အခန်း (၄၉-၅၀)

🐽 Chapter 49

ဟော်ချန်ယဲ့၏ အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူသည် ရုတ်တရက် လက်ဝါးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ မည်းနက်သော မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းသွားရချေသည်။

သူသည် ယန်ချိုးကျွီးအား အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်၏။

"အဒေါ်၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောပါနဲ့၊ မင်္ဂလာဦးညတုန်းက ယွီရွေ့ကျူး ဒဏ်ရာရသွားတာပါ၊ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အပြင်လူတွေကို ကျွန်တော် ရှင်းပြပြီးပါပြီ၊ တခြားသူတွေ ဘယ်လိုထင်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဒေါ်၊ နောင်ကျရင် ဒီလို ရှုပ်ထွေးတာတွေကို မတွေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်ခြံထဲက ကိစ္စတွေက ကျွန်တော်တို့ ဇနီးမောင်နှံလေးရဲ့ ကိစ္စတွေပါ၊ အဒေါ် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး၊ ဘာမှမရှိရင် အဒေါ် အရင်ပြန်လို့ ရပါပြီ၊ မပို့ပေးတော့ဘူး”

ဟော်ချန်ယဲ့မှာ တစ်ဟုန်ထိုး စကားများစွာ ပြောဆိုခဲသဖြင့် ယွီရွေ့ကျူးက သူ့အား အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ မျက်လုံးပင့်၍ ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

နေရောင်အောက်မှ အလင်းနှင့် အရိပ်ပြဿနာကြောင့်လော မသိရချေ၊ ဟော်ချန်ယဲ့၏ နားရွက်များမှာ ဆံပင်တိုလေးများ ဖုံးအုပ်နေသော်လည်း ဝိုးတဝါး နီမြန်းနေသည်ဟု ယွီရွေ့ကျူးခံစားလိုက်ရ၏။

ဤသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်မှု တစ်ခုသာဖြစ်ပါသလော။

ယန်ချိုးကျွီးမှာ ဤသို့ အပြောခံရမည်ဟု မထင်မှတ်ထားသဖြင့် သူမသည် တုန်လှုပ်သွားကာ နာကြည်းသွားရရှာ သည်။

"ဟော်ချန်ယဲ့၊ ငါကလည်း မင်း ကောင်းကျိုးအတွက်ပါ၊ မင်း မိန်းမယူတဲ့အခါ ငါတို့က မင်းရဲ့ မျက်စိကို ရိုက်ဖို့ မကူညီနိုင်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ ဘာပဲပြောပြော ငါက မင်းရဲ့ အဒေါ်ပါ၊ ငါက”

သူမ တစ်ခုခု ပြောဆိုလိုဟန်ရှိသော်လည်း ဟော်ချန်ယဲ့၏ အကြည့်နှင့် ဆုံမိရန် ခေါင်းမော့လိုက်သည့်အခါ အေးစက်သော မည်းနက်သည့် မျက်ဝန်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ယန်ချိုးကျွီးမှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီသွားကာ ထိုစကားများကို သူမ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့သာ မျိုချလိုက်ရလေတော့သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ငါသွားမယ်၊ ငါသွားမယ်”

ယန်ချိုးကျွီး မထွက်ခွာမီ ယွီရွေ့ကျူးကို အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံကြည့်ရှုရာ၊ ယွီရွေ့ကျူးက ထိုအကြည့်တွင် နာကြည်းမှုနှင့် ရန်ငြိုးများ ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး ယောက္ခမက မကျေနပ်သော ချွေးမကို ကြည့်ရှုသည့် အကြည့်မျိုးလည်း ပါဝင်နေပေသည်။

ယွီရွေ့ကျူးမှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုနိုင်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

သူမသည် နေပူဆာလှုံနေရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ရာ မည်သူ့ကို သွားရောက်ရန်စမိသနည်း။

"သူမကို ဂရုမစိုက်နဲ့၊ သူမ ဘာပြောပြော ဂရုမစိုက်နဲ့"

ဟော်ချန်ယဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ယွီရွေ့ကျူး၏ မျက်နှာမှာ နေရောင်ကြောင့် အနည်းငယ် နီမြန်းနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်များကျုံ့သွားလေသည်။

"အိမ်ထဲ အရင်သွားရအောင်"

ယွီရွေ့ကျူး သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ အထုပ်ကြီး အထုပ်ငယ်များကို အိမ်အတွင်းသို့ သယ်ဆောင်သွားသည်ကို ကြည့်ရှုနေကာ စတင်သိမ်းဆည်းလေသည်။ ထို့နောက် သူ့အား ဖြည်းညင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန်ရောင်းကုန်ပြီး စောစောပြန် လာတာလဲ"

"ဒီနေ့က ဈေးနေ့ဆိုတော့ လူအများကြီးပဲ၊ အဲ့ဒါကြောင့် မြန်မြန်ရောင်းကုန်တာ"

"ဈေးနေ့လား!"

