← Chapters

အခန်း (၂၇၄-၂၇၆)

Vol. 19 Ch. 274-276

အခန်း (၂၇၄-၂၇၆)

Vol. 19 Ch. 274-276

အခန်း (၂၇၄) - တစ်နိုင်ငံလုံး စစ်တိုက်ဖို့ စုရုံးခြင်း..ဒေသခံတွေ

အတွက် ကမ္ဘာပျက်ကိန်း၊ ကစားသမားတွေအတွက်တော့ ပွဲတော်ကြီးပဲ

ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်ကြီးက ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်။

တစ်ရက်တည်းနှင့်ပင် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ အိပ်မောကျနေခဲ့သော တာ့ချန် နတ်ဘုရား အင်ပါယာ၏ ဧရာမ စစ်စက်ယန္တရားကြီးသည် သံချေးတက်နေသော ဂီယာများ၏ ပွတ်တိုက်သံကြီးများနှင့်အတူ ဟိန်းဟောက် လည်ပတ်လာလေတော့၏။

ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်တွင် ဤစစ်ပွဲသည် ငါတို့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ ရှင်သန်ရေးနှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်။ စစ်ပွဲကို ရှောင်လွှဲသူ မှန်သမျှ မျိုးဆက်ကိုးဆက်တိုင်အောင် ကွပ်မျက်ခံရမည်ဟု ရေးသားထား၏။

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၊ တောင်ပိုင်း၊ ထိုက်ရိ မြင့်မြတ် နယ်မြေတွင် ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်ကိုးထပ်၏ အထက်တွင် လွင့်မျောနေသော နတ်ဘုရား တောင်ထွတ်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားတော့သည်။ နှစ်သုံးထောင်တိတိ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့သော မဟာယာန အဆင့် ဘိုးဘေးကြီးတစ်ပါး မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ သူ၏ ဆံပင်များနှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများမှာ ဖြူဖွေးနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆွေးမြည့်နေသော်ငြား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ သွေးနီရောင် တောက်ပနေသော နတ်ဘုရား ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော် တံဆိပ်ပြားကို ကြည့်ကာ သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်၏။

“လူသားမျိုးနွယ်စုကြီးအတွက် ဆိုရင်တော့ ဒီအရိုးဆွေးကြီး မြောက်ပိုင်းမှာ သွားမြှုပ်နှံရုံပေါ့လေ”

*

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၊ အနောက်ဘက် ဒေသ၊ ဗုဒ္ဓတစ်သောင်း ဂိုဏ်းတွင် ဖြစ်ချေသည်။

ခေါင်းလောင်းသံကြီးများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ သင်္ကန်းများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝရဇိန် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော မြောက်များစွာသော ဘုန်းတော်ကြီး စစ်သည်တော်များသည် တောင်တန်းကြီးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ ရှေးဟောင်း ဘုရားကျောင်းကြီးများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ကျောင်းထိုင် ဆရာတော်ကြီးသည် မြောက်ဘက် အရပ်သို့ မျက်နှာမူကာ လက်အုပ်ချီလျက် တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်၏။

“အော်မိတော်ဖော် ..တကယ်လို့ ငါက ငရဲကို မသွားရင် ဘယ်သူ သွားမှာလဲ.. ဒီနေ့ကစပြီး ပါဏာတိပါတကို ရှောင်ကြဉ်တဲ့ သီလတွေ ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီ”

*

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၊ အရှေ့ဘက် ဓားစံအိမ်တွင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤနေရာတွင် မည်သည့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုမျှ မရှိချေ။ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော တိုက်ပွဲဝင် စိတ်ဆန္ဒကြီးတစ်ခုသာ ရှိ၏။ ဓားရှည်များကို လွယ်ထားကြသော ဓားသိုင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်သောင်းခန့်သည် တာအို အလင်းတန်း တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော ဥက္ကာပျံကြီး တစ်ခုပမာ ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။ စံအိမ် သခင် ကျန်းဝူရွှမ်း သည် ပျံသန်းရေး လှေကြီး၏ အထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ စူးရှ ထက်မြက်နေတော့သည်။

“ဟို မိစ္ဆာကောင်တွေက သံမဏိတွေနဲ့ လုပ်ထားတာလို့ ကြားတယ် ..သူတို့ရဲ့ သံမဏိတွေက ပိုမာမလား.. ငါ့ရဲ့ ဓားစံအိမ်က ဓားတွေက ပိုထက်မလား ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ကွာ”

ထိုနေ့တွင် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ယံကြီး တစ်ခုလုံး အဖုံးအုပ် ခံလိုက်ရတော့၏။

မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ် လှေကြီးများ၊ ဓားပျံများနှင့် ထူးဆန်းသော မိစ္ဆာ သားရဲကြီးများသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှနေ၍ မြောက်ဘက် အရပ်ဆီသို့ စုရုံး ချီတက်လာကြ၏။ မြင်ကွင်းကြီးမှာ ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားလုမတတ် ကျယ်ပြန့် ခမ်းနားလွန်းလှပြီး ထုတ်လွှတ်နေသော ဝိညာဉ် ဖိအားကြီးကြောင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ မြစ်များပင်လျှင် စီးဆင်းမှု ရပ်တန့်သွားကြရတော့သည်။

ဒါက ကျင့်ကြံသူများ၏ သမိုင်းဝင် စုရုံး ချီတက်မှုကြီး ပင် ဖြစ်၏။

သူတို့သည် ယဉ်ကျေးမှု လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ကာကွယ်ရမည် ဆိုသော ဂုဏ်ကျက်သရေကြီးကို သယ်ဆောင်လျက် သေမင်းကိုပင် အံတုကာ ရဲရင့်စွာ ချီတက်လာကြခြင်း ပင် ဖြစ်တော့သည်။

သို့ရာတွင် မြောက်ပိုင်းတွင်မူ...

ကွေ့ယွမ် တောင်ခွဲ၏ ရင်ပြင်ကြီးပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းကတော့ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနား နေ၏။ ရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် တရုတ် နှစ်သစ်ကူး ပွဲတော် ကျင်းပ နေသည့်အလား ပင်။

မည်သည့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုမျှ မရှိသလို မည်သည့် အကြောက်တရားမျှလည်း မရှိချေ။

မိမိ မိသားစု၏ စည်းစိမ် ဥစ္စာများ အားလုံးကို အိတ်သွန်ဖာမှောက် သုံးပစ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသော ရူးသွပ်မှုကြီး တစ်ခုတည်းသာ ရှိလေ၏။

ကွေ့ယွမ် ဖက်ဒရေးရှင်း ချန်နယ် ထဲတွင်ကား...

“ဆာဗာတစ်ခုလုံး ဆိုင်ရာ ထိပ်ဆုံးတွင် ပင်ထိုးထားသော သတင်းစကား ပွဲစဉ် စတင်ဖို့ (၂၄) နာရီ သာ လိုပါတော့တယ်.. ကစားသမား အားလုံး တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြပါ..

မှတ်ချက် ဒီ ပွဲစဉ် အတွင်းမှာ သေဆုံးခြင်း ပြစ်ဒဏ် တွေကို ထက်ဝက် လျှော့ချပေးထားပါတယ်.. အတွေ့အကြုံမှတ် ရရှိမှု ကို နှစ်ဆ တိုးပေးထားပါတယ်..ပြီးတော့ ပစ္စည်း ချပေးမယ့် နှုန်း ကို (၃၀၀) ရာခိုင်နှုန်း အထိ မြှင့်တင်ပေးထားပါတယ်”

ဤ ကြေညာချက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကစားသမားများမှာ လုံးဝကို အရူးအမူး ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

'ငါ ဟန်ဆောင် မနေတော့ဘူးကွာ၊ ငါ့မှာ ရှိသမျှ အကုန် ထုတ်သုံးတော့မယ်'

*

စက်မှုနည်းပညာ မျိုးနွယ်စု ဧရိယာတွင် ဖြစ်၏။

‘ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး’သည် တောင်တစ်တောင်ပမာ ပုံနေသော ကျိုးပဲ့နေသည့် မှော်ရတနာများ၏ အရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ယုန်မျက်လုံးများပမာ နီရဲနေ၏။

သူက လှည့်ကာ သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ တူညီစွာပင် စိတ်လှုပ်ရှား ရူးသွပ်နေကြသော စက်မှုနည်းပညာ ကစားသမား ထောင်ပေါင်းများစွာကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

“ညီအစ်ကိုတို့.. ဟို အချိန်မှတ် ကြီးကို မြင်ကြလား”

“နောက်ထပ် တစ်ရက် နေရင် ဟို လမ်းလျှောက်နေတဲ့ အတွေ့အကြုံမှတ် အထုပ်ကြီးတွေ အုပ်စုလိုက် ရောက်လာတော့မယ်ကွ”

“ငါတို့တွေ ဒီ အရင်းအမြစ် တွေကို နောင်မှ သုံးဖို့ ချန်ထားဦးမလား”

“အကုန် သုံးပစ်မယ်ဟေ့”

ကစားသမားများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

“အဲဒါဆိုရင် ဖန်တီးကြ”

ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး က အလုပ်စားပွဲကြီးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ချလိုက်လေ၏။

“အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အကုန်လုံးကို ထုတ်ယူခဲ့ကြစမ်း ပြီးတော့ ဟို ယခုလေးတင် မြေကြီးထဲက တူးထုတ်လာတဲ့ မြေအောက် ဓာတ်ပေါင်းဖိုကြီးကိုပါ တစ်ခါတည်း တပ်ဆင်လိုက်ဟေ့”

“ငါတို့ ဒီ တောင်ခွဲ အခြေစိုက် စခန်းကြီး တစ်ခုလုံးကို ကုန်းနေ စစ်သင်္ဘောကြီး တစ်စင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ်ကွ”

