အခန်း (၄၀၁-၄၀၂)

အခန်း ၄၀၁ - ဝိညာဉ်အရည်ကို သန့်စင်ခြင်းနှင့် သတင်းများ ပြန့်နှံ့သွားခြင်း

ဝိညာဉ်အရည်အားလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် လုချင်းသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဘူးသီးခြောက်လေးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ပြီးရုတ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက စိတ်အာရုံကို စုစည်းကာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဘူးသီးခြောက်လေးကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အရည်များကို စတင်သန့်စင်လိုက်သည်။

ဓာတ်ကြီးငါးပါး ရတနာကြာပန်းကဲ့သို့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်ကိုပင် ပျိုးထောင်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဝိညာဉ်အရည်သည် သာမန်အရည်တစ်မျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဘူးသီးခြောက်လေး စတင်လည်ပတ်လာသည်နှင့်အမျှ များပြားလှသော ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ယူသန့်စင်ပေးနေခဲ့လေ၏။

ထိုအခါ၌ လုချင်း၏ ဒျန်ထျန်နှင့် ချီပင်လယ်တို့သည် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မတတ် ချက်ချင်းပင် တင်းကျပ်ပြည့်နှက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

အချိန်ဆွဲနေရန် မရဲတော့ဘဲ သူသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်၏ နှလုံးသားမန္တန်ကို ချက်ချင်း လည်ပတ်စေကာ စတင်ကျင့်ကြံလိုက်လေတော့၏။

များပြားလှသော ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သန့်စင်ခံရသည်နှင့်အမျှ လုချင်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး အံ့မခန်း မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် ပို၍အားကောင်းလာခဲ့သည်။

...

လုချင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ် တောင်တန်းတစ်သိန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းတွင်တော့ စူးစမ်းလေ့လာနေကြသော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများသည် အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် အချင်းချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်လာကြလေပြီပင်။

"ညီလေးဝမ်... ဒီဝိညာဉ်ဆေးမြစ်ကို ကျွန်တော် အရင်တွေ့တာ။ ခင်ဗျားက ဒီလို အတင်းအဓမ္မ လုယူသွားတာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေနဲ့ မညီဘူး မဟုတ်လား"

တောင်ကြားချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုထဲတွင် တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသားကြီးတစ်ဦးက သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။

ထိုပိန်ပါးသော အမျိုးသား၏ လက်ထဲတွင် မီးတောက်အရောင် တောက်ပနေသော ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

"စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း။ ဘာစည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေလဲ"

ပိန်ပါးသော အမျိုးသားက ဖဲ့ဖဲ့ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုချိုး... ခင်ဗျားတော့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပြီထင်တယ်။ ဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလေ။ အထဲမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးက ပိုင်ရှင်မဲ့တွေချည်းပဲ။ ပိုင်ရှင်မရှိမှတော့ ရတနာအားလုံးက အရင်ရတဲ့သူပိုင်တာ သဘာဝပဲလေ။ တစ်ယောက်ယောက်ကို အပြစ်တင်ချင်ရင် ခင်ဗျားရဲ့ နေ့စဉ်ကျင့်ကြံမှုမှာ ပျင်းရိခဲ့လို့ ကိုယ်ဖော့ပညာ နှေးကွေးနေရတဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်သာ အပြစ်တင်ပေတော့"

အကယ်၍ လုချင်းသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပါက ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦးမှာ မကြာသေးမီက တောအုပ်ထဲတွင် သူ တွေ့ကြုံခဲ့ရသော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများထဲမှ လူများဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီလေ...ကောင်းသားပဲ"

တောင့်တင်းသော အမျိုးသားကြီး၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ဝမ်ယွမ်ရှန်... ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်အဆင့် 'တစ္ဆေကိုယ်ဖော့ပညာ' ရဲ့ အမြန်နှုန်းကိုပဲ အားကိုးနေတာကိုး။ ခင်ဗျားက ဒီလောက်တောင် မောက်မာနေမှတော့ ကျုပ်ရဲ့ 'တောင်ရွှေ့ ဓားသိုင်း' ကို ပြရသေးတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် အမျိုးသားကြီးသည် သူ၏ ကျောပြင်တွင် လွယ်ထားသော ဓားရှည်ကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ လေးလံပြင်းထန်လှသော အငွေ့အသက်များ သူ၏ ကိုယ်မှ ဖြာထွက်လာခဲ့လေသည်။

