အခန်း (၁၈၈)

အမှတ်မထင် ဖူးစာ

အပိုင်း ၁၈၈

ဒု-ညွှန်ကြားရေးမှူးအန်းသည် အတွင်းရေးမှူးဟူနှင့် အရင်းနှီးဆုံးဖြစ်သဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် သူ့ဘက်မှ ကာကွယ်ပြောဆိုခဲ့သည်။

ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ရာထူးလျှော့ချခံရခြင်းက အတွင်းရေးမှူးဟူ၏ ဘဝအတွက် အမည်းစက် ဖြစ်သွားစေမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ ရောက်မည့် နေရာသစ်တွင်လည်း အထင်သေးခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ၏ ပျက်ကွက်မှုများ အထူးသဖြင့် တောဟင်းသီးဟင်းရွက် လုပ်ငန်း ပျက်စီးသွားမှုကြောင့် မည်သို့ပင် အသနားခံစေကာမူ သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်တော့ပေ။

အများစုက အပြောင်းအလဲကို ထောက်ခံမဲ ပေးခဲ့ကြသည်။ ဒု-ညွှန်ကြားရေးမှူးအန်းအနေဖြင့် အများဆုံး လုပ်နိုင်သည်မှာ အတွင်းရေးမှူးဟူကို အခြေအနေ ပြန်လည် ကုစားနိုင်ရန် အကြောင်းကြားပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ ရှုပ်ထွေးမှုများ မဖြစ်စေရန် အတွင်းရေးမှူးထန်က လျင်မြန်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဒု-ညွှန်ကြားရေးမှူးအန်းက သတင်းပေးချိန်တွင် ပြောင်းရွှေ့မိန့်မှာ ထွက်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒေါသထွက်နေသော်လည်း အတွင်းရေးမှူးဟူမှာ ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းပြီး ထွက်သွားရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။ သူသည် နေရာသစ်တွင် အင်အားပြန်စုမည်ဟု ကျုံးဝါးသွားခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော မေးခွန်းမှာ သူ၏ ဆက်ခံသူ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဌာနအကြီးအကဲ သို့မဟုတ် ဒု-တာဝန်ခံ တစ်ဦးကို ရာထူးတိုးပေးလေ့ရှိသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေသော နေရာကို မည်သူမျှ မယူချင်ကြပေ။

စိုက်ပျိုးရေးစင်တာနှင့် သူတို့၏ စာချုပ်မှာ နောက်ထပ် တစ်နှစ် ကျန်သေးသဖြင့် နောက်နှစ်တွင်လည်း မှိုမျိုးစေ့များ ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ညည်းညူသံများကြားတွင် စိုက်ပျိုးရေးစင်တာနှင့် အဆက်အသွယ် ရှိသူတစ်ဦးကို ခန့်အပ်ရန် သဘောတူညီမှု ရခဲ့ကြသည်။ ထိုသူမှသာ ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်ဖာထေးနိုင်ပြီး နောင်တွင် မျိုးစေ့များ ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းတင်မကသေးဘဲ ခေါင်းဆောင်အသစ်နှင့်ဆိုလျှင် စင်တာအနေဖြင့် အတိတ်က ကိစ္စများကို မေ့ပျောက်ကာ ကောင်းမွန်သော လမ်းညွှန်မှုများ ပေးနိုင်ပြီး ထပ်

၍ ဆုံးရှုံးမှုများ မဖြစ်အောင် တားဆီးပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ပြဿနာမှာ ထိုကဲ့သို့သော သူကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ ချူမင်လီသည် စင်တာနှင့် အရင်းနှီးဆုံး ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို လွှတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့နောက် ချန်ရွှေ့မှ လူများကို စဉ်းစားကြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းမှ ဝါရင့်ဝန်ထမ်းဖြစ်သူ လျန်ကျုံးထင်ကို အကြံပြုသည်၊ သူသည် မှိုစိုက်ပျိုးခြင်းကို သေချာပေါက် နားလည်သူ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သူ မြို့နယ်အဆင့်ကို ရောက်တာ နှစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူးလေ"

