အခန်း (၁၆၉၅-၁၆၉၆)

အခန်း (၁၆၉၅) - ဤနေရာကား ထိုက်ချန်းနယ်မြေ ဖြစ်သည်

အမာခံတပည့်များမှာ အသီးသီး အသင့်ပြင်ဆင်ထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ နဂါးနက်လှေများပေါ်တွင် ရပ်နားနေကြကာ မသေမျိုးလှေများကို ရွေးချယ်ပြီးသည်နှင့် မသေမျိုးလှေအစီရင် များကို ဖွဲ့စည်းကာ ထိုက်ချန်းနယ်မြေသို့ ချီတက်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

တွမ့်ထျန်းရင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ လောကကြီးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသူတစ်ဦးအလား အဆက်မပြတ် အံ့သြနေမိသည်။

"ဖန့်အမာခံ... လမ်းခရီးမှာ ဒီညီလေးကိုလည်း နည်းနည်းလောက် စောင့်ရှောက်ပေးပါဦးဗျာ။ နောက်ပိုင်း ကျွန်တော် အထွတ်ထိပ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ တွေ့လို့ ဖန့်အမာခံ သဘောကျတယ်ဆိုရင် လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ရိုရိုသေသေ ဆက်သပါ့မယ်"

"တွမ့်အမာခံ... မင်းက တကယ်ပဲ လူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တာ နည်းတာလား"

ဖန့်ချန်က တွမ့်ထျန်းရင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေတွေကိုရော ဘယ်နှစ်ခေါက်လောက် ရောက်ဖူးလဲ"

ပုံမှန်အားဖြင့် ကျွယ်မင်နန်းတော်ရှိ အမာခံတပည့်များအားလုံးသည် သူနှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်မှလွဲ၍ ကျန်သူများသည် အနည်းဆုံး ခုနစ်ကြိမ်၊ ရှစ်ကြိမ်ခန့် ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေသို့ ရောက်ဖူးကြသူများ ဖြစ်သည်။ အချို့ဆိုလျှင် အကြိမ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်း၊ ရာဂဏန်းမက ရောက်ဖူးကြပေလိမ့်မည်။

"တစ်ခါပဲ... ကျွန်တော် တစ်ခါပဲ ရောက်ဖူးတာ"

တွမ့်ထျန်းရင်းက အလွန်ပင် တည်တည်ကြည်ကြည်နှင့် လေးလေးနက်နက် ဆိုသည်။

"အဲဒီတစ်ခါကပဲ ကျွန်တော် အမာခံတပည့်ဖြစ်လာဖို့ အခြေခံကောင်းတွေ ရခဲ့တာပေါ့။ ဒီအကြောင်းက ပြောရရင် အရှည်ကြီးပဲ၊ ကျွန်တော် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြ..."

"အရှည်ကြီးဆိုရင်လည်း ပြောမနေနဲ့တော့။ ထိုက်ချန်းနယ်မြေ ရောက်လို့ မင်းက ငါနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်း ကျခဲ့ရင် ငါ မင်းကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်"

ဖန့်ချန်က တွမ့်ထျန်းရင်း၏ စကားကို ချက်ချင်းပင် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အကြီးအကဲဟောက်နှင့် အခြားသူများသည် ကျန်ရှိသော အမာခံတပည့်များနှင့် ကျွယ်မင်ကြယ်ကို စောင့်ကြပ်မည့် အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်၍ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"အစ်မကြီး... ဒီတစ်ခေါက် သူတို့ကို ခေါ်သွားရင် တတ်နိုင်သမျှ လူများများ ပြန်ခေါ်လာပေးပါ။ အသေအပျောက် သိပ်မများပါစေနဲ့"

အကြီးအကဲဟောက်က ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရပ်တန့်ကာ ရှဲ့အာမန်ကို ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ စကားကြောင့် ရှဲ့အာမန်၏ မျက်နှာက ပျက်မသွားသော်လည်း၊ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြသည့် အမာခံတပည့်များ၏ ရင်ထဲမှာမူ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားကြသည်။