ပိန်ပါးသော အမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်များနှင့် ဓားရှည်စွမ်းအင်များ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပြန့်ကျဲကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်သွားကြလေသည်။ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်အဆင့်များ၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲတစ်ခု တောင်ကြားချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့လေတော့သည်။

တစ်ချိန်က အစ်ကို၊ ညီဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသူ နှစ်ဦးမှာ ယခုအခါ၌တော့ အသေအကြေ သတ်ပွဲတစ်ခုတွင် နစ်မွန်းနေကြလေပြီပင်။

"ဝမ်ယွမ်ရှန်နဲ့ ချိုးဖေးတို့ တိုက်ခိုက်နေကြတာလား"

မလှမ်းမကမ်း တစ်နေရာတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို ခံစားမိလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

သို့ပေသိ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိသော်လည်း သူမသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မည်သို့မျှ မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

"ဝမ်ယွမ်ရှန်ရော၊ ချိုးဖေးရော ဘယ်သူကမှ ကိုင်တွယ်ရ လွယ်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး။ ငါသာ အဲဒီဘက်ကို သွားလိုက်ရင် သူတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး ငါ့ကို အရင်တိုက်ခိုက်လာနိုင်တယ်။ အဲဒါဆို ပြဿနာတတ်မှာပဲလေ။ ဒီတော့ ခပ်ခွာခွာ နေတာက ပိုကောင်းပါတယ်လေ"

အမျိုးသမီးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဝမ်းသာပီတိများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

"ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ဒီလောက်တောင် ပေါများနေရုံတင်မကဘူး၊ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေပါ သိပ်သိပ်သည်းသည်းနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာကိုး။ ဒဏ္ဍာရီလာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ့်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်လေ။ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ကောင်းပါရဲ့။ အဲဒီနည်းစနစ်သာ အောင်မြင်သွားရင် ငါက မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့တောင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ပိုကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ရှာဖွေရတာ အများကြီး ပိုလုံခြုံသွားလိမ့်မယ်"

ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းသော နေရာတစ်ခုအား မည်သည့်နေရာတွင် ရှာဖွေရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ် ရုတ်တရက် ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်စိမ့် ခံစားမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

အားကောင်းလှသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူမ၏ အတွင်းစိတ်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ဘာမှမစဉ်းစားတော့ဘဲ သူမသည် အလွန်အကျည်းတန်သော ကိုယ်ဟန်ဖြင့် ဘေးသို့ လိမ့်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်တော့သည်။

သူမ လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်မှာပင် အနက်ရောင် အပ်တစ်ချောင်းက သူမ ယခုလေးတင် ရပ်နေခဲ့သောနေရာတွင် စိုက်ဝင်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုအပ်သည် မြေပြင်တွင် အဆုံးမရှိသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေရုံသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြက်ပင်များနှင့် ပန်းမန်များကိုပါ အချိန်တိုအတွင်း ညှိုးနွမ်းသေဆုံးသွားစေခဲ့လေသည်။

"အဆိပ်အပ်ပဲ"

သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့သြထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့လေသည်။

အံ့သြထိတ်လန့်ရခြင်းမှာ အပ်၏ ပြင်းထန်လှသော အဆိပ်စွမ်းရည်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် သူမ၏ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် ထိုအဆိပ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ဒေါသထွက်ရခြင်းမှာတော့ သူမကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ဝံ့သူ၏ ရဲတင်းမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

"ဘယ်သူလဲ"

သူမသည် အဆိပ်အပ် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အရပ်ဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်အသိစွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် သူမ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရှာဖွေနေသည့်တိုင် တိုက်ခိုက်သူကို မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ခါးသီးသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နိုးထမှု စတင်ပြီး ကမ္ဘာလောကကြီး ပြောင်းလဲသွားချိန်မှစ၍ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ၏ ဝိညာဉ်အသိစွမ်းရည်များမှာ ဆက်တိုက် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရလေသည်။

အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်တာအိုစည်းချက်များ ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းများ တည်ငြိမ်သွားမှုက သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ပို၍ပင် လျော့ကျသွားစေခဲ့ပါ၏။

ယခင်က မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် အခြားသူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်ကို မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးမှပင် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ အခြားတစ်ဖက်မှ တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားမည်ဆိုပါက ကိုက်ဆယ်ဂဏန်းအကွာအဝေးအတွင်း၌ပင် သတိမထားမိဘဲ ရှိနေနိုင်လေသည်။

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက် ကိုက်ဆယ်ဂဏန်းအကွာအဝေးဆိုသည်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်သော အကွာအဝေးသာ ဖြစ်သည်။

ပုန်းအောင်းနေသော တိုက်ခိုက်သူကို ရှာမတွေ့နိုင်သော်လည်း အမျိုးသမီးသည် သူမအပေါ်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်နေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်ကိုတော့ ခံစားနေရဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ လည်ချောင်းတွင် ဆူးစူးနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရကာ နှလုံးသားကိုပင် အနည်းငယ် နာကျင်စေခဲ့လေ၏။

အချိန်အတန်ကြာ အခြေအနေ တင်းမာနေပြီးနောက် ဤသို့ ဆက်သွား၍မရနိုင်ကြောင်းကို အမျိုးသမီး သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

သူမ၏ အတွေးများက လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်ကာ နူးညံ့ချိုသာသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်က ရဲရင့်တဲ့ သူရဲကောင်းက ကျွန်မကို ဒီလို လာစနေတာလဲရှင်။ တကယ်လို့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပြောလေ။ ကျွန်မက အရည်အချင်းရှိတဲ့ ယောက်ျားတွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရတာကို အမြဲတမ်း ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်မလို အားနွဲ့တဲ့ မိန်းမသားတစ်ယောက်ကို ဒီလို လာခြောက်လှန့်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မက သိပ်ကို ကြွေလွယ်ကွဲလွယ်တဲ့သူပါ"

သူမ စကားပြောနေစဉ် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်လာကာ သူမကို တကယ်ပင် သနားစရာကောင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပုံပေါက်သွားစေလေ၏။

ပုန်းအောင်းနေသော တိုက်ခိုက်သူသည် ဆက်ပြီးသည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလာခဲ့သော်လည်း သူ၏အသံတွင် မုန်းတီးမှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေခဲ့လေသည်။

"မင်းလို အဆိပ်ပြင်းတဲ့ စုန်းမက ဟန်ဆောင်မနေနဲ့။ ဒီနေရာမှာ မင်းနဲ့ လာဆုံရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံနိုင်ဘူး။ ဒါ ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီနေ့ မင်းကို ငါ သတ်ပြီး ငါ့အစ်ကိုကြီးနဲ့ ကျောက် မိသားစုတစ်ခုလုံးအတွက် ကလဲ့စားချေရမယ်"

အသံအဆုံးတွင်တော့ တောအုပ်ထဲမှ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"နင်ပဲလား"

ထိုလူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်ထိတ်လန့်သွားသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီတုန်းက ငါကိုယ်တိုင် နင့်ကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ခဲ့တာလေ"

"ကောင်းကင်ဘုံက သနားလို့ပေါ့။ ငါ သေမသွားခဲ့ဘူးလေ။ ခေါင်းတလားထဲကနေ ငါ တွားသွားပြီး ထွက်လာနိုင်ခဲ့တယ်။ မင်းလို အဆိပ်ပြင်းတဲ့ မိန်းမကို ငါ နှစ်တွေအကြာကြီး ရှာနေခဲ့တာ။ အခုတော့ မင်းက ဒီခေါင်ဖျားတဲ့ ချန်ကျိုးမှာ လာပုန်းနေတာကိုး။ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုသာ မရှိခဲ့ရင် မင်း ငါ့လက်ကနေ ထာဝရ လွတ်မြောက်သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကံတရားပဲ။ ကျောက် မိသားစုအတွက် တရားမျှတမှု ရဖို့ မင်းကို ငါ့လက်နဲ့ သတ်ပစ်မယ်"