ယွီရွေ့ကျူးသည် ငါးရက်တစ်ကြိမ်ရှိသည့် ဈေးနေ့ကို လွဲချော်သွားသည်ကိုသိရှိသွားပြီး အလွန်နှမြောတသ ဖြစ်သွားရသည်။ ဟော်ချန်ယဲ့ ယနေ့ ဤမျှ မြန်မြန်ရောင်းကုန်သည်မှာ အံ့သြစရာမရှိပေ။

ဈေး၌ လူအသွားအလာ အလွန်များပြားလှရာ၊ ဤသို့မှန်းသိလျှင် သူမ ပိုမိုပြုလုပ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ဈေးအတွင်း သွားလာလည်ပတ်ရန် အချိန်မရခဲ့ဘဲ အိမ်၌ ဟော်ချန်ယဲ့အဒေါ်၏ ညည်းတွားမှုကိုသာ အချိန်အတော်ကြာ ခံလိုက်ရသည်မှာ နှမြောစရာပင် ဖြစ်တော့သည်။

ယွီရွေ့ကျူးသည် သန်းတစ်ရာခန့် ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာ အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားလေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့က ယနေ့ အသားနှပ် ရောင်းရငွေကို ယွီရွေ့ကျူးထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး၊ သူမအားရိပ်မိခြင်းမရှိစေဘဲ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်ကြည့်ရှုလိုက်၏။

ယနေ့ သူ မြို့နယ်သို့ ဝက်သားသွားရောက်ရောင်းချရင်း စုန့်ချင်းရှန်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

စုန့်ချင်းရှန်းမှာ ယနေ့ အသားဝယ်ယူရန် ဆိုင်သို့ရောက်ရှိလာပြီး မနေ့က အမျိုးသမီးကို လိုက်လံရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့မှာ ယမန်နေ့က တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်လော။

မနေ့ညက ယွီရွေ့ကျူးသည် မြို့နယ်သို့ အသားနှပ်သွား ရောက်ရောင်းချမည်ဟု အခိုင်အမာပြောဆိုခဲ့သော်လည်း မနက်စောစော၌ သူမ မထနိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ တမင်သက်သက်လော။

သူ့ရှေ့တွင် စုန့်ချင်းရှန်းနှင့် မတွေ့ဆုံလိုသဖြင့် တမင်သက် သက် ရှောင်လွှဲခြင်းလော။ ဟော်ချန်ယဲ့၏ စိတ်အတွင်း မေးခွန်းပေါင်းများစွာရှိနေပြီး မိမိဘာသာ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ကြောင်း သိသဖြင့် ယွီရွေ့ကျူးကိုတစ်ချက်ကြည့်ရန် မျက်လုံးပင့်လိုက်လေသည်။

သူ ကြည့်ရှုလိုက်သည့်အချိန်တွင် အမြင်အာရုံမှာ ရုတ်တ ရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ယွီရွေ့ကျူးမှာ နေရောင်ကြောင့် ပူအိုက်နေသဖြင့် ရေတွင်းဘေး၌ ရေခွက်ဖြင့် ရေလောင်းရန် သူမ၏ စကတ်ကို မတင်ထားလေသည်။

ကျောဘက်မှကြည့်လျှင် သူမ မတင်ထားသော စကတ်သည် ဖြောင့်စင်းသော ခြေတံရှည်များကို ပေါ်လွင်စေသည်။ သူမ၏ အသားအရေမှာ ဖြူဖွေးဝင်းပနေပြီး နေရောင်နှင့် ထိတွေ့နေသဖြင့် တောက်ပနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက်မှာ အလွန် သိသာထင်ရှားနေသဖြင့်၊ ဟော်ချန်ယဲ့မှာ ၎င်းကို ထိတွေ့ရသည့် ခံစားချက်ကို ချက်ချင်းပင် တွေးတောမိသွားလေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့သည် လက်ဝါးများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အကြည့်ကို အမြန်လွှဲလိုက်ပြီး၊ သူ၏ နားရွက်အမြစ်များမှာ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပူနွေးလာရချေသည်။

သူသည် နှုတ်ခမ်းကို‌ေစ့ကာ မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားသော်လည်း မတွေးတောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ယွီရွေ့ကျူးမှာ မကြာသေးမီက အလွန် သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။

စိတ်အတွင်း ရှုပ်ထွေးစွာ တွေးတောရင်း ဟော်ချန်ယဲ့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ အခန်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီး မနက်ခင်းတစ်ပိုင်းလုံး ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရှပ်အင်္ကျီကို လဲလှယ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

သူ အိမ်ထဲသို့ဝင်၍ ဗီရိုအတွင်းရှိ သူ့ အဝတ်အစားအနည်း ငယ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်စဥ်၊ ဗီရိုအတွင်း၌ ဝှက်ထားသော အရာတစ်ခုကို စူးရှစွာတွေ့ရှိလိုက်လေသည်။

၎င်းကို အဝတ်နှင့် ထုပ်ပိုးထားသည်။

ယခင်က ထိုနေရာ၌ မရှိခဲ့သော်လည်း၊ မနေ့က ယွီရွေ့ကျူး ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာသည့် အိုးခွက်များအတွင်း၌ ဤပစ္စည်းကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ ထင်မိသည်။

မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ ဟော်ချန်ယဲ့တွင် သူတစ်ပါး၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ပစ္စည်းများကို ကိုင်တွယ်သည့် အကျင့်မရှိသဖြင့် ခေတ္တရပ်တန့်ပြီးနောက် မမြင်ခဲ့သကဲ့သို့ အကြည့်လွှဲကာ ဗီရိုတံခါးကို ပိတ်လိုက်၏။

သို့သော် နံနက်က တွေ့ရှိခဲ့သည့် စုန့်ချင်းရှန်း၏ပုံစံကို သူ ဝိုးတဝါး မှတ်မိနေသေးပြီး ယနေ့အသားဆိုင်သို့ ယွီရွေ့ကျူးကိုလာရောက်ရှာဖွေသည့် စုန့်ချင်းရှန်းကို တွေးတောလိုက်မိသည်။

ဤသည်မှာ စုန့်ချင်းရှန်းက ယွီရွေ့ကျူးအားပေးအပ်သည့် လက်ဆောင်များ ဖြစ်နေမည်လောဟု သူ တွေးတောနေမိတော့သည်။

စျေးအတွင်း၌ ပုံမှန်ထက် လူစည်ကားနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်၏။ အနီးအနားရှိ ရွာများမှ လူအားလုံးနီးပါး မြို့နယ်စျေးသို့ သွားရောက်ကာ ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယွီရွေ့ကျူး မကြာသေးမီကရရှိခဲ့သော အမြတ်အစွန်းများကိုရေတွက်ကြည့်ရာ သူမ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာရ၏။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမ ယွမ်တစ်ရာနီးပါး ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အသားကိုဟော်ချန်ယဲ့ထံမှ ယူထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူမဘက်မှအရင်းအနှီးမလိုသော အရောင်းအဝယ်မျိုးဖြစ်နေပြီး ရရှိလာသည့် ငွေကြေးများက သူမကို စိတ်အေးချမ်းသာမှုပေးစွမ်းလေသည်။

🐽 Chapter 50

သူမ မျက်တောင်ပင့်ကာ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် နေသာနေပြီး ဟော်ချန်ယဲ့မှာ ခြံထဲ၌ဆောင့် ကြောင့်ထိုင်ကာ ပေါင်းပင်များကို နုတ်နေ၏။

ဟော်မိသားစု၏ ခြံမှာ အိမ်ဟောင်းခြံဝင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သိသာလှသည်။ အပြင်ဘက်တွင် တံတိုင်းတစ်ခုရှိပြီး ခြံဝင်း၏ ညာဘက်ခြမ်း၌ သစ်သီးများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ စိုက်ပျိုးထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းကြီး တစ်ခုရှိသည်။

မကြာသေးမီက အလုပ်များနေသောကြောင့်လော မသိရသော်လည်း မြေခင်းထဲမှ မြက်ပင်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှည်ထွက်နေပြီး အလွန် စိမ်းလန်းစိုပြေနေလေသည်။တံတိုင်းအပြင်ဘက်ရှိ မိုးမခပင်ကြီးက မိုးမခကိုင်းများကို တွဲချထားပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းအတွက် အရိပ်အများအပြား ပေးစွမ်းနေ၏။

