အခန်း (၂၀၁-၂၀၂)

အခန်း ၂၀၁ - ကျောင်းသားများကို ပင်လယ်ပြင်သို့ စေလွှတ်ခြင်း

ခရီးသစ်ကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းအတွင်းတွင် ဖြစ်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားသည်

မြွေနက်ရုပ်ကြွ ဆန္ဒပြည့်ပုလဲကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြသရန်

ပြင်ဆင်နေစဉ် သူမ၏ ဖုန်းမှ အသိပေးချက်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

သတင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ စိတ်မှာ တည်ငြိမ်မှု ပျောက်ဆုံးသွားရသည်။

“ယနေ့ တာ့ရှဟ်နိုင်ငံအတွင်း ဝိညာဉ်ခန္ဓာများ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသည်ကို နေရာအနှံ့

တွေ့ရှိရ” ၊ “တစ်နိုင်ငံလုံး ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်း ခေတ်သို့ ကူးပြောင်းနေပြီး

ဝိညာဉ်ခွဲထွက်မှုများကြောင့် လူမှုရေး ပဋိပက္ခများစွာ ဖြစ်ပွားနေ” စသည့်

သတင်းများက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်လွင့်ပျံ အသက်ရှူအသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ်ကို ပထမဆုံး သင်ယူခဲ့သူများသည်

အောင်မြင်မှုများ ရရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ

ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အလွယ်တကူ ခွဲထုတ်နိုင်ရုံသာမက အဝေးသို့ပင်

ပျံသန်းနိုင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအောင်မြင်မှုနှင့်အတူ

ပြဿနာအချို့လည်း ပါလာခဲ့သည်။

ကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်ခါစ လူအချို့သည် ဝိညာဉ်အသွင်ဖြင့် မကောင်းမှုများကို

တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်လာကြသည်။ ရှန်ကျစ်ရှား ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင်

ဝိညာဉ်ခွဲထုတ်တတ်စက စူးချီကို လိုက်၍ စနောက်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။ မိသားစု၏

တင်းကျပ်သော ဆုံးမမှုအောက်တွင် ကြီးပြင်းခဲ့ရသော သူမပင် ထိုသို့

လုပ်ချင်စိတ် ပေါ်ခဲ့ပါလျှင် သာမန်လူများအတွက်မူ ဆိုဖွယ်ရာ

မရှိတော့ပေ။

အချို့က ဘေးအိမ်မှ ဇနီးမောင်နှံများကို ချောင်းကြည့်ကြသည်။ အချို့က အိမ်နီးချင်း

မိန်းမပျိုလေး၏ အိမ်သို့ ပိုက်ပြင်သမား ရောက်နေသည်ကို ချောင်းကြည့်ကြသည်။

ရုံးဝန်ထမ်းအချို့ကလည်း ဤနည်းကို အသုံးပြုကာ အိမ်သို့ ဝိညာဉ်အသွင်ဖြင့်

ရုတ်တရက် ပြန်ကြည့်ရာမှ အိမ်ထောင်ဖက်၏ ဖောက်ပြန်မှုကို တွေ့ရှိသွားကြပြီး

ရန်ပွဲများ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ပို၍ ဆိုးသည်မှာ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်အချို့က

ပြိုင်ဘက် ကုမ္ပဏီများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ခိုးယူရန်

ကြိုးစားလာကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရာဇဝတ်မှုများမှာ နယ်ပယ်အသစ် ဖြစ်နေသောကြောင့်

အာဏာပိုင်များမှာ အကြီးအကျယ် သောကရောက်နေကြသည်။

ဖမ်းဆီးရန် ခက်ခဲခြင်း၊ ပြစ်မှုထင်ရှားအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲခြင်းနှင့်

ထောင်ချရန် ခက်ခဲခြင်းတို့မှာ အဓိက ပြဿနာများ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အသွင်ဖြင့်

နံရံများကို ဖြတ်သန်းနိုင်သောကြောင့် ဖမ်းဆီးရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်

ရှိသည်။ ရုပ်ခန္ဓာက တစ်နေရာတွင် ရှိနေပြီး ဝိညာဉ်က အခြားတစ်နေရာတွင်

ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်နေခြင်းမှာ စုံထောက်စနစ်ကို အကြီးအကျယ်

