အခန်း (၄၈၃-၄၈၄)
Vol. 35 Ch. 483-484
အခန်း ( ၄၈၃ ) - နှစ်တစ်ရာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း၊ ဖူဝမ် ထွက်ပေါ်လာခြင်းနှင့် ယင်နှင့်ယန် တာအို
" ကောင်းပြီ... မင်း ဒီကျန်နေတဲ့ အင်မော်တယ်ပစ္စည်းတွေကိုပါ ဆက်ပြီး ပေါင်းစည်းလိုက်တော့ "
အဆုံးမဲ့ဓား၏ အပြောင်းအလဲများကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကုချန်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ကျန်ရှိနေသော အင်မော်တယ်ပစ္စည်းများနှင့် မြင့်မြတ်သော လက်နက်များအားလုံးကို မျိုချရန် အဆုံးမဲ့ဓားအား အချက်ပြလိုက်၏။
အင်မော်တယ်ဘုရင် တိုက်ပွဲဝင်အလံဟူသော အမာကျောဆုံး အရိုးကို ကိုက်ဝါးထားပြီးဖြစ်ရာ ကျန်ရှိနေသော အင်မော်တယ်ပစ္စည်းများနှင့် မြင့်မြတ်သော လက်နက်များကို ပေါင်းစည်းခြင်းသည် သဘာဝအတိုင်းပင် အဆုံးမဲ့ဓားအတွက် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် အင်မော်တယ်ပစ္စည်းများနှင့် မြင့်မြတ်သော လက်နက်များ၏ အရေအတွက် များပြားလွန်းမှုကြောင့် ဤမြင့်မြတ်သော ပစ္စည်းများကို အဆုံးမဲ့ဓားမှ လုံးဝ မျိုချပေါင်းစည်းရန် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယူရဖွယ်ရှိပေသည်။
ဤအချိန်ကာလသည် ကုချန်အနေဖြင့် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန်နှင့် ယခင်က နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် တိုက်ပွဲမှ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်များကို ချေဖျက်၍ နားလည်သဘောပေါက်ရန်အတွက် အတိအကျ သင့်တော်နေခဲ့၏။
ကံကြမ္မာပြောင်းပြန်လှန်အမွှေးတိုင်ကို ထွန်းညှိပြီးနောက် သူ၏အဆင့်မှာ မြင့်တက်သွားခဲ့၏။ ကံကြမ္မာပြောင်းပြန်လှန်အမွှေးတိုင် ငြိမ်းသွားပြီးနောက် သူ၏အဆင့် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားသော်လည်း အသိအမြင်အချို့နှင့် တာအိုသဘောတရားများမှာတော့ ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဤသည်က တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသည်နှင့် ကုချန် ချက်ချင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အချိန်တစ်စက္ကန့်မျှပင် အလဟဿ မဖြုန်းတီးနိုင်ချေ။ ယခင် အသိအမြင်များနှင့် တာအိုသဘောတရားများ ရှိနေသေးသည့် ဤအချိန်ကို အမိအရဆုပ်ကိုင်ကာ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံ၍ ၎င်းတို့ကို မိမိ၏ကိုယ်ပိုင် အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် တတ်နိုင်သမျှ ပြောင်းလဲရမည် ဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ်ပါက အချိန်ကြာလွန်းသွား၍ ဤအသိအမြင်များနှင့် တာအိုသဘောတရားများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပါက ၎င်းတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် များစွာ ပိုမိုခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။
ကုချန်၏ဒုတိယကိုယ်ပွား တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံချိန်တွင် သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်နှင့် တတိယခန္ဓာကိုယ်တို့သည်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ခဲ့ကြသည်။
ကံကြမ္မာပြောင်းပြန်လှန်အမွှေးတိုင် ထွန်းညှိချိန်၌ သူသည် သုံးကိုယ်တစ်ကိုယ် အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သောကြောင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေရှိ ဒုတိယကိုယ်ပွားသာမက မူလခန္ဓာကိုယ်နှင့် တတိယခန္ဓာကိုယ်တို့သည်လည်း ဤအဆင့်မြင့်တက်မှုမှ ဆောင်ကြဉ်းပေးသော တာအိုသဘောတရား အသိအမြင်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျှဝေခံစားခဲ့ကြရသည်။
ခန္ဓာကိုယ်သုံးခုစလုံး တစ်ချိန်တည်းတွင် နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းကြောင့် ဤတံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းသည် သေချာပေါက် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိစေမည် ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ်တော့ ရှုထောင့်တစ်မျိုးမှ ကြည့်လျှင် ဤအချိန်မှ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်များသည် အနာဂတ်တွင် သူရရှိမည့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှလုံးသားထဲမှ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ တာအိုသဘောတရားများထက် သိပ်ပြီးလျော့နည်းနေမည် မဟုတ်ချေ!