"အကြီးအကဲဟောက်... ဘာလို့ အဲဒီလို စိတ်ပျက်စရာ စကားတွေ ပြောနေတာလဲ။ ကျွန်မ အာမခံပါတယ်၊ အလွန်ဆုံး သေရင် လူ ၁၅၀ ပေါ့။ ကျန်တဲ့ ၁၄၉ ယောက်ကိုတော့ အကောင်းပကတိအတိုင်း ပြန်ခေါ်လာပေးမယ်"

ရှဲ့အာမန်က ခပ်အေးအေး ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး... အသေအပျောက် နည်းနည်းလောက် ထပ်လျှော့ပေးလို့ မရဘူးလားဗျာ"

အမာခံတပည့် တစ်ဦးက အော်မေးလိုက်သည်။

ရှဲ့အာမန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ရတာပေါ့... မင်းတို့ကိုယ်တိုင်သာ ကြိုးစားကြစမ်းပါ၊ ဒါဆိုရင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာနိုင်ကြဘူးလား"

ယခင်က ဤခရီးစဉ်အပေါ် သိပ်ပြီး လေးလေးနက်နက် မရှိခဲ့ကြသော အမာခံတပည့်အချို့မှာ ယခုအခါတွင်မူ အသီးသီး မျက်နှာများ လေးနက်လာကြတော့သည်။ ရှဲ့အာမန်နှင့် အကြီးအကဲဟောက်တို့က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြ၏။

"အားလုံးပဲ... ဒီတစ်ခေါက် မင်းတို့က ကျွယ်မင်ကြယ်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို ချီတက်ကြတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါ့မှာ တောင်းဆိုချက် နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။

၁။ မိစ္ဆာဝင်သူတွေကို တွေ့ရင် သေအောင် သို့မဟုတ် ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် ရိုက်နှက်ကြပါ။ ထိုက်ချန်းနယ်မြေဟာ အခု မိစ္ဆာဝင်သူတွေကြောင့် ပြည်သူတွေ ဒုက္ခရောက်နေပြီး အလွန်အမင်း ဆိုးဝါးတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေရတာ။ မဟုတ်ရင် သူတို့လည်း ငါတို့ကို အကူအညီတောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။

၂။ မသေမျိုးလောကငယ် က ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ရန်မဖြစ်ပါနဲ့။ ဘယ်လောက်ပဲ ပဋိပက္ခကြီးပါစေ၊ ပြန်ရောက်မှပဲ ရှင်းကြတာပေါ့"

အကြီးအကဲဟောက်က ထွက်ခွာမည့် အမာခံတပည့် ၃၀၀ ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ဝတ်ရုံစကို ခါလိုက်ပြီး နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုတော့ပေ။

"သွားကြစို့"

ရှဲ့အာမန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ နဂါးနက်လှေကို ဦးဆောင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်နက် ဆီသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

နဂါးနက်လှေများမှာ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြပြီး လှပတောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ မြုပ်နှံဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့မှာ အဝေးမှနေ၍ ဖန့်ချန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေကြ၏။

ဖန့်ချန်၏ နဂါးနက်လှေမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်ကာ တိမ်တိုက်များအပြင်ဘက်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ သူတို့သည် တွန့်ဆုတ်နေသော အကြည့်များကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဒီတစ်ခေါက်သွားတာ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိနိုင်ဘူး မဟုတ်လား"

ဖန့်ထုံက တိုးညင်းစွာ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ သုံးယောက်မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အေးဆေးသော အပြုံးများ အသီးသီး ပေါ်လာသည်။

"အစ်ကိုသုံး... အစ်ကိုကြီးမှာ ဘာအန္တရာယ် ရှိနိုင်မှာလဲ။ ငါတို့လည်း အသေအချာ ကျင့်ကြံကြရအောင်၊ ငါဆိုရင် အဆင့် ၁ မသေမျိုး ကို တက်လှမ်းတော့မယ်လို့ ခံစားနေရပြီ"

