အခန်း (၂၇-၂၈)

အပိုင်း(၂၇)

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

သိုးအုပ်ထဲသို့ ကျားတစ်ကောင် ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ပင် ဓားပြများသည် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အသေအလဲ အရိုက်ခံရကာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားကြပြီး၊ အားလုံးနီးပါး သတိလစ်မေ့မြောသွားကြလေသည်။

"ဒု... ဒုတိယခေါင်းဆောင်ကြီး... ကယ်... ကယ်ပါဦးဗျ..."

ကောင်းယန်၏ ကြာပွတ်ကြောင့် သံမဏိဓား ကျိုးသွားရကာ၊ ပခုံးတွင်လည်း ပျံလွှားဓားမြှောင် တစ်ချောင်း စိုက်ဝင်နေသော နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သည့် ဓားပြသည် သိမ်မွေ့ဟန်ဆောင်နေသော ကျောင်းတော်သားအနားသို့ ထိတ်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။

"ဟူး... အမှိုက်ကတော့ အမှိုက်ပါပဲကွာ၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း ငါ့ကိုယ်ငါပဲ အားကိုးရတော့မယ့်ပုံပဲ..."

ကျောင်းတော်သားသည် ငှက်မွေးယပ်တောင်ကို ချထားလိုက်ရင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျို ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ပို၍ တည်ကြည်လေးနက်လာခဲ့သည်။

ဤဓားပြများ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ ဤလူသည် အတော်လေး အစွမ်းထက်ရမည်မှာ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။ ထို့ပြင် မိစ္ဆာ များနှင့် သရဲတစ္ဆေများ ပြည့်နှက်နေသော ဤကမ္ဘာကြီးတွင် လူတစ်ယောက်၏ ခွန်အားကို သူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင် အပေါ်ယံမျှဖြင့်သာ အကဲဖြတ်ခြင်းသည် ယုံကြည်စိတ်ချရမှု လုံးဝမရှိကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

ဘုန်း...

ကျောင်းတော်သားက လှုပ်ရှားလိုက်၏။ သို့သော်လည်း... ကျန်းလျို နှင့် ကောင်းယန် တို့ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ ကျောင်းတော်သား၏ လှုပ်ရှားမှုက သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော ဓားပြ၏ လည်ပင်းကို သူ၏ လက်ခုံဖြင့် တိကျစွာ ခုတ်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဓားပြမှာ သတိလစ်မေ့မြောသွားလေသည်။

အသိပေးချက် - အတွေ့အကြုံမှတ် ၅ မှတ် ရရှိပါသည်။

ကျန်းလျို နှင့် ကောင်းယန် တို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ကြက်သေသေသွားကြလေသည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းလျို ၏ အံ့အားသင့်မှုမှာ ကျောင်းတော်သား၏ လုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သတိလစ်သွားသော ဓားပြဆီမှ အတွေ့အကြုံမှတ် စုစုပေါင်း ၉ မှတ်သာ ရရှိလိုက်ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

သားကောင် အလုခံလိုက်ရသောကြောင့် အတွေ့အကြုံမှတ် များ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခြင်းများလား။

"ဂါ... ဂါ... ဂါ...”

နောက်ဆုံးဓားပြ သတိလစ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ကျောင်းတော်သား၏ နှုတ်ခမ်းမှ ညဇီးကွက်တစ်ကောင်အလား စူးရှကျယ်လောင်သော ရယ်သံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်းမှာ ယခင်က ဟန်ဆောင်ထားခဲ့သော ကျောင်းတော်သားအသွင်အပြင်နှင့် လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဒီကောင်တွေအကုန်လုံး သတိလစ်သွားပြီဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို ဘယ်သူမှ မမှတ်မိနိုင်ကြတော့ဘူးပေါ့..."

ကျောင်းတော်သား၏ တအီအီ စကားသံများအဆုံးတွင်၊ သူ၏ ဝတ်ရုံအတွင်း ရင်ဘတ်နေရာ၌ ကြက်သီးထွေးဖွယ် ခုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။

ရွှစ်...

ရုတ်တရက် သူ၏ ရင်ဘတ်နေရာသည် ပေါက်ကွဲပွင့်ထွက်သွား၏။ နဖူးတွင် တတိယမျက်လုံးတစ်လုံး ပါရှိသော အမည်းရောင် ကျီးကန်းတစ်ကောင်သည် ကျောင်းတော်သား၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ရာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"မိစ္ဆာ လား..."