… … … …
အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ... လဝိညာဉ် ကောင်းကင်ဘုံ... ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေ အတွင်း၌.....
ကုချန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခဲ့သည်မှာ နှစ်တစ်ရာ ကြာလွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ဤနှစ်တစ်ရာကာလအတွင်း အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ တက်လှမ်းလာကြသော ကုမိသားစုဝင်များသည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၏ အခြေအနေကို နားမလည်ကြသေးဘဲ အစောပိုင်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌သာ ရိုးသားစွာ နေထိုင်ကြကာ အပြင်သို့ မထွက်ခဲ့ကြချေ။
အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ကုဝူရှန့်သည် ကုမိသားစုဝင်များအား အပြင်ထွက်ကာ စူးစမ်းလေ့လာ စွန့်စားခွင့်ပေးရန် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌သာ အကန့်အသတ်မရှိ နေထိုင်နေခြင်းသည် ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ကုမိသားစုသည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးတွင် တိုးတက်မြင့်မား လာရမည် ဖြစ်၏။ ကုဝူရှန့်သည် ဤအချက်ကို ရှင်းလင်းလွန်းစွာပင် မြင်တွေ့ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ကုချန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီး ဆယ်နှစ်အကြာတွင် ကုဝူရှန့်သည် ကုမိသားစုဝင်များအား အပြင်သို့ သွားရောက်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ကြားချက်များ စတင်ပေးခဲ့သည်။
" ညီမလေး ဖူဝမ် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ မထွက်လာသေးဘူးလား "
ကုချင်းရွဲ့၊ ယဲ့ယင်းယင်းနှင့် ဟွမ်ကျိုအာတို့သည် အတူတကွ ရပ်နေကြ၏။ သူတို့၏ အကြည့်များသည် ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ ကြီးမားလှသော ခန်းမကြီးဆီသို့ ဦးတည်နေကာ သူတို့၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေလေသည်။
မိန်းကလေးများ၏ မွေးရာပါ ပါရမီများသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူတို့၏ အဆင့်တိုးတက်မှုများသည် တားဆီး၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နှစ်တစ်ရာပင် မပြည့်မီအချိန်အတွင်း မိန်းကလေးများအားလုံး၏ အဆင့်များသည် ထျန်းကျွင်းအဆင့်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု အနည်းငယ် နှေးကွေးသော ဖူဝမ်သည်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် လူသားဧကရာဇ်တစ်ပါးအဖြစ် သွေးကြောနိုးထလာမှုကြောင့် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းသည် ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာခဲ့သည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ကုချင်းရွဲ့နှင့် အခြားသူများကို အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ကာ ထျန်းကျွင်းအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်ရန် နီးကပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မိန်းကလေးများသည် အစက ဖူဝမ် အဆင့်တက်ပြီးနောက် အတူတကွ အပြင်သို့ စွန့်စားထွက်ခွာရန် စီစဉ်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခု ဖူဝမ် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီးနောက် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း သူ ထွက်မလာသေးသဖြင့် ကုချင်းရွဲ့မှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။
" စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး... ဒီတစ်ခေါက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ညီမလေး ဖူဝမ်ရဲ့ အဆင့်တက်မှုကနေ ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရလာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားမိပါတယ်... အရမ်းကို ကံကောင်းတဲ့ အတိတ်နိမိတ်လို့ ပြောလို့ရတယ် "
ဟွမ်ကျိုအာမှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြောဆိုလိုက်၏။
ဟွမ်ကျိုအာ၏အဖြေကို နားထောင်ပြီးနောက် မိန်းကလေးအားလုံးသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိကြ၏။ ဟွမ်ကျိုအာသည် ကံကြမ္မာ မဟာတာအို၏ နက်ရှိုင်းစွာ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရ၍ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကံဆိုးခြင်းတို့ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်းကို သူတို့အားလုံး သိထားကြသည်။
