အခန်း (၂၀၉-၂၁၀)

အခန်း ၂၀၉ - သူ ဘာတွေ ကြေညာမလဲဆိုတာ တကယ်ကို မျှော်လင့်မိတယ်

ဝါ့ရှန်းစခန်းရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်။

ရှန်ချိုးပိုင်သည် မေးခွန်းများ ဆက်မမေးတော့ဘဲ ငြိမ်သက်နေသည့် သူမ၏ အစ်မကို တစ်ချက်

ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အစ်မမှာ စူးချီ၏ အဖြေများကို အလွန် ကျေနပ်နေပုံရသည်။

ထို့ကြောင့် သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဆက်လက် မေးမြန်းရန်

ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ယောက်ဖ... လူတိုင်းက ဝိညာဉ်လွင့် အသက်ရှူအောင်းဓာတ်ပညာကို သင်နေကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့

ဘာလို့ တချို့လူတွေက အရမ်းမြန်မြန် တတ်မြောက်သွားပြီး တချို့လူတွေကျတော့

အခြေခံကိုတောင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရတာလဲ”

စူးချီက သာမန်ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အင်း... လူတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ပါရမီ မတူကြလို့ ဖြစ်မှာပါ”

စူးချီသည် ဤသို့ဖြေလိုက်ရင်း ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ စနစ်အကြောင်းကိုသာ

မမေးသရွေ့ သူ ဘာမဆို ဖြေနိုင်ပါသည်။ သို့သော် သူသည် ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်သည့်

လျှို့ဝှက်ချက်ကိုတော့ မပေါက်ကြားစေလိုပေ။ ဤအခွင့်အရေးသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေမှသာ

လူတိုင်း၏ သင်ယူမှုကို သူ ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းကျောင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍

ထုတ်ဖော်မည်ဆိုပါကလည်း တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်သင့်သည်။

အကယ်၍ ရှန်ကျစ်ရှား တစ်ယောက်တည်းရှိနေပြီး သူမက သီးသန့်မေးမည်ဆိုပါက

စူးချီအနေဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ပြောပြမိပေလိမ့်မည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ချစ်သူများဖြစ်ရုံသာမက တူညီသော အကျိုးစီးပွားများဖြင့်လည်း

ခိုင်မြဲစွာ ချည်နှောင်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ခွဲခြား၍မရသော

အနေအထားတွင် ရှိနေကြသဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက်အတော်များများကို

မျှဝေနိုင်ကြသည်။

ဟုတ်ကဲ့... စနစ်ကလွဲလို့ပေါ့။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်လှပသလောက် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေသော

ကျောင်းအုပ်ကြီးအပြင် ထက်မြက်လှသော ရှန်ချိုးပိုင်နှင့်

သူမ၏ ရောင်စုံဆံပင်နှင့် သူငယ်ချင်းများလည်း ရှိနေကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော

အခြေအနေမျိုးတွင် စူးချီအနေဖြင့် အမှန်တရားကို မည်သို့

ဖွင့်ဟနိုင်မည်နည်း။

“ယောက်ဖ... ရှန်မိသားစုက ပညာရှင်တွေက ယောက်ဖရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို လေ့လာခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ ကောက်ချက်အရ ဒီကျင့်စဉ်ကို စတင်တတ်မြောက်ဖို့တင်

အနည်းဆုံး ၃ နှစ်ကနေ ၅ နှစ်အထိ ကြာမယ်တဲ့”

“အခြေခံတတ်မြောက်ဖို့ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကြာပြီး ကျွမ်းကျင်ဖို့ဆိုရင် နှစ်ပေါင်း ၂၀၀

ကြာမယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ဒါက ပျမ်းမျှ ကျင့်ကြံရမယ့် အချိန်ပဲ”

“ဘယ်လို ပါရမီမျိုးကများ တခြားလူတွေ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ကြာအောင် ပင်ပင်ပန်းပန်း

ကျင့်ကြံရမယ့် အရာကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာလဲ”

စူးချီမှာ မှင်သက်သွားရသည်။ သူ၏ ခဲအိုမက အချက်အလက်များကို သေချာစွာ

ပြင်ဆင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထိုမေးခွန်းက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် အကျပ်ရိုက်သွားစေသည်။

