အခန်း (၁၉၅-၁၉၆)

အခန်း ၁၉၅ - ရှန်ကျစ်ရှား၏ ကိုယ့်လှံကိုယ်ပြန်တိုက်ခြင်း

“အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရလိုက်တာ ဟုတ်လား”

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ လုံးဝ တွေဝေသွားပြီး အတွေးများလည်း ရှုပ်ထွေးကုန်သည်။ သူမ၏

သေးငယ်သော ဦးနှောက်ထဲတွင် ညစာစားပွဲ၌ ပြောဆိုခဲ့သည့် စကားများကို

အသည်းအသန် ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း သူမ မြင်ခဲ့သည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး

ခွက်ချင်းတိုက်ကာ ညီအစ်ကိုများသဖွယ် ခေါ်ဝေါ်နေကြသည်ကိုသာ ဖြစ်သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူက စူးချီကို ဆုံးမဩဝါဒ ပေးနေသည်ကိုမူ သူမ လုံးဝ

မတွေ့ခဲ့ရပေ။

“ဒါပေမဲ့ ငါ့အဖေက ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား ပြောခဲ့တာ မတွေ့ပါဘူး”

သူမ၏ အရှေ့တွင် စူးချီက အရက်ရှိန်များကို ရေဓားအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို ကြည်လင်လာသည်။

“မင်းအဖေ အစပိုင်းမှာ ပြောခဲ့တာကို မှတ်မိလား။ သူက ဒီလုပ်ငန်းမှာ ပါဝင်ချင်ပေမဲ့

အချို့သော ကိစ္စတွေကိုတော့ တခြားလူတွေကို အပြည့်အဝ အားကိုးတာမျိုး

မလုပ်သင့်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ အဲဒီလို တွေးတာက

မသင့်တော်ဘူးလို့ သူ ဆိုလိုခဲ့တာ”

“အင်... အဲဒီစကားလား။ သူက နင်ပေးတဲ့ အကျိုးအမြတ်က နည်းနေသေးလို့ ငြင်းချင်နေတာလို့

ငါ ထင်နေတာ”

“မဟုတ်ဘူး။ သူက နည်းပညာရဲ့ အနှစ်သာရကို ကိုယ့်လက်ထဲမှာပဲ

မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်လို့

ငါ့ကို အကြံပေးနေတာ”

“အိုး...”

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။ ငါက ဘယ်သူလဲ။ စောစောက ငါ တကယ်ပဲ

ညစာ အတူတူ စားခဲ့တာ ဟုတ်ရဲ့လား။ တစ်ဝိုင်းတည်း ထိုင်ပြီး တစ်သံတည်း

ကြားခဲ့တာကို ဘာလို့ နားလည်မှုတွေက ဤမျှအထိ

ကွာခြားနေရသနည်း။

ဤအချိန်တွင် သူမသည် ကျောင်းတုန်းက စာမေးပွဲတွင် ထူးချွန်သော ကျောင်းသားများ၏

အနက်ဖွင့်ဆိုချက်များကို မလိုက်နိုင်ခဲ့သည့် ကြောက်စိတ်များ ပြန်လည်

ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤစူးချီဆိုသည့် လူမှာ ကျင့်စဉ်ပိုင်းတွင်သာ ပါရမီရှင် မဟုတ်ဘဲ

စကားနာ ပေါက်သည့်နေရာတွင်လည်း ဆရာတစ်ဆူ ဖြစ်နေသည်ကိုး။

“ငါ့အဖေက ဒီတစ်ခုတည်းပဲ အကြံပေးခဲ့တာလား”

“မဟုတ်သေးဘူး။ နောက်ထပ် အကြံပြုချက် သုံးခု ရှိသေးတယ်”

“ဘာတွေလဲ”

စူးချီက လက်ချောင်း သုံးချောင်းကို ထောင်ပြကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ပထမအချက်ကတော့ အကျိုးတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့