ထိုသူမှာ သူမကို တစ်စစီ ဆွဲဖြဲပစ်ချင်နေသည့်အလား မုန်းတီးမှုများ တောက်လောင်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည့် လူတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

အမျိုးသမီးက သူ့ကို သေချာစွာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အတည်ပြုလိုက်ပြီးနောက်၌ သူမ၏ ကနဦး အံ့အားသင့်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။

"တကယ်ပဲ နင် ဖြစ်နေတာကိုး။ ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ငါ့ကို အမှောင်ထဲကနေ တစ်ယောက်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေသလိုမျိုး ခံစားရပြီး စိတ်မအေးဖြစ်နေရတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ငါက ဒီခေါင်ဖျားတဲ့ ချန်ကျိုးရဲ့ ထောင့်စွန်းလေးအထိတောင် လာပုန်းနေခဲ့ရသေးတယ်လေ။ ကျောက် မိသားစုက နင့်လို အကောင်ပလောင်လေး တစ်ကောင်ကို ငါ ချန်ထားခဲ့မိတာကိုး။ ကောင်းပြီလေ... ဒီနေ့ အကုန်လုံး ရှင်းလိုက်ကြတာပေါ့။ နင့်ရဲ့ ကျောက် မိသားစုကို မျိုးဆက်ပြတ်သွားအောင် ငါ သေချာလုပ်ပေးမယ်"

ထို့နောက်၌ သူမ၏ တစ်ချိန်က ဆွဲဆောင်မှုရှိခဲ့သော မျက်နှာမှာ ရန်လိုမုန်းတီးမှုများကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့တော့၏။

သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဓားတိုတစ်လက် ပေါ်လာပြီး ထိုလူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် တောအုပ်ထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်သွားခဲ့တော့လေ၏။

...

တောင်တန်းတစ်သိန်းရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပေါ်ပေါက်လာမှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြည်နယ်များစွာမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

အချို့က ရန်ငြိုးရန်စများကို ဖြေရှင်းရန် လာကြပြီး အချို့ကတော့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ရယူရန် လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ပထမရက်အနည်းငယ်အတွင်း မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများအကြား တိုက်ပွဲများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သေဆုံးမှုနှင့် ဒဏ်ရာရမှုများ အများအပြား ရှိခဲ့လေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အစမျှသာ ရှိသေး၏။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ချန်ကျိုးရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအကြောင်း သတင်းများက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကျုံးကျိုးသို့တိုင်အောင် ရောက်ရှိသွားခဲ့လေတော့၏။

....

အခန်း ၄၀၂ - ရွှေအမြုတေ၏ ခရီးစဉ်

ကျုံးကျိုးရှိ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်တွင် လူရိပ်နှစ်ခု တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း၌ နစ်မွန်းနေကြလေသည်။

သူတို့ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအထိ လေထုထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်စေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေခဲ့၏။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ထိုလူရိပ်နှစ်ခုသည် သူတို့၏ အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်းများကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်လိုက်ကြတော့၏။

"ညီလေး... ဘယ်လိုနေလဲ" မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသူက မေးလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီး... ရေဓာတ်စွမ်းအားကို ဗဟိုပြုထားတဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ထူးခြားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိတော့ရှိပါတယ်ဗျာ။ ကံဆိုးတာက ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက အရမ်းကိုသေးငယ်လွန်းနေတော့ သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရ အတော်များများကို ဟိုလူမိုက်တွေက ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့ကြတယ်လေ။ အဲ့လိုသာမဟုတ်ရင် ကျွန်တော် ဒုတိယ အဆင့်ပြောင်းလဲခြင်းမှာ အပြည့်အဝကို ပြီးပြည့်စုံအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့မှာပဲ"

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရန်လိုမှု အရိပ်အယောင်များ လင်းလက်သွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်နှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါး အနှစ်သာရကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို ရှာတွေ့ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ သို့သော် ၎င်း၏ အနှစ်သာရ အတော်များများကို ပိုးကောင်လေးများက ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့ကြလေ၏။

