အခန်း (၂၀၇-၂၀၈)

အခန်း ၂၀၇ - ကျွန်မကို တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတာလား

ဝါ့ရှန်းစခန်းရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်။

စူးချီတွင် ထူးခြားသော နည်းစနစ်များစွာ မရှိနိုင်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသော

ရှန်ကျစ်ရှားသည် ဤနေရာသို့ အလောတကြီး ရောက်ရှိလာသည်။ သူမ၏ နောက်တွင်

ညီမဖြစ်သူ ရှန်ချိုးပိုင်နှင့် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများမှ လူငယ်တစ်စု

ပါဝင်လာကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ဆယ့်ခြောက်၊

ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ် လူငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏

ခေါင်းပေါ်တွင် အဖြူ၊ ပန်းရောင်၊ အဝါ၊ အစိမ်း စသဖြင့်

ရောင်စုံဆံပင်များ ရှိနေကြသည်မှာ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်၏

ပုန်ကန်လိုသော စိတ်ဓာတ်ကို ပြသနေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ထိုလူအုပ်၏ အလယ်တွင်ရှိသော ရှန်ချိုးပိုင်မှာမူ စနစ်တကျရှိသော

ကျောင်းသူဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး

မှန်ပြောင်းအနက်ရောင်နှင့်

ဆံပင်ကို နှစ်ဖက်ခွဲစည်းထားသည်။ သူမ၏ ဝတ်စုံမှာ

နုပျိုသန့်စင်သော်လည်း သူမ၏ ဟန်ပန်မှာမူ

လူမိုက်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကဲ့သို့ အရှိန်အဝါ ရှိနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ချိုးပိုင်၏ မျက်မှန်တွင် တပ်ဆင်ထားသော ကင်မရာက

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေသည်။ လက်ရှိတွင် ကြည့်ရှုသူ

ရာဂဏန်းခန့်သာ ရှိသော်လည်း အများစုမှာ အထက်တန်းလွှာ

မိသားစုများနှင့် ပတ်သက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ရှန်ချိုးပိုင်သည် ရှန်ကျစ်ရှားကို ခေါ်ဆောင်၍ ကျင့်ကြံခြင်း

လျှို့ဝှက်ချက်များကို သွားရောက်စုံစမ်းမည်ဟူသော သတင်းကြောင့် သူတို့က

စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“အစ်မ... ဖန်းကျွယ်ကျင့်စဉ်ကို မြန်မြန်တတ်မယ့် နည်းလမ်းရှိလားဆိုတာ မေးပေးပါဦး”

“ဟုတ်တယ်... ဖန်းကျွယ်ကို မြန်မြန်တတ်မယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်ပေါင်းစုံအလံကိုလည်း

တတ်နိုင်မှာပဲ”

“နှစ်ယောက်တွဲ ကျင့်ကြံလို့ရတဲ့ ကျင့်စဉ်ရော မြန်မြန်တတ်နိုင်မလား။ ဒါက

ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းက သိချင်လို့ မေးခိုင်းတာပါ”

မှတ်ချက်များတွင် အမျိုးမျိုးသော မေးခွန်းများ တက်လာသည်။ ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏

ဖုန်းကို ခိုးကြည့်လိုက်ရင်း မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားရသည်။ အထက်တန်းလွှာ

မိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း အင်တာနက်ပေါ်တွင်

မျက်နှာဖုံးစွပ်လိုက်သောအခါ

သူတို့၏ ပင်ကိုယ်စိတ်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ရိုင်းစိုင်းသော မေးခွန်းများကိုပင်

မရှက်မကြောက် မေးနေကြသဖြင့် သူမကဲ့သို့ အသက်အရွယ်ရလာသူတစ်ဦးအတွက် လုံးဝ

အဆင်မပြေပေ။

မကြာမီမှာပင် စူးချီသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းမှ ထွက်လာသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ အချက်ပြစနစ်

မရှိသဖြင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ရှန်ချိုးပိုင်က သူမ၏

အစ်မကို ခိုင်း၍ စူးချီကို အပြင်သို့ ခေါ်ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြင်သို့ ထွက်လာပြီးနောက် များပြားလှသော လူငယ်များကို မြင်သောအခါ စူးချီ

အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ ကျောင်းအုပ်လည်းဖြစ်၊

ချစ်သူလည်းဖြစ်သော ရှန်ကျစ်ရှားကို နားမလည်နိုင်သော

အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော ရှန်ကျစ်ရှားသည် ယခုတွင်မူ

မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အမူအရာ ရှိနေသည်။ သူမက

ဒေါသထွက်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ချစ်သူဆိုသည်မှာ မိမိ၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် တူတတ်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားမှာမူ စူးချီ၏

ခေါင်းဆောင်အစစ်အမှန်လည်း ဖြစ်နေပြန်ရာ ထိုဖိအားနှစ်ခုကြောင့် စူးချီမှာ

အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေရသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်း၌မူ စူးချီ၏ မျက်နှာ ပေါ်လာသည်နှင့် စနစ်က ချက်ချင်း

မှတ်မိသွားသည်။ စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်သင်ကြားမှု ဗီဒီယိုများသည် အမြဲတမ်း

ရေပန်းစားနေသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာ ပေါ်လာသည်နှင့်

ကြည့်ရှုသူ သောင်းနှင့်ချီ၍ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

ရှန်ကျစ်ရှား၏ ဒေါသထွက်နေသော ပုံစံနှင့် စူးချီ၏ ကြောက်ရွံ့နေသော

ပုံစံကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းက စိတ်ဝင်တစား ရှိနေကြသည်။

“ဟားဟား... သတိထားမိလား။ ကျောင်းအုပ်ရှန်က ဆရာစူးကို တကယ်ပဲ နိုင်တာပဲ”

“ဒါက ခေါင်းဆောင်ကို ကြောက်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ မယားကြောက်တဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ”

“ဆရာစူးမှာ ဒီလို အူကြောင်ကြောင် ပုံစံလေး ရှိမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ”

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးအကြောင်းကို အမျိုးမျိုး

ပြောဆိုနေကြသည်။ ထိုစဉ် ရှန်ကျစ်ရှား၏ စကားတစ်ခွန်းက သူတို့၏

ဆက်ဆံရေးကို အတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ရှန်ကျစ်ရှားက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မကျေမနပ် အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ရှင် ကျွန်မကို တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတာလား”

“ဟို... ဒါက... ဘာကို ပြောတာလဲ”

“ကျွန်မ အကုန်သိတယ်၊ ဝန်ခံစမ်းပါ။ ရှင်ဝန်ခံရင် ကျွန်မ အပြစ်မတင်ဘူး”

စူးချီမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရှန်ချိုးပိုင်၏ မျက်လုံးများမှာမူ တောက်ပလာတော့သည်။

သူမ၏ အစ်မမှာ ပါရမီမရှိရုံသာမက ဉာဏ်လည်း မကောင်းကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မေးရန်

သဘောတူထားသော်လည်း သူမ၏ အစ်မက ယခုကဲ့သို့ မေးလိုက်သောအခါ

စူးချီအနေဖြင့် အခြားသော ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လျှို့ဝှက်ချက်များကိုပါ ပြောပြရတော့မည့်

အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။

ရှန်ချိုးပိုင်၏ မျက်မှန်မှ ကင်မရာသည် စူးချီနှင့် ရှန်ကျစ်ရှားတို့၏

မျက်နှာပေါ်တွင် အပြန်အလှန် လှည့်ပတ်နေသည်။

“ရေခဲသေတ္တာထဲက နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ ကိတ်မုန့်ကို ကျွန်တော် စားလိုက်မိတာပါ”

ထိုစကားကြောင့် ရှန်ချိုးပိုင်မှာ မှင်သက်သွားရသည်။ သူမက အကြီးအကျယ်

မျှော်လင့်ထားသော်လည်း စူးချီက ထိုသို့

ပြောလာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။ သို့သော်

ရှန်ချိုးပိုင်နှင့် ကျန်သူများမှာ

စူးချီနှင့် ရှန်ကျစ်ရှားတို့ တစ်အိမ်တည်း နေထိုင်ကြောင်း

သိထားကြသဖြင့် ဤသတင်းမှာ သူတို့အတွက် မထူးဆန်းပေ။

သို့သော် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာမူ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ကြည့်ရှုသူ