“ပါရမီ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း အချိန်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကိုတော့ ကျော်လွန်လို့

မရနိုင်ဘူး မဟုတ်လား”

“ယောက်ဖ... သူတို့ ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် တတ်မြောက်သွားတာလဲဆိုတဲ့

အကြောင်းရင်းကို ပြောပြပါ။ ဒါက ယောက်ဖရဲ့

စီစဉ်မှုလား”

ဤမေးခွန်းများကြောင့် စူးချီ မည်သို့ ပြန်ဖြေရမည်ကို မသိတော့ပေ။ ထိုအချိန်တွင်

စူးချီ၏ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော မျက်နှာပေးကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်နေသည်။

ဤအကြောင်းအရာမှာ လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာ အားလုံးတွင် ထိပ်တန်းသတင်း

ဖြစ်သွားပြီး ကြည့်ရှုသူဦးရေမှာ သန်း ၂၀ ကျော်အထိ ရှိလာသည်။

သင်ယူသူ အများစုမှာ သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ရင်းနှီးသူများ မဟုတ်ကြသဖြင့်

ဤကျင့်စဉ်၏ ခက်ခဲမှုကို မသိရှိကြပေ။ ယခုမှပင် ကျင့်စဉ်စတင်ရန်

၃ နှစ်မှ ၅ နှစ် ကြာမည်ဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်ရန် နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ကြာမည်ဟူသော

အချက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အဓိကအချက်မှာ

စူးချီကိုယ်တိုင်ကလည်း ထိုအချက်ကို ငြင်းဆိုခြင်း မရှိပေ။

ထိုအချက်က ရှန်ချိုးပိုင် ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ဒါဆိုလျှင်

ကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်သွားသူများမှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

စူးချီတွင် တချို့လူများကို အရင် တတ်မြောက်အောင်

လုပ်ပေးနိုင်သည့် နည်းလမ်း တကယ်ရှိနေသလား။ ငါက ဘာလို့

အရင်တတ်တဲ့ထဲမှာ မပါရတာလဲ။ ဒါက တရားမျှတမှု ရှိရဲ့လား။

ကျောင်းသားအားလုံးနီးပါးတွင် ထိုသို့သော အတွေးများ ဝင်လာကြသည်။ ထိုစဉ် စူးချီက

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည်။

“တချို့လူတွေ ပိုပြီး မြန်မြန် တတ်မြောက်သွားကြတာ အကြောင်းရင်း ရှိပါတယ်”

“ဘယ်သူက ပိုမြန်မြန် သင်ယူနိုင်မလဲဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ပေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်

တစ်ခုလည်း ရှိနေပါတယ်”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အင်တာနက်လောကတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားတော့သည်။

“ငါတို့တော့ အရင်းရှင်တွေရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရပြီ ထင်တယ်”

“တချို့လူတွေကို အရင်သင်ပေးပြီးမှ အဲဒီလူတွေက ကျန်တဲ့လူတွေကို

ပြန်သင်ပေးတာမျိုးလား။ ငါကတော့ ဒါကို

လုံးဝ မယုံဘူး”

“ဒါက တကယ်ပဲ ခွဲခြားဆက်ဆံတာဆိုရင်တော့ လွန်လွန်းသွားပြီ”

“လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်းအနေနဲ့ ငါတို့ကို ရှင်းလင်းချက် ပေးစေချင်တယ်”

“စူးချီဆီကနေ ရှင်းလင်းချက် လိုချင်တယ်”

“ရှင်းလင်းချက် မပေးရင်တော့ ငါ မကြည့်တော့ဘူး၊ ကျောင်းကနေလည်း ထွက်မယ်”

“ဟုတ်တယ်... ကျောင်းက ထွက်ကြစို့”

ခဏအတွင်းမှာပင် ကျောင်းမှ ထွက်မည်ဟူသော အော်ဟစ်သံများ လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့

ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်း၏ အချက်အလက်ဇယားတွင်လည်း

လူအတော်များများက ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျောင်းမှ ထွက်ရန်

နှိပ်လိုက်ကြသည်။

ဘေးတွင် ရှိနေသော ရှန်ကျစ်ရှားမှာမူ မှင်သက်နေရသည်။ စူးချီတွင် လူတွေ၏

သင်ယူမှုအရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် နည်းလမ်း

တကယ်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ အချိန်ကိုပင်

ဖီဆန်နေသည့် အရှိန်မျိုး ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လုံးဝကို ယုတ္တိမရှိသော