“ငါ ဟို အချင်း မီတာ (၃၀၀) ရှိတဲ့ ဂြိုဟ် ဖျက်ဆီးရေး အမြောက်ကြီး ကို တပ်ဆင်တော့မယ်ဟေ့”

“အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံတယ် ဆိုပြီး မာနကြီး နေကြတဲ့ ဟို တောသားတွေကို ပြောင်းဝ အကျယ် ဟာ… တရားမျှတမှု ပဲ ဆိုတာ ပြပေးရမယ်ကွ”

“ဝုန်း…”

ကွေ့ယွမ် တောင်ခွဲကြီး တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။

ကစားသမားများသည် အလုပ်သမား ပုရွက်ဆိတ်များပမာ အလုအယက် အလုပ်လုပ်နေကြ၏။

မရေမတွက်နိုင်သော သံမဏိ တိုင်ကြီးများကို စိုက်ထူကာ အခင်းအကျင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် အရာများကို ဂဟေ ဆော်နေကြသည်။ မူလက ဓားပြတွေ၏ အသိုက် ဖြစ်ခဲ့သော ဤ တောင်ကုန်းလေးမှာ မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ကျောချမ်းဖွယ်ရာ သံမဏိ ခံတပ်ကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနေတော့၏။

*

ဇာ့ဂ် နယ်မြေတွင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤနေရာရှိ မြင်ကွင်းကတော့ ပို၍ပင် သွေးထွက်သံယို များပြားပြီး ရူးသွပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ပေါက်ဖွားရေး ရေကန် ဘေးတွင် ဝက်ဝံ သည် ဇီဝ အရာဝတ္ထုများ ပြည့်နှက်နေသော ရေကန်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ (လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ် အတွင်း သူတို့ အမဲလိုက် ခဲ့သော မိစ္ဆာ သားရဲများ အားလုံး၏ အလောင်းများနှင့် ကံဆိုးသွားသော ကျင့်ကြံသူ အချို့၏ အလောင်းများ ပင် ဖြစ်၏။)

“မလောက်သေးဘူး ဒီလောက်နဲ့ မလောက်သေးဘူးကွ”

ဝက်ဝံ က သွားကြိတ်ကာ သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ဇာ့ဂ် ကစားသမားများကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် လာမှာက သန်းဆယ်ချီ တဲ့ တပ်မတော်ကြီးကွ ငါတို့ဆီမှာ အခု ရှိနေတဲ့ ဇာ့ဂ် အကောင်ပေါက်လေးတွေနဲ့ ဘိန်းလင်း လေးတွေ လောက်နဲ့တင် သွားရင် လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဟေ့”

“ငါတို့ ဘုရင်မ တစ်ပါး လိုအပ်တယ်ကွ”

သူက ဧရာမ ပေါက်ဖွားရေး ဥကြီး တစ်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

“စနစ် က သူရဲကောင်း ယူနစ် တွေကို လဲလှယ်ခွင့် ပေးထားပြီဟေ့”

“တကယ်လို့ သွေးသားတွေ သာ လုံလုံလောက်လောက် ပူဇော်နိုင်မယ် ဆိုရင် ပထမဆုံး ဓားသွား ဘုရင်မကြီး ကို ဖောက်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်ကွ”

“ဘယ်သူ က များ ပူဇော်သက္ကာ အဖြစ် အသေခံ ပေးရဲလဲ”

“ငါ”

“ငါပါ ကွ”

မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

အောက်ခြေအဆင့် ဇာ့ဂ် ကစားသမား ရာပေါင်းများစွာမှာ ပေါက်ဖွားရေး ရေကန်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဆင်းသွားကြတော့သည်။

“အင်းဆက် အုပ်ကြီး အတွက်ဟေ့”

'ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရှင်သန်ပြန်ထမြောက် လို့ ရနေတာပဲလေ တစ်ခါလောက် အသေခံ ပေးလိုက်လို့ ဧကရာဇ်မကြီး တစ်ပါး ရလာမယ် ဆိုရင် အကြီးအကျယ် မြတ်တာပေါ့ကွ'

ကစားသမားများက အသေခံ ပူဇော်လိုက်ကြသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထို ဧရာမ ဥကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တဆတ်ဆတ် ခုန်လှုပ်လာတော့သည်။ ကမ္ဘာလောကကြီး၏ အခြေခံ တည်ဆောက်ပုံကြီးကိုပါ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခု က ထို ဥကြီး၏ အတွင်း၌ သန္ဓေတည်လာနေတော့၏။

၎င်းကား ဝိညာဉ်ကမ္ဘာမှ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာ သားရဲများ၏ မျိုးရိုးဗီဇများနှင့် ကစားသမားများ၏ ရူးသွပ်သော စိတ်ဆန္ဒများကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် အမြင့်ဆုံး အဆင့် ဇီဝ လက်နက်ကြီး ပင် ဖြစ်တော့၏။

အမိန့်ပေး မျှော်စင်ကြီး၏ ထိပ်တွင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းချန် သည် လက်နောက်ပစ်လျက် အောက်ဘက်ရှိ လုံးဝကို အရူးအမူး ဖြစ်နေကြသော ကစားသမားများအား ငုံ့ကြည့်နေ၏။

စုန့်ချန် က သူ၏ အနောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ယခုလေးတင် ကြားဖြတ် ဖမ်းယူရရှိထားသော ထောက်လှမ်းရေး သတင်း တစ်စောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ လက်များမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေလေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ် တာ့ချန် အင်ပါယာ ကတော့ လုံးဝ ရူးသွပ်သွားပြီဗျ”

“ပဏာမ ကင်းထောက် ထားချက်တွေ အရ ဆိုရင် စုရုံးလာတဲ့ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက် ဟာ (၁၅) သန်း ကို ကျော်လွန် နေပါတယ် အဲဒီအထဲမှာ စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်နဲ့ အထက်မှာ ရှိတဲ့ သခင်ကြီးက (၁၀၀၀) ကျော် ပါဝင်ပြီး တပ်ဖွဲ့ကြီးကို ကြီးကြပ်ဖို့ မဟာယာန အဆင့် ဘိုးဘေးကြီး ခုနစ်ပါး တောင် လိုက်ပါလာတယ် တဲ့ဗျာ”

“ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘက်က...”

စုန့်ချန် က အောက်ဘက်ကို တစ်ချက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

“လိုင်းပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ကစားသမား အရေအတွက် က (၈၀၀,၀၀၀) လောက်ပဲ ရှိတာနော်”

‘တစ်ဆယ့်ငါးသန်း နဲ့ ရှစ်သိန်း ရှစ်သောင်း ယှဉ်တိုက်ရမှာ တဲ့လား’

ထို့အပြင် တစ်ဖက် ရန်သူ က သူတို့၏ အိမ်ကွင်းတွင် ကစားနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာလောကကြီး၏ နိယာမတရား၏ အပြည့်အဝ ပံ့ပိုးကူညီမှုများကိုပါ ရရှိထားသေးသည်။

ဘယ်လို ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ကြည့် ၊ ဒါက လုံးဝကို သေချာပေါက် ရှုံးမည့် ပွဲကြီးပင်။

“သေချာပေါက် ရှုံးမယ် ဟုတ်လား”

ကျန်းချန် က ထောက်လှမ်းရေး သတင်းကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး တစ်ချက်ပင် မဖတ်ကြည့်ဘဲ အမှိုက်ပုံး ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်လိုက်လေ၏။

“စုန့်ချန်.. မင်းက စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး အကြောင်း သေချာ နားမလည်သေးဘူးပဲ”

“စစ်တိုက် တယ် ဆိုတာ.. လူအင်အား များတာ နည်းတာနဲ့ သက်ဆိုင်တယ် လို့ မင်း ထင်နေတာလား”

ကျန်းချန် က ဖြည်းညင်းစွာ လေထဲသို့ မြင့်တက်လာနေသော အောက်ဘက်ရှိ သံမဏိ ခံတပ်ကြီးနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဧရာမ ဇာ့ဂ် ဥကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ရဲ့ ရှင်သန်ရေးနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အတွက် စစ်တိုက်ကြတာ ဒါကြောင့် သူတို့က သေရမှာ ကို ကြောက်ကြတယ် အကျိုးအမြတ်တွေကို ချိန်ခွင်လျှာ ညှိပြီး စဉ်းစားတတ်ကြတယ်လေ”

“ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စစ်သားတွေကတော့...”

ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

“သူတို့က ပျော်ဖို့ အတွက် လုပ်နေကြတာကွ”

“သေရမှာ ကို မကြောက်တဲ့ အပြင် သေဆုံးခြင်းကိုပါ ဖျော်ဖြေရေး တစ်ခုလို သဘောထားကြတဲ့ လူတစ်သိုက် အတွက် ကတော့...”

“သတစ်ဆယ့်ငါးသန်း တဲ့လား”

“အဲဒါ က စူးရှစွာ အော်ဟစ်နေကြမယ့် ပစ်မှတ် တစ်ဆယ့်ငါးသန်း သက်သက် ပါပဲကွာ”

“အမိန့်ပေးလိုက်”

ကျန်းချန် က ခါးထက်မှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်လေ၏။

“လက်နက်တိုက်တွေ အကုန်လုံး ကို ဖွင့်လိုက်”

“တားမြစ် နည်းပညာတွေ အကုန်လုံး ကို လော့ခ် ဖြုတ်ပေးလိုက်”

“ကစားသမားတွေကို သွားပြောလိုက်”

“မနက်ဖြန် နေထွက်လာတဲ့ အချိန်ကျရင်...”

