အခန်း (၄၀၃-၄၀၄)

အခန်း ၄၀၃ - ကျင့်ကြံမှု မြင့်တက်လာခြင်းနှင့် နတ်ဘုရား၏ အလင်းတန်း လက်နက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း

"ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုတွေ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ မြင့်တက်လာတဲ့ ခံစားချက်ကြီးက တကယ့်ကို မူးယစ်ချင်စရာကောင်းလိုက်တာ"

ကျိုးလီရွာ၊ လု မိသားစုအိမ်၌

လုချင်းသည် တရားထိုင်နေသော အခြေအနေမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရင်တွင်းဖြစ် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

"ကံဆိုးတာက အခုလောလောဆယ်တော့ အတားအဆီးတစ်ခုနဲ့ ကြုံနေရပြီ"

သူသည် သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို စတင်အကဲဖြတ်ကြည့်လိုက်၏။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ဒျန်ထျန်နှင့် ချီပင်လယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန်တရာ လှိုင်းထန်နေပြီး အစိုင်အခဲဖြစ်လုနီးပါးအထိပင် သန့်စင်နေရုံသာမက သိပ်သည်းနေခဲ့ပါ၏။

သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ လေဓာတ်အဆောင်မှာတော့ နွေးထွေးသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေပြီး အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အဆောင်လေးက တည်ငြိမ်ပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော သက်စောင့်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ထို့ပြင် သူ၏အသားစတစ်ခုချင်းစီတိုင်းကလည်း ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားများဖြင့် ပြည့်လျှံနေပုံရ၏။

ရိုးရှင်းသော လက်ဟန်အမူအရာတစ်ခုမျှဖြင့်ပင် နေရာလွတ်ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ခွဲဖြာပစ်နိုင်လောက်သည်ဟု သူ ခံစားနေရလေသည်။

သို့ပေသိ ဤသည်မှာ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်းကို လုချင်း သိထားပါ၏။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် နေရာလွတ်ကို ချိုးဖျက်ရန်ဆိုသည်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဤသို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို အနည်းဆုံး သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ခွန်အားဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေမည်။

စိတ်အာရုံဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်နှင့် လုချင်း၏ အရေပြားပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

သို့သော် ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ခန္ဓာကိုယ်အလင်းရောင်အခြေအနေသည် ယခင် အဖြူရောင်မှသည် မှေးမှိန်သော အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီပင်။

"အနီရောင် ခန္ဓာကိုယ်အလင်းရောင်"

ဤအချိန်တွင် ယန်သည် လူသားပုံစံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လုချင်းထံမှ ဖြာထွက်နေသော အလင်းရောင်ကို အလွန်ကိုမှ အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေ၏။

သာမန်အားဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် အနီရောင် ခန္ဓာကိုယ်အလင်းရောင် အခြေအနေကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် လုချင်းသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အတိဒုက္ခကို မကျော်ဖြတ်ရသေးချေ။

ဤသည်မှာ အချက်တစ်ချက်တည်းကိုသာ ဆိုလိုနိုင်ပါ၏။

"သခင်လေး... သခင်လေးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ရွှေအမြုတေအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်နေပြီပဲ"

"ဒီလိုပဲ ပြောရမှာပေါ့"

သိမ်မွေ့သော စိတ်အာရုံတစ်ခုဖြင့် လုချင်းက သူ့ကို ဝန်းရံနေသော အနီရောင်အလင်းတန်းကို စုစည်းကာ ပုံစံပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။ အလင်းတန်းမှာ လိမ်ကောက်သည့်ပုံကို ဖော်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင် ဓားတစ်လက်အဖြစ်သို့ ရုပ်လုံးပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"နတ်ဘုရားရဲ့ အလင်းတန်း လက်နက်ပဲ"

ယန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

လုချင်း ယခုလေးတင် ပြသလိုက်သည့် နည်းစနစ်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူများ၏ ထင်ရှားသော စွမ်းရည်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် နတ်ဘုရား၏ အလင်းတန်း လက်နက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက နတ်ဘုရားရဲ့ အလင်းတန်း လက်နက်ဆိုတာလား"