အထူးသဖြင့် ကုချန်နှင့်အတူ အချိန်မြစ်၏ အဆုံးသတ်သို့ မတော်တဆ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာအံစာတုံး၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့သော နေ့မှစ၍ ကံကြမ္မာတာအိုအပေါ် သူ၏ နားလည်ဆုပ်ကိုင်နိုင်မှုသည် ပို၍ပင် ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။
ယခုတစ်ကြိမ် ဖူဝမ်၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းတွင် မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ မရှိဟု သူ ပြောထားပြီးဖြစ်ရာ ရလဒ်သည် ကျိန်းသေပေါက် များစွာ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။
ဟွမ်ကျိုအာ၏စကားသံ ဆုံးသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဖူဝမ် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော ခန်းမအတွင်းမှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအားတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ထိုးတက်လာခဲ့ကာ ကောင်းကင်ထက်တွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသော တောက်ပသည့် နေမင်းနှင့် လပြည့်ဝန်းကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
ထိုတောက်ပသော နေမင်းနှင့် လပြည့်ဝန်းသည် မဟာယင်နှင့် ယန်စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကာ ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံးအား တစ်ပိုင်းစီ သိမ်းပိုက် ပိုင်းခြားထားလေသည်။
သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် တောက်ပသော နေမင်းနှင့် လပြည့်ဝန်းသည် အလယ်ဗဟိုတွင် အချင်းချင်း တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာလျက် ကောင်းကင်အား တစ်ဝက်စီ သိမ်းပိုက်ထားသော မဟာယင်နှင့် ယန်စွမ်းအားတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစည်းလာခဲ့ကာ ယင်နှင့် ယန် အပြန်အလှန် သက်ရောက်နေသော ဟွမ်သွမ့်အခြေအနေတစ်ခုကို ဖော်ပြနေလေသည်။
အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ တောက်ပသော နေမင်းနှင့် လပြည့်ဝန်းသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစည်းသွားကာ ထိုက်ချီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၍ ယန်အထဲတွင် ယင်ကို ဖက်တွယ်ထားကာ ယင်အထဲတွင် ယန်ကို စောင့်ကြပ်ထားလျက် သိမ်မွေ့သော ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခန်းမကြီးထဲမှ ဧရာမ အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသလို ဖူဝမ်၏ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးသည်လည်း ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ အမြင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။
ထိုက်ချီသည်လည်း အောက်သို့ ဆင်းသက်လာ၍ ဖူဝမ်၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖူဝမ်၏ဆံပင်များသည် စင်စစ် ရွှေရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၍ ပြည့်ဝသော နေစွမ်းအားများ စီးဆင်းနေကာ သူ၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် အေးချမ်းသော မဟာယင်စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေ၏။ ထိုနေရာတွင် ယင်နှင့် ယန်တို့ ဆုံစည်းနေရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်၍ အေးချမ်းလှပေသည်။
" အစ်မ ချင်းရွဲ့... စီနီယာအစ်မ ယဲ့ယင်းယင်းနဲ့ အစ်မ ကျိုအာ! "
ဖူဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ့အား စောင့်ဆိုင်းနေသော မိန်းကလေးသုံးယောက်ကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူ၏မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ သူသည် သူ၏တုန်ခါမှုများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် မိန်းကလေးသုံးယောက်၏ ဘေးသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
" အခုဆို ညီမလေးက တကယ်ကို လူသားဧကရာဇ်တစ်ပါးနဲ့ တူသွားပြီပဲ "
ကုချင်းရွဲ့သည် ဖူဝမ်၏ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ ယခုလေးတင် ဖူဝမ်၏ အဆင့်တက်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်မှာ သူ့အား လူသားဧကရာဇ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်ကကဲ့သို့ အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရစေသည်။
