အခန်း (၁၇-၁၈)

🐽 Chapter 17

ယွီရွေ့ကျူးက ၎င်းတို့ကို တစ်ခုချင်းစီ အနည်းငယ်စီ ဖြတ်ယူပြီး နှပ်ရည်ကို အပေါ်မှ ဆမ်းလိုက်သည်။ မွန်းလွဲပိုင်းက စတင်ခူးစဉ်ကလောက် မပူတော့သော်လည်း အနည်းငယ် နွေးနေဆဲဖြစ်ပြီး ယခုက နွေရာသီဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ် အေးနေလျှင်လည်း အဆင်ပြေလေသည်။

သူမက နှိမ့်ချပြီး ယဉ်ကျေးကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အဘွားအိုများထံသို့ ပေးပို့ချိန်တွင် သူမ၏ ခါးကို ကိုင်းထားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေကာ ကြည့်ရသည်မှာ ကြည်နူးစရာ ကောင်းလေသည်။

"အန်တီတို့၊ ညီမတို့... အားလုံးပဲ မြည်းကြည့်ကြပါဦး။ ငါ့ယောက်ျား ချန်ယဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ရတာ မလွယ်ပါဘူး။ ငါက သူ့ကို လက်ထပ်ပြီးတော့ ဖိအားတချို့ လျှော့ချပေးပြီး ဒီမိသားစုကို ကောင်းကောင်းထောက်ပံ့ချင်လို့ပါ။ ကျမမှာ တခြား အရည်အချင်းမရှိဘူး၊ အစားအသောက် နည်းနည်း ပါးပါး လုပ်တတ်ရုံပဲရှိတာ။ ဝက်သားဆိုင်က ဝက်ကလီစာတွေကို ယူပြီးရောင်းချင်လို့လေ။ ဒီနေ့က ပထမဆုံး ရောင်းတဲ့နေ့ပါ၊ ငါတို့ လမ်းပေါ်က အိမ်နီးချင်းတွေအနေနဲ့ နှစ်တွေတစ်လျှောက် အားလုံးဂရုစိုက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်"

သူမက မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရိုးသားမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"ဒါကြောင့် အသားနှပ်ဆိုင်လေး ဖွင့်ဖွင့်ချင်းမှာပဲ အားလုံးကို မြည်းကြည့်စေချင်လို့ပါ။ ပိုက်ဆံမယူပါဘူး၊ အားလုံး မြန်မြန် မြည်းကြည့်ကြပါ။ အရသာရှိရင် နောက်တစ်ခါ အားလုံးအတွက် ယူလာခဲ့ပါ့မယ်"

ရှူး......

လူအများအပြားက အဝေးကတည်းက အသားနှပ်နံ့ကို ရနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် အသားနံ့ ရရန် ခဲယဉ်းပြီး လူအများအပြားမှာ ဝက်သား မစားနိုင်ကြပေ။ နှစ်သစ်ကူး အခမ်းအနား ကျင်းပသူများမှလွဲ၍ သူတို့ကလည်း အသားဝယ်ရန် နှမြောကြပြီး အိမ်ရှိ ဟင်းလျာများမှာ အနံ့အရသာ ကင်းမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

အနံ့ခံကောင်းသော လူငယ်ချွေးမအချို့မှာ ယွီရွေ့ကျူး ရောက်လာကတည်းက ၎င်းတို့၏ သွားရည်ကျမှုကို အသည်း အသန် ထိန်းထားခဲ့ရပြီး သူတို့မျက်လုံးများက သူမအပေါ် ပိုအာရုံစိုက်လာကာ အသားနံ့ ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာကို သိချင်နေကြလေသည်။

အင်း... အခုတော့ အရင်းအမြစ်ကို ရှာတွေ့သွားပြီပေါ့။

ဒါပေမယ့် အလကားပေးလာတဲ့ အသားတွေကို သူတို့ ဘယ် လိုလုပ် စားရဲမှာလဲ။ ပမာဏက သိပ်မများဘူး၊ တစ်ယောက်ကို တစ်ကိုက် နှစ်ကိုက်လောက်ပဲ ရှိပေမယ့် ဒါက အသားလေ။

ထို့အပြင် သူတို့က ယွီရွေ့ကျူးကို ကွယ်ရာမှာ အတင်းပြောနေခဲ့ကြပြီး ယွီရွေ့ကျူးရှေ့တွင် ပို၍ပင် အေးစက်စက် နေခဲ့ကြသော်လည်း ယွီရွေ့ကျူးက ဤမျှ စိတ်အားထက်သန်ပြီး ရိုးသားစွာဖြင့် ဤစကားများကို ပြောကာ သူတို့ကို အသားနှပ်များကျွေးမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