ဟော်ချန်ယဲ့က ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ အလုပ်လုပ်နေပြီး သူ့၏ ကြမ်းတမ်း၍ ကျယ်ဝန်းသော လက်ဝါးမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ယွီရွေ့ကျူး၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် နုတ်ပြီး ဘေးသို့ ပစ်ထားသော မြက်ပင်များစွာကိုသာ မြင်တွေ့ရ၏။

သူမတွင် ပေါင်းပင်များကို ကူညီနုတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

ယွီရွေ့ကျူး ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ တွေးလိုက်မိ၏။

"ဟော်ချန်ယဲ့က အရမ်းအရည်အချင်းရှိတာပဲ၊ သူ လုပ်နိုင်မှာလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်”

သူမ ပျင်းရိစွာ ထလာချိန်တွင် နေရောင်ခြည်မှာ အလွန် တောက်ပနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဟော်ချန်ယဲ့၌ အရိပ်ရရန် သစ်ကိုင်းများ ရှိနေသောကြောင့်လော မသိသော်လည်း ယွီရွေ့ကျူး ယပ်တောင်လေးကိုကိုင်ကာ ခြံတံတိုင်းဘေးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ မှီလိုက်ပြီး ဟော်ချန်ယဲ့ အလုပ်လုပ်နေသည်ကိုမျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

ယွီရွေ့ကျူးမှာ ခုနကတင် ရောက်ရှိလာသော အဒေါ်ဆိုသူနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယများ ရှိနေဆဲဖြစ်သဖြင့် အမြန်မေးလိုက်၏။

"ခုနကတစ်ယောက်က တကယ်ပဲ ရှင့်အဒေါ်လား၊ ဘာလို့ အရင်က ရှင်ပြောတာ မကြားဖူးတာလဲ"

မြေကြီးထဲမှ ပေါင်းပင်များ နုတ်နေသည့် ဟော်ချန်ယဲ့က ခေတ္တမျှ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့အသံမှာ အေးစက်နေလေသည်။

"သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့၊ သူ ဘာပြောပြော ဂရုမစိုက်နဲ့၊ သူ့စကားကို နားမထောင်နဲ့။ နောင်ကျရင် ရွာထဲမှာ သူနဲ့ ပဋိပက္ခ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ငါ့ဆီ ပြန်လာပြီးပြော၊ ပုံမှန်ဆိုရင် သူ နောက်ထပ် လာသင့်တာ မဟုတ်ဘူး”

ယွီရွေ့ကျူး သူ့ကို သိမ်မွေ့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့အဒေါ်နှင့် ဟော်ချန်ယဲ့ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ ထင်သ လောက် သဟဇာတမဖြစ်ကြောင်း သူမ သတိထားမိပြီးသားပင်။ သို့သော် ဟော်ချန်ယဲ့က ဤကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည့်အခါ ထိုနောက်ကွယ်တွင် တစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု သူမ ခံစားရပြန်သည်။

ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်ဟု မပြောခဲ့ဘူးလော။ ယခု သဘောထားမှာမူ ရင်းနှီးသည့် သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ဆက်ဆံသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ကောင်းပြီ"

သူမက တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ နှုတ်ခမ်းကို ပင့်လိုက်ပေမယ့် သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် အဒေါ်က ကျွန်မတို့ကို အထင်လွဲနေပုံရတယ်၊ ဘယ်လို ခြိုးခြံချွေတာရမလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အန်တီ့ကို ရှင်းပြဖို့ မလိုဘူးလား၊ အန်တီက ကျွန်မ ကလေးမွေးတာ တော်တယ်လို့တောင် ပြောသွားသေးတယ်"

သူမက ရှက်သွားတဲ့ ပုံစံဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"အဒေါ်က ကျွန်မတင်ပါးကိုတောင် ပုတ်သွားသေးတယ်၊ အရမ်း ထူးဆန်းတာပဲ၊ ဟော်ချန်ယဲ့"

ဟော်ချန်ယဲ့ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ပေါင်းပင်များ နုတ်ပြီးနောက် ရွှံ့များ ပေနေသည့် သူ့လက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ယွီရွေ့ကျူးကို နောက်လှည့်ကြည့်ချင်သော ဆန္ဒကို မြိုသိပ်ထားပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"သူ့ကို အာရုံမစိုက်ပါနဲ့”