အရေအတွက်မှာ သုံးသိန်းအထိ တက်သွားသည်။

“ဘုရားရေ... ကျောင်းအုပ်ရှန်က စူးချီနဲ့ အတူတူ နေနေတာလား”

“ကျောင်းအုပ်ကြီးက မစင်ကြယ်တော့ဘူးပေါ့”

“စူးချီ... ငါ့မိန်းမကို လုတဲ့အငြိုးကတော့ မမေ့ဘူးနော်၊ အခုချက်ချင်း

ဓားချင်းယှဉ်လိုက်စမ်း”

ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ ဖုန်းကို ခိုးကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားရပြန်သည်။

သူမ အမေးမှားသွားသဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာများ ပေါက်ကြားကုန်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ တကယ်တမ်း အတူတူ နေထိုင်ကြသော်လည်း စူးချီမှာ အောင်မြင်မှု

မရသေးပေ။ သို့သော် ဤကိစ္စများကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင်

ပြောပြ၍ ဖြစ်ပါမည်လော။

သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် အတွေးများ ရှုပ်ထွေးကုန်သည်။

“အဲဒီကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ရှင့်ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးမယ်။ သေချာပြောစမ်းပါ”

ဤအမေးကြောင့် ကြည့်ရှုသူမှာ ငါးသိန်းအထိ ရှိသွားသည်။ စူးချီ၏ ပရိသတ်များမှာမူ

ပျော်ရွှင်နေကြပြီး စူးချီ၏ ခက်ခဲနေသော မျက်နှာပေးကို ကြည့်ကာ

ရယ်မောနေကြသည်။

“ဟို... ရှင်က အမြဲတမ်း ဂိမ်းထဲမှာ အဆင့်မြင့်တယ်လို့ ကြွားနေလို့ ကျွန်တော်က

အကောင့်အသေးတစ်ခုနဲ့ ရှင့်ကို လိုက်နှောင့်ယှက်ခဲ့တာပါ။ ရန်သူကို

အကြိမ် ၂၀ အသတ်ခံလိုက်ပြီးမှ ဂိမ်းကို ရှုံးအောင် လုပ်ခဲ့မိပါတယ်”

“စူးချီ... ရှင့်ကိုတော့လေ” ဟု ရှန်ကျစ်ရှားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှ လူများမှာမူ အူတက်မတတ် ရယ်မောနေကြသည်။

“ပါရမီရှင်ကြီးမှာလည်း အခုလို အမှတ်မရှိတဲ့ အချိန်တွေ ရှိတာပဲ။ ဆရာစူးက

ကျောင်းအုပ်ရှန်ရဲ့ ကူညီမှုကို လိုနေတာပဲ”

“သူတို့ရဲ့ ဂိမ်းအကောင့်တွေကို ဘယ်သူသိလဲ။ ကျွန်တော် ဆရာစူးကို ကူပေးချင်လို့ပါ”

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ သူမ၏ အတွေးများမှာ လုံးဝ

လွဲချော်ကုန်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဒေါသတကြီးဖြင့်

ခြေဆောင့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါလည်း မဟုတ်ဘူး။ ဝန်ခံစမ်းပါ၊ ကျွန်မကို ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်နဲ့”

ဘေးမှ ရှန်ချိုးပိုင်နှင့် အဖွဲ့မှာမူ စူးချီ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပို၍

သိချင်နေကြသည်။

စူးချီမှာမူ ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်နဲ့ ဆိုသည့် စကားကြောင့် ရင်တုန်သွားရသည်။

ဒေါသထွက်မည် ဆိုသည်မှာ ချစ်သူရေးရာ ကိစ္စများကြောင့်များလား။ သူ

ဘာမှ အမှားမလုပ်ခဲ့ပါဘူး။

“ကျွန်တော့်မှာ ရည်းစားဟောင်း လုံးဝမရှိပါဘူး၊ ကတိပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်

အပြစ်ကင်းပါတယ်”

“ကျွန်တော် ရှင့်ကို ရှင်းပြပြီးသားပဲလေ။ မိုးကြိုးငါးသွယ် တရားကျင့်စဉ်ကို

ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် တီထွင်ခဲ့တာမို့ ယန်မိုးကြိုးရော