အရာပင်။

သူမသည် ညီမဖြစ်သူနှင့် လောင်းကြေးထပ်ထားသည်ကို ရှုံးတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စိတ်သက်သာရာ ရစရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သောအခါ လူထု၏ တုံ့ပြန်မှုက အလွန်

ပြင်းထန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဤကိစ္စကြောင့် ကျောင်းသားများက စူးချီကို အင်တာနက်ပေါ်တွင် ဝိုင်းဝန်း

တိုက်ခိုက်နေကြပြီလား။ ဒါဆိုလျှင် စူးချီ၏ ယခင်က

လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှ ကျေးဇူးတရားများ၊ လူထု၏ အရည်အသွေး မြှင့်တင်ရန်

ကြိုးပမ်းခဲ့မှုများကို သူတို့ မေ့သွားကြပြီလား။ ဤကိစ္စတစ်ခုတည်းအတွက်နှင့်

စူးချီကို ထိုသို့ လုပ်ကြမည်လော။

သူမသည် စူးချီအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသွားသည်။ ယနေ့ညတွင် စူးချီ၏ နာကျင်နေသော

နှလုံးသားကို မည်သို့ နှစ်သိမ့်ပေးရမည်နည်းဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။ စူးချီ

ကြည့်ဖို့အတွက် ခြေအိတ်အဖြူရှည်တွေ ဝတ်ပြရမလား။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည်

ကျောင်းသားများ ထွက်သွားသဖြင့် ရရှိလာမည့် အကျိုးအမြတ်များကို

တွက်ချက်ကာ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာနေမိသည်။

ထိုစဉ် ဖုန်းမြည်သံတစ်ခုက ရှန်ကျစ်ရှား၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

အတွင်းရေးမှူးလေး ရဲ့ရှူးယောင်ထံမှ ဖုန်းခေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကျောင်းအုပ်ကြီး... ရှပြည်ကြီးက ကျောင်းသားတွေ အမြောက်အမြား ကျောင်းက ထွက်ကုန်ပြီ။

အခု ဆရာစူးရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုဆီမှာ ရောက်နေတာလား”

“သူ့ကို စကားတွေကို သတိထားပြောဖို့ အကြံပေးလိုက်ပါဦး။ စကားများလေ အမှားပါလေ ဖြစ်မှာ

စိုးရိမ်လို့ပါ”

လူအများအပြား ကျောင်းမှ ထွက်ကုန်ပြီဟူသော သတင်းကြောင့် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ရင်ထဲတွင်

အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမ၏ ညီမ ပေးခဲ့သော အကြံက လူတွေကို တကယ်ပဲ

ကျောင်းက ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် သူမသည်

အပြင်ပန်းတွင်မူ “အင်း... ငါ သိပါပြီ” ဟု တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ့ကို တားရမည်လား။ မဖြစ်နိုင်တာ။ စူးချီကို ဆက်ပြောခိုင်းလိုက်ရမည်။ ကျောင်းသား

အနည်းငယ် ထွက်သွားခြင်းက ဘာမှမဖြစ်ပေ။ ရှန်ကျစ်ရှား

မမျှော်လင့်ထားသောအချက်မှာ သူမ

ဖုန်းကို ခဏခဏ ခိုးကြည့်နေခြင်းကြောင့် စူးချီက အခြေအနေအားလုံးကို

ရိပ်မိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရဲ့ရှူးယောင်၏ ဖုန်းပြောသံမှာ တိုးသော်လည်း စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အရ သူ

ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှား၏

ဖုန်းမျက်နှာပြင်မှတစ်ဆင့်

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခြေအနေကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

“ကြည့်စမ်း... လူပေါင်း သန်းနဲ့ချီပြီး ကြည့်နေကြတာပဲ။ ဟဲဟဲ...

