အခန်း (၁၁-၁၂)

အပိုင်း(၁၁)

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးတိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်၌ လဲကျသွားကာ ၎င်း၏ ခြေလက်များမှာ သတိလစ်မေ့မြောစွာဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားလေတော့သည်။

အချိန်ကာလ ကူးပြောင်းပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် ဂိမ်းစနစ်တစ်ခု၏ စွမ်းရည်များကို ရရှိခဲ့ပြီး မိစ္ဆာများနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ ဂိမ်းကစားနေရသကဲ့သို့ ထင်ရသော်ငြားလည်း၊ ဤသည်မှာ ပကတိ အစစ်အမှန်ကမ္ဘာကြီးသာ ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ဦးခေါင်း ဖြတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် လည်မျို ဖြတ်ခံရခြင်းကဲ့သို့သော အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် ဒဏ်ရာမျိုး ရရှိပါက တကယ်တမ်း သေဆုံးသွားမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဒင်...

သတိပေးချက် - အတွေ့အကြုံမှတ် ၂၈၀၀ မှတ် ရရှိပါသည်။ ငွေစင် တစ်ကျပ်သား ရရှိပါသည်။

ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး သေဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သတိပေးချက်တစ်ခု ချက်ချင်းရောက်ရှိလာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အေးမြသော လေပြေလေညင်းအချို့သည် ကျန်းလျို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ ဒဏ်ရာများနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကင်းသွားစေလေသည်။

ကျန်းလျိုသည် ခွန်အားများ အပြည့်အဝဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ၊ မည်သည့် ဒဏ်ရာအနာတရမျှ ရှိနေသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရတော့ပေ။

သူ့ကိုယ်သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ဇာတ်ကောင်အချက်အလက်ပြ ကွက်လပ်၌ ပြောင်းလဲမှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ အဆင့် (၁) သာ ရှိခဲ့သော သူ၏ အဆင့်မှာ ယခုအခါ အဆင့် (၄) သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြင့်၊ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သုံးဆင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုန်တက်သွားခဲ့ခြင်းများလော။

"ဒါ တကယ်ပဲ ဂိမ်းစနစ်ကြီးလား... ဇာတ်ကောင်တစ်ကောင် အဆင့်တက်သွားရင် များသောအားဖြင့် သွေးတန်းနဲ့ မာနတန်းတွေ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ပြည့်ဝသွားတတ်တယ်... ဆိုတော့ ဒီစနစ်ကပါ တစ်ပါတည်း ပါလာတာပေါ့"

အဆင့်တက်သွားခြင်းနှင့်အတူ သူ၏ ဒဏ်ရာများ ချက်ချင်း ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ရာ၊ ကျန်းလျိုသည် မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။

"နင် ဘာမှမဖြစ်ဘူးလား"

ဘေးနား၌ ရပ်နေသော ကောင်းယန် သည် ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ သူမသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ ကျန်းလျို တစ်ယောက် ချက်ချင်းဆိုသလို တက်ကြွလန်းဆန်းကာ အသက်ဝင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လုံးဝ ဆွံ့အမှင်သက်သွားပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာထက်၌ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည့် ဟန်ပန်များ ပေါ်လွင်နေလေတော့သည်။

"နေရတာ ဘယ်လိုနေသေးလဲ... မင်းဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်တဲ့ပုံပဲ..."

ကျန်းလျိုသည် ကောင်းယန်၏ အနားသို့ သွားရောက်ကာ သူမကို ထိုင်နိုင်ရန် တွဲကူလိုက်လေသည်။

သူမ၏ သွေးတန်းမှာ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ရာ၊ ထိုကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာများမှာ သဘာဝကျစွာပင် အလွန် ပြင်းထန်လှပေသည်။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်... ခဏလောက် နားလိုက်ဦးမယ်"

သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော မိန်းမပျိုလေးသည်၊ တင်းကျပ်နေသော သူမ၏ အာရုံကြောများကို လျှော့ချလိုက်ပြီးနောက် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျသွားလေတော့သည်။

