ဆေးဖော်ခန်းမဆောင်က ဘယ်သူမှ အပြင်ကိုထုတ်ရောင်းမယ့် ဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်ခွင့် မရှိဘူး.... ကြားလား"

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ထိုစည်းကမ်းကို ထပ်မံ ချိုးဖောက်ပါက မည်သို့သော ပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ကို သူ အသေးစိတ် မပြောကြားခဲ့ပေ။ သို့သော် ပြောနေစရာပင် မလိုချေ။ လော့ချန်သည် အပြင်လူများအပေါ်တွင် မည်မျှ ရက်စက်တတ်ကြောင်း အားလုံး သိကြပြီးသား ဖြစ်ရာ အတွင်းလူများပင်လျှင် မှားယွင်းပါက ချွင်းချက်ရလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

စီမာဟွေ့နန်သည် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားကာ ရင်တုန်သွားတော့သည်။ သူမ အမြန်ပင် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး “နောက်တခါ လုံးဝ ဒီလိုမရှိစေရပါဘူး.... အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်" ဟု ရိုသေစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်.... ချွီလင်ကျွင်းကိုရော ဘယ်လို လုပ်လိုက်ရမလဲရှင်"

လော့ချန်၏ အကြည့်မှာ သူမထံသို့ ရောက်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဘာကိုမှ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။

"မပူပါနဲ့.... သူ့အတွက် ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိတယ်၊ အချိန်တန်တော့ မင်း သိပါလိမ့်မယ်" ဟု သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်" ဟု သူမ အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုကိစ္စပြီးနောက် စီမာဟွေ့နန်သည် လော့ချန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ် တစ်နှစ်တာအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များအားလုံးကို တင်ပြတော့သည်။ အများစုမှာ သူမ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း အချို့မှာမူ လော့ချန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေမြို့ပျက်က ပိုပြီး အန္တရာယ်များလာတာလား"

လော့ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ ဟွေ့နန်ကို အသေးစိတ် ထပ်မမေးမီမှာပင် ခန်းမအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာကြသော လူအုပ်စုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှေ့ဆုံးတွင်မူ ချင်လျန်ချန်းနှင့် သူ၏ ဇနီးတို့ ရှိနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံပေါ်သည်။

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်"

"ဂုဏ်ယူပါတယ် အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင်"

သူသည် ယခင်ကလို လော့လေး မဟုတ်တော့သလို၊ သူတို့ ရင်းနှီးခဲ့သော လော့ချန်လည်း မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုအစား စစ်မှန်သော အဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး ဖြစ်လာလေပြီ။

လော့ချန် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤအပြောင်းအလဲကို သူ ကြိုတင် သိမြင်ထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ထိုဇနီးမောင်နှံကို ထိုင်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ စကားနည်းလှသော တွမ်ဖုန်း၊ ပြုံးရွှင်နေသော ကူချိုင်ယီနှင့် မြေးဖြစ်သူ ယွမ်တုန်းရှန်း၏ အကူအညီဖြင့် တုန်တုန်ချိချိ ဝင်လာသော အဘွားယွမ်တို့ ရောက်လာကြသည်။

ယခုဆိုလျှင် လော့ထျန်းအဖွဲ့၏ ခန်းမခေါင်းဆောင် ခြောက်ဦးစလုံး စုံလင်သွားလေပြီ။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီက လော့ချန်အား ရိုးသားစွာ ဂုဏ်ပြုကြသည်။ ထိုဂုဏ်ပြုစကားများ၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်မျှလောက်သော အားကျမှု သို့မဟုတ် ခါးသီးမှုများ ရှိနေမည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

လော့ချန်သည် ထိုနှုတ်ဆက်မှုများကို တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။ သူသည် ယခင်က နန်းဆောင်အပြင်ဘက်တွင် ကျန်းဝမ်တို့ မိသားစုနှင့် စကားပြောခဲ့သလို လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော အပြုံးမျိုးကို မပြခဲ့ပေ။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အဆင့်အတန်း ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ သူတို့ကြား ဆက်ဆံရေးကိုလည်း မသိမသာ ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။

ကျန်းဝမ်ကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သူမှာ ရှားပါးလှသည်။ ထိုလူသည် လူအုပ်ကြီးရှေ့တွင်ပင် မီရှုဟွာထံမှ လျော်ကြေးတောင်းဝံ့သူ ဖြစ်သည်။ လော့ချန်သည် ဤအချက်အားလုံးကို သိရှိနားလည်ထားသည်။ သူသည် ထိုသူတို့အား မိတ်ဆွေများအဖြစ် သဘောထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို စကားဖြင့် ဖော်ပြတော့မည် မဟုတ်ဘဲ နောင်လာမည့် နေ့ရက်များတွင် သူ၏ လုပ်ရပ်များဖြင့်သာ သက်သေပြပေလိမ့်မည်။

မကြာမီမှာပင် ဟွမ်ယွီနန်းဆောင်အတွင်း၌ လော့ထျန်းအဖွဲ့၏ အကြီးအကဲများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ထိုင်ခုံလေးလုံးသာ လွတ်နေတော့သည်။ ထိုထိုင်ခုံများမှာ မည်သူ့အတွက် ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး သိကြသည်။