သူ အကြံပေးတယ်။ ဒါမှသာ တခြားလူတွေကလည်း ငါတို့ရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက်

တိုက်ပွဲဝင်ပေးကြမှာ ဖြစ်တယ်”

“ဟုတ်လား။ ဘယ်စကားက အဲဒီလို အဓိပ္ပာယ်ရတာလဲ။ သူ အဲဒီလို ပြောခဲ့လို့လား”

“သူက ဖေးရှီး ကုမ္ပဏီကို အထင်ကြီးကြောင်း ပြောခဲ့တယ်လေ။ အကျိုးအမြတ်တွေကို

ခွဲဝေပေးပြီး ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ အသက်ပေး ထောက်ခံမှုကို

ရယူနိုင်ခဲ့တာကို သူ ချီးကျူးခဲ့တယ်။ အားတဲ့အခါ

အဲဒီကို သွားကြည့်ဖို့လည်း ငါ့ကို ပြောခဲ့တယ်”

“အင်... အဲဒါလား။ ငါကတော့ သူက နင့်ကို ငါနဲ့အတူ ကုန်တိုက်သွားခိုင်းတယ်လို့

ထင်နေတာ”

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ သူမ၏ ဦးနှောက်မှာ အလုပ်မလုပ်တော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မည်သည့်စကားက ထိုသို့သော အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်ကို သူမ

လုံးဝ စဉ်းစား၍ မရပေ။

“ဟဲဟဲ... ဖေးရှီး ကုမ္ပဏီက အကျိုးအမြတ် အများစုကို စွန့်လွှတ်ခဲ့လို့

ဝန်ထမ်းတိုင်းက ကုမ္ပဏီအပေါ် သံယောဇဉ် ကြီးမားကြတယ်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားရင် သူတို့

ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ထို့ပြင် အခုခေတ် လူငယ်တိုင်းက တာချန်းမှတ်တမ်းကို

တတ်မြောက်ထားကြပြီလေ။ ဒါက မင်းအဖေ ဖော်ပြချင်တဲ့

အချက်ပဲ”

ရှန်ကျစ်ရှားသည် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင်မှ ထိုစကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို

သဘောပေါက်သွားသည်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသူများ ထွက်ခွာသွားပြီး

ပြန်မလာနိုင်သေးသည့် အချိန်တွင် ထူးချွန်သော ဆက်ခံသူများ ပျိုးထောင်ရန်

အချိန်မရပါက စည်းလုံးညီညွတ်သော အင်အားစုများကို စုစည်းထားရမည် ဖြစ်သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အကူအညီမှာလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိသာ ရှိနိုင်သဖြင့် အကျိုးအမြတ်များကို

များများခွဲဝေပေးလေလေ နှောင်ကြိုးများ ပိုမို ခိုင်မြဲလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် တာချန်းမှတ်တမ်းကို တတ်မြောက်ထားသည့်

သာမန်လူတန်းစားများနှင့်

ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းက အကောင်းဆုံး

ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို လာရောက် ထိပါးပါက

တာချန်းမှတ်တမ်း၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ လူတန်းစားမရွေး အသက်ချင်းလဲ၍

တိုက်ခိုက်ကြပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးသော ဟန့်တားမှုပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အားငယ်သွားမိသည်။ သူမသည်

နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး

နေထိုင်ခဲ့သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အရိပ်အမြွက် စကားများစွာကို လွဲချော်ခဲ့ပုံရသည်။

စူးချီကတော့ ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်ကျစ်ရှား၏

အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေသော ပုံစံလေးကို ကြည့်ကာ သဘောကျနေမိသည်။ သူသည် မသိလိုက်ဘဲ

လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ ရင်းနှီးသော

အပြုအမူကြောင့် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရသည်။ အရင်တုန်းက