အခြားတစ်ယောက်က ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။"သူ့ကို လျိုဟူရဲ့ အမြင့်ဆုံး ရာထူးကို တန်းပြီး တိုးပေးလိုက်ရင် လူတွေရဲ့ လေးစားမှုကို ရဖို့ သူ ရုန်းကန်ရလိမ့်မယ်။"

လျိုဟူရှိ ဌာနအကြီးအကဲများနှင့် ဒု-တာဝန်ခံများက သူ့ကို တွန်းလှန်ကြမည်ဖြစ်ရာ၊ မြို့နယ် သို့မဟုတ် ခရိုင်တွင် အခြေမခိုင်ဘဲ သူသည် နာမည်ခံ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

လျန်ကျုံးထင်မှာ ခရိုင်ဌာနမှလည်း မဟုတ်သဖြင့် သူ့ကို ပြောင်းရွှေ့ခြင်းက ဌာနအတွက်လည်း အကျိုးမရှိသလို အခွင့်အလမ်းသစ်များကိုလည်း မဖွင့်ပေးနိုင်ပေ။

"ကျွမ်းချီရှန်းကိုကော ဘယ်လိုလဲ"

အခြားတစ်ယောက်က အဆိုပြုခဲ့သည်။ "သူ့ထက် စိုက်ပျိုးရေးစင်တာနဲ့ ပိုရင်းနှီးတဲ့သူ မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ သူ့မှာ ခေါင်းဆောင်မှု အတွေ့အကြုံလည်း ရှိတယ်။"

အတွင်းရေးမှူးထန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "စင်တာက စတင်လည်ပတ်တာ နှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ။ သူ့ကို အခု ပြောင်းရွှေ့လိုက်တာက စောလွန်းသလိုပဲ။"

"ဘာလို့လဲ" အခြားတစ်ယောက်က ပြန်မေးခဲ့သည်။ "သူ အဲဒီမှာ အရမ်း ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ သူ့လို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူက ပိုပြီး အရေးကြီးတဲ့ နေရာမှာ ရှိသင့်တာပေါ့။"

"စင်တာရဲ့ အတိုင်းအတာက သူ့အတွက် သေးလွန်းပါတယ်။ စီမံခန့်ခွဲရတာလည်း လွယ်တယ်။ ဌာနထဲက တခြားတစ်ယောက်ကိုပဲ လွှတ်လိုက်လို့ ရတာပဲ။"

ယခုတစ်ခေါက်တွင် အတွင်းရေးမှူးထန် နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားခဲ့ပြီပင်။ ပြဿနာမှာ လျိုဟူမြို့နယ်တွင် လူများလွန်းပြီး ကိစ္စရပ်များ ရှုပ်ထွေးလွန်းသဖြင့် စီမံခန့်ခွဲရန် ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လူအများစုမှာ ထိုနေရာသို့ အဓိက ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သွားရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီကြသဖြင့် ယခုအခါ စိုက်ပျိုးရေးစင်တာကို မျက်စိကျလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

စင်တာကို စတင်အဆိုပြုစဉ်က မည်သူမျှ ဤမျှအထိ စိတ်မဝင်စားခဲ့ကြပေ။ ထိုစဉ်က လူတိုင်းက တာဝန်မယူချင်သဖြင့် အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုး ပေးခဲ့ကြသောကြောင့်သာ၊ အလုပ်ကို အမှန်တကယ် လုပ်ချင်သည့် ကျွမ်းချီရှန်းက ထိုရာထူးကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ စင်တာမှာ အောင်မြင်စွာ လည်ပတ်နေပြီဖြစ်ကာ ခရိုင်တစ်ခုလုံး အိမ်နီးချင်း ခရိုင်များပင်လျှင်— မှိုစိုက်ပျိုးရန်အတွက် ၎င်းကို အားကိုးနေရပြီ ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ လူတိုင်း လိုချင်သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အတွင်းရေးမှူးထန်သည် ချူမင်လီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူက အပြုံးခပ်သဲ့သဲ့ဖြင့် ဘာကိုမှ စိတ်မဝင်စားသလိုမျိုး နားထောင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းက အတွင်းရေးမှူးထန်ကို စဉ်းစားရ ခက်စေသည်။