ရုတ်တရက် လော့ချန်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဟွေ့နန်.... လူတချို့ ခေါ်ပြီး သူတို့ကို သွားကြိုလိုက်ပါ" ဟု သူ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

စီမာဟွေ့နန်သည် ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီးမှ သူ ဆိုလိုသည်ကို နားလည်သွားကာ နန်းဆောင်အပြင်ဘက်သို့ အပြေးလေး ထွက်သွားတော့သည်။ ခဏအကြာတွင် အပြင်ဘက်မှ ကြေညာသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နန်ကုန်းကျင်းမှ တန်ချန်ဇီအား နှစ်ငါးရာသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း လက်ဆောင်ဖြင့် ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်"

ထိုကြေညာသံအပြီးတွင် နန်းဆောင်အတွင်းရှိ ချီသန့်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ မကြာမီ နန်ကုန်းကျင်း ပေါ်လာတော့သည်။ သူ၏ အနောက်တွင်မူ လူတိုင်း ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သော သူ၏သားတော်မောင် နန်ကုန်းချင်လည်း ကပ်ပါလာသည်။

"ဟားဟား.... မိတ်ဆွေကြီးရာ.... ခင်ဗျား လက်ဆောင်အတွက် တော်တော်လေး အကုန်အကျ ခံထားတာပဲ"

လော့ချန်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သော်လည်း နေရာမှ မထဘဲ ထိုင်လျက်ပင် လက်ပြကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကြွပါ မိတ်ဆွေကြီး နန်ကုန်းကျင်း၊ နေရာမှာ ထိုင်ပါဦးဗျာ”

နန်ကုန်းကျင်းကလည်း ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး လော့ချန်၏ ဘယ်ဘက်ရှိ ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းကျင်း ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင် အခြားသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြသည်။ လီမျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲ လီရီရှန်းသည် လူအများရှေ့တွင် ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ လီမျိုးနွယ်စုသည် တာဟဲဈေးမြို့တော် သမိုင်းတွင် တွမ်မျိုးနွယ်စုပြီးလျှင် ဒုတိယ အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ လီရီရှန်းမှ တန်ချန်ဇီအား ဒုတိယအဆင့် ကျင့်စဉ်ကျမ်း လက်ဆောင်ဖြင့် ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အပြင်ဘက်၌ စုဝေးနေကြသော လော့ထျန်းအဖွဲ့ဝင်များမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သာမန် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုပင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်နှင့်ချီ တန်ဖိုးရှိရာ သူမက ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် လက်ဆောင်ပေးခြင်းမှာ အံ့ဩစရာပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နန်ကုန်းကျင်း ပေးခဲ့သော ဂျင်ဆင်းထက် များစွာ တန်ဖိုးရှိလှသည်။

သို့သော် လော့ချန်ကမူ အနည်းငယ်မျှပင် အံ့သြခြင်း မရှိချေ။ ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ကြိုတင် သဘောတူထားခဲ့သော အရောင်းအဝယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်စဉ်ကို ရရှိရန်အတွက် သူသည်လည်း မနည်းလှသော အဖိုးအခကို ပေးဆောင်ခဲ့ရလေသည်။

မကြာမီမှာပင် လော့ချန်သည် လီရီရှန်း၏ ရုပ်သွင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိပြီး အသံမှာလည်း နတ်တေးသံကဲ့သို့ သာယာလှသည်။ သို့သော် သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာမူ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှပြီး အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် သာမန်အဆင့်မျှသာ ရှိပေသည်။ သူမ လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“လီရီရှန်းက မိတ်ဆွေကို ဂါရဝပြုလိုက်ပါတယ်" ဟု သူမ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် သူမ၏ မျက်နှာကို သေချာကြည့်လိုက်ပြီး မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်လိုက်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး သူမ၏ အနောက်တွင်ရှိသော လူငယ်လေးထံသို့ ပို့လိုက်သည်။

ထိုလူမှာ လီအောက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် လီမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်ပြီး မကြာသေးမီကမှ အကြီးအကဲအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အဆင့်အတန်းအရ သူသည် နန်ကုန်းကျင်း၏ သားဖြစ်သူ နန်ကုန်းချင်နှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သူ ဖြစ်သည်။ လီရီရှန်းက သူ့အား ဤကဲ့သို့သော ပွဲမျိုးသို့ ခေါ်လာခြင်းမှာ သူမ သူ့အား မည်မျှ အလေးထားကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"တန်ချန်ဇီ ကြားပြီးပြီလားတော့ မသိဘူး.... အကြီးအကဲ ကျိုးချင်းကတော့ ဒီနေ့ လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်" ဟု လီရီရှန်းက ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဩော်.... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လော့ချန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

