အခန်း (၉၉-၁၀၀)
Vol. 10 Ch. 99-100
အခန်း (၉၉) အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အား သတ်ဖြတ်ခြင်း
ကျိုးယွမ် လှုပ်ရှားလိုက်ချိန်တွင် သူ ယခုလေးတင် ရပ်နေခဲ့သော နေရာမှ ဓားရှည်တစ်လက် ထိုးထွက်လာ၏။ အကယ်၍ သူသာ အနည်းငယ် နောက်ကျသွားပါက အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကျိုးယွမ်ကို မှုန်ကုပ်ကုပ် အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာ၏။
ဤလူသည်လည်း ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိပြီး ကျိုးယွမ်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ကျိုးယွမ်က လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ပစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ကျိုးယွမ်ကို သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျိုးယွမ်က ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သဖြင့် လွဲချော်သွားခဲ့သည်။
"သတ်..."
ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွား၏။ သူသည် ညာလက်ဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ ဓားကို ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီးနောက် ဘယ်လက်ဖြင့် အောက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ကူမူလက်ညှိုး..."
ကူမူလက်ညှိုးသည် အသုံးပြုရန် သက်တမ်း လိုအပ်သော အလွန်ထူးခြားသည့် တိုက်ခိုက်ရေး သိုင်းပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျိုးယွမ်သည် ကူမူလက်ညှိုးကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်အထိ ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏ သက်တမ်းဆယ်နှစ်ကို တိုက်ရိုက် စတေးပြီး ထိုအမျိုးသားဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ထူးခြားသော လှိုင်းတစ်ခုသည် ကျိုးယွမ်၏ လက်ချောင်းတစ်ဝိုက်တွင် စီးဆင်းနေပြီး မီးခိုးရောင် အသက်ရှူသံ တစ်မျှင်က ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်ဝဲနေသည်။
အမျိုးသားက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ကာ ကျိုးယွမ်၏ ကူမူလက်ညှိုးကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
၎င်းတို့ နှစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အမျိုးသား၏ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ လက်ဝါးသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ညှိုးနွမ်းသွားလေ၏။
အမျိုးသားက အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ဘယ်လက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်ထွက်လာပြီး အမျိုးသား၏ နဖူးကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားသည်။
အလင်းတန်းသည် အမျိုးသား၏ ခေါင်းနောက်ဘက်မှ ပစ်ထွက်လာပြီးနောက် ကျိုးယွမ်၏ လက်ဝါးထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိကာ အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ဤသည်မှာ ကျိုးယွမ် ဖန်တီးထားသော အချိန်-အာကာသ ဓားပင် ဖြစ်သည်။ တန်ထျန်းအတွင်းရှိ ဓား ၉ လက်အနက် အမြန်ဆုံးဖြစ်ပြီး မြင်တွေ့ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။
အမျိုးသားသည် ကျိုးယွမ်ကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ချောင်းတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်သည် ကျိုးယွမ်၏ လက်ထဲသို့ ပျံဝင်သွားသည်။
အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျိုးယွမ်သည် ၎င်းကို လုံးလုံးလျားလျား ဂရုမစိုက်ချေ။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် စစ်မြေပြင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ လီလျန် အန္တရာယ်ကျရောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လီလျန်၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွား၏။
ကျိုးယွမ်၏ ဓားရှည် ခုတ်ချလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လီလျန်ကို ဝိုင်းရံထားသော လူသုံးဦး ချက်ချင်း နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားလေသည်။
သူ သေရတော့မည်ဟု ထင်နေသော လီလျန်သည် ကျိုးယွမ်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂျူနီယာညီလေးကျိုး..."
ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး... အရင်ဆုံး ရန်သူကို သတ်ကြတာပေါ့..."