မိန်းမပျိုလေး အိပ်မောကျသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျိုသည် တွန့်ဆုတ်နေမိလေသည်။ သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပြင်းထန်လှပေသည်။ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ လက်သည်းများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာအများအပြားကို ထင်ကျန်ရစ်စေခဲ့ပြီး၊ သူမထံမှ သွေးများ အများအပြား ထွက်နေလေသည်။ ထိုကဲ့သို့ အိပ်ပျော်သွားမည်ဆိုပါက သွေးထွက်လွန်ပြီး သေဆုံးသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက်၊ မိန်းမပျိုလေးအား လှုပ်နှိုးသော်လည်း မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိသောအခါ၊ ကျန်းလျိုသည် “အောမိသောဖော...” ဟု တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ကို ဂရုတစိုက် ဆန့်ထုတ်ကာ အနည်းငယ် တုန်ယင်စွာဖြင့် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို အစအနများအဖြစ် ဆုတ်ဖြဲ၍ ဒဏ်ရာများကို ပတ်တီးစည်းပေးလိုက်လေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ ပြီးစီး သွားခဲ့သည်။ ပတ်တီးစည်းထားမှုမှာ သေချာပေါက် အမြင်မလှသော်ငြားလည်း၊ သွေးထွက်နေမှု အများအပြားကို ရပ်တန့်သွားစေဟန် ရှိလေသည်။ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း၊ ဤအလုပ်က မိစ္ဆာများကို တိုက်ခိုက်ရသည်ထက် ပို၍ ပင်ပန်းသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်မိလေသည်။

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော မိန်းမပျိုလေးကို ထပ်မံကြည့်ရှုရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသဖြင့်၊ ကျန်းလျိုသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ အလောင်းဆီသို့ သွားရောက်ကာ ၎င်းကို အားစိုက်၍ ဘေးသို့ ဖယ်ရှားလိုက်လေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်၌ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေလေသည်။

တစ်ကျပ်သား အတိအကျ အလေးချိန်ရှိသော ငွေစင်တုံးတစ်တုံးဖြစ်ပြီး၊ ကျန်းလျိုသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူ၏ အိတ်ကပ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

ငွေစင် တစ်ကျပ်သား၏ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းမှာ အတော်လေး ကြီးမားလှပေသည်။ ကျင်းဆန်းကျောင်းတော် မှ ရွှမ်ဝူ ကဲ့သို့သော ဘုန်းကြီးများက ငွေစင် တစ်ကျပ်နှင့် နှစ်မူး ရရှိရန်အတွက် ယတြာချေရန် တောင်ပေါ်မှ ဝမ်းသာအားရ ဆင်းသွားတတ်ကြသည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ကျန်းလျိုသည် အနီရောင် ဆေးပုလင်း နှစ်ပုလင်း၊ အပြာရောင် ဆေးပုလင်း တစ်ပုလင်း နှင့် ကျင့်စဉ် စာအုပ် နှစ်အုပ်၊ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော လက်စွပ်ဖြူ တစ်ကွင်းနှင့် စိပ်ပုတီး တစ်ကုံးကိုလည်း တွေ့ရှိလိုက်လေသည်။

အနီရောင် ဆေးပုလင်း နှစ်ပုလင်းမှာ သွေးပုလင်းများဖြစ်ပြီး သွေးတန်း ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည်၊ ဒဏ်ရာများကို သက်သာပျောက်ကင်းစေနိုင်လေသည်။

အပြာရောင် ဆေးပုလင်းမှာ မာန် ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ခွန်အားများကို ပြန်လည်ပြည့်ဝစေရန် ဖြစ်လေသည်။

ထိုဆေးပုလင်း နှစ်မျိုးစလုံးမှာ ဂိမ်းများအတွင်း၌ အတော်လေး အတွေ့ရများသော အရာများပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျင့်စဉ်စာအုပ် နှစ်အုပ်နှင့်ပတ်သက်၍မူ ကျန်းလျိုက ၎င်းတို့ကို ကောက်ယူကာ ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။ တစ်အုပ်မှာ ဓားသမား အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း၏ ကျင့်စဉ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်နှင့် ရေအလျဉ် ဟု အမည်ရလေသည်။