ကိစ္စရပ်ကို ချက်ချင်း မဖြေရှင်းနိုင်သဖြင့် သူသည် အစည်းအဝေးကို ရပ်နားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ချူမင်လီအနားသို့ လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"စိုက်ပျိုးရေးစင်တာက မန်နေဂျာအသစ် ရတော့မယ့်ပုံပဲ။ မင်းမှာကော အဲဒီအပေါ် ဘာအတွေးမျိုး ရှိလဲ"

ခေါင်းဆောင်ပိုင်းကို ခဏခဏ ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ကောင်းသောအချက် မဟုတ်ပေ၊ အထူးသဖြင့် ချူမင်လီသည် ယခင် ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းမှ အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့သူ ဖြစ်ရာ သူသည် စင်တာကို အလွန်ပင် တန်ဖိုးထားမည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော် ချူမင်လီက ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြောင်းမယ်ဆိုရင်တော့ မန်နေဂျာကျွမ်းရဲ့ သဘောထားကို အရင် မေးသင့်ပါတယ်။ အရာအားလုံး အခြေကျသွားမှပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွေးတွေကို ပြောဖို့ အချိန်ရှိမှာပါ။"

သူ၏ ချဉ်းကပ်ပုံမှာ စိတ်မလောဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။ အတွင်းရေးမှူးထန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ထပ်မမေးတော့ပေ။ မကြာမီမှာပင် သူသည် ကျွမ်းချီရှန်းကို ဌာနသို့ ခေါ်ယူကာ ဤကိစ္စကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

"ကျွန်တော့်ကို လျိုဟူမြို့နယ်ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် သွားစေချင်တာလား"

ကျွမ်းချီရှန်း အံ့သြသွားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် ဌာနတွင် ဌာနမှူးအဆင့်သာ ရှိခဲ့ဖူးပြီး စိုက်ပျိုးရေးစင်တာသို့ ရောက်သည်မှာ နှစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးပေ။

အတွင်းရေးမှူးထန်က ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဌာနက တစ်ယောက်က မင်းက အသင့်တော်ဆုံးပဲလို့ အကြံပေးလာတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ သဘောထားကို သိချင်လို့"

ချူမင်လီ၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ ကျွမ်းချီရှန်းက ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု အတွင်းရေးမှူးထန်က သံသယဝင်မိသည်။ ကျွမ်းချီရှန်းမှာ တာဝန်သိတတ်သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ပါလား။

စိုက်ပျိုးရေးစင်တာမှာ လည်ပတ်နေသည်မှာ နှစ်နှစ်သာ ရှိသေးပြီး အလုံးစုံ အဆင်မပြေသေးပေ။ ကျွမ်းချီရှန်းသည် အခြားတစ်ယောက်ကို လွှဲပေးရန် စိတ်မချ ဖြစ်နေနိုင်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ သူ ဤအခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်လိုက်လျှင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရချင်မှ ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ မြို့နယ် သစ်တောဌာနတစ်ခုက တစ်စုံတစ်ဦးကို လာရောက်ကယ်တင်ပေးရန် တောင်းဆိုနေခြင်းမှာ နေ့တိုင်း ဖြစ်ပျက်နေသည့် အရာ မဟုတ်ပေ။

အတွင်းရေးမှူးထန်သည် ကျွမ်းချီရှန်း မည်သို့ ဆုံးဖြတ်မည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျွမ်းချီရှန်း ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"အကယ်၍ ကျွန်တော် ထွက်သွားရင်၊ ယန်ရွှယ်ကို မန်နေဂျာအသစ်အဖြစ် အကြံပြုလို့ ရမလား"

