အခန်း (၂၃-၂၄)

🐽 Chapter 23

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဟော်ချန်ယဲ့မှာ အိပ်မောမကျသဖြင့် မကြာမီ နိုးလာခဲ့လေသည်။ ပြတင်းပေါက် မပိတ်ရသေးသဖြင့် မိုးခြိမ်းပြီး မိုးရွာသည့်အခါ အခန်းထဲသို့ မိုးရေများ ပက်စင်၍ အိပ်ရာများ စိုစွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူက ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်ရန် ကိုင်းညွတ်လိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်၌ နောက်ထပ် လျှပ်စီးတစ်ခု လက်သွားပြီး တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းမှာ ညအမှောင်ထဲတွင် အထူး သိသာထင်ရှားနေလေ၏။

ဟော်ချန်ယဲ့က ခန်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသော ယွီရွေ့ကျူးကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ခန်ခေါင်းရင်းရှိ စောင်မှာ အလုံးလိုက် ကွေးနေပြီး ယွီရွေ့ကျူးက ထိုနေရာ၌ ဘေးတစောင်း ကွေးကွေးလေး အိပ်နေကာ ယခုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသော မိုးခြိမ်းသံများနှင့်အတူ စောင်မှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေပုံရလေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့က တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်လေ၏။

"ယွီရွေ့ကျူး"

ယွီရွေ့ကျူးက တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။ သူမ အိပ်ပျော်နေသည်လား သို့မဟုတ် လုံးဝမကြားသည်လား မသိရသော်လည်း တုန်ရီနေသည့် စောင်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်လိုက်ရာ အခန်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်၌ မိုးများ ဖြည်းညင်းစွာ ရွာသွန်းနေလေ၏။

သူက ခေါင်းကို ဘေးသို့စောင်းကာ ယွီရွေ့ကျူးကို မေးရန် ကိုင်းညွတ်လိုက်လေသည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား"

အိပ်ရာအောက်၌ ယွီရွေ့ကျူး၏နဖူးမှာ ချွေးများ ထွက်နေပြီဖြစ်ပြီး အနက်ရောင် ဆံပင်စလေးများက နဖူးနှင့် ပါးပြင်တွင် ကပ်နေကာ မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားပြီး အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပုံရလေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနီးသို့ တိုးသွားလေ၏။

ယွီရွေ့ကျူး အိပ်မက်ဆိုး မက်နေသည်လား၊ မည်သည် ဖြစ်နေသည်ကို သူ မသိပေ။ သူမကို နှိုးလိုရုံဖြင့် လက်ကို စမ်းသပ် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည့်အခါ၊ ယွီရွေ့ကျူးကို မထိမီမှာပင် သူမက သူ့လက်ကို ချက်ချင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ယွီရွေ့ကျူးက သူရှိရာဘက်သို့ လှည့်လာပြီး အနည်းငယ် တုန်ရီကာ စိုစွတ်နေဆဲဖြစ်သော သူ့လက်ဝါးကို ကိုင်ထားရာ ယွီရွေ့ကျူး၏ လက်ဝါးမှ ချွေးအနည်းငယ်ကို ဟော်ချန်ယဲ့ ခံစားရနိုင်လေသည်။

သို့သော် သူမမျက်လုံးများက အထူး တောက်ပနေ၏။ မည်းနက်သော မျက်ဝန်းများတွင် ရေများပြည့်နေပြီး ရင်ဘတ်ကို အနည်းငယ် မော့ကာ သူ့ကို ကြည့်နေကာ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး အလွန်မောဟိုက်နေသည့်အတွက် အသက်ရှူသံများ ပြင်း‌နေ၏။

ဟော်ချန်ယဲ့က တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်၏။

"မင်း မိုးခြိမ်းတာကို ကြောက်လို့လား"

ယွီရွေ့ကျူး မျက်နှာလေးမှာ တွန့်ကြေသွားပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်နေကာ မဖြေဘဲ နှုတ်ခမ်းကိုသာ စေ့ထားလေသည်။

ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်၌ နောက်ထပ် အဖြူရောင်အလင်း တန်းတစ်ခု လက်သွားပြီးမကြာမီတွင် ပြင်းထန်သော မိုးခြိမ်း သံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ဝုန်း၊ ဝုန်း"