နှောင့်ယှက်နေသည်။ ဖမ်းမိသည့်တိုင် သာမန်အကျဉ်းထောင်များက

ဝိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ရုပ်ခန္ဓာကိုသာ

ထောင်ချထားလျှင်လည်း ဝိညာဉ်က နေ့တိုင်း

အပြင်သို့ ထွက်သွားနိုင်နေသဖြင့် အကျိုးမရှိပေ။

ဤအကြောင်းများကြောင့် ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး ကျန်းလိချွမ်းသည် စူးချီနှင့်

ရှန်ကျစ်ရှားတို့ထံသို့ အကူအညီ တောင်းခံလာတော့သည်။

“ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်နှင့် ဆရာစူး ခင်ဗျာ။ ဝိညာဉ်လွင့်ပျံ အသက်ရှူအသွင်ပြောင်း

ကျင့်စဉ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အခြေအနေတွေကို သိကြမှာပါ။ အရင်တုန်းက

အဆင့်ရှစ်ရောက်မှ ဝိညာဉ်ခွဲထုတ်နိုင်တာပေမဲ့ အခုတော့ လူတိုင်းနီးပါး

လုပ်နိုင်နေကြပြီ။ ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ပေးကြပါဦး”

အာဏာပိုင်များ၏ တောင်းဆိုမှုကို စူးချီက တိုက်ရိုက် အဖြေမပေးဘဲ ပြန်လည်

မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“ဒီကျင့်စဉ်ကို ပထမဆုံး တတ်မြောက်တဲ့လူတွေဟာ ပါရမီရှိတဲ့သူတွေ ဖြစ်ရပါမယ်။

သူတို့ကို စုစည်းပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြီးမားတဲ့

ဝိညာဉ်ရဲတပ်ဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့စည်းဖို့ စဉ်းစားရင် ဘယ်လိုလဲ”

ဤကျင့်စဉ်မှတစ်ဆင့် တာ့ရှဟ်နိုင်ငံသည် တစ်နိုင်ငံလုံး ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်သို့

ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤအခွင့်အရေးတွင် မိသားစုကြီးအချို့

မှေးမှိန်သွားနိုင်သလို သာမန်လူတန်းစားများမှ ပါရမီရှင်များ

ပေါ်ထွက်လာနိုင်ပေသည်။ စူးချီသည် သူ၏ ကျောင်းသားများကို အစိုးရ၏

စနစ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ အကျိုးပြုစေချင်သည်။ သို့သော် ဝန်ကြီး

ကျန်းလိချွမ်းမှာမူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာ လောလောဆယ် ဝန်ထမ်းနေရာ အလုံအလောက် မရှိသေးပါဘူး။

ပြီးတော့ လူတိုင်းက စာမေးပွဲဖြေပြီးမှ ဝင်ရမှာဆိုတော့ ဒါက

စည်းကမ်းနဲ့ မညီသလို ဖြစ်နေတယ်”

စူးချီက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

“တိဗက်ဒေသက တင်းမျိုးနွယ် လူငယ်လေးကျတော့ရော စာမေးပွဲဖြေပြီးမှ အစိုးရဝန်ထမ်း

ဖြစ်လာတာလား”

ဝန်ကြီးမှာ စကားထစ်သွားပြီးမှ “အဲဒါကတော့ ဒေသတွင်း စီးပွားရေးကို

မြှင့်တင်ပေးနိုင်လို့ အထူးကိစ္စအနေနဲ့

လုပ်ပေးတာပါ” ဟု ပြန်လည် ဖြေရှင်းသည်။

စူးချီကတော့ ပြုံးနေရုံသာ ရှိသည်။ အချို့လူများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ

ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရသော်လည်း သူတို့ မျှော်လင့်သည့်

