အခန်း (၇၁-၇၂)

အပိုင်း (၇၁)

ဖူထူတောင်၌ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ပွဲကြီးမှာ အရှိန်အဟုန် ပြင်းစွာ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သားရဲခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ်များရှိကြသော မိစ္ဆာစစ်သူကြီး အများအပြားမှာ အံ့မခမ်း စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ခန်းမဆောင်မှ လျှပ်စီးကျားသစ်ထက် အနည်းငယ်မျှပင် အားနည်းခြင်းမရှိဘဲ ပို၍ပင် အစွမ်းထက်နေနိုင်သေးသည်။

ရေနေမိစ္ဆာမျိုးနွယ်မှ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး သုံးဦးသည် ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ထူးဆန်းသော ပုလဲတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။ ထိုပုလဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများစွာသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကြိုးမျှင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်အား ရစ်ပတ်တုပ်နှောင်လိုက်တော့၏။

မဟာမိစ္ဆာကြီး သုံးဦးသည် ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်သော်လည်း ဤပုလဲ၏ စွမ်းအားဖြင့် ဆရာတော်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို လုံလောက်စွာ ဟန့်တားနှောင့်ယှက်ထားနိုင်လေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဖူထူတောင်မှ မဟာမိစ္ဆာကြီး သုံးဦးကလည်း ဓားကိုင်အဘိုးအိုကို ဟန့်တားနှောင့်ယှက် နေကြလေသည်။

ပိုမိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို ဓားကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ပို၍ ထက်မြက်လှသောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ဓားကိုင်အဘိုးအိုသည် ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်ထက် သာလွန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့လေသည်။ မဟာမိစ္ဆာကြီး သုံးဦးက ဟန့်တားထားသော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနည်းငယ်မျှသာ နှောင့်ယှက်နိုင်ခဲ့၏။

လက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်နှင့် ဓားအလင်းတန်းများ မိုးရွာချသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး အနီးအနားရှိ ကျားမိစ္ဆာနှင့် ဆိတ်မိစ္ဆာ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဓားနှင့်အတူ ပေါင်းစပ်သွားကာ မိစ္ဆာသုံးဦး၏ ဝိုင်းရံထားမှုကို ထိုးဖောက်ထွက်ခွာသွားတော့၏။

မိစ္ဆာစစ်သူကြီး ရွှမ်းရွှဲ့မှာ နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ သူက ဓားကိုင်အဘိုးအိုကို တားဆီးချင်သော်လည်း မည်သို့တားဆီးနိုင်မည်နည်း။ ပြင်းထန်သော ဓားအလင်းတန်းက ပြတ်ရှဒဏ်ရာတစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး ပြင်းထန်လှသော ဓားချီစွမ်းအင်များက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဖျက်ဆီးပစ်တော့သည်။

ဓားကိုင်အဘိုးအိုသည် ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်ကို တစ်ချက်မျှသာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုဘုန်းတော်ကြီးမှာ ဟန့်တားခံနေရကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူသည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ဖူထူတောင်ထိပ်ဆီသို့ ရှေ့ဆောင်၍ တည့်မတ်စွာ တက်လှမ်းသွားလေတော့သည်။

…

ထိုအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များကြားရှိ တိုက်ပွဲများကိုမူ ကျန်းလျိုသည် တစ်ချက်မျှသာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သိပ်ဂရုမစိုက်နေတော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယခုအခါ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားမှာ အားမနည်းတော့သော်လည်း မိစ္ဆာစစ်သူကြီး အဆင့်ရှိသော တိုက်ပွဲများတွင်မူ သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

သူသည် မိစ္ဆာနှင်တောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ တောက်ကျိနှင့် ကောင်းယန်တို့က သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေကြပြီး သူတို့သုံးဦးသည် အဖွဲ့ပုံစံဖြင့် လှုပ်ရှားကာ မိစ္ဆာသတ္တဝါများနှင့် မိစ္ဆာစစ်သည်များကိုသာ အဓိက ပစ်မှတ်ထား၍ တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

