အခန်း (၁၈၅)

အမှတ်မထင် ဖူးစာ

အပိုင်း ၁၈၅

"ဖြစ်နိုင်ရင် တကယ်လို့ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင်ပေါ့ မသန်စွမ်းသူတွေကို အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယာယီဝန်ထမ်းပဲဖြစ်ဖြစ် အခွင့်အရေး ပေးလို့ရမလား။ အဆက်အသွယ်တွေ သုံးပြီး ဝင်လာမယ့်သူတွေထက်စာရင် သူတို့က ဒီအခွင့်အရေးကို ပိုပြီး လိုအပ်နေမှာပါ။"

သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ ကျွမ်းချီရှန်းသည် ကောချန်အန်းနှင့် ကောင်းသိုင့်တီတို့ကို တွေးမိသွားသည်။ သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှု၊ ဝီရိယရှိမှုနှင့် ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးမှုတို့မှာ သူတို့၏ အခြေအနေကြောင့် အဟန့်အတား မဖြစ်ခဲ့ကြပေ။

သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။"ဌာနနဲ့ ညှိနှိုင်းကြည့်ဖို့ ငါ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပေးမယ်။"

သူသည် စကားတည်သူဖြစ်ရာ ကတိတစ်ခုကို အလွယ်တကူ မပေးတတ်ပေ။ တစ်ခါ ပေးပြီးလျှင်လည်း အဆုံးထိ လုပ်ဆောင်ပေးတတ်သူ ဖြစ်သည်။

ယန်ရွှယ်သည် ကောချန်အန်းနှင့် ကောင်းသိုင့်တီတို့အပေါ် ကျွမ်းချီရှန်း၏ မျှတသော ဆက်ဆံမှုကို သတိထားမိခဲ့သောကြောင့်သာ ဤအကြောင်းကို စပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကျေးဇူးတင်မှုကြောင့် တောက်ပသွားခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

မကြာမီမှာပင် အဆက်အသွယ် သုံး၍ လူသွင်းချင်သူများထံ သတင်းရောက်သွားသည်။ "လူတွေ့စစ်ဆေးခြင်း" ဟူသော စကားလုံးကြောင့် သူတို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ၎င်းမှာ အတိအကျ ဘာကို ဆိုလိုခြင်းနည်း။

ကျွမ်းချီရှန်းသည် ယန်ရွှယ်၏ နည်းလမ်းကို ယူသုံးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ "ကျွန်တော့်ဆီ လာပြောတဲ့သူတွေ အရမ်းများနေတော့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ငြင်းရမှာက ခက်ခဲတယ်။ ဒါကြောင့် လူတိုင်းကို စစ်ဆေးပြီး အသင့်တော်ဆုံးလူကိုပဲ ရွေးချယ်ကြရအောင်။"

ယန်ရွှယ်မှာလည်း လာရောက်မေးမြန်းသူများကို ထိုနည်းတူပင် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ လျှောက်ထားသူ များပြားနေသဖြင့် နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လူတွေ့စစ်ဆေးပွဲ ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ပင် အကြောင်းကြားလိုက်သည်။

လျန်ယွဲ့အာသည် ယန်ရွှယ်က ဧည့်သည်တစ်ဦးကို ပါးနပ်စွာ နှုတ်ပိတ်လိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း မှတ်ချက်ပေးခဲ့သည်။ "ဒါ နင့်အကြံ မဟုတ်လား"

သူတို့ မန်နေဂျာ ကျွမ်းချီရှန်းမှာ အရည်အချင်းရှိသော်လည်း ပျော့ပြောင်းမှု မရှိပေ။ အကြံကောင်း ဉာဏ်ကောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ယန်ရွှယ်နှင့် လုံးဝ မတူပေ။

ယန်ရွှယ်က ဝန်မခံသလို မငြင်းဘဲ ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။"လမ်းတွေက ချော်နေတယ်။ အစ်မကို အိမ်အထိ လိုက်ပို့ပေးရမလား"