" ကျွန်မက ဘိုးဘေးရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့စွမ်းအားလောက်တော့ သေချာပေါက် မကောင်းသေးပါဘူး "
ဖူဝမ်သည် လျှာလေးထုတ်လျက် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
အသက်အရွယ်အရပြောရလျှင် သူသည် အမှန်တကယ်တော့ မငယ်တော့ပေ။ သို့သော် သူ၏အဆင့်ရှိ တည်ရှိမှုတစ်ခုအတွက် ဖူဝမ်၏အသက်သည် အငယ်ဆုံးဖြစ်နေသေးသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
ကုချန်၏ ကယ်တင်ခြင်းခံရပြီးကတည်းက ဖူဝမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌သာ နေထိုင်ကာ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံနေခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏စိတ်နေစိတ်ထားသည် အမှန်တကယ်တွင် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် လူသားမိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် ဘာမျှ ကွာခြားမှု မရှိပေ။
" မဟာယင်နဲ့ ယန်စွမ်းအား... ဒီလမ်းစဉ်နှစ်ခုထဲက တစ်ခုခုကို နားလည်သဘောပေါက်ရင်ကိုပဲ အရှင်သခင်နေရာကို ရောက်ရှိနိုင်တယ်... ဒါပေမယ့် လူသားဧကရာဇ်ကတော့ ယန်စွမ်းအားရော မဟာယင်စွမ်းအားကိုပါ နားလည်သဘောပေါက်ပြီး... တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့လို့ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာမှာ ပထမဆုံး ဧကရာဇ်အဆင့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ.....
ညီမလေးအနေနဲ့ လူသားဧကရာဇ်ရဲ့ လမ်းစဉ်ကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ လိုက်နာနေသရွေ့... အနာဂတ်မှာ တာအိုကို အောင်မြင်ပြီး ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ် "
ယဲ့ယင်းယင်းမှ အားပေးသည့် အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။
လူသားဧကရာဇ်သည် သခင်ကုချန်မှလွဲ၍ ရှေးခေတ်ကာလကတည်းက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွင် မွေးဖွားလာခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ပါရမီနှင့် ထူးချွန်မှုသည် သက်ရှိအားလုံးထက် သာလွန်ပေသည်။
အတိတ်က လူသားဧကရာဇ်သည် မဟာယင်နှင့် နေမင်း၏ တာအိုကို အားကိုးကာ အရှင်သခင်အဆင့်၏ အချုပ်အနှောင်များကို ချိုးဖျက်၍ တာအိုကို အောင်မြင်ကာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့သည်။
တူညီသော လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေသည့် ဖူဝမ်သည်လည်း ဤအရာကို အောင်မြင်နိုင်၍ လူသားဧကရာဇ်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်လည် ရှင်သန်လာစေနိုင်ကောင်းပေသည်။
အခန်း ( ၄၈၄ ) - မိန်းကလေးလေးယောက် ထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့် ရှင်းပြရခက်သော ခံစားချက်တစ်ခု
" ဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ပါတယ် "
ဖူဝမ်မှ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ကာ ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ မေးမြန်းလိုက်၏။
" အစ်မတို့က ဒီတစ်ခေါက် စွန့်စားခရီးစဉ်အတွက် ဘယ်ကိုသွားမယ်ဆိုတာ အတိအကျ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား "
သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူတို့သည် စွန့်စားခရီး အတူတကွ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း သွားရမည့် နေရာအတိအကျ မရှိခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ အထက်ကောင်းကင်ဘုံနှင့်အတူ ယခုမှ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၏ တိကျသော အခြေအနေများနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝ အမှောင်ကျနေဆဲပင်။
လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်တာကာလအတွင်း အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၏ တိကျသော အခြေအနေများကို မိတ်ဆက်ပေးထားသည့် ယွဲ့လင်အင်မော်တယ်ဘုရင် ယူဆောင်လာသော ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းအချို့မှတစ်ဆင့် လက်ရှိ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၏ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်ထားခဲ့သော်လည်း ယင်းမှာ စာအုပ်များထဲမှ သင်ယူထားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာထဲသို့ အမှန်တကယ် စွန့်စားမထွက်ခဲ့ဖူးချေ!