တတိယမျက်လုံးနှင့် ကျီးကန်းမည်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ကျန်းလျို နှင့် ကောင်းယန် တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို တိုးဝင်ပြီး ဘယ်သူမှမသိအောင် သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ မိစ္ဆာစစ်သည် အဆင့်ကိုများ ရောက်နေပြီလား..."

ကောင်းယန် သည် မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းကို ကြည့်ကာ လေးနက်တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ မိစ္ဆာစစ်သည် များဟူသည် လူသားတို့၏ အပြုအမူများကို အတုခိုးနိုင်သော သတ္တဝါများဖြစ်ကြပြီး၊ မတ်တတ်လျှောက်နိုင်သော ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ကဲ့သို့သော်လည်းကောင်း၊ ယခု သူတို့ရှေ့မှ လူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အပြစ်အနာအဆာကင်းစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သော မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း ကဲ့သို့သော်လည်းကောင်း ဖြစ်ပေသည်။

"မိစ္ဆာစစ်သည် ဟုတ်လား..."

ကျန်းလျို သည် ထွက်ပေါ်လာသော မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းကို ကြည့်ရင်း၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးနက်စွာ အာရုံစူးစိုက်နေသော်လည်း အနည်းငယ် မျှော်လင့်ချက်များလည်း ရောယှက်နေလေသည်။

သူတို့နှစ်ကောင်စလုံးမှာ မိစ္ဆာစစ်သည် များ ဖြစ်ကြသော်ငြားလည်း၊ ဝံပုလွေများသည် သဘာဝအရ ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများဖြစ်သည့်အတွက် ကျီးကန်း၏ စွမ်းအားမှာ ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ထက် နည်းပါးသင့်ပေသည်။

ထို့အပြင် ကျန်းလျို နှင့် ကောင်းယန် တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ စွမ်းအားများ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဤမျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်ကောင်း သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

ယခင်က ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ ပစ္စည်းများစွာ ထွက်ကျလာရုံသာမက သူ့ကို အဆင့်သုံးဆင့်အထိ တက်သွားစေနိုင်သော အတွေ့အကြုံမှတ် အမြောက်အမြားကိုလည်း ရရှိခဲ့ပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဤမျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ သိသိသာသာ တိုးတက်မှုကြီးတစ်ခုကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

"ဓားပြစခန်းထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေရပြီး လူတွေရဲ့ ဦးနှောက်တချို့ကို အခွင့်ကောင်းယူ စားသုံးရတာ တကယ်ကို ဒုက္ခများတယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ကို ကောင်းကောင်း စားသောက်ခွင့်ရအောင် သူတို့ကို သတိလစ်သွားအောင် လုပ်ပေးတဲ့ မင်းတို့အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်..."

အတောင်ပံများကို ခတ်နေသော မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ယုတ်မာသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေကာ၊ ကျန်းလျို နှင့် အခြားသူများကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"တစ်... နှစ်... သုံး..."

ကျန်းလျို ၊ ကောင်းယန် နှင့် သူတို့အနောက်ဘက်ရှိ နောင်တော် ရွှမ်ခုန်း နှင့် အခြားသူများကို မိစ္ဆာ၏ အကြည့်က ဖြတ်ပြေးသွား၏။ ထို့နောက်... ၎င်းက စူးရှသောအသံဖြင့်...

"ဂါ... ဂါ... ဂါ... ဒီနေ့တော့ ငါ အကြီးအကျယ် စားသောက်ပွဲ လုပ်ရမယ့်ပုံပဲ၊ ငါစားဖို့ လူခြောက်ယောက်ရဲ့ ဦးနှောက်တွေတောင် ပါလား..."

"ငါတို့ကို စားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား၊ မင်းမှာ အဲဒီလောက် ကြီးတဲ့ အစာအိမ် ရှိမနေမှာကိုပဲ စိုးရိမ်ရတယ်..."

မိမိ၌ ရဟန္တာလက်သီး စွမ်းရည် အချိန်အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ၊ ကျန်းလျို သည် သစ်နက်တုတ် ကို မြှောက်၍ ကျီးကန်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ကျန်းလျို ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်၊ ကျီးကန်းသည် ၎င်း၏ နှုတ်သီးကို ဖွင့်ကာ ထိုးဆိတ်လိုက်လေသည်။

'ဖြောင်း...'

