အခန်း (၈၅-၈၆)
Vol. 9 Ch. 85-86
အခန်း (၈၅) တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံး
ဤ ရွှမ်လင်တိုက်ကြီးတွင် ကျင့်ကြံသူများ၏ အဆင့်ကို သေမျိုးနယ်ပယ်နှင့် သာလွန်နယ်ပယ် ဟူ၍ နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားလေသည်။
သေမျိုးနယ်ပယ်သည် အခြေခံအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းမှ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အထိ အဆင့်ကိုးဆင့် ဖြစ်ပေသည်။
သာလွန်နယ်ပယ်ကို ဝိညာဉ်ဘုရင်၊ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်၊ ဝိညာဉ်သခင်၊ သူတော်စက်တစ်ပိုင်း၊ မဟာသူတော်စင်၊ အဓိပတိသူတော်စင်၊ တာအိုသို့ဝင်ရောက်ခြင်း၊ တာအိုပညာရှင်၊ တာအိုအရှင်မြတ်နှင့် အုပ်စိုးသူ ဟူ၍ အဆင့် ၁၀ ဆင့် ထပ်မံခွဲခြားထားလေသည်။
အုပ်စိုးသူအဆင့်သည် မဟာတာအိုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး မဟာတာအိုကို ကျော်လွန်ကာ ထာဝရရှင်သန်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ဆိုကြပေသည်။
နန်ကုန်းယွီသည် ဤအချက်အလက်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ သူ၏မိခင်နှင့် အခြားသူများကို အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ခေါ်သွားပြီး အုပ်စိုးသူအဆင့် ဖြစ်လာရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။
ပြီးတော့ သူအနေဖြင့် ဤသို့ ယုံကြည်မှုရှိနိုင်ရန် အခွင့်အရေး အပြည့်အဝ ရှိေပသည်။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်လေ၏။ သူသည် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၎င်းမှာ သူ၌ အဆုံးမရှိသော အရင်းအမြစ်များ ရှိသည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။
ဒုတိယအနေဖြင့် ယခုအခါ သူသည် မဟာဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်အမြစ်၊ နတ်ဘုရားအရိပ် တာအိုခန္ဓာနှင့် မဟာဟင်းလင်းပြင် မူလပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကျင့်စဉ်တို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ ၎င်းတို့က သူ့ကို ပြန်လည်ရှင်သန်ရန် အခြေခံအုတ်မြစ် ပေးထားလေသည်။
နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သူသည် အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းချိန်တွင် သူနှင့် သူ၏မိခင်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် နတ်ဘုရားအရိပ်စစ်တပ်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။
နတ်ဘုရားအရိပ် တမန်တော်များအကြောင်း ပြောရလျှင် ယခုအခါ သူသည် တတိယမြောက် တပ်မှူးအဆင့် နတ်ဘုရားအရိပ် တမန်တော်ဖြစ်သော အရိပ်မရဏ(ရှဲဒိုးမင်) ကို ဆင့်ခေါ်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။
တပ်မှူးအဆင့် နတ်ဘုရားအရိပ် တမန်တော် သုံးဦးစလုံးမှာ တာအို ဝင်ရောက်ခြင်း အဆင့် ဖြစ်ကြပေသည်။
ဤလူစာရင်းဖြင့်ဆိုလျှင် သူသည် အစကတည်းက ရွှေလက်ချောင်း တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ပြောနိုင်ပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ ကြီးထွားမှုကို အထောက်အကူပြုရန် လုံလောက်ပေသည်။
စစ်သူကြီးအဆင့်ရှိသော နတ်ဘုရားအရိပ် တမန်တော်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ ယခုအခါ သူ့တွင် ထျန်းကန်း စစ်သူကြီး ကိုးဦးနှင့် တိရှား စစ်သူကြီး ဆယ့်ရှစ်ဦး ရှိပြီး အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်များ ဖြစ်ကြလေသည်။
ထို့အပြင် နတ်ဘုရားအရိပ် တပ်စု ၁၀၀ ရှိပြီး ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ဘုရင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၁၀၀ နှင့် ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၉၉၀၀ တို့နှင့် ညီမျှကာ သေမျိုးနယ်ပယ်ကို တံမြက်လှည်းသကဲ့သို့ ရှင်းလင်းရန် လုံလောက်ပေသည်။
ဟုတ်ပါ၏။ သေမျိုးနယ်ပယ်ပင်။
ကျင့်ကြံသူများ၏ အသိပညာဆိုင်ရာ စွယ်စုံကျမ်းအရ ရွှမ်လင်တိုက်ကြီးကို နယ်နိမိတ်တစ်ခုဖြင့် ပိုင်းခြားထားသော သေမျိုးနယ်ပယ်နှင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေ ဟူ၍ ပိုင်းခြားထားလေသည်။ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် နောက်ပိုင်းအဆင့်မှ လာသူများသာ မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ခရီးသွားနိုင်ပေသည်။
သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပါက ကောင်းကင်တာအိုက ၎င်းကို ထောက်လှမ်းမိပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်စေမည် ဖြစ်လေသည်။
မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်း ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးသူများသည် ယိုယွင်းခြင်း လက္ခဏာငါးရပ်၏ ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ်ကို မခံစားလိုလျှင် သေမျိုးနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သေချာသည်မှာ အကယ်၍ သင်သည် ကောင်းကင်တာအိုကို ပိတ်ဆို့နိုင်ပါက သို့မဟုတ် အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးသူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပါက ၎င်းမှာ အခြားကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်လေသည်။
ယနေ့ ချင်းယိုအင်ပါယာနှင့် အခြားနိုင်ငံများသည် သေမျိုးနယ်ပယ်တွင်သာ တည်ရှိကြပေသည်။ နန်ကုန်းယွီ ပိုင်ဆိုင်သော ဝိညာဉ်သိုင်းပညာဖြစ်သည့် ငုပ်လျှိုးနေသော နက်နဲမှုက သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပါက သူသည် မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်မည် ဖြစ်လေသည်။
ရှဲဒိုးချမ်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ သက်ရှိများ မဟုတ်ကြဘဲ နန်ကုန်းယွီ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ယူဆသင့်သောကြောင့် ကောင်းကင်တာအိုက ထောက်လှမ်းမရနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
နန်ကုန်းယွီက သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်မတွေးတော့ဘဲ သူ၏ အသိစိတ် အနည်းငယ်သည် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်းသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ရွှေရောင်ပြကွက်စင် ပြန်ပေါ်လာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသွား လေသည်။
"ကံကောင်းခြင်း နတ်သမီးလေး ငါ့ကို ကောင်းချီးပေးပါစေ... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုခု ရနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."
လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခန့်က သူဝယ်ယူခဲ့သော အခမဲ့ လက်ဆောင်သေတ္တာများမှ ရရှိခဲ့သော ရတနာများအကြောင်း တွေးမိသောအခါ သူ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရချေသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က သူရရှိခဲ့သော အရာမှာ သိုင်းလောက အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း ဖွင့်လှစ်ခြင်း ကူပွန်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် ကျင်းယုံ ၏ သိုင်းလောက အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ပစ္စည်းများကို သော့ဖွင့်ပေးသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းမှာ သူ့အတွက် အသုံးမဝင်ချေ။
မနှစ်က သူရရှိခဲ့သော တာအိုအဆင့် ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည့် 'တာအို ဖြစ်ပေါ်ခြင်း ကောင်းကင်ကျမ်း' မှာ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သလောက် ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အထူးဝိညာဉ်အမြစ် ဖြစ်သည့် တာအို ဖြစ်ပေါ်ခြင်း ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိသူများသာ ကျင့်ကြံနိုင်သော ကျင့်စဉ်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
သူ၏ မဟာဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်အမြစ်ဖြင့်လည်း ကျင့်ကြံနိုင်ကောင်း ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မဟာဟင်းလင်းပြင် မူလပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် ပိုမိုသင့်လျော်သော အမည်မသိအဆင့်ကို ကျင့်ကြံခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်မည် မဟုတ်ပါလား။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူသည် အသုံးမဝင်သော ပစ္စည်းများကို အခမဲ့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အတော်လေး စကားပြောရခက်လှပေသည်။
နန်ကုန်းယွီသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကံကောင်းခြင်း နတ်သမီးလေး မင်းကို ကောင်းချီးပေးပါစေ... ပထမဆုံး လက်ဆောင်သေတ္တာကိုပဲ ရွေးလိုက်မယ်..."
