အခန်း (၄၁၅-၄၁၆)

အခန်း ၄၁၅ - တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်ခြင်း၊ အရောင်ငါးသွယ် တောင်ပံပါမြွေဆိုး။

"ယန်ချန်ပေ့ အစောပိုင်းက စိုးရိမ်ခဲ့တာလည်း မဆန်းပါဘူးလေ။ အခြေတည်အဆင့်နဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကြားက ကွာဟချက်က တကယ့်ကို ကြီးမားကျယ်ပြန့်တဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုလိုပဲကိုး"

ကောင်းကင်ယံတွင် လုချင်းသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရွာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားလေ၏။ ပျံသန်းနေစဉ် သူ၏ အဆင့်တက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုများကို သူ ဂရုတစိုက် အာရုံခံကြည့်နေခဲ့သည်။

ယင်းတို့အနက် အထင်ရှားဆုံးမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၌ သဘာဝအတိုင်း ရရှိလာသော ပျံသန်းနိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်၏။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ရွှေအမြုတေကို ဖွဲ့စည်းပြီးသည်နှင့် ပျံသန်းရေး ဝိညာဉ်လက်နက်များအပေါ် မှီခိုရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တုန်ခါမှုများ ဖန်တီးလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်နိုင်ပြီး အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ပျံသန်းနိုင်လေသည်။

ဤသည်မှာ အခြေခံအကျဆုံးသော ပျံသန်းနိုင်စွမ်းသာ။

အကယ်၍ သူသာ ပျံသန်းခြင်းအတွက် အထူးရည်ရွယ်ထားသော နည်းစနစ်များကို လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ပို၍ပင် တိုးတက်လာဦးမည်ပင်။ ဥပမာအားဖြင့် လုချင်းသည် ယခုအခါ ပျံသန်းရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုနေသော်လည်း သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာတော့ ရွှေရောင်လှေပျံကို အသုံးပြုစဉ်ကနှင့် တူညီနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ နည်းစနစ်အမျိုးမျိုးကို အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့် ပျံသန်းရေးသိုင်းပညာများကို သူ ကျွမ်းကျင်သွားသည်နှင့် သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ မကြုံစဖူး မြင့်မားသောအဆင့်အထိ တစ်ဟုန်ထိုး တက်သွားမည်ပင်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုင်တစ်ရာခန့် အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းမှာ အသက်ရှူသကဲ့သို့ လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်၏။

ပျံသန်းနိုင်ခြင်းအပြင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းအင်တို့မှာလည်း အလွန်ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများကို ရရှိခဲ့လေ၏။ ကဏ္ဍတိုင်းတွင် လုချင်းသည် သူ အဆင့်မတက်မီက အခြေအနေထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး သက်ရှိတစ်ခု၏ စစ်မှန်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုပင် ဖြစ်လေသည်။ အခြေတည်အဆင့်နှင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်တို့ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေ၏။ လုချင်းကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေကို ဖွဲ့စည်းထားသူတစ်ဦးအတွက်တော့ ထိုကွာဟချက်မှာ ပို၍ပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်နေသေးသည်။

နယ်ပယ်နှစ်ခုမှာ လုံးဝ မတူညီသော အဆင့်များတွင် ရှိနေပြီး မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။

သူ အခြေတည်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေစဉ်က သူသတ်ဖြတ်ခဲ့သော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ထိုလူငယ်၏ အားနည်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုလူငယ်၏ အမြုတေမှာ အကောင်းဆုံးအနေအထားတွင်ပင် အငယ်တန်းအဆင့်သာ ရှိမည်ဟု လုချင်း ခန့်မှန်းမိ၏။ သို့မဟုတ်ပါက သူ ထိုမျှလွယ်ကူစွာ သေဆုံးသွားမည် မဟုတ်ချေ။

ရွှေရောင်လှေပျံကို အသုံးမပြုဘဲပင် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လုချင်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ လျင်မြန်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူသည် ကျိုးလီရွာသို့ ပြန်၍ရောက်ရှိလာပြီး တောင်စောင်းပေါ်ရှိ ခြံဝင်းရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။