စည်းကမ်းကြီးလှသော စူးချီမှာ ဤမျှအထိ တက်ကြွလှလိမ့်မည်ဟု သူမ

မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူမ အတွေးထဲ နစ်မျောနေစဉ် စူးချီ၏ စကားသံကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရသည်။

“အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေခြင်းရဲ့ အဓိက အချက်ကတော့ တာချန်းမှတ်တမ်းကို တတ်မြောက်ထားတဲ့

သာမန်လူတွေကို အကျိုးရှိစေဖို့ပဲ။ သူတို့တွေကို ဒီလုပ်ငန်းထဲမှာ

အင်အားစုအသစ်တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး

အမှောင်အင်အားစုတွေကို ခုခံခိုင်းရမယ်”

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အံ့ဩလွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံး ရှိန်းခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမ၏ ဖခင်သည်

အရက်ရှိန်ဖြင့် စူးချီကို လမ်းပြပေးခဲ့ပြီး စူးချီကလည်း ထိုအချက်များကို

တစ်လုံးမကျန် မှတ်သားထားနိုင်ခဲ့သည်။

“ငါ မသိသေးတဲ့ အချက်တွေ ရှိသေးလား”

“အင်း... မင်းအဖေက ငါ့ကို တခြားလူတွေကို ပိတ်ဆို့ဖို့အတွက် ညည်းညည်းညူညူ

လုပ်ခိုင်းသေးတယ်”

“တော်ပြီ တော်ပြီ... ငါ့ကို ဆက်မပြောနဲ့တော့။ ငါတို့ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာပဲ

ပြောတော့”

ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ ဦးနှောက်မှာ မလုံလောက်တော့ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။ ဆက်လက်

နားထောင်လေလေ သူမကိုယ်သူမ လူအကြီးအကျယ် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။

“ဒီကိစ္စတွေကို ရဲ့ရှူးယောင်ကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်ရင် ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။ ငါ

ကူညီပေးနိုင်တာ ဘာရှိလဲ”

စူးချီက အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးမှ ပြန်မေးလိုက်သည်။

“မြွေနက်ရုပ်ကြွ ဆန္ဒပြည့်ပုလဲကို တာ့ရှဟ်နိုင်ငံအတွင်းမှာ လူတိုင်း သိသွားအောင်

လုပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိလား။ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က

တာ့ရှဟ်နိုင်ငံသားတိုင်းမှာ ဒီပုလဲ

တစ်လုံးစီ ရှိဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေကိုတော့ ဒါကို စိတ်မဝင်စားအောင်

လုပ်ရမယ်။ အကောင်းဆုံးကတော့ ငါ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို မကြေညာခင်အထိ

သူတို့တွေ ဒီပစ္စည်းကို မလိုချင်အောင် လုပ်ထားဖို့ပဲ”

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ စူးချီတွင် ကောင်းမွန်သော အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။

တာ့ရှဟ်နိုင်ငံအတွင်း လူတိုင်း ပုလဲရရှိရန်မှာ

မခက်ခဲလှပေ။ ၎င်း၏ အသက်ကယ်နိုင်သော စွမ်းရည်ကို မပြောပြဘဲ အသွင်အပြင်

ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ရေး စွမ်းရည်တို့ကိုသာ

ပြသကာ ဈေးနှုန်းကို လျှော့ချရောင်းချမည်ဆိုပါက လူကြိုက်များလာမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်

နိုင်ငံခြားသားများ လက်မခံအောင် မည်သို့ လုပ်ရမည်နည်း။ စူးချီသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး

ရှန်ကို မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်ကျစ်ရှားသည် စူးချီ၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်လာသည်။

သူမသည် ပုလဲ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သိရှိပြီးကတည်းက စူးချီ၏ အစီအစဉ်နှင့် သူမ၏

ရည်မှန်းချက်ကို ပေါင်းစပ်ကာ နည်းဗျူဟာတစ်ခု ရေးဆွဲပြီးသား

ဖြစ်သည်။ ပြည်တွင်းတွင် လူတိုင်း ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ပြီး ပြည်ပတွင်မူ