ယင်မိုးကြိုးပါ ကျွန်တော် သုံးနိုင်တာပါ။ ကျွန်တော်က

လူကောင်းပါ”

စူးချီက ပြောရင်း လက်နှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင် ယန်မိုးကြိုးနှင့်

နောက်တစ်ဖက်တွင် ယင်မိုးကြိုးကို ပြသလိုက်သည်။ ထိုလုပ်ရပ်က ကျောင်းသားများနှင့်

ကြည့်ရှုသူအားလုံးကို မှင်သက်သွားစေသည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် ခဏမျှ

တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဆူညံသွားတော့သည်။

“ဒီလို နှစ်မျိုးလုံး ကျင့်လို့ရမှန်း စောစောက ပြောရမှာပေါ့။ ဒါဆိုရင်

ကျွန်တော့်ရည်းစားက ကျွန်တော့်ကို သံသယဝင်ပြီး

ထားသွားမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ကျွန်မ ချစ်သူကို မိုးကြိုးကျင့်စဉ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မမှန်ဘူးလို့ ပြောတာကို သူက

မယုံဘူး။ အခုတော့ ကျွန်မ အပြစ်မရှိတာ သက်သေပြနိုင်ပြီ”

“ဆရာစူးကို မိုးကြိုးကျင့်စဉ်အတန်း ပြန်ဖွင့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။ ဒီကျင့်စဉ်

နှစ်မျိုးလုံးကို သင်ချင်လို့ပါ”

အမှန်စင်စစ် အကြောင်းအရာမှာ ကျင့်စဉ်ဘက်သို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်

ရှန်ကျစ်ရှား မေးချင်သည့် ကျင့်စဉ်ကိစ္စနှင့်မူ အလွန်

ကွာဝေးနေသေးသည်။

ရှန်ချိုးပိုင်က သက်ပြင်းချရင်း သူမ၏ နဖူးကို ပွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်

သတိပေးလိုက်သည်။

“ယောက်ဖ... ကျွန်မအစ်မ မေးနေတာက ကျင့်စဉ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေအကြောင်းပါ။ အစ်မကို

တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတာ ရှိလား”

အခန်း ၂၀၈ - ငါ တကယ် မလာခဲ့သင့်ဘူး

ဝါ့ရှန်းစခန်းရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အပြင်ဘက်။

ရှန်ကျစ်ရှား၏ ညီမဖြစ်သူ ရှန်ချိုးပိုင်သည် လက်ပိုက်လျက် စူးချီကို

စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကလည်း

တတွတ်တွတ် ရွတ်ဆိုနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“ရှင် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အရာက ကျင့်စဉ်တွေအကြောင်း ဖြစ်ရမယ်”

သူမသည် ပြောရင်းနှင့် ခါးထောက်လိုက်ကာ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်တော့မည့် ပုံစံမျိုး

လုပ်နေသည်။ သူမ ဤသို့ ပြောဆို လှုပ်ရှားနေခြင်းမှာ တစ်ဖက်တွင်လည်း

လမ်းကြောင်းလွဲနေသော သူမ၏ အစ်မကို အဓိက အကြောင်းအရာဘက်သို့

ပြန်လည် ဆွဲခေါ်ရန်ဖြစ်သလို အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း သူမ၏ မျက်မှန်ရှိ ကင်မရာကို

စူးချီနှင့် သူမ၏ အစ်မနှစ်ယောက်လုံး မြင်ကွင်းထဲဝင်အောင် အဆက်မပြတ်

ချိန်ညှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ရပ်များကြောင့် စူးချီမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေရသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ

သက်ပြင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်မိသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ခံစားချက်ကိစ္စများကို

လွန်လွန်ကျူးကျူး မတွေးတောတော့လျှင် ထိုအရာသည်

အမျိုးသားတစ်ယောက်အတွက် ကံကောင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၏ ပွင့်လင်းလှသော စရိုက်အရဆိုလျှင် ခံစားချက်နှင့် ပတ်သက်သည့်

မေးခွန်းများ ရှိမလာသင့်ပေ။ သို့သော် သူသည် မပြောသင့်သော အချို့အရာများကို

ပြောလိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ အဆိုးဆုံးမှာ အချို့အရာများကို