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ရွှေရောင်ပြကွက်စင်ပေါ်ရှိ ပထမဆုံး လက်ဆောင်သေတ္တာသည် သူ၏ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်ပြကွက်စင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
နန်ကုန်းယွီသည် များများစားစား မတွေဝေတော့ဘဲ လက်ဆောင်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ကြယ်ရောင်များ လင်းလက်သွားသည်နှင့်အမျှ မျက်လုံးတစ်လုံးနှင့် တူသော ပုတီးစေ့တစ်ခု သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပေသည်။
ထိုပုတီးစေ့ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။ ဤအရာသည် ထူးဆန်းပြီး မိစ္ဆာဆန်သော ဂုဏ်သတ္တိအချို့ ရှိနေပုံရကြောင်း သူ မရေမရာ ခံစားလိုက်ရပေသည်။
များများစားစား မတွေးတော့ဘဲ သူသည် လက်ယမ်းကာ ကျောက်စိမ်းဖြူစင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
သူ၏ အသိစိတ်သည် ပုတီးစေ့ပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေပြီး ၎င်းပါဝင်သော အချက်အလက်များကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားလေသည်။
တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံး - ဒုတိယမြောက် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပေါင်းစည်းနိုင်သည့် အထူးခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ခွင့် ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအားဖြင့် အရာခပ်သိမ်း၏ သတင်းအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုနိုင်ခြင်း၊ အတိတ်နှင့် အနာဂတ် ဖြစ်ရပ်များကို စူးစမ်းလေ့လာနိုင်ခြင်း၊ ကမ္ဘာလောက၏ ကံတရားကို မြင်တွေ့နိုင်ခြင်းနှင့် မဟာတာအို၏ အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်သည်။
တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများသည် အမည်မသိ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို မသိရသော်လည်း ဤမိစ္ဆာအငွေ့အသက်ကို တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးဖြင့် ဖယ်ရှားနိုင်သည်။ တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံး၏ လုပ်ရပ်များကို ကံတရား အကြောင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ပါ။
မှတ်ချက် - တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ မထိန်းချုပ်နိုင်သူများသည် ၎င်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သာမန်အားဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဥ်များကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးမှာ သူတို့သည် တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံး၏ ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။
"တော်တော် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းပုံတာပဲ"
နန်ကုန်းယွီသည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ကာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါင်းစပ်ရန် အကြံအစည် ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။
အကယ်၍ ၎င်းတွင် မိစ္ဆာဂုဏ်သတ္တိများ ရှိသော်လည်း တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးဖြင့် ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဆိုပါက ပြဿနာ မဟုတ်။ ၎င်းတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိသော်လည်း အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း၏ ပေါင်းစပ်ရန် ကူညီမှုဖြင့် တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ မည်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမျှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ဤအရာကို နားလည်သွားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ ပေါင်းစပ်ရန် ချက်ချင်း ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။
သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်နှင့် တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးသည် ကျောက်စိမ်းဖြူစင်မှ ပျံထွက်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားပေသည်။
"အဟွတ်..."
နန်ကုန်းယွီသည် တိုးညင်းသော ညည်းသံတစ်ခု ပြုလိုက်ပြီး သူ၏ အသိစိတ်သည် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်းမှ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့လေသည်။
သူသည် သူ၏မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုကြောင့် တွန့်လိမ်သွားကာ သူ၏မျက်လုံးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်ပေသည်။
အနီရောင်ရင့်ရင့် သွေးစက်များသည် သူ၏မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် လက်ချောင်းများကြားမှ စီးဆင်းလာပြီး ပါးပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာလေသည်။
"သခင်လေး... ဘာဖြစ်တာလဲ..."
ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ချင်းလင်၏ အမူအရာ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် နန်ကုန်းယွီကို အလျင်အမြန် ထူမပေးပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်လေသည်။
နန်ကုန်းယွီက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းပြလိုက်ပြီး အရာအားလုံး အဆင်ပြေကြောင်းနှင့် စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေပုံရပေသည်။
သို့သော် သူသည် အခြေအနေကို ဖုံးကွယ်ရန် ရှဲဒိုးချမ်းကို အသုံးမပြုမီမှာပင် လေကိုခွင်း၍ လာသော မြားလေးစင်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။
"ယွီအာ... သား ဘာဖြစ်တာလဲ... မယ်တော့်ကို မခြောက်ပါနဲ့..."
"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ... နန်းတွင်း သမားတော်ကို မြန်မြန်ခေါ်လိုက်..."
"သခင်..."
"သခင်..."
ထို့နောက် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အသံလေးသံ ထွက်ပေါ်လာရာ ၎င်းတို့မှာ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး၊ ကျီကျစ်ယွီနှင့် သူ၏ ဝိညာဉ်သားရဲ နှစ်ကောင်တို့ ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
နန်ကုန်းယွီသည် အကူအညီမဲ့စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်မှုသည် ဤမျှ မမျှော်လင့်ထားသော အပြုအမူမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သူ သိခဲ့ပါက အခြေအနေကို ဖုံးကွယ်ရန် ရှဲဒိုးချမ်းကို ကြိုတင် အသုံးပြုသင့်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အားလုံး နောက်ကျသွားချေပြီ။
"မယ်တော်... ယွီအာ နာတယ်..."
နန်ကုန်းယွီ၏ တုန်ရီနေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်များက မျက်လုံးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖုံးအုပ်ထားဆဲဖြစ်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေပြီး ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ လဲကျသွားလေသည်။
"ယွီအာ... မကြောက်နဲ့နော်... မယ်တော် ဒီမှာရှိတယ်... အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ... အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ..."
ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် နန်ကုန်းယွီကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားပြီး သူမ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေကာ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
ခဏတာမျှ သူတို့ ဘာလုပ်ရမှန်း လုလုံးဝမသိဖြစ်သွားကြလေသည်။
ကျီကျစ်ယွီသည် ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာလည်း တင်းမာနေသော်လည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။
"ယွဲ့ရှီး... မြန်မြန်... ယွီအာကို နန်းတွင်း သမားတော်ဆီ ခေါ်သွား... နန်းတွင်း ဆေးခန်းမကို တိုက်ရိုက်သွား..."
"ဟုတ်ကဲ့..."
ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီကို ချီကာ ဓားပျံပေါ်သို့ တက်၍ နန်းတော်ဆီသို့ တည့်တည့် ပျံသန်းသွားလေ၏။ ဧကရာဇ်မြို့တော်နှင့် နန်းတော်အထက်တွင် ဓားဖြင့် ပျံသန်း၍ ရ၊ မရကို သူမ လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျီကျစ်ယွီ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူမသည် ဓားပျံပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်ကာ သူမကို ကာကွယ်ရန် လိုက်သွားလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းထံသို့လည်း စာတစ်စောင် ပို့လိုက်ပြီး နန်းတွင်း သမားတော်ကို နန်းတွင်း ဆေးခန်းမသို့ ပြန်သွားပြီး စောင့်နေရန် အမိန့်ပေးခိုင်းလိုက်ပေသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချင်းလင်နှင့် တိရစ္ဆာန်နှစ်ကောင်ဖြစ်သော စာကလေးနှင့် နဂါးငယ်လေးတို့သာ အိမ်အပေါ်ထပ်တွင် မှင်သက်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြလေသည်။
"သခင်ကို အရင်သွားရှာရအောင်..."