လူနှစ်စုမျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာ အနည်းငယ်ပြေလျော့သွားလေသည်။

အထူးသဖြင့် အသက်အနည်းငယ် ကြီးသူများက သတိဝင်လာပြီးနောက် အမြန်ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ၊ ဒီလို ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ"

"ငါတို့က ဒီအရာကို အလကားစားဖို့ ဘယ်လိုလုပ် အားနာစရာ၊ အစတည်းက ငါတို့ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူး၊ ချန်ယဲ့ချွေးမလေး... နင် ပြန်ယူသွားပြီး နင့်ဘာသာ နင် ထားလိုက်ပါ။ ငါတို့ မိန်းမတွေ စားလိုက်ရင် အလကားဖြစ်သွားမှာပေါ့"

"ဟုတ်တယ်၊ ပြီးတော့ နောက်တစ်ခါ အရသာရှိတယ်လို့ ပြောလို့မရဘူးလေ။ နင်က စီးပွားရေး လုပ်နေတာမဟုတ်ဘူးလား၊ ငါတို့ကို စားဖို့ပေးတာက ဘာ သဘောလဲ"

"ဟုတ်တယ်"

လူငယ်ချွေးမများက သူတို့ လက်ထဲရှိ အသားနှပ်များကို အချိန်အတော်ကြာ ငုံ့ကြည့်နေပြီး ခက်ခဲစွာဖြင့် နောက်လိုက်ကာ တံတွေးများကို မြိုချရင်း ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ် ပြန်ယူသွားလိုက်ပါ၊ ငါတို့ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူးလေ။ နင့်ပစ္စည်းတွေကို အလကား မစားနိုင်ပါဘူး"

"ရပါတယ်"

ယွီရွေ့ကျူး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရိုးသားသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး သူတို့၏ လက်များကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ပြန်တွန်းပေးလိုက်လေသည်။

"အားလုံးက အားပေးဖို့ မျက်နှာပြတာပဲဖြစ်သင့်ပါတယ်။ အားလုံးက အိမ်နီးချင်းတွေလေ၊ နှစ်တွေ အများကြီးကြာပြီးနောက်မှာ အချင်းချင်း အထက်အောက်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး။ ဒါက ဝေးကွာတဲ့ ဆွေမျိုးတွေထက် ပိုရင်းနှီးပါတယ်။ အန်တီတို့၊ ညီမတို့... ဒီပစ္စည်းလေးကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့၊ ငါနဲ့ ချန်ယဲ့ကြားက စိတ်ထားတူတူပါပဲ။ ငြင်းနေရင်တော့ သူစိမ်းတွေလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

သူမက ပြုံးကာ နောက်ခုံပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး စက်ဘီးကိုတွန်းကာ လေညင်းခံရန် ထွက်လာသော လူနှစ်စုကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

လမ်းဆုံတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော လူနှစ်စုမှာ အသားနှပ်၏ မွှေးရနံ့ကြောင့် သွားရည်ကျကာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ရပ်နေကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရုတ်တရက် ရောက်လာသော အသားနှပ်ကို ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိအောင် ဖြစ်နေကြလေသည်။

အလကား ပေးခဲ့ပေမယ့် သူတို့က ယွီရွေ့ကျူးနဲ့ ဘာမိတ်ဆွေမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူးလေ၊ ဒါဆို ဒီလိုပဲ စားလိုက်ရမလား။

လူနှစ်စုက အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသက်အနည်းငယ် ကြီးသော အန်တီတစ်ယောက်က အံကို ကြိတ်ကာ ဝက်အူ အသေးလေး တစ်ခုကို ကောက်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

အလကား မစားဖို့က ဒီပစ္စည်းတွေက သူမ တစ်ယောက် တည်းကိုပေးတာ မဟုတ်ဘူး၊ လူတွေ အများကြီးရှိတာပဲ။ တစ်ယောက်တည်းကိုပေးရင် ဒီကျေးဇူးကို တွက်ရခက်ပေမယ့် လူအများကြီးကိုပေးရင်တော့ သူမက အဲဒီအထဲက တစ်ယောက်ပါပဲ။

ယွီရွေ့ကျူး ကိုယ်တိုင်ပြောသလိုပါပဲ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ မိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့ပြီးနောက် ဒါ အိမ်နီးချင်းတွေကြားမှာ ရှိသင့်တဲ့ ဆက်ဆံရေးပါပဲ။

နှပ်ထားသော ဝက်အူ၏မျက်နှာပြင် အရောင်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိကာ မျက်နှာပြင်မှာ ထိုနှပ်ရည်အလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် တုန်ခါနေပြီး ခမ်းနားလှလေသည်။ ပါးစပ်ထဲ ဝင်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အလွန် ဝါးရကောင်းပြီး အရသာရှိသော အရာက အန်တီ၏ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားစေလေသည်။

သူမက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်မိသည်။

"မွှေးတယ်!"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကလည်း ချက်ချင်းလိုက်လုပ်ကာ တံတွေးများကို အတူတကွ မြိုချလိုက်ကြလေသည်။

အမြဲတမ်း ပြင်းထန်သောအနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည့် အသား နှပ်များကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လမ်းဆုံရှိ လူအနည်းငယ်က အမြန်လက်လှမ်းကာ ကောက်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ကြလေသည်။

အူမကြီးက ဝါးရကောင်းပြီး ကျန်တာက နူးညံ့ကာ အရသာရှိပြီး အသားက မွှေးကြိုင်ကာ ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားပြီး အရသာကတော့ ရိုးရှင်းစွာပဲ......

"မွှေးတယ်!"

လူနှစ်စုမှာ အခြား ဘာမျှမပြောနိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဤစကားလုံးသာ ပြည့်နှက်နေပြီး ဤအပိုင်းသေးသေးလေးကို စားပြီးနောက် ဒုတိယအပိုင်းကို အငမ်းမရကောက် ယူလိုက်ကြလေသည်။

ယွီရွေ့ကျူး ယူလာသော ဤပစ္စည်းများ၏ပမာဏမှာ အကန့် အသတ်ရှိကြောင်း သိထားရမည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလကား မြည်းကြည့်ရန်ဖြစ်ပြီး ဗိုက်ဝရန်မျှော်လင့်ထားခြင်း မဟုတ်သဖြင့် ပမာဏမှာ မများပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူအများအပြားရှိနေသဖြင့် တစ်ပိုင်းစားပြီးနောက် ဒုတိယအပိုင်းကို အမြန်လုယူရမည်မှာ သဘာဝပင်။ မဟုတ်လျှင် ကိုယ့်ဝေစုကို တခြားသူများ စားသွားပါက ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။

ဒါပေမယ့် အဓိကအချက်က ဒီဝက်ကလီစာက မတူပါဘူး။ တချို့လူတွေက ဝက်အူစားရတာ ကြိုက်တယ်၊ တချို့က ဝက်အဆုတ်စားရတာ ကြိုက်တယ်၊ တချို့က ကြက်အမြစ်နဲ့ တခြားအရာတွေကို စားရတာ ကြိုက်ကြတယ်။

လူတော်တော်များများက ပထမအပိုင်းကို စားနေရင်းနဲ့ သူတို့ စားချင်တဲ့ အပိုင်းရဲ့ ဒုတိယအပိုင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြပေမယ့် လူတစ်စုက လက်လှမ်းလာပြီး ရန်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြပါတယ်။

"ဒီအပိုင်းက ငါ့ဟာ!"

"ဒါက ငါ့ဟာဆိုတာ သိသာတယ်......"

"အသားပေါ်မှာ နာမည်ရေးထားတာမှ မဟုတ်တာ၊ နင့်ဟာလို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောလို့ရမှာလဲ"

"ငါ့ကလေးက ဒီဝက်အဆုတ်စားရတာ ကြိုက်တယ်၊ ဒီအပိုင်းကို ငါ့ကို ပေးပါ၊ မလုနဲ့၊ မလုနဲ့!"

"အို! ရပ်တော့!"

"......"

လူနှစ်စုက အစပိုင်းတွင် အလွန် ခင်မင်ရင်းနှီးကြပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံး စကားပြောကာ ဆက်ဆံရေး ပိုကောင်းကြသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူတို့ မသိလိုက်ဘဲ ဤအသားနှပ် အနည်းငယ်အတွက် မျက်နှာများ နီရဲလာကာ လုယူလာကြလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဟိုလှည့်ဒီလှည့် လုပ်ပြီးသွားချိန်၌ နောက်ဆုံး အသားနှပ် ဝက်ကလီစာအပိုင်းကို ပါးစပ်ထဲသို့ထည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ၊ ဂရုတစိုက်နှင့် အလွန်နှမြောစွာဖြင့် ဝါးကာ ဗိုက်ထဲသို့ မြိုချလိုက်လေသည်။

သူတို့က သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်သေးပေ။

"အရမ်းမွှေးတာပဲ၊ ဒီလောက်မွှေးတဲ့ အသားကို မစားရတာ ကြာပြီ။ ဒီဝက်က ဝက်လက်အသားထက်ပိုမွှေးပြီး ဝက်သုံး ထပ်သားထက်တောင် ပိုအရသာရှိသေးတယ်"

"ဟုတ်တယ်"

သူတို့က ပါးစပ်ကိုထိလိုက်ကြရာ ပါးစပ်ထဲတွင် အသားအနည်းငယ် ကျန်နေသေးပြီး အလွန်မွှေးကြိုင်ကာ နူးညံ့ပြီး ပါးစပ်ထဲတွင် အဆုံးမရှိသောနောက်အရသာရှိနေကာ စားလေလေ ပိုမွှေးလေလေ ဖြစ်လေသည်။

ယွီရွေ့ကျူးက တကယ်လုပ်နိုင်တာပဲ။

သူမက အသားနှပ် စီးပွားရေးလုပ်နေတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက ပထမဆုံးနေ့လား။ ဒါ တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတာပဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တော်နေရတာလဲ။

ယနေ့ခေတ်တွင် နောက်ပိုင်းခေတ်များကဲ့သို့ ဗီဒီယိုဖြင့် သင်ကြားပေးသူများ မများပြားသလို အမျိုးမျိုးသော အများပြည်သူဆိုင်ရာ ဖော်မြူလာများလည်း မရှိပေ။

ဒါကြောင့် အခု ယွီရွေ့ကျူးရဲ့ အသားနှပ်အိုးကို တခြားသူတွေက ချက်နည်းကို စဉ်းစားလို့မရသလို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာလည်း မသိကြပါဘူး၊ သူတို့ သိတာက အရသာရှိတယ်ဆိုတာပါပဲ။

သူတို့က ထမင်းစားပြီးမှ လေညင်းခံဖို့ ထွက်လာကြတာ ဖြစ်ပေမယ့်၊ အခု ယွီရွေ့ကျူး ထွက်သွားတော့ သူတို့ ဘာအ ကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ပါဘူး။

သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ခုနက ယွီရွေ့ကျူး ပေးသွားတဲ့ အသားနှပ်ရဲ့ အနံ့တွေ ပြည့်နှက်နေပြီး လူတော်တော်များများက ပြန်လည်အမှတ်ရနေဆဲပါပဲ。

ယွီရွေ့ကျူးက ခုလေးတင် သူမ အသားနှပ် စီးပွားရေး လုပ်နေတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါဆို...... မနက်ဖြန် ဆိုင်ထွက်မယ်မလား။

ချွေးမငယ်လေးများနှင့် အန်တီများအားလုံး ဤအသားနှပ်ကို လောဘတက်နေကြပြီး ဤအသားနှပ်က ဟင်းသီး ဟင်းရွက်များထက် ပိုဈေးကြီးသော်လည်း အနည်းငယ်ဝယ်ပြီးပြန်သွားလျှင် အဆင်ပြေမည်ဟု တွေးနေကြလေသည်။

နည်းနည်းဝယ်၊ ထမင်းပေါ်မှာ နှပ်ရည်လေး နည်းနည်းဆမ်း၊ တကယ်လို့ မကောင်းဘူးဆိုရင်တောင် အသားထဲကို ဟင်း သီးဟင်းရွက်နည်းနည်းထည့်ပြီး ပြန်ကြော်လိုက်ရင် အသားနံ့လေးရနိုင်ပြီး ပမာဏလည်း ပိုများလာမှာပဲ။

သူတို့က အဲ့ဒီအကြောင်းကို တွေးပြီး တံတွေးများကို အတူတ ကွမြိုချလိုက်ကြလေသည်။

"ဂလု"

အားလုံး အတူတကွတံတွေးမြိုချလိုက်သော အသံမှာ လေထဲတွင် အလွန် သိသာထင်ရှားနေပြီး သူတို့က အချင်းချင်း အနေခက်စွာ ကြည့်လိုက်ကြကာ မနက်ဖြန် ယွီရွေ့ကျူး၏ အသားနှပ်ဆိုင်သို့ သွားရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။

သူတို့ မဝယ်ရင်တောင် အခြေအနေက ဟုတ်၊ မဟုတ် သွားကြည့်ရမယ်လေ။ သူတို့က ရွာရဲ့ သတင်းအချက်အလက်အဖွဲ့က အဖွဲ့ဝင်တွေဆိုတော့ အသစ်အဆန်း တစ်ခုခုရှိရင် သွားကြည့်ရမှာပေါ့။

အင်း... အသားနှပ်လည်း နည်းနည်းဝယ်ရမှာပေါ့။

……

သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် လူနှစ်စုမှာ သူမ၏အသားနှပ်များကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရပြီး ညဘက်တွင် အိပ်မပျော်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြောင်းကို ယွီရွေ့ကျူး မသိခဲ့ပေ။

သူမက မီးဖိုပေါ်တွင် ဟင်းချက်နေလေသည်။

စကားမစပ်၊ နောက်ထပ် ဒယ်အိုးကြီး တစ်လုံးထဲသို့ ရေများ အများအပြား လောင်းထည့်ကာ ရေနွေးတစ်အိုးတည်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

သူမက ဒီအကြောင်းကို နေ့လယ်ကတည်းက ပြောချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် ကျေးလက်ဒေသမှာ ရေချိုးတာ သိပ်မများဘူးလို့ ထင်တယ်နော်။ ဒါက မကောင်းပါဘူး၊ သန့်ရှင်းမှုကို မြတ်နိုးရမယ်လေ။

သူမက ခုံအသေးလေး တစ်ခုကို ရှေ့နောက် ရွှေ့ကာ ဒယ်အိုးနှစ်လုံး အောက်ခြေရှိ ထင်းများကို ဂရုစိုက်နေပြီး ဟင်းချက်ရန်နှင့် အခြားအရာများအတွက် အလွန်အလုပ်များနေကာ တစ်ဖက်ရှိ ဟိုချန်ယဲ့မှာလည်း မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူက ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနံ့ကို ညင်သာစွာ အနံ့ခံကြည့်လိုက်လေသည်။

ဆိုင်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို အခုလေးတင် ရှင်းလင်းပြီး သော့ ခတ်ပြီးနောက် ဝက်တွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ ဝက်ခြံကို သွားခဲ့ရာ၊ အပြင်ထွက်လာတော့ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ အနံ့နည်းနည်း ရနေ သည်။

မင်္ဂလာဦးညတုန်းက ယွီရွေ့ကျူး သူ့အား ရွံရှာပြီး အနံ့ရှိတယ်ဟုဆဲဆိုကာ ညစ်ပတ်တယ်ဆိုပြီး ရွံရှာခဲ့တာကို တွေးမိပြီး။

ဟိုချန်ယဲ့ နှုတ်ခမ်းကိုစိကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

🐽 Chapter 18

ဟော်ချန်ယဲ့သည် ဘေးရှိ ဝက်သားသတ်သမားများကဲ့သို့ အခြားသူများထံမှ ဝက်များကို လိုက်လံဝယ်ယူ၍ ရောင်းချခြင်း မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် မွေးမြူခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မိသားစုအများအပြားမှာ ဝက်များကို မွေးမြူသော်လည်း အစာကျွေးရန် နှမြောကြသဖြင့် တရုတ်နှစ်သစ်ကူး အခါသမယတွင် ထုတ်ယူလာသောအခါ ဝက်များမှာ ပိန်လှီသေးငယ်ကာ အသားမရှိသလို အဆီလည်း မတက်ကြချေ။

သို့သော် ဟော်ချန်ယဲ့ကမူ ဝက်များကို အလွန်ဂရုတစိုက် မွေးမြူထားလေသည်။

နေ့တိုင်း အနီးအနားရှိ ခြံစည်းရိုးထဲတွင် ဝက်များကို ဟိုဟိုဒီဒီ မောင်းနှင်ပေးရုံသာမက ဝက်အစာကိုလည်း အထူးဂရုစိုက်၏။

သူမွေးမြူထားသော ဝက်များမှာ ဖြူဖွေးနုနယ်ပြီး ဝက်သားမှာ အရသာရှိကာ အလွန်မွှေးကြိုင်သဖြင့် လူအများအပြားမှာ ဟော်ချန်ယဲ့ထံမှ ဝက်သားဝယ်ယူရန် ရွာအထိ လာကြလေသည်။

ဝက်ခြံသန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် အထဲတွင် ဝက်ချေးများ အများအပြားရှိနေတတ်ပြီး ဤညစ်ပတ်ပင်ပန်းသောအလုပ်များကို ဟော်ချန်ယဲ့က အခြားသူများကို အားမကိုးချေ။ ရှဲ့ချီတို့ အလုပ်ဆင်းသွားချိန်တွင် ဟော်ချန်ယဲ့က အိမ်မပြန်ခင် အရာအားလုံးကို မိမိဘာသာ ရှင်းလင်းသိမ်းဆည်းလေ့ရှိသည်။

ဝက်ခြံထဲတွင် အလုပ်ဝတ်စုံလဲလှယ်ရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး အပြင်ထွက်လာပြီးနောက် အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်ထားခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ် အနံ့ဆိုးထွက်နေဆဲပင်။

ဟော်ချန်ယဲ့က မိမိခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနံ့ကို အနံ့ခံကြည့်လိုက်ရာထူထဲသော မျက်ခုံးမည်းကြီးများမှာ ကြိုးထုံးတစ်ခုကဲ့သို့ လိမ်ယှက်သွားလေတော့သည်။

မင်္ဂလာဦးညတုန်းက သူသည် အစောကြီးကတည်းက ရေချိုးသန့်စင်ကာ အသန့်ရှင်းဆုံး အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း ယွီရွေ့ကျူး၏ အပြင်းအထန် ဆဲဆိုခြင်းကို ခံခဲ့ရသေးသည်။

ယခု အဝတ်အစားလည်းမလဲ၊ ရေလည်းမချိုးရသေးဘဲ ဤအတိုင်း ပြန်သွားလျှင် တစ်ဖက်လူ၏ ပိုပြင်းထန်သော လှောင်ပြောင်မှုများကို ခံရနိုင်ပေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝက်မွေးမြူခြင်းနှင့် ဝက်သတ်ခြင်းများ လုပ်ကိုင်ပြီးနောက် ဝက်သားများ၏ အဆီနံ့နှင့် ဝက်နံ့များမှာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စွဲထင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဘယ်သွားသွား လူများက စကားအနည်းငယ်ဆိုကြလေသည်။

ရေချိုးထားလျှင်တောင် အနံ့က စွဲကျန်နေဆဲပင်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဟော်ချန်ယဲ့က မိမိ၏ ဆေးကြောထားသော လက်များမှာ ဝက်နံရိုးနှင့် ဝက်သားများ ခုတ်ထစ်ထားသော အဆီများ စွန်းပေနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။

သူက ဘောင်းဘီချုပ်ရိုးကို လိမ်ဆွဲကာ ထပ်မံသုတ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ကာ မရေရာသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အိမ်သို့ လမ်းလျှောက်ပြန်လာခဲ့၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်တွင် ယွီရွေ့ကျူးက ဟန်ဆောင်နေတာလား၊ သို့မဟုတ် မည်သို့ဖြစ်နေသနည်းကို သူ မသိချေ။ အကယ်၍ မင်္ဂလာဦးညတုန်းကကဲ့သို့ အဆင်မပြေခဲ့လျှင် အဆိုးဆုံးကတော့ သူမက သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းလှောင် ပြောင်ခြင်းကို ခံရရုံသာ ရှိပေမည်။

သို့သော် ယနေ့နေ့လယ်က မော့ကြည့်လာသော ယွီရွေ့ကျူး ၏ဖြူဖွေးနုနယ်သော အပြုံးမျက်နှာကို တွေးမိသောအခါ ဟော်ချန်ယဲ့ မျက်မှောင်များ ပိုတင်းကျပ်စွာ ကျုံ့သွားလေသည်။

ဝက်သားဆိုင်မှ ပြန်လာချိန်တွင် ကောင်းကင်မှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲနေပြီး ဝက်ခြံကို ရှင်းလင်းပြီးချိန်တွင် အမှောင်ကျနေလေပြီ။

ဟော်ချန်ယဲ့၏ အိမ်မှာ ရွာအဆုံးတွင်ရှိပြီး ဘေးတွင် စပါးခင်းတစ်ခု ရှိလေသည်။ မိဘများ ကွယ်လွန်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် သူသည် ဤညလမ်းကို အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် လျှောက်ခဲ့ဖူးကာ အမြင်အာရုံမှာ မှိန်ပျပျဖြစ်နေသော်လည်း မှတ်ဉာဏ်ဖြင့် ဓာတ်မီးမပါဘဲ ပြန်လျှောက်လာနိုင်ပေသည်။

သို့သော် တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။

အရင်က ဝက်ခြံရှင်းလင်းပြီး အိမ်ပြန်နောက်ကျချိန်များတွင် အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမှောင်ထုနှင့် တစ်သားတည်းကျကာ တိတ်ဆိတ်နေတတ်သည်။

သို့သော် အခုတော့ ဟော်ချန်ယဲ့က အရပ်ရှည်ပြီး မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ပင့်ကြည့်လိုက်လျှင် မီးလင်းနေသောပြတင်း ပေါက်ကို မြင်နိုင်ပေသည်။

တောက်ပနေသော မီးရောင်က အပူချိန်တစ်ခု ထုတ်လွှင့်နေသလိုပင် မှောင်မိုက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလင်းထိန်စေပြီး ထိုကျယ်ပြောလှသော အမှောင်ထုထဲတွင် လင်းလက်နေသော မီးရောင်က အရမ်းကို သိသာထင်ရှားနေပေသည်။ ထိုအထဲတွင် ယွီရွေ့ကျူး၏အရိပ်ကိုတောင် မြင်နေရသလိုပင်။

ဟော်ချန်ယဲ့က ဝိုးတဝါးဖြစ်နေသော မီးရောင်နှစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်မှောင်များက ဖြည်းညင်းစွာ ကျုံ့သွားလေသည်။

ဒါ အရင်က သူ့အိမ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုလည်း သူ့အိမ်သာ။

ဒါပေမယ့် ယွီရွေ့ကျူး ရောက်လာပြီးနောက်မှာတော့ အရင်ကနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားသွားသလို ခံစားရ၏။

သူ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး‌နောက် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်လေသည်။

မူလက အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ယွီရွေ့ကျူး၏ လှောင် ပြောင်ခြင်း သို့မဟုတ် သရော်ခြင်းကိုခံရမည် သို့မဟုတ် နှာခေါင်းကို အုပ်ထားသည့် သူမ၏ ရွံရှာသော ပုံစံကို မြင်ရမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ မဖြစ်ခဲ့ချေ။

အခန်းထဲတွင် မီးလင်းနေပြီး ယွီရွေ့ကျူးက မီးဖိုတွင်းဘေးတွင် ကုန်းကုန်းကွကွဖြင့် ထင်းများကို ထည့်နေလေသည်။ မီးတောက်များက ထင်းများကို လောင်ကျွမ်းလျက် တဖျစ်ဖျစ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အမိုးပေါ်ရှိ မီးခိုးခေါင်းတိုင်မှ မီးခိုးများ အပြင်သို့ ထွက်နေပေသည်။

အခန်းထဲတွင် အနည်းငယ် ပူအိုက်နေ၏။

ယွီရွေ့ကျူး၏ မျက်နှာမှာ မီးရောင်ကြောင့် အနည်းငယ် နီရဲနေပြီး သူ့ကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ကြောင်မျက်လုံးလေးများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အနီရောင် နှုတ်ခမ်းလေးများကလည်း အလွန်တောက်ပနေလေသည်။

သူမက နှုတ်ခမ်းထောင့်များကို ကွေးကာ ပြုံးလိုက်၏။

"ပြန်ရောက်ပြီလား ဟော်ချန်ယဲ့၊ ရှင် ပင်ပန်းတာတွေပြေသွားအောင် ရေချိုးဖို့ ရေနွေးတစ်အိုးတည်ထားတယ်၊ ရေနွေးက အိုးထဲမှာရှိတယ်၊ အပူချိန်ကို ကိုယ့်ဘာသာ ချိန်လိုက်ပါ၊ ကျွန်မ ရေချိုးပြီးပြီ၊ ကျွန်မအတွက် စိတ်မပူနဲ့၊ ရှင် တန်းပြီး ရေချိုးလို့ရတယ်"

ဟော်ချန်ယဲ့၏အကြည့်က အလိုအလျောက် အောက်သို့ ဆင်းသွားရာ အနည်းငယ်စိုစွတ်နေသော ယွီရွေ့ကျူး၏ ဆံပင်များကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ယနေ့ သူ အိမ်ပြန်နောက်ကျခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယွီရွေ့ကျူးက ဝက်သားဆိုင်မှ ပြန်လာပြီးနောက် ရေချိုးခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် သူမ၏ ဆံပင်များမှာ အနည်း ငယ်ခြောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ဆံပင်ဖျားလေးများတွင်သာ ရေစက်အနည်းငယ် ကျန်နေတော့သည်။

ယွီရွေ့ကျူးသည် နောက်စေ့မှ ဒဏ်ရာကို ရှောင်၍ဆေး ကြောခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူမ ဆံပင်ရှည်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနည်းငယ် စိုစွတ်နေကာ ပါးလွှာသော အဝတ်အ စားများကို အနည်းငယ်စိုစွတ်စေလေသည်။ ဟော်ချန်ယဲ့က အနည်းငယ် ကြည့်လိုက်ရာ သူမပခုံးပေါ်ရှိ အထည်မှာ အနည်းငယ် အသားရောင်ပေါက်နေပြီး ဖြူဖွေးမှုကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူက လက်ဝါးများကို ဆုပ်ကာ အေးစက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"အင်း"

ထို့နောက် သူ့ မျက်လုံးများက ယွီရွေ့ကျူး နောက်စေ့ပေါ်တွင် စူးစိုက်သွားပြီး ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေလေသည်။

အရင်က မင်္ဂလာဦးညတုန်းက သွေးထွက်နေတဲ့ ဒဏ်ရာက အခု ကျက်တော့မယ့်ပုံပဲဟု သူတွေးမိသည်။

အတွေးများက ပြေးလွှားနေသော်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ဘာမျှ မဖော်ပြဘဲ အဝတ်အစားလဲလှယ်ရန် ယူကာ အခန်းထဲသို့ဝင်၍ ရေချိုးရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် အရင် ယွီရွေ့ကျူးကဲ့သို့ လူတစ်ယောက် အိမ်တွင် မရှိစဉ်က ဟော်ချန်ယဲ့သည် အနောက်ဘက်အခန်းတွင် ရေချိုးပြီးအိပ်လေ့ရှိသော်လည်း ယခုအခါ ယွီရွေ့ကျူး ရှိနေပြီး ကျား၊မ ခွဲခြားမှုရှိသဖြင့် အနောက်ဘက်အခန်းတွင် ရေချိုးရန် သဘာဝကျကျ မလွယ်ကူတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူက ရေချိုးစည်ပိုင်းကို အရှေ့ဘက်အခန်းသို့ ရွှေ့လိုက်လေသည်။

အရှေ့ဘက်အခန်းမှာ သိုလှောင်ရုံဖြစ်ပြီး မိဘများ ကွယ်လွန်ပြီးကတည်းက ထိုအခန်းတွင် မည်သူမျှ မနေထိုင်တော့ဘဲ ပြန်မပေးရသေးသော စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်များနှင့် ခုံတန်း လျားများထောင့်တွင် ပုံနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုပရိဘောဂများတွင် သူနှင့် ယွီရွေ့ကျူးတို့ လက်ထပ်စဉ်က ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံရန်အသုံးပြုခဲ့သော အနီရောင် ပိတ်စများကို ချိတ်ဆွဲထားလေသည်။

ဤအနီရောင်မှာ ယခုအချိန်တွင် အထူးမျက်စိကျစရာ ဖြစ်နေ၏။ ဟော်ချန်ယဲ့က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မနက်ဖြန် မနက်ကျလျှင် ပြန်ပို့ပေးမည်ဟု တွေးကာ အကြည့်ကို အတင်းလွှဲလိုက်လေသည်။

သူက အင်္ကျီလက်များကို ခေါက်တင်ကာ ရေချိုးစည်ပိုင်းထဲသို့ ရေလောင်းထည့်ရန် စတင်လိုက်၏။

အရှေ့ဘက်အခန်းတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ခန်ကို မီးမမွှေးသလို နေထိုင်သူလည်း မရှိသဖြင့် တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေကာ အပူချိန်မှာ အနောက်ဘက်အခန်းထက် ပိုအေးလေသည်။

သို့သော် ဒီနေ့တွင် ယွီရွေ့ကျူးက ခန်ကို မီးမွှေးထားပြီး ရေနွေးအိုးကို အရှေ့ဘက်အခန်း၏အရှေ့ဘက် ခန်ထဲတွင် တည်ထားသဖြင့် အခန်းတွင်း အပူချိန်မှာ အနည်းငယ် ပိုပူနေပေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့ ကိုယ်တိုင်ကတော့ ဒီကိစ္စကို သိပ်ဂရုမစိုက်ချေ။ ရာသီဥတုက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပူလာတာဆိုတော့ အခန်းတွင်း အပူချိန်က အနည်းငယ် ပိုအေးနေလျှင်တောင် အဆင်ပြေပေသည်။

သူက ရေချိုးစည်ပိုင်းထဲသို့ ရေနွေးများကို ပုံးဖြင့် လောင်းထည့်လိုက်ရာ ရေပုံးကြီး တစ်ပုံးကိုသယ်ရန် သူ့အတွက် အခက်အခဲ မရှိချေ။

ယွီရွေ့ကျူးက ဘေးမှနေ၍ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ ဟော်ချန်ယဲ့၏ ခေါက်တင်ထားသော အင်္ကျီလက်များမှ သူ့ လက်မောင်းများကို မြင်နေရပြီး အားအနည်းငယ် စိုက်လိုက်ချိန်တွင် သွေးကြောများမှာ အလွန်သိသာထင်ရှားကာ ထူထဲပြီး သန်မာလှ၏။ အစိမ်းရောင်သွေးကြောများက ကြွက် သားများတစ်လျှောက်ပျံ့နှံ့နေပြီး ခွန်အားနှင့် ရိုင်းစိုင်းသော စိတ်နေသဘောထားက မျက်နှာပေါ်သို့ လုနီးပါး ရောက်လာလေသည်။

ယွီရွေ့ကျူး မိမိကိုယ်ကိုယ် အသားဖြူဖြူလေးများကို ကြိုက်သည်ဟု အရင်က ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမှ ဤကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းသော ဂျုံရောင်သန်မာသည့် ကြွက်သားများကလည်း အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

တော်တော်လေး ကြည့်ကောင်းတာပဲဟု သူမတွေးမိသည်။

သူမ၏သိမ်မွေ့သော အကြည့်တို့ ဟော်ချန်ယဲ့အပေါ် ကျရောက်သွားပြီး ဆံပင်ကိုသုတ်ရန် လက်ထဲရှိ တဘက်တစ်ထည်ကို ဖြည်းညင်းစွာဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။