လျန်ယွဲ့အာသည် အိမ်ထောင်ကျပြီး သုံးလအကြာတွင် ကိုယ်ဝန်ရခဲ့သည်။ သတင်းကို အတည်ပြုပြီးချိန်တွင် သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ဝေ့သီသွားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သူမှာလည်း ချန်ရွှေ့မြို့နယ်မှ ကတိုက်ကရိုက် ပြေးလာခဲ့သည်။

ကလေး ပျက်ကျလျှင်ပင် ကိစ္စမရှိဟု သူမက ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ခန်ဖေးရှန့် အတင်းအကျပ် ဖျက်ချခိုင်းခဲ့သော ကလေးမှာ သူမအတွက် နောင်တအဖြစ် ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မေမေ လျန်က သူမ၏ သမီးဖြစ်သူ နောက်တစ်ကြိမ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးရမည်ကို ကြောက်သဖြင့် အထပ်ထပ် သတိပေးနေခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ယခုတစ်ခေါက်တွင် သူမသည် လူမှားကို မယုံကြည်မိခဲ့ပေ။ ကောချန်အန်းက သူမအပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး ကိုယ်ဝန်မှာ လေးလအထိ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် ကောချန်အန်းမှာ အလုပ်မပြီးသေးသဖြင့် လျန်ယွဲ့အာက ထမင်းချက်ရန် အိမ်သို့ အရင်ပြန်နှင့်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ယန်ရွှယ်ကိုပင် သူမအိမ်ပြန်လမ်းတွင် စောင့်ကြည့်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

လျန်ယွဲ့အာက ကြားသွားသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။"ချန်အန်း စိုးရိမ်လွန်နေတာကို နားမယောင်ပါနဲ့။ ခဏလေးပဲ ဝေးတာကို ငါ့ဘာသာ သွားနိုင်ပါတယ်"

သူတို့ ငှားနေသော အိမ်မှာ ယန်ရွှယ်၏ အိမ်နှင့် မဝေးပေ။ အိမ်ဝယ်ရန်အတွက်မူ စုဆောင်းငွေ ရှိသော်လည်း သင့်တော်သော နေရာကို မတွေ့သေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယန်ရွှယ်သည် သူမကို လမ်းကြားထိပ်အထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပြီး၊ သူမ အိမ်ထဲဝင်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်ပေးကာမှ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

အဝေးမှပင် နှင်းလုံးလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ထုပ်ပိုးထားသော သူမ၏ သား "ဖက်တီးလေး" ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မျက်လုံးလေးနှစ်လုံးသာ ပေါ်နေပြီး အိမ်တံခါးရှေ့ နှင်းများပေါ်တွင် ခြေဆောင့်ကစားနေသည်။

ထိုလူလည်လေးမှာ ယခုဆိုလျှင် အသက်သုံးနှစ်ကျော်ပြီ ဖြစ်သည်။ အသက်ကြီးလာလေလေ အိမ်ထဲမှာပဲ ထားဖို့ ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည်။ ရာသီဥတု အေးသော်လည်း သူက အပြင်ထွက်ကစားဖို့ ဇွတ်လုပ်တတ်သည်။ သို့သော် အဝေးကြီးတော့ မသွားပေ။

ယန်ရွှယ် အနားသို့ မကပ်မီမှာပင် အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက်က ခြံတံခါးရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

"ခဏလောက် ကလေးလေး၊ ဒီမှာ ချီဖန့် နေတာလား"

ချီဖန့်ကို လာရှာတာလား။ သို့သော် အသံမှာ မရင်းနှီးပေ။

ယန်ရွှယ် အမှတ်မရပေ။

သူမ ဘာမှမစဉ်းစားရသေးမီမှာပင် သူမ၏ သားလေးက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်ဖြေသည်။

"ဟင့်အင်း၊ မှားနေပြီ။"

အရပ်ရှည်ရှည် လူကြီးက ခေတ္တရပ်သွားပြီး ခြံတံခါးကို ကြည့်လိုက်သည်။"ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို လမ်းညွှန်ပေးလိုက်တဲ့သူက ဒီမှာလို့ ပြောလိုက်တာပဲ။"