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ လီလျန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်နှင့်အတူ လူအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။
ကျိုးယွမ်သည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဘေးသို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူမ ထိတ်လန့်သွားချိန်တွင် သူမ၏ နဖူးဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်၏။
အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများတွင် နာကြည်းသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမက ဤမျှလောက် လှပနေပါလျက် တစ်ဖက်လူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ရက်စက်နိုင်ရတာလဲ။
လီလျန် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြော၏။
"ဂျူနီယာညီလေးကျိုး... နှမြောစရာပဲ... မင်းက အမျိုးသမီးတွေအပေါ် ဘာကြင်နာမှုမှ မရှိဘူး..."
ကျိုးယွမ် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေက အမျိုးသမီးတွေကြောင့် အနှောင့်အယှက် အဖြစ်ခံလို့ မရဘူး... မိန်းမတွေက ငါ့ရဲ့ ဓားဆွဲထုတ်တဲ့ အမြန်နှုန်းကို နှေးသွားစေရုံပဲ ရှိမှာ..."
ဤစကားကို ကြားချိန်၌ လီလျန် ဆွံ့အသွားရသည်။
ကျိုးယွမ်က ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်သည်ကို မြင်ပြီးနောက် သူသည် ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်၏။
ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ ဧရာမ ဖိအားကြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး ပုံရိပ်နှစ်ခု အဝေးမှ ပျံသန်းလာကြလေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးထံမှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အဓိက အင်အားစု သုံးခုသည် အလွန် ဝမ်းသာသွားကြလေသည်။
"အကြီးအကဲ ချန်ယန် နဲ့ အကြီးအကဲ ပိုင်ကျွမ်း ရောက်လာပြီ... အားသာချက်က ငါတို့ဘက်မှာ ရှိတယ်..."
"အားသာချက်က ငါတို့ လက်ထဲမှာ... ဟားဟား..."
ထန်ကျင်း၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို တားဆီးရန် လှုပ်ရှားလိုက်ကာ သူမ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွား၏။
"ထန်ကျင်း... မင်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါတို့ နှစ်ယောက်ကို တားလို့မရပါဘူး..."
ချန်ယန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ထန်ကျင်းဆီသို့ တည့်မတ်စွာ သွားကာ သူမနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲလေတော့သည်။
ပိုင်ကျွမ်းသည် အောက်ဘက်ရှိ စစ်မြေပြင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားကာ အဝေးသို့ ပြေးဝင်သွား၏။
ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်သည်။
အမျိုးသား၏ ရင်ဘတ်တွင် သွေးထွက်နေသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသဖြင့် သူ အော်ဟစ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ဧရာမ စွမ်းအားတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာပြီး သူ၏ နှလုံးကို ဖျက်ဆီးသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျိုးယွမ်သည် ထိုအမျိုးသား၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ယူရန် ပြင်နေဆဲမှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ အထက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာ၏။ ထိုသူမှာ ပိုင်ကျွမ်းပင် ဖြစ်သည်။
"ငါ့ရဲ့ တောက်ပသောလမင်း ခန်းမက လူတွေကို သတ်ရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို သေရမယ်..."
ပိုင်ကျွမ်း၏ အမူအရာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ကျိုးယွမ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
လီလျန် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။
ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားတစ်ခုက လီလျန်ကို ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်၏။
"ကူမူလက်ညှိုး..."
အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ရာစုနှစ် သက်တမ်းကို တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းစေပြီး ကူမူလက်ညှိုးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
မီးခိုးရောင် ချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်သည် ကျိုးယွမ်၏ ဘယ်ဘက် လက်ညှိုးတစ်ဝိုက်တွင် ရစ်ခွေနေပြီးနောက် ကျိုးယွမ်က သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်၏။
ကျိုးယွမ်၏ လက်ညှိုးသည် ပိုင်ကျွမ်း၏ လက်ဝါးနှင့် ရိုက်ခတ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မီးခိုးရောင် ချီ စွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုင်ကျွမ်း၏ လက်ဝါးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။
ပိုင်ကျွမ်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်က ဖြူဖွေးခဲ့သော သူမ၏ လက်များသည် ချက်ချင်း ညှိုးနွမ်းသွားကာ ဤညှိုးနွမ်းမှုသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးတစ်လျှောက် အထက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားလေ၏။
ပိုင်ကျွမ်း၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူမသည် ဘယ်လက်ကို မြှောက်ကာ ခုတ်ချလိုက်ပြီး ကိုယ်ပိုင် ညာလက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။
ပိုင်ကျွမ်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွား၏။
"အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ... ငါ သူ့ကို သတ်နိုင်သေးတယ်..."