ဤမိုးခြိမ်းသံမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ကျယ်လောင်ပြီး နားကွဲမတတ်ဖြစ်ကာ လူများကို ပြင်းထန်သည့် ဖိအားပေးမှု ခံစားရစေ၏။

ထိုအချိ၌ တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် ယွီရွေ့ကျူးကဟော်ချန်ယဲ့၏လက်ကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာကို ဟော်ချန်ယဲ့၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အလိုအလျောက် အပ်လိုက်ကာ အသက်ရှူသံများမှာ မြန်ဆန်နေပြီး လက်ဝါးများက တုန်ရီနေကာ ရင်ဘတ်ပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေလေ၏။

ဟော်ချန်ယဲ့က တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် လက်မြှောက်ကာ သူမခေါင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး မည်းနက်သည့် သူ့မျက်ဝန်းများမှာ မထင်မှတ်ဘဲ ပြူးကျယ်သွားကာ ဦးနှောက်ထဲရှိ ကျန်ရှိနေသော အိပ်ချင်စိတ်များ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ယွီရွေ့ကျူး"

သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ရင်အုပ်ကြွက်သား အများစုမှာ ဖော်ပြခံနေရပြီး ဂျုံရောင် ကြွက်သားများကို ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ လျှပ်စီးများကြောင့် အလွန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။

ယွီရွေ့ကျူးက သူ့အနားသို့ တိုးကပ်လာကာ သူ့ကို ကပ်ထားလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သွယ်လျပြီး နူးညံ့သော လက်မောင်းများက သူ့ခါးကို တင်းကျပ်စွာဖက်ထားကာ ဖြူဖွေးနုနယ်သော မျက်နှာလေးကို မော့ထားပြီး ဆံပင်များမှာ ယခင်က ထွက်လာသော ချွေးများကြောင့် စိုစွတ်နေလေ၏။

ဟော်ချန်ယဲ့မှာ တောင့်တင်းနေပြီး နေရခက်ကာ ယွီရွေ့ကျူးကို တွန်းထုတ်ရန် လက်မြှောက်လိုက်သော်လည်း တဝုန်းဝုန်း မိုးခြိမ်းသံများနှင့်အတူ ရင်ခွင်ထဲရှိ ယွီရွေ့ကျူး၏ဖြူရော်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ့လှုပ်ရှားမှုများ ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ယွီရွေ့ကျူး၏အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကြောင့် သိသိသာသာ တုန်ရီနေပြီး မျက်နှာက တည်ငြိမ်မှုကို အတတ်နိုင်ဆုံးထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားနေလေ၏။

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မ မိုးခြိမ်းတာကို ကြောက်တယ်၊ ရှင်ကကော ဘာမှ မကြောက်ဘူးလား၊ ဟော်ချန်ယဲ့"

ဟော်ချန်ယဲ့ ဘာမျှ မကြောက်သဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။

အနေအထား ပြဿနာကြောင့် ယွီရွေ့ကျူးက ဟော်ချန်ယဲ့အပေါ် လှဲနေပြီး ယခုအချိန်တွင် သူ့ရင်ဘတ်ရှိ ကော်လာမှာ ဆုတ်ဖြဲခံထားရကာ ယွီရွေ့ကျူးက အခြေအနေကို အခွင့် ကောင်းယူပြီး လက်ဝါးကို ထိုအပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။

သူမလက်များက အေးစက်နေသော်လည်း ဟော်ချန်ယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် ပူနွေးနေသဖြင့် ဤအထိအတွေ့ကြောင့် ဟော်ချန်ယဲ့က အလွန် အာရုံခံစားလွယ်စွာ အသံထွက်သွားပြီး ရင်အုပ်ကြွက်သားများ တုန်ခါသွားကာ မျက်ဝန်းများ မည်းနက်သွားပြီး ယွီရွေ့ကျူးလက်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက် မြှောက်လိုက်လေ၏။