ကောင်းယန်သည် သွေးကြောပွင့်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး အဆင့် ၁၀ မှ ၂၀ ကြားခန့်တွင် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရ၏။ တောက်ကျိမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုအဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်တော့မည်ဖြစ်ရာ အဆင့် ၂၀ ဝန်းကျင်ခန့်တွင် ရှိလောက်ပြီး ကျန်းလျိုမှာမူ အဆင့် ၁၃ တွင် ရှိနေလေသည်။

သူတို့သုံးဦး ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြသောအခါ မိစ္ဆာစစ်သည်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အခက်အခဲ သိပ်မရှိလှချေ။ သာမန်မိစ္ဆာများကိုဆိုလျှင်မူ အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးသုတ်သင်နိုင်ကြလေသည်။

ကောင်းယန်က ကျန်းလျို၏ဘေးတွင် ရှိနေပြီး သူမ၏ ကြာပွတ်ရှည်ကို ရမ်းကာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပျံလွှားဓားမြှောင်များကို ပစ်လွှတ်လျက် သူမ၏ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော သိုင်းပညာစွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ပြသနေလေသည်။ တောက်ကျိသည်လည်း ကျန်းလျို၏ဘေးမှ မခွာဘဲ ရဟန္တာ တင်းပုတ် ဖြင့် အနီးကပ် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေသည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်များမှာ တည်ငြိမ်လှကာ မိုးပြာရောင် သရဖူ ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည် အထောက်အပံ့ပါ ပါဝင်နေသောကြောင့် မိစ္ဆာစစ်သည်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် အင်အားမျှတလွန်းနေလေသည်။

သူတို့၏ အဖွဲ့လိုက် လှုပ်ရှားမှုအောက်တွင် မိစ္ဆာသတ္တဝါများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သူတို့သုံးဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးသွားကြသည်။ ကျန်းလျိုအတွက် အတွေ့အကြုံမှတ် အများအပြားကို ရရှိစေခဲ့လေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပစ္စည်းတစ်ခု၊ နှစ်ခုခန့် ထွက်ကျလာတတ်ပြီး၊ သူ၏ သိုလှောင်နယ်မြေထဲသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သို့သော်လည်း အကြိတ်အနယ် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းလျိုသည် ထိုပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

ဖူထူတောင်တစ်ခုလုံးမှာ စစ်မြေပြင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ တောင်တစ်ဝက်တွင် အင်အားစုသုံးစု အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေကြသကဲ့သို့ တောင်ထိပ်တွင်လည်း သုံးပွင့်ဆိုင် တိုက်ပွဲကြီး ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေလေသည်...

အသိပေးချက် - အတွေ့အကြုံမှတ် ၂၂၀ ရရှိပါသည်။

အသိပေးချက် - အတွေ့အကြုံမှတ် ၄၈၀ ရရှိပါသည်၊ ကုသရေးဆေးရည် ရရှိပါသည်။

အသိပေးချက် - အတွေ့အကြုံမှတ် ၃၃၀ ရရှိပါသည်။

အသိပေးချက် - အဆင့် ၁ ဆင့် မြင့်တက်သွားပါသည်၊ လက်ရှိအဆင့် ၁၄။

...

ဂိမ်းစနစ်၏ အသိပေးချက်များ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ကျန်းလျို၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာပီတိများ ပြည့်လျှံသွားလေသည်။ အမှန်ပင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော စစ်မြေပြင်ကြီးက အတွေ့အကြုံမှတ်များကို အရမြန်ဆုံး ရရှိစေသည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကို တရားထိုင်ရွတ်ဆိုခြင်းက တစ်နာရီလျှင် အတွေ့အကြုံမှတ် ၇၀၀ ခန့် ရရှိနိုင်သော်လည်း စစ်မြေပြင်ပေါ်ရှိ သတ်ဖြတ်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ နှေးကွေးလှပေသည်။

အချိန်အကြာကြီး မသတ်ဖြတ်ရသေးခင်မှာပင် သူသည် အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၀,၀၀၀ ကျော်အထိ စုဆောင်းမိသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းလျို၏ အဆင့်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် မြင့်တက်သွားခဲ့လေပြီ။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ခန်းမဆောင် တွင် အဆင့် ၁၃ သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက သူနှင့် မိစ္ဆာမလေးတို့အပြင် အခြားသူများသည် လျှပ်စီးကျားသစ် အပါအဝင် မိစ္ဆာသတ္တဝါ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်နဂါး ဓမ္မတေးသံ ကို သုံးရက်တိုင်တိုင် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ယနေ့ စစ်မြေပြင်တွင် နောက်ထပ် အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၀,၀၀၀ ကျော်ကို ထပ်မံရရှိခဲ့လေသည်။