“ဝိညာဉ်ကမ္ဘာက ကျင့်ကြံသူ သန်းပေါင်းများစွာရဲ့ သွေးတွေကို အသုံးပြုပြီး ငါတို့ရဲ့ ကမ္ဘာသစ်ကြီး အတွက် ဖဲကြိုး ဖြတ် ဖွင့်လှစ်ပွဲကြီး လုပ်မယ် လို့”

ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီးမှာ အိပ်မပျော်နိုင်သော ညတစ်ညကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတော့၏။

တောင်ပိုင်းတွင် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ဓားပျံများကို ပွတ်တိုက်နေကြပြီး သေတမ်းစာများကို ရေးသားနေကြသည်။ လေထုကြီးမှာ အသက်ရှူကြပ်လုမတတ် လေးလံ ဖိနှိပ်နေတော့၏။

မြောက်ပိုင်းတွင်မူ ကစားသမားများသည် အောင်ပွဲခံ ပျော်ရွှင်နေကြပြီး သူတို့၏ လက်နက်ပစ္စည်းများကို ပြုပြင်မွမ်းမံနေကြကာ ဖိုရမ်များ ပေါ်တွင် လေလုံးထွား နေကြ၏။ လေထုကြီးမှာ ပါတီ ပွဲတော်ကြီး တစ်ခု ကျင်းပနေသည့်အလား စည်ကား သိုက်မြိုက် နေတော့သည်။

အရုဏ် မတက်မီ အမှောင်ဆုံး အချိန် က အမြဲတမ်း အနက်ရှိုင်းဆုံး ဖြစ်လေ့ ရှိ၏။

အရှေ့ဘက် အရပ်မှ ပထမဆုံး အရုဏ်ဦး အလင်းတန်းလေး ထွက်ပေါ်လာသည် အထိ ပင်။

ဒုန်း...

နက်ရှိုင်းပြီး ရင်ခုန်သံ မြန်စေသော စစ်စည်တော် တီးခတ်သံကြီး တစ်ခု မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း မှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သူတို့ ရောက်လာကြပြီ။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း တွင် တာ့ချန် နတ်ဘုရား အင်ပါယာ၏ ပထမဆုံးသော ရွှေရောင် စစ်သင်္ဘောကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ဒုတိယ တစ်စင်း တတိယ တစ်စင်း... မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သင်္ဘောကြီးများက ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးကွယ်သွားပြီး ရွှေရောင် တိမ်တိုက်ကြီးများပမာ အထက်စီး မှ ဖိချလာတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ ကွေ့ယွမ် တောင်ခွဲ၏ သံမဏိ တံခါးကြီး က ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာတော့၏။

သပ်ရပ်သော စစ်ရေးပြ တန်းစီမှု တွေ မရှိ၊ စိတ်ဓာတ် တက်ကြွစေမည့် ဟစ်ကြွေးသံတွေ လည်း မရှိ။

ထူးဆန်းသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်တွေ ရှိပြီး အစိမ်းရောင် မျက်လုံးတွေနှင့် သွားရည်တွေ တမြားမြား ကျနေသော အရူး တစ်သိုက် သာ ရှိသည်။

စစ်ပွဲကြီး... စတင်ခဲ့တော့သည်။

အခန်း (၂၇၅) သန်းဆယ်ချီတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တွေ မြောက်ပိုင်း ကို ချီတက်လာကြပြီ.. ခေတ် တွေက ပြောင်းသွားပြီ.. မင်းကြီး ရဲ့

မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံး ရေခဲပြင် ဒေသ၊ နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ် စစ်ပွဲ ကြီး ကျင်းပမည့် နေ့။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း မှ ပထမဆုံး နေရောင်ခြည် တန်းလေး သည် တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်ငြား အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့ချေ။

အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်ယံ ကြီး တစ်ခုလုံး အဖုံးအုပ် ခံလိုက်ရသောကြောင့် ပင် ဖြစ်၏။

တောင်ဘက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း မှနေ၍ ရွှေရောင် ဆူနာမီ လှိုင်းလုံး ကြီး တစ်ခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခတ်လာတော့သည်။ ၎င်းကား တာ့ချန် နတ်ဘုရား အင်ပါယာ ၏ ရွှေရောင် စစ်သင်္ဘော ကြီး တစ်သောင်း တိတိ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အနောက်ဘက် တွင် ကျိုင်းကောင် အုပ်ကြီးပမာ သိပ်သည်းလှသော ဓားပျံ စီး ကျင့်ကြံသူ တပ်မတော် ကြီး လိုက်ပါလာ၏။

ကျင့်ကြံသူ သန်း တစ်ဆယ့်ငါးသန်း တိတိ။

အဲဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ် လဲ။

ဒါက အသက်ရှူသံ တွေ စုပေါင်းသွားလျှင်တောင် မုန်တိုင်း ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်လောက်သည် အထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော အရေအတွက် ကြီးပင်။

အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော ကာကွယ်ရေး နတ်ဘုရား အလင်းတန်း ကြီးများ တစ်ခုတည်း အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကြပြီး ရေခဲပြင် ကြီး တစ်ခုလုံးကို တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသည့် နီယွန် အိပ်မက် ကမ္ဘာ ကြီး တစ်ခုပမာ လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

အရှေ့ဆုံး တွင် ပေတစ်သောင်း ခန့် ရှည်လျားသော နဂါး ကိုးကောင် ဆွဲ ဧကရာဇ် ရထားလုံး ကြီး၏ အထက်၌... တာ့ချန် ဧကရာဇ် ချန်းဝူကျီသည် နဂါး ကိုးကောင် ရွှေ ဝတ်ရုံ ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထိပ်ပြား သရဖူ ကို ဆောင်းကာ ဤ ကမ္ဘာလောက ကြီး၏ အရှင်သခင် ကြီး တစ်ပါးပမာ မတ်တတ်ရပ်နေ၏။

သူ၏ အနောက်ဘက် တွင် မြင့်မြတ် နယ်မြေ ခုနစ်ခုမှ ဘိုးဘေး ကြီး ခုနစ်ပါး သည် ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြပြီး သူတို့ တစ်ပါးချင်းစီ ၏ အနောက်ဘက် တွင် ပေထောင်ချီ မြင့်မားသော ဧရာမ ရွှေရောင် ကိုယ်ပွား ကြီးများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

ဒေါသထွက်နေသော ဝရဇိန် နတ်မင်း ကြီးများ၊ ဓား ကိုင်ဆောင်ထားသော တာအို သခင်ကြီး များ၊ နှင့် လက်တစ်ထောင် ဘုရားလောင်း ပုံရိပ် ကြီးများ ပါဝင်သည်။

ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါ ကြီးမှာ လွှမ်းမိုးလွန်းလှပြီး အသက်ရှူကြပ်လုမတတ် ပင် ဖြစ်၏။

၎င်းတို့ နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကွေ့ယွမ် တောင်ခွဲ လေးမှာ အလွန်တရာ သေးငယ်ပြီး အလွန်တရာ ညစ်ပတ်နေသည့်အလား ပင်။

၎င်းမှာ သံမဏိ များ၊ သံတိုသံစ များ နှင့် အရိုး များကို အသုံးပြု၍ တည်ဆောက်ထားသော အမည်းရောင် ခံတပ် ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် သိန်းချီသော ထူးဆန်းသည့် ပုံပန်းသဏ္ဍာန် ရှိသည့် မိစ္ဆာကောင် ကြီးများ က လူးလှိမ့်နေကြပြီး၊ မည်းမှောင်သော မီးခိုးလုံးကြီးများ မှုတ်ထုတ်နေသည့် စက်ရုပ်ကြီး ရာပေါင်းများစွာ က စူးရှစွာ ဟိန်းဟောက်နေကြ၏။

ကောင်းကင်ဘုံ မှ နတ်ဘုရား များကို ရင်ဆိုင်နေရသော သူတောင်းစား တစ်သိုက် နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

... ... ...

“ကမ္ဘာ့ ပြင်ပ က မိစ္ဆာကောင် တွေ... မင်းတို့ သေရတာ နှမြောစရာ မရှိဘူး”

ဧကရာဇ် ချန်းဝူကျီ က အောက်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များဖြင့် ပံ့ပိုးထားသော သူ၏ အသံကြီး က ခေါင်းလောင်း ကြီး တစ်လုံးပမာ ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

“ငါ က သက်ရှိ သတ္တဝါ တွေကို သနားကြင်နာ တတ်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ရဲ့ စေတနာ ကို ထောက်ထားပြီး...”

“တကယ်လို့ မင်းတို့ အခုချက်ချင်း လက်နက်ချ အညံ့ခံပြီး မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း တွေကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်မယ် ဆိုရင်... မင်းတို့ရဲ့ အလောင်း တွေကို ချန်ထားပေးဖို့ ငါ စဉ်းစားပေးမယ်”

“တကယ်လို့ ခေါင်းမာမာ နဲ့ အမှန်တရား ကို မမြင်ချင်ဘူး ဆိုရင်တော့...”

ဧကရာဇ် ချန်းဝူကျီ က တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက် လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်၏။

“ဒီနေ့ ဟာ မင်းတို့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်း ခံရမယ့် နေ့ပဲ”

ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံး အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင်သွဟက်ပီးဝါးတားကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူ များ အားလုံး သည် နတ်ဘုရား ဧကရာဇ် ကြီး ၏ အမိန့် ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး ထို မိုးခြိမ်းသံကြီး ပမာ တိုက်ခိုက်မှု ကြီးကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

သို့ရာတွင်...