"ဒါပေမယ့် အဒေါ်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူကြီးလေ၊ ပြီးတော့ သူမက ကျွန်မတို့ကို ကလေးယူဖို့ တိုက်တွန်းနေသေးတယ်၊ အဒေါ်က ကျွန်မတို့ အခု သီးခြားစီ အိပ်နေရုံတင်မကဘူး၊ စောင်နဲ့လည်း ခြားထားတယ်ဆိုတာ မသိဘူး”

ယွီရွေ့ကျူး တမင်သက်သက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလိုဆို ဘယ်လိုလုပ် ကလေးမွေးနိုင်မှာလဲ၊ ရှင် မှန်တယ်လို့ ထင်လား ဟော်ချန်ယဲ့”

ယွီရွေ့ကျူး မိမိတွင် အကျင့်စရိုက်ဆိုးရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလာ၏။ ယခင်က ခြံထဲ၌ သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဟော်ချန်ယဲ့၏ နားရွက်များ နီရဲနေသည့် ပုံစံမှာ အတုအယောင်မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ရသည်။ ယခု သူမက ဟော်ချန်ယဲ့ရှက်သွားသည့် ပုံစံကို မြင်တွေ့လိုရုံသက်သက်ဖြင့် မြှူဆွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပျော်စရာကောင်းလှ၏။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ တွက်ချက်မှု မှားယွင်းသွားရသည်။ ဟော်ချန်ယဲ့၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားခြင်း မရှိပေ။ သူ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ပုစဉ်းအော်သံမှလွဲ၍ လေထဲ၌ သူ၏ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်း၍သည်းခံနေရသော အသက် ရှူသံသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် ဟော်ချန်ယဲ့က မြက်မြစ်များကို ကိုင်ထားကာ မျက်နှာကို သူမရှိရာဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး မည်းနက် သော မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် အေးစက်နေလေသည်။

"မင်းက ငါနဲ့ တကယ် ကလေးယူချင်နေတာလား”

သစ်ပင်အရိပ်အောက်တွင် သူ့ မျက်နှာမှာ ဂျုံရောင်သန်းနေပြီး သူ့ နဖူးနှင့် ပါးပြင်များမှ ချွေးများ ထွက်နေသည်ကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့ရ၏။ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပူနွေးနေသော်လည်း မျက်လုံးများမှာမူ အလွန်အေးစက်နေသဖြင့် သူက ယွီရွေ့ကျူးကို ထိုသို့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ခွံများပေါ်ရှိ အမာရွတ်များမှာ ပေါ်လွင်နေပြီး သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

အကယ်၍သာ ဤသည်မှာ အခြားသူတစ်ဦးဆိုလျှင် ထိုအကြည့်တစ်ချက်နှင့်တင် ဟော်ချန်ယဲ့ကို သေလောက်အောင် ကြောက်ရွံ့သွားပေမည်။ ဥပမာအားဖြင့် အရင်က ရောက်ရှိလာသည့် အဒေါ်ကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ယွီရွေ့ကျူးမှာ ဟော်ချန်ယဲ့ကို အကြောက်ဆုံးမဟုတ်သကဲ့သို့ သူ၏ အေးစက်သော သဘောထားကိုလည်း မကြောက်ရွံ့ပေ။ သို့ရာတွင် ရုတ်တရက် သူ့မျက်နှာအမူ အရာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကိုမူ အနည်းငယ် မကျေနပ်ဖြစ်ရသည်။

သူမ ကိုင်းညွတ်ကာ ဟော်ချန်ယဲ့ဘေးရှိ ကန်သင်းရိုးလေးပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းကာ လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကိုကြည့်လိုက်၏။

"ကလေးယူတာက ကျွန်မအတွက် မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

ဟော်ချန်ယဲ့ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ လက်ဝါးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ယွီရွေ့ကျူး ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကားအနည်းငယ်သာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထား၏။ သူမမှာ မြို့နယ်ရှိ စုန်းချင်းရှန်းနှင့် ရှင်းပြ၍မရသော ဆက်ဆံရေး ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမက သူ့အနီးသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာကာ နွေရာသီ အပူလှိုင်းကြားတွင် ယွီရွေ့ကျူး၏ဒူးများက သူ့ ပေါင်များနှင့် အနည်းငယ် နီးကပ်နေသဖြင့် သူ နေရခက်သွားရသည်။