"မူလစွမ်းအင် ပေါက်ကွဲခြင်း ၆ ဆင့် ကျင့်စဉ်..."
ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေ၏။ သူ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မန္တန်တစ်ခု ဖန်တီးကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ရူးသွပ်စွာ ဖိသိပ်လိုက်ပြီး ၆ ကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ရိုက် ဖိသိပ်လိုက်သည်။
ကျိုးယွမ်သည် ညာလက်တွင် ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ ပိုင်ကျွမ်းဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်၏။
ဤဓားချက်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်နှင့် ညီမျှပေသည်။ ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် သူ၏ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား၏ ၆ ဆကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လက်သွားပြီး ပိုင်ကျွမ်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွား၏။ ပိုင်ကျွမ်း ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်ဝါးဖြင့် အလျင်အမြန် ရိုက်ချလိုက်သည်။
"တောက်ပသော ကျောက်စိမ်း လက်ဝါး..."
ပိုင်ကျွမ်း၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဖြူဖွေးသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကဲ့သို့ ထက်မြက်သော သူ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် ကျိုးယွမ်၏ ဓားချက်နှင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်သွား၏။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ တောက်ပသော ကျောက်စိမ်း လက်ဝါးသည် ဓားအလင်းတန်းကြောင့် နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားပြီး ပိုင်ကျွမ်း၏ ဘယ်လက်ကို ထိမှန်သွားလေသည်။
ပိုင်ကျွမ်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဘယ်လက်သည် လေထဲမှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားလေ၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်ကျွမ်း တကယ်ကို ကြောက်လန့်သွားရလေပြီ။ တစ်ဖက်လူက ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူ လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ပိုင်ကျွမ်း ရူးသွပ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အလင်းတန်းနှစ်ခု သူ့ဆီသို့ ပစ်ဝင်လာလေ၏။ ပိုင်ကျွမ်း အလျင်အမြန် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ ဒိုင်းလွှားတစ်ခု သူမ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ကျွမ်းသည် သူမ၏ ခေါင်းနောက်ဘက်တွင် နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်ပြေးသွား၏။
ပိုင်ကျွမ်း၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေ၏။
သို့သော် အလင်းတန်းက ပိုမို လျင်မြန်ပြီး သူမ၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။
ပိုင်ကျွမ်းသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မပြိုကွဲမီ သူမရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းသွားလေ၏။
ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသော အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး တစ်မိနစ်ပင် မပြည့်မီမှာ သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။
ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်နေ၏။ သူ သက်သောင့်သက်သာ ရှိပုံရသော်လည်း ယခုလေးတင် သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဓားချက်က သူ့ကို ထိခိုက်မှု အနည်းငယ် ရှိစေခဲ့သည်။
အလင်းတန်းသုံးခု အဝေးတွင် လက်သွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပျံဝင်လာကာ အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ပိုင်ကျွမ်းကို သတ်ရန်အတွက် ကျိုးယွမ်သည် သက်တမ်း ဓား၊ အချိန်-အာကာသ ဓား နှင့် အမှောင်ထု ဓားတို့ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၇၆၅၀၊ သက်တမ်း +၁၇၉၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၃၃၅၆၇၂၊ "တောက်ပသော ကျောက်စိမ်း လက်ဝါး" သိုင်းပညာ ရရှိပါတယ်...]