အတွင်းရေးမှူးထန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ကျွမ်းချီရှန်းကတော့ သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ရှောင်ယန်က အရမ်း အရည်အချင်းရှိပါတယ်။ သူမက ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းမှာ စမ်းသပ်စီမံကိန်းကို ဦးဆောင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး စိုက်ပျိုးရေးစင်တာကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ အပြည့်အဝ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်။"

၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ (ကျွမ်းချီရှန်း) သည် သူ၏ ဘဝအများစုကို ဌာနထဲမှာသာ ကုန်ဆုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ရုံးလုပ်ငန်းများကို ကျွမ်းကျင်သော်လည်း၊ စင်တာကို ထိရောက်စွာ ဦးဆောင်ရန် လိုအပ်သည့် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိမှုတို့တွင် သူမကို မမီပေ။

သူ အတွင်းရေးမှူးထန်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။"စင်တာရဲ့ အလုပ်က နည်းပညာပိုင်း အရမ်းဆန်ပါတယ်။ ဌာနက ဝန်ထမ်းတွေက သူမလောက် နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ နားမလည်တဲ့သူ တစ်ယောက်က တာဝန်ယူပြီး လွဲမှားတဲ့ အမိန့်တွေ ပေးလာရင် လုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။"

ယခုအခါ အတွင်းရေးမှူးထန် သေချာသွားခဲ့ပြီ။ ကျွမ်းချီရှန်းသည် ယန်ရွှယ်ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အကြံပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးရိုးဆန်သော အတွေးအခေါ်ရှိသည့် လူတစ်ဦးက အသက် ၂၀ ကျော် အရွယ်သာ ရှိသေးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ယခုကဲ့သို့ ထောက်ခံပေးခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင်။

သူက ဝေခွဲမရဖြစ်စွာဖြင့် ကျွမ်းချီရှန်းကို စေ့စေ့ကြည့်ကာ စိတ်ကယောင်ကတမ်း ပြောနေခြင်းလားဟု ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရပေ။ သို့သော် ယုံကြည်ရန်တော့ ခက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒီယန်ရွှယ်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အရည်အချင်း ရှိတာလား"

"သေချာပေါက်ပါ"

ကျွမ်းချီရှန်း လေးနက်စွာ အတည်ပြုလိုက်သည်။ "သူမက အကြံဉာဏ်ကောင်းပြီး တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိတဲ့ ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါ။"

၎င်းမှာ အလွန်မြင့်မားသော ချီးကျူးမှုပင် ဖြစ်သည်။ သူက ဥပမာတစ်ခုပင် ပေးလိုက်သေးသည်။ "စင်တာက စတင်ချိန်မှာ လူသိနည်းပြီး ခက်ခဲနေတုန်းက၊ လူတွေကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး လမ်းညွှန်မှုတွေ ပေးဖို့ အကြံပေးခဲ့တာ သူမပါ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံး စာချုပ်ကို ရခဲ့တာ။"

၎င်းက အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ အတွင်းရေးမှူး ထန်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီးမှ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ချူမင်လီက ဒါကို ကြိုတင် ရိပ်မိနေခဲ့တာလား။

နောက်ပိုင်းတွင် သူက ချူမင်လီကို မေးကြည့်သော်လည်း ထိုလူက ဝန်မခံပေ။ "ယန်ရွှယ်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် သူမက ဘယ်လို ခေါင်းဆောင်မှု အပြောင်းအလဲကိုမဆို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တွေးမိရုံပါပဲ။"

အကယ်၍ ချူမင်လီကသာ ယန်ရွှယ်အတွက် တွန်းအားပေးခဲ့လျှင် အတွင်းရေးမှူးထန်အနေဖြင့် သူတို့ ကြိုတင်တိုင်ပင်ထားသည်ဟု သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုက အတွင်းရေးမှူးထန်ကို ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားသွားစေသည်။

"ကျွမ်းချီရှန်းက ပြောတယ်၊ သူမက ကျင်းချွမ်ရဲ့ စမ်းသပ်စီမံကိန်းကို တာဝန်ယူခဲ့တာဆို "