ဖန့်ရှောင်ထျန်းက ရယ်မောလျက် ဖန့်ထုံ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုက မြန်လှချည်လား။ နှမြောစရာကောင်းတာက ငါနဲ့ ရှောင်ပန်းက ဒီအတောအတွင်း အစ်ကိုကြီးအတွက် မရီးလောင်းလေးကို စောင့်ကြည့်ပေးရမှာဆိုတော့ ခဏခဏ ကျင့်ကြံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့လည်း သိပ်ပြီး မာန်မတက်နဲ့ဦး၊ အစ်ကိုကြီး ပြန်လာရင် ငါနဲ့ ရှောင်ပန်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က မင်းတို့ကို မြန်မြန်ကျော်တက်သွားမှာပါ"

ဟု ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ဆိုသည်။

ဟင်းလင်းပြင်နက် ထဲတွင် မသေမျိုးလှေ ပေါင်းတစ်သန်းခန့်မှာ ဟင်းလင်းပြင် စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့ တစ်သန်းကို ကိုယ်စားပြုနေကြသည်။ ဖန့်ချန်သည် ယခင်က တာ့လေယင်တိုက်ပွဲတွင် သူ၏ နောက်မှ လိုက်ပါခဲ့သော နယ်မြေရှာဖွေရေးအဖွဲ့များ အားလုံးနီးပါး ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အဖွဲ့သစ်များကို ထပ်မံမရွေးချယ်တော့ဘဲ ထိုအဖွဲ့များကိုပင် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါစေကာ မသေမျိုးလှေအစီရင်ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော အမာခံတပည့်များမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် မိမိတို့နှင့် ရင်းနှီးပြီးသား အဖွဲ့များကို တွေ့ရှိနေကြသည်။ ဤသည်မှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်က လူတိုင်း လက်ရည်တစ်ပြင်တည်း တိုက်ခိုက်နိုင်စေရန်အတွက် သူတို့နှင့် အတူတူ အလုပ်လုပ်ဖူးသော အဖွဲ့များကိုသာ စုစည်းပေးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

မကြာမီမှာပင် နဂါးနက်အစီရင် ၃၀၀ သည် ဟင်းလင်းပြင်နက် ထဲတွင် နေရာယူထားကြသည်။ အစီရင်တစ်ခုချင်းစီ၏ အရွယ်အစားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မြင်တွေ့လိုက်ရပါက မျက်နှာများ ဖြူလျော့သွားပြီး ကြောက်လန့်တုန်ရီသွားကြပေလိမ့်မည်။

"ဖန့်အမာခံ... ငါတို့ ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို ဘယ်လိုသွားရမလဲဆိုတာ မင်းသိလား"

တွမ့်ထျန်းရင်းက ဘေးရှိ နဂါးနက်အစီရင်ပေါ်မှနေ၍ ဖန့်ချန်ဆီသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က ပြန်လည်ဖြေကြားရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း စိတ်ကူးပြောင်းသွားကာ ဘာမှမကြားသလို ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။ မှန်းဆထားသည့်အတိုင်းပင် တွမ့်ထျန်းရင်းသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မေးမြန်းသော်လည်း အကြောင်းပြန်မှု မရရှိသောအခါ အခြားလူများကို သွားရောက်မေးမြန်းနေတော့သည်။

'စီနီယာအစ်မကြီးက ငါတို့ကို "အလင်းရွေ့လျားခြင်း" နည်းလမ်းနဲ့ ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို တိုက်ရိုက် ပျံသန်းခေါ်သွားမှာလား'

'မဖြစ်နိုင်ဘူး... အစ်ကိုဝမ်ပြောတာက အထက်နယ်မြေ သုံးခုကြားမှာလည်း အတားအဆီးတွေ ရှိနေတာမို့ အလွယ်တကူ သွားလို့မရဘူးတဲ့'

ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲတွင်လည်း တွမ့်ထျန်းရင်းကဲ့သို့ပင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ရှိနေသည်။ သို့သော် သူသည် ဟိုမေးဒီမေး လိုက်မလုပ်ပေ။ ငြိမ်ငြိမ်လေး စောင့်နေရုံဖြင့် ခဏကြာလျှင် သိရပေလိမ့်မည်။

