အခန်း (၉-၁၀)

အပိုင်း(၉)

ကျောက်စိမ်းရောင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးထက်၌ ထိုင်နေသော ကျန်းလျိုသည် ဟောင်းနွမ်းနေသည့် မီးခိုးဖြူရောင် သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ၏လက်ထဲရှိ သစ်သားတုတ်တံတွင် တောကြက်ကင်တစ်ခုကို ထိုးစိုက်ထားလျက်ရှိကာ၊ သူ၏ဘေး၌မူ ချောမောလှပသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး ထိုင်နေလေသည်။

ဤသည်မှာ အသားရှောင်ရမည့် သီလနှင့် မိန်းမတို့နှင့် ကင်းကွာစွာနေရမည့် သီလ နှစ်ပါးစလုံးကို ချိုးဖောက်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ အခြားသော ဘုန်းကြီးများသာ မြင်တွေ့သွားပါက၊ သူ့အား သီလပျက်နေသော ဘုန်းကြီးတစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ကျောင်းတော်မှ နှင်ထုတ်ပစ်ကြမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်လေသည်။

အလျှံတငြီးငြီး မီးတောက်များသည် တောကြက်ကို ကင်မြှိုက်နေပြီး၊ သုတ်လိမ်းထားသော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို အသားထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စိမ့်ဝင်သွားစေကာ၊ အသား၏ မူလအရသာနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် လေထုထဲသို့ ထူးကဲသော မွှေးရနံ့တစ်ခုကို ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်စေလေသည်။

သူ၏ဘေးရှိ ကောင်မလေး ကောင်းယန် သည် သူမ၏ နှာခေါင်းလေးကို ပွစိပွစိလုပ်ကာ တံတွေးကို တိတ်တဆိတ် မြိုချလိုက်လေသည်။

"ဟီး ဟီး ဟီး... အရမ်းစားကောင်းမယ့် အသားပဲ..."

ထိုစဉ် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းပြီး အက်ကွဲကွဲ အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ကျန်းလျိုသည် အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ နွားပေါက်စတစ်ကောင်ခန့် ကြီးမားသော တောင့်တင်းခိုင်မာသည့် ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီး တစ်ကောင်သည် ဘေးနားရှိ မြက်ခင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီးကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ သန်မာထွားကျိုင်းလှသော်ငြားလည်း အမာရွတ်များစွာ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးပေါ်ရှိ လက်သည်းခြစ်ရာတစ်ခုကြောင့် မျက်စိတစ်ဖက် ကန်းနေသဖြင့်၊ ၎င်းမှာ မျက်လုံးတစ်ဖက်တည်းသာရှိသော ဝံပုလွေမိစ္ဆာ တစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေလေသည်။

"ခုနက စကားပြောလိုက်တာ ဒီဝံပုလွေကြီးလား"

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ဝံပုလွေကြီးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျန်းလျိုမှာ လန့်ဖျပ်သွားခဲ့လေသည်။

ဤစိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော ကမ္ဘာလောကကြီးတွင် မိစ္ဆာများ ရှိနေကြောင်းကို သူ သိရှိထားပြီး၊ နံ့သာတိုင်ပူဇော်ပွဲ နှင့် မိစ္ဆာများအကြောင်းကို ကြားသိထားခဲ့သော်ငြားလည်း၊ ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျင်းဆန်းကျောင်းတော် ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် နှင်းယုန် ကြီးမှာလည်း ပုံမှန်ထက် အလွန်အမင်း ကြီးမားနေခြင်းမျှသာ ဖြစ်၏။

ယခုမူ ဤမျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း ဝံပုလွေကြီးက လူစကားကိုပင် ပြောဆိုနိုင်သည်လော။

ကျန်းလျိုသည် ဝံပုလွေကြီး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် တစ်ကြိမ်၊ ထိုဝံပုလွေကြီးက တကယ်တမ်း လူစကားပြောနိုင်မှုကြောင့် ဒုတိယအကြိမ် အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားခဲ့ရလေသည်။