မြေပြင်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာကောင် ကြီးများ၏ တုံ့ပြန်မှု ကတော့ အတော်လေး... ထူးဆန်းနေ၏။

သူတို့ထံတွင် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှု မျှ မတွေ့ရချေ။ မည်သူကမျှ ဒူးထောက် အသနားခံခြင်း မရှိသလို မည်သူကမျှ နတ်ဘုရား ဧကရာဇ် ကြီး ဘာတွေ ပြောနေသနည်း ဆိုတာကို သေချာ နားထောင်နေခြင်း ပင် မရှိကြချေ။

ကွေ့ယွမ် ဖက်ဒရေးရှင်း ၏ ချန်နယ် ထဲတွင်တော့ ဤကိစ္စ နှင့် ပတ်သက်သည့် ပို့စ်များ ရေလွှမ်းမိုးနေတော့၏။

ကမ္ဘာ့ ချန်နယ် တွင် -

[လမ်းသွားလမ်းလာ က] - သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက ရုပ်ရှင် ပြကွက်လားကွ... ဒီ ဘော့စ်ကြီးရဲ့ မော်ဒယ်က လုံးဝကို အမိုက်စားပဲ... ဟို တဖျတ်ဖျတ် လင်းနေတဲ့ ရွှေရောင် လက်နက်ပစ္စည်း ကြီး ချပေးမလားဟင်။

[ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး] - သောက်ရူး... အကုန် ချပေးတယ်ကွ... မင်း ကြေညာချက် ကို မဖတ်ဘူးလား... ပွဲစဉ် အတွင်းမှာ ပစ္စည်း ချပေးမယ့် နှုန်း က (၃၀၀) ရာခိုင်နှုန်း တောင် တိုးထားတာဟေ့။

[ဝက်ဝံ] - ဟို နဂါး ကြီး စီးထားတဲ့ အဘိုးကြီး က ငါ့အပိုင်ပဲနော်... ငါ အဲဒီ နဂါး ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ ကို လိုချင်တယ်... ငါ တောင်ပံ တွေ လိုချင်တာဟ။

[လူသစ် လေး တစ်ယောက်] - ရန်မဖြစ်ကြနဲ့တော့ကွာ... ဘယ်အချိန် စချ မှာလဲ... ငါ့ ဓားကြီး က သွေးဆာ နေပြီဟေ့။

[ကျန်းချန် (ဆာဗာတစ်ခုလုံး ဆိုင်ရာ ကြေညာချက်)] - ဧည့်သည် တွေ အကုန်လုံး ရောက်လာပြီ ဆိုမှတော့... သူတို့ကို ဆက်ပြီး စောင့်ခိုင်း မထားကြနဲ့တော့လေ။

အမိန့်ပေး မျှော်စင်ကြီး ၏ ထိပ်တွင်၊

ကျန်းချန် သည် ကောင်းကင်ယံ တွင် ဟန်ရေးပြနေဆဲ ဖြစ်သော နတ်ဘုရား ဧကရာဇ် ကြီးကို ကြည့်ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

'ဘယ်ခေတ် ရောက်နေပြီလဲကွာ... စစ်တိုက် တာကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စကား တွေ များနေရတာလဲ'

“ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး”

“ရှိပါတယ်ဗျာ... ”

“အရှင်မင်းကြီး နတ်ဘုရား ဧကရာဇ် ကြီး ဆီကို လက်ဆောင် သေးသေးလေး တစ်ခု ပို့ပေးလိုက်”

“ဒီ ကမ္ဘာလောကကြီး မှာ... အသံကျယ် ရုံနဲ့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး ဆိုတာကို သူ့ကို သွားပြောလိုက်”

“အရည်အတွက် များများ ရှိမှသာ အသုံးဝင်တာ လို့”

“အိုကေပါဗျာ... ”

မြေပြင်ပေါ်တွင် 'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' သည် အနီရောင် ပစ်လွှတ်ရေး ခလုတ် ကို ရုတ်တရက် အားကုန် နှိပ်ချလိုက်၏။

ခံတပ်ကြီး ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိပြီး စက်မှုနည်းပညာ ကစားသမား ထောင်ပေါင်းများစွာ က တစ်ညလုံး မအိပ်မနေ အလုအယက် တည်ဆောက်ထားခဲ့ရသော 'အဆင့်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သည့် ပြိုင်တူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သုံး ပစ်လွှတ်ရေး စင်'ကြီး၏ အဖုံး များ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

“ခေါင်းမာပြီး အမှန်တရား ကို မမြင်ချင်တဲ့ ကောင်တွေ”

အောက်ဘက် မှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှု မျှ မတွေ့ရ။ ထိုအစား သူတို့ထံမှ ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ကောင်းကင်ယံ ရှိ ဧကရာဇ် ချန်းဝူကျီ မှာ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်၏။

“ဟမ့်၊ သေချင်နေမှတော့... မင်းတို့ ဆန္ဒ ပြည့်ဝစေရမယ်...”

သူ စကားပင် မဆုံးလိုက်ရချေ။

“ဝှစ်... ”

စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု က စစ်မြေပြင် ၏ လေထုကြီး ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဆုတ်ဖြဲသွားတော့သည်။

ဧကရာဇ် ချန်းဝူကျီ မြင်လိုက်ရသည်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်း ကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည် ကို သာ ဖြစ်၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အနီ နှင့် အဖြူ အစင်းကျား များ ဆေးသုတ်ထားပြီး ရှည်လျားလှသော မီးတောက် အမြီးတန်းကြီးကို ဆွဲငင်ထားသည့် ဧရာမ သံပိုက်လုံး ကြီး တစ်ခု က ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော အမြန်နှုန်း ဖြင့် ကောင်းကင်ယံ သို့ ထိုးတက်လာတော့၏။

အရမ်းကို မြန်ဆန်လွန်းလှပေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ၏ နတ်ဘုရား အာရုံ ဖြင့်ပင် ပိတ်ဆို့၍ မရနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းလှပေသည်။

“လျှို့ဝှက် လက်နက် တဲ့လား”

ဧကရာဇ် ချန်းဝူကျီ က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော လျှို့ဝှက် လက်နက် ကြီးမှာ မြန်ဆန်သည် မှန်သော်ငြား မည်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မျှ မပါဝင်ချေ။ သူ၏ ကာကွယ်ရေး ရွှေရောင် အလင်းတန်း ကြီးကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

“တားလိုက်”

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ ဘေးနားရှိ ထိုက်ရိ မြင့်မြတ် နယ်မြေ မှ အကြီးအကဲ တစ်ဦး က အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် ဒိုင်းလွှား ကြီး တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ လေထဲတွင် ကြီးမားလာသည်။ ၎င်းက တောင်ငယ်လေး တစ်လုံးပမာ ပြောင်းလဲသွားကာ သံပိုက်လုံး ကြီး၏ လမ်းကြောင်း ကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

၎င်းက ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် သခင်ကြီး တစ်ပါး ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှု ကိုပင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း ရှိသော ထိုက်ရိ မြင့်မြတ် နယ်မြေ ၏ 'မူလ ဒိုင်းလွှား ကြီး' ပင် ဖြစ်၏။

သို့ရာတွင်...

သံပိုက်လုံး ကြီးမှာ ဒိုင်းလွှား နှင့် ဝင်မတိုက်ခဲ့ချေ။

စစ်သင်္ဘော ကြီးများ နှင့် ဆယ်မိုင် ခန့် အကွာအဝေး သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ရုတ်တရက် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

ထိပ်ဖူးများ ခွဲထွက်သွားတော့၏။

တစ်ခု မှ နှစ်ခု... နှစ်ခု မှ လေးခု... လေးခု မှ ရှစ်ခု...။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဒုံးကျည် တစ်စင်း မှာ သေးငယ်သော ထိပ်ဖူး လေးများ ရာပေါင်းများစွာ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့ပြေး စစ်သင်္ဘော တပ်ဖွဲ့ ကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားမည့် ဧရာမ ကွန်ရက် ကြီး တစ်ခုပမာ ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။

“ဒါက ဘယ်လို လှည့်ကွက် မျိုးလဲ”

အကြီးအကဲ မှာ အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

အလင်းရောင်။

အဆုံးမဲ့ အလင်းရောင်များ…။

နေမင်း ထက် အဆပေါင်း တစ်သောင်း မက ပိုမို ပြင်းထန်လှသော မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းတန်း ကြီး တစ်ခု က လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံ များကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လုယူသွားတော့သည်။

ထို့နောက် အပူဓာတ် လိုက်ပါလာ၏။

ဒါက ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကိုတောင် အရည်ပျော်သွားစေနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသော အပူချိန် ကြီးပင်။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

ကျင့်ကြံသူ တပ်မတော် ကြီး၏ အသိပ်သည်းဆုံး နေရာတွင် 'ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖိသိပ်ထားသော နျူကလီးယား မိုင်း' ရာပေါင်းများစွာ မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ဧရာမ မှိုပွင့် ပုံစံ မီးခိုးလုံးကြီးများ ကောင်းကင်ယံ တွင် တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပွင့်လန်းလာတော့၏။

မည်သည့် စူးရှသော အော်ဟစ်သံ မျှ မထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေ။

အကြောင်းမူကား ပေါက်ကွဲမှု ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသော ရွှေအမြုတေအဆင့် နှင့် မူလဝိဉာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ များမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ဒီဂရီ သန်းပေါင်းများစွာ ပူပြင်းလှသော အပူချိန် ကြီး အောက်တွင် ချက်ချင်း အငွေ့ပျံ သွားခဲ့သောကြောင့် ပင် ဖြစ်၏။

တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သော ရှေ့ပြေး စစ်သင်္ဘော တပ်ဖွဲ့ ကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မီးပင်လယ် ကြီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့၏။

မသေနိုင်ပါဘူး ဟု ကြုံးဝါးထားခဲ့ကြသော ထို ဝိညာဉ် လှေ ကြီးများမှာ လှိုင်းဂယက် ကြီး၏ အရှေ့တွင် စက္ကူ အရုပ် လေးများပမာ ဖြစ်နေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲကာ မီးလောင် ပျက်စီးလျက် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြတော့၏။

“ဂျွတ်... ”

ထိုက်ရိ မြင့်မြတ် နယ်မြေ မှ ထို အကြီးအကဲ ၏ မူလ ဒိုင်းလွှား ကြီးမှာ သုည ဒသမ တစ် စက္ကန့် ခန့်သာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် အက်ကွဲကြောင်း များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ အမှုန့်များ အဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားတော့သည်။

“ဖူး... ”

အကြီးအကဲ မှာ သွေးများ အန်ကျလာပြီး လေလှိုင်း ကြောင့် မီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကာ သူ၏ ကံကြမ္မာ မှာ မည်သို့ ဖြစ်သွားသည် ကိုပင် မသိရတော့ချေ။

... ... ...