ချွဲချိုက်အာက အရင်ဆုံး သတိဝင်လာပြီး သူမ၏ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ လိုက်သွားရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ဒေါ် လေးရှန်က သားရဲနှစ်ကောင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။
"မင်းတို့နှစ်ကောင် ပြဿနာ မရှာနဲ့... ဒီမှာပဲ နေကြ..."
သူမသည် နန်းတော်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာမှာလည်း စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရပေသည်။
အခန်း (၈၆) မျက်ကန်း အဆိပ်
"ဒေါ် လေးရှန်... သခင်လေး ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ သိလား... သူက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ..."
ချင်းလင်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဒေါ် လေးရှန်ကို အလျင်အမြန် မေးလိုက်လေသည်။
ဒေါ် လေးရှန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းက ယွီအာရဲ့ အစေခံအဖြစ် အလုပ်အကျွေးပြုနေတာတောင် ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ မသိဘူးလား... မင်းက ငါ့ကို လာမေးနေတာလား..."
"ကျွန်မ..."
ချင်းလင် မှင်သက်သွားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားပုံရလေသည်။သူမသည် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။
"ဒေါ် လေးရှန်... ချင်းလင် တကယ် မသိပါဘူး... သခင်လေးက ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလိုဖြစ်သွားတာ... ချင်းလင်တောင် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိလိုက်ဘူး... ချင်းလင်က..."
"ကောင်းပြီ... ထပါ... မင်းက ယွီအာရဲ့လူပဲ... သူပြန်လာရင် အရာအားလုံးကို ပြောပြကြတာပေါ့..."
ဒေါ် လေးရှန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ပြီး လူတစ်ယောက်နှင့် သားရဲနှစ်ကောင်၏ ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
...
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် နန်ကုန်းယွီကို ချီကာ နန်းတော်အနီးသို့ ရောက်လာချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်လုံးများမှ နာကျင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း တစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။
သူသည် တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို ပေါင်းစပ်ပြီး တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို လုံးလုံးလျားလျား ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
ဤအသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းတွင် အရာဝတ္ထုများအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကို စုံစမ်းခြင်းကဲ့သို့သော တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံး၏ အသုံးချမှု အမျိုးမျိုးလည်း ပါဝင်လေသည်။
သို့သော် နန်ကုန်းယွီသည် လက်ကို မဖယ်သေးဘဲ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း နာကျင်နေပုံ ပေါက်နေဆဲပင် ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အကြံတစ်ခု ရသွားလေသည်။သူသည် ချက်ချင်းပင် ငုပ်လျှိုးနေသော နက်နဲမှုကို အသုံးပြုကာ သူ့ကိုယ်သူ အဆိပ်မိနေပုံပေါ်အောင် ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူ၏ သွေးခုန်နှုန်းနှင့် အခြား လက္ခဏာများကိုပါ ပြောင်းလဲလိုက်ပေသည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူသည် သူ၏လက်များကို ချလိုက်ပြီး သတိလစ်သွားဟန်ဆောင်လိုက်လေသည်။
ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရီသွားသည်။
"ယွီအာ... ယွီအာ... မယ်တော့်ကို မခြောက်ပါနဲ့..."
"စိတ်မပူပါနဲ့... ယွီအာက သတိလစ်သွားတာပါ... သူ အဆိပ်မိထားပုံရတယ်... ငါတို့ မြန်မြန်သွားရမယ်..."
ကျီကျစ်ယွီ၏ အသံက ဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာရာ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး၏ နှလုံးသားကို တစ်ချက်ခုန်သွားစေပြီး သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို အလျင်အမြန် သွက်လိုက်လေသည်။
မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် နန်ကုန်းယွီကို နန်းတွင်း ဆေးခန်းမ အပြင်ဘက်သို့ ခေါ်လာခဲ့ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် နန်းတွင်း သမားတော် အတော်များများက ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။
လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းမှာ ဟိုဟိုဒီဒီပြာယာခက်ကာလျှောက်နေလေသည်။
သူတို့သုံးဦး ရောက်လာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းသည် အလျင်အမြန် အော်လိုက်လေသည်။
"နန်းတွင်းသမားတော် ကျန်း... ယွီအာကို ကုသဖို့ လူတွေကို မြန်မြန်ခေါ်လာခဲ့... မဟုတ်ရင် အကျိုးဆက်ကို မင်းသိမယ်မှတ်..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး..."