ငါ့ဇနီးလောင်းလေးကတော့ ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေ

ထပ်လုပ်နေပြန်ပြီ” ဟု စူးချီက ပြုံးလျက် တွေးလိုက်မိသည်။

“ယောက်ဖ... ကြည့်ပါဦး၊ ဒီနေ့ ကျွန်မနဲ့အတူ လာတဲ့သူတွေက မိသားစုကြီးတွေက

သခင်လေးတွေချည်းပဲ။ သူတို့အားလုံးက ယောက်ဖ ကျင့်စဉ်အရှိန်

ဘယ်လိုမြှင့်လဲဆိုတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိချင်နေကြတာ။ ကျွန်မတို့ကို ပြောပြပါဦး”

သူမ၏ စကားအပြီးတွင် ကျောင်းအုပ်ရှန်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။

“ဟုတ်တယ်... ရှင်က ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်လို့ရတယ်ဆိုတာ ကျွန်မက မယုံလို့

ရှန်ချိုးပိုင်နဲ့ လောင်းထားတာ။ အခုတော့ ရှင်က ကျွန်မကို

ရှုံးအောင် လုပ်လိုက်ပြီ”

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ စူးချီသည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို တစ်ခုချင်း

ဆက်စပ်တွေးတောလိုက်သည်။

မိသားစုကြီးများအားလုံးက

ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်သည့် နည်းလမ်းကို

သိချင်နေကြသဖြင့် သူတို့၏ သားသမီးများကို လွှတ်၍ လာရောက် စုံစမ်းခိုင်းခြင်း

ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာမူ ထိုမျှအထိ မလည်သဖြင့်

လောင်းကြေးအောက်တွင် အသုံးချခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။

သူ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို လူသိရှင်ကြား မထုတ်ဖော်ခဲ့ခြင်းမှာ ဤအခွင့်အရေးကို

မိသားစုကြီးများနှင့် နိုင်ငံခြားသားများက

လက်ဝါးကြီးအုပ်သွားမည်ကို

စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကျိုးအမြတ်ရှိသော

အရာတစ်ခုကို သူ ကြေညာလိုက်လျှင်ပင် သူတို့က အချက်အလက်များကို လိုသလို

လှည့်ဖျားနိုင်ကြသည်။

သို့သော် ယခုမူ ညီမဖြစ်သူက မိသားစုကြီးများမှ လူငယ်တစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ သူ့ကို

လာရောက် စမ်းသပ်နေကြသည်။ ထို့ပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်က

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကိုလည်း

ဖွင့်ထားသေးသည်။ အကယ်၍ သူသာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေသည်ကို

မသိသလို ဟန်ဆောင်ကာ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို လူသိရှင်ကြား

ထုတ်ဖော်လိုက်မည်ဆိုပါက

ထိုမိသားစုကြီးများသည် သတင်းအချက်အလက်များကို

လက်ဝါးကြီးအုပ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ထို့ပြင် ထိုရောင်စုံဆံပင်နှင့် သခင်လေးများမှာလည်း သူတို့၏ မိဘများထံမှ

ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို သေချာပေါက် ခံရပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ဤကိစ္စကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ပြီးနောက်

အတန်းခွဲဝေမှုများကို လူထုက

စောင့်ကြည့်လာကြပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ လူထုက သူတို့၏ အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးမခံလိုပါက မိသားစုကြီးများ၏

ဖိအားကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ကြရပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ စူးချီက ပြုံးလိုက်ပြီး ရှန်ကျစ်ရှား၏ အနားသို့ တိုက်ရိုက်

လျှောက်သွားသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်... ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်”

“အခု ရှင်က ကျွန်မကို အဲဒါကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်စေချင်တာလား”

စူးချီက မေးမြန်းလိုက်သောအခါ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ကြောင်အအဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ ရင်ထဲတွင်မူ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ စူးချီ ကြေညာပြီးနောက်

လူဘယ်လောက်များများ ကျောင်းက ထွက်သွားကြမလဲဆိုတာကို သူမ တကယ်ကို

သိချင်နေမိတော့သည်။

အခန်း ၂၁၀ - တကယ်ပါပဲ... မျက်ရည်တောင် ကျမိတယ်

ဝါ့ရှန်းစခန်းရှိ လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်း စစ်စခန်း။

လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုအောက်တွင် စူးချီသည် နောက်ဆုံး၌ စကားစပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် စကားမပြောမီ သူ၏ ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် အကာအကွယ်ပေးသည့်

အနေဖြင့် ကြိုတင်ကြေညာချက်တစ်ခု ထုတ်လိုက်သည်။

“ဒီလို ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်စွမ်းဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့