ယခုတစ်ခေါက်တွင် ချူမင်လီ မငြင်းတော့ပေ။"ဟုတ်ပါတယ်။ စမ်းသပ်စီမံကိန်း စတင်တည်ထောင်တာကနေ ချန်ရွှေ့တစ်ခွင် တိုးချဲ့တာနဲ့ စိုက်ပျိုးရေးစင်တာ တည်ထောင်တာအထိ။ အားလုံးက သူမရဲ့ အမြင်တွေပါပဲ။"

ချူမင်လီသည် ယန်ရွှယ်၏ ယခင်က အဆိုပြုလွှာ မူကြမ်းဟောင်းများကို ရှာဖွေကာ အတွင်းရေးမှူး ထန်ထံ ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကို ဖတ်ပြီးနောက် အတွင်းရေးမှူးထန်သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျွမ်းချီရှန်း၏ ပြောင်းရွှေ့မှုကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ ဌာနရှိ လူအများ မျှော်လင့်ထားကြသည့်အတိုင်း သူသည် လျိုဟူမြို့နယ် သစ်တောဌာန၏ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသည်။

ယခု မေးခွန်းမှာ မည်သူက စိုက်ပျိုးရေးစင်တာကို တာဝန်ယူမည်နည်း ဆိုသည်ပင်။ လူများစွာက စောင့်မျှော်နေကြသော်လည်း လဝက်ခန့် ကြာသည်အထိ ကြေညာချက် ထွက်မလာပေ။

၎င်းက ဒု-ညွှန်ကြားရေးမှူးအန်း အပါအဝင် လူများစွာကို စဉ်းစားရခက်စေသဖြင့် သူသည် အတွင်းရေးမှူးထန်ကို သီးသန့် မေးမြန်းခဲ့သည်။

"ဘာကြောင့် ကြန့်ကြာနေရတာလဲ။ သင့်တော်တဲ့သူ မရှိလို့လား"

အတွင်းရေးမှူးထန်က သူ (အန်း) သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အကြံပြုရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ရိပ်မိသဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အဲလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကို လိုချင်တဲ့သူတွေက အရမ်းများနေလို့ ဘယ်သူ့ကို ရွေးရမလဲဆိုတာ မသေချာသေးလို့ပါ။"

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူသည် လက်ရှိတွင် လာရောက်ပြောဆိုနေကြသူများထဲမှ မည်သူ့ကိုမျှ မရွေးချင်ပေ။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ယခင်က တာဝန်မယူချင်ဘဲ ရှောင်ဖယ်နေခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။

စင်တာမှာ သေးငယ်ပြီး အစားထိုးခန့်အပ်မှု မရှိဘဲ ခေတ္တလည်ပတ်နိုင်သဖြင့် သူသည် အချိန်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အလောတကြီး ချလိုက်မိပြီး နောက်နှစ် မှိုစိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းများကို ထိခိုက်မည့်ဘေးမှ ကင်းဝေးစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ ထိုကိစ္စမှာ ကြန့်ကြာနေခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်း ယန်ရွှယ်သည် မန်နေဂျာ၏ တာဝန်များကို ယာယီလွှဲပြောင်းရယူခဲ့ပြီး ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများနှင့် စာရွက်စာတမ်းများကို ကိုင်တွယ်ရန် မန်နေဂျာရုံးခန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။

တစ်ခါသော် သူမသည် ချူမင်လီနှင့် ဆုံရာ၊ သူက ပြုံးလျက် မေးခဲ့သည်။ "ဘယ်လိုလဲ။ အဆင်ပြေရဲ့လား"

တရားဝင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး မရှိသေးခြင်းကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသဖြင့် ယန်ရွှယ် ပြန်ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်မက ဒု-မန်နေဂျာပဲဟာ၊ တချို့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေက ကျွန်မ ချလို့ရတာမှ မဟုတ်တာ။"

၎င်းမှာ ပါးနပ်သော ရှောင်တိမ်းမှုပင်။ ခက်ခဲသော ကိစ္စမှန်သမျှကို "ဒု-မန်နေဂျာပဲ ဖြစ်လို့" ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဆိုင်းငံ့ထားနိုင်ပေသည်။