အရည်အသွေးမြင့် အဆင့် ရှိသည့် သစ်နက်တုတ် မှာ မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း၏ အဆိတ်ခံရမှုကြောင့် တိုက်ရိုက်ပင် ထက်ပိုင်းကျိုးသွားတော့သည်။

"ချီစွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အစပြုကာစ အဆင့်လေးနဲ့၊ မင်းဘေးက ကောင်မလေးကလည်း သွေးကြောပွင့်ရုံ အဆင့်လောက်လေးနဲ့တင် မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် ဖြစ်တဲ့ ငါ့ရှေ့မှာများ ရမ်းကားရဲသေးတယ်ပေါ့..."

ကျန်းလျို ၏ သစ်နက်တုတ် ကို ထက်ပိုင်းကျိုးအောင် ဆိတ်ပစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် ၎င်း၏ နှုတ်သီးဖြင့် အတောင်ပံများကို အေးအေးဆေးဆေး သပ်ရပ်နေရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ်... မင်းက မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် ဟုတ်လား..."

မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း၏ စကားများကြောင့် ကောင်းယန် ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူရော်သွားတော့သည်။

မိမိရှေ့ရှိ မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် တစ်ကောင်၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ကျန်းလျို ၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားတော့သည်။

မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် တစ်ကောင်၏ စွမ်းအားက အတိအကျ မည်သည့်အဆင့်တွင် ရှိသည်ကို သူမသေချာသော်ငြားလည်း၊ ယခင်က သူနှင့် ကောင်းယန် တို့ကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ မှာ မိစ္ဆာစစ်သည် အဆင့်မျှသာ ရှိပေသည်။

ဤ မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် ၏ စွမ်းအားသည် ယခင် မိစ္ဆာစစ်သည် ထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားနေမည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

သူနှင့် ကောင်းယန် တို့ မကြာသေးမီက ရရှိထားသော စွမ်းအားများဖြင့်ဆိုလျှင်၊ မိစ္ဆာစစ်သည် တစ်ကောင်နှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရပါက ကျန်းလျို သည် တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိမွေးနိုင်သေးသည်။

သို့သော် ယခုမူကား၊ ဤမျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် တစ်ကောင်အလား အစွမ်းထက်လှကြောင်း သိလိုက်ရသောကြောင့်၊ ကျန်းလျို သည် လုံးဝ စိတ်ပျက်အားလျော့သွားတော့သည်။

"ကျန်းလျို... ပြေးတော့..."

မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် ကို ရင်ဆိုင်ရရာတွင် လုံးဝ အနိုင်မရနိုင်မှန်း ကောင်းယန် သိနေသော်ငြားလည်း၊ သူမသည် အလွယ်တကူ အရှုံးပေးရန် ရည်ရွယ်မထားချေ။ ယင်းအစား သူမ၏ သားရေကြာပွတ်ရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်ရင်း အသံကုန်ဟစ်အော်လိုက်လေသည်။

"ပြေးရမယ်... ကိုယ့်အသက်ဘေးက လွတ်အောင် ထွက်ပြေးရမယ် ဟုတ်လား..."

ကောင်းယန် ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဤ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်း ကြားရှိ အလွန် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ထွက်ပြေးရန်ဟူသော အတွေးသည် ကျန်းလျို ၏ ရင်ထဲ၌ အမှန်တကယ်ပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူတစ်ယောက်သည် တစ်ခါသာ အသက်ရှင်ခွင့်ရသည် မဟုတ်ပါလော။ သေရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် သဘာဝတရားပင် ဖြစ်ပြီး၊ လုံးဝ မယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော မိစ္ဆာ တစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထွက်ပြေးခြင်းသည် ရှက်စရာကောင်းသော လုပ်ရပ်တစ်ခု မဟုတ်ဟု ကျန်းလျို ခံစားမိသည်။

သို့သော်လည်း... ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်မိပြီးနောက် ကျန်းလျို သည် လက်တစ်ဖက် ပြတ်လပ်သွားသော နောင်တော် ရွှမ်ခုန်း ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့သော ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဖာမင် နှင့် နောင်တော် ရွှမ်မင် တို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ၏ ခြေထောက်များသည် ခဲတုံးကြီးများဆွဲထားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လေးလံသွားတော့သည်။ သူ ပြေးချင်သော်လည်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းမျှပင် တိုး၍ မရနိုင်တော့ချေ။