သို့သော် ဘယ်သွားရမည်ကို မသိလျှင်တောင်မှ ဤပြဿနာက ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းတို့ကို အခက်မတွေ့စေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။
မိန်းကလေးနှစ်ယောက်စလုံးသည် တိုက်ဆိုင်စွာပင် ဟွမ်ကျိုအာထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။
စွန့်စားခရီး ဘယ်သွားရမလဲ။ အဆင်သင့်ရှိနေတဲ့ လမ်းပြကောင်းတစ်ယောက် ရှိမနေဘူးလား။
ကုချင်းရွဲ့ရော ယဲ့ယင်းယင်းပါ ဟွမ်ကျိုအာနှင့်အတူ စွန့်စားထွက်ခွာခဲ့ရသော သူတို့၏ အတိတ်က အတွေ့အကြုံများကို မှတ်မိနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။
ကံကြမ္မာမဟာတာအို၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံထားရသော ဟွမ်ကျိုအာသည် မည်သည့် နေရာကိုမျှ အတိအကျ ထောက်ပြရန် မလိုအပ်ပေ။ သူသည် မမြင်တွေ့ရသော လမ်းညွှန်မှုများကို လိုက်နာရုံဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကံကောင်းခြင်းများနှင့် အကျိုးကျေးဇူးများကို သဘာဝအတိုင်း ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
" ညီမကိုလား "
ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းတို့၏ အကြည့်များကို မြင်သောအခါ ဟွမ်ကျိုအာသည် ပထမ၌ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပုံရကာ ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။
" ညီမလည်း စွန့်စားခရီး ဘယ်သွားရမလဲဆိုတာ တကယ်မသိဘူး... ဒါပေမယ့် အစ်မတို့မှာလည်း အကြံဉာဏ်မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ညီမနဲ့အတူ လျှောက်သွားကြတာပေါ့ "
" ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ! "
ဟွမ်ကျိုအာ၏စကားကို ကြားသောအခါ ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းတို့ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ဖူဝမ်မှ အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
သူသည်လည်း ဟွမ်ကျိုအာနှင့်အတူ စွန့်စားခရီး ထွက်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် အပေါ်ယံတွင် အနည်းငယ် 'ရှုပ်ထွေး' နေပုံရသော ထိုအစ်မသည် အမှန်တကယ်တော့ စစ်မှန်သော ကံကောင်းခြင်းများကို ယူဆောင်လာပေးသူဖြစ်ရာ နေရာအတိအကျ မလိုအပ်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွားနေရုံဖြင့် မျှော်လင့်မထားသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိစေနိုင်ကြောင်း သိထားပေသည်။
" ဒါဆို သွားကြစို့! "
မိန်းကလေးအားလုံး သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်ကျိုအာသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်၏။
ထို့နောက် မိန်းကလေးများသည် ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေမှ အတူတကွ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။
" အစ်မ ချင်းရွဲ့တို့လည်း ထွက်သွားကြပြီပဲ..... "
ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေ အတွင်း၌ ကုယိုသည် ထွက်ခွာသွားသော ချင်းရွဲ့နှင့် အခြားသူများ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း တစ်ခုခု ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူတို့ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ နှစ်တစ်ရာ ကြာလွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဤနှစ်တစ်ရာကာလအတွင်း ကောင်းကင်ဘုံရှိ အပြောင်းအလဲများသည် အင်မော်တယ်မတက်လှမ်းမီ ရွာသူကြီး ကုရှန်မင် သူ့အား ပေးခဲ့သော ညွှန်ကြားချက်များကိုလည်း အတည်ပြုပေးနေခဲ့၏။
အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဘိုးဘေး ကုဝူရှန့်၏ညွှန်ကြားချက်အရ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကုမိသားစုသည် အဖွဲ့လိုက်ခွဲ၍ အပြင်သို့ စတင်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး ကုမိသားစုဝင် အများအပြားသည် အပြင်ဘက်တွင် အိမ်ထောင်ပြုကာ သားသမီးများ မွေးဖွား၍ အခြေချ စည်ပင်လာခဲ့ကြသည်။
အကယ်၍ ဤလက်ရှိအနေအထားအတိုင်း ဆက်သွားမည်ဆိုပါက နှစ်တစ်ထောင်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်း ကုမိသားစုသည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးတွင် မျိုးဆက်ခွဲများစွာ ရှိလာမည်ပင်။
ထို့ပြင် အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ အပြင်ဘက်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ကုမိသားစု မျိုးဆက်ခွဲများသည် ပို၍ပို၍ များပြားလာမည်ကို ကြိုတင်မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
ထို့အပြင် အထက်ကောင်းကင်ဘုံ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သော အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ လုပ်ရပ်များကလည်း အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၌ ကုမိသားစု ထွန်းတောက်လာခြင်းသည် ရှောင်လွှဲ၍မရသော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကုယိုအား နားလည်သွားစေခဲ့သည်။
အနာဂတ်တွင် ရွာသူကြီး ပြောခဲ့သကဲ့သို့ အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၌ ကုမိသားစု မျိုးဆက်ခွဲများစွာ တည်ရှိလာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။
ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ သဲ့သဲ့မျှသော ဖိအားတစ်ခုသည် ကုယို၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် လွှမ်းမိုးလာခဲ့၏။
သူသည် ကုချင်းရွဲ့၊ ယဲ့ယင်းယင်း၊ ဖူဝမ်နှင့် အခြားသူများကဲ့သို့ မဟုတ်ချေ။
ကုချင်းရွဲ့သည် ဘိုးဘေး၏ အတန်ဖိုးထားရဆုံးသော မျိုးဆက်ဖြစ်ရာ သူ့အား ကာကွယ်ပေးရန် စစ်မှန်သောအင်မော်တယ်အဆင့် သခင်တစ်ဦးလည်း ရှိ၏။ ယဲ့ယင်းယင်းနှင့် ဖူဝမ်တို့သည်လည်း ဘိုးဘေး၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့်များပင် ဖြစ်ကြသည်။
ကုမိသားစု၏ အနာဂါတ်မှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်ပါစေ ဤမိန်းကလေးများ၏ အနာဂတ်မှာ အကန့်အသတ်မရှိဖြစ်ရန် ကံကြမ္မာပါလာပြီးသားပင်။
ကုယိုသည် ဘိုးဘေး ကုဝူရှန့်၏ တန်ဖိုးထားမှုကို ခံရသော်လည်း သူ၏ပါရမီသည် ကုမိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်များကြားတွင် ကြည့်မည်ဆိုပါက အထူးတလည် တောက်ပနေခြင်း မရှိပေ။
လက်ရှိတွင် ကုမိသားစု၌ အဖွဲ့ဝင်အနည်းငယ်သာရှိ၍ သူသည် ဘိုးဘေး၏ရှေ့တွင် နေရာတစ်နေရာ ရရှိထားနိုင်ဆဲဖြစ်သော်လည်း အနာဂတ်တွင် ကုမိသားစု ပိုမိုကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ ပါရမီရှင်များ ပိုမို မွေးဖွားလာမည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူသည် ယနေ့ကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုး ရှိတော့မည်မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝပင်။
ထို့အပြင် သူကိုယ်တိုင်အပြင် ကုမိသားစုရွာ မျိုးဆက်ကိုလည်း သူ ထောက်ပံ့ကူညီပေးရန် လိုအပ်ပေသေးသည်။
ယခုအခါ ကုမိသားစုရွာ မျိုးဆက်တစ်ခုလုံးအတွက် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိတော့သည်။
" ရွာသူကြီး ပြောတာ တကယ် မှန်တယ်... အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် ငါ ပိုပြီး ကြိုးစားရမယ် "
ကုယို သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အနာဂတ်အတွက်ပင်ဖြစ်စေ ကုမိသားစုရွာ၏ အနာဂတ်အတွက်ပင်ဖြစ်စေ သူ အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆရဲမည် မဟုတ်ပေ!
... ... ... ...