ဟွမ်ဖန့်ယင်း စင်တာသို့ ရောက်လာပြီး သူမကို မန်နေဂျာရုံးခန်းထဲတွင် မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ "ရှောင်ယန်၊ မင်း ရာထူးတိုးသွားပြီလား"

"မဟုတ်ပါဘူး" ယန်ရွှယ် ရယ်မောလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။"ကျွန်မတို့ မန်နေဂျာက တခြားကို ပြောင်းသွားပြီး အသစ်ကလည်း ရောက်မလာသေးလို့ပါ။ ကျွန်မက ယာယီပဲ ဝင်လုပ်ပေးနေတာ။"

ဟွမ်ဖန့်ယင်း၏ အိတ်များကို သတိထားမိသဖြင့် သူမ ဝိုင်းသယ်ပေးလိုက်သည်။"ဝမ့်ဟွေ့ဆီ ထပ်လာတာလား"

လျိုဝေကောမှာ အရောင်းကိစ္စများဖြင့် ခရီးခဏခဏ ထွက်နေရသဖြင့် သူ၏ ဇနီးနှင့် သမီးမှာ လပေါင်းများစွာ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်လေ့ရှိသည်။ ဟွမ်ဖန့်ယင်းမှာ သူမ၏ ချွေးမနှင့် မြေးမလေးအတွက် စိတ်ပူသဖြင့် မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်လေ့ရှိသည်။

"ပဲတွေနဲ့ ခရမ်းသီးတွေ မှည့်နေပြီလေ"

ဟွမ်ဖန့်ယင်းက ဆိုကာ ယူလာသမျှ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ချလိုက်သည်။ အချို့မှာ ကျိုးဝမ့်ဟွေ့အတွက်ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ ယန်ရွှယ်အတွက် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို ခွဲခြားနေစဉ်မှာပင် သူမက ထပ်ပြောခဲ့သည်။ "ချွမ်းနီက ငါနဲ့အတူ လိုက်လာမလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူမ အဖေက ကျောင်းမှာ အလုပ်တစ်ခု ရအောင် လုပ်ပေးလိုက်လို့ အလုပ်ဝင်ဖို့ သွားလိုက်ရတယ်။ ဒါတွေက ခူးပြီးသားတွေမို့လို့ ဒီအတိုင်း ပစ်ထားခဲ့လို့ မရဘူးလေ။"

လျိုမိသားစု၏ ဒုတိယသမီးဖြစ်သူ လျိုချွမ်းနီမှာ ကျောင်းစောစောတက်ခဲ့ပြီး အထက်တန်း အောင်မြင်ပြီးကာစ ဖြစ်သည်။ ယန်ရွှယ် မေးလိုက်သည်။ "ချွမ်းနီက ဆရာမ လုပ်မှာလား"

ဟွမ်ဖန့်ယင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြခဲ့သည်။ "တခြား ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ သူမက ချွမ်းချိုင်လောက် အရည်အချင်းမရှိသလို အမြဲတမ်း စာအုပ်ထဲပဲ ခေါင်းနှစ်နေတာ။ ဆရာမလုပ်တာက သူမနဲ့ အကိုက်ညီဆုံးပဲ။"

စကားနည်းပြီး စာကြိုးစားကာ ထက်မြက်သော လျိုချွမ်းနီမှာ စာသင်ခန်းနှင့် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ထိုအလုပ်က သူမကို စာလေ့လာရန် အချိန်လည်း ပေးနိုင်မည်။ သုံးနှစ်အကြာတွင် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲများ ပြန်လည်ကျင်းပမည်ဖြစ်ရာ အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် အသက် ၂၀ သာ ရှိဦးမည်ဖြစ်ရာ စာမေးပွဲဖြေရန် အချိန်အများကြီး ရှိနေသေးသည်။

ယန်ရွှယ် ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာစဉ်က သူမ (ချွမ်းနီ) သည် အသက် ၁၂၊ ၁၃ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ ယခုမူ သူမ မသက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"အချိန်တွေ ကုန်တာ မြန်လိုက်တာ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ချွမ်းနီက အထက်တန်းတောင် အောင်သွားပြီ။"