ကမ်းခြေသို့ မရောက်ရှိနိုင်ကြပေ။ သို့သော် အချို့ကမူ အပြုံးတစ်ခု သို့မဟုတ်

မျက်နှာတစ်ခုကြောင့်ပင် သူတစ်ပါး အိပ်မက်မက်ရသော အခွင့်အရေးများကို

အလွယ်တကူ ရရှိသွားကြသည်။ စူးချီသည် ဤကဲ့သို့သော မတရားမှုများကို အလွန်

ရွံရှာသည်။ ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားမှုကို

ခုနစ်စက္ကန့်မျှ ပြုံးပြရုံနှင့် နာမည်ကြီးလာသူက

ကျော်တက်သွားခြင်းမှာ တရားမျှတပါသလား။

စူးချီသည် ကျင့်စဉ်များကို လူတိုင်း သင်ယူနိုင်အောင် လုပ်ပေးခြင်းမှာ သူ၏

အမှတ်များအတွက်သာမက ဤလောကတွင် တရားမျှတမှု အနည်းငယ်

ရှိလာစေရန်လည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ပြဿနာကို ချက်ချင်း

ဖြေရှင်းနိုင်သော နည်းလမ်းရှိသော်လည်း ၎င်းကို ထုတ်မပြချင်သေးပေ။

သူသည် ဤပါရမီရှင် ကျောင်းသားများကို အရင်က မရရှိနိုင်ခဲ့သော အခွင့်အရေးများ

ရရှိစေချင်သည်။

“ဝန်ကြီးကျန်း... ဒီလို အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့တော့ ငါ့ကို လာမပြောပါနဲ့။

ဒီကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် ကျင့်စဉ်မျိုး ငါ့မှာ

မရှိပါဘူး”

စူးချီသည် ဖုန်းချရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဘေးနားရှိ ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏

ကွန်ပျူတာပေါ်ရှိ သတင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသည်။

၎င်းမှာ နိုင်ငံပေါင်း ၁၉ နိုင်ငံ၏ ပူးတွဲ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု သတင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းကို တာ့ရှဟ်နိုင်ငံ၏ ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်း အနီးတွင် ပြုလုပ်ရန်

စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤကျောင်းသားများကို နိုင်ငံခြားသားများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြသလိုက်မည်ဆိုပါက

ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။ ကျင့်စဉ်ကို မသင်ယူနိုင်သော နိုင်ငံခြားသားများမှာ ပို၍ပင်

စိတ်ပျက်သွားကြမည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသို့ဖြင့် ရှန်ကျစ်ရှားသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်

အကြံတစ်ခု ရသွားသည်။

“ဝန်ကြီးကျန်း... ကျွန်မမှာ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်၊ နားထောင်ကြည့်မလား။ ကျောင်းသားတွေကို

ပင်လယ်ပြင်ဆီကို စေလွှတ်ကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ”

စူးချီနှင့် ဝန်ကြီးတို့မှာ အံ့ဩသွားရသည်။ သူမက ဆက်လက် ရှင်းပြသည်။

“ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်ခါစ ကျောင်းသားတွေဟာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို

စမ်းသပ်ချင်နေကြမှာပဲ။ သူတို့ကို လမ်းကြောင်းတစ်ခု

ပေးလိုက်ပါ။ ဥပမာအားဖြင့် တခြားနိုင်ငံတွေဆီကို သူတို့ရဲ့

စွမ်းအင်တွေ အသုံးပြုခိုင်းလိုက်တာမျိုးပေါ့။ အခုဆိုရင် ၁၉ နိုင်ငံရဲ့

ရေတပ် စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု ရှိနေတယ် မဟုတ်လား၊ အဲဒီဆီကို သွားပြီး

သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းခိုင်းလိုက်ပါ”

ရှန်ကျစ်ရှား၏ စကားကြောင့် စူးချီမှာ အံ့ဩသွားရသလို သူမကိုလည်း ချီးကျူးမိသွားသည်။

ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်ထားသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် ပျံသန်းလိုသော၊ အရာအားလုံးကို

သိချင်သော စိတ်ဆန္ဒကို မည်သူ တားဆီးနိုင်ပါမည်နည်း။ အကယ်၍ မကောင်းမှုလုပ်မည့်အစား

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် အစိုးရဝန်ထမ်း ဖြစ်လာနိုင်မည်ဆိုပါက လူအများမှာ

ထိုစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုကို သွားရောက် ကြည့်ရှုကြပေလိမ့်မည်။

လှပသောနိုင်ငံမှ လူများအနေဖြင့် သူတို့၏ စစ်ရေးလျှို့ဝှက်ချက်များ

ပေါက်ကြားသွားသည်ကို သိရှိပါက မည်မျှအထိ

ဒေါသထွက်မည်ကို စဉ်းစားကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။

“သတင်းအချက်အလက် ကောင်းကောင်း စုဆောင်းနိုင်တဲ့သူကို ဆုလာဘ်အနေနဲ့ အစိုးရဝန်ထမ်း

ရာထူး ပေးမယ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်ပါ။ စူးချီပြောတဲ့ ဝိညာဉ်ရဲတပ်ဖွဲ့ကိုလည်း

ဒီနည်းနဲ့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်သွားမှာပေါ့”

တစ်ဖက်မှ ဝန်ကြီးမှာ အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် “ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်ပြောတာ

အကျိုးအကြောင်း ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဒါကို သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ့မယ်” ဟု

ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့လေသည်။

အဆင့်မြင့်သိုင်းလောက၏ရှန်းရှဆရာ

အခန်း ၂၀၂ - စစ်ရေးလေ့ကျင့်သူ လေးသောင်းနှင့် ကြည့်ရှုသူ လေးသန်း

နှစ်ရက်အကြာတွင် အမေရိကန်၊ ဩစတြေးလျနှင့် အခြားနိုင်ငံများမှ ရေတပ်များသည်

ကွင်းစလန်ပြည်နယ်အနီးသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော စစ်ထွက်အခမ်းအနားကို

ကျင်းပနေကြသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ သတိမထားမိသော

အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ စစ်သင်္ဘောများ၏ အောက်ဘက် မျက်ကွယ်နေရာများတွင်

လူဦးခေါင်းများစွာသည် ရေပေါ်သို့ ပြူထွက်နေကြသည်။ အချို့မှာ

ဂြိုဟ်တုဆက်သွယ်ရေးပစ္စည်းများကို ကျောပိုး၍

တိတ်တဆိတ် ကူးခတ်နေကြသည်။

“ညီအစ်ကိုတို့ရေ... ဒီဝိညာဉ်လွင့် အသက်ရှူအောင်းဓာတ်ပညာက တကယ်လန်းတာပဲဗျာ။

ရေအောက်မှာ လုံးဝအသက်ရှူစရာ မလိုတော့ဘူး”

“ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်ဆိုတာ နုနယ်တယ်၊ မဟုတ်ဘူး... ခန္ဓာကိုယ်ဆိုတာ ခေတ္တခဏပါပဲ၊

ဝိညာဉ်ကမှ ပိုခိုင်မြဲတယ်လို့ ခံစားလာရတယ်”

“ခဏနေရင် ကျုပ်က စစ်သင်္ဘောပေါ်ကို တိတ်တဆိတ် တက်မှာဗျ။ ခင်ဗျားတို့ ဘာကြည့်ချင်လဲ။

စာရိုက်ပြီး ပြောခဲ့ကြ”

သူ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုသည် ဂြိုဟ်တုအချက်ပြစနစ်မှတစ်ဆင့် ရှပြည်ကြီး၏

ဗီဒီယိုလူမှုကွန်ရက်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအခါ

ရှပြည်ကြီးသား အမြောက်အမြားသည်

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်းသို့

အလုအယက် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုကြတော့သည်။

“သူငယ်ချင်း... အပေါ်ကို ပျံတက်ပြီး ထုတ်လွှင့်ပေးပါလား”

“ဟုတ်တယ်... ငါတို့က ပင်လယ်ပြင်ကိုပဲ မြင်နေရတာ၊ တခြားဘာမှ မမြင်ရဘူး”

“မင်းက မြင်ကွင်းကို မပြောင်းပေးဘူးဆိုရင် ငါတို့ တခြားလူဆီ သွားကြည့်တော့မယ်”

ကြည့်ရှုသူများ၏ စာများကို မြင်သောအခါ ထုတ်လွှင့်သူက ရယ်မောလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ခဏနေ သူတို့ လေယာဉ်တွေ ပျံတက်တဲ့အခါ ကျုပ်က နောက်ကနေ