ယခုအချိန်အထိ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရုံဖြင့်ပင် သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများက သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းထန်လာခဲ့၏။ သို့သော် ထိုပိုးကောင်လေးများမှာ သူ့လက်ချက်ဖြင့် ပြာကျသွားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ ဒေါသကို ပုံချစရာ မည်သူမျှ မကျန်တော့ချေ။

"အစ်ကိုကြီးကရော ဘယ်လိုလဲဗျ။ ရွှေအမြုတေရဲ့ စတုတ္ထအဆင့် ပြောင်းလဲခြင်းဆီကို တိုးတက်မှု ရှိလာပြီလားဗျ"

"သိပ်တော့ မလွယ်ပါဘူးကွာ" မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ရွှေအမြုတေရဲ့ အဆင့်ကိုးဆင့် ပြောင်းလဲခြင်းက ကောင်းကင်လှေကားထစ်ကို တက်ရသလိုပဲ... အဆင့်တစ်ဆင့်ချင်းစီက တော်တော်လေးကို ခက်တယ်လေ။ တတိယအဆင့်ကနေ စတုတ္ထအဆင့်ကို ကူးပြောင်းဖို့ဆိုတာက တော်တော့်ကိုမှ ခက်ခဲတဲ့ အဓိက အတားအဆီးကြီးတစ်ခုပဲ။ ငါတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေက အရမ်းကို တိမ်ပါးနေသေးတယ်။ အဆင့်နိမ့် ရွှေအမြုတေတစ်ခုကနေ စတုတ္ထအဆင့် ပြောင်းလဲခြင်းကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်လွန်းတယ်"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ရွှေအမြုတေ၏ အဆင့်ကိုးဆင့် ပြောင်းလဲခြင်း တစ်ခုချင်းစီတိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေ၏။ အဆင့်သုံးဆင့်တိုင်းသည် ကြီးမားသော အတားအဆီးတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။ အဆင့်နိမ့် ရွှေအမြုတေတစ်ခုကို စတုတ္ထအဆင့် ပြောင်းလဲခြင်းသို့ ရောက်ရှိစေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သူ့အစ်ကိုကြီး၏ နက်ရှိုင်းလှသော စုဆောင်းမှုများနှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများစွာမှ ရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိနေသည့်တိုင် တတိယအဆင့် ပြောင်းလဲခြင်း၏ အတားအဆီးကို မချိုးဖျက်နိုင်သေးချေ။

"ဒါပေမဲ့ ဟိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးကနေ ငါ ရခဲ့တဲ့ မြေဓာတ်အနှစ်သာရက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အများကြီး တိုးတက်စေခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ ရွှေအမြုတေက သန့်စင်သွားပြီး တတိယအဆင့် ပြောင်းလဲခြင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားတယ်လေ။ အဆင့်တက်နိုင်မယ့် အခွင့်အလမ်းကိုတောင် နည်းနည်း မြင်လာရပြီ။ နောက်ထပ် ရက်နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး သန့်စင်လိုက်မယ်ဆိုရင် အဆင့်တက်နိုင်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က ရုတ်တရက် သူ၏ လေသံကို ပြောင်းလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီး... နောက်ထပ် ရက်နည်းနည်းလောက်ဆိုရင် အဆင့်တက်နိုင်တော့မယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား" အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာပီတိများ လင်းလက်သွားခဲ့၏။ "အစ်ကိုကြီး... တကယ် ပြောနေတာလား"