အခြားတစ်အုပ်မှာမူ သူအသုံးပြုနိုင်သော ကျင့်စဉ် စာအုပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုန်းကြီးများ၏ အဆင့် ၅ ကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သော ဝရဇိန်ဂါထာ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ သူသည် အဆင့် ၅ သို့ ရောက်ရှိရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့လေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းလျိုသည် အခြားသော လက်နက်ကိရိယာ နှစ်ခုဆီသို့ လှည့်လိုက်လေသည်။

ကျောက်စိမ်းဖြူ လက်စွပ် (သာမန် အရည်အသွေး) - တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၁၀၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၁၀/၁၀ ။

စန္ဒကူး စိပ်ပုတီး (အရည်အသွေးမြင့်) - ကျွမ်းကျင်မှုများမှ ရရှိသော အထောက်အပံ့စွမ်းရည် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာမည်၊ ကြယ်တာရာ ဖြန့်ကြက်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ပါတည်း ပါဝင်သည် - ပုတီးစေ့ ၁၀၈ စေ့လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်ကာ ယပ်တောင်ပုံသဏ္ဍာန် ဧရိယာအတွင်းရှိ ပစ်မှတ်များကို နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေမည်၊ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၁ ရက်၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၁၀/၁၀ ။

"ဒါဆို တကယ်ပဲပေါ့။ ဂိမ်းထဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပကတိကမ္ဘာကြီးမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ထက် အဆင့်မြင့်တဲ့ ရန်သူတွေကို အနိုင်ယူတာကမှ ချမ်းသာကြွယ်ဝဖို့ လမ်းကြောင်းပဲ..."

ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အဆင့်မှာ ခဏချင်းအတွင်း ၄ သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီး၊ ဤမျှလောက် ကောင်းမွန်လှသော လုယက်ပစ္စည်းများစွာကို ရရှိလိုက်သဖြင့် ကျန်းလျို တစ်ယောက် ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားခဲ့လေတော့သည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းလျို အချိန်ကာလ ကူးပြောင်းပြီးနောက်ပိုင်း ရရှိခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော ကြီးမားသည့် လုယက်ပစ္စည်းများပင် ဖြစ်လေသည်။

ဆေးပုလင်းများနှင့် ကျင့်စဉ်စာအုပ်များသာမက၊ လက်နက်ကိရိယာများပါ ပါဝင်နေလေသည်…

အန္တရာယ်ကြီးလေ အကျိုးအမြတ်များလေ ဟူသော စကားမှာ ဤနေရာ၌ အလွန်ပင် မှန်ကန်နေလေတော့သည်။

ကျန်းလျို၏ အကဲခတ်နိုင်စွမ်းမှာ ထက်မြက်လှရာ၊ မိန်းမပျိုလေး ကောင်းယန်၏ စွမ်းအားမှာ နောင်တော် ရွှမ်ခုန်းထက် တစ်ပန်းသာနေကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။ သို့တိုင်အောင် သူမသည် ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီး၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက ထိုမိစ္ဆာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို သက်သေပြနေလေသည်။

ထို့အပြင် အဖွဲ့ဖွဲ့၍ ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ အဆင့်သုံးဆင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တက်သွားစေနိုင်သော အတွေ့အကြုံမှတ် ၂၈၀၀ ကို အမြောက်အမြား ရရှိလိုက်ခြင်းက အရာအားလုံးအတွက် လုံလောက်သော သက်သေပင် ဖြစ်လေသည်။

စန္ဒကူး စိပ်ပုတီးမှာ အရည်အသွေးမြင့် လက်နက်ကိရိယာ ဖြစ်ပြီး ဝတ်ဆင်ရန်အတွက် မည်သည့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မျှ မလိုသောကြောင့် ကျန်းလျိုက ချက်ချင်း ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။

အထောက်အပံ့စွမ်းရည်များကို ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ခြင်းကြောင့်၊ ၎င်းသည် အထောက်အကူပြုခြင်းကို အဓိကထားသော ဘုန်းကြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် အကောင်းမွန်ဆုံးသော လက်နက်ကိရိယာဖြစ်ကြောင်း ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ကျွမ်းကျင်မှု အထူးစွမ်းရည် တစ်ပါတည်း ပါဝင်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ လက်ရှိအချိန်တွင် ကျန်းလျိုအတွက် အလိုအပ်ဆုံးအရာပင် ဖြစ်လေသည်။