"ဟမ့်... သာမန် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကများ ဒီလောက် ရဲရဲတင်းတင်း ထွက်လာရဲတယ်ပေါ့လေ... နင့်ကို သတ်ပစ်မှာ မကြောက်ဘူးလား"

ကျန်းလျို၏ ထိတ်လန့်သွားမှုနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက၊ ကောင်းယန် ထံ၌မူ မည်သည့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုမျှ မတွေ့ရဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပင် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်လေသည်။

"ဟီး ဟီး ဟီး... ကြက်သားက မွှေးတယ်ဆိုပေမယ့်၊ လူသားက ပိုပြီးတော့ ချိုမြိန်ပြီး အရသာရှိတာပေါ့... မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို စားလိုက်ရရင်၊ ငါ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ အကုန်လုံး သက်သာပျောက်ကင်းသွားမယ့်အပြင်၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကလည်း သေချာပေါက် ပိုပြီးတော့ တက်သွားမှာပဲ..."

ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီး၏ အကြည့်တို့က မီးပုံထက်၌ ကင်နေသော တောကြက်ဆီသို့ ဝေ့ဝဲသွားသော်ငြားလည်း၊ ၎င်း၏ လောဘတကြီး မျက်လုံးများကမူ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းလျိုနှင့် ကောင်းယန် တို့အပေါ်၌သာ ရပ်တန့်သွားလေတော့သည်။

"လူသားကို စားရဲတယ်ပေါ့... နင့်ကို သတ်ပစ်ရမယ်"

ကောင်းယန်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။ သူမ၏ ဖြူနုသော လက်ကလေးကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် အေးစက်သော အလင်းတန်းနှစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်ထွက်လာကာ ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားလေသည်။ ထိုအရာနှစ်ခုစလုံးမှာ ပစ်ဓားငယ်များပင် ဖြစ်၏။

သို့ရာတွင် ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီးသည် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ ပေါ့ပါးသွက်လက်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ပစ်ဓားများကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြမ်းတမ်းသော ကျားရိုင်းတစ်ကောင်အလား ကောင်းယန် ၏ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်လေသည်။

ကောင်းယန် ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း လျင်မြန်လှပေသည်။ သူမ၏ ခါးမှ ကြာပွတ်မှာ လွင့်ထွက်လာပြီး၊ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရမ်းခါကာ ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီးထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

မိန်းမပျိုလေးနှင့် ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီးတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အပြန်အလှန်ဖြင့် အလွန် ပြင်းထန်လှပေသည်။

ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်စွမ်း မရှိသော်ငြားလည်း၊ ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီးနှင့် ကောင်းယန် တို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်က တွေ့မြင်ခဲ့ရသော နှင်းယုန် နှင့် နောင်တော် ရွှမ်ခုန်း တို့ထက် အတန်ငယ် ပိုမို အစွမ်းထက်နေကြောင်းကို ကျန်းလျို ကောင်းစွာ အကဲခတ်မိလေသည်။

"ငါ ဘယ်လို ဝင်ကူရမလဲ..."

အဖွဲ့ဖွဲ့ထားသည့် အခြေအနေကြောင့် ကျန်းလျို၏ ရှေ့မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီးနှင့် ကောင်းယန် တို့၏ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရင်း သူ၏ ရင်တွင်း၌ အရေးတကြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

ရုတ်တရက် အပေါ်ယံ ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက၊ ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီးနှင့် ကောင်းယန် တို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အင်အားညီမျှနေဟန် ရှိပေသည်။ တစ်ဖက်က လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ဖဲ့ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်က ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်ချနေ၏။ သို့ရာတွင် ဝံပုလွေကြီးမှာ အခက်တွေ့နေဟန် ရှိသော်ငြားလည်း ၎င်း၏ သွေးတန်းမှာ အလွန် နှေးကွေးစွာသာ လျော့ကျနေကြောင်းကို ကျန်းလျိုက ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကောင်းယန် ၏ သွေးတန်းမှာ ခေတ္တမျှအတွင်းမှာပင် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