ရှေးဦးတည်ထောင်သူကြီးက ကျွန်တော့်ကို ပေးအပ်ထားတဲ့

စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်တယ်လို့ အရင်ဆုံး ကြေညာပါရစေ။ အဲဒီစွမ်းအားက သင်ယူမှုအရှိန်ကို

အဆပေါင်း တစ်ထောင်အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါတယ်”

စူးချီသည် စနစ်၏ တည်ရှိမှုကို ရှင်းပြ၍ မရပေ။ ထို့ကြောင့်

သင်ယူမှုအရှိန်မြှင့်တင်ခြင်း၏

အရင်းအမြစ်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ရှေးဦးတည်ထောင်သူကြီးတစ်ဦးဆီသို့

လွှဲချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုတည်ထောင်သူကြီးက

မည်သူဖြစ်ကြောင်းကိုမူ ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့ပေ။ သို့သော်

တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို သင်ယူဖူးသူတိုင်းက သိရှိကြသည်။

ထိုကျင့်စဉ်မှာ စူးချီနှင့် တည်ထောင်သူကြီးတို့ ပူးပေါင်းပြင်ဆင်ထားခြင်း

ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေသူများနှင့် အပြင်မှလူများအားလုံးက

ရှပြည်ကြီး၏ ဧကရာဇ်ကြီး ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ဟု အလိုအလျောက်ပင်

တွေးတောလိုက်ကြတော့သည်။ ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ လူတိုင်းက

စူးချီကို အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဆရာစူးက ထိုတည်ထောင်သူကြီးနှင့် အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်နိုင်သူ ဖြစ်ရမည်။ စူးချီ၏

ကိုယ်ပေါ်တွင် ဧကရာဇ်ကြီး၏ ဝိညာဉ်အစအနတစ်ခု ရှိနေနိုင်သည်ဟုပင် သူတို့

ယူဆလိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ အလွန် ကြောက်စရာကောင်းသော ကိစ္စပင်။ စူးချီကို

ထိခိုက်အောင် လုပ်မည့်သူသည် ဧကရာဇ်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို

ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင်

တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို နှစ်မြှုပ်ပစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သတင်းများကို ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ရှန်ချိုးပိုင်က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ယောက်ဖ... ဒါဆိုရင် အဲဒီလို မြန်မြန်သင်ယူနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပြောပြပါဦး။

ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုမျိုး မြန်မြန်တတ်အောင် လုပ်ရမလဲ”

စူးချီက ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်သည်။

“လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ ရှေးဦးတည်ထောင်သူကြီးဟာ အချိန်နဲ့ အိပ်မက်တွေရဲ့

အရင်းအမြစ်ကို ဖမ်းဆီးပြီးတော့ အိပ်မက်ထဲမှာ သင်ယူနိုင်မယ့်

နည်းစနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့တာပါ။ ဝိညာဉ်လွင့်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနေရင်း

အိပ်မက်ထဲကို ရောက်သွားရုံနဲ့ ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်တင်မှုကို ရရှိမှာ

ဖြစ်ပါတယ်”

ထိုအချိန်တွင် ကြည့်ရှုသူဦးရေမှာ သန်း ၃၀ ခန့်တွင် တည်ငြိမ်နေသည်။ စူးချီ၏

စကားကြောင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု၏ မှတ်ချက်ကဏ္ဍမှာ

ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

“ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော် ကျင့်စဉ်ကျင့်နေရင်း အိပ်ပျော်သွားတာ၊ အိပ်မက်ထဲမှာ

တစ်ချိန်လုံး ကျင့်နေသလို ခံစားရပြီးတော့မှ တတ်သွားတာ”

“တောက်... ငါကတော့ ကြိုးစားမှုမရှိလို့ အိပ်ပျော်သွားတာ ထင်နေတာ”

“ဘုရားရေ... ငါက ကျင့်စဉ်ကျင့်ရင်း အိပ်ပျော်သွားလို့ အမေက နှိုးလိုက်တာ၊ တကယ်ကို

နှမြောဖို့ ကောင်းလိုက်တာ”

ရှပြည်ကြီးသား အားလုံးနီးပါးသည် အတန်းထဲတွင် အိပ်ငိုက်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံ ရှိကြသည်။