အဆင့် ၅ ကျင့်စဉ်စာအုပ် ဖြစ်သော "ဝရဇိန်ဂါထာ" နှင့်ပတ်သက်၍မူ၊ အဆင့် ၄ သာ ရှိသေးသော ကျန်းလျိုအတွက် အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသဖြင့်၊ အဆင့် ၅ သို့ ရောက်ရှိမှသာ လေ့လာသင်ယူရန် သိမ်းဆည်းထားလိုက်လေသည်။

အခြားသော ကျင့်စဉ်စာအုပ်ဖြစ်သည့် "စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်နှင့် ရေအလျဉ်" မှာ ဓားသမား အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ဖြစ်ပြီး၊ လှုပ်ရှားမှုအမြန်နှုန်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်ရှားမှု အမျိုးအစား ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းယန် နိုးလာသောအခါ သူမ သင်ယူနိုင်ခြင်း ရှိမရှိကို စမ်းသပ်ကြည့်မည်ဟု ကျန်းလျို တွေးတောလိုက်လေသည်။

ဂိမ်းစနစ်မှ ကျလာသော ကျင့်စဉ်စာအုပ်များကို အခြားသူများ သင်ယူနိုင်ပါမည်လော။ ကျန်းလျိုသည် သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေသကဲ့သို့ မျှော်လင့်ချက်လည်း ထားရှိနေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းလျို၏ အကြည့်တို့က ကျောက်စိမ်းဖြူ လက်စွပ်ဆီသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။ ၎င်းမှာ သာမန် အရည်အသွေးရှိသော လက်နက်ကိရိယာတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ၁၀ မှတ်သာ တိုးစေသော်ငြားလည်း၊ ဘာမှမရှိခြင်းထက်တော့ ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့ရာတွင် သူ၏ ဘုန်းကြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှာ အထောက်အကူပြုခြင်းဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်နေသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်မည်မဟုတ်ရာ၊ ဤလက်စွပ်မှာ သူ၏အတွက် များစွာ အသုံးဝင်လှမည် မဟုတ်ပေ။

***

အပိုင်း(၁၂)

"ဟဲ့... ကျန်းလျို၊ နင် ငါ့ကို ဘာတွေလုပ်ထားတာလဲ"

ခေတ္တမျှ သတိလစ်မေ့မြောနေခဲ့သော ကောင်းယန်သည် သတိပြန်လည်လာပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော သူမ၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်ကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားကာ အထိတ်တလန့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"နိုးလာပြီလား။ ဒီလောက် ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် အော်နိုင်တယ်ဆိုတော့ မင်း ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး ထင်ပါတယ်"

ကျန်းလျိုက သူမဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ခေတ္တမျှ အိပ်စက်ပြီးနောက် ကောင်းယန်၏ မျက်နှာသွေးရောင်မှာ အနည်းငယ် ပိုမိုကောင်းမွန်လာဟန် ရှိလေသည်။ ဂိမ်းထဲတွင်ကဲ့သို့ပင် အနားယူနေစဉ်အတွင်း သွေးတန်းနှင့် မာန်များ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာနိုင်ခြင်းများလော။

"မြန်မြန်ပြောစမ်း၊ နင် ငါ့ကို ဘာတွေလုပ်ထားတာလဲ"

မိန်းမပျိုလေးသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ လက်တစ်ဖက်က စုတ်ပြဲနေသော သူမ၏ အဝတ်အစားများကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကာ အခြားလက်တစ်ဖက်က ကြာပွတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။

"ဘာမှမလုပ်ပါဘူး၊ ငါ တကယ် ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဘူး။ မင်း သတိလစ်သွားပြီး သွေးတွေထွက်နေတာ မြင်လို့ ငါ... ငါ နည်းနည်း ပတ်တီးစည်းပေးထားရုံပါ"

ကောင်မလေးက ကြာပွတ်ကို မြှောက်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ သူမ၏ ကြာပွတ်ရိုက်ချက် တစ်ချက်က ကျောက်တုံးကိုပင် ကွဲကြေသွားစေနိုင်ကြောင်း ကျန်းလျို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း သတိရသွားလေသည်။