ဝေဖန်မှုများ ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။

“ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိပြီးသားပါ။ ပုလဲရဲ့ တကယ့် စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို နင် မကြေညာခင်မှာ

ငါ လုပ်ဆောင်မယ့် အစီအစဉ် ကြီးကြီးမားမား သုံးခု ရှိတယ်”

ရှန်ကျစ်ရှားက သူမ၏ ဖြူလွလွ လက်ချောင်းလေးများကို ထောင်ပြလိုက်သည်။

“ပထမအချက်အနေနဲ့ ဒီပုလဲတွေကို အတင်းအဓမ္မ လုပ်အားခိုင်းစေမှုတွေနဲ့

ထုတ်လုပ်ထားတယ်လို့ ကမ္ဘာကို ကြေညာမယ်။ အဲဒီအခါ

နိုင်ငံခြားသားတွေက သူတို့အလိုအလျောက် သပိတ်မှောက်ကြလိမ့်မယ်”

စူးချီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ နိုင်ငံခြားသားများသည် တာ့ရှဟ်နိုင်ငံ၏

ထုတ်ကုန်များကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခက်ခဲသည့်အခါ

ထိုနည်းလမ်းကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။ ကျောင်းအုပ်ကြီး

ရှန်မှာ သင်ကြားထားသည်များကို လက်တွေ့ အသုံးချတတ်သည်ကို စူးချီ သဘောကျသွားသည်။

“ဒုတိယအချက်ကတော့ အစိုးရဆီကနေ အကူအညီ တောင်းမယ်။ ဒီပုလဲတွေမှာ ရှားပါးမြေဓာတ်တွေ

ပါဝင်နေတဲ့အတွက် ပြည်ပကို တင်ပို့ရောင်းချမှုကို ကန့်သတ်ခိုင်းမယ်”

စူးချီက လက်မထောင်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။ ဤနည်းလမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

“တတိယအချက်ကတော့ လှပသောနိုင်ငံက ငါတို့ ကုန်စည်တွေအပေါ် အခွန်တိုးမြှင့်ထားတယ်

မဟုတ်လား။ ဒီပစ္စည်းကို အဲဒီ အခွန်သတ်မှတ်ချက်ထဲမှာ ပါဝင်တဲ့

ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ လုပ်ထားတယ်လို့ ငါတို့က ပြောမယ်။ အဲဒီအခါ

အနောက်နိုင်ငံတွေမှာ ဒီပစ္စည်းရဲ့ ဈေးနှုန်းက အရမ်းကြီးသွားလိမ့်မယ်။ အခွန် ၁၄၅

ရာခိုင်နှုန်းလောက် သတ်မှတ်လိုက်ရင် ဘယ်သူမှ ဝယ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

“စတုတ္ထအချက်ကတော့ သူတို့တွေက အဆင့်တက် ချစ်ပ်ပြားတွေကို ကမ္ဘာအနှံ့ ပိတ်ပင်ထားတယ်

မဟုတ်လား။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ငါတို့ရဲ့ ပစ္စည်းမှာလည်း အဲဒါတွေ

ပါဝင်နေတယ်လို့ ပြောလိုက်မယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့တွေ

ပိတ်ချင်သလောက် ပိတ်နိုင်တယ်လို့ ကြေညာလိုက်မယ်”

စူးချီသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ နည်းလမ်းမှာ

ရိုးရှင်းလှသည်။ သူတို့ ပိတ်ပင်ထားသည့် အရာများကိုပင် မိမိတို့

ထုတ်ကုန်တွင် ပါဝင်နေသည်ဟု အသုံးချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ အလွန်ပင် ထိရောက်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ မြွေနက်ရုပ်ကြွ ဆန္ဒပြည့်ပုလဲမှာ အလှဆင် ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါက နိုင်ငံတကာ၏