***

အပိုင်း(၂၈)

အကယ်၍ သူသာ ထွက်ပြေးသွားပါက ဤလူများအားလုံး သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းလျို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

မကြာသေးခင်ကပင် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ဖာမင် သည် သူ နံ့သာတိုင်ပူဇော်ပွဲ တွင် ကျရှုံးသွားပြီးနောက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနိုင်ရန်အတွက် သူဌေးကျန်း ထံတွင် အလုပ်ရအောင် ကူညီဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။ ထိုကျေးဇူးကို ကျန်းလျို သည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။

နောင်တော် ရွှမ်ခုန်း သည် သူ့ကို တိတ်တဆိတ် လာရှာပြီး တောင်အောက်ဆင်းသွားပါက အနိုင်ကျင့်မခံရစေရန်အတွက် ရဟန္တာလက်သီး သိုင်းပညာကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ဤကရုဏာတရားကိုလည်း ကျန်းလျို ကောင်းစွာ မှတ်မိနေပေသည်။

ထို့အပြင်၊ နံ့သာတိုင်ပူဇော်ပွဲ ပြီးနောက်တွင် လက်ထပ်ပြီး ကလေးတွေ အများကြီးယူကြမည်ဟု သူနှင့် ကောင်းယန် တို့ကြားတွင် ထားရှိခဲ့သော ကတိကဝတ်များ... ဤကတိကဝတ်ကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး ကျန်းလျို မည်သို့လျှင် ထွက်ပြေးနိုင်ပါမည်နည်း။

ကောင်းယန် ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ကြံ့ခိုင်သော်ငြားလည်း၊ စွမ်းအားကွာဟချက်ကို ယုံကြည်ချက်သက်သက်ဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေး၍ မရနိုင်ပေ။

ကောင်းယန် ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ အပြာရောင် လေလှိုင်းဓားသွားများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းယန်၏ ကြာပွတ်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြတ်တောက်သွားစေရုံသာမက၊ မိန်းမငယ်လေးကိုပါ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားစေပြီး သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသော နက်ရှိုင်းသည့် ဒဏ်ရာများစွာကို ရရှိသွားစေတော့သည်။

ကျန်းလျိုသည် အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားကာ ကောင်းယန် ကို ဖမ်းထိန်းလိုက်ပြီး လေလှိုင်းဓားသွားများ ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒဏ်ရာများကို ကြည့်ကာ လွန်စွာ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း ပြင်းထန်သော ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ကျန်းလျို... နင်... နင် ပြေးမှ ဖြစ်မယ်... ငါတို့က ဒီ မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး... မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် ဆိုတာ မှော်ပညာတွေကို တတ်မြောက်ထားတဲ့ မိစ္ဆာသတ္တဝါပဲ၊ သာမန် သိုင်းပညာတွေနဲ့ ခုခံနိုင်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး..."

ကျန်းလျို တစ်ယောက် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးမချခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကောင်းယန် ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ကောင်းယန် ၏ စကားကို ကျန်းလျို က ဘာမျှ ပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နေလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အင်္ကျီရင်ဘတ်ထဲမှ သွေးရောင်ဆေးရည်တစ်ပုလင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ သူတို့ ဝံပုလွေ မိစ္ဆာ ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်က ထွက်ကျလာခဲ့ပြီး ကောင်းယန် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော သွေးပုလင်း ပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူမသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိနေပြီး သူမ၏ သွေးတန်း မှာ လေးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့် ကျန်းလျို က သူမကို သောက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက... ဒါက အလကားပါပဲဟာ..."

ဆေးရည်ကို သောက်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ ဒဏ်ရာများ လျင်မြန်စွာ သက်သာလာသော်ငြားလည်း၊ မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ်က ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ဆေးရည်သောက်ခြင်းမှာ လုံးဝ အရာမထင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"ဒီနေ့ ငါ ချစ်ရတဲ့သူတွေနဲ့ အတူတူ သေဆုံးရတာလည်း သိပ်ဆိုးမယ့်ပုံ မပေါ်ပါဘူးကွာ..."