လုချင်းက သူ့လက်ထဲရှိ ဓား၏ စွမ်းအားကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အနှစ်သာရမှာ ဓားရှည်စွမ်းအင် သို့မဟုတ် ဓားစွမ်းအင်ကဲ့သို့သော နည်းစနစ်များနှင့် ဆင်တူသော်လည်း သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားချက်များ ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ များစွာ ပိုမိုကြီးမားပြီး ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်၏ သန့်စင်သော အနှစ်သာရမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ရာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ထိန်းချုပ်မှုနှင့် စွယ်စုံသုံးနိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါ၏။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ၎င်းသည် လိုအပ်သလို ပုံစံပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိရာ ရိုးရာလက်နက်များ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်လက်နက်များထက် များစွာ ပို၍ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ရှိလေသည်။

လုချင်း၏ လက်ထဲရှိ အနီရောင် ခန္ဓာကိုယ်အလင်းရောင်သည် ပုံစံများကို ဆက်လက်ပြောင်းလဲနေခဲ့၏။ တစ်ခဏတွင် တိုက်ပွဲဝင်ဓားတစ်လက် ဖြစ်နေပြီး နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ ဓားရှည်တစ်လက်၊ ထို့နောက်၌ လှံတစ်လက် ဖြစ်သွားလေ၏။ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူသည် စိတ်ကူးနိုင်သမျှ လက်နက်ပုံစံအားလုံးနီးပါးကို ပြောင်းလဲပြသခဲ့လေသည်။

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်၌ သူက အလင်းရောင်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ပြီးစုပ်ယူလိုက်တော့၏။

"ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတွေ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို စပြီးဖြည့်ဆည်းနိုင်ပြီလို့ ပြောကြတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဒီနတ်ဘုရားရဲ့ အလင်းတန်း လက်နက်က အခြေခံအားဖြင့်တော့ ချီကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဂါထာမန္တန်တွေ၊ နည်းစနစ်တွေနဲ့ ဘာမှမကွာခြားဘူး။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု နက်ရှိုင်းလာတာနဲ့အမျှ ဒီအလင်းတန်းရဲ့ စွမ်းအားကလည်း ဆက်ပြီး ကြီးထွားလာဦးမှာပဲ။ နောင်အနာဂတ်မှာ ဒါက အစွမ်းအထက်ဆုံး မှော်ရတနာတွေနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိလာလိမ့်မယ်"

ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်အပေါ် လုချင်း၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် အမြင့်အသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီပင်။

"သခင်လေး... သခင်လေးက ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး မဟုတ်လား"

လုချင်းတစ်ယောက် နတ်ဘုရား၏ အလင်းတန်း လက်နက်ကို အသုံးပြုနေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ယန်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်ဗျ။ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ အတိဒုက္ခတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ရမယ်လေ... ဒါက ပြောင်းလဲလို့မရတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စည်းမျဉ်းပဲ။ အဲဒါကို အကြီးအကဲလည်း သိပါတယ်"

"ဒါပေါ့... ကျုပ် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင်လေးက ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို မရောက်သေးဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ရွှေအမြုတေ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ နည်းစနစ်တွေကို သုံးနိုင်နေရတာလဲ"

ယန်၏ မေးခွန်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း သူကိုယ်တိုင်လည်း သိပါ၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် လုချင်း၏ ဘေးတွင် အချိန်ပြည့် ရှိနေခဲ့ပြီး လုချင်း အတိဒုက္ခမကြုံတွေ့ရသေးကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း လုချင်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန်တရာ ထူးကဲလွန်းလှပြီး ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုများကို ချိုးဖောက်နေသဖြင့် မေးမြန်းခြင်းမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

"ဒါက ရိုးရိုးလေးပါပဲ...ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က တော်တော်လေးကိုမှ ခိုင်မာတဲ့အပြင် ကျွန်တော့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သာမန်ထက် ပိုပြီးအားကောင်းသလို၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကလည်း သာမန်ထက် နည်းနည်း ပိုမြင့်နေလို့ပါဗျ" လုချင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အနီရောင် ခန္ဓာကိုယ်အလင်းရောင်အခြေအနေသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းလှသော သက်စောင့်စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်တို့မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် သီးသန့်သက်ဆိုင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုနှစ်ခုကြားတွင် အကြွင်းမဲ့ ဆက်စပ်မှု မရှိချေ။

"ပိုအားကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်... ပြီးတော့ ပိုမြင့်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဟုတ်လား"

လုချင်း၏ အဖြေကြောင့် ယန်မှာ စကားစပ်ရခက်သွားခဲ့ပါ၏။

ရှင်းပြချက်မှာ ရိုးရှင်းလှသော်လည်း ယန်၏ အံ့အားသင့်မှုကိုသာ ပို၍နက်ရှိုင်းသွားစေခဲ့လေသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးဘဲ ရွှေအမြုတေ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက နတ်ဘုရား၏ အလင်းတန်း လက်နက်ကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်းထက် များစွာ ပို၍အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

လုချင်း အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားချိန်တွင် မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း။ ထိုအကြောင်းကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ယန်မှာ အလွန်ပင်ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရတော့၏။

"ဒါဆိုရင် သခင်လေးရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က..."

"အခြေတည်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်လုနီးပါးပါပဲ။ နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး သန့်စင်လိုက်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အတိဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပါပြီဗျ" လုချင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ဒျန်ထျန်အတွင်းရှိ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဘူးသီးခြောက်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

အတွင်းတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်အရည်များ အများအပြား ကျန်ရှိနေသေးသည်ပင်။ အခြေတည်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် အတိဒုက္ခတစ်ခုဖြင့် သန့်စင်ခံရရန် လိုအပ်လေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက လုချင်းအနေဖြင့် သူ၏ ကြီးထွားမှုကို အရှိန်မြှင့်ရန်အတွက် ဘူးသီးခြောက်လေးအတွင်းရှိ အရည်အားလုံးကို သန့်စင်ပြီးသည်အထိ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေရန် ရွေးချယ်ခဲ့မည်ပင်။

ကျင့်ကြံမှုကို အလျင်အမြန် မြှင့်တင်ရခြင်း၏ ခံစားချက်မှာ အလွန်ကိုမှ ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။

သို့သော် လောလောဆယ်တွင်တော့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် သန့်စင်ပြီး အတိဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ရမည်သာ ဖြစ်၏။ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးမှသာလျှင် ဝိညာဉ်အရည်များကို ဆက်လက်စုပ်ယူနိုင်မည်ပင်။

အတွေးများကို ငြိမ်သက်စေလိုက်ပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် တရားထိုင်ခြင်း အခြေအနေသို့ တစ်ဖန် ပြန်ပြီးဝင်ရောက်သွားတော့၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဝိညာဉ်အရည်များကို သန့်စင်ခြင်းအစား သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အချောသတ်ရန်အတွက်သာ လုံးလုံးလျားလျား အာရုံစိုက်ထားခဲ့လေသည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် သက်စောင့်စွမ်းအင်တို့၏ ပြီးပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုကို ရရှိရန် တစ်နည်းအားဖြင့် စစ်မှန်သော ပြီးပြည့်စုံမှု အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၌ သူ၏ အတိဒုက္ခသည်လည်း ရောက်ရှိလာမည်ပင်။

...

လုချင်းတစ်ယောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ခြင်း၌ နစ်မွန်းနေစဉ် တောင်တန်းတစ်သိန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းပြေးလွှားသွားခဲ့လေသည်။

ထိုအလင်းတန်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေဝင်ပေါက် တည်ရှိရာ တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆင်းသက်သွားခဲ့၏။

အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် လူရိပ်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်နှင့်တကွ သူ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတို့ပင် ဖြစ်၏။

"ဒီဝင်ပေါက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ နေရာလွတ်လှိုင်းဂယက်တွေက... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက အရင်ဟာတွေထက်တောင် အများကြီး ပိုကြီးတာပဲ"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က သူ ဖမ်းဆီးလာသူကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး အနက်ရောင် ဝဲကတော့ကြီးကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော ဝမ်းသာပီတိများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် သူနှင့် သူ၏ ဆရာတူအစ်ကိုတို့ ယခင်က သိမ်းပိုက်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်လေ၏။

ဤသည်မှာ အတွင်းရှိ ရတနာများကလည်း များစွာ ပိုမိုကြီးကျယ်ခမ်းနားလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

"ဒီခရီးစဉ်က အလကားမဖြစ်ဘူးပဲ"

လူငယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့၏။

ရုတ်တရက် သူက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလင်းတန်းများစွာ ပစ်ထွက်သွားပြီး ရိုက်ခတ်သံအချို့ကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် တောင်ကြားအတွင်းရှိ သက်စောင့်စွမ်းအင် အငွေ့အသက်များစွာမှာ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့၏။

"ပိုးကောင်လေးတွေကများ ဒီအရှင်သခင်ကို ချောင်းကြည့်ရဲတယ်ပေါ့"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က အထင်အမြင်သေးစွာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ့ခြေရင်းတွင် တုန်ယင်နေသော အကျဉ်းသားကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အနက်ရောင် ဝဲကတော့ကြီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

အချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင်တော့ သူ၏ ပုံရိပ်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော ဝမ်းသာပီတိများဖြင့် လင်းလက်သွားခဲ့၏။

"ဓာတ်ကြီးငါးပါး အပြည့်အစုံပါလား... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေပဲ"

...

အခန်း ၄၀၄ - ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု

"ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါးစလုံး ပါဝင်နေပြီး နေရာလွတ်ကလည်း အရမ်းကို ကျယ်လှချည်းလား။ အတွင်းမှာ ဝိညာဉ်ရတနာတွေ ပေါများနေမှာ သေချာပေါက်ပဲ။ အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေတောင် ရှိနေနိုင်တယ်"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အခြေအနေကို အာရုံခံမိပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားခဲ့လေသည်။

တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းအလျဉ်းမရှိဘဲ သူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ စတင်ရှာဖွေတော့၏။

မကြာမီမှာပင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုများအပေါ် အခြေခံ၍ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အစုစည်းဆုံးနေရာကို သူ ခန့်မှန်းသိရှိသွားခဲ့လေသည်။

သူသည် သူ၏ 'တစ္ဆေကိုယ်ဖော့ပညာ' ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ထိုအရပ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားလိုက်လေ၏။ အလျင်လိုနေသဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း စူးစမ်းလေ့လာနေကြသော "ပိုးကောင်" လေးများကိုပင် သူ ဂရုမစိုက်အားခဲ့ချေ။

ကောင်းကင်ယံတွင် ထိုမျှလောက် ထင်ရှားသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းသွားမှုသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ အစွမ်းထက်သူများ၏ သတိထားမိခြင်းမှ လွတ်ကင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အလင်းတန်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားကို ခံစားမိလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။

"အဲဒါ ဘာကြီးလဲ"

"ပျံသန်းနိုင်စွမ်းရှိတဲ့သူဆိုတော့ အနည်းဆုံး အခြေတည်အဆင့်မှာ ရှိရမယ်"

"ဒီအလင်းတန်းက... ကျုံးကျိုးက ဟိုမိစ္ဆာကောင်တွေထဲက တစ်ယောက်များလား"

"မြန်မြန် ပုန်းကြ"

"ပြေးကြ"

...

လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မတူညီသော တုံ့ပြန်မှုများ ရှိခဲ့ကြလေသည်။

သတင်းအချက်အလက်များကို သိရှိထားပြီး အတွေ့အကြုံရှိသူများသည် ထိုအလင်းတန်းကို မကြာသေးမီက သူတို့ ကြားသိခဲ့ရသော ကောလာဟလအချို့နှင့် ချက်ချင်း ဆက်စပ်တွေးတောမိသွားကြ၏။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး စူးစမ်းရှာဖွေမှုများကို စွန့်လွှတ်ကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ အသက်လု၍ ထွက်ပြေးကြလေတော့သည်။

အလင်းတန်း၏ ဇာစ်မြစ်ကို မသိရှိသူများကတော့ မျှော်လင့်ချက် တစ်စွန်းတစ်စကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေခဲ့ကြသည်။ အချို့ကတော့ ၎င်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ကာ စွမ်းအားကြီးမားသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်နေကြပါ၏။ ထိုသူများသည် အလင်းတန်းကို နောက်ယောင်ခံလိုက်ကာ ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ဖန်တီးရန် သို့မဟုတ် ကံကောင်းမှုတစ်ခုခု ရရှိရန် မျှော်လင့်နေကြလေသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး စောစောပိုင်းက ခန့်မှန်းထားခဲ့သည့်အတိုင်း ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အစုစည်းဆုံးနေရာသို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ သို့သော် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ချိန်တွင်တော့ လုံးဝကို ပျက်စီးဆိတ်သုဉ်းနေသော မြင်ကွင်းက သူ့ကို ဆီးကြိုနေခဲ့၏။ ထိုအခါ၌ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ဘယ်ပိုးကောင်ကများ ငါ့ပစ္စည်းတွေကို လာထိရဲတာလဲ"

ကျောက်တုံးများနှင့် မြေဆီလွှာများပါမကျန် လုံးလုံးလျားလျား တူးဖော်ခံထားရသော ပျက်စီးနေသည့် ရတနာမြေကို ကြည့်ရင်း လူငယ်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဒေါသမီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာခဲ့လေသည်။

ကျန်ရစ်နေခဲ့သော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အငွေ့အသက်များအရ ဤနေရာတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ အမြောက်အမြား ရှိနေခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တစ်ခုပင် ရှိနေနိုင်ကြောင်း သူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့၏။

"ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ"

ဒေါသထွက်နေသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေသည်။ သူ၏ နဖူးဗဟိုရှိ လေဓာတ်အဆောင်မှ အားကောင်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်ဖိအားသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်အတွင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး ထိုနယ်မြေအတွင်းရှိ မည်သည့်အရာကမျှ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

မကြာမီမှာပင် အနီးအနားရှိ ထူထပ်သော တောအုပ်တစ်ခုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော လူရိပ်အချို့ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားလေသည်။

အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် လျှပ်တစ်ပြက် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုနေရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့၏။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူသည် ထိုလူများ ပုန်းအောင်းနေသည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူတို့၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဧရာမ လက်ဖဝါးကြီးတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် တစ်ချက်တည်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်များအပါအဝင် သူတို့ကိုပါ လေထဲသို့ မတင်လိုက်လေတော့၏။

"အား..."

"အရှင်သခင်... ချမ်းသာပေးပါ"

"ကျွန်တော်တို့မှာ ရန်လိုတဲ့ သဘော မရှိပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပေးပါဗျာ"

ဝိညာဉ်လက်ဖဝါးကြီးထဲတွင် ဖမ်းဆီးခံထားရသူများသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ဆိုးရွားစွာ ဒဏ်ရာရသွားသဖြင့် သွေးများ အန်လာကြလေသည်။ သူတို့ သေချာစွာ ကျင့်ကြံထားခဲ့သော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ဤဖိအားအောက်တွင် ကြက်ဥခွံများအလား ကြွေလွယ်ကွဲလွယ် ဖြစ်နေခဲ့၏။

ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သူတို့သည် အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ကြလေတော့သည်။

"တိတ်စမ်း... ပိုးကောင်တွေ"

ဝိညာဉ်လက်ဖဝါးကြီးက အနည်းငယ် ပိုမိုတင်းကျပ်သွားရာ ထိုအဖွဲ့မှာ အသက်ရှူရခက်ခဲသွားပြီး စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ချေ။

လူငယ်၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေခဲ့၏။ ဤပိုးကောင်လေးများမှာ သိပ်ကို ဆူညံလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ သူတို့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် မလိုအပ်ပါက သူတို့ကို အမှုန့်ကြိတ် သတ်ပစ်ပြီးလောက်ချေပြီ။

"ပိုးကောင်တွေ ပြောစမ်း... ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ နေရာက ရတနာတွေကို ဘယ်သူယူသွားတာလဲ"

"ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ နေရာ ဟုတ်လား"

ထိုအဖွဲ့မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြပြီး သူ၏ မေးခွန်းကို သေချာ နားမလည်ကြချေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသူများအပေါ်သို့ သွေးများ ပက်ဖြန်းသွားလေတော့၏။

"ဖြေစမ်း... ပိုးကောင်တွေ"

သူတို့၏ အဖော်ဖြစ်သူ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားမှုကြောင့် ကျန်သူများမှာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုဖြင့် တွေဝေသွားကြလေသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ ဤမျှလောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။ တုံ့ဆိုင်းနေရုံမျှဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းပင်။

သူတို့၏ မှင်သက်နေသော မျက်နှာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူငယ်၏ ရွံရှာမှုမှာ ပို၍ပင်နက်ရှိုင်းသွားခဲ့လေသည်။ သူတို့ကို အားလုံး အမှုန့်ကြိတ် သတ်ပစ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ပြင်းထန်လှသော ရှင်သန်လိုစိတ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"အရှင်သခင်... ချမ်းသာပေးပါ။ အရှင်သခင်ပြောတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်သူယူသွားလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်"

လူငယ်မှာ ရပ်တန့်သွားပြီး စကားပြောသူကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း လိမ်မနေတာ ပိုကောင်းမယ်နော်"

"တကယ်ပါ... အဲဒီရတနာတွေကို တစ္ဆေမျက်နှာဖုံး တပ်ထားပြီးတော့ ရွှေရောင်လှေပျံကို စီးလာတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ တစ်ယောက်က ယူသွားတာ ဖြစ်ရမယ်ဗျ"

လူငယ်မှာ ဘာအမူအရာမှ မပြဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။ "ဆက်ပြော"

ထိုသူသည် သူ မှန်းဆချက် မှန်ကန်သွားကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး အလျင်စလို ဆက်လက်ရှင်းပြလေသည်။

"အရှင်သခင်... ကျွန်တော်တို့က ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို အစောဆုံး ဝင်လာခဲ့သူတွေထဲမှာ ပါပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အဲဒီတောင်ပေါ်ကို ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ရတနာတွေက မရှိတော့ပါဘူး။ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ယူသွားနိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူက ကျွန်တော်တို့ စောစောက မြင်ခဲ့ရတဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာဖုံး တပ်ထားပြီး ရွှေရောင် လှေပျံကို မောင်းနှင်လာတဲ့သူပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဝင်ပေါက်ဆီကို ပျံသန်းသွားတာကို ကျွန်တော်တို့ မြင်လိုက်ရတယ်ဗျ။ ပြီးတော့ သူက အဲဒီတောင်ဘက်ကနေ လာတာပါ"

"ဒါဆို မင်းက အဲ့ဒီလူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိဘူးပေါ့"

"ကျွန်တော်တို့ အရှင်သခင်ကို မလိမ်ဝံ့ပါဘူး။ အဲ့ဒီလူက အနောက်ဘက်ပြည်နယ်မှာ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းနဲ့ ရန်ငြိုးရှိပြီး မကြာသေးခင်က သူတို့ရဲ့ တပည့် အများကြီးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာလောက်ပဲ ကျွန်တော်တို့ သိပါတယ်။ သူက ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးကိုတောင် ဖိနှိပ်ခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ပြန်ဆုတ်ခွာသွားအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့သေးတယ်လို့လည်း ကြားရပါတယ်ဗျ"

"ဒါဆို မင်းတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိသေးလို့လဲ" အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က အေးစက်စက် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ထိုအဖွဲ့ ပြန်ပြီးမတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ဝိညာဉ်လက်ဖဝါးကြီးသည် ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားပြီး သူတို့ကို အသက်မဲ့နေသော အသားတုံးများအဖြစ်သို့ ကြိတ်ချေပစ်လိုက်လေတော့၏။

သူတို့ကို သတ်ပစ်ပြီးနောက်တွင်ပင် လူငယ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုပြီးတော့တောင်မည်းမှောင်သွားခဲ့၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် ထိုလူများအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်ထားခဲ့ရာ သူတို့ လိမ်လည်ခြင်း မရှိကြောင်းကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့လေသည်။ သို့သော် ဤအမှန်တရားကပင် သူ၏ ဒေါသကို ပို၍လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပါ၏။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သူခိုးသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော ပြင်ပကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူ့ကို မည်သည့်နေရာမှ စတင်ရှာဖွေရမည်နည်း။ ထိုအတွေးကပင် သူ၏ ဒေါသမီးတောက်များကို ပို၍တောက်လောင်စေခဲ့လေ၏။

ထိုရတနာမြေတွင် ကျန်ရှိနေခဲ့သော ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများမှာ အလွန်တရာပင် ကြွယ်ဝလှပေသည်။ ၎င်းတို့အား ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော ပစ္စည်းများမှာလည်း အလွန်ထူးကဲလှမည်မှာ ကျိန်းသေပေါက်ပဲပင်။ ယခုတွင်တော့ အရေးမပါသော "ပိုးကောင်" လေးတစ်ကောင်က သူ့မျက်စိအောက်တွင်ပဲ ထိုအရာများကို ခိုးယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထိုပိုးကောင်လေးများကို သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းက သူ၏ ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ကို မပြေပျောက်စေခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများကသာ ပိုပြီးအားကောင်းလာခဲ့လေသည်။

"မဟုတ်သေးဘူး... တစ်ခုခုတော့ မှားနေတယ်"

လူအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေစဉ် လူငယ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထက်မြက်သော အရောင်အဝါတစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့လေသည်။

"ဟိုပိုးကောင်တွေ ပြောတဲ့စကားအရ သူတို့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို အစောဆုံး ဝင်လာသူတွေထဲမှာ ပါတယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီသူခိုးကတော့ သူတို့ထက်တောင် စောနေသေးတယ်။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတော့ သူခိုးက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပေါ်လာတာကို တခြားလူတွေထက် အရင်ဆုံး အာရုံခံနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ သူက ဒီအနီးအနားမှာ နေထိုင်နေလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ တွေးမိလေလေ၊ ပို၍ သေချာလာလေလေ ဖြစ်နေတော့၏။