ဖွင့်ဟလိုက်သော်လည်း သူ၏ အစ်မဖြစ်သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မရပ်တန့်နိုင်ခြင်းပင်

ဖြစ်သည်။

စူးချီသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် စဉ်းစားခန်း ဝင်ရပြန်သည်။ သူသည် စနစ်အကြောင်းကိုတော့

လုံးဝ ပြောပြ၍ မရပေ။ သို့သော် ရှန်ညီအစ်မတို့၏ ပုံစံအရဆိုလျှင် သူတို့

သိချင်သော အရာမှာ တိကျသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ကျင့်စဉ်များအကြောင်းလော။ သူ လဲလှယ်ထားသော ကျင့်စဉ်အားလုံးကို သူမကို

သင်ပေးထားပြီးပြီ မဟုတ်ပါလား။ လောလောဆယ်

လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော နတ်စက်ကိရိယာ

အဆင့်ဆင့် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်မှလွဲ၍ ကျန်သည်များကို သူမ သိပြီးသား

ဖြစ်သည်။ သူတို့ မေးနေသည်မှာ ထိုအရာအကြောင်းများလား။

“အင်း... ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် မပြောပြရသေးတဲ့ အရာအချို့တော့

ရှိပါသေးတယ်”

ထိုအချိန်တွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုသူဦးရေမှာ တစ်သန်းကျော်သွားပြီ

ဖြစ်သည်။ အများစုမှာ ယခင်က ပြောဆိုခဲ့ကြသော ချစ်သူရေးရာ ကိစ္စများကြောင့်

ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု

ကျင့်စဉ်လျှို့ဝှက်ချက်များအကြောင်း

ပြောတော့မည်ဆိုသောအခါ သူတို့ ပို၍ စိတ်ဝင်တစား ရှိလာကြသည်။

“လူကြီးမင်းရေ... မြန်မြန်ပြောစမ်းပါ၊ ဘယ်လို ကျင့်စဉ်လျှို့ဝှက်ချက်တွေလဲ”

“ဘုရားရေ... ဘယ်လို ကျင့်စဉ်မျိုးလဲ၊ အမြဲတမ်း သန်မာနေစေမယ့် ကျင့်စဉ်မျိုးလား”

“အမြန်ထုတ်ပြစမ်းပါ... အသစ်တင်ပေးပါဦး”

မှတ်ချက်များတွင် ဆူညံနေစဉ်မှာပင် စူးချီက လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင်

မည်းနက်သော မြွေနက်စင်း ဆန္ဒပြည့်ပုလဲ ငါးလုံး ပေါ်လာသည်။ ဤပုလဲများကို သူသည်

အလှဆင်ပစ္စည်းအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို

ထည့်သွင်း၍ သူရဲကောင်းဗိမာန်အောက်တွင် ထားရှိသော ပုလဲမှလွဲ၍ သူ၏

ကိုယ်ပေါ်တွင် ဤငါးလုံးသာ ရှိတော့သည်။

ဤပုလဲငါးလုံးမှာ ဝတ်စုံအပြည့်နှင့် ကတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာရန် လုံလောက်လှသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤပုလဲများသည် နေကာဦးထုပ်၊ နေကာမျက်မှန် သို့မဟုတ်

ဖိနပ်အတွင်းခံများအဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ စူးချီက လက်ကို

ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်

သေသပ်လှပသော ဝတ်စုံနက်ကြီး တစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဒီမြွေနက်စင်း ဆန္ဒပြည့်ပုလဲတွေကို ဖန်တီးတဲ့နည်းကလည်း တကယ်တော့

ကျင့်စဉ်တစ်ခုပါပဲ”

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်းရှိ လူအားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။ ယခင်က ဤပုလဲများ၏

စွမ်းဆောင်ရည်ကို လူနည်းစုသာ သိရှိခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ လူအများရှေ့တွင်

ပထမဆုံးအကြိမ် ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချီ၏ ဝတ်စုံနှင့် ကတ်တိုင်ကို

ကြည့်ကာ လူတိုင်း အံ့သြနေကြသည်။

“ဒါက ဘာကြီးလဲ။ သုံးမိနစ်အတွင်း အချက်အလက်တွေ အကုန်သိချင်တယ်”