သို့သော် ယခင်က ရေချိုးစဉ်က ယွီရွေ့ကျူးက သူမလက် ချောင်းထိပ်လေးများဖြင့် သူ့လက်ဝါးကို ရဲတင်းစွာကုတ်ခဲ့သည်ကို သတိရသွားသဖြင့် ဟော်ချန်ယဲ့ မျက်နှာမှာဖြူရော်သွားကာ အသက်ပြင်းပြင်းအကြိမ်အနည်းငယ် ရှူလိုက်ပြီး စကားပြောရန် အောင့်ထားလိုက်လေသည်။

"မလှုပ်နဲ့၊ ယွီရွေ့ကျူး"

"တကယ်တော့ ကျွန်မ သိချင်နေတာ ကြာပြီ။ ဘာလေ့ကျင့် ခန်း ကိရိယာမှ မရှိတာသိသာပေမဲ့ ဟော်ချန်ယဲ့၊ ရှင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းကောင်းပြီး ကြွက်သားတွေ အများကြီးနဲ့ဆိုတော့ ရှင့်မှာ ခွန်အားတွေအများကြီးရှိပြီး လှပတဲ့ ကြွက် သားတွေ ရှိတာပဲ"

အမှောင်ထဲတွင်၊ သေးငယ်ပြီး ရိုးရှင်းသော အိမ်လေးထဲတွင်၊ ကျေးလက်ဒေသရှိ ခန်ကုတင်ပေါ်၌ ယွီရွေ့ကျူးညသူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိနေပြီး အရေပြား ထိတွေ့မှု၏နွေးထွေးမှုမှာ ပါးလွှာသော အဝတ်အစား နှစ်ထပ်မှတစ်ဆင့် ကူးစက်လာလေသည်။ ညဘက်တွင် သူတို့နှစ်ယောက်လုံးမှာ ရေချိုးပြီးစ အခြေအနေတွင် ရှိနေကြပြီး တူညီသော အငွေ့အသက်များ ကူးစက်လာကာ အလွန် ရင်းနှီးသော အချက်ပြမှု တစ်ခု ဖြစ်လာလေ၏။

ယွီရွေ့ကျူး လက်က တားဆီးမခံရသဖြင့် ဆက်လက် အောက်သို့ ဆင်းသွားလေသည်။

လက်ချောင်းထိပ်များ၏ အထိအတွေ့မှာ ညဘက် အမြင်အာရုံသိပ်မကောင်းချိန်တွင် သူမလက်သွားရာလမ်းကြောင်း ကို ပိုခန့်မှန်းရခက်စေလေ၏။

ဟော်ချန်ယဲ့၏ ရင်ဘတ်ကို အနည်းငယ် အေးစက်သော လက်ချောင်းထိပ်လေးများဖြင့် ဖွဖွလေး ထိတွေ့လိုက်ရာ အပူရှိန်မှာ အနည်းငယ် အေးစက်သော အထိအတွေ့နှင့် တိုက်မိသွားပြီး အလွန် ပူလောင်ကာ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

သူ့ရင်အုပ်ကြွက်သားများ တုန်ခါသွားပြီး မျက်လုံးများမှာ မှင်ရည်ကဲ့သို့ နက်မှောင်နေကာ အသက်ရှူသံများ တဖြည်း ဖြည်း လေးလံလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ယွီရွေ့ကျူးကို တားဆီးရန် လက်မြှောက်လိုက်လေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း လေးလံနေကာ သူမကို ငုံ့ကြည့်လိုက်လေ၏။

"မင်း မိုးခြိမ်းတာကို ကြောက်ပြီး အာရုံလွှဲချင်တာ မဖြစ်ရဘူး"

သူက ယွီရွေ့ကျူး၏လှုပ်ရှားမှုများကို ဖိနှိပ်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်က သူမလက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ နောက်လက်တစ်ဖက်က သူမအား ငြိမ်ငြိမ်နေစေရန် ရင်ခွင်ထဲ၌ ဖိထားလိုက်လေသည်။

သူ့လက်ဝါးက သိမ်မွေ့သော သူမခါးလေးကို ထိမိချိန်တွင် ဟော်ချန်ယဲ့မှာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး သတိပြန်ဝင်လာရန် နှုတ်ခမ်းကို အမြန်စိလိုက်လေ၏။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ မိုးသံများ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လောင်လာပြီး ပြတင်းပေါက်ကို ရိုက်ခတ်နေကာ ဟော်ချန်ယဲ့က နှုတ်ခမ်းကို စေ့ထားပြီး မျက်နှာမှာဖြူလျော်နေလေသည်။