"အားချင်း"

လုချင်း အတိဒုက္ခရင်ဆိုင်မည့်အကြောင်း ပြောပြကတည်းက သမားတော်ကြီးချန်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ လုချင်း အတိဒုက္ခကို စတင်ရင်ဆိုင်ချိန်တွင် မိုးကြိုးအတိဒုက္ခ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ကျိုးလီရွာထဲမှပင် သဲ့သဲ့လေး ခံစားနေရသဖြင့် သမားတော်ကြီးချန်မှာ ပို၍ စိတ်မအေးဖြစ်ရပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် လေ့ကျင့်ခြင်းကို လုံးဝ ရပ်နားလိုက်ပြီး လုချင်းထံမှ သတင်းကိုသာ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေ၏။ ယခု လုချင်း ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ သူ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့လေတော့သည်။

"ဆရာ... တပည့် ပြန်ရောက်ပါပြီ" လုချင်းက သူ၏ဆရာဖြစ်သူကို မြင်သောအခါ အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်း အတိဒုက္ခကို အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီလား" သမားတော်ကြီးချန်က မျှော်လင့်တကြီး မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့... မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကနေ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ပြီးတော့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါပြီဗျ ဆရာ" လုချင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်" သမားတော်ကြီးချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လုချင်း၏ အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သောအခါ၌ ပြီးပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ကျယ်ပြောနက်ရှိုင်းလှသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသဟဇာတဖြစ်သော အငွေ့အသက်မျိုးကို ယခင်က အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ထံတွင်လည်း သမားတော်ကြီးချန် အာရုံခံမိခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် လုချင်း၏ အငွေ့အသက်ကတော့ လူလုံးထွက်ပြခြင်းမျိုး မရှိသော်လည်း ပို၍ ခိုင်မာနက်ရှိုင်းသည်ဟု ခံစားရပေ၏။

"ဆရာ... လောလောဆယ်တော့ ကျွန်တော် အဆင့်တက်သွားတဲ့ အကြောင်းကို သတင်းမဖြန့်ပါနဲ့ဦး။ ဒီလိုဆို ရန်သူတွေက အလင်းထဲမှာ ရှိနေပြီး ကျွန်တော်တို့က အရိပ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့အတွက် ပိုပြီးကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးကို ရနိုင်ပါတယ်ဗျ" လုချင်းက အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဆရာ နားလည်ပါတယ်" သမားတော်ကြီးချန်က သဘောတူလိုက်သည်။ လုချင်း အတိဒုက္ခရင်ဆိုင်ခဲ့သည်ကို သူ တစ်ဦးတည်းသာ သိရှိထားသဖြင့် လျှို့ဝှက်ထားရန်မှာ ခက်ခဲမည် မဟုတ်ချေ။

"ဒါနဲ့ ဆရာ... ကျွန်တော်က အခုမှ အဆင့်တက်ထားတာဆိုတော့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင်လုပ်ဖို့ အချိန်နည်းနည်းလောက်တော့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့ လိုပါသေးတယ်ဗျ" လုချင်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"လုပ်စရာရှိတာ သွားလုပ်ချေ။ ကျင့်ကြံတာက အဓိကပဲ။ ရွာကိစ္စကို ဒီဆရာ့ကိုသာ လွှဲထားလိုက်" သမားတော်ကြီးချန်က သူ့အား စိတ်ချစေရန် ပြောလိုက်လေ၏။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင်တော့ လုချင်းသည် သူ့အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ချက်ချင်း လေ့ကျင့်ခြင်းကို မစတင်သေးဘဲ လီဟော်ဒယ်အိုးထဲသို့ သူ၏ အာရုံကို ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။

"သခင်"

ဝိညာဉ်လက်နက်နယ်မြေထဲတွင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် လုချင်း ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လျှင် ဝမ်းသာအားရ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူ နှုတ်ဆက်ရန် အရိုအသေပေးလိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့ရ၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် လုချင်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွားခဲ့လေသည်။

"သခင်... သခင်က ရွှေအမြုတေအဆင့်ကိုတောင် ရောက်သွားခဲ့ပြီလား"

"ထွက်သွားစမ်း၊ မိစ္ဆာကောင်စုတ်"

လုချင်း ပြန်မဖြေရသေးမီမှာပင် မီးတောက်တစ်ခုက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူအား ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူ့ကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ လိမ့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် လုချင်း၏ဘေးတွင် ယန်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူအား မနှစ်မြို့ဖွယ် အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ယန်သည် လုချင်းအား ရိုသေစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

"သခင်လေး..."