အနားတွင် ကစားနေသော အခြားကလေးတစ်ယောက်က ဝင်ပြောခဲ့သည်။"မင်းအဖေရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ချီ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့အဖေ နာမည်က နည်းပညာရှင်ချီလေ" ထိုလူလည်လေးက အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

"မေမေက သူ့ကို အဲဒီလို ခေါ်တာ။"

ယန်ရွှယ်မှာ အသံထွက်ပြီး ရယ်မိတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။

သူမသည် ချီဖန့်ကို "နည်းပညာရှင်ချီ" ဟု ခေါ်ကာ ခဏခဏ စနောက်တတ်သည်။

သူမ စိတ်ဆိုးချိန် သို့မဟုတ် အခြားသော အခြေအနေမျိုးတွင်သာ သူ၏ နာမည်အပြည့်အစုံကို ခေါ်တတ်သဖြင့် ကလေးမှာ သိပ်မကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအရာက သူ၏ အဖေသည် တရားဝင် နာမည်ပြောင်းလိုက်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။ သူတို့က ခေါက်ဆွဲခြောက် သို့မဟုတ် မုန့်ထုတ်လုပ်သည့် တံဆိပ်မှ မဟုတ်ဘဲ။

နောက်မှ ထိုလူလည်လေးကို ရှင်းပြရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ သူမ ရှေ့သို့ တက်လိုက်သည်။"ချီဖန့်ကို ရှာနေတာလား"

"ဟုတ်ကဲ့။ ဒါက သူ့အိမ် ဟုတ်လား"

ထိုသူက လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယန်ရွှယ်သည် သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

အသက် ၃၀ ကျော်ခန့်၊ ပိန်ပါးသော်လည်း မျက်နှာပေါက်မှာ ထင်ရှားသည်။ အထူးသဖြင့် နှာခေါင်းနှင့် နှုတ်ခမ်းမှာ ချီဖန့်နှင့် အလွန်တူလှသည်။

ယန်ရွှယ် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ ဤသူမှာ သွေးသားတော်စပ်သူ ချီဖန့်၏ အစ်ကို ဖြစ်ရမည်။

သူမသည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စများကို အပြင်တွင် ဆွေးနွေးလေ့မရှိသဖြင့်၊ သူမထံ ပြေးဝင်လာသော သားလေးကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။

"ချီဖန့် အလုပ်က မပြန်လာသေးဘူး။ အထဲဝင်ပြီး စောင့်ပါဦး။"

လာရောက်သူကလည်း အခြေအနေကို သိသွားပုံရပြီး သူမကို စူးစမ်းကြည့်ခဲ့သည်။"မင်းက ချီဖန့်ရဲ့ ဇနီး ဖြစ်ရမယ်။"

သူ၏ လေသံမှာ ပို၍ ရင်းနှီးသွားသည်။

ယန်ရွှယ် မငြင်းပေ။ ထိုသူက ဦးထုပ်နှင့် လက်အိတ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။

"ချီဖန့်က ငါ့အကြောင်း ပြောဖူးလားတော့ မသိဘူး။ ငါက ချီခိုင်ပါ၊ သူ့ရဲ့ အစ်ကိုပါ။"

ဒါဆို သူပဲပေါ့။ ယန်ရွှယ်က သူ့ကို သူမနှင့် ချီဖန့်၏ အခန်းသို့ ခေါ်သွားပြီး၊ ပိုပိုလေးလာသော သားလေးကို ချပေးလိုက်သည်။

"သူ နည်းနည်းပါးပါးတော့ ပြောဖူးပါတယ်။"

ချီခိုင်က သူမကို သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။ ငယ်ရွယ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား လှပသော အမျိုးသမီးဖြစ်ကာ ချိုသာပြီး ချဉ်းကပ်ရလွယ်သော အပြုံးရှိသည်၊ မျက်ဝန်းလေးများမှာ လဆန်းသဏ္ဍာန် ကွေးနေသည်။ ချီဖန့်၏ ပုံမှန် အမူအရာနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။

သို့သော် သူ စုံစမ်းစဉ်က ကြားခဲ့ရသော နာမည်ကမူ...