အခန်းထဲတွင် ယွီရွေ့ကျူးက သူ့ရင်ခွင်ထဲ၌ ကွေးကွေးလေး ရှိနေပြီး ဟော်ချန်ယဲ့က ယွီရွေ့ကျူး၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူနှင့် မတူကြောင်းကို ယခုလောက် ရှင်းလင်းစွာ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ ငယ်ရွယ်သည့် အမျိုးသမီးများ၌သာ ရှိသည့် နူးညံ့မှု ဖြစ်၏။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နှင့် အနီးကပ် အထိအတွေ့ မရှိခဲ့ဖူးသော ဟော်ချန်ယဲ့အတွက်မူ ဤသည်မှာ အလွန်စိမ်းသက်နေလေ၏။

သူ မျက်နှာထားကို တောင့်တင်းထားကာ လက်ဝါးများကို ဆုပ်ထားပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တွေးလိုက်လေသည်။

ဤကျိန်စာသင့်‌နေသည့် မိုးခြိမ်းသံမှာ မည်သည့်အချိန်တွင်မှ ရပ်တန့်မည်နည်း။

🐽 Chapter 24

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေပြီး မိုးခြိမ်းသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခုထွက်ပေါ်လာလေသည်။ တဝုန်းဝုန်း မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာတိုင်း ယွီရွေ့ကျူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဟော်ချန်ယဲ့ရင်ခွင်ထဲတွင် နှစ်ကြိမ်ခန့် တုန်ရင်သွားရ၏။

ဤသည်မှာ ဟော်ချန်ယဲ့ကို အလွန်နေရခက်စေလေသည်။

သူက ယွီရွေ့ကျူး၏လက်ကို လွှတ်ချင်သော်လည်း တစ်ခုခု ထပ်လုပ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မလှုပ်ဘဲ အောင့်ထားလိုက်လေသည်။

ညအမှောင်ထဲတွင် ယွီရွေ့ကျူး၏အသံလေးက နူးညံ့စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူမ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဟော်ချန်ယဲ့၊ ရှင့်လက်က ကျွန်မကို နာအောင်လုပ်နေတယ်လေ၊ ကျွန်မ မိုးခြိမ်းတာကို ကြောက်မှန်းသိရင် ကျွန်မလက်မောင်းကို ဒီလောက်ကြီး မကိုင်ထားနဲ့လေနော်"

သူမမျက်လုံးလေးများက အနည်းငယ် ကော့တက်နေပြီး ဟော်ချန်ယဲ့ကို မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် အကွာအဝေးမှာ အလွန် နီးကပ်နေသဖြင့် မျက်လုံးထောင့်ရှိ အနီရောင် မှဲ့လေးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤရင်းနှီးသော လေထုထဲ၌ ဤမှဲ့လေးမှာ အထူးသဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေလေ၏။

ဟော်ချန်ယဲ့က မျက်နှာကို ဘေးသို့ လွှဲလိုက်ပြီး သူမကို မကြည့်ချင်တော့ဘဲ ကြွက်သားများမှာ တင်းမာနေသော်လည်း လက်ဝါးကို ယွီရွေ့ကျူးက ကိုင်ထားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ယင်းနောက်၌ ယွီရွေ့ကျူးက သူမလက်ကောက်ဝတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ချွဲနွဲ့သကဲ့သို့ ပြောလိုက်လေသည်။

သူမက တောင်းဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်မနားကို ပိတ်ပေးပါ ဟော်ချန်ယဲ့၊ မိုးခြိမ်းသံက အရမ်းကျယ်တော့ ကျွန်မ အိပ်လို့မရဘူး၊ ပြီးတော့ ကြောက်လည်း ကြောက်တယ်လေ"

လက်ထပ်ခါစက ယွီရွေ့ကျူး ၂၈ လက်မဘီး စက်ဘီးပေါ်၌ ထိုင်နေသည်ကို မြင်ဖူးသူတစ်ယောက်က ယွီရွေ့ကျူးမှာ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးနှင့် တူသည်ဟု ပြောဖူး၏။