မှန်ပါသည်၊ တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ရှဲ့အာမန်ရှိရာ မသေမျိုးလှေအစီရင်ပေါ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော လိုက်ကာကြီးတစ်ခုအလား ဤနေရာရှိ နဂါးနက်အစီရင် ၃၀၀ စလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ဖန့်ချန်သည် မျက်စိရှင်သူဖြစ်သဖြင့် ရှဲ့အာမန်၏ လက်ထဲတွင် ထူးခြားသော တံဆိပ်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ စောစောက အလင်းတန်းမှာ ထိုတံဆိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

'အဆောင်နဲ့ သဘောသဘာဝချင်း တူတာများလား'

ဖန့်ချန် စဉ်းစားနေမိသည်။

သူ သေချာမတွေးရသေးခင်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာပြီး တဖြည်းဖြည်း တဝဲလည်လည် လည်ပတ်လာတော့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

အမာခံတပည့် အများအပြားမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကြီး လည်ပတ်နေသည်သာမက ကြယ်တာရာများမှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အတူ လိုက်လံလည်ပတ်နေကြသည်။ လည်ပတ်သည့် အရှိန်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး ပုံပျက်ရှုံ့တွသွားသည့်အလား ထင်ရသည်။ လူအများအပြားမှာ အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်နေကြတော့သည်။

'မဟုတ်ဘူး... ဟင်းလင်းပြင်က လည်ပတ်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့က လည်ပတ်နေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့... ငါတို့က အဲဒီအလင်းတန်းရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှိနေလို့ ဘာမှမခံစားရတာလား '

ဖန့်ချန်က ထိုမြင်ကွင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ရုတ်တရက် ရိပ်မိသွားသည်။

စကြဝဠာကြီးက သူတို့ကို ဗဟိုပြုပြီး လည်ပတ်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သူတို့အားလုံး အဆင့် ၉ မသေမျိုးများ ဖြစ်နေပါစေဦး၊ ထိုသို့သော အရည်အချင်း မရှိကြပေ။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ကြီးသည် ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင်အတွက် ဘယ်တော့မှ လည်ပတ်ပေးမည်မဟုတ်သည့် သဘောနှင့် အတူတူပင်။

ထိုလုပ်ငန်းစဉ်မှာ မည်မျှကြာသွားသည်ကို မသိရသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားသောအခါ ဖန့်ချန်နှင့် အစီရင်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘာမှမရှိတော့ဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်ရှိသော နဂါးနက်အစီရင် ၂၉၉ ခုမှာ ဘယ်အချိန်က ပျောက်ကွယ်သွားမှန်း မသိရသလို၊ ကျွယ်မင်ကြယ်လည်း မရှိတော့ပေ။ အနီးအနားရှိ ကြယ်တာရာ ပြမြေပုံမှာလည်း ယခင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပြီ ဖြစ်သည်။

"နံပါတ် ၉... မင်းရဲ့ ကြယ်တာရာပြမြေပုံကို ဖွင့်လိုက်၊ မင်းရောက်နေတဲ့ တည်နေရာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ တာဝန်က ကုတိန်ကြယ် ကို သွားပြီး အဲဒီပေါ်က မိစ္ဆာဝင်သူတွေကို ရှင်းလင်းဖို့နဲ့ ဒီ လူငယ် ကို ရှာဖွေဖို့ပဲ"

ရှဲ့အာမန်၏ အသံမှာ ဖန့်ချန်၏ အသိဉာဏ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အသိဉာဏ်ထဲတွင် လူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံတူ ပန်းချီကားတစ်ချပ် ရောက်ရှိလာသည်။

"စီနီယာအစ်မကြီး"

ဖန့်ချန်က စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ ခေါ်လိုက်သည်။

"အင်း... ငါပဲ။ နောက်ပိုင်း အတောအတွင်းမှာ ငါ မင်းနဲ့ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ဆက်သွယ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း နဂါးနက်အစီရင်ထဲမှာ ရှိနေမှပဲ ဒါက အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်၊ အကယ်၍ မင်းတို့ရဲ့ အစီရင် ပျက်စီးသွားရင်တော့ ငါတို့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်လာရင် မင်း ဝမ်သောက်မသေမျိုးဂိုဏ်း ကို သွားလိုက်ပါ။ သွားတော့... ငါ ပြန်ဆက်သွယ်မယ်"