အရှက်ရသွားသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ မျက်လုံးများတွင် အငြိုးအတေး အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ဖုံးကွယ်လိုက်လေသည်။ ဤဝိညာဉ်လက်နက်နယ်မြေထဲတွင် သူသည် 'တွားသွားသတ္တဝါ' လက်နက်ဝိညာဉ်ကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေပေသည်။

'ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ရလာတဲ့ တစ်နေ့ကျရင် အဲ့ဒီတွားသွားသတ္တဝါ လက်နက်ဝိညာဉ်ကို ငါ့ခြေသလုံးဖက်ပြီး သနားပါလို့ တောင်းပန်ခိုင်းပစ်မယ်' မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူက စိတ်ထဲမှ ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သော်လည်း သူ၏ အမြင်အာရုံမှာတော့ မကြာမီမှာပဲ မှောင်မိုက်သွားခဲ့ရ၏။

သူ ပြန်ပြီးသတိရလာသောအခါ၌ နေရာလွတ်အကျဉ်းထောင်တစ်ခုထဲတွင် အကျဉ်းချခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ လက်နက်ဝိညာဉ်က ၎င်းနှင့် လုချင်းတို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို သူ မကြားနိုင်စေရန် သူ့ကို အကျဉ်းချလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်ပါ၏။

'ကျက်သရေတုံးတဲ့ တွားသွားသတ္တဝါ လက်နက်ဝိညာဉ်'

သူ၏ အမုန်းတရားများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သော်လည်း သူ၏ အတွေးများက မကြာမီ အခြားနေရာသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

'အချိန်ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားလို့လဲ။ သခင်က တကယ်ပဲ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ဒီလောက်မြန်မြန်နဲ့ ရောက်သွားခဲ့တာလား'

ဝိညာဉ်ကျွန်ပြုခြင်း အမှတ်အသားဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသဖြင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် လုချင်း၏ ဝိညာဉ်ခွန်အားကို ခံစားနိုင်သော်လည်း လုချင်းက ကိုယ်တိုင် ဆက်သွယ်မှု မစတင်မချင်း သူ၏ တိုးတက်မှုကို အလိုအလျောက် မသိရှိနိုင်ပေ။ ယခု လုချင်း၏ ဝိညာဉ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ခွန်အားများမှာ အခြေတည်အဆင့်ထက် များစွာသာလွန်နေပြီး မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

"ယန်ချန်ပေ့... မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကို ခုထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မုန်းတီးနေတုန်းပဲလား" ယန်က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူအား အကျဉ်းချလိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း လုချင်းက ရယ်စရာတစ်ခုအဖြစ် သဘောကျစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီမိစ္ဆာကောင်စုတ်က မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေပဲရှိနေတာလေ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ ပြန်ရဖို့ အမြဲကြံစည်နေတာ။ ကျုပ်အမြင်တော့ သခင်လေး သူ့ကို အစောကြီးကတည်းက ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သင့်တာ" ယန်က နှာမှုတ်ကာ မနှစ်မြို့စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒီမိစ္ဆာဝိညာဉ်က အသုံးဝင်သေးလို့ ကျွန်တော် ခဏတော့ ထားထားလိုက်ဦးမယ်" လုချင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူသည်လည်း မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို မနှစ်သက်သော်ငြား ၎င်း၏ ဇာစ်မြစ်မှာ အနာဂတ်တွင် တန်ဖိုးရှိလာနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လောလောဆယ်တွင်တော့ သူ့ကို ဒီတိုင်းထားထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါ၏။