ထိုအချိန်က ဟော်ချန်ယဲ့က အလေးအနက် မထားခဲ့သော် လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ မိုးခြိမ်းသည့်ညတွင် ယွီရွေ့ကျူး၏အသံနှင့် ချော့မော့မှု၊ နူးညံ့သော အသားအရေ၏အထိအတွေ့နှင့် ရေဝိုင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ခံရသည့်အခါ ဟော်ချန်ယဲ့က သူမသည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသော နတ်သမီးလေး တစ်ပါးနှင့် အမှန်ပင်တူသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအသံက လူတို့၏နားကိုပင် ယားယံစေလေ၏။

ဟော်ချန်ယဲ့က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ့နှာခေါင်းဖြင့် လမ်းပြမှုကို မခံချင်သဖြင့် လက်မြှောက်ကာ အတင်း ရှောင်လွှဲလိုက်လေသည်။

သို့သော် သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကာ ရှောင်လွှဲလိုက်ချိန်တွင် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်၌ လျှပ်စီးများ လက်ကာ မိုးခြိမ်းသံများ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ အနည်းငယ် တုန်ရင်နေသော ယွီရွေ့ကျူး၏ ဖြူရော်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ဟော်ချန်ယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း လက်ကို မြှောက်လိုက်ဆဲပင်။

ဒါက သူတို့ အတူတူနေသည့် နောက်ဆုံးည ဖြစ်သင့်သည်၊ မနက်ဖြန် သူတို့ ကွာရှင်းဖို့ပြန်သွားကြမှာပဲဟု တွေးလိုက် ၏။

ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် ဘယ်လိုထားရမှန်းမသိ လေထဲတွင် တောင့်တင်းနေသော လက်မောင်းများက ယွီရွေ့ကျူး၏နားများကို အမြန် ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်ပြီး မိုးခြိမ်းသံများကို တတ်နိုင်သမျှ ကာကွယ်ပေးလိုက်လေသည်။

အိမ်အပြင်ဘက်တွင် မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းထွက်နေပြီး ယွီရွေ့ကျူးက သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်လေ၏။

ဖုံးအုပ်ထားသော နားများက မိုးခြိမ်းသံ အများစုကို တားဆီးပေးခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် အချင်းချင်း နီးကပ်နေသော အနေအထားကြောင့် နားထဲတွင် လူနှစ်ယောက်၏ နှလုံးခုန်သံကို အထူး ရှင်းလင်းစွာကြားနေရလေသည်။

နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှ၏။

ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်ထားပြီး မိုးပေါက်များက ပြတင်း ပေါက်ကို သည်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေကာ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းသံများက ပေါက်ကွဲထွက်နေလေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အခန်းထဲတွင်တော့ နာရီချိန်သီး လှုပ်ရှားသံ၊ အသက်ရှူသံ၊ နှလုံးခုန်သံနှင့် အဝတ်အစားများ ပွတ်တိုက်သံများဖြင့် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေလေ၏။

နားများ ဖုံးအုပ်ခံထားရသော ယွီရွေ့ကျူး သေချာမကြားရသော်လည်း ဟော်ချန်ယဲ့ကမူ ရှင်းလင်းစွာကြားနေရလေသည်။

သူ မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အေးခဲသွားလေ၏။

သူ့ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ့လက်ဝါးများဖြင့် နားများ ဖုံးအုပ်ခံထားရသော ယွီရွေ့ကျူးက လက်မောင်းများကို သူ့ခါးတွင် ရစ်ပတ်ကာ အိပ်ရန် သင့်တော်သော အနေအထားကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ ပါးပြင်ကို သူ့ရင်ဘတ်တွင် ပွတ်သပ်နေသော ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟော်ချန်ယဲ့က မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ တတ်နိုင်သမျှ လျစ်လျူရှုထားသော်လည်း ယွီရွေ့ကျူးမှာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အမှန်တကယ်တွင်မူ ခက်ခဲလာပြီး လှုပ်ရှားမှုများက တဖြည်းဖြည်း ရဲတင်းလာလေ၏။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်က မိုးခြိမ်းသံနှင့် မိုးသံများကို ကြောက်၍ သူမ ကွေးကွေးလေး နေနေသည်ကို ဟော်ချန်ယဲ့ နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ညမှောင်နေပြီး တစ်ခါ တစ်ရံ လက်သွားသော လျှပ်စီးမှလွဲ အခြားအလင်းရောင်မရှိပဲ အရာအားလုံးကို စမ်းသပ်ပြီးမှသာ သိနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယွီရွေ့ကျူးလက်များက သူ့ခါးတစ်လျှောက် တစ်ခါတစ်ရံ လျှောဆင်းသွားပြီး လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ အနည်းငယ် အေးစက်သော အထိအတွေ့က ခါးပေါ်ရှိ အင်္ကျီစွန်း၏ အရာများကို ပို၍ သိသာထင်ရှားစေကာ၊ သူမလက်များက ဟော်ချန်ယဲ့ တားဆီးရန် အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပင် အပေါ်သို့တောက် လျှောက် တက်သွားလေ၏။