ကျိုးယွမ်သည် ပိုင်ကျွမ်း၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေ၏။ ထို့နောက် သူသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ချန်ယန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေ၏။
အခန်း (၁၀၀) ချန်ယန်အား ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်ခြင်း
ပိုင်ကျွမ်း၏ သေဆုံးမှုသည် စစ်မြေပြင်ရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားပြီး လူအများအပြား မျက်လုံးပြူးသွားကြ၏။
ရွှေအမြုတေအဆင့်က အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို အနိုင်ယူခြင်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လီလျန်၊ ပိုင်ရွှေတက် နှင့် ချန်လီရှင်း ကဲ့သို့သော ကျိုးယွမ်နှင့် ရင်းနှီးသူများသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြ၏။
"စီနီယာအစ်ကိုကျိုးက အစွမ်းထက်လိုက်တာ..."
ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကို ချက်ချင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။
"သတ်..."
နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေကြသည်။ သူတို့သည် အဒရီနယ်လင်း ထိုးသွင်းခံထားရသကဲ့သို့ အဓိက အင်အားစု သုံးခုမှ အဖွဲ့ဝင်များဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။
"အား... မင်းကို ငါ သတ်မယ်..."
ချန်ယန်သည် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ထန်ကျင်းကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ကာ သူမကို နောက်ဆုတ်သွားစေရန်နှင့် ကျိုးယွမ်ကို သတ်နိုင်ရန် ကြိုးစား၏။
ပိုင်ကျွမ်းသည် သူ၏ တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်ပြီး သူ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် အသတ်ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ သူ ဘယ်လိုလုပ် မရူးသွပ်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။
ထန်ကျင်းသည် သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်လုမတတ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူမ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မတွေ့ရပါက ဒါတွေအားလုံး အမှန်တရားဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်မည် မဟုတ်ချေ။
ထန်ကျင်းသည် ကျိုးယွမ်နှင့် ပတ်သက်၍ နက်ရှိုင်းသော အမှတ်ရမှုတစ်ခု ရှိသည်။
အဲ့ဒီတုန်းက ဆုမိသားစုက တပည့်တစ်ယောက်က ကျိုးယွမ်ကို ရန်စခဲ့လို့ သူက ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ပြီး အလောင်းကို မီးရှို့ကာ ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး အရိုးပြာတွေကို ကြဲချခဲ့တာပဲ။
ထန်ကျင်းသည် ဤအရာများကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေဆဲပင်။ ကျိုးယွမ်၏ ရက်စက်မှုသည် ထိုအချိန်ကတည်းက လူများ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲမြဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထန်ကျင်းက ချန်ယန်ကို သူမ ကြိုက်သလို လုပ်ခွင့်ပေးမည်လား။ သူမသည် ဓားရှည်ကို ခုတ်ချလိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ယန်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။
ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထန်ကျင်းနှင့် ချန်ယန်တို့ တိုက်ခိုက်နေသော စစ်မြေပြင်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွား၏။
"ကူမူလက်ညှိုး..."
ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အေးစက်နေ၏။ သူသည် သက်တမ်း ၁၅၀ ကို တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းစေပြီးနောက် ချန်ယန်ဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ကူမူလက်ညှိုးကို ပိုသုံးလေလေ ပိုကောင်းလာလေလေဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို အနိုင်ယူရာတွင် အလွန် အသုံးဝင်ကြောင်း ကျိုးယွမ် တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။
ကူမူလက်ညှိုးသည် တစ်ဖက်လူနှင့် သက်တမ်း ၁:၁ လဲလှယ်ရသော်လည်း ၎င်းကို အသုံးပြုရာတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ သို့မဟုတ် အချိန်ကန့်သတ်ချက်များ မရှိချေ။
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံလောက်နေသရွေ့ သူ ကူမူလက်ညှိုးကို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။
ချန်ယန်၏ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်မှာ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။ ကူမူလက်ညှိုး မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သူ မသိခဲ့ချေ။ သူသည် ညာလက်ရှိ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တာအို ဓားစွမ်းအင်များ ပစ်ထွက်လာပြီး ထန်ကျင်း၏ ဓားစွမ်းအင်များနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားကာ နှစ်ခုစလုံး ပျက်စီးသွားလေ၏။
"လမင်း ဖက်တွယ်ခြင်း နည်းစနစ်..."
