အခန်း (၆၅-၆၆)

အပိုင်း(၆၅)

ကိုယ်ကျိုးစွန့် အသေခံ တိုက်ခိုက်ခြင်း…

ကိုယ်ကျိုးစွန့် အသေခံ တိုက်ခိုက်ခြင်းဆိုသည်မှာ ကျန်းလျိုက တောက်ကျိအား ပေးထားသော ရဟန္တာ တင်းပုတ်တွင် ပါဝင်သည့် ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် မိမိ၏ သွေးတန်းကို စတေးရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ လွယ်လွယ်ပြောရလျှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြီးမားစွာ ထိခိုက်နစ်နာစေပြီး ရန်သူကို ပြင်းထန်စွာ နာကျင်စေသော တိုက်ကွက်တစ်ခုဖြစ်၏။

ကျန်းလျို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ အသတ်ခံရတော့မည့်အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တောက်ကျိသည် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း စတင်လိုက်တော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးများက နီရဲသော မြူခိုးများအဖြစ် အငွေ့ပျံသွားရာ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား လျှပ်စီးကျားသစ်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်လေသည်။

တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၈၀၀% အထိ မြင့်တက်သွားသော တောက်ကျိ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကမ္ဘာမြေကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေလောက်၏။

မိစ္ဆာစစ်သူကြီးအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည် ရှိနေသော လျှပ်စီးကျားသစ်ပင်လျှင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး မြေကြီးပေါ်မှ ထရန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကျရှုံးသွားခဲ့လေသည်။

ကျန်းလျို၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ယခင်ကတည်းက သွေးတန်း ၂၀% ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သော လျှပ်စီးကျားသစ်မှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် ပို၍ပင် သနားစရာကောင်းသွားပြီး သွေးတန်းအများကြီး ထပ်မံ လျော့ကျသွားကာ သွေးစက်လေး တစ်စက်မျှဖြင့်သာ အသက်ငင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ထိုအချိန်၌ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ခန်းမဆောင်အတွင်းတွင်မူ လူရော မိစ္ဆာပါ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားကြပြီး သေလုမြောပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြလေသည်။

မိစ္ဆာမလေးတွင် သွေးတန်း ၅% သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး နောက်ထပ် တစ်ချက်တိုက်ခိုက်ခံရရုံဖြင့် သေဆုံးသွားနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေ၏။

လျှပ်စီးကျားသစ်၏ သွေးတန်းမှာလည်း မိစ္ဆာမလေးနှင့် သိပ်မကွာခြားလှဘဲ သွေးစက်လေး တစ်စက်မျှသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး တောက်ကျိ၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အသေခံ တိုက်ခိုက်ခြင်းကြောင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းလျို၏ ရင်ဘတ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ချိုင့်ဝင်နေပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သွေးတန်းမှာလည်း ၁၀% ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ရာ လှုပ်ပင် မလှုပ်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေလေသည်။

တောက်ကျိကတော့ မည်သို့ရှိသနည်း။ ယခင်ကတည်းက ဒဏ်ရာရထားပြီးဖြစ်ရာ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အသေခံ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်တွင် သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း သွေးတန်း အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိနေတော့၏။

နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရုန်းကန်သော်လည်း မထနိုင်တော့သော လျှပ်စီးကျားသစ်သည် သူ၏ သေဆုံးမှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်တော့ကြောင်း သိရှိကာ ပြင်းထန်သော မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ၏ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည်ကြောင့် မကြာမီမှာပင် ပို၍ အစွမ်းထက်သော ဘုန်းကြီးတစ်ပါးပါး သတိထားမိလာပြီး ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာတော့မည်မှာ အသေအချာပင်။

ဤအချိန်တွင်တော့ လျှပ်စီးကျားသစ်မှာ အခြေအနေကို နောင်တရနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤဘုန်းကြီးက သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်မည်ကိုသာ ကြိုသိခဲ့ပါက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို သတ်ရန် ဆက်နေမည်မဟုတ်ဘဲ ဖမ်းဆီးရမိသော ပစ်မှတ်ကို မိစ္ဆာဂူသို့ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော်လည်း လျှပ်စီးကျားသစ်သည် ရှင်သန်လိုသော ပြင်းထန်သည့်ဆန္ဒက တွန်းအားပေးနေသဖြင့် သေရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဤကိုရင်လေးနှစ်ပါးကို သူနှင့်အတူ အသေခံခေါ်သွားလိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့၏။