"ဒါနဲ့ ယန်ချန်ပေ့ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လိုက်တာ ဘာကိစ္စများရှိလို့လဲ‌ဗျ" လုချင်းက မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး တစ်ခုခုကို မေ့နေတာလား" ယန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တစ်ခုခုကို မေ့နေတယ် ဟုတ်လား" လုချင်းမှာ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့။

"ဒါလေးလေ..." ယန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သီးခြား နေရာလွတ်အကျဉ်းထောင် နှစ်ခုက သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ခုထဲတွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ ခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းရှိနေသည်။

အခြားတစ်ခုထဲတွင်တော့ တောက်ပနေသော အရောင်ငါးသွယ် တောင်ပံပါမြွေဆိုးတစ်ကောင် ရှိနေပြီး လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရင်း နေရာလွတ်အကာအရံကို အဆက်မပြတ် ဝင်တိုက်နေလေသည်။

"သခင်လေး ဒီမြွေကို ဒီထဲ ပစ်ထည့်လိုက်ကတည်းက သူက ပြဿနာရှာတာ ရပ်ကိုမရပ်ဘူး။ ကျုပ်က ဒီလွတ်မြောက်ဖို့ကြိုးစားနေတဲ့ အရောင်ငါးသွယ် တောင်ပံပါမြွေဆိုးကို ဘယ်တော့များမှ အဆုံးသတ်ပေးမှာလဲလို့ မေးမလို့ပါ" ယန်က အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် မေးလိုက်လေတော့၏။

...

အခန်း ၄၁၆ - ဝိညာဉ်ကျွန်ပြုခြင်း၊ တောင်ပံပါမြွေဆိုးအား အညံ့ခံခိုင်းခြင်း။

ယန်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေပုံရလေသည်။

လက်ရှိတွင် နေရာလွတ်အကျဉ်းထောင်ထဲ၌ ခေါင်းမပါသော ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရမ်းကားစွာ ပျံသန်းနေသော်လည်း အရောင်ငါးသွယ် တောင်ပံပါမြွေဆိုးသည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထူးကဲသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။ ယင်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်လောက်အောင် ရှိသဖြင့် ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲလှပါ၏။ ထို့ကြောင့် ၎င်းအား ချုပ်နှောင်ထားရန်အတွက် ယန်မှာ စွမ်းအင်အမြောက်အမြား အသုံးပြုနေရသည်။

ယခင်က လုချင်းသည် မိမိကိုယ်ကို သန့်စင်ခြင်းတွင် အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး အဆင့်တက်ရန် အစွန်းတစ်ဖက်တွင် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ရန်သူများ အနီးအနားတွင် ရှိနေခဲ့သဖြင့် အခြေအနေမှာ အလွန်အရေးကြီးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ဤကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲကိစ္စလေးဖြင့် သူ့အား အနှောင့်အယှက်မပေးရန် ယန်က ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ခြင်းပင်။

ယခု၌တော့ လုချင်းတစ်ယောက် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာနှင့် အဆင့်တက်သွားပြီဖြစ်၍ ယန်ကလည်း ဆက်လက်မမျိုသိပ်ထားနိုင်တော့ဘဲ သူ့အား သတိပေးလိုက်ရတော့သည်။

"ကျွန်တော် အဲ့ဒီကိစ္စကို တကယ်ပဲ မေ့နေခဲ့တာ"

အရောင်ငါးသွယ် တောင်ပံပါမြွေဆိုးကို မြင်သောအခါ လုချင်းသည် အစပိုင်းတွင် အံ့သြသွားသော်လည်း မကြာမီမှာပဲ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

သူ တကယ်ကို မေ့နေခဲ့တာပဲပင်။

မကြာသေးမီရက်များအတွင်း အရေးကြီးသော ကိစ္စများစွာရှိနေပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ ဦးစားပေးနေရသဖြင့် ဤအသေးအဖွဲကိစ္စလေးကို ဖြေရှင်းရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

