အခန်း (၄၃-၄၄)

အပိုင်း(၄၃)

သူတော်စင်ဘုန်းကြီး လုံဟိုင် ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကျန်းလျို သည် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကို ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အခြားသူများကဲ့သို့ပင် ဂိမ်းစနစ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုမဟုတ်သော စွမ်းရည်တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံသင်ယူနိုင်မလားဆိုသည်ကို သိရှိလိုသဖြင့်၊ သူသည် ကျွမ်းကျင်မှတ် များကို အသုံးပြု၍ သင်ယူရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း... ဤမျှ ရက်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သော်ငြားလည်း သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မရရှိခဲ့ရာ၊ ကျန်းလျို ၏ ရင်ထဲတွင် အကူအညီမဲ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများသာ ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။

သူအနေဖြင့် ကျွမ်းကျင်မှတ် များကို အသုံးပြု၍သာ ရိုးရိုးသားသား သင်ယူလိုက်သင့်ပုံရပေသည်။ ထိုနည်းလမ်းက အဆင်ပြေပြီး မြန်ဆန်ကာ၊ အချိန်ကုန်လူပင်ပန်းခံ၍ မိမိကိုယ်မိမိ မလိုအပ်ဘဲ ဒုက္ခပေးနေစရာ မလိုတော့ချေ။

ဂိမ်းစနစ်၏ အသိပေးချက်နှင့်အတူ၊ ကျန်းလျို သည် သူ၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ရန် မတုံ့ဆိုင်းခဲ့ချေ။ ကျွမ်းကျင်မှတ် ၁ မှတ် အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ၏ ပထမအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ သင်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ (ပထမအဆင့်) - အနီးအနားရှိ ပစ်မှတ်အားလုံးကို နောက်ဆုတ်သွားစေနိုင်သော နဂါးဟိန်းဟောက်သံကို ပါးစပ်မှ ထုတ်လွှတ်သည်။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား +၅၀။ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၃၀၀ စက္ကန့်။ ပုံမှန် ကျင့်ကြံနေသည့် အခြေအနေတွင် ၁၀ စက္ကန့်လျှင် အတွေ့အကြုံမှတ် ၁ မှတ် ရရှိမည်။ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အဆင့် ၁၁ လိုအပ်သည်။

"အင်း... တကယ်တော့၊ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်တွေကို သင်ယူတာက ငါ့အတွက် သေချာပေါက် အဆင်ပြေဆုံးပဲ..."

ကျန်းလျို သည် သူရရှိလိုက်သော စွမ်းရည်အသစ်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်များကို ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံရန် အချိန်ကုန်ခံနေခြင်းက သူ့အတွက် လုံးဝ အဆင်မပြေလှချေ။ မိစ္ဆာ များကို သတ်ဖြတ်ပြီး အဆင့်တက် ရန် ကြိုးစားခြင်းက ပို၍ သက်တောင့်သက်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

သေချာသည်က ကျန်းလျိုသည် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ စွမ်းရည်ကို အလွန် အစွမ်းထက်သည်ဟုလည်း ယူဆထားလေသည်။ ၎င်းသည် ပစ်မှတ်များကို နောက်ဆုတ်သွားစေနိုင်ရုံသာမက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ကိုပါ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည့် သူ၏ ပထမဆုံးသော ဧရိယာအလိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်သော စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးသည်က... ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံသည် ရိုးရှင်းသော စွမ်းရည်တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်က သူ တရားထိုင်ပြီး ကျင့်ကြံသောအခါ အတွေ့အကြုံမှတ် များ ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ အခြေခံအားဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တိုးတက်လာစေမည် ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင် မဟုတ်ပါလော။

နောက်ဆုတ်သွားစေနိုင်သော ထိန်းချုပ်မှုအာနိသင်၊ ဧရိယာအလိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း၊ ထပ်ဆောင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၅၀၊ ထို့အပြင် တရားထိုင်စဉ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာမှု...