သူ၏ အသား၊ အရိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ထိုရိုက်ချက်တစ်ချက်ကို ခံလိုက်ရပါက သေချာပေါက် အရိုးကျိုးသွားမည်ဖြစ်ရာ သူသည် ခပ်သုတ်သုတ် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

ကျန်းလျို၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ကောင်းယန်သည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကို ခေတ္တမျှ အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ဝံပုလွေ၏ လက်သည်းများကြောင့် ဒဏ်ရာရထားသော နေရာများ၌၊ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အဝတ်အစားများမှ ဆုတ်ဖြဲထားကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည့် အဝတ်စများဖြင့် အမြင်မလှစွာ ချည်နှောင်ထားသော အထုံးအချို့ ရှိနေလေသည်။

ကောင်းယန်၏ မျက်နှာမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း စိမ်းလိုက် ဖြူလိုက် ဖြစ်သွားကာ အသက်ရှူပြင်းလာခဲ့ပြီး၊ ကျန်းလျိုအား မည်သို့ ပြုမူရမည်ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေလေတော့သည်။

သူမ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်သလော။ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြင်ခံလိုက်ရသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူမက ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရမည်လော။

သို့သော် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်မည်ဆိုလျှင်ရော။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက သူမကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင် ဝံပုလွေမိစ္ဆာကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူက သူမကို စွန့်ပစ်ကာ အသက်လု ထွက်ပြေးခြင်းမရှိခဲ့ဟူသော အချက်ကလည်း သူမကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားကြည်နူးသွားစေခဲ့လေသည်။

"အင်း... မင်းလည်း သိတဲ့အတိုင်း၊ ငါက ဘုန်းကြီးတစ်ပါးလေ။ မင်းကို ကယ်တင်လိုက်ရတာက ကာမဂုဏ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သီလတွေကို ချိုးဖောက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားတာ။ ငါ စတေးလိုက်ရတာတွေက တော်တော်လေး ကြီးမားပါတယ်..."

သူမသည် သူ့အား မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို လွန်ဆွဲနေကြောင်း မြင်တွေ့ရသဖြင့်၊ ကျန်းလျိုသည် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ပြောဆိုရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရကာ ပြောလိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုအဖြစ် ပထမဆုံး လက်ဦးမှုရယူကာ ထိုးနှက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရသော်ငြားလည်းပေါ့လေ။

"နင်..."

ကောင်းယန်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲသွားပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာကာ သူ၏ သင်္ကန်းရင်ဘတ်ကို ဆွဲဆုပ်လိုက်လေသည်။

"နင်က အသားလည်းစားတယ်၊ သက်ရှိတွေကိုလည်း သတ်တဲ့ ဘုန်းကြီးပဲ။ အခု နောက်ထပ် သီလတစ်ပါးကိုပါ ချိုးဖောက်လိုက်ပြန်ပြီ။ နင် ဒီတစ်သက် ဘုန်းကြီး လုံးဝဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ နံ့သာတိုင်ပူဇော်ပွဲမှာ နင် သေချာပေါက် ကျမှာပဲ"

အခြားသော ကိုရင်လေးများအတွက်မူ ကောင်းယန်၏ စကားများမှာ ဆိုးရွားသော ကျိန်စာတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်နိုင်သော်ငြားလည်း၊ ကျန်းလျိုအတွက်မူ ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ တေးဂီတသံစဉ်များကဲ့သို့ သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းနေလေတော့သည်။

"မင်းရဲ့ ဆုတောင်းပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးပဲ။ ငါလည်း နံ့သာတိုင်ပူဇော်ပွဲမှာ ကျရှုံးပြီး လူထွက်၊ စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်၊ မိန်းမယူပြီး အေးအေးချမ်းချမ်း နေသွားချင်တာ"

ကျန်းလျိုက ရိုးသားစွာ ဝန်ခံလိုက်လေသည်။ ထိုအရာသည်ကား အစကတည်းက သူ၏ အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"နင်..."