ဆရာက စာသင်နေသော်လည်း အောက်တွင် ငိုက်နေကြသည်။ ဆရာပြောသမျှကို ကြားနေရသလိုလို၊

ကျောက်သင်ပုန်းပေါ် စာရေးသည်ကို မြင်နေရသလိုလိုနှင့် နောက်ဆုံး ဘာမှ

မမှတ်မိသည့် အဖြစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် သင်ယူရခြင်းမှာလည်း

ထိုသို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း တကယ်တမ်း တတ်မြောက်သွားခြင်းမှာသာ ကွာခြားသည်။

စူးချီက ဤအချက်ကို ထုတ်မပြောမီအထိ ကျောင်းသားအများစုမှာ သူတို့ မတော်တဆ

အိပ်ပျော်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်နေခဲ့ကြသည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် သင်ယူနိုင်သည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးမိခဲ့ကြပေ။

စူးချီက ရှင်းပြလိုက်သောအခါမှသာ လူများစွာမှာ သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

စူးချီ၏ ရှေ့မှ ရှန်ချိုးပိုင်မှာမူ မှင်သက်နေရသည်။ ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်သည့်

လျှို့ဝှက်ချက်က ဤမျှ ရိုးရှင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားပေ။ ဤကိစ္စတွင်

ရှေးဦးတည်ထောင်သူကြီး ပါဝင်နေသဖြင့် သူမ ထပ်မံ၍ အသေးစိတ် မမေးလိုတော့ပေ။

သူမတို့ မိသားစုသည် တည်ထောင်သူကြီးအပေါ် အလွန် ရိုသေလေးစားမှု

ရှိကြသည်။

သို့သော် ရှန်ချိုးပိုင်က မမေးသော်လည်း အခြားသော အထက်တန်းလွှာ သခင်လေးများကမူ

ရှင်းလင်းစွာ သိလိုကြသည်။ ရောင်စုံဆံပင်နှင့် လူငယ်တစ်ဦးက ရှေ့သို့

ထွက်လာကာ မေးလိုက်သည်။

“ရှန်မိသားစုရဲ့ ခဲအိုကြီး... ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ ဘယ်လိုလူတွေက

ကျင့်စဉ်ကို မြန်မြန်သင်ယူနိုင်ပြီး ဘယ်သူတွေက မသင်ယူနိုင်ဘူးလဲဆိုတာ

ရှင်းပြပေးပါဦး။ လူတိုင်းက အတူတူ မတတ်မြောက်နိုင်တာကို

ကျွန်တော်တို့ သတိထားမိလို့ပါ”

စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဤမေးခွန်းမှာ မိသားစုကြီးများ၏ သခင်လေးများက

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်း

လူသိရှင်ကြား မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် အနာဂတ်တွင်

အရှိန်မြှင့်သင်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများကို လူထုက

စောင့်ကြည့်ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည်

ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ စူးချီကို အပြစ်တင်၍ မရတော့ပေ။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ စူးချီက ပြုံးလိုက်ပြီး “လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့

ရှေးဦးတည်ထောင်သူကြီးဟာ အိပ်မက်ထဲမှာ

အရှိန်မြှင့်သင်ယူနိုင်ဖို့အတွက်

စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီစည်းမျဉ်းကို လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်းရဲ့ သင်တန်းတွေနဲ့

ချိတ်ဆက်ထားတာပါ။ အတန်းတစ်ခုချင်းစီရဲ့ ထိပ်တန်းကျောင်းသား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကပဲ

အဲဒီအခွင့်အရေးကို ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် စူးချီက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အချက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ အကယ်၍

ကျွန်တော်က အတန်းတွေကို ခွဲဝေလိုက်မယ်ဆိုရင် အတန်းတစ်ခုချင်းစီရဲ့ ၃၀

ရာခိုင်နှုန်းက အရှိန်မြှင့်တင်မှု ရမှာပေါ့။ ဒါကြောင့်

ကျွန်တော်နဲ့ ကျောင်းအုပ်ရှန်တို့ အတန်းတွေကို ခွဲဝေလိုက်တဲ့အခါမှာတော့

အတန်းအများစုမှာ ရှပြည်ကြီးသား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ နိုင်ငံခြားသား ၇၀