ပိတ်ပင်မှုများက ထိရောက်မည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အသက်ကယ်နိုင်သော စွမ်းရည်ကို

ကြေညာလိုက်သည့် အခါတွင်မူ ထိုပိတ်ပင်မှုများမှာ ပြက်လုံးတစ်ခု ဖြစ်သွားကာ

သူတို့ကိုပင် ပြန်လည် ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်၏ ဤနည်းဗျူဟာမှာ

အမှန်တကယ်ပင် ပါးနပ်လှသည်။ အနောက်နိုင်ငံသားများ အနေဖြင့် ထိုအခြေအနေကို

သိရှိသွားသည့် အခါတွင် မည်သို့ တုံ့ပြန်ကြမည်ကို

စဉ်းစားကြည့်ရုံဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်

ကောင်းလှပေသည်။

အဆင့်မြင့်သိုင်းလောက၏ရှန်းရှဆရာ

အခန်း ၁၉၆ - ဒီပစ္စည်းကို အနောက်နိုင်ငံသားတွေဖြစ်တဲ့ ငါတို့ မလိုချင်ဘူး။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျန်းမြို့၏ မြို့ပြင်ရှိ တာ့ကျန်း နယ်မြေသစ်တွင်

ရှန်မိသားစုနှင့် စူးချီတို့သည် ကုမ္ပဏီအသစ်တစ်ခုကို ပူးတွဲ

တည်ထောင်လိုက်ကြသည်။ ထိုကုမ္ပဏီမှာ တာ့ကျန်း နယ်မြေသစ်၏

အချက်အချာကျသော စက်မှုဇုန်တွင် အခြေစိုက်သည်။ ရှန်မိသားစုက

ငွေကြေး အမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော်လည်း အစုရှယ်ယာ၏

တစ်ဆယ့်ငါးရာခိုင်နှုန်းကိုသာ ရယူထားသည်။

ရှန်မိသားစု၏ ပြောကြားချက်အရ ထိုရင်းနှီးငွေ တစ်ဝက်မှာ

ရှန်ကျစ်ရှားအတွက် အနာဂတ် တင်တောင်းလက်ဆောင်အဖြစ်

သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကြိုတင် ထုတ်ယူထားခြင်း

ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

ထို့ကြောင့် စူးချီသည် နတ်ဘုရားစက်မှု ရာကျော်သန့်စင်ခြင်းပညာနှင့်

ခေတ်မီစက်မှုလုပ်ငန်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ရန်

သုတေသနလုပ်ငန်းများတွင် အားသွန်ခွန်စိုက် ပါဝင်လုပ်ဆောင်နေတော့သည်။

စူးချီနှင့် ရှန်မိသားစုတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် မိသားစုကြီး အများအပြား၏

အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ရှန်ကျစ်ရှား၏ မွေးနေ့ပွဲတွင် ပြသခဲ့သော

မြွေနက်ရုပ်ကြွ ဆန္ဒပြည့်ပုလဲ ဗီဒီယိုမှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ

ထိုပုလဲ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု မိသားစုကြီး

အများစုက ယူဆကာ စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် လူတိုင်းက တာချန်းမှတ်တမ်းကို တတ်မြောက်ထားကြသည့် ယခုကဲ့သို့

အခြေအနေမျိုးတွင် အနိမ့်စား ကာကွယ်ရေး ပစ္စည်းများသည်

အသုံးမဝင်သလောက် ဖြစ်နေသည်။ အရေးကြုံလာပါက ကာကွယ်နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊

မကာကွယ်နိုင်သည်ဖြစ်စေ ရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူအများမှာ

ကောင်းမှုကုသိုလ်များသာ ပိုမိုလုပ်ဆောင်လာကြပြီး ဝိညာဉ်နန်းတော်က မိမိကို

လူကောင်းတစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်ပါက ထိုအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု

ယူဆလာကြသည်။

စူးချီသည် သုတေသနလုပ်ငန်းများတွင် နစ်မြောနေစဉ် ခရီးသစ် အွန်လိုင်း အက်ပလီကေးရှင်းမှ

ကြေညာချက် နှစ်ခုကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်လွင့်ပျံ

အသက်ရှူအသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ် သင်တန်းအတွက်

ကြိုတင် အသိပေးချက် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုမှာ မြွေနက်ရုပ်ကြွ

ဆန္ဒပြည့်ပုလဲကို မကြာမီ ဈေးကွက်သို့ တင်ပို့တော့မည့် အကြောင်း

ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ခရီးသစ် ကျောင်းသားများအနေဖြင့် အထူးလျှော့ဈေး

ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

ဈေးနှုန်းကို မကြေညာရသေးသော်လည်း ကျောင်းသားအားလုံး၏

အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

အများပြည်သူကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဤပုလဲအတွက် ကြော်ငြာစာသားများပင် ဖြစ်သည်။

ထုတ်ကုန်အမျိုးအစားမှာ အိမ်သုံး လျှပ်စစ်ပစ္စည်းအသေးစား ဖြစ်သည်။

ထုတ်လုပ်မှု နည်းလမ်းမှာ ရှင်းကျန်း ဂွမ်း ထုတ်လုပ်သည့်

နည်းလမ်းအတိုင်း ဖြစ်သည်။ နည်းပညာ အနေဖြင့်

တစ်ကမ္ဘာလုံးက ပိတ်ပင်ထားသော အဆင့်တက် ချစ်ပ်ပြားများကို

အသုံးပြုထားသည်။ ကုန်ကြမ်းတွင် ရှားပါးမြေဓာတ်များ ပါဝင်ပြီး

ဝယ်ယူရာတွင် အမည်ရင်းဖြင့် အတည်ပြုချက် ရယူရမည် ဖြစ်ကာ တစ်ဦးလျှင်

တစ်လုံးသာ ဝယ်ယူခွင့် ရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဤတင်းမာလှသော စာသားများကြောင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ ကျောင်းသားများမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းအသစ် တစ်ခုကို ထုတ်လုပ်လျှင် အခွန်အခများကို

ရှောင်လွှဲနိုင်ရန်နှင့် ပိုမိုရောင်းချနိုင်ရန်

နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားကြလေ့ရှိသည်။ သို့သော်

ခရီးသစ်၏ ကြော်ငြာမှာမူ ထူးခြားနေသည်။

ထုတ်ကုန်ကို အိမ်သုံး လျှပ်စစ်ပစ္စည်းအသေးစားဟု သတ်မှတ်ခြင်းမှာ တစ်ရာ့လေးဆယ့်ငါး

ရာခိုင်နှုန်းသော အခွန်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ချင်၍လား ဟု လူအများက နားမလည်နိုင်

ဖြစ်နေကြသည်။ ထို့ပြင် ရှင်းကျန်း ဂွမ်း ထုတ်လုပ်သည့် နည်းလမ်းဟု ဖော်ပြခြင်းမှာ

နိုင်ငံတကာ၏ သပိတ်မှောက်မှုကို ခံယူချင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လှပသောနိုင်ငံက

ပိတ်ပင်ထားသည့် ချစ်ပ်ပြားများကို အသုံးပြုထားသည်ဟု ဖော်ပြခြင်းနှင့်

ရှားပါးမြေဓာတ်များ ပါဝင်သည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ

ဤပစ္စည်းကို တာ့ရှဟ်နိုင်ငံအတွင်းမှာပဲ ရောင်းချမည်ဟု

ဆိုလိုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်အလက်များကို မြင်သောအခါ လူအများမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။ ခရီးသစ် ကျောင်းက

ရူးသွားပြီလား၊ ဘာကြောင့် ဒီလို ကြော်ငြာတာလဲ၊ ဒီလိုဆိုရင် နိုင်ငံခြား ဈေးကွက်

ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ဟု ပြောဆိုနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ခရီးသစ်ကို