လိုက်ပြပါ့မယ်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခရီးမိုင်ထောင်ချီ သွားနိုင်တာ

ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ပြပေးမယ်။ ကျုပ်တို့က သူတို့

လေယာဉ်တွေထက်တောင် မြန်သေးတယ်”

ထိုအချိန်တွင် ခန့်ညားလှသော စစ်သင်္ဘောအုပ်စုကြီးကို ကြည့်ကာ ဩစတြေးလျ

စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု ကွပ်ကဲရေးမှူး ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီး

ဂျပ်စတင်သည် စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွနေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ဩစတြေးလျသည်

အကျိုးအမြတ်မရှိသော ဆိပ်ကမ်းတစ်ခုကို ရှပြည်ကြီးအား ငှားရမ်းခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်

ရှပြည်ကြီး၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် ထိုဆိပ်ကမ်းမှာ

အလွန်အမြတ်အစွန်းများလာသောအခါ

ဩစတြေးလျတို့ မနာလိုဖြစ်ကာ ပြန်လည်သိမ်းယူလိုကြသည်။

ဒါဟာ မူလကတည်းက ဩစတြေးလျပိုင်တဲ့ ပစ္စည်းပဲ။ မင်းတို့ ရှပြည်ကြီး အနည်းအကျဉ်း

အမြတ်ရသွားရင် တော်ပြီပေါ့၊ အခု ချက်ချင်း ပြန်ပေးတော့ ဟု သူတို့က

တွေးခဲ့ကြသည်။

ထိုအတွက်ကြောင့် ဩစတြေးလျသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း

ရှပြည်ကြီးကမူ စာချုပ်အတိုင်းသာ တိကျစွာ လိုက်နာရန် အခိုင်အမာ

ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဆွေးနွေးမှုများ မအောင်မြင်သောအခါ ဩစတြေးလျက

နှောင့်ယှက်မှုများ စတင်ပြုလုပ်လာသည်။ အခြေအနေများ

အဆိုးဆုံးဖြစ်လာချိန်တွင် ရှပြည်ကြီးက ဖျက်သင်္ဘောတစ်စင်း စေလွှတ်၍

ဩစတြေးလျကို ပတ်ကာ လှည့်လည်ပြခဲ့သည်။ ထိုအခါမှသာ ဩစတြေးလျတို့

ငြိမ်သက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဂျပ်စတင်နှင့် အခြားရေတပ်အရာရှိများသည် ထိုစဉ်က အလွန် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။

ဆိပ်ကမ်းကို ပြန်ရရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဟု သူတို့

ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ရှပြည်ကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်

နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ္ဘာကြီး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဩစတြေးလျသားတိုင်း အလွန် ဝမ်းသာခဲ့ကြသည်။

ချောက်ကမ္ဘာကြောင့် ရှပြည်ကြီး၏ ရေတပ်သည် အလုပ်ရှုပ်သွားမည်ဖြစ်ရာ

သူတို့ဘက်ကို အာရုံစိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု တွေးခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ရှေ့မှောက်၌ ဆံထုံးနှင့် မီးလှံကို

ကိုင်ဆောင်ထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် လူတစ်ယောက်

ရှပြည်ကြီးတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုသူသည် ဩစတြေးလျရေတပ်ကိုပင်

ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် သားရဲဆိုးကြီးကို လှံတစ်ချက်တည်းဖြင့်

သတ်ဖြတ်ပြခဲ့ရုံသာမက ကောင်းကင်ယံကိုပင်

အပေါက်ဖြစ်အောင် ထိုးဖောက်ပြခဲ့သည်။

ရှပြည်ကြီးက ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို သူတို့အပေါ် အသုံးပြုလာပါက မည်သို့

ခုခံနိုင်မည်နည်း။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဩစတြေးလျတို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်

ငြိမ်သက်သွားရပြန်သည်။ ရေတပ်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ

ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ယနေ့တွင်မူ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရန် ရောက်ရှိလာကြသော နိုင်ငံစုံ စစ်တပ်များ၊

တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ပျံတက်နေသော

ခေတ်မီတိုက်လေယာဉ်များနှင့်

သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေကြသော သိုင်းပညာရှင်များကို ကြည့်ကာ

ဂျပ်စတင်သည် ယခင်ကထက် ပိုမို လုံခြုံသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

“ဆရာ... ဒီပူးတွဲစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုမှာ ရှေ့တန်းစစ်မြေပြင် ခြောက်ခု ပါဝင်ပါတယ်။

စစ်သည်အင်အား လေးသောင်းနီးပါး၊ တိုက်လေယာဉ် သုံးရာ၊ လေယာဉ်တင်သင်္ဘောတွေနဲ့

နိုင်ငံအသီးသီးက သွေးဓာတ်အဆင့်မြင့် သခင်တွေ ပါဝင်ကြမှာပါ”

“အဆင့် ၈ သခင် ၅၆ ယောက်နဲ့ အဆင့် ၉ သခင် ၉ ယောက်တောင် ပါဝင်ပါတယ်”

“ဒီလောက်အင်အားမျိုးက တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးပါဘူး။ ရှပြည်ကြီးကတော့ ကြောက်လို့

တုန်နေလောက်ပါပြီ”

ဩစတြေးလျသားများ စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော

စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုများကို နှစ်နှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပလေ့ရှိပြီး

ရှပြည်ကြီးကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ရည်ရွယ်သည်။ သို့သော် ယခုအကြိမ်

အင်အားပမာဏမှာမူ အရင်ကနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင်

ကြီးမားလှသည်။ ယခင်နှစ်များတွင် တိုက်လေယာဉ် အနည်းငယ်သာ

ပါဝင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေသည်။

“ဒီတစ်ခါ လေ့ကျင့်ခန်းဘာသာရပ်တွေကို သေချာမှတ်ထားကြ။ ဘာအမှားမှ မရှိစေနဲ့”

“ဟုတ်ကဲ့ ဗိုလ်ချုပ်... ဒီတစ်ခါမှာတော့ လေယာဉ်တွေ၊ အမြောက်တွေ၊ ဒုံးကျည်စနစ်တွေနဲ့

အစစ်အမှန် ပစ်ခတ်မှုတွေ ပါဝင်ပါမယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သိုင်းပညာရှင်တွေနဲ့

ခေတ်မီလက်နက်တွေ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ပုံကို ပြသမှာပါ”

ဂျပ်စတင်သည် ခေါင်းညိတ်လျက် စာရွက်စာတမ်းများကို တစ်ဖန် ပြန်လည်စစ်ဆေးသည်။

အမေရိကန်သည် ချောက်ကမ္ဘာကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အကြိမ်ကြိမ်

ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း လူသားအချင်းချင်း တိုက်ခိုက်သည့်

နည်းလမ်းများတွင်မူ ကမ္ဘာပေါ်၌ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင်

ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

“အနီးအနားမှာ ရှပြည်ကြီးရဲ့ စစ်သင်္ဘောတွေ ရှိလားဆိုတာ စစ်ဆေးစမ်း။ ကျုပ်တို့ရဲ့

အချက်အလက်တွေကို သူတို့ ခိုးယူခွင့် မပေးနိုင်ဘူး”

“စိတ်ချပါ ဗိုလ်ချုပ်... ကျုပ်တို့ ရေဒါနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးပြီးပါပြီ။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်သင်္ဘောမှ မရှိပါဘူး”

လက်အောက်ငယ်သား၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဂျပ်စတင်သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

အရင်ကဆိုလျှင် ရှပြည်ကြီးသည် အဝေးမှ အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်လေ့ရှိသော်လည်း

ယခုမူ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိပေ။

ရှပြည်ကြီး ကြောက်သွားတာများလား။ ဟုတ်တယ်... သူတို့ ကြောက်သွားတာ နေမှာ။ ပြီးတော့

သူတို့ဆီက ချောက်ကမ္ဘာကြောင့်လည်း သူတို့ ဗာဟီရတွေ များနေပုံရတယ် ဟု ဂျပ်စတင်က

ပြုံးလျက် တွေးလိုက်သည်။

“သူတို့မလာတာလည်း ကောင်းတာပဲ။ ပစ်မှတ်သင်္ဘောကို ပြင်ထားလိုက်။

တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားတွေကို

မှတ်တမ်းတင်ပြီး ဗီဒီယိုထုတ်လွှင့်လိုက်ရင် သူတို့

သေချာပေါက် တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မယ်”