ယခင်ကလိုပင် လက်ချောင်းထိပ်များက သူ့ဗိုက်ကြွက်သားများကိုထိမိသွားပြီး လက်ချောင်းများက ကြွက်သားကောက် ကြောင်းများကို ပွတ်သပ်လျက်လက်ဝါးများဖြင့် ထိတွေ့လာရာ ခေါက်ဆွဲနယ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီးနောက် အပေါ်သို့ ဆက်လက် လျှောတက်သွားလေသည်။

ယွီရွေ့ကျူး နားများကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဟော်ချန်ယဲ့၏ လက်များက သူမလက်ဝါးများကို အမြန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ တားဆီးလိုက်လေသည်။

"မလှုပ်နဲ့ ယွီရွေ့ကျူး"

“အင်း”

ယွီရွေ့ကျူး အသံပြုကာ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူ တားဆီးလိုက်သဖြင့် အပေါ်သို့ ဆက်မတက်တော့ပေ။

သို့သော် ဟော်ချန်ယဲ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်မှာ သူမသည် ဟော်ချန်ယဲ့၏ခန္ဓာကိုယ် အပူချိန်ကို လောဘတက်နေပုံရပြီး သူမလက်က ဘေးဘက်ရှိကြွက်သားများနှင့် ရေသူမလိုင်းများပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်းဆင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟော်ချန်ယဲ့၏နဖူးမှာ ရုတ်တရက် ခုန်သွားပြီး သူမလက်က သူ့ခါးပေါ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်းမြင်သောအခါ အမြန်ဖမ်းဆုပ်ကာ အိပ်ရာပေါ်တွင် ဖိထားပြီး ထပ်မံအမိန့်ပေး လိုက်၏။

"ယွီရွေ့ကျူး ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း"

ယွီရွေ့ကျူး ခပ်နွဲ့နွဲ့ ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မ မငြိမ်မသက် လုပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ နည်းနည်း ချမ်းလို့ပါ"

ရှည်လျားသော အသံအဆုံးသတ် ကျသွားသည်နှင့် တပြိုင် နက် အနည်းငယ်အေးစက်သော ခန္ဓာကိုယ်က ဟော်ချန်ယဲ့၏ ပူနွေးသော ရင်ဘတ်အရေပြားပေါ်သို့ ဖိကပ်လာပြီး ခြေလက်များက အနီးကပ်ထိတွေ့ကာ ခါးကလည်း ဟော်ချန်ယဲ့၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ပွတ်သပ်နေသဖြင့် နွေးထွေးသော အထိအတွေ့ကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

သူမခြေထောက်များပင်လျှင် ဟော်ချန်ယဲ့၏ခြေထောက်များပေါ်တွင် ရှိနေပြီး နူးညံ့သော အသားအရေက သူ့ကို ရစ်ပတ်ထားလေ၏။

ဟော်ချန်ယဲ့က မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားပြီး အသက်ရှူသံများ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေကာ မြွေတစ်ကောင်၏ ရစ်ပတ်ခြင်းကို ခံနေရသည်ဟုပင် ထင်မိလေသည်။ ဒါပေမဲ့ အေးစက်သော မြွေခန္ဓာကိုယ်နှင့် မတူဘဲ ယွီရွေ့ကျူးခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းနွေးထွေးလှသည်။