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ပထမအဆင့်၏ အကျိုးကျေးဇူးများမှာ လုံးဝကို ပြည့်စုံပြီး အစွမ်းထက်လှရာ၊ မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော် ၏ နာမည်ကျော် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်မှာလည်း သင့်လျော်မှန်ကန်လှပေသည်။

ထို့အပြင်... အခြားစွမ်းရည်များ၏ အဆင့်များကို ယေဘုယျအားဖြင့် အခြေခံအဆင့်၊ အလယ်အလတ်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်နှင့် ပြီးပြည့်စုံသော အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဟူ၍ ခွဲခြားထားသော်လည်း၊ ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကမူ ၎င်းကို 'ပထမအဆင့်' ဟု ဖော်ပြထားလေသည်။

ကြည့်ရတာ အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ကျွမ်းကျင်မှတ် တွေကို ဆက်သုံးနေရဦးမယ့် ပုံပဲ။

"ဟင်... နေပါဦး၊ ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကို ထပ်ပြီး အဆင့်မြှင့်လို့ ရသေးတာလား..."

ကျန်းလျို သည် စွမ်းရည်အပေါ်သို့ သူ၏ အာရုံစူးစိုက်လိုက်သောအခါ၊ အခြားသော စွမ်းရည်များကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ သည်လည်း ကျွမ်းကျင်မှတ် များကို ထပ်မံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းဖြင့် ဆက်လက် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"ငါ စိတ်ထဲကနေ ရွတ်ဆိုလိုက်တာက ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ရဲ့ ပထမအဆင့်အတွက် နည်းလမ်း သက်သက်ပဲလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား... ငါက ပထမအဆင့်ကို သင်ယူလိုက်ရုံနဲ့တင် ရပြီလား... ဒုတိယအဆင့်အတွက် နည်းလမ်းကို ကြည့်စရာမလိုဘဲ ကျွမ်းကျင်မှတ် တွေ ပေါင်းထည့်လိုက်ရုံနဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်လို့ ရတယ်ပေါ့..."

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သော ရွေးချယ်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းလျို မှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားလေသည်။

အကယ်၍ တကယ်သာ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ နောင်အနာဂတ်တွင် သူသည် အခြားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ၊ ထိုကျမ်းစာများ မပြည့်စုံဘဲ ပထမအဆင့်သာ ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူက အပြည့်အစုံကို သင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

သူသည် မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော် တွင် ရှိနေခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ နံနက်တိုင်း လုံဟိုင် ၏ နောက်သို့လိုက်ကာ ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကို ကျင့်ကြံပြီး၊ နေ့လယ်ဘက်တွင် ကျောင်းတော်မှ တပည့်များနှင့် သိုင်းကွက် ဖလှယ်လေ့ရှိသည်။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း တပည့်များစွာကို အနိုင်ယူခြင်းဖြင့်၊ ကျန်းလျို သည် သူ၏ အဆင့်ကို ၁၁ သို့ တက်လှမ်းရန် လုံလောက်သော အတွေ့အကြုံမှတ် အတော်အတန် ရရှိခဲ့လေသည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက်၊ ကျန်းလျို သည် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားသည့်အနေဖြင့် သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်မှတ် ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

အသိပေးချက် - ကျွမ်းကျင်မှတ် မလုံလောက်ပါ၊ ကျွမ်းကျင်မှတ် ၂ မှတ် လိုအပ်ပါသည်။

"ဘာ..."

ပေါ်လာသော ဤအသိပေးချက်ကြောင့် ကျန်းလျို မှာ လန့်ဖျပ်သွားလေသည်။ အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကျွမ်းကျင်မှတ် ၂ မှတ် လိုအပ်သော စွမ်းရည်မျိုးကို သူ ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ ဤအကြိမ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ယခင် စွမ်းရည်များဖြစ်ကြသော ရဟန္တာလက်သီး သို့မဟုတ် လျှပ်စီး မီးလုံးငယ် တို့မှာ အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကျွမ်းကျင်မှတ် ၁ မှတ်စီသာ လိုအပ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

…

ထမင်းစားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် အရသာရှိသော သက်သတ်လွတ်ဟင်းလျာများကို ပြင်ဆင်ထားလေသည်။ သူတော်စင်ဘုန်းကြီး လုံဟိုင် နှင့် တောက်ကျိ တို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြလေသည်။

တောက်ကျိ သည် ခေါင်းငုံ့ကာ အလျင်စလို စားသောက်နေပြီး၊ သူတော်စင်ဘုန်းကြီး လုံဟိုင် ကမူ အေးအေးဆေးဆေးပင် စားသုံးနေလေသည်။

"တပည့်လေး... မကြာခင် ကျန်းလျို နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရမယ့် သိုင်းကွက်ဖလှယ်ပွဲမှာ မင်း နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ဘယ်လောက်ရှိတယ်လို့ ထင်လဲ..."