ဖန့်ချန်သည် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ဖြင့် ကြယ်တာရာပြမြေပုံဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းပေါ်တွင် ထူးထူးခြားခြား မှတ်သားထားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဦးတည်ရာမှာ ရှဲ့အာမန် ပြောကြားခဲ့သော ကုတိန်ကြယ် ပင် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာကား ထိုက်ချန်းနယ်မြေ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၆၉၆) - တာဝေ့စာပေတိုက်

"ကုတိန်ကြယ်... ဖန့်အမာခံ၊ ဒီနေရာက တကယ်ပဲ ထိုက်ချန်းနယ်မြေလား"

ကျိကန်းနှင့် လောင်ရှန့်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဖန့်ချန်၏ အနားသို့ လျှောက်လာကြပြီး ကြယ်တာရာပြမြေပုံပေါ်ရှိ လမ်းကြောင်းကို အသေအချာ အကဲခတ်နေကြသည်။

မိယွီ ကတော့ ယခင်တစ်ခေါက်ကအတိုင်းပင် ဖန့်ချန်၏ ရင်ဘတ်အိတ်ကပ်ထဲတွင် အိပ်မောကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို ရောက်နေတာ အမှန်ပဲ"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြရင်း ပစ်မှတ်ဂြိုဟ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါက ကုတိန်ကြယ်ပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က ကုတိန်ကြယ်ပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ မိစ္ဆာဝင်သူတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ပဲ"

"ကြည့်ရတာ ထိုက်ချန်းနယ်မြေမှာ မိစ္ဆာဘေးက နေရာတိုင်းမှာ ပျံ့နှံ့နေပြီ ထင်တယ်"

လောင်ရှန့်က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် အစပိုင်းတွင် မိစ္ဆာဘေးဆိုသည်မှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုမျှသာဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ စစ်ထွက်ခါနီးမှသာ ထိုက်ချန်းနယ်မြေသည် မိစ္ဆာဘေးကြောင့် ပရမ်းပတာ အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီခရီးက အချိန်အတော်ကြာမှာပဲလို့ ထင်ထားတာ၊ အခုတော့ ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ကျိကန်းက အနည်းငယ် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့်

"ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ငါတို့ မှန်းဆလို့တောင် မမီနိုင်ဘူးပဲ"

"ဒီတစ်ခေါက် ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို ချီတက်တာက အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပေမဲ့ တစ်ဖက်ကကြည့်ရင် ဒါဟာ အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

ဖန့်ချန်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ မသေမျိုးလှေ ထောင်ပေါင်းများစွာမှ မသေမျိုးစွမ်းအားများကို နဂါးနက်လှေဆီသို့ စုစည်းလိုက်ပြီး နဂါးနက်အစီရင်ကို ကုတိန်ကြယ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်လိုက်တော့သည်။

"အခွင့်အရေး ဟုတ်လား..."

ကျိကန်းနှင့် လောင်ရှန့်တို့၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားကြသည်။

သူတို့လည်း ထိုအချက်ကို သတိပြုမိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်ထွက်လျှင် လူသေမည်မှာ ဧကန်ပင်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင် ထိုသူ့ထံမှ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး စာရင်းဝင်ခွင့်ကို ထုတ်ယူရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဒါဟာ တကယ်ကို အခွင့်အရေးတစ်ခုပင်။ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာသာ အလှည့်စောင့်နေမည်ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အဆင့်အတန်းကို ရရှိဖို့ မည်သည့်အချိန်အထိ စောင့်ရမည်မှန်း မသိနိုင်ပေ။

ကုတိန်ကြယ်

၎င်းသည် ခြောက်ခြားဖွယ် စကြဝဠာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် တစ်ကိုယ်တည်း ထွန်းညှိထားသော မီးအိမ်တစ်လုံးကဲ့သို့ တည်ရှိနေသည်။