တောက်ပသော အလင်းရောင် ကြီး မှေးမှိန်သွားတော့၏။

ကမ္ဘာလောကကြီး ၏ အမြင်အာရုံများ ပြန်လည် ရရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မြင်ကွင်းကြီး မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွား၏။

တစ်ချိန်က သပ်ရပ်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သော ကျင့်ကြံသူ တပ်မတော် ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ယခုအခါ ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင် လဟာပြင် ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေတော့၏။

ဒါက လုံးဝ ဖျက်ပစ်ခံလိုက်ရသော အစိတ်အပိုင်း ကြီးပင်။

ထို လွှမ်းခြုံ ပစ်ခတ်မှု ကြီး တစ်ချက်တည်း အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူ အနည်းဆုံး တစ်သိန်း ခန့် လုံးဝ အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်း ခံလိုက်ရတော့၏။

မည်းမှောင်သော နှင်းပွင့် လေးများပမာ ပြုတ်ကျလာနေသည့် ပြာမှုန့် များ သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

... ... ...

နဂါး ကိုးကောင် ဆွဲ ဧကရာဇ် ရထားလုံး ကြီး၏ အထက်တွင်၊

ဧကရာဇ် ချန်းဝူကျီ သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်း နေဆဲ ပုံစံ အတိုင်း အေးခဲနေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မာနထောင်လွှားမှု များမှာလည်း လုံးဝ ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

သူ၏ လက်ချောင်းများ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေတော့သည်။

သူသည် အရှေ့ရှိ ငရဲဘုံ ကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ဆောက်တည်ရာ မရ ဖြစ်သွားတော့သည်။

'အဲဒါ ဘာကြီးလဲ'

'ဘာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက် မှ လည်း မရှိဘူး... ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ နိယာမတရား တွေနဲ့ တုံ့ပြန်မှု လည်း မရှိဘူးလေ'

'အဲဒါ သံပိုက်လုံး ကြီး တစ်ခု သက်သက်ပဲ'

'သူတို့က ငါ့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်သိန်း ကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်တာလား'

'ဒါ... ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး'

... ... ...

မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ...

ကစားသမား များ၏ မိုးခြိမ်းသံပမာ ကျယ်လောင်သော အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံကြီးများ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာတော့သည်။

“အိုးရှစ်... ဒီ အထူးပြုလုပ်ချက် တွေက မိုက်လှချည်လား... ငါ့ရဲ့ ဂရပ်ဖစ် ကတ် တောင် ပူလာပြီဟေ့”

“အမိုက်စားပဲကွာ... ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး တကယ် မိုက်တယ်ဟေ့... အဲဒီ မီးရှူးမီးပန်း အကြီးစား ကြီးက တကယ် အမိုက်စားပဲကွ”

“ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ဂဏန်း တွေ မျက်နှာပြင် ပေါ်မှာ လွင့်မျောနေတာ... ငါ သေချာ တောင် မမြင်ရတော့ဘူးဟေ့... ဒါက လုံးဝ အမြတ် ကြီးပဲကွ”

'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' သည် ဒုံးကျည် ပစ်လွှတ်ရေး စင် ကြီး၏ ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ တကယ် မရှိသော ပြောင်းဝ မှ မီးခိုး များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်၏။ ထို့နောက်၊ ... အသံချဲ့စက် မှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ယံ သို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

“ဟေး... အပေါ်ထပ် က ကောင်”

“ခေတ် တွေက ပြောင်းသွားပြီ လူကြီးမင်း ရဲ့”

“ဒါက ငါတို့ သေမျိုး တွေရဲ့... အမှန်တရား ပဲကွ”

“အခု... တကယ့် အစစ်အမှန် စကားဝိုင်း ကို စလို့ ရပြီလား”

ဧကရာဇ် ချန်းဝူကျီ က သူ၏ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်မှု များမှာ တဖြည်းဖြည်း နှင့် ရူးသွပ်သော ဒေါသမီးတောက် ကြီးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူ လုံးဝ စော်ကားခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ပုရွက်ဆိတ် တစ်သိုက် ရဲ့ လက်ချက်နှင့် သူ နားမလည်နိုင်သော နည်းလမ်း တစ်ခု ကို သုံးပြီး အပြင်းအထန် ပါးရိုက် ခံလိုက်ရတာပင်။

“ကောင်းပြီ... အရမ်း ကောင်းတယ်”

ဧကရာဇ် ချန်းဝူကျီ ၏ အသံကြီး မှာ အက်ကွဲကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီး သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ အက်ကွဲ စပြုလာတော့သည်။

“ဒါက မင်းတို့ အားကိုးနေတဲ့ အရာတွေလား... ပါးနပ်တဲ့ လှည့်ကွက် တွေနဲ့ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် တွေ”

“ငါ မင်းတို့ကို အထင်သေးမိတယ် ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံပါတယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဒီ နည်းဗျူဟာ ကို ဒုတိယ အကြိမ် ထပ်သုံးလို့ ရဦးမယ် လို့ မင်းတို့ ထင်နေကြတာလား”

“မြင့်မြတ် နယ်မြေ အားလုံး... ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ”

“'အင်မော်တယ် တစ်သောင်း မိစ္ဆာ အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းရေး အခင်းအကျင်း' ကို ဖွဲ့ကြ”

“စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် နဲ့ အထက် မှာ ရှိတဲ့ သူတွေ အကုန်လုံး... ငါနဲ့ အတူ ချီတက်ကြ”

“ဒီ မိစ္ဆာကောင် တွေရဲ့ အရိုး တွေကို ငါ ကိုယ်တိုင် အမှုန့်ဖြစ်အောင် ဆုပ်ချေပစ်မယ်”

“သတ်ကြဟေ့... ”

“ဝုန်း... ”

နတ်ဘုရား ဧကရာဇ် ကြီး ၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီး နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံ တွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ကျင့်ကြံသူ သန်း တစ်ဆယ့်လေးသန်း ကျော် မှာ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်မှု များထဲမှ သတိ ပြန်ဝင်လာကြတော့သည်။

အကြောက်တရား များမှာ ရူးသွပ်သော လူသတ်ချင်သည့် စိတ်ဆန္ဒ များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့၏။

မရေမတွက်နိုင်သော ဓားပျံ များ ဓားအိမ် မှ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး မိုင်ထောင်ချီ ရှည်လျားသော ဓား မြစ် ကြီး တစ်စင်း အဖြစ်သို့ ပေါင်းစည်းသွားကြတော့၏။

ပေတစ်သောင်း ခန့် မြင့်မားသော ဧရာမ ရွှေရောင် ကိုယ်ပွား ကြီး ခုနစ်ခု က အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာကြပြီး မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်ကြရာ အသက်ရှူကြပ်လုမတတ် ဖိနှိပ်မှုကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဒါက အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်း လောက ကြီး၏ တကယ့် အစစ်အမှန် အနှစ်သာရ ကြီး ပင် ဖြစ်၏။

သူတို့သည် ပြိုင်ဘက် ကို အထင်မသေးတော့ဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လာကြသောအခါ ထို စွမ်းအား ကြီးမှာ ဤ ကမ္ဘာလောကကြီး တွင် အံ့ဖွယ်ရာ တစ်ခု ဟုပင် ခေါ်ဆိုရန် လုံလောက်လှပေသည်။

“အချိန်ကိုက် ပဲဟေ့”

ကျန်းချန် သည် ကောင်းကင်ယံ မှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရား များကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနည်းငယ်မျှ ပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း အရိပ်အယောင် မရှိချေ။

ကစားသမား များ ထံတွင်လည်း လုံးဝ မရှိကြပါချေ။

“ညီအစ်ကိုတို့... ဘော့စ် က ဒုတိယ အဆင့်ကို ကူးသွားပြီဟေ့”

'ဝက်ဝံ' က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အင်းဆက် တောင်ပံ ကြီးများကို ရုတ်တရက် ဖြန့်ကြက်လိုက်၏။

“အင်းဆက် အုပ်ကြီး... ပျံတက်ကြ”

“ငါ သွား နဲ့ ကိုက်ရရင် တောင် မှ... ဟို ရွှေရောင် ကိုယ်ပွား ကြီးတွေကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် ကိုက်ဖြတ်ပစ်မယ်ကွ”

“စက်မှုနည်းပညာ မိစ္ဆာ ဘာသာရေး ဂိုဏ်း... အမြင့်ဆုံး စွမ်းအား ကို ထုတ်လွှတ်ကြ”

'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' သည် စက်ရုပ်ကြီး ထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး အမြောက်ပြောင်းဝ များ အားလုံးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်၏။

“ဒီနေ့... သူတို့ သေရင် သေ... မသေရင် ငါတို့ ပျက်စီး တဲ့ နေ့ပဲကွ”

“ဟို ခွေးကောင် တွေကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ပစ်ခွဲပစ်လိုက်”

... ... ...