ရာခိုင်နှုန်းစီ ခွဲလိုက်တာပါ”

ဤစကားအပြီးတွင် တစ်ကမ္ဘာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင်မှ ကျောင်းသားအားလုံး

မှင်သက်သွားကြတော့သည်။

ယခင်က သူတို့သည် နိုင်ငံခြားသား အမြောက်အမြားကို လက်ခံခြင်းကြောင့် သင်ယူမှု

အတွေ့အကြုံများ လျော့နည်းသွားသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင်

နိုင်ငံခြားသားများက သူတို့၏ သင်ယူခွင့် အခွင့်အရေးများကို

လုယူနေသည်ဟုလည်း ယူဆခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုမှပင် ဆရာစူးသည် ရှပြည်ကြီးသားများကိုသာ အမှန်တကယ် ဦးစားပေးနေကြောင်း

သိလိုက်ရသည်။ နိုင်ငံခြားသားများမှာမူ စူးချီအတွက် ခုတုံးလုပ်ခံရသည့်

သနားစရာများ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ရှပြည်ကြီးသားများ

အရှိန်မြှင့်တင်မှု ရရှိစေရန်အတွက် နေရာဖြည့်ပေးထားသူများသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့သည် ဆရာစူးကို နားမလည်ဘဲ အထင်လွဲခဲ့ကြသည်။ ဆရာစူးသည်

ကိုယ်ကျိုးကြည့်နေသည်ဟုပင် ထင်ခဲ့မိကြသည်။

ထိုအတွေးကြောင့် လူအများအပြား မျက်ရည်ပင် ကျမိတော့သည်။

“တကယ်ပဲ ခွဲခြားဆက်ဆံမှု ရှိနေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့... အဲဒီခွဲခြားမှုက

နိုင်ငံခြားသားတွေအပေါ်မှာ ဖြစ်နေတာပဲ”

“ငါကတော့ အတွေးတိုခဲ့မိတယ်၊ ဆရာစူး... ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ”

“ခုနက ကျောင်းက ထွက်မယ်လို့ ပြောမိတာကို တောင်းပန်ပါတယ်”

လူများစွာက စိတ်ရင်းဖြင့် တောင်းပန်နေကြသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ

အနောက်နိုင်ငံများကို

အထင်ကြီးကိုးကွယ်နေကြသူများမှာ

အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေကြသည်။ သူတို့သည် တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို မသင်ယူရသဖြင့်

မူလကတည်းက မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။ ယခု စူးချီက

နိုင်ငံခြားသားများကို ခုတုံးလုပ်နေသည်ဟု လူသိရှင်ကြား

ပြောလိုက်သောအခါ သူတို့၏ သခင်များ အနှိမ်ခံရသကဲ့သို့

ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ရုပ်ဆိုးလှသော မျက်နှာဖုံးများ

ကွာကျလာတော့သည်။

“တရားမျှတမှုဆိုတာ နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ အခြေခံပဲ၊ စူးချီ... မင်းလုပ်ရပ်က

တောရိုင်းဆန်လွန်းတယ်”

“မင်းက လူတွေရဲ့ တရားမျှတစွာ သင်ယူပိုင်ခွင့်ကို နင်းခြေလိုက်တာပဲ”

“ဒါက ရှပြည်ကြီးသားတွေအတွက် ကောင်းတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ နိုင်ငံတကာမှာတော့

ရှပြည်ကြီးရဲ့ သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေတယ်”

ထိုသို့သော ဝေဖန်မှုများ ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ၎င်းက ရှပြည်ကြီးသားများကို ပို၍

စည်းလုံးသွားစေသည်။ နှစ်ဖက်အုပ်စုကြားတွင် အင်တာနက်ပေါ်၌ အပြင်းအထန်

အချေအတင် ဖြစ်ပွားနေကြသော်လည်း ၎င်းကပင် ဤတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို

လူသိပိုများစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ရှပြည်ကြီးအတွင်းရှိ ကျောင်းမှထွက်ရန် လျှောက်ထားသူများအားလုံးမှာ

သူတို့၏ လျှောက်လွှာများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြတော့သည်။

ဤသတင်းမှာလည်း မကြာမီမှာပင် နိုင်ငံခြား

အင်တာနက်စာမျက်နှာများဆီသို့ လျင်မြန်စွာ

ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။