ဤကိုရင်လေးနှစ်ပါး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် နံ့သာတိုင်အမာရွတ် အများအပြား ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ သေသည့်တိုင် သူတို့ကို အတူဆွဲခေါ်သွားရခြင်းက အရှုံးမရှိနိုင်ဟု တွေးလိုက်လေသည်။

မတ်တတ်မရပ်နိုင်တော့သော လျှပ်စီးကျားသစ်သည် ထရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ ၎င်း၏ လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းထိပ်များတွင် လျှပ်စီးများ စုစည်းလာစေရန် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများကို အသုံးချလိုက်တော့သည်။

လက်ချောင်းထိပ်များတွင် လျှပ်စီးများ စုစည်းကာ သူ့ထံသို့ ချိန်ရွယ်လာသော လျှပ်စီးကျားသစ်၏ လက်ချောင်းများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းလျို၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားသည် ။

သူသည်လည်း မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ သလို ရှောင်တိမ်းရန် လုံးဝ အင်အားမရှိတော့ချေ။

"ကွမ်ယင် ဂါထာ..."

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် စက္ကန့် ၆၀၀ ရှိသော ကွမ်ယင် ဂါထာမှာ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီကို ကျန်းလျို သတိထားမိလိုက်လေသည်။

သူသည် စကားအပိုများ မပြောနေတော့ဘဲထိုစွမ်းရည်ကို မိစ္ဆာမလေးထံသို့ တိုက်ရိုက် သုံးစွဲလိုက်တော့၏။

အမြင့်ဆုံး သွေးတန်း၏ ၁၀% အထိ ပြန်လည်ပြည့်ဝစေခြင်းမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းမထက်လှသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ အသက်အန္တရာယ်ရှိနေသော အခြေအနေမျိုးတွင် အနည်းငယ်မျှ ပြန်လည်သက်သာလာမှုလေးကပင် အလွန်တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

ကွမ်ယင် ဂါထာ စွမ်းရည် အသက်ဝင်သွားသည်နှင့် မိစ္ဆာမလေး၏ သွေးတန်းတွင် ကျန်ရှိနေသော ၅% မှ အနည်းငယ်သော ပမာဏတစ်ခု ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရလေသည်။

"ဝစီပိတ်တရား..."

မိစ္ဆာမလေးအား ကွမ်ယင် ဂါထာ သုံးစွဲပေးပြီးနောက် ကျန်းလျိုက လျှပ်စီးကျားသစ်ထံသို့ ဝစီပိတ်တရား စွမ်းရည်ကို ဆက်တိုက် သုံးစွဲလိုက်ရာ ၎င်း၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် စုစည်းနေသော လျှပ်စီးများ ချက်ချင်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ဒဏ်ရာများ အနည်းငယ် သက်သာသွားသောကြောင့် မိစ္ဆာမလေးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေဆဲဖြစ်သော်လည်း လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့လေပြီ။

မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်သော လျှပ်စီးကျားသစ်ကို ကြည့်ကာ မိစ္ဆာမလေးက သူမ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လုံးဝအမည်းရောင်ဖြစ်နေသော မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းလာပြီး လျှပ်စီးကျားသစ်ထံသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ရှဲ... ရှဲ...

ထိုမီးတောက်မှာ အားနည်းနေပြီး ပဲစေ့အရွယ်အစားမျှသာ ရှိသော်လည်း လျှပ်စီးကျားသစ်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့၏။

သွေးစက်လေး တစ်စက်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သော လျှပ်စီးကျားသစ်သည် မီးတောက်များ ပျံ့နှံ့လာပြီး ၎င်းကို လုံးဝဝါးမျိုသွားသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ ဘာမျှမတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် ၎င်းမှာ မီးလောင်ကျွမ်းနေသော အလောင်းကောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သေဆုံးသွားသော လျှပ်စီးကျားသစ်သည်လည်း မူလကျားသစ်ပုံစံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အသိပေးချက် - အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၆၈၀ ရရှိပါသည်။

လျှပ်စီးကျားသစ် သေဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ဂိမ်းစနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အမှန်ပင် အဖွဲ့ဖွဲ့၍ မရနိုင်သောကြောင့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီး သေဆုံးခြင်းမှ အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၆၀၀ မျှသာ ရရှိခဲ့လေသည်။