အရေးတကြီး ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ကျန်းလျိုသည် သဘာဝကျစွာပင် ဝင်ရောက်ကူညီလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

မိစ္ဆာများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော်ငြားလည်း၊ ယောကျ်ားရင့်မာကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်သော သူက အနောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး မိန်းကလေးတစ်ဦးက ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေရမည်မှာ အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။

သို့သော်လည်း ဝင်ရောက်ကူညီလိုစိတ် ရှိနေသည့်တိုင်၊ ကျန်းလျိုသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ (လုံးဝ) မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ အဆင့် (၁) သာ ရှိသေးသော သူကဲ့သို့ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဝင်ရောက်သွားပါက၊ ကောင်းယန် အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်သွားစေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဘုန်း... ဘုန်း...

တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်၍ ဖြစ်ပေါ်နေ၏။ အပြင်ပန်းကြည့်ရသလောက် ဤဝံပုလွေမှာ ဒဏ်ရာများရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ကောင်းယန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်မှုမှာ အင်အားမျှတနေဟန်ရှိလေသည်။

အချိန်တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းထံတွင် ရှုံးနိမ့်တော့မည့် အရိပ်အယောင်များပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

သို့ရာတွင် ဝံပုလွေကြီး၏ သွေးတန်းမှာ မူလက ၇၀၊ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ရှိခဲ့ရာမှ ယခုတိုင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို ကျန်းလျို မြင်တွေ့နေရလေသည်။ တိုက်ပွဲ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည့်တိုင် သွေးလျော့ကျမှုမှာ များစွာ သိသာထင်ရှားခြင်း မရှိပေ။

ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ ကောင်းယန် မှာမူ များစွာ သနားဖွယ်ကောင်းနေပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဝံပုလွေ၏ လက်သည်းများကြောင့် ကုတ်ခြစ်ခံထားရကာ သွေးများ ရွှဲနစ်နေလေသည်။ အထူးသဖြင့် ကျန်းလျို တစ်ဦးတည်းသာ မြင်တွေ့နိုင်သော သူမ၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ သွေးတန်းမှာ ယခုအခါ ထက်ဝက်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

ဤအခြေအနေက ကျန်းလျိုအား အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။ အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် ကောင်းယန် က အနိုင်ရလုနီးပါး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်ငြားလည်း၊ သွေးတန်းအရမူ ကောင်းယန် သည် လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံနေရလေသည်။ မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေခြင်းနည်း။

အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင်၊ ကျန်းလျို၏ စိတ်ထဲ၌ အလယ်တန်းကျောင်းသားဘဝက သင်ယူခဲ့ရသော စာပိုဒ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့လေသည်။

ဖူဆုန့်လင် ရေးသားခဲ့သော "ဝံပုလွေ" ဟူသည့် ထိုစာပိုဒ်သည် အလယ်တန်း တရုတ်စာဖတ်စာအုပ်ထဲမှ ထုတ်နုတ်ချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သားသတ်သမားတစ်ဦး အသားရောင်းပြီး အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ဝံပုလွေနှစ်ကောင်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရပုံကို နည်းဗျူဟာများ၊ ဉာဏ်ပညာများဖြင့် ပြည့်နှက်စွာ ဇာတ်ကြောင်းပြောပြထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထိုစာပိုဒ်က ဝံပုလွေများ၏ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော သဘာဝကို ပီပြင်စွာ ဖော်ပြထားခဲ့လေသည်။

"ကောင်းယန်၊ သတိထား... ဒီဝံပုလွေက အားနည်းချင်ယောင် ဆောင်နေတာ"