ကုတိန်ကြယ်၏ ကောင်းကင်ယံတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မသေမျိုးလှေများမှာ အပြန်အလှန် ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြပြီး နေရာအနှံ့အပြားတွင် တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေသည်။

ကြာပန်းပုံစံ မသေမျိုးလှေအစီရင်တစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေ၏။ ထိုအစီရင်ကို ဗဟိုပြု၍ မိုင်ပေါင်း တစ်သိန်းပတ်လည်မှာ စစ်တလင်းပြင်ကြီး ဖြစ်နေတော့သည်။

မသေမျိုးလှေချင်း အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

အစီရင်ချင်း အပြန်အလှန် ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြသည်။

ကျင့်ကြံသူချင်း အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်နေကြသည်။

ဤစစ်တလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် အောက်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ၊ အလယ်ပိုင်း သို့မဟုတ် အထက်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ လူပင်လယ်ကြီးထဲရှိ စစ်သည်တော်လေးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ မသေမျိုးနယ်ပယ် အသီးသီး၏ နောက်မှ လိုက်ပါရင်း ရန်သူနှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြရသည်။

ကြာပန်းအစီရင်၏ ဗဟိုချက်တွင် နို့နှစ်ရောင်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော မသေမျိုးလှေတစ်စင်း ရှိသည်။ ထိုလှေပေါ်တွင် မသေမျိုးနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ ပေါင်းတစ်ရာခန့် ရပ်နေကြပြီး၊ သူတို့သည် ကြယ်တာရာများ ဝန်းရံထားသည့်အလား အလယ်ရှိ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို အကာအကွယ် ပေးထားကြသည်။

"ရွှမ်အမာခံ... ငါတို့ ဒီထက်ပိုပြီး ကြာကြာ ထိန်းထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ငါတို့ ရှုံးသွားခဲ့ရင် ကုတိန်ကြယ်ဟာ မိစ္ဆာဝင်သူတွေရဲ့ လက်ထဲကို အလုံးစုံ ရောက်သွားလိမ့်မယ်"

တင်းမာသော အမူအရာရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက မိန်းကလေးငယ်၏ အနားသို့ လျှောက်လာကာ လက်အုပ်ချီ၍ ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် အဖြူအမဲ ရောယှက်နေသော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

"ဘယ်လောက်ထိ ထိန်းထားနိုင်သလဲဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့၊ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေနဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေ က စစ်ကူတွေ ထွက်လာပြီဆိုတဲ့ အကြောင်းကြားစာ ငါ ရထားတယ်။ မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာပါ"

ရွှမ်အမာခံက တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။

သူမသည် စကားပြောနေသော်လည်း အကြည့်မှာမူ မိုင်ငါးထောင်အကွာရှိ အစီရင်တစ်ခုပေါ်သို့သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။ ထိုအစီရင်မှာ ခြေတံရှည် ပင့်ကူတစ်ကောင်နှင့် တူပြီး မသေမျိုးလှေ ခြောက်ထောင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြာပန်းအစီရင်ကို ပြန်ကြည့်လျှင် မသေမျိုးလှေ လေးထောင်ကျော်သာ ရှိသဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားမှာ သိသိသာသာ ကွာခြားနေသည်။

"စစ်ကူတွေ မြန်မြန်ရောက်လာဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့"

လူလတ်ပိုင်း ရှေးဟောင်းမသေမျိုးမှာ သက်ပြင်းအသာချလိုက်ပြီး ကြာပန်းအစီရင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် စစ်တလင်းထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုဘက်ရှိ စစ်တလင်းတွင် အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး တစ်ဦး ပေါ်လာပြီး အကြီးအကျယ် သတ်ဖြတ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ရွှမ်အမာခံ... ငါတို့ဆီမှာ စစ်ကူ တကယ်လာမှာလား"

နယ်မြေရှာဖွေရေးအဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးက အသံကိုနှိမ့်၍ မေးလိုက်သည်။