အားလုံးပေါင်းလိုက်ပါက အဆင့် ၁၄ သို့ ရောက်ရှိရန် အတွေ့အကြုံမှတ် ၄၀,၀၀၀ ခန့် လိုအပ်ခဲ့ပြီး အဆင့်တက်ရန် အမြန်နှုန်းမှာ တကယ်ပင် များစွာ နှေးကွေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်...

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော စစ်မြေပြင်ကြီးမှာ အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဦး အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတိုင်း ကျန်းလျိုက အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်မှုပေးစွမ်းနိုင်သည့် ဝရဇိန်ဂါထာ ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်ကို သုံးစွဲပေးခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ ဒဏ်ရာများ ပြင်းထန်သွားခဲ့ပါက ကုသပေးရန်အတွက် ကွမ်ယင် ဂါထာ စွမ်းရည်ကို ပစ်လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ ယင်းမှာ မလုံလောက်သေးလျှင်တောင် သူတို့တွင် သုံးစွဲရန် ကုသရေးဆေးရည် များ ရှိနေသေးလေသည်။

ထို့ကြောင့် နာရီဝက်ခန့် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင်၊ သူတို့သုံးဦး ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများမှာ ကြီးကြီးမားမား ပြင်းထန်ခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။

တိတိကျကျ တွက်ချက်မထားသော်လည်း သူ အဆင့် ၁၄ သို့ ရောက်ရှိသွားကတည်းက ကျန်းလျိုသည် အတွေ့အကြုံမှတ် ၂၀,၀၀၀ ခန့် ရရှိခဲ့မည်မှာ သေချာလှသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ စစ်မြေပြင်တွင် မိစ္ဆာများသာမက လူသားများစွာ၏ အလောင်းများလည်း ပြန့်ကျဲနေလေသည်။

ဤနေရာတွင် အသက်ဟူသည် မြက်ပင်များသဖွယ် သဘောထားခံရကြောင်းကို အလွန်ထင်ရှားပေါ်လွင်စွာ ပြသနေလေသည်။

ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်သည်လည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိထားပြီး ကျန်းလျို၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ဆရာတော်၏ သွေးတန်းမှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို မြင်တွေ့နေရ၏။ထိုနည်းတူစွာပင် ဖူထူတောင်၏ မဟာမိစ္ဆာစစ်သူကြီး သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ဆိတ်မိစ္ဆာမှာလည်း ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ အလားတူပင် ရေနေမိစ္ဆာမျိုးနွယ်မှ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး တစ်ဦးမှာလည်း နဂါးကျားတောင်မှ တာအိုဘာသာဝင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

ဝုန်း...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖူထူတောင်ထိပ်ရှိ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး သုံးဦးတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ နိဂုံးချုပ်တော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။ သနားစရာကောင်းသော ကျားဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာလေသည်။

တောင်ခြေရှိ မိစ္ဆာများ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသောအခါ ကောင်းကင်ယံတွင် သွက်လက်စွာ လိမ်ကောက်ပျံသန်းနေသော အပြာရောင် ရေနဂါးတစ်ကောင်က ဧရာမ သွေးရောင် ကျားကြီးတစ်ကောင်ကို ပါးစပ်ဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ ကိုက်ချီထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထိုကျားမှာ ရေနဂါး၏ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ပုတ်လွှင့်ပစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မည်သည့်နေရာသို့ ကျရောက်သွားကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း ရှိမရှိကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်တော့ချေ။

ကြမ်းကြုတ်သော ကျားကြီးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် လေထဲတွင် နဂါးဟောက်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ရေနဂါးမိစ္ဆာမင်းသည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့၏။

သို့ရာတွင် ရေနဂါးမိစ္ဆာမင်း၏ အနောက်တွင်တော့ တောက်ပလင်းလက်နေသော ဓားချီစွမ်းအင်တစ်ခုက ဇွဲမလျှော့ဘဲ ထက်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားလေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အောင်မြင်သွားပြီ… ငါတို့ ဆုတ်ခွာကြမယ်..."