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ သူ့နှုတ်ခမ်းများမှာ ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ စေ့သွားလေသည်။

သို့သော် ယွီရွေ့ကျူး စကားမဆုံးမီမှာပင် သူမက နှုတ်ခမ်း၌ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူ့အနားသို့ တမင်သက်သက်တိုးကပ်လာ၏။ သူမ၏ လေသံမှာ ရင်းနှီးသည့် အချက်ပြမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အနီရောင်နှုတ်ခမ်းများထံမှ သစ်ခွပန်းကဲ့သို့ အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဟော်ချန်ယဲ့၊ ကျွန်မတို့ ကလေးတွေက ရှင့်နဲ့ ပိုတူမလား၊ ကျွန်မနဲ့ ပိုတူမလား ရှင် ဘယ်လိုထင်လဲ ? ကျွန်မက မွေးပေးပြီး ရှင်က ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလေ"

ဇွက်~

ဟော်ချန်ယဲ့ လက်ထဲမှ မြက်မြစ်များကို ရုတ်တရက် ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။ သူ အသက်ရှူ မဝသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ယွီရွေ့ကျူးကို ကြည့်ရန် မျက်နှာကို လှည့်လိုက်ရ၏။ သူ့မျက်နှာမှာ တင်းမာနေသော်လည်း သူ့ပုံစံမှာ ယွီရွေ့ကျူး ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

သူ မျက်နှာနီရဲသွားခြင်းမရှိဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းတင်းမာနေကာ တည်ငြိမ်သွားရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့က ယွီရွေ့ကျူးကို ထိုသို့ ကြည့်နေပြီးနောက် စေ့ထားသော နှုတ်ခမ်းများ ပွင့်လာရန် အချိန်အတော်ကြာ အချိန်ယူလိုက်ရ၏။

"ယွီရွေ့ကျူး၊ ငါ့ကို လှည့်ကွက်တွေ လာမသုံးနဲ့"

ယွီရွေ့ကျူးမှာ ဆွံ့အသွားရ၏။

နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ကောင်းကင်မှာ အထူးသဖြင့် နေသာနေပြီး မြေကြီးထဲရှိ မြက်များကို တစ်ဝက်ခန့်သာ နုတ်ရသေးသည်။ ပဲစေ့များမှာ အလွန် အရပ်ရှည်လာပြီး ဟော်ချန်ယဲ့က ယခင်က ဝါးလုံးတစ်ချောင်း စိုက်ထားခဲ့သဖြင့် နွယ်ပင်များမှာ အပေါ်သို့ တွယ်တက်နေလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူလှိုင်းကြောင့် ယွီရွေ့ကျူး၏ နဖူးတွင် ချွေးအနည်းငယ် ထွက်နေသည်။

မြက်များကို ဟော်ချန်ယဲ့က လျင်မြန်စွာ နုတ်လိုက်ပြီး သူက အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားကာ စကားထပ်မပြောတော့ပေ။ ဤသဘောထားကြောင့် ယွီရွေ့ကျူး အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

စင်စစ် သူမက ဟော်ချန်ယဲ့ကို ရင်းနှီးသည့် အချက်ပြမှုလေးဖြင့် နောက်ပြောင်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် လူကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိသွားရ၏။

သူမ တွေးလိုက်မိသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကလေးမွေးတဲ့ကိစ္စကို အဒေါ်က အရင် စမပြောခဲ့ဘူးလား။ ဒါ့အပြင် ဒါက နောက်ပြောင်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရသလား”

နေ့လယ်တွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး အိမ်၌ပင်ရှိနေပြီး အလုံအ လောက် အနားယူပြီးနောက် အစားအစာအချို့ကို အမြန် ချက်ပြုတ်လိုက်ကြသည်။ ကလေးမွေးဖွားခြင်းနှင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ပြဿနာနှင့် သက်ဆိုင်သည်လော မသိရသော်လည်း ဟော်ချန်ယဲ့မှာ စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထမင်းစားနေစဉ် စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စားသောက်နေလေသည်။

ယင်းနောက်၌ သူ ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်၏။

"နောင်ကျရင် ဒီလိုစကားမျိုး ထပ်မပြောနဲ့ မင်း ဖြစ်သလို စားလို့ရပေမဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေတော့ လျှောက်ပြောလို့ မရဘူး ယွီရွေ့ကျူး”