ရွှမ်အမာခံသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

"အတပ်မပြောနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဒီနေရာကို ကာကွယ်ရမယ်။ အကယ်၍ ဒီနေရာကို သူတို့ သိမ်းပိုက်သွားပြီး နောက်တန်း ရိက္ခာဂြိုဟ်အဖြစ် သုံးမယ်ဆိုရင် ငါတို့နောက်က ဂြိုဟ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ဟာ မိစ္ဆာဝင်သူတွေရဲ့ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်"

"ဒီမိစ္ဆာဝင်သူတွေက တကယ်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အမာခံတပည့်တွေတောင် ဒီလိုမျိုး မိစ္ဆာဝင်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ရွှမ်အမာခံ... ဒါဟာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကကြီးက ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသလိုပဲ။ အကယ်၍သာ မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် နောက်ပိုင်း ဘယ်လိုမြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာမလဲ မသိနိုင်တော့ဘူး"

ဟု ထိုအဖွဲ့ဝင်က နာကျည်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ပင့်ကူအစီရင် က စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။

ကြာပန်းအစီရင်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်းပင် သတိကြီးကြီးထားကာ မသေမျိုးစွမ်းအားများ ထည့်သွင်းရန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ခြေရှစ်ထောက်အစီရင်သည် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ တိုးဝင်လာသည်။

ရွှမ်အမာခံ၏ အကြည့်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ခြေရှစ်ထောက်အစီရင်ထဲရှိ အမာခံတပည့်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူကလည်း သူမကို လှမ်းကြည့်နေ၏။

"ရွှမ်အမာခံ... မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို လက်လျှော့ခိုင်းလိုက်ပါတော့။ ငါတို့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေကို မင်းတို့ ဝမ်သောက်မသေမျိုးဂိုဏ်းက ဘယ်လိုမှ တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းနဲ့ ငါလည်း တစ်ချိန်က သိကျွမ်းဖူးသူတွေမို့ ငါ့အနေနဲ့ မင်းတို့ကို အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်တာမျိုး မလုပ်ချင်ဘူး"

ခြေရှစ်ထောက်အစီရင်၏ အမာခံတပည့်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ ရွှမ်အမာခံ၏ နားထဲသို့ တိကျစွာ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဝမ်အမာခံ... ရှင်က မိစ္ဆာဝင်သွားလို့ ကိုယ့်ရဲ့ အမှတ်အသားကိုတောင် မေ့သွားတာလား တာဝေ့စာပေတိုက် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အမာခံတပည့်တစ်ယောက်က အခုတော့ မိစ္ဆာဝင်သူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်အောင် လုပ်နေတယ်။ ရှင်တို့ကြောင့် နယ်မြေအများအပြားမှာ သတ္တဝါတွေ ဒုက္ခရောက်ကုန်ပြီ၊ ကျင့်ကြံဖော် အများအပြားလည်း သေဆုံးခဲ့ရပြီ "

ရွှမ်အမာခံက အေးစက်စွာ ဆိုသည်

"ရှင့်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို တာဝေ့စာပေတိုက်က တပည့်တွေ မြင်သွားရင် သူတို့ ဘယ်လို ထင်ကြမလဲ"

ခြေရှစ်ထောက်အစီရင်ထဲတွင် ဝမ်အမာခံက ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

လောကသားတွေက သူတို့ မိစ္ဆာဝင်သွားသည်ဟု ထင်နေကြသော်လည်း၊ ဤမိစ္ဆာဝင်ခြင်းမှာ အမှန်စင်စစ် သူတို့၏ အတိတ်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်များ နိုးထလာခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