သိထားရမည်မှာ... လူကဲ့သို့ မတ်တတ်ရပ်နိုင်ပြီး ဒဏ်ရာရနေခဲ့သော ဝံပုလွေမိစ္ဆာကပင် သူ့အား အတွေ့အကြုံမှတ် ၂၈၀၀ အပြည့်အဝ ပေးခဲ့ဖူးလေသည်။

သို့သော်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းကပင် လုံလောက်စွာ ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ရာ ကျန်းလျိုသည် မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားတော့ချေ။ သူ၏ သိုလှောင်နယ်မြေထဲမှ ကုသရေးဆေးရည် တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ မော့သောက်လိုက်လေသည်။ နွေးထွေးသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်လည်သွားပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ချက်ချင်းပင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သက်သာသွားတော့၏။

အားယူ၍ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် လျှပ်စီးကျားသစ်၏ အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားကာ မွှေနှောက်ရှာဖွေလိုက်လေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အလောင်း၏အောက်တွင် ပစ္စည်းအချို့ ရှိနေလေသည်။ လက်နက်ကိရိယာများ၊ ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် စာအုပ်များနှင့် ဆေးရည်များ ပါဝင်လေသည်။

သူကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သို့မဟုတ် အဖွဲ့ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မိစ္ဆာများထံမှ လက်နက်ကိရိယာများမှာ သူ၏ သိုလှောင်နယ်မြေထဲသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် အခြားသူများ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မိစ္ဆာများအတွက်မူ အတွေ့အကြုံမှတ်များကို ပါဝင်ကူညီမှု ရမှတ်များအပေါ် မူတည်၍ ခွဲဝေပေးပြီး ကျလာသော ပစ္စည်းများမှာ အလောင်းအောက်တွင် ပေါ်လာမည်ဖြစ်ကာ ကောက်ယူသူက ပိုင်ဆိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤကျလာသော ပစ္စည်းများ၏ ဂုဏ်သတ္တိများက ကျန်းလျို၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။

အဆင့်မြှင့် ကုသရေးဆေးရည် - သောက်သုံးပါက အမြင့်ဆုံး သွေးတန်း၏ ၂၀% ကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြည့်ဝစေသည်။ ဆေးရည် ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၆၀ စက္ကန့်။

မှော်စွမ်းအင် ဆေးရည် - သောက်သုံးပါက အမြင့်ဆုံး မှော်စွမ်းအင်၏ ၁၀% ကို ပြန်လည်ပြည့်ဝစေသည်။ ဆေးရည် ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၆၀ စက္ကန့်။

ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်း (ပြီးပြည့်စုံသော အရည်အသွေး) - လိုအပ်သော အဆင့် ၁၅၊ ကာကွယ်ရေး +၄၀၀၊ အလိုအလျောက် စွမ်းရည် (ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ အရေခွံလဲခြင်း) - အသက်အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရချိန်တွင်၊ ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကို ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးသည်။ ကြံ့ခိုင်မှု ၅ ဆုံးရှုံးမည်၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၁၄/၁၅။

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဂါထာ"၊ ဘုန်းကြီး အလုပ်အကိုင်အတွက် ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် စာအုပ်၊ လိုအပ်သော အဆင့် ၁၅။

မိုးပြာရောင် သရဖူ (အရည်အသွေးမြင့်) - လိုအပ်သော အဆင့် ၂၀၊ ကာကွယ်ရေး +၂၂၀၊ အလိုအလျောက် စွမ်းရည် (သတ္တဝါခပ်သိမ်း ကယ်တင်ခြင်း) - အသုံးပြုသူ၏ အမြင့်ဆုံး သွေးတန်း ၁၀% ကို စတေး၍ ပစ်မှတ်၏ အမြင့်ဆုံး သွေးတန်း ၂၀% ကို ပြန်လည်ပြည့်ဝစေသည်။ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၆၀ စက္ကန့်၊ ကြံ့ခိုင်မှု ၁၈/၂၀။

မိစ္ဆာစစ်သူကြီးအဆင့် မိစ္ဆာပီပီ ကျလာသော ပစ္စည်းများမှာ တကယ်ပင် များပြားလှပြီး ဆေးရည်၊ ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် စာအုပ်နှင့် လက်နက်ကိရိယာ နှစ်ခုတို့ ပါဝင်လေသည်။