တောက်ကျိ ထမင်းစားလုနီးပါး ပြီးသွားချိန်နှင့် ကျန်းလျို ရောက်မလာသေးချိန်တွင်၊ လုံဟိုင် က စကားစလိုက်လေသည်။

ဤမေးခွန်းက တောက်ကျိ အား သူဌေးကျန်း ၏ အိမ်တွင် ကျန်းလျို နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က မြင်ကွင်းကို အလိုအလျောက် ပြန်လည်သတိရသွားစေခဲ့သည်။

'ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ပိုမြင့်နေခဲ့ပေမယ့်လည်း၊ ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာစွမ်းရည်တွေကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လို့ အမှားတစ်ချက်လုပ်မိပြီး အလုံးစုံ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရတာ။ ဒီနေ့တော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပိုနက်ရှိုင်းလာပြီ၊ ပြီးတော့ ငါ သတိထားနေပြီပဲ...'

"ဆရာတော်... တကယ်လို့ နောင်တော် ကျန်းလျို ရဲ့ သိုင်းပညာက အဲဒီနေ့ကအတိုင်းပဲဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိပါတယ်၊ ရာခိုင်နှုန်းပြည့် သေချာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အများကြီး တိုးတက်လာပြီး သွေးကြောပွင့် အဆင့် ကို ရောက်နေပြီလေ။ သတိထားတဲ့အနေနဲ့ ပြောရရင်တော့ ကျွန်တော် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် သေချာပါတယ်..."

တောက်ကျိ က အလွန် ယုံကြည်မှုရှိဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်း... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သွေးကြောပွင့် အဆင့် ကို ရောက်နေတာ ကြာပြီ၊ ကျန်းလျို ကတော့ ဒီအဆင့်ကို ရောက်တာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုတော့၊ သေချာပေါက် မင်း နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တစ်ခုတည်းနဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူး၊ ဓမ္မရတနာတွေ၊ မှော်ပညာတွေ၊ ပြီးတော့ ပတ်ဝန်းကျင်၊ စိတ်နေသဘောထား၊ ဗျူဟာ နဲ့ ကံတရား စတာတွေ အားလုံးကလည်း ရလဒ်အတွက် အရေးပါလှတယ်..."

သူတော်စင်ဘုန်းကြီး လုံဟိုင် က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ အကြံပေးစကား ဆိုလိုက်လေသည်။

"ဆရာတော့်ရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဘုရား..."

တောက်ကျိ က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော်၏ ထမင်းစားဆောင်ကြီးမှာ ကျယ်ဝန်းလှပြီး လူထောင်ပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စားသောက်နိုင်ရန် လုံလောက်လေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အရေးကြီးကိစ္စ မရှိလျှင် လုံဟိုင် သည် သူ၏ ကျောင်းဆောင်ထဲတွင် ထမင်းစားလေ့မရှိဘဲ ဤနေရာတွင်သာ စားလေ့ရှိသည်။

သူနှင့် တောက်ကျိ တို့ ထိုင်နေသော နေရာသည် အနီးနားရှိ အခြားသူများ၏ အနှောင့်အယှက် ကင်းသော်ငြားလည်း၊ ဖြတ်သွားဖြတ်လာလုပ်နေသော ဘုန်းကြီးအနည်းငယ်သည် ဆရာနှင့် တပည့်ကြားရှိ စကားပြောဆိုမှုများကို မသိမသာ နားထောင်မိသွားကြလေသည်။

မကြာမီတွင်၊ ထမင်းစားဆောင်ထဲရှိ ဘုန်းကြီးများနှင့် တပည့်များစွာသည် သူတို့အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုလာကြပြီး၊ ကျန်းလျို နှင့် တောက်ကျိ တို့ မကြာမီ ယှဉ်ပြိုင်ကြမည့် သတင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

ဤသတင်းကို ကြားပြီးနောက်၊ လူအများအပြားမှာ စိတ်ဝင်စားသွားကြလေသည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း၊ ကျန်းလျို သည် နေ့လယ်တိုင်း လူငယ်တပည့် အချို့နှင့် သိုင်းကွက် ဖလှယ်လေ့ရှိရာ၊ သူ၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည်များနှင့် ပတ်သက်၍ လူတိုင်းတွင် အနည်းနှင့်အများ အယူအဆတစ်ခု ရှိထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတော်စင်ဘုန်းကြီး လုံဟိုင် ၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့်ဖြစ်သော တောက်ကျိ မှာရော မည်သို့ ရှိမည်နည်း။ ဤအချက်က လူအများအပြားကို စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက်၊ လူငယ်ဘုန်းကြီး အများအပြားမှာ ထွက်သွားရန် အလျင်စလို မရှိကြတော့ဘဲ၊ သုံးငါးယောက် တစ်စု စုကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောရင်း ထိုနှစ်ဦး သိုင်းယှဉ်ပြိုင်ကြမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။

မကြာမီမှာပင် အပြာရောင် ဘုန်းကြီးသင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျန်းလျို သည် ထမင်းစားဆောင်ထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

သူသည် မိမိအတွက် ထမင်းတစ်ပွဲ ယူလာကာ လုံဟိုင် ၏ ဘေးရှိ စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားတွေးတောရင်း ခေါင်းငုံ့ကာ စားသောက်နေလေတော့သည်။

***

အပိုင်း(၄၄)

မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော် တွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် ကျန်းလျို သည် ဤကမ္ဘာရှိ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့လေသည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ မင်းသမီး ကောင်းယန် တစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးသလို မိစ္ဆာ သတ္တဝါများသည် စွမ်းအား ကွာခြားမှုရှိကြပြီး သာမန် မိစ္ဆာ၊ မိစ္ဆာစစ်သည်၊ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး စသဖြင့် ခွဲခြားထားလေသည်။

အလားတူပင်၊ လူသားများအတွက် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကိုလည်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အလိုက် 'ချီ' စုဆောင်းခြင်း အဆင့်၊ သွေးကြောပွင့် အဆင့်၊ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၊ ဥပဒေသ ထိန်းချုပ်ခြင်း အဆင့် စသဖြင့် ခွဲခြားထားလေသည်။

ယခုအချိန်အထိ ဤသည်မှာ လူသားများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းလျို သိထားသမျှပင် ဖြစ်ပြီး၊ သူ့အတွက် အလှမ်းဝေးလွန်းနေသေးသောကြောင့် ထိုအဆင့်များထက် ကျော်လွန်သောအရာများကို သူ မစုံစမ်းခဲ့ချေ။

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ မှာမူ သူတော်စင်ဘုန်းကြီး လုံဟိုင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း အဆင့်ခြောက်ဆင့် ခွဲခြားထားလေသည်။

ပထမအဆင့်ကို 'ချီ' စုဆောင်းခြင်း အဆင့် တွင် ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး၊ ဒုတိယအဆင့်အတွက် သွေးကြောပွင့် အဆင့် လိုအပ်ကာ၊ တတိယအဆင့်အတွက် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် လိုအပ်ပြီး စသဖြင့် ဆက်သွားလေသည်။

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကို သင်ယူပြီးနောက်၊ စွမ်းရည်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အဆင့် ၁၁ လိုအပ်ကြောင်း ကျွမ်းကျင်မှု ဖော်ပြချက်တွင် တွေ့ရလေသည်။

‘ဒါဆိုရင် အဆင့် ၁၁ က သွေးကြောပွင့် အဆင့် နဲ့ ကိုက်ညီတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား။

ပြီးတော့ အဆင့် ၁၀ အတွင်းဆိုရင် 'ချီ' စုဆောင်းခြင်း အဆင့် နဲ့ ကိုက်ညီတာပေါ့...

ဖြစ်နိုင်မလား... ငါ့ရဲ့ ဇာတ်ကောင် အဆင့်က အဆင့် ၁၀ ဆင့် တက်တိုင်းမှာ မတူညီတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တစ်ခုနဲ့ ကိုက်ညီနေတာများလား...’

မိမိ၏ အခြေအနေများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေရင်း၊ သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စားသောက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ဘေးရှိ လုံဟိုင် ဖြစ်စေ၊ တောက်ကျိ ဖြစ်စေ သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးမည့် အရိပ်အယောင် မပြကြချေ။

ထိုသို့ဖြင့် နံ့သာတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ ကျန်းလျို ၏ ထမင်းစားခြင်းလည်း လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

"နောင်တော်... စကြရအောင်..."

အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီး ယခု သူ စားသောက်ပြီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ တောက်ကျိ သည် တိုက်ရိုက်ပင် စကားစလိုက်ပြီး ကျန်းလျို အား စိန်ခေါ်လိုက်လေတော့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ သွားကြတာပေါ့..."

တောက်ကျိ ၏ စိန်ခေါ်မှုကို ကြားသောအခါ ကျန်းလျို သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။ စားပွဲပေါ်ရှိ ပန်းကန်များနှင့် တူများကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှင်းလင်းပေးမည်ကို သူ သိထားပေသည်။

ကျန်းလျို နှင့် တောက်ကျိ တို့သည် မတ်တပ်ရပ်ကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကြလေသည်။ သူတော်စင်ဘုန်းကြီး လုံဟိုင် သည်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် သံသယများနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလျက် ရှိပေသည်။

ကျန်းလျိုသည် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ၏ ပထမအဆင့်ကို အမှန်တကယ် သင်ယူတတ်မြောက်သွားသည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ချေ။ သို့သော်ငြားလည်း ကျန်းလျို ၏ အမူအရာက လိမ်လည်နေသူတစ်ယောက်နှင့် မတူလှပေ။

ထို့ကြောင့်... ယုံတစ်ဝက် မယုံတစ်ဝက်ဖြင့်၊ သူတော်စင်ဘုန်းကြီး လုံဟိုင် သည် သူတို့၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့လေသည်။

ထမင်းစားဆောင်ထဲတွင် ဘုန်းကြီးများစွာသည် စိန်ခေါ်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ ကြားသိထားသည်များကို တိတ်တဆိတ် ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။ သူတို့သည် ဤအခြေအနေကို အနည်းနှင့်အများ အာရုံစိုက်နေကြပြီး ထိုနှစ်ဦး ထ၍ထွက်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော ထိုဘုန်းကြီးများသည်လည်း မတ်တပ်ရပ်ကာ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြလေသည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်မှာ အလျားနှင့် အနံ မီတာသုံးဆယ်ခန့်စီရှိပြီး အလွန် ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။ ကျန်းလျိုသည် ခြေတွင် လျှော်ချည်ဖိနပ်များကို စီးထားပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ဝိဒျာရာဇာ သရဖူ ကို ဆောင်းထားကာ မတ်မတ်ရပ်နေလေသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တောင်ဝှေး ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လက်ချောင်းများကြားတွင် သစ်နီ လက်စွပ် ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ လည်ပင်းတွင်လည်း စန္ဒကူးသစ်သား ပုတီးကုံးကို ဆွဲထားလေသည်။

သူသည် အဆင့် ၁၁ သာ ရှိသေးသော်ငြားလည်း၊ လက်နက်ကိရိယာများမှ ပံ့ပိုးပေးမှုများကြောင့် အလွန် အစွမ်းထက်နေပြီဟု ကျန်းလျို ယုံကြည်ထားလေသည်။

ကျန်းလျို ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော တောက်ကျိ သည် အဖြူရောင် ဘုန်းကြီးသင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေတွင် ဖိနပ်များ စီးထားကာ လက်ထဲ၌ ပုတီးကုံး တစ်ကုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကျန်းလျို ၏ လက်ထဲရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တောင်ဝှေး အပေါ်တွင် ခေတ္တမျှ မသိမသာ ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။

အခြားသော လက်နက်ကိရိယာများကို ထားလိုက်ဦး...။ ထမင်းစားနေစဉ်အတွင်း ကျန်းလျို သည် လက်ချည်းသက်သက် ဖြစ်နေကြောင်းကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ လက်ထဲသို့ တောင်ဝှေးတစ်ချောင်း မည်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာခဲ့သနည်း။

"နောင်တော် တစ်ယောက်အနေနဲ့၊ မင်းကို အရင် စတင်တိုက်ခိုက်ခွင့် ပေးမယ်..."

ကျန်းလျို က ပြောလိုက်လေသည်။ တစ်ချိန်တည်း၌ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တောင်ဝှေး ကို လက်တွင် ကိုင်ဆောင်ထားရင်း ရဟန္တာလက်သီး စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ သူ၏ လက်များမှ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်ဝှေးပေါ်သို့ တွယ်ကပ်သွားကာ ၎င်းကို ရွှေရောင်တုတ်တစ်ချောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေလေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း အားနာမနေတော့ဘူး..."

တောက်ကျိ က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ ထို့နောက်... မည်သည့် ယဉ်ကျေးမှုကိုမျှ ပြသရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ၊ သူသည်လည်း ရဟန္တာလက်သီး စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

သဲ့သဲ့မျှသာ မြင်ရသော နဂါးပုံစံ အော်ရာ တစ်ခုသည် သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်ခွေသွားလေသည်။ ယင်းက သူ၏ ရဟန္တာလက်သီး သည် ပြီးပြည့်စုံသော အထွတ်အထိပ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပေသည်။

ပိုမို မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိသည့် တောက်ကျိ အတွက်မူ၊ အလှပြ သိုင်းကွက်များ မလိုအပ်ခဲ့ချေ။ သူ၏ အစီအစဉ်မှာ သန့်စင်သော ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် ဖိနှိပ်အနိုင်ယူရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

တောက်ကျိ သည် ကျန်းလျို ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားခဲ့လေသည်။ မျက်နှာဆီသို့ ပြင်းထန်သော လေပြင်းကို သယ်ဆောင်လာသည့် လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုဖြင့် သူက စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ကျန်းလျို သည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တောင်ဝှေး ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။ ၎င်းကို ကန့်လန့်ဖြတ် ကာကွယ်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်အနီးတွင် ကိုင်ထားလိုက်လေသည်။

ဘုန်း...

တောက်ကျိ၏ လက်ဝါးသည် တောင်ဝှေးကို ရိုက်မိသွားလေသည်။ ထိုရိုက်ချက်၏ အားကြောင့် ကျန်းလျို မှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်ဆုတ်ခွာသွားရလေသည်။

'အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားပါလား၊ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ငါ့ထက် အများကြီး ပိုမြင့်နေတာပဲ...'

ပြိုင်ဘက်၏ ခွန်အားက မိမိအပေါ် လွှမ်းမိုးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၊ ကျန်းလျို သည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း... နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရခြင်းက တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ လက်မောင်းများ အနည်းငယ် ထုံကျဉ်သွားရုံမှ လွဲ၍ သူသည် ဒဏ်ရာမရခဲ့ချေ။ ဝိဒျာရာဇာ သရဖူ မှ ပံ့ပိုးပေးထားသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား ၁၈၀ ဆိုသည်မှာ နောက်ပြောင်စရာ ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

အမှန်တကယ်ပင် ကျန်းလျို သည် အဆင့် ၁၁ သို့ တက်လှမ်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဝိဒျာရာဇာ သရဖူ ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့လေသည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျန်းလျို နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ တောက်ကျိ သည် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် အစိမ်းရောင် ကြာပန်းတစ်ခု ဝေဝေဝါးဝါး ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ထို့နောက်.. အစိမ်းရောင် ကြာပန်း လက်ချောင်းစွမ်းအား တစ်တန်းသည် ကြာပွတ်တစ်ခုအလား ကျန်းလျို ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

တောက်ကျိသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ချိန်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ချိန်ကိုက်ခဲ့လေသည်။ ကျန်းလျိုသည် သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို မထိန်းချုပ်နိုင်သေးချိန်တွင် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲသွားစေလေသည်။

"ငါ တိုက်ခိုက်ရမယ့် အလှည့် ရောက်ပြီ..."

အစိမ်းရောင် ကြာပန်း လက်ချောင်းစွမ်းအား နီးကပ်လာစဉ်၊ သစ်နီ လက်စွပ် ၏ အလိုအလျောက် အာနိသင်မှာ ထိခိုက်ပျက်စီးမှု နှစ်ဆ ဖြစ်ကြောင်းကို ကျန်းလျို သတိရလိုက်လေသည်။

ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုအတွက် သူ အချိန်မဖြုန်းတော့ချေ။ သူ ကိုယ်ဟန်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်နိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ နီးကပ်လာသော အစိမ်းရောင် ကြာပန်း လက်ချောင်းစွမ်းအား ကို လျစ်လျူရှုကာ တောက်ကျိ ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ဝရဇိန်ဂါထာ...

အစိမ်းရောင် ကြာပန်း လက်ချောင်းစွမ်းအား က သူ့ကို ထိမှန်တော့မည့် အချိန်လေးတွင်ပင်၊ ကျန်းလျို သည် ဝရဇိန်ဂါထာ စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား အပြင် ထိခိုက်ပျက်စီးမှု ၈၀% လျှော့ချပေးမှုတို့ကြောင့်၊ အစိမ်းရောင် ကြာပန်း လက်ချောင်းစွမ်းအား သည် ကျန်းလျို ကို ထိမှန်သွားသော်ငြားလည်း သူ မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြီးကြီးမားမား မခံစားလိုက်ရချေ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... ကျန်းလျို သည် တောက်ကျိ ၏ ရှေ့သို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားခဲ့လေသည်။ ထို့နောက်... မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တောင်ဝှေး ကို အမြင့်သို့ မြှောက်ကာ တောက်ကျိ ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း... သူဌေးကျန်း ၏ အိမ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကတည်းက ဝရဇိန်ဂါထာ တည်ရှိနေကြောင်းကို သိရှိထားပြီးဖြစ်ရာ၊ တောက်ကျိ သည် အံ့အားသင့်သွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တောင်ဝှေး ရိုက်ချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်ပြီး ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် ဖိနှိပ်အနိုင်ယူရန် ထပ်မံ ကြိုးစားလိုက်လေသည်။ ပိုမိုကြီးမားသော ခွန်အားရှိပါက မိမိဆန္ဒရှိသလို လုပ်နိုင်သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့်ပင်...။

ဘုန်း...

လက်သီးနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တောင်ဝှေး တို့သည် နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်ခတ်သွားကြလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ ကျန်းလျို သည် မတုန်မလှုပ် ရပ်နေသော်ငြားလည်း၊ တောက်ကျိ မှာ ယာဉ်တစ်စီးဖြင့် တိုက်မိသွားသကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး၊ မကြုံစဖူး ပြင်းထန်လှသော အင်အားကြောင့် အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားရလေသည်။

"ဘာ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

မိမိ၏ ခွန်အားက ပိုမိုသာလွန်ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း ပိုမြင့်မားပါလျက်နှင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားရသူမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသောကြောင့်၊ တောက်ကျိ မှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ကာ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကြောင့် သူ၏ လက်မောင်းများမှာ ထုံကျဉ်သွားပြီး၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင် လက်မောင်းများ မဟုတ်တော့သကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"မင်းရဲ့ သိုင်းကွက်ကို ငါ စမ်းသုံးကြည့်မယ်..."

နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသော တောက်ကျိ ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျို က ပြောလိုက်ကာ၊ စကားပြောရင်းနှင့်ပင် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် မီးတောက်မီးလျှံများ စုဝေးလာကာ မျက်နှာသစ်ဇလုံ အရွယ်အစားခန့်ရှိသော မီးလုံးတစ်လုံးအဖြစ် ပုံပေါ်လာပြီး၊ တောက်ကျိ ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

***