နေရာလွတ်အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားကာ ရမ်းကားနေဆဲဖြစ်သော အရောင်ငါးသွယ် တောင်ပံပါမြွေဆိုးကို ကြည့်ရင်း လုချင်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ၎င်းအား လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။ လီဟော်ဒယ်အိုး၏ သခင်အနေဖြင့် လုချင်းသည် ယင်း၏ အတွင်းပိုင်း နေရာလွတ်ဝိညာဉ်လက်နက်ကို သဘာဝကျကျပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိပေ၏။

ရုတ်တရက် လွတ်မြောက်သွားသော မြွေဆိုးသည် အပြင်ဘက်သို့ ကျဆင်းလာပြီး ယင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ခေတ္တမျှ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့နှင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုကျဉ်းမြောင်းပြီး အလင်းရောင်မရှိသော နေရာလွတ်ထဲတွင် အကျဉ်းချခံရကတည်းက ၎င်းသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီပင်။ မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ နေရာလွတ်အကာအရံကို ချိုးဖျက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ချေ။ တစ်ချိန်က ၎င်းဂုဏ်ယူခဲ့ရသော ထူးကဲသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာလည်း ထိုအကျဉ်းထောင်ထဲတွင်တော့ လုံးဝ အသုံးမဝင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယင်း၏ မဆုတ်မနစ်သော ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုများမှာတော့ ကူကယ်ရာမဲ့နေသည့်တိုင် အရှုံးမပေးလိုသော ယင်း၏ မွေးရာပါ မာနကို ဖော်ပြနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ရုတ်တရက် လွတ်မြောက်လာခြင်းက မြွေဆိုးအား ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားစေခဲ့လေသည်။

သို့သော် ယင်း၏ မျက်လုံးထဲမှ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများမှာ လျင်မြန်စွာဖြင့်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသော ဒေါသများဖြင့် အစားထိုးသွားခဲ့တော့၏။ ထို့နောက်၌ သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ပုံရိပ်နှစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုကို သူ မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

အဲ့ဒီလူက....

ထိုလူသည် နှစ်တစ်ထောင်ကြာအောင်အထိ သူ စောင့်ရှောက်လာခဲ့ရသော ရတနာကို ယူဆောင်သွားသည့်အပြင် သူ အဆင့်တက်ကာ အသွင်ပြောင်းလဲမည့် မျှော်လင့်ချက်များကိုပါ ရိုက်ချိုးပစ်ခဲ့ရုံသာမက သူ့အား ထိုအဆုံးအစမဲ့သော အမှောင်ထုထဲတွင်တောင် အကျဉ်းချခဲ့သေးပါ၏။

ဤအငြိုးအတေး၊ ဤအမုန်းတရားများကို မေ့ဖျောက်၍ မရနိုင်ဘဲ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စွဲထင်နေခဲ့ပြီပင်။

"ရှီး"

မြွေဆိုး၏ မျက်လုံးများမှာ အမုန်းတရားများဖြင့် တောက်လောင်နေပြီး အဆိပ်ပြင်းသော အသံဖြင့် မြည်ဟည်းကာ လုချင်းဆီသို့ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။ ယင်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများက အလွှာလိုက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယင်း၏ အရှုံးမပေးသော ခွန်အားဖြင့် ရန်သူကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

မြွေဆိုး၏ ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်လာမှုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း လုချင်းကတော့ အနည်းငယ်မျှတောင် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် စကားတစ်ခွန်းတည်းသာ ပြောလိုက်၏။

"ရပ်"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မြွေဆိုး၏ ကြီးမားပြီး လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော နေရာလွတ် ဖိနှိပ်ခြင်းကြိုးမျှင်များက ယင်းအား ရစ်ပတ်ထားပြီး ယင်း၏ အရှိန်ကို လုံးဝ ရပ်တန့်စေကာ နေရာတွင်ပင် ချုပ်နှောင်ထားလိုက်လေသည်။ ၎င်းသည် လက်တစ်ဆစ်မျှပင် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ချေ။

"ရှီး"