ချန်ယန် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်ဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်ရာ ကျိုးယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လခြမ်းကွေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
လခြမ်းကွေး ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးလုံးလျားလျား ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီး မြေပြင်သို့ တည့်မတ်စွာ ကျဆင်းသွားသည်။
သူ့ထံမှ ဧရာမ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။
ထို့နောက် ချန်ယန်သည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့တွင် ဒိုင်းလွှားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ ကူမူလက်ညှိုးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
"အာ..."
စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ချန်ယန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အိုမင်းသွားသည်။
ဒိုင်းလွှားသည် ကျိုးယွမ်၏ ကူမူလက်ညှိုး အသက်ဝင်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရိုက်ခတ်သွားပြီး မီးခိုးရောင် ချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်သည် ဒိုင်းလွှားမှတစ်ဆင့် ချန်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားသည်။
အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ချန်ယန်သည် အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့် အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရာ ထန်ကျင်းကို လန့်ဖျပ်သွားစေ၏။
"ကွဲစမ်း..."
ထိုအချိန်တွင် အောက်ဘက်မှ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်ကို ဝန်းရံထားသော လမင်းသည် ကျိုးပဲ့သွားသည်။ ကျိုးယွမ်၏ ကျဆင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် အေးစက်သော ချွေးစက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ချန်ယန်၏ သိုင်းကွက်သည် လွန်စွာ ထူးဆန်းလှပေသည်။ သူသည် ကျိုးယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တကယ်တမ်း ချုပ်နှောင်ထားပြီး သူ့ကို မူးဝေကာ ခေါင်းမူးသွားစေသည်။
အကယ်၍ သူသာ ချန်ယန်ကို သူ၏ ကူမူလက်ညှိုးဖြင့် ဒဏ်ရာမပေးခဲ့ဘဲ ချန်ယန်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို မထိခိုက်စေခဲ့ပါက သူ တကယ်တမ်း မြေကြီးနှင့် မိတ်ဆက်သွားနိုင်ပေသည်။
ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အဝေးရှိ ချန်ယန်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွား၏။
ထန်ကျင်းသည် ချန်ယန် ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိသော်လည်း သူမ၏ ကျယ်ပြန့်သော တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံအရ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ချီ စွမ်းအင်များ လိမ့်တက်လာသည်။
"မိစ္ဆာ ဓားသိုင်း... ဓားမိုး..."
ထန်ကျင်းသည် မန္တန်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီး လေထဲသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်သည်။
လက်ညှိုးတစ်ချက်တည်းဖြင့် လေထဲရှိ မိုးဖွဲဖွဲလေးသည် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ လုံးလုံးလျားလျား ရပ်တန့်သွား၏။
ထို့နောက် မိုးပေါက်များသည် လျင်မြန်စွာ စုစည်းသွားပြီး ချန်ယန်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မိုးပေါက် ဓားငယ်လေးများအဖြစ် ဖန်တီးသွားသည်။
မိုးပေါက်ပုံစံ ဓားငယ်လေး တစ်လက်စီတိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။
ဤသည်မှာ ထန်ကျင်း၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဓားသိုင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် မိုးရွာနေသည်မှာ ကွက်တိပင် ဖြစ်ရာ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် အနည်းဆုံး ၁၀% တိုးလာပြီး သင့်လျော်သော ရာသီဥတု၏ အားသာချက်ကို အပြည့်အဝ ရယူထားသည်။
ချန်ယန်၏ တစ်ချိန်က ချောမောခဲ့သော မျက်နှာတွင် ယခုအခါ အရေးအကြောင်းများစွာ ပေါ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ အရေးပါသော စွမ်းအင်များစွာသည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ချန်ယန်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။
ထန်ကျင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ယန် အားမလျှော့ရဲဘဲ "လမင်းဖက်တွယ်ခြင်း နည်းစနစ်..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
ချန်ယန်သည် ထန်ကျင်းဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်ရာ ထန်ကျင်း၏ နောက်တွင် လခြမ်းကွေးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာ၏။ ထန်ကျင်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီး တည့်မတ်စွာ ကျဆင်းသွားသည်။
ထို့နောက် ချန်ယန်သည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချကာ သူ့ထံ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သော မိုးဓားများကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး အဝေးသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားသည်။
ချန်ယန် ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား မမျှော်လင့်ထားသောအရာ ဖြစ်သည်။
"မူလစွမ်းအင် ပေါက်ကွဲခြင်း ၆ ဆင့် ကျင့်စဉ်..."