ကျန်းလျို၏ ခေါင်းထဲ၌ အတွေးတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသည်နှင့် ကောင်းယန် အား အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်လေသည်။

ကြာပွတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သွေးများရွှဲနစ်နေသော အမျိုးသမီးစစ်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် တူနေသည့် ဒဏ်ရာရ ကောင်းယန် သည်၊ ကျန်းလျို၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

အနီးရှိ ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အရောင်လက်သွားပြီး၊ ယခင်က ကျဆင်းနေသော ၎င်း၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများမှာ ရုတ်တရက် ပြန်လည်နိုးကြားလာကာ၊ ၎င်း၏ နောက်ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့်ပင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေတော့သည်။

၎င်း၏ လက်ဝါးကြီးများက ကောင်းယန် အား ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ကုတ်ဆွဲလိုက်လေသည်။

"မတ်တပ်ရပ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား... နင်က မိစ္ဆာစစ်သည် လား..."

ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကောင်းယန် က အာမေဍိတ်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ရွှမ်း...

စုတ်ဖြဲလိုက်သော အသံနှင့်အတူ သွေးများ လွင့်စဉ်သွားပြီး၊ မိန်းမပျိုလေး၏ ပခုံးမှာ ဝံပုလွေ၏ လက်သည်းများကြောင့် နက်ရှိုင်းစွာ ပြဲကွဲသွားကာ ကျန်းလျို၏ ဘေးနားသို့ လွင့်စဉ်ကျသွားလေတော့သည်။

သွေးများစွန်းထင်းနေသော လက်ဝါးကြီးများဖြင့်၊ ဝံပုလွေမီးခိုးရောင်ကြီးသည် မတ်တပ်ရပ်လျက် လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ကောင်းယန် နှင့် ကျန်းလျိုတို့ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာလေသည်။

လမ်းလျှောက်လာရင်း ၎င်း၏ လျှာကို ထုတ်ကာ လက်ဝါးပေါ်ရှိ သွေးများကို လျက်နေပြီး၊ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုမိုကြီးမားသော လောဘရမ္မက်များဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။

"တကယ်ပဲ၊ ဒီဝံပုလွေက ဉာဏ်များလိုက်တာ... သူက အားနည်းချင်ယောင် ဆောင်နေခဲ့တာကိုး"

ဤမြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်ရပြီးနောက် ကျန်းလျို၏ သံသယမှာ အတည်ဖြစ်သွားခဲ့ရာ သူ ရင်လေးသွားခဲ့ရလေသည်။

***

အပိုင်း(၁၀)

"မိစ္ဆာ... ဒါက တကယ့် မိစ္ဆာစစ်စစ်ရဲ့ ပုံစံလား... လူတစ်ယောက်လို မတ်တပ်ရပ်နိုင်၊ လမ်းလျှောက်နိုင်တဲ့အပြင် စကားတောင် ပြောနိုင်သေးတယ်..."

ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးကို ကြည့်ရှုရင်း မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ပုံစံမှာ မည်သို့ရှိကြောင်း ကျန်းလျို အမှန်တကယ်ပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ၊ အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုက ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးထံသို့ ရုတ်တရက် ပစ်ပေါက်လာလေသည်။

ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးသည် ထိုအမည်းရောင်အရိပ်ကို ၎င်း၏ လက်ဝါးဖြင့် တိကျစွာ ဖမ်းယူလိုက်လေရာ၊ ၎င်းမှာ ကျန်းလျို ယခုလေးတင် ကင်ထားခဲ့သော တောကြက်ကင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်အမြင်သေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက တောကြက်ကင်ကို လွှင့်ပစ်ရန် မူလက ရည်ရွယ်ခဲ့သော်ငြားလည်း၊ ၎င်း၏ နှာခေါင်းကြီး ပွစိပွစိဖြစ်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လျှာဖြင့် လျက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

အရသာကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကာ...