ကျန်းလျို၏ ရိုးသားသော အဖြေကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ကောင်းယန်မှာ စကားထစ်သွားကာ၊ သူ့အား ကြည့်ရင်း ခေတ္တမျှ စကားဆွံ့အသွားခဲ့လေသည်။

သို့ရာတွင် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ ကောင်းယန်၏ အပြုံးများ ပြန်လည်ပေါ်လာကာ...

"အင်း... တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့၊ နင် တခြားတစ်ယောက်ကို မယူခင် ငါ့ကို အရင်ယူရလိမ့်မယ်"

"ဟင်..."

ကောင်းယန်၏ ရဲတင်းလှသော စကားကြောင့် ကျန်းလျို တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။

"ခုနက ငါ သတိလစ်နေတုန်း နင် ငါ့အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ခဲ့တယ်လေ... နင်က တာဝန်မယူချင်ဘူးလို့ တွေးနေတာလား"

ကောင်းယန်က ကျန်းလျိုအား စိုက်ကြည့်ရင်း တည်ကြည်စွာ မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းလျိုသည် ခေတ္တမျှ စကားဆွံ့အသွားသော်ငြားလည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့လေသည်။

ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်း၌မူ ကမ်းခြေရှိ ဘီကီနီဝတ်ထားသော မိန်းကလေးများကို အားရပါးရ ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး၊ ချစ်သူရည်းစားများကို ခဏခဏ ပြောင်းလဲနေခြင်းမှာလည်း ထူးဆန်းသော ကိစ္စတစ်ရပ် မဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် ဤသည်မှာ ရှေးခေတ်ကာလဖြစ်ပေသည်။ ထန်မင်းဆက်သည် အလွတ်လပ်ဆုံး ခေတ်ကာလဖြစ်သည်ဆိုစေကာမူ၊ အမျိုးသမီးများသည် မိမိတို့၏ အပျိုစင်ဘဝနှင့် သိက္ခာကို များစွာ အလေးအနက်ထားဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ ပြုမူခဲ့သောအရာသည် ခေတ်သစ်ကာလတွင် လုံးဝ လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ ဤခေတ်ကာလ၌မူ...

သဘောပေါက်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ ကျန်းလျိုသည် သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ မိန်းမပျိုလေးကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။ အဖူးအငုံအရွယ် ဆယ်ကျော်သက် မိန်းမပျိုလေးမှာ လွန်စွာ လှပကျော့ရှင်းနေကြောင်း သူ ဝန်ခံရပေမည်။ အကယ်၍ သူသာ သူမကို တကယ်တမ်း လက်ထပ်လိုက်မည်ဆိုပါက များစွာ ဆိုးရွားမည်မဟုတ်ဟု တွေးတောလိုက်မိလေသည်။

"ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို လက်ထပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိလို့လား"

ကျန်းလျိုသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက်၊ စိတ်တွင်းမှနေ၍ ခေါင်းညိတ်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ငါ ဆန္ဒမရှိပါဘူး"

ကျန်းလျို၏ အမေးကို ကောင်းယန်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါင်းခါယမ်း၍ ငြင်းဆန်လိုက်လေသည်။

ဤအဖြေကြောင့် ကျန်းလျိုသည် မျက်လုံးပြူးသွား၏။

"ဟေ့... မင်း နည်းနည်း အကြောင်းပြချက် မခိုင်လုံဘူး မထင်ဘူးလား။ ငါ့ကိုကျတော့လည်း မယူချင်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ငါ တခြားတစ်ယောက်ကို ယူမှာကိုကျတော့လည်း ခွင့်မပြုဘူးဆိုတော့"

"နင်၊ ကတုံးအရူးကောင်... ငါတို့ တွေ့ရတာမှ နှစ်ခါပဲ ရှိသေးတယ်၊ ငါက နင့်ကို လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ နင့်မှာ မိဘတွေရဲ့ ခွင့်ပြုချက်၊ ဒါမှမဟုတ် အောင်သွယ်တော်ရဲ့ စကားတွေရော ရှိလို့လား။ ပြီးတော့ နင်က အခုထိ ဘုန်းကြီးပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ လက်ထပ်ဖို့ အရည်အချင်းရော ပြည့်မီလို့လား"

ကောင်းယန်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်လည်ချေပလိုက်လေသည်။

"သြော်..."