အားပေးနေကြသူများမှာ အလွန်ပင် စိတ်ပူနေကြသည်။ သို့သော်

ပါးနပ်သောသူအချို့ကမူ ဆရာစူးချီသည် မှားယွင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို

ဘယ်သောအခါမှ မချတတ်ကြောင်း၊ သူသည် ဤပစ္စည်းကို ပြည်ပသို့

မပြန့်နှံ့စေချင်သဖြင့် တမင် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း

မေးခွန်းထုတ်လာကြသည်။ မကြာမီတွင် အွန်လိုင်းပေါ်ရှိ

ထင်မြင်ချက်များမှာ စူးချီသည် ကြီးမားသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို

လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်သို့

စုစည်းသွားကြသည်။

ခရီးသစ် အက်ပလီကေးရှင်းတွင် အကောင့်ဖွင့်ထားသော နိုင်ငံခြားသားများမှာမူ

တွေဝေကုန်ကြသည်။ ခရီးသစ်က လူသားမဆန်သော နည်းလမ်းများဖြင့်

ထုတ်လုပ်နေသည်ဆိုပါက သူတို့၏ ဝန်ဆောင်မှုများကို အသုံးမပြုတော့ကြောင်း၊

ဤပစ္စည်းသည် သူတို့နိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း

ပြောဆိုကာ ဝယ်ယူရန် စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော်

အချို့သော နိုင်ငံခြားသားများမှာမူ ဤပစ္စည်းကို စိတ်ဝင်စားနေကြဆဲ

ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို တာ့ရှဟ်နိုင်ငံသို့ သွားရောက် ဝယ်ယူရန်ပင်

စဉ်းစားနေကြသည်။

ထိုအခါ တာ့ရှဟ်နိုင်ငံသားများသည် နိုင်ငံခြားသားများကို လှည့်ဖျားရန်

နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားကြတော့သည်။ အမည်ရင်းဖြင့်

အတည်ပြုရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဝယ်ယူရန် မလွယ်ကူကြောင်း၊ ထုတ်လုပ်မှု နည်းလမ်းမှာ

လူသားမဆန်သည့်အတွက် ဘာသာရေးအရ လက်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း၊ မိမိနိုင်ငံဘက်က

ရပ်တည်သင့်ပြီး ရန်သူ့ပစ္စည်းကို မဝယ်သင့်ကြောင်း စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုး

ပြောဆိုကာ ဖြားယောင်းကြသည်။ ထိုအခါ နိုင်ငံခြားသား အများစုမှာလည်း

လက်လျှော့သွားကြတော့သည်။

ဤအခြေအနေကို ကြည့်ကာ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ အံ့ဩသွားရသည်။ သူမ၏ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ

မလိုအပ်ဘဲ လူအများ၏ ထင်မြင်ချက်များမှာ သူမ အလိုရှိသည့်အတိုင်း

ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှန်ကျစ်ရှားသည်

စူးချီထံသို့ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ ငါ့ရဲ့ နည်းဗျူဟာက တကယ့်ကို ထိရောက်တယ် မဟုတ်လား။ အခုဆိုရင် နောက်ထပ်

အစီအစဉ်ကို ဆက်လုပ်လို့ ရပြီပေါ့”

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စူးချီသည် စက်ရုံအတွင်းရှိ စက်ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးနေသည်။ သူ၏

နောက်ကွယ်တွင် စနစ်မှတစ်ဆင့် အမြန် တပ်ဆင်ထားသည့် ရုပ်သေးရုပ်ပေါင်း ၅၀ ခန့်

ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့သည် လူသားများကဲ့သို့ပင် ရှုပ်ထွေးသော အလုပ်များကို

လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ စူးချီသည် ရှန်ကျစ်ရှား၏

စကားကို ကြားသောအခါ သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် အစီအစဉ်ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကို စလိုက်ကြရအောင်”