" ဟိုဘက်ကို သွားကြစို့ "
ကောင်းကင်ဘုံတားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဟွမ်ကျိုအာသည် သူ၏ လှပသော မျက်လုံးများကို ဉီးစွာ အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်၍ တစ်ခဏမျှ အာရုံခံလိုက်ကာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍ အကြံပြုလိုက်၏။
ဖူဝမ်နှင့် အခြားသူများ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဟွမ်ကျိုအာသည် စွန့်စားခရီး ဘယ်သွားရမည်ကို အတိအကျ မသိခဲ့ပေ။ သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန်အတွက် မမြင်တွေ့ရသော နေရာမှ ကံကြမ္မာ၏ ရွေးချယ်မှုများကိုသာ လိုက်နာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခင်အတိုင်းပင် ကုချင်းရွဲ့နှင့် အခြားသူများသည် ဟွမ်ကျိုအာ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကန့်ကွက်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် မိန်းကလေးများသည် ဟွမ်ကျိုအာ၏ ညွှန်ပြမှုအတိုင်း အတူတကွ ခရီးဆက်ခဲ့ကြလေသည်။
ဤခရီးစဉ်သည် တစ်နှစ်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့၏။
ဤတစ်နှစ်တာကာလအတွင်း မိန်းကလေးများသည် ရပ်တန့်လိုက် သွားလိုက်ဖြင့် ခရီးသွားခဲ့ကြ၍ လဝိညာဉ် ကောင်းကင်ဘုံ၏ လွှမ်းခြုံထားသော နယ်မြေမှ ထွက်ခွာကာ အခြားသော ကောင်းကင်ဘုံများသို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။
မိန်းကလေးများ သွားရာနေရာတိုင်းသည် လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးလှသော်လည်း နှစ်တစ်သောင်းကြာ အမြစ်တွယ်နေသော ရှေးဟောင်းဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ မြင့်မြတ်သော ပစ္စည်းများ၊ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာများတွင် ပြန့်ကျဲနေသည့် အင်မော်တယ်အဆင့် ပစ္စည်းများနှင့် အခြားအရာများကို ရှင်းပြရခက်လောက်အောင်ပင် သူတို့ အမြဲတစေ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ထိုရတနာများကို ရယူရာတွင် မည်သည့် အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မလိုအပ်ခဲ့ဘဲ လမ်းပေါ်တွင် ပိုက်ဆံကောက်ရသကဲ့သို့ပင် ရိုးရှင်းလှ၏။
ကံကောင်းခြင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ထိုအတွေ့အကြုံသည် ဤခရီးစဉ်အတွက် 'လမ်းပြ' မှန်ကန်စွာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်မှာ သေချာလှကြောင်း ပြသနေရာ ကုချင်းရွဲ့နှင့် ယဲ့ယင်းယင်းတို့အား အာမေဍိတ်သံများပင် ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။
ဟွမ်ကျိုအာ ရှိနေသဖြင့် ကံကောင်းခြင်းများသည် အလကားရသည့်အလား သူတို့ဆီသို့ ပစ်သွင်းခံနေရကာ မောင်းထုတ်၍မရနိုင်ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အကယ်၍ ဤသည်မှာ အခြားတစ်ယောက်ယောက်သာဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို အန်တုသော ကံကောင်းခြင်းမျိုးကို ဘယ်မှာ သွားရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။
ခရီးအနည်းငယ် ဆက်သွားပြီးနောက် ဟွမ်ကျိုအာ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
" ဒီခံစားချက်က..... "
ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေရာ ဟွမ်ကျိုအာမှာ တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိလေသည်။
ထိုလှုပ်ရှားမှုက သူ၏စိတ်နှလုံးကို အဆက်မပြတ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။
" အစ်မ ကျိုအာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ "
မျက်စိလျင်သော ဖူဝမ်သည် ဟွမ်ကျိုအာ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို သတိပြုမိသွားကာ အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်၏။
" ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..... "
ဟွမ်ကျိုအာသည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် မိန်းကလေးများကို ရှင်းပြလိုက်၏။
" ဒီနေရာကို ရောက်လာချိန်မှာ စိတ်ထဲမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး နေရာတစ်ခုကို လမ်းညွှန်နေသလိုပဲ... အဲဒါက ညီမရဲ့ ဇာစ်မြစ်နဲ့ ဆက်စပ်နေပုံရတယ် "
ဟွမ်ကျိုအာရဲ့ ဇာစ်မြစ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်?
ဟွမ်ကျိုအာ၏စကားကို ကြားသောအခါ မိန်းကလေးအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။
ဟွမ်ကျိုအာ နိုးထလာကတည်းက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဇာစ်မြစ်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် မည်သည့်အခါကမျှ လက်မလျှော့ခဲ့ဘူးဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရချေ။
ယခုအခါ ဤအင်မော်တယ်ကမ္ဘာတွင် ဟွမ်ကျိုအာမှ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဇာစ်မြစ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည့် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်လော။