ကောင်းယန် ၏ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျို က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောရင်းနှင့်ပင်၊ ကျန်းလျို သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"သတ္တိကောင်းလှချည်လား၊ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ကတော့ အရသာအရှိဆုံး ဖြစ်ရမယ်..."

ကျန်းလျို ပြေးဝင်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းက နားငြီးဖွယ်ကောင်းသော အသံကြီးဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

စကားပြောရင်း၊ ကျီးကန်း၏ အတောင်ပံများသည် တုန်ခါသွားလေသည်။

ဟူး... ဟူး...

သေးငယ်သော အတောင်ပံလေးများသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ၎င်းလှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အကြမ်းဖက်လေပြင်းများကို မွှေနှောက်ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ ဤလေပြင်းများသည် စုစည်းဖိသိပ်သွားပြီး ဧရာမ လေလှိုင်းဓားသွားများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ဝစီပိတ်တရား..."

မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျို က စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်ကာ ကျီးကန်းဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်လေသည်။

ဝစီပိတ်တရား စွမ်းရည် အသက်ဝင်သွားပြီး၊ နှုတ်ပိတ်ခြင်း အာနိသင်ကြောင့် စုဝေးနေသော လေလှိုင်းဓားသွားများ သည် ချက်ချင်းပင် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

"ဘာ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ချီစွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်း အစပြုကာစ အဆင့်လောက်ရှိတဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက်က..."

မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် ၎င်း၏ မှော်ပညာများ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း ကြက်သေသေသွားသော အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ၊ ကျန်းလျို သည် ၎င်း၏ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးချလိုက်လေသည်။

မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် တစ်ကောင်၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်ငြားလည်း၊ မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း၏ အရွယ်အစားမှာ မကြီးမားလှချေ။ သို့မဟုတ်ပါက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်ပြီး ထိန်းချုပ်ရန် ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘုန်း...

ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ၊ ကျန်းလျို ၏ လက်သီးသည် မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အတိအကျ ကျရောက်သွား၏။ သူ၏ လက်သီးမှာ အလွန်တရာ မာကျောခိုင်မာသော အရာတစ်ခုကို ထိုးမိလိုက်သကဲ့သို့ ကျန်းလျို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကျောက်တုံးတစ်တုံးဆိုလျှင်ပင် ကြေမွသွားနိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ ရှေ့မှ ကျီးကန်းမှာမူ အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိပုံ မပေါ်ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သွေးတန်း သည် အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားသည်ကို ကျန်းလျို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ခြောက်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ပြည့်နေပုံရပေသည်။

ကျန်းလျို ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း၏ သွေးတန်း သည် ခြောက်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းသို့ လျော့ကျသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အစကတည်းကပင် ၎င်း၏ သွေးတန်း မှာ ခြောက်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း ဝန်းကျင်၌သာ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအရာက မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် အစကတည်းက ဒဏ်ရာရရှိထားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ကြောင်းကို ညွှန်ပြနေလေသည်။

ကျန်းလျို ၏ တိုက်ခိုက်မှုကရော ဘယ်လိုနေသနည်း။ ၎င်းသည် ထိုသတ္တဝါအပေါ်သို့ သိသိသာသာ ထိခိုက်ပျက်စီးမှု တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်စေခဲ့ပုံ ရပေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းအားနည်းလွန်းတယ်... ဂါ.... ဂါ..."

ကျန်းလျို ၏ လက်သီးဖြင့် ထိုးခြင်းခံရသော်ငြားလည်း၊ မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် လုံးဝ အထိအခိုက်မရှိပုံပေါ်ကာ စူးရှကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

၎င်းစကားပြောဆိုအပြီးတွင်ပင် ပြင်းထန်သော လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုသည် သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်သွားကာ၊ ကျန်းလျို သည် အရှိန်ပြင်းသော ရထားတစ်စင်းဖြင့် ဝင်တိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ ချာချာလည်သွားတော့သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေကာ၊ သူ၏ အရိုးစုများ အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြုတ်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ချေ။

ထို့ပြင် သူ၏ သွေးတန်း မှာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သို့ ထိုးကျသွားလေတော့သည်။

အစွမ်းထက်လှပေသည်။ မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် တစ်ကောင်၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဒဏ်ရာရနေသော မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် တစ်ကောင်ကပင် သူ့ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ အနိုင်ယူသွားခဲ့လေပြီ။

"ဂါ... ဂါ... မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က တော်တော်လေး မှော်ဆန်တာပဲ၊ ဒါဆို မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ကို အရင်ဆုံး စားပစ်ရမယ်..."

မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားရင်း လောဘတကြီး အကြည့်များဖြင့် ကျန်းလျို ကို စိုက်ကြည့်ကာ အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာလေသည်။

၎င်းမှာ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း၏ အရွယ်အစားမှာ လက်ဝါးတစ်ဖက်စာမျှသာ ရှိသော်ငြားလည်း၊ ၎င်း အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာချိန်တွင် ကျန်းလျို သည် ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင် ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူသည် အလွန်တရာ သေးငယ်လှသော အင်းဆက်ပိုးမွှားလေး တစ်ကောင် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းမျှသာ ကျန်ရှိတော့သော သွေးတန်း ဖြင့်၊ ဤတိုက်ခိုက်မှုသာ ထိမှန်သွားပါက ကျန်းလျို သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

ဝှစ်...

ထိုစဉ် လူရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ ကျန်းလျို ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

"ကောင်းယန် ..."

ကြားဝင်လာသော မိန်းကလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းလျို မှာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကြီးသည် ကောင်းယန် ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ ကျန်းလျို ၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်တကြား ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း၊ လက်ရှိအခြေအနေတွင် ကျန်းလျို သည် မိမိကိုယ်ကိုပင် ကာကွယ်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရပြီဖြစ်ရာ ဤမြင်ကွင်းကို လက်ပိုက်ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ကောင်းယန် ၏ ခေါင်းကို မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းက ထိုးဆိတ်ကာ ခွဲပစ်တော့မည့်အချိန်လေးတွင်ပင်၊ ရုတ်တရက်ဆိုသလို နဂါးများ၏ ရွတ်ဆိုသံ သဲ့သဲ့လေးတစ်ခု လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်စသည် ကောင်းယန် ၏ အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကာ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် နဂါးပုံစံ အကာအကွယ်ဒိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ပါးလွှာပုံရသော အလင်းတန်းသည် မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ တားဆီးပေးနိုင်ခဲ့သည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ... နဂါးပျို အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဟုတ်လား... မင်းက လီ မိသားစု ကပဲ..."

မိမိ၏ တိုက်ခိုက်မှု ဟန့်တားခံလိုက်ရသောအခါ၊ မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် မယုံကြည်နိုင်စရာ အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်နေရင်းနှင့်ပင်၊ မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် လှည့်ကာ အဝေးသို့ ကမန်းကတန်း ထွက်ပြေးသွားတော့၏။

"နဂါးပျို အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဟုတ်လား... အဲဒါက ဘာကြီးလဲ... လီ မိသားစု က လူတစ်ယောက် ဟုတ်လား... ကောင်းယန် ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကောင်း မဟုတ်ဘူးလား..."

ယခင်က ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ခဲ့သော မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျို ၏ ရင်ထဲတွင် လွန်စွာ နားလည်ရခက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်သွားလေသည်။

ရွှစ်။

ထိုစဉ် ညကောင်းကင်ယံတွင်၊ တောက်ပလင်းလက်နေသော ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုသည် ကြယ်ပျံတစ်စင်းအလား ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို အမှောင်ထုထဲတွင် သိသာထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

၎င်းမှာ အဝေးတွင် ရှိနေသေးသော်ငြားလည်း၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျင်းဆန်းကျောင်းတော် သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

“ဂါး...”

စူးစူးဝါးဝါး အော်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော မျက်လုံးသုံးလုံးနှင့် ကျီးကန်းသည် ဤဓားချက်ဖြင့် ချက်ချင်းပင် အသတ်ခံလိုက်ရကာ၊ ၎င်း၏ သွေးတန်း သည်လည်း ချက်ချင်းပင် ကုန်ခန်းသွားတော့သည်။

ထို့နောက်... ဓားအလင်းတန်း ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားကာ ကျန်းလျို နှင့် ကောင်းယန် တို့၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လာလေသည်။ ၎င်းက ကျောတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို လွယ်ထားပြီး တက်ကြွသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ရှိသည့် သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦး အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားလေသည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ်၊ မင်းသမီး ကောင်းယန် ..."

လူအိုကြီးက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

***