"အင်း... ဒီကိုရင်လေး လုပ်တဲ့ ကြက်ကင်က အရသာရှိသားပဲ။ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာအောင် ဒီကောင်မလေးကို စားလိုက်လို့ရတယ်။ ဒီကိုရင်လေးကိုတော့ သတ်ဖို့ မလောသေးဘူး။ သူ့ကို နေ့တိုင်း ကြက်ကင် ကင်ခိုင်းမယ်။ ငါစားရတာ ရိုးသွားတော့မှ သူ့ကို စားလိုက်မယ်..."

တောကြက်ကင်ကို အသုံးပြု၍ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ အာရုံကို ခေတ္တမျှ လွှဲပြောင်းထားနိုင်ခဲ့သောကြောင့်၊ ကျန်းလျိုသည် ကောင်းယန် အား တွဲထူလိုက်ပြီး အဝေးသို့ ထွက်ပြေးရန် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

"ကျန်းလျို... အလကားပါပဲ... ဝံပုလွေမိစ္ဆာက အရမ်းမြန်တယ်... ငါတို့ ပြေးလို့ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျန်းလျို၏ တွဲကူမှုကို ခံထားရပြီး သွေးထွက်လွန်မှုကြောင့် မျက်နှာဖြူရော်နေသော ကောင်းယန် က ခေါင်းခါယမ်းရင်း အားနည်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ပြေးလို့ မလွတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်... ဒါပေမယ့် ဒီအတိုင်း ထိုင်ပြီး သေမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေလို့တော့ မရဘူးလေ"

ကောင်းယန် ကို တွဲကူထားရင်း ကျန်းလျိုက အရေးတကြီး ပြောလိုက်လေသည်။

ယိမ်းယိုင်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြသော ကျန်းလျိုနှင့် ကောင်းယန် တို့၏ ကျောပြင်များကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးသည် လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် မလောသေးပေ။ တောကြက်ကင်ကို အရိုးပါမကျန် ခပ်မြန်မြန်ပင် စားသောက်မြိုချလိုက်ပြီးနောက်မှသာ၊ ဝပ်ချလိုက်ကာ လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား လျင်မြန်စွာဖြင့် သူတို့၏ နောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးလေတော့သည်။

သဘာဝကျစွာပင်... ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ ကောင်းယန် နှင့် ကျန်းလျိုတို့ထက် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်နေလေတော့သည်...

ကျန်းလျိုသည် ကောင်းယန်အား တွဲကူ၍ ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား သွားနေသော်ငြားလည်း၊ ခြေလေးဖက်ဖြင့် ပြေးလွှားနေသော ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးကို အဘယ်ကဲ့သို့ ကျော်တက်နိုင်မည်နည်း။

သူတို့နှစ်ဦး၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးသည် ၎င်း၏ လက်ဝါးကြီးကို မြှောက်ကာ ကောင်းယန်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ပြင်းထန်အားပါသော ရိုက်ချက်တစ်ခုဖြင့် ရွယ်လိုက်လေသည်။

မိန်းမပျိုလေးမှာ ငြိမ်၍ အသတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ ကျောပြင်၌ အရိုးတိုက်ခိုက်လုမတတ် အေးစက်သော လေပြင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်နှင့်၊ သူမ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ပစ်ဓားငယ်တစ်ချောင်း ပုံဖော်လာကာ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ လည်မျိုဆီသို့ ပစ်ပေါက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေလေသည်။

ဤဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် သူမသည် ၎င်း၏ လည်မျိုနှင့် မျက်လုံးများကဲ့သို့သော အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားနိုင်လေသည်။

ဝူး...