ဧရာမ ဒီရေလှိုင်းကြီး နှစ်ခု သည် လေထဲတွင် နောက်ဆုံး၌ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားကြတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိသော ကျင့်ကြံခြင်း ယဉ်ကျေးမှု လူ့အဖွဲ့အစည်း ကြီး ရှိနေပြီး... အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွားလာနေသော စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး ရှိနေ၏။

ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ကြီး ရဲ့ 'နတ်ဘုရားများ နေဝင်ချိန်'.....

ဆိုက်ရောက် လာခဲ့တော့၏။

အခန်း (၂၇၆) တခြား ဇာတ်လမ်း - မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံး ရေခဲပြင် ပေါ်က ဖက်ထုပ် လေးများ

အချိန် - အဆုံးအဖြတ် စစ်ပွဲကြီး မတိုင်မီ ညချမ်း၊ နှစ်သစ်ကူး အကြိုည။

နေရာ - မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံး အခြေစိုက် စခန်း၊ ကွေ့ယွမ် တောင်ခွဲ။

မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံး ရေခဲပြင် ဒေသ ၏ ညချမ်း အချိန်မှာ ဓားသွား ပမာ ထက်မြက်ပြီး အရိုးထိတိုင်အောင် အေးစက်လှသော လေပြင်းများနှင့် နှင်းမုန်တိုင်း များက သောင်းကျန်းနေဆဲ ပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကွေ့ယွမ် အခြေစိုက် စခန်း ၏ သံမဏိ နံရံကြီး များ၏ အတွင်းဘက် တွင်မူ စည်ကား သိုက်မြိုက်လှသော မြင်ကွင်းကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အနီရောင် သတိပေး မီးလုံးကြီး များ အစား 'အလင်းပေး မန္တန်' ၏ စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းထားသော အနီရောင် မီးပုံး လေး မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် အရာများ ကို ဤ ကျောချမ်းဖွယ်ရာ ခံတပ်ကြီး ၏ ထောင့်တိုင်းတွင် ချိတ်ဆွဲထားကြ၏။ တံခါးဝ တွင် အစောင့်အကျပ် အဖြစ် ရပ်နေကြသော 'မုန်တိုင်း တိုက်တန်' စက်ရုပ်ကြီး နှစ်ရုပ် ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပင် ဧရာမ ကဗျာ လင်္ကာ စာတန်း ကြီးများကို အတင်းအကြပ် ကပ်ထားကြပြီး စက်ရုပ်ကြီး များ၏ ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း ဧရာမ အနီရောင် ကတ္တီပါ ဦးထုပ် ကြီးများကို ဆောင်းပေးထား

သေးတော့သည်။

ပထမ စာတန်း - နန်ရှန် ဘိုးဘွားရိပ်သာ ကို လက်သီး နဲ့ ထိုးမယ်။

ဒုတိယ စာတန်း - ပေ့ဟိုင် သူငယ်တန်း ကျောင်း ကို ခြေထောက် နဲ့ ကန်မယ်။

အလျားလိုက် စာတန်း - စကား နားမထောင် တဲ့ ကောင်တွေကို အထူး နှိမ်နှင်းပေးမယ်။

အမိန့်ပေး ထိန်းချုပ်ရေး စင်တာ အတွင်း၌ ကျန်းချန် သည် စောင့်ကြည့် မျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်း ကြီးကို ကြည့်ကာ နားထင် ကို လက်ဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်သော်ငြား၊ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံး များကိုတော့ မဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့ချေ။

ယခုလေးတင် သူ က ဆာဗာတစ်ခုလုံး ဆိုင်ရာ အချိန် ကန့်သတ်ချက် ပါရှိသည့် ပွဲစဉ် တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်ပေးလိုက်၏။ ၎င်းကား အထူး နွေဦး ပွဲတော် တာဝန် - ဖက်ထုပ် လုပ်ခြင်း ပင် ဖြစ်ပါသည်။

ဆုလာဘ် များကတော့ ရိုးရှင်းလှပေသည်။ မည်သည့် စွမ်းရည် မျှ မပါဝင်သော အနီရောင် ဂွမ်းထည့် အင်္ကျီ လေး တစ်ထည် နှင့် ဂိုဏ်းချုပ် ကြီး ကိုယ်တိုင် ပေးပို့မည့် အနီရောင် စာအိတ် (မုန့်ဖိုး) လေး တစ်အိတ် သာ ဖြစ်၏။

'ဒီ အရူး တစ်သိုက်က မကြာခင် တကယ့် အင်မော်တယ် စစ်စစ် ကြီးတွေ နဲ့ သေသည်အထိ တိုက်ရတော့မှာကို... အခုထိ တက်ကြွ နေကြတုန်းပဲကွာ'

ကျန်းချန် က ပြုံးလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စုတ်ပြဲနေသော သူ၏ ဝတ်ရုံ ကြီးကို လွှမ်းခြုံလိုက်ကာ... ဤအခိုက်အတန့် တွင် အခြေစိုက် စခန်း ကြီး တစ်ခုလုံး၌ ပွဲဆူဆုံး.. နေရာ ဖြစ်သည့် စားသောက်ခန်းမ ကြီး ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့၏။

စားသောက်ခန်းမ နှင့် မတူဘဲ စစ်မြေပြင် ကြီး တစ်ခု နှင့်ပင် ပိုတူနေတော့သည်။

ကစားသမား သိန်းပေါင်းများစွာ မှာ နေရာလပ် မရှိအောင် ပြည့်ကျပ်နေပြီး ဂျုံမှုန့် များက အဖြူရောင် မီးခိုးလုံးကြီးများ ပမာ လေထုထဲတွင် လွင့်စင်နေလေ၏။ ဆူညံလှသော အော်ဟစ်သံကြီး များကြောင့် ခေါင်မိုး ပင် ပွင့်ထွက်သွားလုမတတ် ဖြစ်နေတော့သည်။

'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' ရှိနေသော စက်မှုနည်းပညာ မိစ္ဆာ ဘာသာရေး ဂိုဏ်း ဧရိယာ ကတော့ အကြမ်းစား အဆန်ဆုံး ပင် ဖြစ်၏။

ဒီ သိပ္ပံ နှင့် နည်းပညာလိုင်း က ကောင်တွေက သူတို့၏ လက် တွေကို သုံးပြီး ဖက်ထုပ် လိပ်ဖို့ တောင် ပျင်းနေကြသည်ပင်။ 'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' သည် အကြီးအကျယ် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော အင်ဂျင်နီယာသုံး စက်ရုပ်ကြီး ကို မောင်းနှင်နေ၏။ မူလက တင့်ကား များ၏ ချပ်ဝတ် များကို ဖြုတ်ချရန် အသုံးပြုခဲ့သော ဧရာမ စက်ရုပ် လက်မောင်းကြီး နေရာတွင် ယခုအခါ တန်ချိန်ပေါင်းများစွာ လေးလံသော သံမဏိ ပိုက်လုံး အစစ် ကြီးကို အစားထိုး တပ်ဆင်ထားသည်။ ၎င်းဖြင့် စဉ်းတီတုံး ကြီးပေါ်ရှိ ဂျုံနယ်ဖတ် ကြီးများကို တဝီဝီ မြည်အောင် ကြိတ်ချေ လှိမ့်နေတော့၏။

“မင်းရဲ့ ဓာတ်ပေါင်းဖို စွမ်းအား ကို ထပ်မြှင့်လိုက်စမ်း... ဒီ ဂျုံ တွေက အရမ်း မာနေတယ်ကွ”

'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' က စက်ရုပ်ကြီး ကို မောင်းနှင်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“စက်မှုလုပ်ငန်း ကုန်ထုတ်လုပ်မှု လိုင်း တွေက သာ အဓိက ပဲဟေ့... ငါတို့တွေ အလုပ် တွင်ဖို့ လိုတယ်ကွ”

“ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်... ”

ဟိုက်ဒရောလစ် ဖိစက်ကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီး များနှင့်အတူ ဂျီဩမေတြီ စက်ဝိုင်းဆွဲ ကိရိယာ ဖြင့် ဆွဲထားသည့်အလား တိကျ ဝိုင်းစက်လှသော ဖက်ထုပ် ပြား လေးများမှာ စက်သေနတ် မှ ကျည်ဆန် များ ပန်းထွက်လာသည့်အလား ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

အခြားတစ်ဖက်ရှိ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဇုန် တွင်မူ မြင်ကွင်းကြီး က အတော်လေး ထူးဆန်းနေသည်။

'ဝက်ဝံ' သည် ရေဘဝဲ လက်တံ များ ပါရှိပြီး အင်းဆက် မျက်လုံး များ ရှိသည့် ဇာ့ဂ် ကစားသမား တစ်သိုက် နှင့်အတူ ဧရာမ ဒယ်အိုး ကြီး တစ်လုံး၏ ဘေးတွင် ဖက်ထုပ် အစာ များကို သုတေသန လုပ်နေကြ၏။

“ညီအစ်ကိုတို့... ဒီ ဝင်ရိုးစွန်း ဝက်ဝံ ကြီး ရဲ့ အသား တွေက တကယ်ကို ဝါးလို့ ကောင်းတာပဲကွ... အဲဒါတွေကို တုံးပြီး ကြက်သွန်မြိတ် လေး နည်းနည်း ထည့်လိုက်ရင် လုံးဝ အမိုက်စား ဖြစ်သွားမှာဟေ့”

“ဘော့စ် ကြီး... ဟို ရေဘဝဲ လက်တံ တွေ ပါတဲ့ မိစ္ဆာကောင် ကြီး ရဲ့ အသား တွေကိုရော သုံးလို့ ရမလားဟင်”

“ရတယ်ဟေ့... စနစ်မှာ ဗိုင်းရပ်စ် မရှိဘူး လို့ ပြထားတယ်လေ... ကူးစက် ရောဂါ မရှိသရွေ့ အကုန် သုံးလို့ ရတယ်ကွ... ငါးညှီနံ့ ပျောက်သွားအောင် ငရုတ်သီး လေး နည်းနည်း ပိုထည့်လိုက်ပေါ့”

၎င်းတို့ နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် 'နတ်သမီး လန်ယွဲ့' ရှိနေသော ဧရိယာ လေး ၏ စတိုင်လ် ကတော့ အတော်လေး ထူးခြားနေ၏။

ပုံမှန် အချိန်များတွင် သူမ၏ ဓား ဖြင့် လူတိုင်း၏ လေးစားမှုကို ရယူလေ့ ရှိသော ဤ ခမ်းနားထည်ဝါလှသည့် မူလဝိဉာဉ်အဆင့် သခင်မ ကြီး သည်... ယခုအခါ စိတ်အားထက်သန်နေသော အမျိုးသမီး ကစားသမား အချို့ ၏ ဝိုင်းရံခံနေရပြီး၊ လက်နှစ်ဖက် လုံးတွင် ဂျုံမှုန့် များ ပေကျံနေကာ လုံးဝကို တွေဝေ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

“နတ်သမီး လေး... အဲဒီလို ခေါက်ရတာ မဟုတ်ဘူးလေ... အရေးအကြောင်း လေးတွေက ဒီလိုမျိုး လာရမှာ...”