ထို့နောက် စူးချီသည် သူ၏ လူမှုကွန်ရက် စာမျက်နှာတွင် ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို

တင်လိုက်သည်။ သိပ္ပံပညာတွင် နယ်နိမိတ် မရှိသကဲ့သို့

ကိုယ်ခံပညာတွင်လည်း နယ်နိမိတ် မရှိပေ။ လူသားအားလုံး၏

ကောင်းကျိုးအတွက် လှပသောနိုင်ငံ အနေဖြင့် ၎င်းတို့၏

ဆေးဝါး၊ ချစ်ပ်ပြားနှင့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းဆိုင်ရာ နည်းပညာများကို

အားလုံး သိအောင် ထုတ်ဖော်ပြသသင့်သည်ဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည် ဟု

ရေးသားထားသည်။

ရှန်ကျစ်ရှားသည် ထိုဆောင်းပါးကို ကြည့်ကာ စူးချီ ဘာလုပ်ချင်နေမှန်း နားမလည်

ဖြစ်နေသည်။

“ဒါက ဘာအတွက်လဲ”

“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ အချို့လူတွေကို ပါးစပ်ပိတ်သွားအောင် လုပ်မလို့ပါ”

စူးချီက ရှင်းပြသည်။ ယခင်က တာ့ရှဟ်နိုင်ငံက ကန့်ကွက်ခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်များကို

အနောက်နိုင်ငံများက တရားဝင်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ဖူးသဖြင့်

ယခုအခါတွင်လည်း သူတို့၏ နည်းပညာများကို

တောင်းဆိုကြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင်

မြွေနက်ရုပ်ကြွ ဆန္ဒပြည့်ပုလဲ၏ စွမ်းရည်ကို သိသွားသည့်အခါ သူတို့က

နည်းပညာကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် တောင်းဆိုလာကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါတွင်

အနောက်နိုင်ငံများက ယခု သူတို့၏ နည်းပညာများကို

မပေးခဲ့သည့်အတွက် စူးချီကလည်း သူ၏ နည်းပညာကို မပေးဘဲ နေနိုင်ရန်

ကြိုတင် လမ်းခင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချီ၏ စကားမှာ တာ့ရှဟ်နိုင်ငံအတွင်း၌ သိပ်ပြီး ဂယက်မထသော်လည်း ကုလသမဂ္ဂတွင်

တာ့ရှဟ်နိုင်ငံ သံတမန်က ဤကိစ္စကို တင်ပြဆွေးနွေးသည့်အခါတွင်မူ

အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လှပသောနိုင်ငံ အပါအဝင်

အနောက်နိုင်ငံများက ထိုတောင်းဆိုချက်ကို

ငြင်းပယ်လိုက်ကြသည်။ ထို့ပြင် အနောက်တိုင်း

မီဒီယာများနှင့် အနောက်တိုင်း အလိုတော်ရိများက

စူးချီကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်လာကြသည်။

ပုဂ္ဂလိက နည်းပညာနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများသည် မြင့်မြတ်ပြီး ထိပါး၍မရသော အရာများ

ဖြစ်ကြောင်း၊ တာ့ရှဟ်နိုင်ငံသည် နည်းပညာကို ကပ်ပါးရပ်ပါး လုပ်နေခြင်း

ဖြစ်ကြောင်း၊ စူးချီသည် ကိုယ်ခံပညာရှင် ဖြစ်သော်လည်း သူတစ်ပါး၏

နည်းပညာကို တောင်းဆိုခြင်းမှာ မသင့်လျော်ကြောင်း စသည်ဖြင့်

အမျိုးမျိုး ကန့်ကွက်ပြောဆိုကြတော့သည်။ ဤသို့ဖြင့် စူးချီ

အလိုရှိသည့်အတိုင်း အနောက်နိုင်ငံသားများ၏

ငြင်းဆိုမှုများကို အထောက်အထားအဖြစ် ရရှိသွားခဲ့လေသည်။