စစ်သင်္ဘောများအားလုံး ကျောက်ဆူးများရုတ်ကာ သတ်မှတ်ထားသော ပင်လယ်ပြင်သို့

ဦးတည်ချီတက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည့်

ရှပြည်ကြီး၏ နှောင့်ယှက်မှုများကို မတွေ့ရသဖြင့် အနောက်နိုင်ငံ

စစ်အရာရှိများမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြသည်။

သူတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ အလွန် ထူးဆန်းသည်။ အကယ်၍ သူတို့က အင်အားပြပြီး

ရှပြည်ကြီးက ကန့်ကွက်လာလျှင် သူတို့က အနိုင်ရသူဖြစ်သည်ဟု

ခံစားရသည်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ ရှပြည်ကြီးက ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မလုပ်သောအခါ

သူတို့မှာ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

မကြာမီ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု တရားဝင် စတင်ခဲ့သည်။ ဒုံးကျည်များ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်

တိုက်လေယာဉ်များ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ပျံတက်သွားကြသည်။ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့်

ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များကြောင့်

ကောင်းကင်ယံတွင် မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားသည်။

ဂျပ်စတင်သည် အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နေသော စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုကို ကြည့်ကာ

သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံရှိ လေယာဉ်များကို

မော့ကြည့်လိုက်ရာ အမေရိကန် အက်ဖ် ၃၅ တိုက်လေယာဉ်နောက်သို့

တစ်စုံတစ်ခု လိုက်ပါနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအရာများမှာ

လူများ ဖြစ်နေကြသည်။ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ အုပ်စုလိုက်ကြီး ဖြစ်သည်။

“ဒါ ဘာလဲ... ရှပြည်ကြီးက တစ်ကိုယ်တော် ပျံသန်းနိုင်တဲ့ စစ်သည်တွေလား”

ထို့နောက် သူသည် အခြားတစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကြောက်စိတ်ကြောင့် ဦးရေပြားများပင်

တုန်ရီသွားတော့သည်။ တိုက်လေယာဉ်တိုင်း၏ ဘေးတွင် လူများစွာသည် ကပ်လျက်

လိုက်ပါနေကြသည်။ မည်မျှများပြားသည်ကိုပင် ရေတွက်၍ မရနိုင်ပေ။

ဂျပ်စတင်သည် ကွပ်ကဲရေးခန်းအတွင်းမှ အမြန်ထွက်၍ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပြေးထွက်လာသည်။

သူသည် မှန်ပြောင်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် ပင်လယ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ

အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လူပေါင်းများစွာသည်

တိုက်လေယာဉ်များ၏ ဘေးတွင် အတူတူ ပျံသန်းရင်း ဓာတ်ပုံများ ရိုက်နေကြသည်။

ထို့ပြင် သူတို့၏ စစ်သင်္ဘောများအနီးတွင်လည်း လူများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အချို့မှာ

လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေကာ လက်ကိုင်ဖုန်းများနှင့် ကင်မရာများကို ကိုင်လျက်

အောက်ဘက်ရှိ သင်္ဘောများကို အားရပါးရ မှတ်တမ်းတင်နေကြသည်။

ရှဘာသာစကား အနည်းငယ် နားလည်သော ဂျပ်စတင်သည် ထိုလူများ၏ အော်ဟစ်သံများကို

ကြားလိုက်ရသည်။

“တောက်... ဒီတစ်ခါ လာကြည့်တဲ့လူတွေ ဘာလို့ ဒီလောက်များနေတာလဲ”

“စစ်သားလေးသောင်းနဲ့ တိုက်လေယာဉ် သုံးရာကို လာကြည့်ကြတာ၊ ကြည့်ရှုသူက လေးသန်းတောင်

ရှိနေတယ်”