နန်းတွင်း သမားတော်များ လန့်သွားကြသော်လည်း သဘောတူခေါင်းညိတ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့ချေ၏။
နန်းတွင်းသမားတော် ကျန်းသည် ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နန်းတွင်း ဆေးခန်းမ၏ အကြီးအကဲ သမားတော်လည်း ဖြစ်ကာ ထိုနေရာတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံး သမားတော် ဖြစ်လေသည်။
သူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲ လျှောက်လာပြီး ခေါက်ကုတင်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
"မင်းသမီး... ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းသားငယ်ကို ချထားပေးပါ... ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ကုသပေးပါ့မယ်..."
ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီကို ကုတင်ပေါ်တွင် ဂရုတစိုက် ချထားကာ နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်းဆုတ်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေလိုက်လေသည်။
နန်းတွင်းသမားတော် ကျန်း၏ အမူအရာသည် နန်ကုန်းယွီကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"မျက်ကန်း အဆိပ်..."
ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်လေသည်။
"နန်းတွင်းသမားတော် ကျန်း... ယွီအာက အဆိပ်မိထားတာလား..."
နန်းတွင်းသမားတော် ကျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နန်းတွင်း သမားတော်များထဲမှ တစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဝမ်ချွမ်း... သွားပြီး မျက်ကန်း အဆိပ်ကို ကုသဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို ပြင်ဆင်ထားလိုက်..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ..."
ဝမ်ချွမ်းက သဘောတူလိုက်ပြီး နန်းတွင်း ဆေးခန်းမထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားလေသည်။
နန်းတွင်းသမားတော် ကျန်းက မလှမ်းမကမ်းရှိ ဆံပင်ဖြူနှင့် အသက်ကြီးသော နန်းတွင်း သမားတော်တစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"နန်းတွင်းသမားတော် ချီ... အတူတူ သွားကြရအောင်..."
"ရတယ်လေ..."
နန်းတွင်း သမားတော်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် နန်ကုန်းယွီ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရပ်ကာ သူ့ကို စတင်စစ်ဆေးလိုက်ကြလေသည်။
မျက်နှာဖတ်ခြင်း...
သူငယ်အိမ်...
လျှာ...
သွေးခုန်နှုန်း စမ်းသပ်ခြင်း...
သူတို့နှစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ဖတ်ရှုပြီးနောက် အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်ကြလေသည်။
"မျက်ကန်း အဆိပ်... အပျော့စားပါပဲ..."
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သက်ပြင်းတိုးတိုး ချလိုက်နိုင်သည်။
ချက်ချင်းပင် သူတို့နှစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အခြား နန်းတွင်း သမားတော်များကို စစ်ဆေးရန် အချက်ပြလိုက်ကာ သူတို့က နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ ဘေးသို့ သွားလိုက်ကြလေသည်။
"အရှင်မင်းကြီး... မင်းသားငယ်က မျက်ကန်း အဆိပ် မိထားတာပါ... ဒီအဆိပ်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်မှုမရှိသလောက်နည်းပြီး မျက်လုံးကိုပဲ ထိခိုက်စေတာပါ... ၁၂ နာရီအတွင်း မကုသဘူးဆိုရင် သူ မျက်လုံးကန်းသွားပါလိမ့်မယ်..."
"ဝမ်ချွမ်းက ဆေးသွားယူနေပါပြီ... ကျွန်တော်တို့ အမြန်ဆုံး ပြင်ဆင်ပြီး ကျိုချက်ပေးပါ့မယ်... ၁၅ မိနစ်အတွင်း ဆေးအဆင်သင့်ဖြစ်မှာဖြစ်ပြီး အဆိပ်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှင်းထုတ်ပေးပါလိမ့်မယ်..."
ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျီကျစ်ယွီ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် မှုန်မှိုင်းသွားလေသည်။
"နန်းတွင်း သမားတော် နှစ်ယောက် ပြောနေတာအမှန်ပဲလား... တခြား လက္ခဏာတွေ မရှိဘူးလား..."
"မရှိပါဘူး..."
သူတို့နှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။
"မယ်တော်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရောဂါရှာဖွေမှုက လုံးဝ မှန်ကန်ပါတယ်..."
ကျီကျစ်ယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။
"အဆင့် ၆ ဖြေဆေးက အဆိပ်ကို တိုက်ရိုက် ပြေစေနိုင်သား..."
"သေချာတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ အဆင့်ငါးနဲ့အထက် ဆေးလုံးတွေက အရမ်းရှားပါးတော့..."
နန်းတွင်းသမားတော် ကျန်း စကားမဆုံးမီမှာပင် ကျီကျစ်ယွီသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြေဆေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ နန်ကုန်းယွီ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်လေသည်။
ဆေးလုံး အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် အနီရောင်ရင့်ရင့် မျက်ရည်များ နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျဆင်းလာရာ မျက်ကန်း အဆိပ်များ သူ၏မျက်လုံးများမှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းသော လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။
အလယ်အလတ်အဆင့် အဆိပ်ပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် မျက်ကန်း အဆိပ်ကို အမှန်တကယ် မသောက်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်စေရန် ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း ရွှေလက်ချောင်း ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အခါ မည်သူက သူ့ကို အပြစ်တင်နိုင်မည်နည်း။
နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ အနီရောင်ရင့်ရင့် သွေးများ စီးကျလာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်းတွင်းသမားတော် ကျန်းသည် အလျင်အမြန် လက်ယမ်းကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သွေးများနှင့် အဆိပ်များကို နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်နှာမှ ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။
မကြာမီမှာပင် နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်လုံးထောင့်များမှ အနီရောင်ရင့်ရင့် မျက်ရည်များ စီးကျမှု ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ဖြူရော်နေသော အသားအရေမှာလည်း အရောင်အသွေး ပြန်လည်ရရှိလာပေသည်။
ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်းတွင်းသမားတော် ကျန်းနှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် သူတို့ကို စစ်ဆေးရန် အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးသွားကြလေသည်။
မကြာမီမှာပင် ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦး အနားသို့ ရောက်လာကြသည်။
"အရှင်မင်းကြီး... အဆိပ်ပြေသွားပါပြီ... မင်းသားငယ်လည်း အဆင်ပြေသွားပါပြီ..."
သူတို့ စကားပြောအပြီးတွင် သူ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်နေသူ နှစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းကြီး... မင်းသားငယ်က လုံးဝ အဆင်ပြေပါတယ်... အနည်းငယ် အားနည်းနေရုံပါပဲ... ရက်အနည်းငယ်လောက် နားလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ..."
ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် အခြားသူများ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားလေသည်။
ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးသွားကာ နန်ကုန်းယွီကို ဖက်လိုက်ပြီး နန်းတွင်းသမားတော် ကျန်းနှင့် အခြားသူများကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."
"မဟုတ်တာ... မဟုတ်တာ... ကျန်းပေ့ မင်းသမီး... ကျွန်တော်တို့ကို အဲ့ဒီလောက်တောင် အားနာအောင် မလုပ်ပါနဲ့..."
နန်းတွင်း သမားတော်များအားလုံး ဘေးသို့ ရှောင်ဖယ်သွားကြပြီး ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းလိုက်ကြလေသည်။
"မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်..."
ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက် ကျီကျစ်ယွီနှင့် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းတို့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"မယ်တော်... အစ်ကိုတော်... ယွီအာကို ကျွန်မ အရင်ခေါ်သွားတော့မယ်..."
"နေဦး..."
ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
"အစ်ကိုတော်... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."
နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ အမူအရာ အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားသည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက် မပြန်သေးတာ ပိုကောင်းမယ်... ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူလုပ်လဲဆိုတာ ရှာမတွေ့မချင်း မယ်တော်ကြီးရဲ့ ရှိုးရှန်းနန်းဆောင်မှာ သွားပြီး နှစ်ရက်လောက် နေလိုက်ပါ..."
ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ မယ်တော့်ကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ..."
"မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ..."
ကျီကျစ်ယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကို ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။
နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ မျက်နှာ အေးစက်သွားသည်။
"ငါ့အတွက် စုံစမ်းပေး... ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူလုပ်လဲဆိုတာ ရှာပြီး သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်လိုက်..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး..."
...
နန်ကုန်းယွီက ယနေ့ ပြဿနာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ရှဲဒိုးချမ်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညွှန်ကြားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏စိတ်ထဲရှိ အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။
အမည်: နန်ကုန်းယွီ
အသက်: ၄ နှစ်
မျိုးနွယ်: လူသားမျိုးနွယ်
အဆင့်: ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် (ပြီးပြည့်စုံခြင်း)
ဝိညာဉ်အမြစ်: မဟာဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်အမြစ်
ခန္ဓာကိုယ်: နတ်ဘုရားအရိပ် တာအိုခန္ဓာ၊ တာအိုယန် နတ်ဆိုးမျက်လုံး
ကျင့်စဉ်: မဟာဟင်းလင်းပြင် မူလပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကျင့်စဉ်
ဝိညာဉ်မီးတောက်: ဆေးဖိုဖျက်ဆီးခြင်း သန့်စင်သောမီးတောက်
ဝိညာဉ်သိုင်းပညာ: ငုပ်လျှိုးနေသော နက်နဲမှု၊ ဓားတစ်သောင်း တစ်ခုတည်းသို့ ပေါင်းစည်းခြင်း ၊ ခြေရာမဲ့ ခြေလှမ်းအက ၊ အရိပ်လိုက် ခြေကွက် ၊ တစ္ဆေအရိပ် ဓားသိုင်း ၊ စောင်းတီးခတ် သတ်ဖြတ်ခြင်း
အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း: ဓား၊ ဓားရှည်၊ လှံ၊ တူရိယာ၊ သတ္တု၊ သစ်သား၊ မီး၊ လေ၊ မိုးကြိုး
ဒုတိယအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများ: ဆေးဆရာ (အဆင့် ၉)၊ အဆောင်ပြားပညာရှင် (အဆင့် ၉)၊ ရတနာဖန်တီးရှင် (ဝိညာဉ်အဆင့်)၊ ဝင်္ကပါပညာရှင် (အဆင့် ၉)၊ သရုပ်ဆောင် (အထူးအဆင့်)၊ အဆိပ်ပညာရှင် (အလယ်အလတ်အဆင့်)၊ သမားတော် (အလယ်အလတ်အဆင့်)၊ ဂီတပညာရှင်…
လက်နက်: ဟင်းလင်းပြင်ငှက်မွေး ၊ လမင်းကြည်လင် ဒိုင်းလွှားဝိညာဉ်ရတနာ၊ စစ်ချန် ဓား ဝိညာဉ်ရတနာ၊ ကျောက်စိမ်းဖြူ ယပ်တောင်ဝိညာဉ်ရတနာ၊ မိခင်နှင့်သားဆန်းကြယ်အပ်များ ဝိညာဉ်ရတနာ၊ လမင်းကြည်လင် ဇီတာ ဝိညာဉ်ရတနာ
လက်အောက်ငယ်သားများ: အရိပ်အဆုံးဖြတ်(ရှဲဒိုးချမ်း)၊ အရိပ်ပုန်းကွယ်ခြင်း (ရှဲဒိုးရွှမ်) ၊ အရိပ်မရဏ၊ ထျန်းကန်း စစ်သူကြီး ၉ ယောက် ၊ တိရှား စစ်သူကြီး ၁၈ ယောက် ၊ နတ်ဘုရားအရိပ်တပ် ၁၀၀
ပစ္စည်းများ: အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ၃၆ ခု၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ၇၂ ခု၊ တာအိုအဆင့် တာအို ဖြစ်ပေါ်ခြင်း ကောင်းကင်ကျမ်း...
...
ဤဂုဏ်သတ္တိများကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းယွီသည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်မိသွားသည်။