ကျန်းလျိုက ရုတ်တရက် နားလည်သွားဟန်ဖြင့်...

"ဒါဆို မင်းဆိုလိုတာက၊ ငါ လူထွက်ပြီးသွားရင် မင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တရားဝင် လက်ထပ်လို့ရတယ် ဆိုတဲ့သဘောလား"

"အင်း... အနည်းဆုံးတော့ ငါ အရင်သဘောတူဖို့ လိုသေးတာပေါ့..."

ကောင်းယန်က ပြောလိုက်ပြီး၊ ရှက်သွေးဖြာကာ မျက်နှာလေး နီရဲသွားပြီးနောက် သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မကြည့်ရဲတော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့သွားလေသည်။

ကျန်းလျိုသည် စိတ်ခံစားမှုပိုင်းဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည်များစွာ မမြင့်မားလှသကဲ့သို့၊ အတိတ်ဘဝရော ယခုဘဝ၌ပါ အချစ်ရေးနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ အတွေ့အကြုံ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ထိုသို့သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် သူသည် ညလုံးပေါက် ဂိမ်းကစားရင်း အချိန်ကာလ ကူးပြောင်းလာခြင်းမျိုး ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် ကောင်းယန်၏ ဟန်ပန်ကိုကြည့်၍၊ သူမသည် သူ့ကို လက်ထပ်ရန် သဘောမတူသေးသော်ငြားလည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကို ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြောင်းကို ကျန်းလျို နားလည်သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အချစ်ရေးအတွေ့အကြုံ မရှိကြသေးသော လူငယ်လေးများသာ ဖြစ်ကြပြီး၊ နှစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဆုံရသေးချိန်တွင် အိမ်ထောင်ပြုမည့်အကြောင်း ဆွေးနွေးခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စောလွန်းနေသေးလေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် ဆက်သွယ်မှုရှိနေစေရန်နှင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆန္ဒရှိနေလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အချစ်ရေး အတွေ့အကြုံ မရှိကြသဖြင့်၊ စကားဝိုင်းမှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့ပြီး လေထုမှာလည်း ရုတ်တရက် အနေရခက်ကာ တင်းမာလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ ကျန်းလျိုသည် ယခုလေးတင် သူရရှိခဲ့သော သွေးပုလင်း နှစ်ပုလင်းကို သူ၏ သင်္ကန်းအိတ်ထဲမှ ထုတ်ယူကာ လှမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ဆီမှာ ကုသရေးဆေးရည် နှစ်ပုလင်း ရှိတယ်။ မြန်မြန် သောက်လိုက်၊ မင်း နာလန်ထူဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကောင်းယန်သည် အားနာနေခြင်း မပြုတော့ဘဲ လှမ်းယူလိုက်လေသည်။ တစ်ပုလင်း သောက်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူမ၏ မျက်နှာသွေးရောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပိုမို ကြည်လင်လာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှာလည်း သိသိသာသာ သက်သာပျောက်ကင်းစ ပြုလာလေသည်။ တကယ့်ကို ချက်ချင်းလက်ငင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုပင် ဖြစ်လေသည်။

"တကယ် အံ့ဖွယ်ဆေးရည်ပဲ"

ဆေးရည်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သွေးပုလင်းကို ကိုင်ထားရင်း ကောင်းယန် မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် သူမ၏ လက်မောင်းမှ ပတ်တီးကို ဖြေချလိုက်လေသည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ ယခင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာမှာ အနာဖေးတက်စ ပြုနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"နင့်ဆီမှာ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ဆေးရည်တွေရှိတာကို၊ ဘာလို့ စောစောကတည်းက အသုံးမပြုခဲ့တာလဲ... ပြီးတော့ ဘာလို့ ငါ့အဝတ်အစားတွေကို ဆုတ်ဖြဲခဲ့ရတာလဲ..."

"ဒီမယ်၊ ဒီဆေးရည်တွေကို ခုလေးတင်မှ ငါရခဲ့တာလို့ ပြောရင် နင် ယုံမလား"

***