ချုပ်နှောင်ခံထားရသော်လည်း မြွေဆိုးသည် အရှုံးမပေးလိုချေ။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒေါသတကြီး တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားကာ ယင်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားဖြင့် လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေလေ၏။ ယင်း၏ မျက်လုံးများက လုချင်းကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေလျက် ဆူပွက်နေသော အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ လုချင်း၏ ရုပ်သွင်ကို ယင်း၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ ထွင်းထုနေသကဲ့သို့ပင်။

"မြွေဆိုးလေး... ပြောစမ်း၊ မင်း အသက်ရှင်ချင်လား ဒါမှမဟုတ် သေချင်လား"

မြွေဆိုး၏ လူသတ်ချင်နေသော အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း လုချင်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်က ရုတ်တရက်ကြီး တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာကာ နေရာလွတ်လက်နက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို နီးပါး ပြည့်သွားစေခဲ့တော့၏။

ထို့နောက်၌ လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသော စွမ်းအားအငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယင်းအငွေ့အသက်မှာ ကျယ်ပြောလှကာ အဆုံးအစမရှိပေ။

ကြီးမြတ်ခမ်းနားလှသော အသံကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ဘုံမှ အမိန့်တော်တစ်ခုအလား ဆင်းသက်လာခဲ့တော့၏။

"မင်း အသက်ရှင်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖွင့်ပေးပြီး ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ခတ်နှိပ်တာကို ခံယူလိုက်။

မင်း သေချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အခုချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ့အစေခံ ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် သန့်စင်ပစ်မယ်"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်ပြောင်းလဲမှုက မြွေဆိုးအား လုံးဝ မှင်သက်သွားစေခဲ့သည်။

ယခင်က ယင်းနှင့် တန်းတူအဆင့်ရှိခဲ့သော သူ့ရှေ့မှ လူသည် ရုတ်တရက် ဤမျှလောက် ကြောက်စရာကောင်းလာလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ချေ။

ယင်းက ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်ချင်ခဲ့သော်လည်း ယင်း၏ ဝိညာဉ်ကို ကြိတ်ချေနေသော ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားကြီးက မဟုတ်ကြောင်း ပြောပြနေလေ၏။

"မြွေဆိုးလေး... အဖြေပေးစမ်း။ မင်း အသက်ရှင်ချင်လား သေချင်လား"

လုချင်း၏ အသံက တစ်ဖန် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး အထက်မှနေ၍ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ထိုအခါ၌ မြွေဆိုးကလေးမှာတော့ တုန်ရီသွားပြီး တံတွေးမြိုချလိုက်တော့၏။

ယင်း၏ ဝိညာဉ်အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖိအားကြီးကို ခံစားရရင်း မြွေဆိုးလေးမှာ ဆက်လက်၍ ဆန့်ကျင်လိုစိတ် ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ဤလူကို ငြင်းဆန်လိုက်ပါက ချက်ချင်း သေဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်သည်လည်း မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ ဖျက်ဆီးခံရမည်ဟု သူ့အသိစိတ်က အော်ဟစ်ပြောဆိုနေလေ၏။

သေဆုံးသွားလျှင်ပင် ယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မည်ဟူသော လုချင်း၏ အစောပိုင်း ခြိမ်းခြောက်မှုကို ပြန်၍သတိရလိုက်သောအခါ၌ မြွေဆိုး၏ ခုခံလိုစိတ်များ ပြိုလဲသွားခဲ့လေတော့၏။ သေဆုံးခြင်းကလည်း တူညီသော ကျွန်ပြုခံရခြင်းသို့သာ ဦးတည်မည်ဆိုလျှင် အသက်ရှင်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းသော ရွေးချယ်မှုပင်။

"ရှီး..."

လုချင်း၏ စူးရှသော အကြည့်အောက်တွင် မြွေဆိုးသည် တိုးညှင်းပြီး မလိုလားသော အသံဖြင့် မြည်ဟည်းကာ ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်တော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် အညံ့ခံခြင်း၏ သဲ့သဲ့လေးဖြစ်သော လှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"ဪ..."

လုချင်းသည် အနည်းငယ် အံ့သြသွားကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်လေသည်။ မြွေဆိုးကို အညံ့ခံလာစေရန် ခြိမ်းခြောက်ရာတွင် ပို၍ အားထုတ်ရမည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့မိသည်ပင်။ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ အညံ့ခံလိုက်မည်ဟုတော့ သူ မထင်ထားခဲ့။

ဓာတ်ကြီးငါးပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် မွေးဖွားလာသော ဤတောင်ပံပါမြွေဆိုးသည် သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ရိုးရှင်းနေပုံရပေသည်။

"မင်းက အညံ့ခံဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ပြီဆိုတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်" လုချင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မြွေဆိုးသည် မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ နာခံလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်တော့၏။

လုချင်းသည် နှောင့်နှေးခြင်းမရှိဘဲ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားတစ်ခုကို အထက်မှနေ၍ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး မြွေဆိုး၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ခတ်နှိပ်လိုက်လေသည်။ အမှတ်အသား ခတ်နှိပ်ပြီးသွားသည်နှင့် အရောင်ငါးသွယ် တောင်ပံပါမြွေဆိုးသည် သူ၏အစေခံအဖြစ် တရားဝင် ကျွန်ပြုခံလိုက်ရလေပြီပင်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ယင်း၏ အသက်နှင့် သေဆုံးခြင်းတို့မှာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လုံးဝ ရှိနေပေပြီ။ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် လုချင်းသည် ယင်း၏ ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေ၏။

မြွေဆိုးကို အညံ့ခံခိုင်းပြီးနောက်၌ လုချင်း၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်မှာ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်၍ရောက်ရှိသွားပြီး ဖိနှိပ်ထားသော အငွေ့အသက်များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

"စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကို အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ အညံ့ခံခိုင်းနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် သခင်လေးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်" ယန်က အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

ယန်ပင်လျှင် တုန်လှုပ်သွားပုံရ၏။ လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်က လုချင်း ပြသခဲ့သော ဝိညာဉ်ဖိအားကြီးကို ၎င်းကိုယ်တိုင်ပင် ခံနိုင်ရည်မရှိသလောက် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

"အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးကတည်းက သခင်လေးက ပိုပိုပြီးတော့တောင် ခန့်မှန်းရခက်လာတာပဲ" ယန် တွေးလိုက်မိသည်။

အတိဒုက္ခမရင်ဆိုင်ရမီကပင် လုချင်းသည် ၎င်းအား မကြာခဏ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ယခု ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင်တော့ လုံးဝကို‌ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်တော့ချေ။

"ရှီး..."

မြွေဆိုးသည် ရှေ့သို့ တွားသွားလာပြီး လုချင်း၏ လက်ကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာဖြင့် ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေလေသည်။ ယင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အမုန်းတရား၏ အရိပ်အယောင်လေးမျှပင် မရှိတော့ချေ။ ယင်း၏ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားပုံမှာ အကြွေစေ့တစ်စေ့ကို လှန်လိုက်သကဲ့သို့ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှပါ၏။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ကျွန်ပြုခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘောသဘာဝပင် ဖြစ်လေသည်။

အမှတ်အသား ခတ်နှိပ်ခံရပြီးသည်နှင့် ဝိညာဉ်သားရဲ၏ အသက်နှင့် သေဆုံးခြင်းတို့မှာ ယင်း၏သခင် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေရုံသာမက ယင်း၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ယင်း၏သခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုတို့ ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် လုချင်းသည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယများ ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။ သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော လှည့်ဖြားမှုများတွင် ကျွမ်းကျင်လွန်းပြီး အပေါ်ယံတွင် သစ္စာရှိပုံပြနေသော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာတော့ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေမည်ဟု သူ သံသယဝင်မိလေသည်။

မြွေဆိုး၏ မျက်နှာချိုသွေးနေသော အပြုအမူကို မြင်သောအခါ လုချင်းက ယင်း၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်၏။

ယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် လုချင်း၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းရဲ့နာမည်က ဝူရှင်းပဲ" သူက ပြောလိုက်သည်။

မြွေဆိုးသည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် မြည်ဟည်းလိုက်ပြီး ယင်း၏ နာမည်အသစ်ကို လက်ခံလိုက်ပုံရလေတော့၏။