"တကယ်ပြောတာပေါ့ကွာ" မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က ပြုံးလိုက်လေသည်။ "ဒီကမ္ဘာငယ်လေးက ဒီလောက်တောင် အံ့သြစရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။ သူ့ဆီကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေတောင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး အနှစ်သာရကို ပျိုးထောင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ဒီလိုအရာမျိုးတွေက ကမ္ဘာကြီးမှာတောင် ရှားတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်တုန်းက ဒီနေရာကနေ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တချို့ ထွက်ပေါ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဒါက အရင်းအမြစ် အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုပဲလေ။ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ထွက်ပေါ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့က ပထမ ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယ အတိဒုက္ခအဆင့်လောက်ပဲ ရှိဦးမှာပဲ။ အဲ့လိုမှမဟုတ်ရင် သူတို့က ကောင်းကင်နဲ့လူသား ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းငါးပါးကို ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူတို့သည် ဤကမ္ဘာငယ်လေးနှင့် ပတ်သက်သော ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို စုံစမ်းသိရှိခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုကနေ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ဒီလောက် အများကြီး ထွက်ပေါ်လာတာက သူ့ရဲ့ ထူးကဲတဲ့ သဘာဝကို ပြသနေတာပဲ။ ညီလေး... ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက်တော့ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခုနဲ့ ဆုံတွေ့လိုက်ရတာပဲကွာ"

"ဒီကမ္ဘာငယ်လေးက အပြည့်အဝ နိုးထမလာသေးတာကတော့ နှမြောစရာပဲ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေး တချို့ပဲ ပေါ်လာသေးပြီး အဲဒီအထဲက အခွင့်အရေး အတော်များများကလည်း ဟိုပိုးကောင်လေးတွေကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်လေ။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် အစ်ကိုကြီးလည်း စတုတ္ထအဆင့် ပြောင်းလဲခြင်းကိုတောင် ရောက်နေလောက်ပြီ"

"ဒါက အရမ်းကြီးတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတော့ မဟုတ်ပါဘူးကွာ။ နည်းနည်း နောက်ကျသွားတာလောက်ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ငါ ထပ်ပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံလိုက်ရင် အဆင့်တက်နိုင်လောက်မှာပါ"

ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး စကားပြောဆိုနေကြစဉ် လူရိပ်တစ်ခုက တောင်ထွတ်ပေါ်သို့ သတိကြီးစွာဖြင့် တက်လာပြီး သူတို့၏ ရှေ့တွင် မှောက်ရက်လဲကာ အလွန်တရာ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"အရှင်သခင်တို့... ကျွန်တော် သတင်းပို့စရာ ရှိပါတယ်"

"ဘာကိစ္စလဲ... ပြောလေ"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က ထိုလူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြသည့် သူတို့နှစ်ဦးအနေဖြင့် သာမန် ကိစ္စရပ်များအတွက် အချိန်ဖြုန်းနေမည် မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပဲပင်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူတို့၏ နေရေးထိုင်ရေးအဆင်ပြေစေရန်အတွက် ဒေသတွင်း အင်အားစုအချို့ကို ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းများဖြင့် လက်အောက်ခံဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြလေ၏။

ဤလူများ တကယ် သစ္စာရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ သူတို့ ဂရုမစိုက်ချေ။ သူတို့အတွက် ထိုလူများသည် အချိန်မရွေး စွန့်ပစ်နိုင်သော ပိုးကောင်လေးများမျှသာ ဖြစ်သည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ အကြည့်အောက်တွင် အသစ်ရောက်လာသူမှာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာလည်း ထိတ်လန့်မှုကြောင့် အလွန်အမင်း ခုန်ပေါက်နေခဲ့လေ၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သာမန်ကမ္ဘာတွင်တော့ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဤသူနှစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်၌တော့ လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းလှသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရဆဲပင်။

အကြောင်းမူကား မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံမျှဖြင့် သူတို့ အမှုန့်ကြိတ် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။ သူတို့၏ နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော စွမ်းရည်များမှာ ယခုအချိန်အထိပင် နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေဆဲသာ။

ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း ဤသူနှစ်ဦးသည် သူ့အတွက် မသေမျိုးလမ်းစဉ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သူ သိထားလေသည်။ အကယ်၍ သူသာ သူတို့ကို ကျေနပ်အောင် လုပ်နိုင်ပါက ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးက သူ၏ မျက်မှောက်တွင် ရှိနေနိုင်ပေ၏။

သတ္တိများကို စုစည်းလိုက်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် သူက ပြောလိုက်၏။