ထိုအချိန်တွင် ချန်ယန်သည် တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ ကျိုးယွမ်က သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေပြီး ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ ခုတ်ချလိုက်သည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ချန်ယန်၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။ ဓားအလင်းတန်းမှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက် ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ ချန်ယန်၏ အမူအရာကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
ချန်ယန်သည် ကျိုးယွမ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအလင်းတန်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ဓားချက် နှစ်ချက်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။
"ချွင်..."
ဓားအလင်းတန်းသုံးခု ရိုက်ခတ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များ ဖန်တီးကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံထွက်သွားသည်။
အနီးအနားရှိ လူအတော်များများသည် ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် အပေါက်များစွာ ဖြစ်သွားပြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။
ချန်ယန်၏ ရင်ဘတ်တွင်လည်း ရှည်လျားသော ဓားခုတ်ရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မိစ္ဆာ ဓားသိုင်း... ဓားမိုး..."
ထိုအချိန်တွင် ထန်ကျင်း၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိုးပေါက်များသည် ဓားငယ်လေးများအဖြစ် စုစည်းသွားကာ ချန်ယန်ကို ရူးသွပ်စွာ ခုတ်ပိုင်းလေတော့သည်။
ထန်ကျင်းသည် တကယ့်ကို ကံကောင်းလှပေသည်။ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာမှာ အလွန် အန္တရာယ်များလှပေသည်။
အကယ်၍ ကျိုးယွမ်၏ တားဆီးမှုသာ မရှိခဲ့ပါက အကျိုးဆက်များသည် အလွန် ဆိုးရွားသွားနိုင်ပေသည်။
ချန်ယန်၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရိုက်ချလိုက်ရာ ဒိုင်းလွှားသုံးခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားပြီး သူ့ကို အတွင်း၌ ခိုင်မာစွာ ကာကွယ်ပေးထားသည့် စက်ဝိုင်းပုံ ရွှေခေါင်းလောင်းကဲ့သို့သော ဒိုင်းလွှားတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော မိုးဓားများသည် ၎င်းကို ထိမှန်သွားပြီး အားလုံး ကျိုးပဲ့သွားကြသည်။
ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ ဤချန်ယန်သည် ပိုင်ကျွမ်းထက် များစွာ ပို၍ ဒုက္ခပေးနိုင်ပေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဖြစ်ကြသော်လည်း ချန်ယန်မှာ အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားမှာ ပိုင်ကျွမ်းထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆ ပိုများပေသည်။
သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်ဖက်လူသည် ယနေ့ သေရမည့် ကံကြမ္မာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
"ကူမူလက်ညှိုး..."
အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် သက်တမ်း အနှစ် ငါးဆယ်ကို တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းစေပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ဒိုင်းလွှားပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
ပြိုင်ဘက်သည် အစစ်အမှန် တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံကာကွယ်နိုင်သော်လည်း အချိန်၏ တိုက်စားမှုကိုမူ မခံနိုင်ချေ။
"အာ..."
စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ချန်ယန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် လျင်မြန်စွာ အိုမင်းသွားကာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသော ဒိုင်းလွှား သုံးခုသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။
ချန်ယန် တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်မီမှာပင် ဓားငယ် နှစ်လက်သည် သူ၏ နဖူးကို ဖောက်ထွင်းသွားလေပြီ။
ချန်ယန်၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှ ဓားအလင်းတန်း နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
ချန်ယန် သေဆုံးသွားပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် ပြိုကွဲသွားလေပြီ။
ထန်ကျင်းသည် မူလက လှုပ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ မှင်တက်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေမိလေတော့သည်။