စကားအပိုပြောမနေတော့ဘဲ ကျန်းလျိုသည် သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ ဤပစ္စည်းများအားလုံးကို သူ၏ သိုလှောင်နယ်မြေထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် အဝေးမှ ဇင်တရားရွတ်ဆိုသံများကို သဲ့သဲ့လေး ကြားလိုက်ရ၏။ မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော်မှ ဆရာတော်ကြီးများ ကယ်ဆယ်ရန် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ပုံရလေသည်။

လျှပ်စီးကျားသစ်က မိစ္ဆာစစ်သူကြီး၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသချိန်မှစ၍ ၎င်းသေဆုံးသွားချိန်အထိ အဖြစ်အပျက်များစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော်လည်း အားလုံးပေါင်းမှ နှစ်မိနစ်ကျော်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။ မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော်မှ ဆရာတော်ကြီးများ ရောက်ရှိလာမှုမှာ တကယ်ပင် လျင်မြန်လှပေသည်။

သို့သော်လည်း မတ်တတ်ရပ်ရန် ရုန်းကန်နေရပြီး ယိမ်းယိုင်နေသော မိစ္ဆာမလေးကို ကြည့်ကာ ကျန်းလျိုသည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်နယ်မြေထဲမှ ယခုလေးတင် ရရှိထားသော အဆင့်မြှင့် ကုသရေးဆေးရည်ကို လှမ်းပစ်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဒီဟာသောက်ပြီး မြန်မြန်သွားတော့... အခုမသွားရင် တခြားဆရာတော်ကြီးတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ နင် လွတ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

***

အပိုင်း(၆၆)

ကျန်းလျို လှမ်းပစ်ပေးလိုက်သော အဆင့်မြှင့် ကုသရေးဆေးရည်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် မိစ္ဆာမလေးက သူ့ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ဆေးရည်အားလုံးကို သောက်ချလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပိုမိုသက်သာလာပြီး သွေးတန်းမှာလည်း ၃၅% ခန့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတော့၏။

ဒဏ်ရာရနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်မှု မရှိတော့ချေ။

"နောင်တော် ရွှမ်ကျန်း... ရှင်က တကယ့်ကို လူရိုးလူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ..."

ဒဏ်ရာများ သက်သာလာသည်ကို ခံစားရင်း မိစ္ဆာမလေးက ကျန်းလျိုအား ပြောလိုက်၏။

"တော်စမ်း... ငါတို့ဆီမှာတော့ လူရိုးလူကောင်း နာမည် အပေးခံရတာက သနားခံရတာနဲ့ တူတယ်... တစ်ယောက်ယောက်ကို ကျိန်ဆဲတာ၊ စော်ကားတာနဲ့တောင် ဆင်တူသေးတယ်..."

မိစ္ဆာမလေးထံမှ 'လူကောင်းကတ်' အပေးခံလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းလျိုက အနည်းငယ် စိတ်အိုက်သွားသောဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ဇင်တရားရွတ်ဆိုသံများ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ မိစ္ဆာမလေးက ရုတ်တရက် အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြုံးစိစိလုပ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားတော့၏။ သို့သော် သူမ၏ အသံက အဝေးမှနေ၍ လွင့်ပျံလာလေသည်။

"တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ... ကျွန်မတို့ မိစ္ဆာဂူမှာလည်း အဲဒါက ကျိန်ဆဲတာ ဒါမှမဟုတ် စော်ကားတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ... ဟီးဟီးဟီး..."

"အဲဒါကြောင့် ငါပြောတာပေါ့... ကလေးဆိုးတွေက အရမ်းကို စိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းတာပဲ..."

ရက်အနည်းငယ် အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် မိစ္ဆာမလေး၏ နောက်ပြောင်တတ်သော အပြုအမူကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းလျိုက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါလိုက်မိလေသည်။

ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် မိစ္ဆာမလေးသည် သူ့အပေါ် သတိထားစောင့်ကြည့်နေမှုများကို လုံးဝ လွှတ်ချလိုက်ပြီဖြစ်သောကြောင့် ဤသို့ ပြုမူခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျန်းလျို နားလည်လိုက်လေသည်။

မိစ္ဆာမလေး ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများမှာ လွန်စွာ မြင့်မြတ်ပြီး တောက်ပစွာ လင်းလက်လာတော့၏။

လုံဟိုင်ဆရာတော် ကိုယ်တိုင် ကျန်းလျို၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။

...

