အခန်း (၂၈၇-၂၈၈)

အခန်း (၂၈၇) - မဟူရာတစ္ဆေချောက်နက်ကြီးနှင့် ကံကြမ္မာ၏ ဆုံမှတ်

မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည့် အခန်းငယ်လေးအတွင်း၌ လော့ချန်သည် လက်ထဲမှ အလံနက်ကြီးတစ်ခုကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုကာ အသေအချာ လေ့လာနေမိသည်။ အတန်ကြာအောင် စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် ကျေနပ်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်လိုက်၏။

"အင်း.... ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ.... ဒါဟာ ကူယွဲ့ရဲ့ မှတ်တမ်းထဲမှာ ပါတဲ့ ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံပဲ"

"ကူယွဲ့ကိုယ်တိုင်တောင် အပြီးမသတ်နိုင်တဲ့ ဒီဝိညာဉ်သန့်စင်အလံကို လီတာတစ်ယောက် အောင်အောင်မြင်မြင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အောင်အောင်မြင်မြင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာလဲ မသိဘူး၊ အဆင့်ကလည်း ပထမအဆင့် အမြင့်ဆုံး ကိုတောင် ရောက်နေပြီပဲ"

ဤဝိညာဉ်သန့်စင်အလံကို မြင်လိုက်ရခြင်းကြောင့်ပင် လော့ချန်သည် သူ၏ မူလအစီအစဉ်ကို ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် မှော်လက်နက်များ မရှားပါးသော်လည်း ဤအရာကမူ အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်များကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ကာ တိုက်ခိုက်ရေးလက်နက်အဖြစ် အသုံးချနိုင်ရုံသာမက ပိုကောင်းသည့်အချက်မှာ ဝမ်ယွမ်ကို ကူညီနိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤအလံသာရှိလျှင် ဝမ်ယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ကပ်ငြိနေပြီး ဒုက္ခပေးနေသော တွမ်ချန်ခွန်း၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သည့် ဝိညာဉ်အစနကို အမြစ်ပြတ် ဖယ်ရှားပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ အန္တရာယ်ရှိသော စွန့်စားမှုဖြစ်နေပါစေဦးတော့၊ လော့ချန်အနေဖြင့် လက်မလွှတ်နိုင်သော အခွင့်အရေးပင်ဖြစ်သည်။

"ဟား.... ဒီအလံက လီတာရဲ့ သေမိန့်ဖြစ်သွားတာပေါ့လေ” ဟု သူ သိမ်မွေ့စွာ ရယ်မောရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ့အနေဖြင့် လူသတ်ခဲ့ရသည့်အတွက် စိုးစဉ်းမျှ အပြစ်ရှိသလို မခံစားရပေ။ လီတာက စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ပိုမို ရဲတင်းလာခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူဘဝဖြင့် အင်အားကြီးသူများ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အောက်ကျို့နေထိုင်ခဲ့ရခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ တစ်ချိန်က နဂါးကြီးကို သတ်ရန် အိပ်မက်မက်ခဲ့သော လူငယ်လေးကိုယ်တိုင်မှာ နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်လေသည်။ သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်သူတစ်ဦး၏ ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်နှင့် အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သည်။ သူအပြစ်ရှိစိတ် မခံစားရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ မည်သည့်အရာပင် ဖြစ်နေပါစေ၊ သူသည် လက်ရှိပုံစံသစ်ကို ပို သဘောကျမိသည်။

"ငါ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားတာနဲ့ အစ်ကိုဝမ်ရဲ့ ပြဿနာတွေကို စဖြေရှင်းပေးလို့ရပြီ" ဟု သူ အလံကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

"လောလောဆယ်ဆယ်တောင် ဒီမှော်အလံက တော်တော်လေး အသုံးဝင်ဦးမှာပဲ"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူသည် တစ္ဆေမြို့ပျက်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်သွားရဦးမည်ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် အန္တရာယ်များကို ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်းများ ရှိသော်လည်း တစ္ဆေဝိညာဉ်များကို နှိမ်နှင်းနိုင်သော ရတနာများမှာ များလေကောင်းလေပင်ဖြစ်သည်။ ဤအလံသည် သူ့အတွက် များစွာ အသုံးတည့်လှပေလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံမှအပ လီတာ၏ အခြားသော ပစ္စည်းများမှာမူ သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းလှချေ။ ဆေးလုံးအချို့နှင့် သာမန်မှော်လက်နက်အချို့သာ ဖြစ်ရာ လော့ချန်က ၎င်းတို့ကို လောထျန်းအဖွဲ့၏ အရန်ပစ္စည်းများအဖြစ်သာ ထားရှိပြီး အဖွဲ့ဝင် လူငယ်များအား လဲလှယ်အသုံးပြုခိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အခြားသော ထူးခြားသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုမှာမူ အစောပိုင်းက သူ သိမ်းဆည်းခဲ့သော ငွေရောင်အပ်သုံးစင်း တစ္ဆေမယ်တော်အပ်ပင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ထိုအပ်များကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ရင်း စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"နေပါဦး.... ဒါတွေက.... ဒီလိုမျိုး သုံးဖို့ လုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး"

....

တစ္ဆေမြို့ပျက်ကြီးအတွင်း၌ လော့ချန်သည် မီးအိမ်လေးကို ကိုင်ဆောင်ကာ လျှောက်လှမ်းနေသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ နှေးကွေးနေသည်။ ၎င်းမှာ တစ္ဆေသရဲများကို ကြောက်ရွံ့၍ မဟုတ်ဘဲ သူ အသစ်ရရှိထားသော ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံနှင့် တစ္ဆေမယ်တော်အပ် တို့၏ စွမ်းရည်များကို စမ်းသပ်လေ့ကျင့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အလံ၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရိုးရှင်းသည်။ အစွမ်းထက်သော တစ္ဆေများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ၎င်းတို့ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ကာ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။ သို့သော် တစ္ဆေမယ်တော်အပ်များမှာမူ ပိုမို ဆန်းကြယ်လှသည်။

"အမယ်.... လမ်းသလားနေတဲ့ တစ္ဆေ သုံးကောင်ပါလား"

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ စိမ်းလဲ့လဲ့ အလင်းတန်းများ တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်။ သူ လက်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်သည်နှင့် ငွေရောင်အပ်သုံးစင်းမှာ ရှေ့သို့ လျှပ်ခနဲ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

အဆင့်နိမ့် တစ္ဆေများသည် တစ္ဆေစစ်သူကြီးများကဲ့သို့ ရုပ်ခန္ဓာ မရှိကြချေ။ ထို့ကြောင့် အစီအရင် မှော်စာရွက်များ သို့မဟုတ် အထူးပြုလုပ်ထားသော မှော်လက်နက်များ မရှိလျှင် ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလှသည်။ ယခင်က လော့ချန်သည် သန့်စင်ခြင်းမှော်အတတ်၊ မီးလုံးမှော်အတတ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခြင်း မှော်အတတ် သို့မဟုတ် သူ၏ မြစိမ်းပိုးစုန်းကြူး မီးအိမ် ကိုသာ အားကိုးခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုမူ သူ့တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော လက်နက်တစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ငွေရောင်အပ်များသည် တစ္ဆေဝိညာဉ်များကို ထိုးဖောက်သွားသော်လည်း အစပိုင်းတွင် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သို့သော် အပ်များ ဖောက်ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အပ်ဖျားများမှ ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင်လေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝူး....

တစ္ဆေများမှာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ရင်း အနောက်သို့ ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သန့်စင်သော ယင်ချီ လှိုင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။ ထိုယင်ချီများကြောင့် နက်မှောင်သော အလံတော်မှာ ပိုမို၍ အရောင်တောက်လာသည်။

ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ပုံသေမဟုတ်ပေ။ ၎င်းစုပ်ယူထားသော ဝိညာဉ်များ၏ စွမ်းအားပေါ် မူတည်၍ ပိုမို အစွမ်းထက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လော့ချန်၏ အာရုံကို ပိုမို ဆွဲဆောင်သည်မှာ တစ္ဆေမယ်တော်အပ်၏ စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။

“တစ္ဆေမယ်တော်အပ်.... ဝိညာဉ်အာရုံ ကြိုးမျှင်တွေ....”

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ.... ဒါဟာ တိုက်ပွဲမှာ ဝိညာဉ်အာရုံကို အာရုံခံပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ရှားပါးလှတဲ့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် မှော်လက်နက်ပဲ"

ကောင်းထင်ယွမ် ချန်ထားခဲ့သော အမွေအနှစ်များထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အမှန်တရားကျမ်းအပြင် ဝိညာဉ်အာရုံအကြောင်းကို အသေးစိတ် ရေးသားထားသော ကျမ်းတစ်စောင်လည်း ပါဝင်သည်။ ထိုကျမ်းထဲတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ဝိညာဉ်အာရုံကို မည်သို့ ဆန်းကြယ်စွာ အသုံးချနိုင်ကြောင်း ရေးသားထားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်သူများသည် ဝိညာဉ်အာရုံကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သက်ရှိများကို စူးစမ်းရန်အတွက်သာ အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။

သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်၍ အခြေခံတည်ဆောက်သူ၏ ဖိအားအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။ လွန်ခဲ့သောရက်က နန်ကုန်းကျင်းနှင့် ဝိညာဉ်အာရုံချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ခြင်းမှာ နောက်ဆုံးနည်းလမ်း၏ ပြယုဂ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်း နှစ်ခုမှလွဲ၍ ဝိညာဉ်အာရုံသည် လက်တွေ့တွင် များစွာ အသုံးမဝင်သလို ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတွင် အသုံးဝင်မှု အများအပြားရှိနေသည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် ချီသန့်စင်ရုံသာမက စိတ်ဝိညာဉ်ကိုလည်း ပျိုးထောင်ကြရခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဝိညာဉ်အာရုံသည် အဘယ်ကြောင့် အသုံးမဝင်ဘဲ ရှိပါအံ့နည်း။

သာမန်ကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းကို အသုံးပြုရန် မှန်ကန်သော နည်းစနစ်များ မရှိကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော နည်းစနစ်များကို ဂိုဏ်းကြီးများကသာ လျှို့ဝှက် ထိန်းသိမ်းထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ဝိညာဉ်အာရုံကျမ်းမှတစ်ဆင့် ထူးခြားသော အချက်တစ်ချက်ကို သိရှိခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ ရှားပါးသော ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ မှော်လက်နက်များ သွန်းလုပ်ကာ မမြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်အာရုံကို မြင်နိုင်သော အရာဝတ္ထုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ အသုံးပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမယ်တော်အပ်မှာ ထိုသို့သော ရတနာမျိုး ဖြစ်သည်။

“ဒီကောင် လီတာကတော့ ရတနာကို တကယ်ပဲ ဖြုန်းတီးနေတာပဲ.... အင်း မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါလဲ သူ့အပြစ်တော့လည်း မဟုတ်ပါဘူးလေ၊ သူက ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြင် ထုတ်ဖော်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမှ မရှိတာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သုံးနိုင်မှာလဲ” ဟု လော့ချန် တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ စမ်းသပ်မှုများမှတစ်ဆင့် တစ္ဆေမယ်တော်အပ်များ၏ သုံးနည်းအမှန်မှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အပ်ကဲ့သို့သော မှော်လက်နက်များသည် ယခင်ကတည်းက အလွန်လျင်မြန်ပြီး ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ယခုအခါ ဝိညာဉ်အာရုံနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သာမန် တစ္ဆေသရဲများမှာ ဤအပ်၏ ရှေ့တွင် မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်တော့ချေ။ ထို့အပြင် ဤအပ်ဖြင့် အဆင့်နိမ့် တစ္ဆေများကို ထိုးဖောက်ပြီး သူတို့၏ ယင်စွမ်းအင်များကို ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပေးခြင်းဖြင့် အလံ၏ စွမ်းအားကိုလည်း တစ်ပါတည်း မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်တော့သည်။ လော့ချန်သည် ငွေရောင်အပ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဆက်လက် ခရီးနှင်လာခဲ့သည်။

....

ဂရုတစိုက် ခရီးနှင်ခဲ့ပြီးနောက် နှစ်ရက်အကြာတွင် လော့ချန်သည် ကျောက်ဖြူရင်ပြင်၏ အစပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အင်အားကြီးသော တစ္ဆေများနှင့် ထိပ်တိုက်မတွေ့စေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ရှောင်ရှားခဲ့သဖြင့် ခရီးမှာ နှေးကွေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူ ဤတာဟဲတစ္ဆေမြို့ပျက်ကြီးတွင် အဆင့်နိမ့် တစ္ဆေများသာ ရှိသည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တာဟဲကပ်ဘေးအတွင်း၌ ချီသန့်စင်အဆင့်ရှိ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ကြရာ အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဒေါသကြီးသော ဝိညာဉ်များ သို့မဟုတ် ရက်စက်သော တစ္ဆေများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။ ဤအဆင့်နိမ့် တစ္ဆေများသည် ဗီဇအရ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြပြီး အားနည်းသူများကို ဝါးမြိုရန် အမြဲ ချောင်းမြောင်းနေတတ်ကြသည်။ မြို့ပျက်အတွင်းရှိ တစ္ဆေမြူခိုးများကြောင့်လည်း သူတို့ ပိုမို အစွမ်းထက်လာကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မြို့တွင်းရှိ တစ္ဆေစစ်သူကြီး အရေအတွက်မှာ တစ်ဦးမှ ကိုးဦးအထိ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က သတင်းသာ ဖြစ်ရာ ယခုအခါ တစ္ဆေစစ်သူကြီး မည်မျှအထိ ရှိနေမည်ကို တစ္ဆေများသာ သိပေလိမ့်မည်။

လော့ချန်သည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိထားသဖြင့် ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေသော်လည်း မဆင်မခြင်တော့ မလုပ်ပေ။ သူသည် အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်သော်လည်း တစ်မိုးအောက် အရာရာကို အနိုင်ယူနိုင်သူဟု သူ့ကိုယ်သူ ထင်မှတ်မထားချေ။ ဤသည်မှာ တစ္ဆေမြို့တော် ဖြစ်ပြီး အမှားတစ်ခုသည် သေခြင်းတရားကို ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သည်။

အသက်နှင့် ရင်းရမည့် ကိစ္စမျိုးတွင် ဂရုစိုက်ခြင်းမှာ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်သည်။

ဖီးနစ်ကျတောင်သို့ ရောက်ရန်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော အတားအဆီးမှာ ကျောက်ဖြူရင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှာ တာဟဲတစ္ဆေမြို့ပျက်ကြီးအတွင်း ပထမဆုံး ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော တစ္ဆေစစ်သူကြီး ကိန်းအောင်းရာ နေရာ ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စုပင်လျှင် ဤနေရာတွင် တစ္ဆေစစ်သူကြီးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရင်း တစ်ဖွဲ့လုံးရှုံး၍ ဆုတ်ခွာကာ မျိုးနွယ်စုတစ်စုလုံး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခဲ့ရသည်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဤမျှအစွမ်းထက်လှသော တစ္ဆေစစ်သူကြီးအား လော့ချန်အနေဖြင့် အထူး သတိထားရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

‘ဒါပေမဲ့လည်း.... ပြဿနာတော့ မရှိနိုင်လောက်ပါဘူးလေ’ ဟု သူက တွေးလိုက်သည်။

စင်စစ်တွင်မူ လော့ချန်သည် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်လျှံနေ၏။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် သူ၏ ပထမအဆင့် မှော်အတတ်များသည်ပင် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မှော်အတတ် အားလုံးထဲတွင် လော့ချန် အတန်ဖိုးထားဆုံး မှော်အတတ် လေးခု ရှိသည်။ မီးလုံး၊ သန့်စင်ခြင်း၊ နတ်မျက်စိနှင့် ချီဖုံးကွယ် မှော်အတတ် တို့ဖြစ်သည်။ သူ ချီသန့်စင်အဆင့်တွင် ရှိစဉ်ကပင် ချီဖုံးကွယ်မှော်အတတ်သည် သူ့အား အခြေခံတည်ဆောက်သူတစ်ဦး၏ မျက်စိအောက်မှ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်စေခဲ့သည်။ ယခု သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သလို ပိုမိုအားကောင်းသော ဝိညာဉ်အာရုံကလည်း အထောက်အကူ ပေးနေပြီဖြစ်ရာ ထိုအတတ်၏ ထိရောက်မှုမှာ ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို လှည့်စားနိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာ မသေချာသော်လည်း အသိဉာဏ်မရှိသော တစ္ဆေစစ်သူကြီးများကိုမူ သေချာပေါက် လှည့်စားနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာလည်း လော့ချန်အနေဖြင့် တစ္ဆေမြို့တော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ တစ်ဦးတည်း ဝင်ရောက်ရဲခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ အတွေးတစ်ချက် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်နှင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရောက်ရှိထားသော ချီဖုံးကွယ်မှော်အတတ်ံမှာ အသက်ဝင်လာပြီး သူ၏ တည်ရှိမှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖုံးကွယ် လိုက်တော့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ချီစွမ်းအား လှိုင်းတစ်ခုမျှပင် ကျန်ရှိမနေတော့ပေ။ ဇီဝအသက်စွမ်းအားများပင်လျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ လုံးဝ ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ပထမအဆင့် ကာကွယ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုအလွှာကို ထိုးဖောက်မြင်သွားလျှင်ပင်၊ ဒုတိယအဆင့် အနေဖြင့် တစ္ဆေသရဲများ၏ အရှိန်အဝါကို တုပထားသော အလွှာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ ဤမျှဆိုလျှင်တော့ မအောင်မြင်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

လော့ချန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ကို ရှူလိုက်ပြီး ကျောက်ဖြူရင်ပြင်ဆီသို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။ သူ လျှောက်သွားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်မိသည်။ မီရွှီရေခဲမြို့တော် နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက ပြာပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမှာ ဤနေရာ၌ပင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာမျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့ပုံ မရချေ။ ယွမ်ရှောင်ယွဲ့၏ မုန့်ဆိုင်ဟောင်းကလေးမှာလည်း အစအနမျှ မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သစ်သားတိုင် တစ်တိုင်မျှပင် မရှိတော့ဘဲ ပျက်စီးနေသော အဆောက်အဦးများကြားတွင် လော့ချန်သည် အပြာရောင် ကျောက်ပြားခုံ အပိုင်းအစလေး တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် ရင်းနှီးသော အလင်းတန်းလေး တစ်ခုအဖြစ် တောက်ပနေသည်။

"ဒါဟာ ဦးလေးချန် ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ ကျောက်ပြားခုံလေးပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ခဏတာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ငါ အဲ့ဒါကို ရှောင်ယွဲ့ရဲ့ ဆိုင်လေးအတွက် သုံးခဲ့တာ၊ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်သွားမယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့မိဘူး"

ထိုကျောက်ပြားခုံအပိုင်းအစလေးကို မြင်လိုက်ရခြင်းက လော့ချန်၏ ရင်ထဲရှိ ခံစားချက်လှိုင်းများကို လှုပ်ခတ်သွားစေသော်လည်း သူ၏ ခြေလှမ်းများကိုမူ နှေးကွေးသွားစေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ

အခန်း (၂၈၈) - အတိတ်မှ မိတ်ဆွေဟောင်းနှင့် လေလွင့်ဝိညာဉ်၏ လမ်းညွှန်ချက်

မကြာမီမှာပင် သူသည် ခြောက်ကပ်ပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသော ကျောက်ဖြူရင်ပြင်ကျယ်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာ၏ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ထူးဆန်းပြီး သဘာဝမကျလှပေ။ လေလွင့်တစ္ဆေတစ်ကောင်တစ်လေမျှပင် ဤဝန်းကျင်၌ အရိပ်အယောင် မရှိချေ။ တစ္ဆေများ၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည့် အမည်မသိ သဘာဝစွမ်းအားတစ်ခုခု ရှိနေသည့် အလားထင်ရပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ မြင့်မားလှသော ကျောက်စိမ်းကမ္ပည်းတိုင်ကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လော့ချန်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ယမ်းလိုက်မိသည်။ တစ်ချိန်က ကျောက်စိမ်းတိုင်အောက်တွင် လူများစည်ကားခဲ့သော နေရာမှာ ယခုအခါ အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသော ကျောက်ဝိုင်းကြီးတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။ ၎င်း၏ ဟိုးယခင်က ခန့်ညားထည်ဝါမှုများမှာ အစအနမျှ မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လက်မှတ်ရောင်းရာနေရာဟောင်း၏ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဖီးနစ်ကျတောင် အဝင်သို့ ဦးတည်သည့် စင်္ကြံလမ်းကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်က ထိုလမ်းမှာ မှော်အစီအရင်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားပြီး လူအများအား အံ့ဩတုန်လှုပ်စေခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဝင်ပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ အစီအရင်အတားအဆီးများ မရှိတော့သဖြင့် ကျောက်ပြာချပ်များ ခင်းထားသည့် အေးစက်ခြောက်ကပ်သော လိုဏ်ခေါင်းလမ်းကြီးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

‘နီးပြီ.... အတော်လေး နီးနေပြီ၊ ရှေ့နားတင်ပဲ....’

ရှေ့မလှမ်းမကမ်းတွင် ချီစွမ်းအားများ အပြင်ဘက်သို့ လျှံထွက်နေသည်ကို သူ အာရုံခံမိနေသည်။ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းသည် ဒွန်တွဲနေသကဲ့သို့ ဤဝိညာဉ်ကြောနှင့် တာဟဲမြေသည် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမရှိပဲ ယှဥ်တွဲနေသေးပုံရသည်။

လော့ချန်သည် အဆုံးအဖြတ်စင်မြင့်၏ အစပ်သို့ လှမ်းအဝင်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်ချည်း တောင့်တင်းသွားသည်။ ကြွက်သားတိုင်းမှာ အလိုလို တင်းမာသွားသဖြင့် သူသည် သတိကြီးစွာဖြင့် အနောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

သူမြင်ရသည်မှာ လိုဏ်ခေါင်းဝတွင် အရိပ်တစ်ခုမှာ လွင့်မျောပေါ်ထွက်လာပြီး လမ်းပျောက်နေသော မကောင်းဆိုးဝါး နာနာဘာဝကောင်ကြီးအလား လေထဲတွင် ဝဲပျံနေလျက်ရှိသည်။

ထိုနာနာဘာဝအရိပ်ကြီး၏ ဟောင်းလောင်းပေါက်ဖြစ်နေသော မျက်လုံးအိမ်ဟောက်ပက် များထဲမှ ဝေဝါးနေသည့် အလင်းတန်းများကို ကြည့်ရုံဖြင့် အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များအားလုံး ပျောက်ဆုံးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ သို့သော်လည်း ထိုဗလာကျင်းနေသော အကြည့်များကြားမှ ထက်မြက်သော အသိဉာဏ်အလင်းတန်းလေးတစ်ခုက ရံဖန်ရံခါတွင် လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာတတ်သေးသည်။

ထိုလူရိပ်သည် လိုဏ်ခေါင်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ကျောက်ဖြူရင်ပြင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပတ်လျှောက်နေသည်။ စိတ်လွတ်နေသော တစ္ဆေတစ်ကောင်တစ်လေ ရင်ပြင်ထဲသို့ မှားယွင်းဝင်ရောက်လာတိုင်း သူ ချက်ချင်းပင် ဆွဲဖြဲဝါးမြိုပစ်လေ့ရှိသည်။ တစ္ဆေစွမ်းအင်များမှာ လေထုထဲတွင် ရစ်ပတ်ဆူပွက်နေပြီး ဖြူဖျော့သော အလင်းဓားများသဖွယ် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိခိုက်ပွတ်တိုက်နေကြသည်။

လော့ချန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေရင်း သူ၏ရင်ထဲတွင် လေးလံသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဟင်.... မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဒါ.... သူ.... လား...."

လော့ချန်မယုံချင်သော်လည်း ထိုအရိပ်မှာ အခြားမဟုတ် ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး တစ်ချိန်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းအမွေခံတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည့် လော့ထျန်းဟုန် ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် တာဝန်ပြီးမြောက်ရန် တာဟဲမြေမြို့တော်သို့ စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ မူလက ဆယ်နှစ်တာ တာဝန်ပြီးဆုံးပါက ဂိုဏ်းသို့ ပြန်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ကံကြမ္မာက မျက်နှာသာမပေးခဲ့သဖြင့် ဤနေရာမှာပင် အသက်ဆုံးပါးခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သွားသည့်တိုင်အောင် လော့ထျန်းဟုန်သည် ဤနေရာမှ မကျွတ်မလွတ်နိုင်ဘဲ စိတ်အစွဲဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး တာဟဲမြို့တွင်းမှ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းပိုင် နေရာများ၏ အပျက်အစီးများကို အရှင်သခင်ကဲ့သို့ စောင့်ကြပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

‘ဟာကွာ.... တကယ်တော့ သူဟာ ဒီလောကထဲမှာ ငါ့အပေါ် တလေးတစားနဲ့ ကြင်ကြင်နာနာ ဆက်ဆံခဲ့တဲ့ လူနည်းစုထဲက တစ်ယောက်ပဲ၊ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွားနဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိနေခဲ့ရင်တောင်မှ.... မီရှုဟွာ ငါ့အပေါ်မှာ ခတ်နှိပ်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်အမှတ်အသားကို သူပဲ ဖယ်ရှားပေးခဲ့တာ၊ ပြီးတော့.... လန်ချန်းမြစ် တိုက်ပွဲတုန်းကလည်း သူ ငါ့ကို ဒီအတိုင်း ပစ်ထားခဲ့လို့ ရရက်သားနဲ့ အသက် အန္တရာယ်ကြားကနေ အသေအလဲ စောင့်ရှောက်ပေးရှာတယ်.... တကယ်စိတ်မကောင်းလိုက်တာကွာ....’

လော့ချန် တွေးရင်း သူ၏ ကျေးဇူးရှင်ဟုပင် ဆိုနိုင်သော ရင်းနှီးသူတစ်ဦးအား ထိုဘဝမျိုးဖြင့် မြင်လိုက်ရခြင်းကို ဝမ်းနည်းမချိတင်ကဲ ဖြစ်နေလေသည်။

"ဟူး...."

သူသည် ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ကူညီနိုင်စွမ်းမရှိခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်နေသော သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို တိုးတိုးလေး ချလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကို တစ်ချက်ယမ်းကာ ဖီးနစ်ကျတောင်၏ အလယ်အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်က ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားခဲ့သော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ တစ္ဆေဝိညာဉ်မှာမူ အပျက်အစီးများကြားတွင် တစ်ဦးတည်း ဆက်လက် လွင့်မျောကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

....

ဖီးနစ်ကျတောင်တွင် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီများအရ ဤနေရာမှာ နတ်ဘုံနတ်နန်းမှ ဖီးနစ်တစ်ကောင် ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာခဲ့သော အထွတ်အမြတ်နေရာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် လော့ချန်ကမူ ထိုသို့သော ဒဏ္ဍာရီဟောင်းများကို အယုံအကြည် သိပ်ရှိသူ မဟုတ်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် လန်ချန်းမြစ်သည် လန်ချန်း ဟု အမည်ရသော ရေနဂါးတစ်ကောင် နတ်အသွင်ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းသွားရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း အမှန်စင်စစ်မှာမူ မဟာနှင်းတောင်တန်းကြီးမှ အရည်ပျော်ကျလာသော ရေများ စုပေါင်းစီးဆင်းရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းသာ ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ထိုရှေးဟောင်းပုံပြင်များကို စိတ်မဝင်စားပေ။ သူ့အတွက် အရေးကြီးသည်မှာ ဖီးနစ်ကျတောင်သည် တာဟဲမြေ၏ မိုင်ပေါင်းများစွာ ပတ်လည်တွင်ရှိသော ဝိညာဉ်ကြောများ၏ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းက ဤနေရာ၌ ဈေးမြို့တော် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းနှင့် အဆုံးအဖြတ်စင်မြင့်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းမှာ မြေအောက် မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ သွယ်တန်းနေသော ကြီးမားလှသည့် ဝိညာဉ်ကြောကြီးကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် မြေအောက်လမ်းကြားလေးမှတစ်ဆင့် အဆုံးအဖြတ်စင်မြင့်သို့ လှမ်းဝင်လိုက်စဉ် သတိအပြည့်ရှိနေခဲ့သည်။ အခြားနေရာများမှာ ဘေးကင်းနိုင်သော်လည်း ဤနေရာမှာ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ နေရာဖြစ်သည်။ တာဟဲတစ္ဆေမြို့ပျက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် အန္တရာယ်အရှိဆုံးနေရာကို ပြပါဆိုလျှင် ဤနေရာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်လာခဲ့သည်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်နှင့် နှစ်ခါမစဉ်းစားဘဲ ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ စင်မြင့်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သောအခါတွင်မူ ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံများ၊ ကြေမွနေသော ကျောက်တုံးများနှင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်နေသော တိုင်လုံးများကိုသာ တွေ့ရပြီး အခြားဘာမျှ မရှိချေ။ တစ္ဆေတစ်ကောင်တစ်လေမျှပင် မြင်ကွင်း၌ မရှိဘဲ ပျောက်ချက်သားကောင်းနေလေသည်။ ထိုအချက်မှာ ပထမတွင် ထူးဆန်းနေသော်လည်း ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးဖြစ်ပွားပြီးနောက်တွင် မည်သည့်တစ္ဆေသရဲမှ ဤနေရာတွင် မရှင်သန်နိုင်လောက်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။

“ဟက်.... တွေးကြည့်တော့လဲ အဓိပ္ပာယ် ရှိသားပဲ” ဟု သူ ရေရွတ်ရင်း ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် လွင့်မျောနေဆဲဖြစ်သော ပြင်းထန်လှသော ဓားစွမ်းအင်များကို အာရုံခံမိရင်း လော့ချန် တစ်ကိုယ်တည်း ရယ်မောလိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့သော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော စွမ်းအင်များမှာ သေစေနိုင်လောက်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် တည်ရှိနေဆဲပင်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိုင်းလမ်းစဉ်အရဆိုသော် ပထမအဆင့်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုဖိအားကြောင့် သူ၏ လက်မောင်းမှ အမွှေးအမျှင်များပင် ထောင်ထသွားရသည်။

သူသည် ဖျတ်လတ်လှသော မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆုံးအဖြတ်စင်မြင့်၏ ပျက်စီးနေသော ကျောက်တုံးများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ခုန်ကူးလှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ပြိုကျနေသော ကျောက်တုံးများနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော တိုင်လုံးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ စင်မြင့်အပြင်ဘက်ရှိ စိမ်းစိုပြီး မရင်းနှီးသောအစိမ်းသက်သက် နယ်မြေတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

သူ၏ နတ်မျက်စိများက တောက်ပလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုက်သည်။

“ဟော.... အဲဒီမှာပဲ၊ တွေ့ပြီ...."

သူရှာဖွေနေသောအရာကို ချက်ချင်းပင် မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖီးနစ်ကျတောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဦးတည်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် တောင်ခါးပန်းနားရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီးများဖြင့် ဖုံးကွယ်နေသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် လော့ချန်သည် သူ၏ ပါးစပ်အတွင်းမှ ဓားအမြုတေကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ လက်ချောင်းလေးတစ်ချက် ခါလိုက်သည်နှင့် ၎င်းမှာ ဝင်းလက်နေသော ဓားရှည်တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျောက်နံရံကြီးကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ကာ ရှေ့တွင် လမ်းဖောက်ပေးတော့သည်။ ထို့နောက် လော့ချန်သည် တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် အနောက်မှ ကပ်လိုက်သွားသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးလောက်သော အချိန်တွင် သူ ဓား၏ လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ဖြင့် အသာအယာ တွန်းလိုက်ရာ ကျောက်နံရံမှာ ပြိုကျသွားပြီး နောက်ကွယ်မှ ဖုံးကွယ်နေသော ဂူတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုဂူဟောင်းအတွင်း၌ ဘာမျှ မရှိချေ။ ဂူအတွင်းမှာ အလွန်ပင် ရှေးကျ ရိုးရှင်းပြီး ခြောက်ကပ်နေသည်။

"ဟမ်.... မဖြစ်နိုင်တာ.... ဖန်ရင်ရှုံက ဒီလောက်အထိ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကျင့်ကြံတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး" ဟု လော့ချန် အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော ဂူကိုကြည့်ရင်း လော့ချန်သည် လေးစားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သို့သော် သူသည် အတွင်းသို့ ချက်ချင်း မဝင်သေးပေ။ ဤနေရာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားသန့်စင်သည့် ချီစွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်လျှံနေပြီး ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုမှ ပေးနိုင်သည်ထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။ လော့ချန်အမြင်အရ ဤနေရာမှာ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကြောမြေ ဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင် သံသယဝင်မိသည်။

သို့သော် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကြားတွင် အေးစက်လှသော ယင်ချီများ၊ တစ္ဆေစွမ်းအင်များနှင့် မိစ္ဆာစွမ်းအင် အကြွင်းအကျန်များ ရောနှောနေသည်။

ထိုကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ဤနေရာမှာ ကျင့်ကြံရန်အတွက် လုံးဝ မသင့်တော်ချေ။ ချီစုဆုံအစီအရင်ကို အသုံးပြုလျှင်ပင် ထိုအညစ်အကြေးများကို ဖယ်ထုတ်ပြီး သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုသာ သီးခြားခွဲထုတ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။

အမှန်စင်စစ်တွင် ဤအချက်ကြောင့်ပင် တာဟဲဈေးမြို့တော်မှ အခြေခံတည်ဆောက်သူများသည် ဤနေရာကို လာရောက် စူးစမ်းပြီးနောက်တွင် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် စွန့်ခွာသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းများ မရှိကြချေ။

သို့သော် လော့ချန်တွင်မူ နည်းလမ်း ရှိသည်။

“ဟက်.... တော်သေးတာပေါ့.... နတ်ဒေဝါပျားရည် ဖော်စပ်ဖို့ဆိုပြီး မှော်အတတ်တွေ အများကြီးကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရောက်အောင် အတင်းလေ့ကျင့်ထားတာ၊ ဒီအခြေအနေနဲ့ဆိုရင်တော့ သန့်စင်ခြင်းမှော်အတတ်ဟာ ကိုင်တွယ်ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ”

လော့ချန်အနေဖြင့် သန့်စင်ခြင်းအတတ်ကို အရေးကြီးဆုံး ပထမအဆင့် မှော်အတတ်လေးခုထဲတွင် ထည့်သွင်းထားခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပေ။ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်သွားပါက ထိုမှော်အတတ်သည် မယုံနိုင်လောက်သော ရလဒ်များကို ဖော်ဆောင်ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြေခံအဆင့်တွင် သန့်စင်ခြင်းမှော်အတတ်မှာ ဖုန်မှုန့်များ၊ အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောရန်လောက်သာ အသုံးဝင်သော အိမ်သုံးမှော်အတတ်ကလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ပါရမီရှင်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ပြီးနောက်တွင်ပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်ပစွမ်းအင်များ သို့မဟုတ် ဆေးအနည်အနှစ်များကို ဖယ်ရှားရန်အတွက်သာ အသုံးဝင်ခဲ့သည်။

သို့သော် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အကျိုးအာနိသင်များ လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ယခုအခါတွင် သန့်စင်ခြင်းအတတ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်ရုံသာမက ၎င်း၏ အာနိသင်မှာ မိမိကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်မနေတော့ချေ။ ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင် ကမ္ဘာပေါ်သို့ပါ သက်ရောက်နိုင်ပြီး ပြင်ပမှ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ချေဖျက်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။ လော့ချန်သည် သူ၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အခမ်းအနားတွင် ဝမ်ဟိုင်ချောင်၏ ရေဓာတ်အခြေခံ မှော်အတတ်ကို လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် ချေဖျက်ပြခဲ့သလို၊ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က လီတာ၏ တစ္ဆေမယ်တော်အပ်နှင့် ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံမှ တိုက်ခိုက်မှုများကိုလည်း လုံးဝ အရာမထင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဤအတတ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤမှော်အတတ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အကန့်အသတ်မရှိသော အစွမ်းအစများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်နေသော်လည်း ၎င်းတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော စွမ်းရည်များ ကိန်းအောင်းနေသေးကြောင်း လော့ချန် ခံစားနေရဆဲပင်။ သို့သော် မီးလုံးမှော်အတတ်ကဲ့သို့ ၎င်းကို နောက်ထပ် အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် ရှင်းလင်းသော လမ်းစကိုမူ သူ မတွေ့ရှိသေးပေ။

ယခုအခါ လော့ချန် လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ သူ့ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုပြီး ဤဝိညာဉ်ကြောအတွင်းရှိ မလိုအပ်သော ပြင်ပစွမ်းအင်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပြီး သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုသာ ချန်ထားရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဟားဟား.... သန့်ရှင်းရေး လုပ်တာလောက်ကတော့ အေးဆေးပေါ့"

သူသည် ရယ်မောလိုက်ရင်း သူ၏ ဝတ်ရုံလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထူထဲလှသော ယင်ချီလှိုင်းများမှာ ဂူအတွင်းမှနေ၍ အပြင်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ကျန်ရှိနေသော တစ္ဆေစွမ်းအင်နှင့် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။ ခဏချင်းမှာပင် တောင်အတွင်းရှိ ဂူမှာ လန်းဆန်းပြီး တက်ကြွလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ သန့်စင်မှုမှာ မီရှုဟွာ အသုံးပြုခဲ့သော ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကြောထက် များစွာ သာလွန်သလို၊ ရှောင်ဟွမ်းတောင်ရှိ ရေခဲမီးလျှံ ဝိညာဉ်စမ်းရေမှ ရရှိခဲ့သော ယာယီ ဝိညာဉ်ကြောထက်ပင် ပိုမို ကောင်းမွန်နေသည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ၎င်းသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ သုံးစွဲရန် မလိုအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ ဂူဝတွင် ပထမအဆင့် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်တစ်ခုနှင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် အစီအရင်တစ်ခုကို လုံခြုံရေးအတွက် ခင်းကျင်းလိုက်သည်။ ဤမျှဆိုလျှင် အရာအားလုံး စိတ်ချရပြီ ဖြစ်သည်။

ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူ စိတ်အေးလက်အေး သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဂူအတွင်း၌ ဒူးတုပ်ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီး စိတ်အာရုံမှာလည်း ကြည်လင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

နွယ်မြက်သစ်ပင် ဆေးဘုရင်ကျမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်း အသက်ဝင်လာသည်။ ချီစွမ်းအားများသည်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မရှိဘဲ စီးဝင်လာကြသည်။ သူ၏ ဒန်ထျန်းအတွင်း၌ ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိုလှောင်ထားခဲ့သော ဆေးစွမ်းအင်များမှာလည်း နိုးထလာတော့သည်။ အသက်တစ်ချက် ရှူသွင်းတိုင်း၊ ကျင့်စဉ်တစ်ခု လည်ပတ်တိုင်း ထိုစွမ်းအင်များမှာ ပိုမို နိုးကြားလာသည်။

တောက်....

ပထမဆုံးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစက်လေးတစ်စက် သူ၏ ချီပင်လယ်အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားသော အခိုက်အတန့်မှာပင် လော့ချန်၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှာ တရားဝင် စတင်လိုက်ပြီ ဖြစ်တော့သည်။