သူက ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး လည်ပင်းကို နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ညှပ်ရိုးများနှင့် ကြွက်သားများ တင်းမာသွားပြီး လည်စေ့က လှုပ်ရှားသွားကာ ဂျုံရောင်အသားအရေမှာ စိုစွတ်သော ချွေးတစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

ဟော်ချန်ယဲ့က အနည်းငယ် ပူအိုက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ယွီရွေ့ကျူးက အင်မတန် ပူးကပ်နေ၍လား၊ သို့မဟုတ် နွေရာသီမှာ အရမ်းပူနေ၍လား မသိပေ။

သူက ယွီရွေ့ကျူးကို တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားကာ ယွီရွေ့ကျူး ခါးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် သွယ်လျသောခါးလေးကို ထိမိချိန်တွင် ဦးနှောက်မှာ ချက်ချင်း ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်သွားရလေသည်။

အမျိုးသမီးများ၏ခါးက ဤမျှ သေးသွယ်ပါသလား။

သူ့ပေါင်လောက်တောင် မတုတ်သလိုပင်၊ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် ညှစ်လို့ရပြီး ဤသို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် အထိအတွေ့မျိုး ရှိသည်ဟု တွေးမိ၏။

ဟော်ချန်ယဲ့က မီးလောင်ခံရသကဲ့သို့ လက်ကို အမြန်လွှတ် လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ ဘယ်နေရာကို ထိရမည်မှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

သူ့ရင်ဘတ်က အကြိမ်အနည်းငယ် ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်သွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်တိုသွားလေ၏။

အထူးသဖြင့် သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း အေးချမ်းစွာ အိပ်ပျော်သွားသော ယွီရွေ့ကျူး၏ မျက်နှာအမူအရာကို စိုက်ကြည့်နေချိန်တွင် စိတ်ထဲရှိ စိတ်ရှုပ်မှုများက ပိုပြင်းထန်လာလေသည်။

သူမသည် အချိန်အတော်ကြာ လူးလှိမ့်နေခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ အိပ်မောကျနေပြီဖြစ်သည်။

မိုးခြိမ်းသံလည်း မရှိတော့ဘဲ သူမ၏ အိပ်စက်မှုအရည် အသွေးကလည်း ကောင်းလှသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ဒုက္ခပေးခံခဲ့ရသည့် သူတစ်ယောက်တည်းသာ အခု မလှုပ်ရဲဘဲ ဖြစ်နေပြီး၊ သူမကို နှိုးလိုက်ရင် ထူးဆန်းသည့် မည်သည့်အရာများဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့ပေ။

ဟော်ချန်ယဲ့က နှုတ်ခမ်းကို‌စေ့ကာ မျက်နှာကို ဘေးသို့ လွှဲလိုက်ပြီး သက်ပြင်းပြင်းပြင်းချကာ ယွီရွေ့ကျူးကို ဆက်မကြည့်တော့ပေ။

သူ သူ့အိပ်ရာကို ပြန်သွားချင်သော်လည်း ယွီရွေ့ကျူးက သူ့ကို အလွန် တင်းကျပ်စွာ နှောင့်ယှက်နေပြီး သူမကို မနှိုးဘဲ ရုန်းထွက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ဟော်ချန်ယဲ့က ယွီရွေ့ကျူး၏ ပခုံးကို အနည်းငယ် ထိကာ တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယွီရွေ့ကျူး၏ ပိုတင်း ကျပ်သော လှုပ်ရှားမှုကိုသာ အစားထိုးရရှိခဲ့လေသည်။

ပြတင်းပေါက်များ ပိတ်ထားသော အခန်းတွင်း အပူချိန်မှာ ပို၍ပင် ပူအိုက်လာပြီး ဟော်ချန်ယဲ့၏ နဖူးတွင် အစိမ်းရောင် သွေးကြောများ ထွက်ပေါ်လာကာ ယွီရွေ့ကျူး အိပ်ပျော်သွားချိန်ကိုစောင့်ပြီးမှ သူ့အိပ်ရာသို့ ပြန်ပြောင်းရန်သာ တွေးနိုင်တော့လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါ နောက်ဆုံးညပဲ။

ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီးနောက် ဟော်ချန်ယဲ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်လေသည်။