"မင်းက ငယ်ငယ်လေးရှိသေးတာကို ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောနေတာလဲ။ ငါတို့လို လူကြီးတွေတောင် အခုမှ စရဦးမယ်" ဟွမ်ဖန့်ယင်းက ရယ်မောလျက် စနောက်ခဲ့သည်။

ယန်ရွှယ်လည်း ရယ်မောလိုက်သည်။"အဒေါ်က လုံးဝ မအိုသေးပါဘူး။ အိုက်ရုန်ကို ထမင်းစားဖို့ အိမ်အထိ လိုက်ဖမ်းတုန်းကဆို ဝမ့်ဟွေ့ထက်တောင် ပိုမြန်သေးတယ်။"

၎င်းက ဟွမ်ဖန့်ယင်းကို ပို၍ ရယ်မောသွားစေသည်။ သူမသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ စာတစ်စောင်ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက မင်းအတွက်။ သစ်တောစခန်းကို ပို့ထားတာ တွေ့လို့ ယူလာပေးတာ။"

"သစ်တောစခန်းကို ပို့ထားတာလား"

ယန်ရွှယ် အံ့သြသွားသည်။ ခရိုင်သို့ ပြောင်းလာပြီးနောက် သူမထံ စာရေးလေ့ရှိသူ အားလုံးကို လိပ်စာအသစ် ပေးထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော် စာကို လက်ခံလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပေးပို့သူ လိပ်စာအရ ၎င်းမှာ ရွှယ် မိသားစုထံမှ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ရွှယ်ရုံခန်း သူမထံ နောက်ဆုံးလာတွေ့ခဲ့သည်မှာ သုံးနှစ်ကျော် ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ဘာကြောင့် အခုမှ စာရေးရသနည်း။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က သေခါနီးဖြစ်နေပြီဟု ပြောခဲ့သော သူမ၏ ဦးလေးဆိုသူမှာ အခုထိ မသေသေးဘဲ ချီဖန့်အကြောင်းကို ထပ်ပြီး နားချဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။

ယန်ရွှယ်သည် သံသယများကို မျိုသိပ်ကာ ဟွမ်ဖန့်ယင်းကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။ အလုပ်ဆင်း၍ အိမ်ရောက်မှသာ စာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ ပါဆယ်ထုပ်တစ်ခုအတွက် ထုတ်ယူခွင့် လက်မှတ် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် ထိုလက်မှတ်များနှင့် ရင်းနှီးသော်လည်း၊ ထိုရင်းနှီးမှုကပင် သူမကို ပို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေသည်။ ချီဖန့်က သတိထားမိသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ပစ္စည်းပို့လိုက်တာလား"

"ရွှယ်မိသားစုဆီကပါ"

ယန်ရွှယ်က စာအိတ်ကို ပြလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဘာမဟုတ်တာကို အခုမှ လာပို့နေတာလဲ မသိဘူး။"

ရွှယ်မိသားစု အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချီဖန့်၏ မျက်မှောင်မှာ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ သူက သူမကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "သွားယူမလို့လား"

"ယူရမှာပေါ့"

ယန်ရွှယ်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။"မဟုတ်ရင် ပစ္စည်းက ပြန်ရောက်သွားပြီး သူတို့ လူကိုယ်တိုင် လာပို့နေဦးမယ်။"

သူမသည် ထိုမိသားစုနှင့် အမှန်တကယ် ပတ်သက်ချင်ခြင်း မရှိပေ။ ဆက်သွယ်မှု နည်းလေ ကောင်းလေ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ လိပ်စာအသစ်ကိုပင် သူတို့ကို မသိစေချင်ပေ။

ချီဖန့်က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် 'အင်း' ဟု ဆိုလိုက်သည်။ "လက်မှတ်ကို ကိုယ့်ကို ပေးထား။ အချိန်ရရင် ချန်ရွှေ့ကို သွားပြီး ယူပေးခဲ့မယ်။"