ချီခိုင် ထိုအကြောင်းကို ဆက်မတွေးတော့ဘဲ ကလေးကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

"ဒါ မင်းနဲ့ ချီဖန့်ရဲ့ သားလား"

သူ၏ အကြည့်မှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူ ချီဖန့်ကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့စဉ်က သူ၏ ညီဖြစ်သူမှာ ၁၈ နှစ်သားအရွယ် ကောင်လေးသာ ရှိသေးသည်။

ယန်ရွှယ်က ကလေး၏ လည်စည်းကို ချွတ်ပေးလိုက်သောအခါ ချီခိုင်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ကလေးမှာ ချီဖန့် မြို့တော်မှ မထွက်ခွာမီက ပုံစံနှင့် အလွန်တူလှသည်။ ပိုငယ်ပြီး ပိုတက်ကြွတဲ့ ပုံစံမျိုး။

သို့သော် ချီဖန့်ကတော့ ဤမျှ တက်ကြွဖူးခြင်း မရှိပေ။ ယန်ရွှယ်၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ကလေးက ပြုံးပြလိုက်ရာ၊ ချီဖန့်နှင့် တူလှသော မျက်ဝန်းလေးများမှာ မှေးသွားသည်။

"ဦးဦး။"

ကလေးကို အခန်းထဲရှိ ဒုတိယအဘွားနှင့် ယန်ကျိအန်းတို့ထံသို့ လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ချီခိုင်က စကားစလိုက်သည်။

"အမှန်တော့ ငါ အဓိက လာတာက မင်းကို တွေ့ဖို့ပါ။"

"ကျွန်မကိုလား" ယန်ရွှယ် အံ့သြချင်ဟန် ဆောင်လိုက်သည်။ "ကျွန်မဆီကို လာရလောက်အောင် ဘာအကြောင်းရှိလို့လဲလို့ တွေးကြည့်လို့ မရဘူး။"

အကယ်၍ သူသည် ချီဖန့်ကို တွေ့ရန် ကြိုးစားပြီး မအောင်မြင်ခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် ချီဖန့်၏ စိတ်ဓာတ်ကို သိသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပြော၍ မရနိုင်ကြောင်း သိထားလျှင်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အမှန်တရားမှာ ပထမတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ ချီခိုင်၏ မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ငါ မင်းကို မနှောင့်ယှက်ချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ချီဖန့်က ငါ့ကို တွေ့ဖို့ ငြင်းနေတယ်။ မင်းက ငါ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်နေလို့ပါ။"

သူ သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။"ငါ့အဖေနဲ့ ငါက ဒီနှစ်တွေအတွင်း အလုပ်ကြမ်းစခန်းတွေမှာ ပိတ်မိနေခဲ့တာ။ ဘာမှ မလုပ်ပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ အခု ငါတို့ ပြန်လာနိုင်ပြီဆိုတော့ ငါ့အဖေက စိတ်ပူနေတယ်။ ငါတို့ အခြေကျတာနဲ့ ချီဖန့် ဘယ်လိုနေထိုင်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့ ငါ့ကို ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်တာပါ။"

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်၊ သူ ဒီကို စရောက်ကာစ နှစ်တွေက မလွယ်ကူခဲ့ဘူး။ အထူးသဖြင့် အစပိုင်းမှာပေါ့။"

အခြားအမျိုးသမီးများနှင့် မတူဘဲ ယန်ရွှယ်သည် အနှစ်မဲ့သော စကားများဖြင့် အားပေးခြင်းမျိုး မလုပ်ပေ။

ချီခိုင်မှာ ကိုယ်ဟန် တောင့်တင်းသွားသည်၊ ယန်ရွှယ် ဆက်ပြောလိုက်သည်။"သူက သစ်ထုတ်လုပ်ရေးမှာ အတင်းအလုပ်လုပ်ခဲ့ရတယ်၊ အိပ်မပျော်တဲ့ရောဂါနဲ့ ရုန်းကန်ခဲ့ရသလို ဆရာဝန်ပြဖို့လည်း ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။"