“အို... နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တွေကို သုံးပြီး သွားမခါ လိုက်နဲ့လေ... ဖက်ထုပ် ပြား တွေ အကုန်လုံး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်ကုန်ပြီကွ”

'နတ်သမီး လန်ယွဲ့' က သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရွှံ့တုံး ကြီး တစ်တုံးပမာ ဖြစ်နေသော ဂျုံနယ်ဖတ် ကြီးကို ကြည့်ကာ... သူမ တစ်သက်လုံး အမြဲတမ်း အေးစက် တည်ငြိမ်နေလေ့ ရှိသော မျက်နှာကြီး မှာ နားရွက်များ အထိ ပထမဆုံး အကြိမ် အဖြစ် နီရဲသွားတော့သည်။

သူမ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွား၏။ ဖက်ထုပ် လုပ်ရတာက... ဓားသိုင်း ကျင့်ရတာ ထက် ဘယ်လိုလုပ် ပိုပြီး ခက်ခဲနေရတာလဲဟယ်။

စားသောက်ခန်းမ ၏ ထောင့်တစ်နေရာ တွင် 'အရိပ်' (ဝမ်အာ) သည် သူ၏ ပခုံး များကို ကွေးထားပြီး လူပ်ရှားမှု မသိသာအောင် မနည်း ကြိုးစား ပုန်းအောင်းနေ၏။

ကျွမ်းကျင်သော အရိပ် ကိုယ်ရံတော် တစ်ဦး အနေဖြင့် သူသည် အမှောင်ထု နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသင့်ပေသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ သူ ကျရှုံးသွားခဲ့တော့၏။

“ဟေး... ဝမ် လေး... ဒါလေး မြည်းကြည့်ပါဦး”

ကစားသမား တစ်ယောက်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြေးလာပြီး... ဘာစကား မှ မပြောဘဲ လက်သီးဆုပ် ခန့် အရွယ်အစား ရှိပြီး တြိဂံ ပုံသဏ္ဍာန် ရှိသည့် ထူးဆန်းသော ဖက်ထုပ် ကြီး တစ်ခုကို သူ၏ လက်ထဲသို့ အတင်း ထိုးသိပ် ထည့်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါလေး က အခုလေးတင် ကျက်တာ... ပူပူနွေးနွေး လေး စားလိုက်ဦးနော်”

'အရိပ်' သည် တစ္ဆေဆန်သော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း လေးများ ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည့် ထို ဖက်ထုပ် ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီလာတော့၏။

“ဒါက... ဒါက ဘာအစာ တွေ ထည့်ထားတာလဲ”

“စိတ်မပူပါနဲ့ကွာ... ဒီအထဲမှာ ဒူးရင်းသီး ရယ်၊ တို့ဟူးပုပ် ရယ်၊ မာလာရှမ်းကော အရသာ ရယ် ရောစပ် ထည့်ထားတာ... ငါ ကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားတဲ့ ချက်ပြုတ်နည်း လေးပဲ... လုံးဝ ရှယ် အရသာ ပဲဟေ့”

ကစားသမား ၏ မျှော်လင့်တကြီး ဖြစ်နေသော အကြည့် များကို ကြည့်ကာ 'အရိပ်' မှာ မျက်ရည်များ ဝဲလျက် တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်ရပြီး နေရာမှာတင် အဘွား (ဘိုးဘေး) များကို ပင် မြင်ယောင်သွားလုမတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

အခြေအနေကြီး မှာ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ဘဲ ဂျုံမှုန့် များဖြင့် အပြန်အလှန် ပစ်ပေါက် ကစားကြတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင်... ကျန်းချန် သည် ခန်းမဆောင် ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ မြင့်မားသော စင်မြင့် ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်း တက်လာခဲ့၏။

“တိတ်”

တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံလေး တစ်ခု နှင့်အတူ အခန်း တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လူတိုင်းက ခေါင်းများကို မော့လာကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနီရောင် စာအိတ် (မုန့်ဖိုး) ကို မျှော်လင့်နေသော အရိပ်အယောင် များ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေကြတော့၏။

ကျန်းချန် က လည်ချောင်း တစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ ထူးဆန်းသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန် ရှိသည့် လူတစ်သိုက် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

စက်ရုပ်ကြီး တွေကို မောင်းနှင်နေသော သူတွေ ရှိ၏၊ ရှည်လျားတဲ့ ရေဘဝဲ လက်တံ ကြီးတွေ ပါသော သူတွေ ရှိ၊ ဓားပျံ တွေကို လွယ်ထားသည့် သူတွေ ရှိသည်... ပြီးတော့ ကြောင် လေးတွေလို မျက်နှာ တစ်ခုလုံး ဂျုံမှုန့် တွေ ပေကျံနေသော သူတွေ လည်း ရှိနေ၏။

အပြင်ဘက် တွင် ဆိုလျှင် သူတို့သည် ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ကြီး တစ်ခုလုံး ကို ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားစေသော စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး များ ဖြစ်ကြပြီး ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော လူသတ်သမား ကြီးများ ပင် ဖြစ်ကြ၏။

သို့သော် ယနေ့ည... နှစ်သစ်ကူး အကြိုညလေးမှာတော့၊

သူတို့သည် အိမ် နှင့် မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ကွာဝေးသော နေရာ သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး ဂိမ်းများ ထဲတွင်သာ နှစ်သိမ့်မှု ကို ရှာဖွေနိုင်ကြသော ကလေးငယ် တစ်သိုက် သက်သက် သာ ဖြစ်နေတော့သည်။

“အားလုံးပဲ...”

ကျန်းချန် က သူတို့ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော 'ဟက်ပီးဝါးတား' (ကိုလာ) များ ပါဝင်သည့် ဖန်ခွက် ကို အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်၏။

“မင်းတို့ အားလုံး ဟာ ကမ္ဘာကြီး ရဲ့ အခြား တစ်ဖက်ခြမ်း ကို ရောက်နေကြတယ် ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... ပြီးတော့ အခုအချိန် ဟာ မင်းတို့တွေ နွေဦး ပွဲတော် ရုပ်သံ အစီအစဉ်ကို ကြည့်ပြီး မိသားစု တွေ နဲ့ အတူ နှစ်သစ်ကူး ညစာ စားနေရမယ့် အချိန် ဆိုတာ ကိုလည်း ငါ သိပါတယ်”

“အခု ငါတို့တွေ အိမ် ပြန်လို့ မရသေးဘူး ဆိုပေမဲ့... ရှင်းလင်း ရမယ့် အရှုပ်အထွေး တွေ အများကြီး အပြင်ဘက် မှာ ကျန်နေသေးတယ် ဆိုပေမဲ့... ပြီးတော့ ဟို အင်မော်တယ် အစစ် ကြီး က အချိန်မရွေး ဆင်းလာပြီး ငါတို့ အားလုံးကို အမှုန့်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်နိုင်သေးတယ် ဆိုပေမဲ့...”

“ဒီ ကမ္ဘာလောကကြီး ထဲမှာ... ဒီနေ့ည လေးမှာတော့...”

“ငါတို့တွေ ဟာ မိသားစု တစ်ခုတည်း ပါပဲကွာ”

“ဖက်ထုပ် တွေ အဝစား ကြ... အရက် တွေ အဝ သောက်ကြ”

“ဒါ့အပြင်...”