သို့ရာတွင် ကောင်းယန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင်၊ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ ပါးစပ်မှနေ၍ စူးရှသော ဝံပုလွေဟိန်းသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဒြပ်မဲ့သော အသံလှိုင်းများမှာ ဒြပ်ရှိအရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ကျန်းလျိုနှင့် ကောင်းယန်တို့၏ ဦးခေါင်းများဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားလေတော့သည်။

ကျန်းလျိုသည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို တူဖြင့် ထုရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ အသိစိတ်များ ခေတ္တမျှ ဝေဝါးသွားကာ မူးဝေလာပြီး ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး ချာချာလည်သွားလေတော့သည်။

ကျန်းလျို သတိပြန်လည်လာချိန်တွင်မူ သူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ လဲကျနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ရထားတစ်စင်းဖြင့် တိုက်ခံလိုက်ရသည့်အလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တစ်စစီ ပြိုကွဲသွားတော့မည့်အတိုင်း ခံစားနေရလေသည်။

သူ၏ဘေး၌ လဲကျနေသော ကောင်းယန်၏ အခြေအနေမှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားနေပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူရော်နေကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သွေးစီးကြောင်းတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

အထူးသဖြင့် မိန်းမပျိုလေး၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ သွေးတန်းမှာ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး၊ သေဆုံးရန် အလွန်နီးကပ်နေလေပြီ။

"အဟွတ်... အဟွတ်..."

ကောင်မလေးသည် နှစ်ကြိမ်ခန့် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး သွေးစိမ်းများကို ထပ်မံအန်ထုတ်လိုက်ကာ၊ သူမ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးကို ထိတ်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးသည် ၎င်း၏ ဟိန်းသံဖြင့် သားကောင်များ၏ အာရုံကို ရှုပ်ထွေးသွားစေနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

အမှန်တကယ်ပင်၊ စောစောက သူမနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲမှာ သူမအား ပေါ့ဆသွားစေရန် ရည်ရွယ်၍ အားနည်းချင်ယောင် ဆောင်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ကျန်းလျိုအား တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်၏။ သူ့ကိုသတ်ရန် မလောသေးပေ။

၎င်း၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်က ကောင်းယန်ထံသို့ လောဘတကြီး တောက်ပသွားပြီးနောက်၊ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော လျှာကြီးကို ထုတ်ကာ ၎င်း၏ နှုတ်ခမ်းများကို လျက်လိုက်လေသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များအတွက်မူ လူသားတို့၏ အသားမှာ ကြီးမားသော အားဆေးကြီးတစ်ခွက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ကောင်းယန်၊ နင် လှုပ်လို့ရသေးလား... နောက်တစ်ခါ ထပ်ကြိုးစားကြည့်၊ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ပစ်မှတ်ထား"

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး လှုပ်ရှား၍မရလုနီးပါး ဖြစ်နေကာ အခြေအနေမှာ အလွန် အရေးကြီးနေသော်ငြားလည်း ကျန်းလျိုက ကောင်းယန်အား တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟင့်အင်း၊ အလကားပါပဲ... သူ့ရဲ့ ဝံပုလွေဟိန်းသံက၊ အဲဒါက..."

ကောင်းယန်သည် အားနည်းစွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေကာ ခွန်အားများ ကုန်ခန်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေလေသည်။

"ငါ့စကားကို နားထောင်၊ ကြိုးစားကြည့်လိုက်ပါ"

တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသော ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ရှင်းပြနေရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ကျန်းလျိုက တိုးတိတ်စွာ တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

မိန်းမငယ်လေးမှာ ပြန်လည်မဖြေကြားတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းရင်း ဝင်သက်ထက် ထွက်သက်က ပိုများနေကာ သူမ၏ နောက်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ဟန် တူလေသည်။

ကောင်းယန်ထံ၌ ခုခံရန် ခွန်အား အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့ကြောင်း ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး ကောင်းစွာ သိရှိနေလေသည်။ ၎င်း၏ ယခင်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒဏ်ရာများ၏ ပြင်းထန်မှုကို ၎င်း ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားလေသည်။