သတိပေးချက် - အတွေ့အကြုံမှတ် ၂ မှတ် ရရှိသည်။

သတိပေးချက် - အတွေ့အကြုံမှတ် ၂ မှတ် ရရှိသည်။

သတိပေးချက် - အတွေ့အကြုံမှတ် ၂ မှတ် ရရှိသည်။

...

တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ရင်း ကျန်းလျိုသည် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ သိုင်းပညာ၏ ဒုတိယအဆင့်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေ၏။ စနစ်၏ သတိပေးချက်များ ဆက်တိုက်ပေါ်ထွက်လာပြီး အတွေ့အကြုံမှတ် ရရှိသည့်နှုန်းမှာ အတိအကျ နှစ်ဆတိုးလာခဲ့သည်။

ပထမအဆင့် ကျင့်စဉ်ကမူ ၁၀ စက္ကန့်လျှင် အတွေ့အကြုံမှတ် ၁ မှတ်သာ ရရှိစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အဆင့် ၁၃ သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကျန်းလျို၌ ကျွမ်းကျင်မှတ် ၂ မှတ် အတိအကျ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ထိုအမှတ်များကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ၏ ဒုတိယအဆင့်ကို သင်ယူခဲ့လေသည်။

ကျန်းလျိုအတွက်မူ တိုက်ပွဲဝင်ပြီး အဆင့်မတင်ဖြစ်သော နေ့ရက်များတွင် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် တစ်နာရီလျှင် အတွေ့အကြုံမှတ် ၇၀၀ ခန့် ရရှိနိုင်သောကြောင့် မဆိုးလှဟု သူ သတ်မှတ်ထားမိသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ခန်းမဆောင်၌ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် ဒဏ်ရာရနေသော ကျန်းလျို နှင့် တောက်ကျိကို လုံဟိုင်ဆရာတော်က ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် သုံးရက်တိုင်တိုင် ကုန်လွန်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

နေမင်းကြီး တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာချိန်တွင် ကျန်းလျိုသည် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကိုယ်လက်သန့်စင်ကာ နံနက်စာစားရန် စားသောက်ဆောင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော တပည့်များက ကျန်းလျိုအား ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြ၏။ ဗုဒ္ဓတပည့်တော်တစ်ပါး၏ အမာရွတ် ဆယ့်နှစ်ခုနှင့်အတူ သူသည် ဗောဓိသတ်ဝင်စားသူဖြစ်ကြောင်း မည်သူကမျှ သံသယမဝင်ရဲကြချေ။

စားသောက်ဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် အခန်းတွင်းသို့ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ တောက်ကျိနှင့် လုံဟိုင်ဆရာတော်တို့ အတူတကွ စားသောက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဆရာနှင့်တပည့် နှစ်ဦးသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြပုံရ၏။ ကျန်းလျိုသည် ဆန်ပြုတ်တစ်ပန်းကန်နှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ပေါက်စီနှစ်လုံးကို ယူကာ သူတို့အနီးသို့ သွားရောက်လိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး… မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ တော်တော်လေး သက်သာသွားတဲ့ပုံပဲ...."

ကျန်းလျိုသည် ဒဏ်ရာရထားသည့် လက္ခဏာ တစ်စက်မျှ မကျန်တော့သော တောက်ကျိ၏ ပန်းနုရောင် ပါးပြင်များကို ကြည့်ကာ သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"နောင်တော် ရောက်လာတာ အတော်ပဲ...."

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ခန်းမဆောင်တွင် အတူတကွ ဒုက္ခခံခဲ့ရပြီးနောက် တောက်ကျိနှင့် ကျန်းလျိုတို့၏ သံယောဇဉ်မှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့လေသည်။

"ခုနလေးတင် ဆရာတော်က ပြောနေတာ… မကြာသေးခင်က ချန်အန်းမြို့တော် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မိစ္ဆာတွေ သောင်းကျန်းနေတယ်တဲ့.... ပြည်သူတွေကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော်က တပည့်တွေကို မိစ္ဆာ‌တွေ နှိမ်နင်းပြီး မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ရှင်းလင်းဖို့ စီစဉ်ပေးမယ်လို့ ဆိုတယ်...."

မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော်၌ ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံကို ကျင့်ကြံရင်း သုံးရက်တိုင်တိုင် အချိန်ဖြုန်းပြီးနောက် ရှေ့တန်းထွက်ကာ အဆင့်တင်နိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းလျို၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကာ လုံဟိုင်ဆရာတော်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လုံဟိုင်ဆရာတော်သည် ကျန်းလျို၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုသော စိတ်အားထက်သန်မှုကို အံ့အားသင့်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်၏။

"ရွှမ်ကျန်းဆရာတော်… မင်း ရောက်လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ.... ချန်အန်းမြို့တော်ရဲ့ အနောက်ဘက် လီနှစ်ရာအကွာမှာ ရေနဂါးမင်း တစ်ကောင် သောင်းကျန်းနေတဲ့ မြစ်ကြီးတစ်စင်း ရှိတယ်.... ပြီးတော့ အရှေ့ဘက် လီသုံးရာအကွာက ဖူတူတောင်မှာတော့ တောအုပ်တွေထဲ ဟိန်းဟောက်နေတဲ့ သွေးကျားမင်း ရှိနေတယ်...."

"ဒီမိစ္ဆာကြီး နှစ်ကောင်ကြားက ပဋိပက္ခတွေက ပိုဆိုးလာပြီး မိစ္ဆာတွေ နေရာအနှံ့ သောင်းကျန်းလာလို့ လီရာချီ ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ လူအများအပြား ဒုက္ခရောက်နေကြတယ်.... ဒါကြောင့် ထန်ဧကရာဇ်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းဖို့နဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ နိုင်ငံတစ်ဝန်းက ကျင့်ကြံသူတွေကို ဆင့်ခေါ်ထားတယ်...."

မိစ္ဆာဘုရင်များ…

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းလျိုတစ်ယောက် ရင်ထဲ၌ အသက်ရှူမှားသွားရလေသည်။ မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ် အဆင့်ရှိသော သတ္တဝါများကိုပင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲလှသည်ဖြစ်ရာ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး အဆင့်များဆိုလျှင် ပြောဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားသော မိစ္ဆာစစ်သူကြီး လျှပ်စီးကျားသစ်ကပင် သူ့ကို အသေသတ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ယခုတော့ မိစ္ဆာဘုရင်များပင် ရှိနေပြီတဲ့လား...။

ကျန်းလျိုသည် ကျင်းဆန်းကျောင်းတော် တွင်လည်း မိစ္ဆာ များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး တစ်ကောင်မက ရှိခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ရှေးခေတ်ကာလ၏ အစဦးကမ္ဘာတွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ များပြားလှသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မိစ္ဆာ များလည်း များပြားကြောင်း ကျန်းလျို သိထားသော်လည်း ဤ မဟာထန်နိုင်ငံ နယ်မြေအတွင်း လီငါးရာခန့်သာ ကွာဝေးသော နေရာ၌ မိစ္ဆာကြီး နှစ်ကောင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။ ထို့ပြင် တစ်ကောင်က အရှေ့၊ တစ်ကောင်က အနောက်တွင်ရှိပြီး ချန်အန်းမြို့တော် က အလယ်တွင် ရှိနေသည်တဲ့လော။

"ဆရာတော်ကြီး… မဟာထန်နိုင်ငံ နယ်နိမိတ်ထဲမှာ မိစ္ဆာတွေ အများကြီး ရှိနေတာလား...."

ကျန်းလျိုသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး မဟာထန်နိုင်ငံ အတွင်းရှိ အခြေအနေများကို သေချာစွာ နားမလည်သေးကြောင်း သဘောပေါက်သွားကာ အမြန် မေးလိုက်၏။

"ငါတို့ မဟာထန်နိုင်ငံက ကောင်းကင်ဘုံအောက်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နိုင်ငံတော်ပဲ.... မိစ္ဆာတွေ များပြားပေမယ့် ကျင့်ကြံသူတွေက ပိုပြီး များပြားလှလို့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုသေးတယ်.... ဒါက စိုးရိမ်စရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး.... မဟာထန်နိုင်ငံရဲ့ အပြင်ဘက် ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ နိုင်ငံငယ်လေးတွေမှာတော့ အခြေအနေက ပိုဆိုးရွားတယ်...."