“ငါ့မှာသာ ဒါမျိုးရှိရင် ကလေးတစ်ယောက်လို ဘယ်လောက်တောင် ပျော်ဖို့ကောင်းမလဲ”

“ဒါတွေ အများကြီး စုထားရင် သံမဏိလူသားလိုမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်မလား”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှန်ကျစ်ရှား၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည်

ဤပုလဲများကို သူမကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် ကြိုတင်

ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် စူးချီ၏

စကားကို အမြန် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ မဟုတ်ဘူး... အိုး... ဒါ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ နောက်နှစ်ရက်နေရင် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ လုပ်ပါ့မယ်”

ဤပစ္စည်းမှာ သူတို့၏ အနာဂတ် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းကြီး ဖြစ်ရုံသာမက နိုင်ငံ၏

စီးပွားရေး ဗျူဟာနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသဖြင့်

ရှန်ကျစ်ရှားအနေဖြင့် ဤပုလဲ၏

လျှို့ဝှက်ချက်များကို မပေါက်ကြားစေလိုပေ။

“ဒါ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု စူးချီက ပို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ ဒါဆိုရင် ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမလဲ။

အခြား ကျင့်စဉ်လျှို့ဝှက်ချက်လည်း မရှိတော့ပါဘူး။

“ယောက်ဖ... ယောက်ဖဆီမှာ ကျင့်စဉ်တွေကို အလျင်အမြန် တတ်မြောက်နိုင်တဲ့

လျှို့ဝှက်ချက် ရှိလား”

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ ရှေ့မဆက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသဖြင့် ရှန်ချိုးပိုင်က

ဝင်မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ မေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ကျင့်စဉ်ကို အလျင်အမြန် တတ်မြောက်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ။ ဘယ်လောက်အထိ

မြန်တာကို ဆိုလိုတာလဲ။ စူးချီတွင် ထိုသို့သော နည်းလမ်း တကယ်ရှိပါသလား။

လူတိုင်းက စူးချီ၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သို့သော် စူးချီက

ရှန်ကျစ်ရှားကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ရှင့်အပေါ်မှာ အမြဲတမ်း အဲဒီနည်းလမ်းကို သုံးနေတာပဲ မဟုတ်လား”

“ဝိညာဉ်အာရုံကတစ်ဆင့် စွမ်းအားကူးပြောင်းပေးတာက အလျင်အမြန် တတ်မြောက်နိုင်တာပဲလေ။

ရှင် ဒါကို မသိဘူးလား”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်ချိုးပိုင်က သူမ၏ အစ်မကို နားမလည်နိုင်စွာ

ကြည့်လိုက်သည်။

“အစ်မ... ဝိညာဉ်အာရုံ စွမ်းအားကူးပြောင်းပေးတာဆိုတာ ဘာလဲ”

“အင်း... အဲဒါက ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း တတ်မြောက်သွားအောင်၊ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ

အကုန်သိသွားအောင် လုပ်ပေးတာပဲ။ ဘာအခက်အခဲမှ မရှိတော့ဘူးပေါ့”

“ယောက်ဖက အစ်မကို အဲဒီလို လုပ်ပေးတာလား”

“ဟုတ်တယ်...”

ဘုရားရေ... ရှန်ချိုးပိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့သြမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ သူမသည်

သူမ၏ အစ်မတွင် ပါရမီမရှိကြောင်း သိသည်။ သို့သော် မကြာသေးမီက သူမ၏

အဖေပြောပြချက်အရ သူမ၏ အစ်မမှာ အဆင့်ရှစ်သို့

ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လူငယ်မျိုးဆက်တွင် ထိပ်တန်းအဆင့်

ဖြစ်နေသည်။ ဤအချက်မှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသော်လည်း ယခုမှပင် သူမ

သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ သူမ၏ အစ်မ

အဆင့်တက်နေခြင်းမှာ စူးချီက စွမ်းအားများ

ကူးပြောင်းပေးနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တောက်... ယောက်ဖမှာ နောက်ထပ် မိန်းမတစ်ယောက် ထပ်လိုသေးလား၊ ကျွန်မလည်း ရပါတယ် ဟု