ကောင်းယန်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးသည် ၎င်း၏ မေးရိုးကြီးများကို ဟဖြဲလိုက်ပြီး သူမ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ကိုက်ချလိုက်လေသည်။

၎င်း၏ ချွန်ထက်သော ဝံပုလွေသွားများသည် သံမဏိကိုပင် ချိုးဖျက်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ၎င်းက ယုံကြည်ထားလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းယန်သည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ပစ်ဓားငယ်ကို ကိုင်ဆုပ်ကာ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ခွန်အားများကို စုစည်း၍ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ ကျန်ရှိနေသော မျက်လုံးတစ်ဖက်ဆီသို့ ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။

ကျန်းလျိုက သူမကို အဘယ်ကြောင့် ကြိုးစားခိုင်းရသည်ကို သူမ နားမလည်သော်ငြားလည်း၊ အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် အရေးပါချိန်၌ သူတို့သည် လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေသူများဖြစ်ရာ၊ သူ့ကို သူမ ယုံကြည်ရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းယန်၏ အသည်းအသန် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ မျက်လုံး အတွင်း၌ လှောင်ပြောင်လိုသော အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းအတွက်မူ ဤအရာမှာ သေရမည့်အရေး၌ အချည်းနှီး ရုန်းကန်နေမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ ပါးစပ် ဟသွားပြီး လေကို ရှူသွင်းလိုက်သည်နှင့်၊ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာကာ ဝံပုလွေဟိန်းသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

"ဝစီပိတ်တရား..."

ထိုအချိန်ကိုက်မှာပင် ကျန်းလျိုသည် ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးထံသို့ သူ၏ လက်ညှိုးကို ရုတ်တရက် ထိုးချိန်လိုက်လေသည်။

ခရက်...

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအားများမှာ သေနေသော ရေကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားပြီး၊ ဆင့်ခေါ်၍ မရတော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ထွက်ပေါ်လာတော့မည့် ဝံပုလွေဟိန်းသံကြီးမှာ သာမန် ဟိန်းသံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ အာရုံရှုပ်ထွေးစေနိုင်သော စွမ်းရည် လုံးဝကင်းမဲ့သွားခဲ့လေသည်။

ဖတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဝံပုလွေဟိန်းသံ၏ သက်ရောက်မှုမှ ကင်းလွတ်သွားသော မိန်းမပျိုလေး၏ ပစ်ဓားငယ်မှာ ဤအရေးကြီးသော အချိန်၌ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ မျက်လုံးအတွင်းသို့ ထိုးစိုက်ဝင်သွားလေတော့သည်။ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး တုံ့ပြန်ရန် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ပစ်ဓားငယ်မှာ ၎င်း၏ တစ်လုံးတည်းသော မျက်လုံးအတွင်းသို့ ဓားရိုးထိတိုင်အောင် တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုထိုးသွင်းချက်မှာ မျက်လုံးအိမ်ကို ဖောက်ထွက်သွားဖွယ်ရှိပြီး ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ ဦးနှောက်ဆီသို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်လေသည်။

အူး... ဝူး...

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီးနှင့်အတူ သွေးများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားခဲ့သည်။ မူလကတည်းက မျက်လုံးတစ်ဖက်တည်းသာ ရှိသော ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးမှာ ယခုအခါ ထိုမျက်လုံးပါ အဖောက်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်း၏ မျက်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်လျက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ဟိန်းဟောက်နေလေတော့သည်။

ထက်ဝက်ခန့် ကျန်ရှိနေခဲ့သော ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ သွေးတန်းမှာ၊ မျက်လုံးသို့ အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော ထိုထိုးသွင်းချက်ကြောင့် မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ကြီးမားသော ပမာဏအထိ လျော့ကျသွားခဲ့လေသည်။

ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်နေစဉ်မှာပင် ၎င်း၏ သွေးတန်းမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်လက် လျော့ကျနေလေတော့သည်။

***