"တချို့နိုင်ငံတွေမှာဆို တော်ဝင်မိသားစုတွေတောင် မရှိကြဘူး… မိစ္ဆာတွေက ပေါ်တင်ပဲဖြစ်ဖြစ်… လျှို့ဝှက်ပြီးပဲဖြစ်ဖြစ် ထိန်းချုပ်ထားကြတယ်.... သာမန်ပြည်သူတွေကတော့ အင်မတန် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေကြရတယ်...."

ကျန်းလျို၏ မေးခွန်းကို လုံဟိုင်ဆရာတော်က ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ဖြေကြားပေးလိုက်လေသည်။

ဤရှင်းပြချက်ကြောင့် ကျန်းလျိုတစ်ယောက် သူ့ဘာသာ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိတော့သည်။

အခြားအကြောင်းအရာများကို ဖယ်ထား၍ အနောက်အရပ်သို့ ခရီးသွားမှတ်တမ်း ဇာတ်လမ်းပါ အခြေအနေများကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ကျား၊ သမင်နှင့် သိုး မိစ္ဆာသုံးကောင်သည် နိုင်ငံတော်ပုရောဟိတ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ အဝါရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာက နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ မင်းသမီးကို ပြန်ပေးဆွဲသွားခဲ့ကာ အချို့သော ဘုရင်များကို ရေတွင်းထဲ တွန်းချခဲ့သည်။ မိစ္ဆာများက ထီးနန်းလုယူခဲ့ကြသလို ခြင်္သေ့ကုလားအုတ် နိုင်ငံတော်သည်လည်း ရေတွက်၍မရနိုင်သော မိစ္ဆာများ စုဝေးနေပြီး အမှန်တကယ် မိစ္ဆာတို့ ကြီးစိုးသည့် နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုနိုင်ငံများတွင် မိစ္ဆာများ၏ သောင်းကျန်းမှုဒဏ်မှ ဧကရာဇ်များပင်လျှင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

"မဟာထန်နိုင်ငံ နယ်နိမိတ်အတွင်းမှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ လုံလောက်တယ်ဆိုမှတော့ ဘာဖြစ်လို့ သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပြီး သာမန်ပြည်သူတွေအတွက် ငြိမ်းချမ်းတရားမျှတတဲ့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ဖန်တီးမပေးရတာလဲ...."

စိတ်ထဲတွင် သံသယဖြစ်လာသဖြင့် ကျန်းလျိုက ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်၏။

"တာ့ယွီ ရေဘေးကို နှိမ်နင်းတုန်းက ပိတ်ဆို့တာမျိုး မလုပ်ဘဲ ရေစီးကြောင်းဖော်ပြီး ရှင်းလင်းခဲ့တာကွယ့်.... ရွှမ်ကျန်း… ဒီ မိစ္ဆာတွေက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတယ်လို့ မင်း ထင်လဲ...."

လုံဟိုင်ဆရာတော်သည် ဗုဒ္ဓဂါထာကို တိုးတိုးရွတ်ဆိုလိုက်ရင်း မေးခွန်းပြန်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းလျိုသည် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"တောင်တောနေ ဝိညာဉ်တွေ၊ တောရိုင်း မိစ္ဆာတွေ၊ အပင်တွေနဲ့ ကျောက်စိမ်း၊ သံမဏိတွေတောင်မှ နေနဲ့ လရဲ့ အနှစ်သာရတွေကို စုပ်ယူပြီးနောက်မှာ မိစ္ဆာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတယ်လို့ တပည့်တော် ကြားဖူးပါတယ်...."

"မှန်တယ်… ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးက မိစ္ဆာဖြစ်လာနိုင်တာပဲ… တောင်ပေါ်က တိရစ္ဆာန်တွေပဲဖြစ်ဖြစ်…သစ်ပင်တွေပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့.... ကဲ ပြောစမ်းပါဦး…အဲဒါတွေ အားလုံးကို ဘယ်လိုလုပ် အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်လို့ ရနိုင်မှာလဲ.... သစ်ပင်တွေ အကုန်လုံးကို ခုတ်လှဲပစ်ပြီး… တိရစ္ဆာန်တွေ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်ရမယ်လို့ ပြောချင်တာလား...."

လုံဟိုင်ဆရာတော်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ရှင်းပြလေတော့သည်။

***