ဒါတွေက ချီခိုင် ထင်ထားတာတွေနဲ့ လုံးဝ မတူသလို၊ ချီဖန့်ကလည်း သူ့ဘာသာ ပြောပြမည့် အကြောင်းအရာများ မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမယ့် ဘာလို့ နှုတ်ဆိတ်နေရမှာလဲ။ တခြားသူတွေက သူ အဆင်ပြေပြေ နေခဲ့ရတယ်လို့ ထင်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းမှာ ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းကနေ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှုတွေ လုပ်လာဖို့လား။

ချီကိုင်သည် အချိန်အတော်ကြာ တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေပြီးမှ စကားပြန်ပြောနိုင်တော့သည်။"သူ အခု... ပိုကောင်းလာပြီလား"

"ရှင်တို့ အခု ပြန်လာနိုင်ပြီဆိုတော့ အလုပ်ကြမ်းစခန်းက ဒုက္ခတွေကို မေ့သွားပြီလား" ယန်ရွှယ် အသာအယာ ပြန်မေးလိုက်သည်။

နောက်ထပ် တိတ်ဆိတ်မှု တစ်ခု ဖြစ်သွားပြန်သည်။ ချီခိုင် မမေ့သေးပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အခက်ခဲဆုံးသော ဒဏ်ရာများမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မဟုတ်ပေ။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသည့် အလေ့အကျင့်အရ သူ၏ အင်္ကျီလက်ဖျားကို အမှတ်မထင် ပွတ်သပ်နေမိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက စကားပြန်ပြောသည်။ "ချီဖန့်ရဲ့ ဆရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဖြစ်ခဲ့တာတွေ... အဲဒီတုန်းက ငါ့အဖေနဲ့ ငါက တကယ်ပဲ ဝင်မပါနိုင်ခဲ့တာပါ။"

လိမ်ညာနေစရာ မလိုပေ။ "ငါတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အခြေအနေ မကောင်းခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဒီလောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝေးရာကို ပို့ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါကြောင့် ရှင်တို့က သူ့ကို တံခါးပိတ်နှင်ထုတ်ပြီး အော်ဟစ်ခဲ့ကြတာလား"

ယန်ရွှယ်၏ လေသံမှာ နူးညံ့နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ စကားလုံးများမှာ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

မတတ်နိုင်ခြင်းက ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ စိတ်နေစိတ်ထားကသာ ပြဿနာဖြစ်သည်။ ချီဖန့်သည် သူ၏မိသားစုထံမှ မဖြစ်နိုင်သောအရာများကို တစ်ခါမျှ မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။

ယခုတစ်ခေါက်တွင် ချီခိုင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ပို၍ ရှည်ကြာသွားသည်။ "ငါ သူ့ကို အော်မထုတ်ချင်ပါဘူး။ သူ့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ကလွဲလို့ ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့လို့ပါ။"

သူ ဆက်ပြောလိုက်သည်။"အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါ့အဖေနဲ့ ငါက စုံစမ်းစစ်ဆေးခံနေရတာ၊ ငါ့အဖေကလည်း ဖျားနေတယ်။ အကယ်၍ သူသာ မထွက်သွားရင် ငါတို့ရဲ့ ပြဿနာတွေထဲမှာ သူပါ ရောပါသွားနိုင်တယ်။"

ချီဖန့် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာချိန်တွင် ထိုစကားကို အမှတ်မထင် ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ တံခါးဝတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာထားကို ခန့်မှန်းရ ခက်လှသည်။

ချီခိုင်က ဆက်ပြောခဲ့သည်။"သူက အဲဒီတုန်းက အထောက်အပံ့ပေးရေး အလုပ်အတွက် အပို့ခံထားရတာ။ သူသာ ဒီကိစ္စတွေထဲ ဝင်မပါရင် ဘေးကင်းနိုင်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့လည်း သူ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူးလေ။"