ကျန်းချန် က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်၏။

“အနီရောင် စာအိတ် (မုန့်ဖိုး) တွေ အများကြီး လာပြီဟေ့”

“ဝေါ... ”

သူ့စကား အဆုံး၌၊ရွှေရောင် အထူးပြုလုပ်ချက်များ ပါဝင်သော အနီရောင် စာအိတ် မိုးသက်မုန်တိုင်း ကြီး က မျက်နှာကျက် မှနေ၍ တစ်ဖွဲဖွဲ ကျဆင်းလာတော့သည်။

“လုကြဟေ့... ”

ကွင်းပြင် ကြီး တစ်ခုလုံး တွင် အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံကြီးများ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး ခေါင်မိုး ပေါ်ရှိ ဆီးနှင်း များ ပင်လျှင် ပြိုကျသွားရတော့သည်။

ထိုည တွင် လူတိုင်း ဗိုက်အပြည့် စားသောက်ခဲ့ကြ၏။

'နတ်သမီး လန်ယွဲ့' ပင်လျှင် သူမ၏ စည်းမျဉ်း များကို ဖောက်ဖျက်ကာ ပန်းကန်လုံး အကြီး ကြီး သုံးလုံး တိတိ စားသောက်ခဲ့၏။ (ထို ဖက်ထုပ် များမှာ 'ဝက်ဝံ' လုပ်ထားသော ဝင်ရိုးစွန်း ဝက်ဝံ အသား ဖက်ထုပ် များ ဖြစ်သည် ဆိုသည်ကို သူမ က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆိုခဲ့သော်ငြား အရသာ ကတော့ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ကောင်းမွန်နေသည် ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိပါ၏။)

'အရိပ်' ပင်လျှင် အရက်မူး သွားခဲ့တော့၏။ သူသည် 'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' ၏ အေးစက်သော စက်ရုပ် ခြေထောက် ကြီးကို ဖက်ကာ ငိုယိုနေပြီး... သူ၏ တစ်သက်လုံး တွင် ဤမျှ စည်ကား သိုက်မြိုက်သော ပွဲတော် မျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ကြောင်း နှင့်... ယခင် တာ့ချန် နတ်ဘုရား အင်ပါယာ ကြီး တွင် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့စဉ်က သူသည် လမ်းပျောက်နေသော ဝိညာဉ် တစ်ခု နှင့်သာ တူခဲ့ကြောင်း တတွတ်တွတ်..ပြောဆိုနေတော့သည်။

သန်းခေါင်ယံ အချိန် သို့ ရောက်သောအခါ၊

ကျန်းချန် သည် လူတိုင်းကို အခြေစိုက် စခန်း ကြီး ၏ ခေါင်မိုး ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

လေပြင်းများနှင့် နှင်းမုန်တိုင်း များက သူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှု များကို အာရုံ ရသွားသည့်အလား အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

“ညီအစ်ကိုတို့... အသင့် ဖြစ်ပြီလား”

“အသင့် ဖြစ်ပါပြီဗျာ... ”

'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' နှင့် အခြား စက်မှုနည်းပညာ ကစားသမား များသည် လေယာဉ်ပစ် အမြောက်များ နှင့် ဒုံးကျည် ပစ်လွှတ်ရေး စင် များ အားလုံးထဲသို့ ကျည် များ အပြည့် ဖြည့်တင်းထားပြီး ဖြစ်၏။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် တွင် သူတို့ ထည့်သွင်းထားသည်မှာ သေမင်းတမန် ကျည်ဆန် များ မဟုတ်ဘဲ... ကစားသမား များ ကိုယ်တိုင် စဉ်းစား ဖန်တီးထားကြသော ဧရာမ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သုံး မီးရှူးမီးပန်းကြီးများ ပင် ဖြစ်၏။

“၃... ၂... ၁... မီးရှို့ပြီဟေ့”

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ”

အမြောက် တစ်သောင်း ခန့် က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်သွားကြတော့သည်။

အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော အလင်းတန်း ကြီးများ က ပြောင်းပြန် စီးဆင်းနေသော ရေတံခွန် ကြီး တစ်ခုပမာ ကောင်းကင်ယံ သို့ ထိုးတက်သွားကြ၏။... မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံး ရေခဲပြင် ဒေသ ၏ မည်းမှောင်နေသော ညကောင်းကင်ယံ ကြီးထဲတွင် လက်ဖြာကာ ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားကြတော့သည်။

မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော မီးရှူးမီးပန်း ကြီးများ က အအေးဓာတ် များကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး လူတိုင်း၏ မျက်နှာကို လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

ကျန်းချန် သည် လူအုပ်ကြီး အလယ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ကောင်းကင်ယံ ပြည့်နှက်နေသော မီးရှူးမီးပန်း ကြီးများကို မော့ကြည့်နေ၏။

သူက ခေါင်းကို လှည့်ကာ အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ ပြုံးရွှင်နေဆဲ ဖြစ်ကာ၊ မျှော်လင့်ချက် များ အပြည့်အဝ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်သော သူ၏ အပေါင်းအဖော် များကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

'ဒီ အချိန်လေး မှာ သာ အချိန် တွေ ရပ်တန့် သွားခဲ့ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲကွာ'

ကျန်းချန် က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။ သို့သော် မနက်ဖြန် နေထွက်လာသောအခါ စစ်ပွဲ ကြီးက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဦးမည် ဆိုသည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပါ၏။

“ဂိုဏ်းချုပ် ကြီး... နှစ်သစ်ကူး မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေဗျာ”

ကစားသမား အငယ်လေး တစ်ယောက် က ပြေးလာပြီး အခုလေးတင် ပြုတ်ထားသော ပူပူနွေးနွေး ဖက်ထုပ် လေး တစ်ခုကို သူ၏ လက်ထဲသို့ လာထည့်ပေးလိုက်၏။

“ဒါက လူတိုင်း က ဂိုဏ်းချုပ် ကြီး အတွက် အထူး ရည်ရွယ်ပြီး ထုပ်ပေးထားတာပါဗျ... ဒီအထဲမှာ အကြွေစေ့ လေး တစ်စေ့ ဝှက်ထားတယ် တဲ့... အဲဒါကို တွေ့တဲ့ သူ က ဒီနှစ် အတွက် ကံအကောင်းဆုံး ဖြစ်လာလိမ့်မယ် တဲ့ဗျ”

ကျန်းချန် က ပြုံးလိုက်ပြီး ပူလောင်နေသည် ကို ပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖက်ထုပ် လေးကို ယူကာ တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်သည်။

“ဂျွတ်... ”

'သောက်ကျိုးနည်း... ငါ့သွား တောင် ကျိုးတော့မလို့ပဲ'

'တကယ်ကြီး အကြွေစေ့ ထည့်ထားတာလား'

သူ က ရွှေရောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အကြွေစေ့ လေး တစ်စေ့ ကို ထွေးထုတ်လိုက်ရာ မီးရှူးမီးပန်း များ၏ အလင်းရောင် အောက်တွင် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေတော့သည်။

“အိုး ဟိုး... ဂိုဏ်းချုပ် ကြီး က အကြွေစေ့ ကို ရသွားပြီဟေ့”

“ကံကောင်းခြင်း ဘုရင် ကြီး... ကံကောင်းခြင်း ဘုရင် ကြီး ပဲကွ”

လူတိုင်း က အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ကျန်းချန်ကို ကောင်းကင်ယံ သို့ မြှောက်တင် ပစ်လိုက်ကြတော့သည်။

“လာကြ... အားလုံးပဲ... မလှုပ်နဲ့နော်”

တစ်ယောက်ယောက် က အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ဒီလို အမှတ်ရစရာ ကောင်းတဲ့ နေ့လေး မှာ... အမှတ်တရ ဓာတ်ပုံ လေး တစ်ပုံ လောက် ရိုက်ကြရအောင်ဟေ့”

“အိုကေ... အားလုံးပဲ တိုးကြ... တိုးကြ”

လူသား မျိုးနွယ်စု၊ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု၊ စက်မှုနည်းပညာ မျိုးနွယ်စု၊ သို့မဟုတ် ဇာ့ဂ် မျိုးနွယ်စု ဖြစ်စေကာမူ... အားလုံးသည် အလယ်ဗဟို သို့ အလုအယက် တိုးဝှေ့ ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။

“ဂျွတ်... ”

မြင်ကွင်း လေး မှာ အေးခဲ သွားတော့သည်။

ထို ဓာတ်ပုံ လေး မှာ နောင်တစ်ချိန် ဝိညာဉ် ကမ္ဘာ ၏ ပြတိုက် ကြီး တွင် အထင်ရှားဆုံး နေရာ၌ ပြသထားခြင်း ခံရမည့် ဓာတ်ပုံ လေး ပင် ဖြစ်၏။

ဓာတ်ပုံ ထဲတွင် လူတိုင်းသည် အချင်းချင်း တိုးကြိတ် နေကြသည်။

'ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်လေး' က သူ၏ စက်ရုပ်ကြီးကို မောင်းနှင်ကာ အနောက်ဘက် တွင် ဧရာမ အောင်ပွဲခံ သင်္ကေတကြီးကို လုပ်ပြနေ၏။ 'ဝက်ဝံ' သည် ပါးစပ် အပြည့် ဖက်ထုပ် များကို ခိုးစားနေပြီး၊ 'အရိပ်' မှာ အရက်မူး နေကာ မျက်ရည်များကို ခိုးသုတ်နေသည်။

'နတ်သမီး လန်ယွဲ့' က ကျိုးပဲ့နေသော ဓား တစ်လက် ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခေါင်းကို လှည့်ပြီး ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင် နေသော်ငြား သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေတော့၏။

ကျန်းချန် ကတော့ အလယ်ဗဟို တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ အကြွေစေ့ လေးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ကို အနိုင်ရလိုက်သော ကလေးငယ် လေး တစ်ယောက်ပမာ ပြုံးရွှင်နေတော့သည်။

နောက်ခံ တွင် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော မီးရှူးမီးပန်း ကြီးများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကောင်းကင်ယံ ကြီး ရှိနေပြီး ဆုတောင်း စာတန်း လေး ရေးသားထားသော လေပူဖောင်းလေး တစ်ခု က လေထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်တက်သွား၏။

'နှစ်တိုင်း ဒီလို နေ့လေး ရောက်ရှိပါစေ... နှစ်တိုင်း ဒီ မနက်ခင်း လေး လို ဖြစ်ပါစေ'

'စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး ဟာ အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန် နေပြီး... အမြဲတမ်း နုပျို လန်းဆန်း နေပါစေ'

ထိုည သည် စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး များ အတွက် အလှပဆုံး ညချမ်း လေး ပင် ဖြစ်တော့သည်။

All Chapters