"အရှင်သခင်တို့... ကျွန်တော် အောက်ဘက်ဒေသတွေဆီကနေ သတင်းရထားပါတယ်ဗျ။ နယ်စပ်ပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ချန်ကျိုးလို့ခေါ်တဲ့ ဒေသငယ်လေးတစ်ခုမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ပွားနေတယ်လို့ သိရပါတယ်။ အရှင်သခင်တို့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေကို စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတာ သိထားလို့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း လာရောက် သတင်းပို့တာပါဗျ"

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေသစ်တစ်ခု ပေါ်လာတယ် ဟုတ်လား"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ ပုံရိပ်က ဝါးကနဲ ဖြစ်သွားပြီး ထိုလူ၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကာ စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်ဗျ။ ကျွန်တော် သတင်းအချက်အလက်တွေကို သေချာစစ်ဆေး အတည်ပြုပြီးမှ အရှင်သခင်တို့ကို သတင်းပို့ဖို့ ရဲတင်းခဲ့တာပါ" လူငယ်၏ စူးရှသော အကြည့်အောက်တွင် တုန်ယင်နေသော ထိုလူက အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး" အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ ကံတရားက တက်လာပြီ ထင်တယ်။ ငါတို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေအကြောင်း ပြောနေတုန်းပဲ ရှိသေးတယ်... နောက်တစ်ခု ထပ်ပေါ်လာပြီ"

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ဝမ်းသာပီတိများ ပေါ်လွင်နေခဲ့၏။

"အစ်ကိုကြီးက အဆင့်တက်ဖို့ နီးစပ်နေပြီဆိုတော့ ဒီမှာပဲ ဆက်နေတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေသစ်ကို ကျွန်တော် သွားပြီး စုံစမ်းကြည့်လိုက်ပါ့မယ်" အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က အကြံပြုလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ မင်း သတိထားရမယ်နော်" မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက်၌ အကြံပေးလိုက်သည်။

သူသည် ရွှေအမြုတေ၏ စတုတ္ထအဆင့် ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်အရေးကြီးသော နားလည်သဘောပေါက်မှု တစ်ခုကို ယခုလေးတင် ရရှိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော နားလည်သဘောပေါက်မှုများမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်ခွာသွားပါက သူ၏ အဆင့်တက်ရောက်မှုကို နှောင့်နှေးသွားစေနိုင်ကာ ၎င်းမှာ သူ မစွန့်စားဝံ့သော အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်ပါ၏။

"စိတ်ချပါ အစ်ကိုကြီး။ ကျွန်တော်တို့ ဒီကမ္ဘာငယ်လေးကို သေချာ စုံစမ်းပြီးသွားပြီပဲ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုဆိုတာတွေကလည်း နာမည်သာရှိပြီး အနှစ်သာရ မရှိတဲ့အရာတွေပါဗျာ။ သူတို့ဆီမှာ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်မှတောင် မရှိဘူး‌လေ။ သူတို့သာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေထဲမှာ ပုန်းမနေဘူးဆိုရင် ကျွန်တောိတို့တွေ သူတို့ကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်တာ ကြာပြီဟာကို"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံသတိပေးခြင်း မပြုတော့ပေ။

"သွားတော့။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထား... အများကြီး မသတ်ဖြတ်မိစေနဲ့။ မဟုတ်ရင် ဒီကမ္ဘာရဲ့ ကောင်းကင်တာအိုက လက်တုံ့ပြန်လာနိုင်တယ်"

"နားလည်ပါပြီ အစ်ကိုကြီး။ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေသစ်ကို ဟိုပိုးကောင်လေးတွေ ဖျက်ဆီးမပစ်ခင် ကျွန်တော် အခုပဲ ထွက်သွားလိုက်ပါ့မယ်။ အခြေအနေကို အကဲခတ်ပြီးတာနဲ့ အစ်ကိုကြီးဆီကို ဝိညာဉ်အသိနဲ့ သတင်းစကား ပို့လိုက်ပါ့မယ်ဗျ"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် လက်လှမ်းကာ မှောက်ရက်လဲနေသော ထိုလူကို ဖမ်းဆွဲပြီး လေထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မတင်လိုက်လေသည်။

"ပိုးကောင်... လမ်းပြစမ်း"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။