နဂါးဟောက်သံနှင့်အတူ ရေနေမိစ္ဆာမျိုးနွယ် မိစ္ဆာသတ္တဝါများက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ကြေညာလိုက်ကြပြီး တောင်အောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

တောင်ထိပ်ရှိ တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ တောင်တစ်ဝက်တွင်တိုက်ခိုက်နေကြသူများအတွက်လည်း ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ချေ။

ရေနေမိစ္ဆာမျိုးနွယ် မိစ္ဆာများ ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖူထူတောင်မှ မိစ္ဆာများက တစ်နေရာတည်းတွင် စုရုံးလိုက်ကြပြီး လူသားကျင့်ကြံသူများကို ဂနာမငြိမ်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။

အကြောင်းရင်းတစ်ခုက ယခုအချိန်တွင် တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲသင့် မဆင်နွှဲသင့် သေချာမသိခြင်းဖြစ်သည်။အခြားတစ်ချက်မှာ ကျားမိစ္ဆာမင်း၏ အခြေအနေမှာ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။ ကျားမိစ္ဆာမင်းမှာ ရှုံးနိမ့်သွားပုံပေါ်သောကြောင့် ဖူထူတောင်မှ မိစ္ဆာများတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ လုံးဝ ကင်းမဲ့နေခဲ့လေပြီ။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးနှင့် အဆိုးအညစ် ဖယ်ရှားရေးကို အပြီးတိုင် လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် ဤမျှအထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ ဖူထူတောင်မှ မိစ္ဆာများမှာ ခုခံနိုင်စွမ်း သိပ်မရှိတော့ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။ လူသားကျင့်ကြံသူများကလည်း ဤမျှနှင့် ရပ်တန့်သွားရန် မကျေနပ်နိုင်ကြဘဲ ပြန်လည်စုရုံးကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကြလေသည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် လေးလံသော ခြေသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သွေးသံရဲရဲဖြစ်နေသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ကျားတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်း၏ အမြီးမှာ လုံးဝ ပြတ်ထွက်နေပြီး မျက်စိတစ်ဖက်လည်း ကန်းနေလေသည်။ သို့သော် ကျန်ရှိနေသော မျက်လုံးတစ်ဖက်တွင် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး လူတိုင်းအား ကျောချမ်းသွားစေမည့် ရက်စက်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

"ဒီနေ့ မင်းတို့ လူသားတွေအားလုံး သေရမယ်..."

***

အပိုင်း(၇၂)

"ဒီနေ့ မင်းတို့ လူသားတွေအားလုံး သေရမယ်..."

သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းက အမုန်းတရားများ ပြည့်လျှံနေသော ဟိန်းဟောက်သံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ အကယ်၍ လူသားများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းသာ မရှိခဲ့ပါက တရားမျှတသော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် သူက ရေနဂါးမိစ္ဆာမင်းကို မည်သို့လုပ် ရှုံးနိမ့်နိုင်မည်နည်း။ ကျားဇီသစ်သီးကို ရေနဂါးမိစ္ဆာမင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တူးယူသွားနိုင်မည်နည်း။

ကျားဇီသုံးခေါက်စာ သက်တမ်းကို တိုးစေနိုင်သော မသေမျိုးသစ်သီးမှာ သူ ဆက်လက်အသက်ရှင်သန်နိုင်ရေး အတွက် မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ရုံသာမက မိစ္ဆာမင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားနိုင်ရန် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ယခု ထိုအရာကို လုယူခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ အမျက်ဒေါသနှင့် အမုန်းတရားတို့က အသိဉာဏ်ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေပြီ ဖြစ်သည်။

သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည့် ၎င်း၏ မျက်လုံးများက လူသားများအားလုံးအပေါ်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်နေ၏။ ရေနေမိစ္ဆာမျိုးနွယ်များအားလုံး ထွက်ပြေးသွားကြပြီဖြစ်ရာ သွေးကျား မိစ္ဆာမင်း၏ ဒေါသများကို ဤလူသားများအပေါ်သို့သာ ပုံချရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"တောက်ကျိ... ရွှမ်ကျန်း... မင်းတို့ မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြတော့..."

ထိုအချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်က ကျန်းလျိုနှင့် တောက်ကျိတို့အား တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရန် တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

သွေးကျား မိစ္ဆာမင်း၏ အခြေအနေမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားနေပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့ကာ ရူးသွပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို ဖန်ဟိုင်ဆရာတော် မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ရူးသွပ်သွားသော မိစ္ဆာမင်းတစ်ပါး၏ အကျိုးဆက်များမှာ မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်ချေ။

ကျန်းလျိုနှင့် အခြားသူများအား တိုးတိတ်စွာ ပြောပြီးနောက် ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်သည် လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာများကို ယာယီဖိနှိပ်ထားကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ထွက်သွားလေသည်။

"အောမီတော်ဖော... ကျားမိစ္ဆာမင်း... ဒကာတော် ရေနဂါးမိစ္ဆာမင်းနဲ့ မင်းတို့ကြားက ပဋိပက္ခရဲ့ အကြောင်းရင်းကို ငါကိုယ်တော် မသိပေမယ့်… အခု အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်နေပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ သတ်ဖြတ်မယ့် ဓားကို ချထားဖို့ ငါကိုယ်တော် အကြံပေးပါရစေ... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ဒီမှာရှိတဲ့ သူတွေအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ထန်ဧကရာဇ်က မင်းကို ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်တဲ့အပြင် ကျုံးနန်တောင်၊ နဂါးကျားတောင်နဲ့ ငါတို့ မဟာဗုဒ္ဓကျောင်းတော် ကလည်း ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အဲဒီအခါကျရင် ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လောက်ပဲ ကျယ်ပြောနေပါစေ မင်းအတွက် နေစရာ နေရာကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်၏ စကားများမှာ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသော်လည်း ယုတ္တိရှိလှပေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံသူကြီးများနှင့် မိစ္ဆာမင်းများ၏ အင်အားစုများသည် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းဖြင့်သာ ပဋိပက္ခဖြစ်လေ့ရှိပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းထားကြလေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်မှာ အခြားအချိန်များနှင့် မတူတော့ချေ။ ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းက သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွားဖြူဖြူကြီးများကို ပေါ်လွင်အောင် ဖြဲပြကာ ပြုံးလိုက်၏။

"ငါက ကျားဇီသစ်သီးကို စောင့်ရှောက်ပြီး နောက်ထပ် ကျားဇီတစ်ခေါက်စာ သက်တမ်းတိုးဖို့ မျှော်လင့်နေခဲ့တာ... မင်းတို့သာ ငါ့ရဲ့ ဖူထူတောင်ကို လာမတိုက်ခိုက်ဘူးဆိုရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအခြေအနေကို ရောက်ရမှာလဲ... အခုကျမှ ငါ့ကို ဓားချထားဖို့ လာပြောနေတယ်ပေါ့..."

"ဟားဟားဟား... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့သက်တမ်းကလည်း တိုတောင်းနေပြီပဲ... တကယ်လို့ ဒီနေ့ မင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီး တစ်နေ့နေ့ကျရင် မင်းတို့ ကတုံးတွေရဲ့ နှိမ်နင်းမောင်းထုတ်တာကို ခံရမယ်ဆိုရင်တောင်မှ ငါ အရှုံးမရှိသေးဘူးကွ..."

ကျားဇီသစ်သီး...

သွေးကျား မိစ္ဆာမင်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။

မရေမတွက်နိုင်သော ရတနာများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဤလောကကြီးတွင် မည်သည့်ရတနာက အဖိုးတန်ဆုံး ဖြစ်မည်နည်း။ အသက်ကို ရှည်စေနိုင်သော အရာများသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သေမျိုး ရုပ်ခန္ဓာရှိသည့် မိမိတို့အကြောင်းကို ထည့်မပြောလျှင်တောင် ကောင်းကင်ယံမှ နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓများပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော ရတနာများကိုလိုလားတောင့်တကြသည်ပင်တည်း။

သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းနှင့် ရေနဂါးမိစ္ဆာမင်းတို့က အခြားသူများ ကျားဇီသစ်သီးအကြောင်း သိသွားမည်ကို မလိုလားဘဲ တောင်ထိပ်တွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ချေ။ ရေနဂါးမိစ္ဆာမင်း ထွက်ပြေးသွားသော်လည်း ဓားကိုင်အဘိုးအိုက အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဇွဲမလျှော့ဘဲ လိုက်သွားခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ချေ။ ထိုနည်းတူစွာပင် ယခုအခါ သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါး ရဲစွမ်းသတ္တိများ ပြည့်နှက်နေသည်မှာလည်း အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

"တပည့်တို့..."

အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်လျှံနေသော သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းသည် လူတိုင်း အံ့အားသင့်နေရန် အချိန်မပေးတော့ချေ။ သွေးကျားတစ်ကောင်၏ ပုံစံဖြင့်ပင် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကာ…

"ငါက မင်းတို့ကို လူ့အသက်ကို အန္တရာယ်မပေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် လူသားတွေကို မစားဖို့ အမြဲတမ်း တားမြစ်ခဲ့တယ်... ဒါပေမယ့် ဒီနေ့တော့ ဒီလူသားတွေက ငါတို့ကို သတ်ဖို့ တောင်ပေါ်ကို တက်လာကြတယ်... ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ဖူထူတောင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ အားလုံးကို ပယ်ဖျက်တယ်..."

"သတ်ကြ..."

သွေးကျား မိစ္ဆာမင်း အသက်ရှိနေသဖြင့် ဖူထူတောင်မှ မိစ္ဆာများမှာ သူတို့၏ ကျောရိုးကို ပြန်လည်ရှာတွေ့သွားသည့်ပုံ ပေါ်လေသည်။ အရှင်မင်းကြီး အမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တောင်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာများက အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး လူသားများထံသို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ခုန်အုပ်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းက ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်လိုက်၏။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ဒဏ်ရာရနေကြသော်လည်း သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းက ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်ထက် ပို၍ အစွမ်းထက်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ကျားလက်ဖဝါးရှိ အရိုးကျိုးနေမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းသည် ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်၏ ဓမ္မရတနာကို ရိုက်ဖယ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မေးရိုးများဖြင့် ဆရာတော်၏ လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက် ကိုက်ခဲလိုက်ကာ ခြေလက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။ ယခုအခါ အရူးအမူး ဖြစ်နေသော သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းသည် အသက်ကို အသက်ချင်း လဲလှယ်မည့် ကြမ်းကြုတ်မှုမျိုးဖြင့် တိုက်ခိုက်နေတော့၏။

မိစ္ဆာမင်း၏ ရူးသွပ်မှုက အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်နှလုံးကို ခဏတာမျှ လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။

ပြေး...

ရူးသွပ်နေသော မိစ္ဆာအုပ်စုတစ်စုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အထူးသဖြင့် သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းက သူသေကိုယ်သေ တိုက်ခိုက်နေသည့် အနေအထားမျိုး ဖြစ်နေသောကြောင့် လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားပြီး မိမိ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အသီးသီး လှည့်ပြေးကြတော့သည်။

"ကျန်းလျို... ငါတို့လည်း ထွက်ပြေးသင့်တယ်..."

စကားပုံမှာ ဆိုထားသလိုပင် စစ်တပ်တစ်ခု ပြိုကွဲသွားသောအခါ လူ့စွမ်းအားဖြင့် ပြန်လည်ဆယ်တင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ ကောင်းယန်က ခေါင်းလှည့်ကာ ကျန်းလျိုအား အရေးတကြီး ပြောလိုက်၏။

"မပြေးဘူး... ပြေးရင် သေချာပေါက် သေမှာပဲ... ငါ နေပြီး ကူညီမယ်... ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်က သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းကို သတ်နိုင်မှပဲ ငါတို့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိမယ်..."