သူတို့သည် မည်သည့်အခါမှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

မွေးဖွားလာကတည်းက သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်မှာ လူ့လောကနယ်မြေ ကိုးခုကို သိမ်းပိုက်ပြီး မိစ္ဆာချောက်ကြီး ၏ ဘုန်းအာနုဘော်ကို ပြန်လည် ထွန်းတောက်စေရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒီတိုက်ပွဲက ကြာကြာ ထိန်းထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် တိုက်ခိုက်လာခဲ့တာ ဒီနေ့တော့ အဆုံးသတ်သင့်ပြီ။ ဒီလောက် ကြာတဲ့အထိ ဝမ်သောက်မသေမျိုးဂိုဏ်းက မင်းကို စစ်ကူမလွှတ်တာ ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျယ်ပြောလှတဲ့ ထိုက်ချန်းနယ်မြေကြီးရဲ့ အနည်းဆုံး ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ငါတို့ လက်ထဲ ရောက်နေပြီဆိုတာ သိသာပါတယ်"

ဝမ်အမာခံက တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ချိုးနှိမ်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားစေရန် ထပ်မံ၍ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

အကယ်၍ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ မသေမျိုးလှေအစီရင် နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ကြမည်ဆိုလျှင် သူ အနိုင်ရရှိခဲ့ပါကလည်း အထိအခိုက် အကျအဆုံး များပြားလှပေလိမ့်မည်။

ရွှမ်အမာခံကလည်း တစ်ဖက်လူမှာ သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် သူ၏ စကားများကို လျစ်လျူရှုကာ စစ်တလင်းပြင်ပေါ်သို့သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

အခြေအနေမှာ တကယ်ပင် မကောင်းလှပေ။

ကုတိန်ကြယ်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာဝင်သူများ အလွန်များပြားနေသလို၊ ယခုအချိန်အထိ မည်သူမှန်း မသိရသေးသော မိစ္ဆာဝင်သူများစွာလည်း ရှိနေသေးသည်။ ထိုသူများမှာ အန္တရာယ်အကြီးဆုံးပင်။

သူတို့သည် တိုက်ခိုက်နေရင်းမှ ရုတ်တရက် မိမိတို့၏ အမှတ်အသားကို ဖော်ပြကာ ယခင်က ကျင့်ကြံဖော်များကို ပြန်လည် သတ်ဖြတ်ပြီး မိစ္ဆာဝင်သူများဘက်သို့ ကူးပြောင်းသွားတတ်ကြသည်။

"ဒီတိုက်ပွဲက အဆုံးသတ်သင့်ပြီ၊ သေတဲ့လူတွေ များလွန်းရင်လည်း ငါတို့ မျိုးနွယ်စုအတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိဘူး"

ဝမ်အမာခံက တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏမှာပင် ခြေရှစ်ထောက်အစီရင်၏ စွမ်းအင်များမှာ ရုတ်တရက် နက်နဲဆန်းကြယ်လာတော့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး... သူက အစီရင်မသေမျိုးအတတ် ကို နားလည်သွားတာလား"

ရွှမ်အမာခံ၏ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ မမြင်နိုင်သော ပင့်ကူအိမ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာဝင်သူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ကျင့်ကြံသူများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပင့်ကူအိမ်ဖြင့် ရစ်ပတ်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး လှုပ်ရှားမှုများ ကန့်သတ်ခံလာရကာ မသေမျိုးအတတ်များကိုပင် အသုံးပြုရန် ခက်ခဲလာတော့သည်။

ရွှမ်အမာခံက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကြာပန်းအစီရင်ကို ချက်ချင်းပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်စေကာ ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ပင့်ကူမျှင်များကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ပွင့်ထွက်လာသော ကြာပန်းပွင့်ချပ်တိုင်းမှာ ထက်မြက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ပင့်ကူမျှင်များကို ခဏချင်း ဖြတ်တောက်နိုင်သော်လည်း ဤနည်းလမ်းမှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးလှသည်။

ခြေရှစ်ထောက်အစီရင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အစီရင်မသေမျိုးအတတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရွှမ်အမာခံမှာ ပင့်ကူမျှင် အနည်းငယ်ကိုသာ ဖြတ်တောက်နိုင်ပေသည်။

စစ်တလင်းပြင်၏ အခြေအနေမှာ တစ်ဖက်သတ် ဖြစ်လာပြီး မိနစ်တိုင်း၊ စက္ကန့်တိုင်းတွင် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာ မိစ္ဆာဝင်သူများ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးနေကြရတော့သည်။