လီရီရှန်းက အသံတိုးတိုးဖြင့် ရှင်းပြသည်။

"အခု သိတဲ့အတိုင်း ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုက အသေအကြေ တိုက်ပွဲဖြစ်နေတာလေ.... ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းက လျန်ယွန်း ကုန်သွယ်ရေးမဟာမိတ်ဟာ တိမ်ပြိုဂိုဏ်းကို တိတ်တဆိတ် ထောက်ပံ့ပေးနေတယ်လို့စွပ်စွဲထားတယ်၊ အဲ့လို တိမ်ပြိုဂိုဏ်းရဲ့ မဟာမိတ်အဖြစ်နဲ့ သံသယဝင်ခံထားရတော့ အကြီးအကဲကျိုးချင်းကလည်း ထျန်လန်နတ်ဘုရားမြို့တော်ဆီကို အရေးပေါ် ပြန်သွားပြီလေ"

ဤမျှအထိ ဖြစ်ပျက်နေကြသည်လော။ လော့ချန်သည် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့သဖြင့် အပြင်ဘက်ကမ္ဘာတွင် ဤမျှလောက်အထိ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေသည်ကို မသိရှိခဲ့ချေ။ ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုမှာ ယခုအခါ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရုံသာမကဘဲ တစ်ဖက်နှင့် ပတ်သက်နေသော အင်အားစုများကိုပါ ပစ်မှတ်ထားလာကြပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။ လျန်ယွန်းကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်သည် အမှန်တကယ်ပင် တိမ်ပြိုဂိုဏ်း၏ လက်ကိုင်တုတ် ဟုတ်၊ မဟုတ်မှာမူ မသေချာချေ။ သို့သော် မြို့တွင်း၌ ဖန်ရင်ရှုံကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရာတွင် သူတို့ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ပုံကို ကြည့်လျှင် ထိုမဟာမိတ်မှာလည်း အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။

လော့ချန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံအာရုံမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီရီရှန်းကလည်း ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး ထိုအရပ်သို့ပင် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ တပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နန်ကုန်းကျင်းမှာ အံ့သြသွားတော့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူလည်း သတိထားမိသွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားရသည်။ ထိုခဏတာ နောက်ကျမှုကပင် သူတို့သုံးဦးကြားရှိ ဝိညာဉ်အခြေခံ ကွာခြားမှုကို ဖော်ပြနေတော့သည်။

လီရီရှန်းက ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "မိတ်ဆွေ ဝမ်ဟိုင်ချောင် ရောက်လာပြီထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူမ ပြောပြီး မကြာမီမှာပင် အပြင်ဘက်မှ ကြေညာသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တာကျန်းဂိုဏ်း ဝမ်ဟိုင်ချောင်မှ တန်ချန်ဇီအား ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်ကျမ်း လက်ဆောင်ဖြင့် ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ထို့နောက်တွင် လူနှစ်ဦး နန်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ဝမ်ဟိုင်ချောင် မဟုတ်ဘဲ ချီသန့်စင်အဆင့် ၉ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မင်လုံယွီနှင့် လီတာ တို့ပင်ဖြစ်သည်။ လော့ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မင်လုံယွီဆိုသည်မှာ လျန်ယွန်းကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်နှင့် ဆက်စပ်နေသော ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပေသည်။ သူမည်သည့်အချိန်က ဝမ်ဟိုင်ချောင်၏ လက်အောက်ကို ရောက်သွားရသနည်း။

ထိုစဉ်မှာပင် ပြင်းထန်လှသော ချီစွမ်းအား လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ အပြာရောင် ရေနဂါးကြီးတစ်ကောင် ခန်းမအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာ တော့သည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်လှပြီး အမြီးနှင့် ခေါင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တစ်ခန်းလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် စုစည်းနေသဖြင့် အတတ်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ပြသနေသည်။

ဤလုပ်ရပ်မှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ကောင်းစွာ မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိနိုင်သလို အနည်းဆုံး တစ်ကိုယ်လုံး ရေစိုရွှဲကာ အရှက်ရပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ လော့ချန်၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဂုဏ်ပြုအခမ်းအနား ဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူ အရှက်ရသွားပါက အဖွဲ့၏ သိက္ခာမှာ များစွာ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။

ခန်းမအတွင်းရှိ လူအားလုံးမှာ အသက်ရှူရပ်မတတ် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ညာလက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ဝှူး...."

လေညင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် ထိုကြီးမားလှသော အပြာရောင် ရေနဂါးကြီးမှာ မိုးပေါက်များအဖြစ် အရည်ပျော်သွားကာ အစအနပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ မည်မျှထူးဆန်းလှသော အတတ်ဖြစ်ပါသနည်းဟူ၍ ခန်းမကြီးအတွင်းမှ လူများ အကဲခတ်နေကြသည်။

ဝမ်ဟိုင်ချောင်သည် မင်လုံယွီနှင့် လီတာတို့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး အံ့ဩတကြီးဖြင့် "အလိုလေး.... မိတ်ဆွေရယ်၊ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက တကယ့်ကို နာမည်ကြီးသလိုပါပဲလား" ဟု သူ အကျယ်ကြီး ဟစ်အော်လိုက်လေတော့သည်။