မိစ္ဆာများကြားတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေသော ငှက်မျိုးနွယ်များ အများအပြား ပါဝင်နေပြီး မိစ္ဆာစစ်ဗိုလ်အဆင့်များမှာလည်း အနည်းအကျဉ်း မဟုတ်ချေ။ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွတ်မြောက်နိုင်မည်နည်း။ ကျန်းလျိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်နေလေသည်။

ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည်မှာ လေဟာနယ် ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အဆင့်သို့ ယခုလေးတင် ဝင်ရောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အရဆိုလျှင် ဆရာတော်က သွေးကျား မိစ္ဆာမင်းထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျကောင်း နိမ့်ကျနိုင်သော်လည်း သိပ်အများကြီး ကွာခြားနေခြင်း မရှိချေ။

ရှုံးနိမ့်ရန် သေချာသလောက်ဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ အထောက်အပံ့ဖြင့်ဆိုပါက အခြေအနေ တစ်မျိုးပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြား လွန်ဆွဲနေရချိန်တွင် ဤအရာကသာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်လေသည်။

"ကူညီမယ်... မိစ္ဆာမင်းနဲ့ လေဟာနယ် ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း အဆင့်က ကျင့်ကြံသူကြီးတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်ကူညီနိုင်မှာလဲ..."

ကျန်းလျို၏ စကားများကြောင့် ဘေးတွင်ရှိသော ကောင်းယန်နှင့် တောက်ကျိတို့မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

တိုက်ပွဲမှာ အရေးတကြီးဖြစ်နေပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် ကျန်းလျိုတွင် အသေးစိတ် ရှင်းပြနေရန် အချိန်မရှိချေ။

တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးအနေဖြင့် ဘုန်းကြီးအလုပ်အကိုင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သိပ်ပြီး ထူးခြားပြောစရာ မရှိလှပေ။ ဂိမ်းစနစ်မှ ပေးသော ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်များမှာလည်း သာမန်မျှသာဖြစ်နေသည်။ အဆင့် ၁ ဝစီပိတ်တရား အဆင့် ၅ ဝရဇိန်ဂါထာ၊ အဆင့် ၁၀ ကွမ်ယင် ဂါထာ...

ဤဂိမ်းစနစ်မှပေးသော ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် သုံးခုစလုံးမှာ အထောက်အပံ့ စွမ်းရည်များသာဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် လုံးဝ မပါဝင်ချေ။

သို့သော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဘုန်းကြီးအလုပ်အကိုင်၏ အထောက်အပံ့ပေးနိုင်စွမ်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်နေပြီး စွမ်းအားကွာဟချက်များကိုပင် အံတုနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်မှာ လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီး သူ၏ သွေးတန်းမှာလည်း ပို၍ပင် နိမ့်ကျသွားခဲ့သည်။ ကျန်းလျိုသည် အဆင့် ၁၄ သို့ တက်လှမ်းလိုက်စဉ်က ရရှိခဲ့သော ကျွမ်းကျင်မှတ်များကို ကွမ်ယင် ဂါထာသို့ ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက လက်ကို မြှောက်ကာ ကွမ်ယင် ဂါထာကို သုံးစွဲလိုက်ရာ အသက်ဓာတ်များ ပြည့်ဝနေသော စိမ်းလန်းသည့် အလင်းတန်းများက ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။

ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းမှ ဒဏ်ရာမှာ ချက်ချင်း အနာဖေးတက်သွားပြီး ဆရာတော်၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သွေးတန်းမှာလည်း အနည်းငယ် ပြန်လည်မြင့်တက်လာကာ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို အနည်းငယ် သက်သာရာရစေခဲ့သည်။

ကွမ်ယင် ဂါထာ (အလယ်အလတ်အဆင့်) - အမြင့်ဆုံး သွေးတန်း၏ ၁၅% ကို ပြန်လည်ပြည့်ဝစေသည်။ ပြန်လည်အသုံးပြုရန် စောင့်ဆိုင်းချိန် ၆၀၀ စက္ကန့်။

ရွှမ်ကျန်းက ထွက်မပြေးဘဲ သူတို့ရှိရာသို့ ပြေးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖန်ဟိုင်ဆရာတော်မှာ အံ့ဩခြင်းနှင့်အတူ စိုးရိမ်ပူပန်သွားသည်။ သူ့ကို အမြန်ဆုံး မောင်းထုတ်ချင်နေခဲ့၏။ သို့သော်လည်း လျှာဖျားသို့ ရောက်နေသော စကားလုံးများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် အာမေဍိတ်သံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ရွှမ်ကျန်း... ဒါက ဘယ်လို နတ်စွမ်းရည်မျိုးလဲ..."

***