သူမ တွေးလိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်တွင် စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်အကြောင်း ပြောဆိုမှုကြောင့်

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင်

ကြည့်ရှုသူ ခြောက်သန်းခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက

မနာလိုမှုများဖြင့် မှတ်ချက်များ ပေးနေကြသည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ... ငါတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေက ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ ရှေ့မှာတော့

ရယ်စရာကြီး ဖြစ်နေပါလား”

“ကျင့်စဉ်တွေကို တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းပေးလို့ ရတယ်လား။ အရမ်း မနာလိုတာပဲ”

“လူအချင်းချင်း ဒီလောက်တောင် ကွာခြားရလား။ ငါတို့က ပင်ပင်ပန်းပန်း

ကျင့်ကြံနေရချိန်မှာ သူများချစ်သူကတော့

စွမ်းအားတွေကို အတင်း ထည့်ပေးနေတာပဲ”

“မကျင့်တော့ဘူး... ငါလည်း ပင်ပင်ပန်းပန်း မလုပ်ချင်တော့ဘူး”

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် မနာလိုမှုများသာမက စူးချီကို အားကျသူများလည်း

ရှိနေသည်။

“ဆရာစူးမှာ ရည်းစားရှိတယ်ဆိုတော့ နောက်ထပ် ရည်းစားတစ်ယောက် ထပ်ထားဖို့

စိတ်ကူးရှိလား”

“ကျွန်မ ဆရာစူးရဲ့ ရည်းစားဖြစ်ဖို့ နောက်ကျသွားပြီလား။ ကျွန်မက ရုပ်ရည် ၈

မှတ်ရှိတယ်၊ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းက အသစ်အတိုင်းပါပဲ”

“ကျွန်မက ရုပ်ရည် ၉ မှတ်ရှိတယ်၊ အနာအဆာ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာပါ။ ဆရာစူးရဲ့

စွမ်းအားကူးပြောင်းပေးမှုကို လိုချင်ပါတယ်၊

တခြားနေရာတွေကိုလည်း အားရပါးရ ကူးပြောင်းပေးလို့ ရပါတယ်”

“ကျွန်မ အသက် ၁၈ နှစ်ပါ၊ မင်းသမီးလေးလို လှပါတယ်။ ဆရာစူးရဲ့

စွမ်းအားကူးပြောင်းပေးမှုကို

အသနားခံပါတယ်”

“ဆရာစူးမှာ ရည်းစားရှိတယ်ဆိုတော့ ယောက်ျားလေး ရည်းစားရော ထားချင်လား”

ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ ဖုန်းမှတစ်ဆင့် ထိုမှတ်ချက်များကို ကြည့်ကာ မှင်သက်သွားရသည်။

သူမ နောက်တစ်ကြိမ် အမှားလုပ်မိပြန်ပြီ။ စူးချီကို အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများမှ

သမီးပျိုများကပင် မျက်စိကျနေကြပြီဖြစ်သည်။ ယခု ဝိညာဉ်အာရုံ

စွမ်းအားကူးပြောင်းပေးနိုင်ကြောင်း သိသွားသောအခါ

တစ်ကမ္ဘာလုံးက မိန်းမပျက်များအားလုံး စူးချီဆီသို့ အလုအယက်

ရောက်လာကြတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

ဘုရားရေ... ငါ တကယ် မလာခဲ့သင့်ဘူး ဟု ရှန်ကျစ်ရှားက နောင်တရစွာ တွေးလိုက်မိသည်။

သူမ၏ ချစ်သူမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လွန်းနေသည်။ သူမအတွက် သာမန်ဟု ထင်ရသော

အရာများမှာ အခြားသူများအတွက်မူ အလွန် အဖိုးတန်သော အစွမ်းများ ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် စူးချီနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ပို၍ တိုးမြှင့်ရမည်လားဟုပင် တွေးတောနေမိသည်။

ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရှန်ချိုးပိုင်က ခြေဆောင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ မဟုတ်သေးဘူး”

“ယောက်ဖ... ကျွန်မ တိုက်ရိုက်ပဲ မေးပါ့မယ်။ ယောက်ဖဆီမှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့

သင်ယူမှုအရှိန်ကို အဆပေါင်း တစ်ထောင်လောက်

မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိလား”