အခန်း (၁၆၉၃-၁၆၉၄)

အခန်း (၁၆၉၃) - မနောက်နဲ့

နံပါတ် ၄ တို့အုပ်စုက ရှဲ့အာမန်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသော်လည်း ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင် လက်ရဖမ်းဆီးခဲ့သည့် ကျန်းအမာခံနှင့် ကျောက်အမာခံတို့၏ အကြည့်များကမူ ဖန့်ချန်ထံ၌သာ ရှိနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဖန့်ချန်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်စွာဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

"ဘာတွေက ရယ်စရာကောင်းနေလို့လဲ... ငါ့ကိုတွေ့ရတာ အဲဒီလောက်တောင် ပျော်နေတာလား"

ရှဲ့အာမန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

နံပါတ် ၄ ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ကာ

"မပျော်ဘဲ နေမလား ငါတို့ကို ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထပ်ပိတ်ထားဦးမှာလဲ ငါတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ ဝမ်ယွီငရဲထောင်ဆိုတာ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုကို အခြေခံပြီး အတင်းအဓမ္မ ဖန်တီးထားတဲ့ ဂူဗိမာန် တစ်ခုလို့ ငါကြားဖူးတာ ကြာပြီ။

အခုကြည့်ရတာ သတင်းတွေအတိုင်းပဲပဲ၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ နင်နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ ဒီကို ဝင်လို့ရတာ မဟုတ်လား အင်း... ဟိုအကြီးအကဲလည်း ဒီအရည်အချင်း ရှိနိုင်တယ်၊ နင်တို့ သုံးယောက်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ အကြီးအကဲတွေတောင် ဝမ်ယွီငရဲထောင်က ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သိကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ငါတို့လို ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေကို ပိတ်လှောင်ထားဖို့ လိုအပ်လို့လား "

"စီနီယာအစ်ကို ၄... အခုက အစ်ကိုတို့က မိစ္ဆာဝင်နေတာလေ"

လီရှမ်းဇီက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ချကာ ဆိုသည်

"စီနီယာအစ်မကြီးကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့"

"ငါတို့ မိစ္ဆာဝင်နေတယ် ဟုတ်လား"

နံပါတ် ၄ က မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်

"ငါ့နေရာမှာသာဆိုရင် မင်းလည်း မိစ္ဆာမဝင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား ငါတို့ကရော မိစ္ဆာဝင်ချင်လို့ ဝင်ခဲ့ကြတာလို့ မင်းထင်နေတာလား "

"ကျွန်တော့်နေရာမှာဆိုရင်တော့ မဖြစ်စေရဘူး၊ ကျွန်တော်ကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ မူလစိတ်ဓာတ်ကို ခိုင်မြဲအောင် ထိန်းသိမ်းမှာပါ"

လီရှမ်းဇီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခိုင်မာပြတ်သားမှုများ ပေါ်လာသည်။

"အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ"

နံပါတ် ၄ က ပြုံးလိုက်သော်လည်း ထိုအပြုံးထဲတွင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုး ပါဝင်နေသည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး... ကျွန်တော် ခံစားရသလောက်တော့ စီနီယာအစ်ကို ၄ တို့က မိစ္ဆာဝင်ပြီးနောက်မှာတောင် စိတ်နေစိတ်ထားက ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားတာ မတွေ့ရဘူး"

ကျိရှန့်က ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည်

"ဒါကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းမျိုး ငါတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ မရှိဘူးလား "

"နံပါတ် ၁၀ ကတော့ အမြင်စူးရှသားပဲ"

နံပါတ် ၄ ၏ မျက်နှာတွင် ချီးကျူးသော အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

"ငါတို့က အရင်အတိုင်းပါပဲ၊ ဘာမှ ထူးမခြားနားဘူး။ စီနီယာအစ်မကြီးတို့ကပဲ အသေးအဖွဲကိစ္စကို ပုံကြီးချဲ့နေကြတာ"

"နံပါတ် ၁၀... ဒါဆိုရင်လည်း နောင်ကျရင် မင်းက ဒီမှာပဲ နေပြီး နံပါတ် ၄ တို့နဲ့ စကားပြောဖော် လုပ်ပေးလိုက်လေ၊ သံယောဇဉ်တွေ ပိုတိုးလာအောင်ပေါ့။ မင်းရဲ့ စေတနာကြောင့် သူတို့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူတို့ ရင်ထဲက မိစ္ဆာစိတ်တွေကို ဖျောက်ပစ်ဖို့ ရွေးချယ်ကောင်း ရွေးချယ်နိုင်တာပေါ့"

ဟု ရှဲ့အာမန်က ဆိုသည်။

ကျိရှန့်မှာ လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အမူအရာကို ပြင်လိုက်ကာ

"ဒါတော့ လုံးဝ မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်အမြင်အရ စီနီယာအစ်ကို ၄ တို့ မိစ္ဆာဝင်သွားတာဟာ စိတ်ဓာတ် ပျော့ညံ့လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ စိတ်အခြေအနေမှာ အားနည်းချက် ရှိနေလို့ မိစ္ဆာစိတ်က အခွင့်ကောင်းယူနိုင်ခဲ့တာ။ သူတို့ကို ဝမ်ယွီငရဲထောင်မှာ အနှစ်တစ်ထောင်လောက် ပိတ်ထားပြီး နောင်တရခိုင်းသင့်တယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် လူအုပ်၏ နောက်ကွယ်သို့ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားပြီး နောက်ထပ် စကားမပြောတော့မည့် အမူအရာမျိုး လုပ်နေတော့သည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး... ပြောပါဦး၊ ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ကို လာတွေ့တာဟာ ငါတို့ မိစ္ဆာဝင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိချင်လို့တော့ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်"

နံပါတ် ၄ က ရှဲ့အာမန်ကို ကြည့်ကာ သူမတစ်ဦးတည်းသာ နားလည်နိုင်သော အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာဝင်ရသည့် အကြောင်းရင်းဟူသည် ဘယ်မှာ ရှိပါ့မည်နည်း။

အမှန်တရားကို သိရှိသူများအတွက်မူ မိစ္ဆာဝင်သည်ဆိုခြင်းမှာ အတိတ်ဘဝမှတ်ဉာဏ်များ နိုးထလာခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ကြပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဘယ်တုန်းကမှ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်ကြသည်။

"ဒီနေ့လာတာက မင်းတို့ဆီက အစီရင်ဗဟိုချက်တွေကို ပြန်သိမ်းဖို့ပဲ။ မင်းတို့က မိစ္ဆာဝင်သွားပြီဆိုတော့ အမာခံတပည့် မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် အစီရင်ဗဟိုချက်ကို ပြန်ပေးရမယ်"

ရှဲ့အာမန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"မင်းတို့ဘက်က ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ပူးပေါင်းပေးဖို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒါမှလည်း ငါတို့ မြန်မြန် ပြီးမှာပေါ့"

အစီရင်ဗဟိုချက်ကို သိမ်းယူမယ်

နံပါတ် ၄ မှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံး၏ မျက်နှာတွင် လေးနက်မှုများ ပေါ်လာသည်။

နံပါတ် ၄ တစ်ယောက်သာလျှင် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်

"ယူသွားရင်လည်း ယူသွားပေါ့၊ ဒီမှာ အကျဉ်းကျနေရင်လည်း အစီရင်ဗဟိုချက်က သုံးလို့ရတာ မဟုတ်ဘူး"

"စီနီယာအစ်မကြီး... တကယ်ပဲ ဒီလို လုပ်မှာလား"

နံပါတ် ၇ က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောသည်။

နန်မင်ရုယွဲ့တို့က ရှဲ့အာမန်ကို မသိစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နံပါတ် ၇ သည် အမြဲတမ်း ရှဲ့အာမန်၏ သစ္စာရှိသော နောက်လိုက်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယင်လောကရှိ ဗဟိုဌာန တွင်လည်း ရှဲ့အာမန်၏ လက်ရုံးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမပါ မိစ္ဆာဝင်သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသဖြင့် တကယ်ပင် ဖြစ်ရပ်များက ခန့်မှန်းရ ခက်လှပေသည်။

"နံပါတ် ၇... ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပေးပါ၊ ဒါဆိုရင် ဘာနာကျင်မှုကိုမှ ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှဲ့အာမန်က တိုးညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်ကာ

"မင်းတို့အားလုံး မျက်လုံးမှိတ်ထားကြ"

မျက်လုံးမှိတ်ရမယ်

ဖန့်ချန်တို့ မှင်သက်သွားသော်လည်း အလိုက်သင့်ပင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ကြသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အေးမြသော စွမ်းအားတစ်မျိုး စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ သွေးများမှာ ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး စိမ်းဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

၎င်းမှာ သွေးကြောများအတွင်း ပေါင်းစည်းနေသော အစီရင်ဗဟိုချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်သည် ထိုခဏမှာပင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားကို ကိုယ်ပြင်ပသို့ ထုတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ဖြစ်ပျက်သမျှကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရှဲ့အာမန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်ထားပြီး လူတိုင်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စိမ်းဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများကို အစဉ်မပြတ် စုပ်ယူနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမကိုယ်ပေါ်ရှိ စိမ်းရောင်အလင်းတန်းများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာတော့သည်။

နံပါတ် ၄ တို့၏ မျက်နှာများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာသည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာခန့် ကြာပြီးနောက် ရှဲ့အာမန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ စိမ်းရောင်အလင်းများမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူမက လက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ စိမ်းရောင်အလင်းများမှာ ရှေ့မှောက်တွင် ပြန့်ကားသွားပြီး အစီရင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုအစီရင်၏ ပုံစံမှာ အလွန်ပင် ရှေးကျလှပြီး တဝဲလည်လည်ဖြင့် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသည်။ နံပါတ် ၄ တို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှလည်း စိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုအစီရင်ထဲသို့ စီးဝင်သွားကြသည်။

နံပါတ် ၄ က မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး မည်သည့် ခုခံမှုကိုမျှ မပြုလုပ်ပေ။ ကျန်သောအမာခံတပည့်များမှာမူ မိမိတို့၏ အစီရင်ဗဟိုချက်ကို မဆုံးရှုံးချင်သဖြင့် ထိုစွမ်းအားကို ပြန်လည်ခုခံရန် ကြိုးစားနေကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် နံပါတ် ၄ ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ စိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ မရှိတော့ပေ။ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ အစီရင်ဗဟိုချက်ကို အစီရင်က လုံးဝ စုပ်ယူသွားပြီဆိုတာကို ပြသနေသည်။ ကျန်သူများမှာ အတန်ကြာ ခုခံနေခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ စိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ ခုခံမှုမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ဤနေရာရှိ နိုးထလာသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ၄၇ ဦးစလုံး၏ အစီရင်ဗဟိုချက်များကို ရှဲ့အာမန်က အကုန်အစင် သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် လက်ကွက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်လိုက်ရာ အစီရင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှေ့မှောက်တွင် စိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသော အစီရင်ဗဟိုချက် ၄၇ ခု ပေါ်လာတော့သည်။

အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့အနက် ၄၄ ခုမှာ အရွယ်အစား တူညီနေကြခြင်းပင်။ ထူးခြားမှုရှိလျှင်ပင် အလွန်အမင်း သေးငယ်လှသည်။ သို့သော် အစီရင်ဗဟိုချက် ၃ ခုမှာမူ ကျန်သောအရာများထက် ပို၍ ကြီးမားနေသည်။ မမှားနိုင်သည်မှာ ဤ ၃ ခုသည် နံပါတ် ၄၊ ၆ နှင့် ၇ တို့၏ အရာများပင် ဖြစ်ရမည်။

'ငါ့ကိုလည်း အဲဒီထဲက အချို့လောက် ပေးရင် ကောင်းမှာပဲ'

ဖန့်ချန် စိတ်ကူးယဉ်မိသွားသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူသည် ကျွယ်မင်နန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က အစီရင်ဗဟိုချက် ၃ ခု ရရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါ လက်ထဲတွင် ၂ ခု ကျန်ရှိနေသေးကာ ၁ ခုကိုသာ အသုံးပြုထားရသေးသည်။ အကယ်၍ ယခုတစ်ခေါက် ထိုက်ချန်းနယ်မြေသို့ သွားရမည်ဆိုလျှင် အရေးကြီးသော နေရာအချို့ရှိ မရဏလမ်း များကို တတ်နိုင်သမျှ များများ ဖွင့်လှစ်ထားနိုင်လျှင် တိုက်ပွဲအတွက် များစွာ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး... အစီရင်ဗဟိုချက်တွေကိုလည်း ပြန်ပေးပြီးပြီဆိုတော့ စိတ်ကောင်းထားပြီး ငါတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါလား"

နံပါတ် ၄ က သူ၏ အစီရင်ဗဟိုချက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

"အခု ငါတို့မှာ အစီရင်ဗဟိုချက် မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေပဲလေ၊ မိစ္ဆာဝင်နေရင်တောင် ကျွယ်မင်နန်းတော်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး"

"သွားချင်တယ် ဟုတ်လား အိပ်မက်မက်မနေနဲ့။ အရင်ဆုံး ဒီမှာ နှစ်အတော်ကြာ နောင်တရနေဦး။ မင်းတို့ကို ဘယ်လို စီရင်မလဲဆိုတာကတော့ ငါတို့မှာ တခြား အစီအစဉ်ရှိတယ်၊ အထက်ကလူတွေ ဆွေးနွေးပြီးမှပဲ သိရမယ်"

ရှဲ့အာမန်က လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် နဂါးနက်လှေကို လှည့်၍ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

ကျွယ်မင်နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ထိုက်ချန်းနယ်မြေသို့ အချိန်မရွေး ထွက်ခွာရတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ယဲ့တို့ အုပ်စုမှာလည်း မိမိတို့၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး... အစီရင်ဗဟိုချက် အချို့ကို ကျွန်တော့်ကို ရောင်းပေးလို့ ရမလား "

ဖန့်ချန်က လူတိုင်း ထွက်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မနောက်နဲ့... ဒါတွေကို ငါတို့ သိမ်းထားဖို့ လိုအပ်တယ်"

ရှဲ့အာမန်က ချက်ချင်းပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

သိမ်းထားဖို့ လိုအပ်တယ်

'ဟုတ်သားပဲ... သူတို့လည်း အသိဥာဏ်အတားစီးတွေကို ချိုးဖျက်ပြီးသားပဲ၊ ဘယ်တုန်းကလဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ သူတို့လည်း ဟိုမြင်နေတဲ့ တောင်ကြီးတွေကို မြင်နိုင်နေလောက်ပြီ...'

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ဖန့်ချန်က မေးခွန်းတစ်ခု ပြောင်းမေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး... စောစောက ဝမ်ယွီငရဲထောင်မှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ အပြင်လောကသားတွေဟာ အနှစ်သာရအားဖြင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေနဲ့ အတူတူပဲ။ အကယ်၍ သူတို့သာ ငါတို့ လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုရဲ့ တည်နေရာကို သိသွားရင် အရင်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေလိုပဲ ငါတို့ကို လာရောက် ကျူးကျော်ကြမှာ စိုးရိမ်ရတယ်"

အခန်း (၁၆၉၄) - အခြေခံအင်အား တစ်ဝက်ခန့်

ဖန့်ချန်က မျက်လုံးသုံးလုံး အပြင်လောကသားအကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ ရှဲ့အာမန်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဒါကြောင့်လည်း သူ့ကို ဝမ်ယွီငရဲထောင်ထဲမှာ ပိတ်ထားပြီး သူ့ရဲ့ ဇာတ်မြစ်ကို သေချာစစ်ဆေးနေတာပေါ့၊ ပြီးမှပဲ ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်လို့ရမယ်"

"စီနီယာအစ်မကြီးရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် သူ့ကို စစ်မေးဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိမှာပါ... ဘာလို့ ဝမ်ယွီငရဲထောင်ထဲမှာပဲ ဒီအတိုင်း ပိတ်ထားရတာလဲ"

ဖန့်ချန်က ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"နံပါတ် ၉... ဒါက အပြင်လောကသားတွေရဲ့ ထူးခြားချက်နဲ့ ဆိုင်တယ်"

ရှဲ့အာမန်က ဆက်ပြောသည်

"အဲဒီတစ်ယောက်ကို ဝမ်ယွီငရဲထောင်ထဲမှာ ပိတ်ထားတာ အနှစ်သုံးထောင်ကျော်ပြီ။ ငါတို့က ခန့်မှန်းချက်တွေ၊ စူးစမ်းမှုတွေကတစ်ဆင့် သူ့ရဲ့ ဘာသာစကားကိုတောင် သင်ယူထားပြီးပြီ။ ၁၀ဝ ရာခိုင်နှုန်း တိတိကျကျ မဟုတ်ရင်တောင် အနည်းဆုံး ၇၀၊ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်တော့ သူပြောတာကို နားလည်နိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်က အချက်အလက်တွေကို မပြောသရွေ့တော့ သူ့နောက်ကွယ်က အသေးစိတ် အခြေအနေတွေကို ငါတို့ ဘယ်တော့မှ သိရမှာမဟုတ်ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီအပြင်လောကသားက မွေးကတည်းက မသေမျိုး အဆင့်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ဦးကင်း လုံးဝမရှိဘူး။ သူ့ရဲ့ သက်တမ်းကလည်း အတိုင်းအဆမရှိ ရှည်လျားသလို၊ မသေမျိုးစွမ်းအား မလိုဘဲနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်နက် ထဲမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်လို့ပဲ"

"မွေးကတည်းက မသေမျိုး ဟုတ်လား ဝိညာဉ်ဦးကင်း မရှိဘူး မသေမျိုးစွမ်းအား မပါဘဲနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ သွားလာနိုင်တယ် ဟုတ်လား "

ဖန့်ချန် မှင်သက်သွားရသည်။

ရှဲ့အာမန်က ရယ်မောလျက်

"ဒါက သူကိုယ်တိုင် ပြောပြခဲ့တာ၊ တကယ့်အမှန်လား ဆိုတာကိုတော့ ငါတို့လည်း အတည်မပြုနိုင်သေးဘူး။ သူပြောတာက ငါတို့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က အရမ်းနိမ့်ကျပြီး သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကမှ ပိုပြီး မြင့်မြတ်တယ်တဲ့။ ငါတို့လည်း စစ်ဆေးကြည့်ဖူးတယ်၊ သူ့မှာ ဝိညာဉ်ဦးကင်း တကယ်မရှိဘူး၊ မသေမျိုးစွမ်းအား မလိုဘဲနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ အသက်ရှင်နိုင်တာလည်း အမှန်ပဲ။ ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က တကယ်ကို မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာ သိသာပါတယ်"

ဖန့်ချန် အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားသည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ တည်ရှိနေခြင်းကပင် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးသည်ဟု သူထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုတွင် ဤကဲ့သို့ 'အပြင်လောကသား' မျိုးကို ကျွယ်မင်နန်းတော်က ဟိုးကတည်းက နှိမ်နင်း ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့မိပေ။

ရှဲ့အာမန်၏ ပြောစကားအရ ထိုမျက်လုံးသုံးလုံး အပြင်လောကသား၏ နောက်ကွယ်ရှိ မျိုးနွယ်စုမှာ စကြဝဠာကြီးအတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးထားသည့်အလား ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားလောကဖြစ်စေ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ လူတိုင်း မွေးဖွားလာချိန်တွင် အလွန်နုနယ်ကြသူများသာ ဖြစ်သည်။ ရှဲ့အာမန်လည်း ထိုအတိုင်းပင်၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်ကို အားထုတ်ပြီး ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့၍သာ ယနေ့ကဲ့သို့သော စွမ်းရည်များကို ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်ပင် သူဖြစ်စေ၊ ရှဲ့အာမန်ဖြစ်စေ မသေမျိုးစွမ်းအားကို မမှီခိုဘဲ စကြဝဠာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အသက်ရှင်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်ကြသေးပေ။

"သူ့မှာ ဝိညာဉ်ဦးကင်း မရှိတဲ့အတွက် စစ်ဆေးမေးမြန်းတဲ့ နည်းလမ်းအများစုက သုံးလို့မရဘူး။ သူက ငါတို့အမြင်မှာ အရမ်းအားနည်းနေတာမို့ ငါ့ရဲ့ နည်းလမ်းအချို့ကြောင့် သူတန်းသေသွားမှာကိုလည်း စိုးရိမ်ရတယ်။ သူက ငါတို့ တစ်ခါမှ မသိဖူးတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးမို့ သေသွားရင် ဝိညာဉ် ကျန်ခဲ့၊ မကျန်ခဲ့လည်း မသိနိုင်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က သူတို့ဆီက ယင်လောကဆီကို တိုက်ရိုက် ပြန်သွားမလားဆိုတာလည်း မသိရဘူး"

ရှဲ့အာမန်က တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်

"ဒါကြောင့်ပဲ ငါတို့က သတိကြီးကြီးထားရတယ်၊ ဒီအပြင်လောကသားရဲ့ အသက်ကိုတောင် ကာကွယ်ပေးထားရတာပေါ့။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဒီလို အပြင်လောကသားမျိုးတွေ အများကြီး ပေါ်လာဖူးတယ်။

ဝမ်ယွီငရဲထောင်ထဲမှာ ဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိသလို၊ ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်းတို့လည်း ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေတွေကို စူးစမ်းရင်း အချို့ကို တွေ့ခဲ့ဖူးကြတယ်။

အချို့ကတော့ သေသွားပြီး သူတို့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ဘယ်တော့မှ ပုပ်သိုးမသွားဘဲ မျောလွင့်နေကြတယ်။ အချို့ကတော့ အိပ်ပျော်နေတာမို့ အခုတော့ အကျဉ်းချခံထားရတာပေါ့"

"နံပါတ် ၉... မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေက ငါတို့ရဲ့ လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လိုချင်နေကြတာလဲဆိုတာ မင်းသိလား"

ရှဲ့အာမန်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ထီပေါက် သွားလို့ပဲလေ။ အပြင်လောကသားတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး တစ်မျိုးနွယ်လုံး အရေးနိမ့်သွားလို့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ရွှေ့ပြောင်းဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ"

သူမက ခဏရပ်ပြီးမှ

"ပြီးတော့ ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သမိုင်းကလည်း လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုမှာ စတင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တွေရဲ့ အမြင်မှာ ငါတို့ကလည်း အပြင်က လာသူတွေပဲ။ ဒါကိုတော့ ဝန်ခံရမယ်။

ဒါဆို ဒီကို မရောက်ခင်မှာ ငါတို့ကရော ဘာတွေနဲ့ ကြုံခဲ့ရသလဲ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေလိုပဲ အပြင်လောကသားတွေနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာလား ဒါဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ အပြင်လောကသားနဲ့ တွေ့ဆုံခြင်းဆိုတာ အသေအလဲ တိုက်ပွဲ ကိုပဲ ဆိုလိုတာလား"

"အခုတော့ အထက်ကလူတွေ ဒါတွေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေကြတုန်းပဲ။ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကတော့ အခြေအနေကြည့်ပြီးမှ လုပ်ဖို့ပဲ။ ငါတို့ဘက်က အပြင်လောကသားတွေကို အရင်သွားမတွေ့သလို၊ သူတို့ကလည်း ငါတို့ဆီကို ရှာမတွေ့လာဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။

ငါတို့ကတော့ လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုမှာ ငြိမ်ငြိမ်သက်သက်နဲ့ အင်အားစုဆောင်းချင်တယ်။ နယ်မြေကိုးခုရဲ့ နယ်နိမိတ်ကို တတ်နိုင်သမျှ ချဲ့ထွင်ပြီး မသေမျိုးစွမ်းအား တွေ ရှိနေတဲ့ နယ်မြေအသစ်တွေကို ရှာဖွေဖို့ကသာ ငါတို့ရဲ့ တကယ့်ပန်းတိုင်ပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မသေမျိုးကျောက်တုံး တွေက တစ်နေ့နေ့မှာ ကုန်ဆုံးသွားမှာပဲ၊ အဲဒီလို ကုန်သွားတဲ့နေ့ကျရင်..."

ရှဲ့အာမန်က ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးခြားသော အရိပ်အယောင်များ လှုပ်ခတ်နေသည်။

"လောကမှာ မသေမျိုး ဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"လောကမှာ မသေမျိုး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဖန့်ချန် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေမိသည်။

မှန်ပါသည်၊ အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် မသေမျိုးကျောက်တုံးများ အကုန်အစင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လျှင် လောကရှိ မသေမျိုးအားလုံးသည် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ် ဆုံးရှုံးသွားကြပေလိမ့်မည်။ အဆုံးသတ်တွင် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် သည်သာ ကျင့်စဉ်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူကတော့ ထိုအထဲတွင် ပါဝင်ပုံမရပေ။

သူ၏ မသေမျိုးစွမ်းအားမှာ ကုန်ဆုံးသွားတိုင်း အလိုအလျောက် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာတတ်သည်။ ပြင်ပစွမ်းအားကို မှီခိုရန် မလိုပေ။

သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်၊ ၎င်းမှာ နေမင်းကြီးရှိရာ အရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

"နံပါတ် ၉... အပြင်လောကသားတွေအကြောင်းကို အခုလောလောဆယ် မစဉ်းစားနဲ့ဦး၊ လက်ရှိကိစ္စကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။ သွားပြီး ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဆင်ထားတော့၊ ငါတို့ ထွက်ခွာဖို့ အချိန်နီးပြီ"

ရှဲ့အာမန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ဖန့်ချန်၏ အနားတွင် မျက်နှာမပါသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်၊ ၎င်းမှာ ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး မှ ဆင်းသက်လာသော လမ်းစဉ် ပင် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကို... ကျွန်မနဲ့ ရှောင်ပန်းကို ဘာလို့ ဒီလောက် အရေးတကြီး ခေါ်တာလဲ"

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ဖန့်ရှောင်ပန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရောက်ရှိလာသည်။

ဖန့်ရှောင်ပန်းက ဖန့်ဝူရှီး ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရဖြင့်

"မမ " ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သို့သော် ဖန့်ဝူရှီးက မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြုပေ။

"ခဏနေရင် ငါ စီနီယာအစ်မကြီးတို့နဲ့အတူ ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို သွားရမယ်။ ဒီတစ်ခေါက်သွားရင် နှစ်ရာချီ ကြာနိုင်သလို၊ နှစ်တစ်ထောင်လောက်တောင် ကြာသွားနိုင်တယ်"

ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ တိမ်တိုက်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ မိဘမဲ့ဂေဟာတစ်ခုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် အသက် နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ဦးမှာ မေးထောက်ကာ ထောင့်တစ်နေရာ၌ အခြားကလေးများ ကစားနေသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူမမှာ အပယ်ခံထားရပုံ ပေါ်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ကမူ ဂရုစိုက်ပုံမရပေ။

"ဒီလောက်တောင် ကြာမှာလား ကျွန်မတို့လည်း လိုက်လို့မရဘူးလား "

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့လည်း အတွေ့အကြုံယူဖို့ လိုအပ်ပေမဲ့ ဒီလိုမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်

"ဒီအတောအတွင်းမှာ မင်းတို့ ကျွယ်မင်ကြယ်မှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေပါ။ ပြီးတော့ ငါ့အတွက် ရှောင်ယွီ ကိုလည်း စောင့်ကြည့်ပေးပါဦး"

"နတ်မိမယ်ယွီ လား"

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ မျက်နှာရိပ်မှာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"အနာဂတ် မရီးလောင်းလေးလား"

ဖန့်ရှောင်ပန်းက စူးစမ်းမေးမြန်းသည်။ သူမသည် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ထံမှ နတ်မိမယ်ယွီ အကြောင်း အချို့ကို ကြားဖူးသဖြင့် အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုပဲ ပြောလို့ရတာပေါ့"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်

"သူမရဲ့ ဘဝကူးပြောင်းမှု တိုင်းဟာ တုန်းရှန်းနိုင်ငံမှာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဒါကို ငါ စီစဉ်ထားပြီးသားပဲ။ အချိန်တန်ရင် သူမ ဘယ်နေရာမှာ လူပြန်ဖြစ်သလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိရပါလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ အစ်ကို စိတ်အေးအေးနဲ့သာ သွားပါ။ နတ်မိမယ်ယွီ ဘက်ကိုတော့ ကျွန်မနဲ့ ရှောင်ပန်း စောင့်ကြည့်ပေးပါ့မယ်"

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဘေးကင်းဖို့အတွက် ဖန့်ဝူရှီး က ဒီနှစ်တွေမှာ မင်းတို့နဲ့အတူ ရှိနေလိမ့်မယ်"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက်

"ပြီးတော့ ဖန့်ထျန်းဇွန်လည်း ရှိသေးတယ်၊ သူက လူသားဘိုးဘေးတောင်မှာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာ။ တကယ်လို့ ဖန့်ဝူရှီး တောင် မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုး ကြုံလာရင် သူ ထွက်လာပြီး ဖြေရှင်းပေးလိမ့်မယ်"

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ကျွယ်မင်ကြယ်မှာ ဘာများ အန္တရာယ်ရှိနိုင်မှာလဲဟု ပြောရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း၊ ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းက မိစ္ဆာဝင်သည့် ကိစ္စကို သတိရသွားကာ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်ခန့်သွားသည်။

"အစ်ကို... ဒီနေရာမှာ မိစ္ဆာဝင်သူတွေ ထပ်ရှိဦးမယ်လို့ အစ်ကို ထင်နေတာလား "

"ကြိုတင်ကာကွယ်ထားတဲ့ သဘောပါပဲ... ထပ်ရှိဦးမလား ဆိုတာတော့ ငါလည်း အတပ်မပြောနိုင်ဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ဆယ်နှစ် ကြာပြီးနောက်...

ကျွယ်မင်ကြယ်၏ အပြင်ဘက်တွင် အဝေးခရီးသွားကြယ်များ မှ ရောက်ရှိလာကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မသေမျိုးလှေ များ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ ယခင်က တာ့လေယင်ကို ကျူးကျော်စဉ်ကနှင့် ဆင်တူလှသည်။

သို့သော် ယနေ့ မြင်ကွင်းမှာ ထိုစဉ်ကထက် အဆပေါင်း ရာချီ၍ ပိုမိုခမ်းနား ကြီးကျယ်လှပေသည်။

"ရေတွက်လို့တောင် မရတော့ဘူး... ရေတွက်လို့တောင် မရတော့ဘူး..."

တွမ့်ထျန်းရင်းသည် ဖန့်ချန်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေကာ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံရှိ မရေမတွက်နိုင်သော မသေမျိုးလှေများကို ကြည့်ရင်း တအံ့တသြ ရေရွတ်နေမိသည်။

"ဒါတွေက မသေမျိုးလှေ စုစုပေါင်း တစ်သန်းလောက်တောင် ရှိနေပြီ မဟုတ်လား ဖန့်အမာခံ... ငါတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အခြေခံအင်အားက ဘယ်လောက်တောင် တောင့်တင်းနေတာလဲ "

"ငါလည်း အတိအကျ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုမြင်နေရတဲ့ ဒီမသေမျိုးလှေတွေဟာ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အခြေခံအင်အား တစ်ဝက်ခန့်ပဲ ရှိဦးမှာပါ"

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း အံ့သြချီးကျူးမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ယခုတစ်ခေါက် ထိုက်ချန်းနယ်မြေသို့ သွားရောက်မည့် အမာခံတပည့် စုစုပေါင်း ၃၀ဝ ဦး ရှိကြောင်း သူ အသိပေးချက် ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသူများမှာမူ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေ ကို ဆက်လက်စောင့်ကြပ်နေကြရပေဦးမည်။