သူ၏ ထိုစဉ်က လုပ်ရပ်အပေါ် နောင်တရပုံ မပေါ်ဘဲ၊ သူ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချခဲ့သည်ဟုပင် ယုံကြည်နေပုံရသည်။

ချီဖန့်က သူ၏အကြည့်ကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး အထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်စဉ် ယန်ရွှယ်က စကားပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ရှင်က သူ့ကို ဘာလို့ အမှန်တိုင်း မပြောပြခဲ့တာလဲ။ ရှင် ရှင်းပြရင်တောင် သူ နားမလည်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ထိုရင်းနှီးသော အသံမှာ နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားပုံရသည်။

"နှစ်တွေ အများကြီး ကြာခဲ့ပြီ။ သူလည်း အခုဆို ဒါကို ရိပ်မိနေလောက်ပါပြီ။ ဒါဆိုရင် သူက ရှင့်ကို တွေ့ဖို့ ငြင်းနေသေးတာက ရှင်ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကြောင့် စိတ်ဆိုးနေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ရှင်က သူ့ကို အထင်သေးပြီး မိသားစုဝင်တစ်ယောက်လို ဘယ်တုန်းကမှ မဆက်ဆံခဲ့လို့လား။"

ချီခိုင်၏ စကားများနောက်ကွယ်တွင် အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေနိုင်လား။ အကယ်၍ ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းကသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ချီဖန့်သည် ထိုအချက်ကို လုံးဝ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ်က သူသည် မိမိ၏ ခံစားချက်များထဲတွင်သာ နစ်မွန်းနေခဲ့ပြီး အရာအားလုံးအပေါ် လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကာ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သူ၏ဆရာနှင့် အဆုံးမရှိသယောင် ထင်ရသော ဤမှောင်မိုက်သည့် လောကကြီးအကြောင်းသာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ကမ္ဘာကြီးက မည်မျှပင် ကြမ်းတမ်းပါစေ၊ အနည်းဆုံးတော့ ကောင်းကွက်တစ်ခု ရှိခဲ့ပါသည်။ ၎င်းမှာ အဆုံးမရှိသော နှင်းများကြားတွင် ယန်ရွှယ်နှင့် ဆုံတွေ့ခွင့် ရခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လေငြိမ်သွားပြီး နှင်းများ စဲသွားခဲ့သည်။ လမ်းခရီးက မည်မျှပင် ခက်ခဲပါစေ သူသည် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းနေရသူ မဟုတ်တော့ပေ။

နှစ်များစွာ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ တည်ငြိမ်လာပြီး၊ လွန်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် အခြားသော အကြောင်းအရင်းများ ရှိနေနိုင်သည်ဟု သူ တဖြည်းဖြည်း သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ရိပ်မိခဲ့လျှင်ပင်၊ ၎င်းကို သူ အမှန်တကယ် လက်လွှတ်နိုင်ပါမည်လား။ ချီခိုင်အနေဖြင့် သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောပြခဲ့နိုင်ပါသည်။ အကယ်၍ သူသာ အခြေအနေ၏ အရေးကြီးပုံကို နားလည်ခဲ့လျှင် မည်သို့ ရွေးချယ်ရမည်ကို သိခဲ့ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချီခိုင်က ထိုနည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူသည် ချီဖန့်ကို မိသားစုဝင်တစ်ယောက်အဖြစ် မဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်သည့် ကလေးတစ်ယောက်အဖြစ်သာ မြင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ထိုစဉ်က ချီခိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး အစွန်းအစလေးမျှပင် မရှိခဲ့ဟု အမှန်တကယ် ဆိုနိုင်ပါမည်လား။ ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးမှ ပြန်ရောက်လာခြင်းက ရှုပ်ထွေးမှုများကို ပို၍သာ တိုးစေသည်။

သူ ဘယ်တုန်းကမှ ထုတ်မပြောခဲ့သော်လည်း ယန်ရွှယ်က အရာအားလုံးကို နားလည်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိပေ...

ထိုမိန်းကလေးမှာ သူ ကံကောင်းပြီးသားဖြစ်သည်ဟု ထင်နေချိန်တွင်၊ သူ ယခုထက်ပင် ပို၍ ကံကောင်းနိုင်သေးကြောင်း ပြသနိုင်သည့် စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေသည်။

ချီဖန့်၏ ရင်ထဲတွင် ပိတ်ဆို့နေသော မကျေနပ်ချက်များမှာ ရုတ်တရက်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူသည် အထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး ယန်ရွှယ်၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။

"ကိုယ် ပြန်လာတာ နောက်ကျသွားတယ်။"

အပြင်က အအေးဓာတ်ကြောင့် စိုထိုင်းနေသော သူ၏ အင်္ကျီအရှည်ကြီးမှာ သူ၏ ဒူးကို ထိနေသော်လည်း၊ သူ၏ အသံမှာမူ နွေးထွေးနေသည်။ ချီခိုင် မှတ်မိနေသော ခေါင်းမာသည့် လူငယ်လေး မဟုတ်တော့ပေ။

ချီခိုင်မှာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်မိပြီး "ရှောင်ဖန့်" ဟု တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ခေါ်လိုက်မိသည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ်က သူသည် စက်မှုစက်ရုံသို့ သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သော်လည်း ချီဖန့်က သူ့ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်သွားခဲ့ကာ နောက်တစ်ခါ လာမရှာရန် စာတစ်စောင်သာ ချန်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ညီဖြစ်သူကို သေသေချာချာပင် မကြည့်လိုက်ရပေ။

သို့သော် ထိုနူးညံ့မှုမှာ သူ့အတွက် မဟုတ်ဘဲ စားပွဲတွင် ထိုင်နေသော မိန်းကလေးအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ သူမ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အပြုံးများ ရှိနေသည်။

"နောက်မကျပါဘူး။ ကျွန်မတို့ စကားပြောတာ ခုမှ စရုံရှိသေးတာ။"

ချီဖန့် သူ၏ အင်္ကျီအရှည်ကို ချွတ်ကာ ချိတ်ဆွဲလိုက်ပြီး အင်္ကျီအောက်မှ ဆွယ်တာလေးဖြင့်သာ နေတော့သည်။ ထို့နော်က သူ ချီခိုင်၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် စာထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြီးသားပါ။"

သူ၏ လေသံမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေပြီး၊ သူသည် ယခင်ကထက် အရပ်ခေါင်းတစ်ဝက်ခန့် ပိုရှည်လာကာ ကလေးဘဝမှ လူငယ်တစ်ဦး၏ ဟန်ပန်များ အစားထိုးဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤညီငယ်လေးမှာ သူတို့ မသိလိုက်ဘဲ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကာ မိသားစုတစ်ခုနှင့် ကလေးတစ်ယောက်ပင် ရနေပြီ ဖြစ်သည်။ ချီကိုင်၏ ရင်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ချီဖန့်က သူ့ကို တွေးတောရန် အချိန်မပေးပေ။"အကယ်၍ ခင်ဗျားက လာကြည့်ရုံသက်သက်ဆိုရင်လည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေ မလိုပါဘူး။"

ထိုစဉ်က သူ မည်မျှ ခက်ခဲခဲ့သည်ကို တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ မပြောဘဲနေသဖြင့် ချီခိုင်မှာ ယန်ရွှယ်ကို အလိုလို လှည့်ကြည့်မိသွားသည်။

ချီဖန့်က ထိုအကြည့်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။"ပြီးတော့ သူမကို ကျွန်တော့်ကို ဖျောင်းဖျခိုင်းဖို့လည်း မစဉ်းစားပါနဲ့။ သူမက ကျွန်တော့်ကို မိသားစုဝင်တစ်ယောက်လို အမြဲတမ်း အလေးထားဆုံး ဆက်ဆံခဲ့တဲ့သူပါ။"

သူ၏ လေသံထဲတွင် ပါဝင်သော လုံးဝဥဿုံ ကာကွယ်လိုစိတ်က ချီခိုင်ကို သူ အပိုတွေ တွေးနေမိကြောင်း သိစေလိုက်သည်။