အခန်း (၂၁၁-၂၁၂)

အခန်း ၂၁၁ - ပြည်ပရောက် အဖျက်သမားတို့၏ နိဂုံး

ပြည်တွင်း အင်တာနက်စာမျက်နှာများပေါ်တွင်မူ နိုင်ငံစွန့်ခွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည့်

မိသားစုကြီးများနှင့် အနောက်နိုင်ငံကို ဖားနေကြသော ပြည်ပရောက်

အဖျက်သမားများမှာ ဆူညံနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် စူးချီကို လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ခွဲခြားဆက်ဆံသည်ဟု ဆိုကာ

တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည်

နည်းလမ်းအသစ်ဖြင့် ထပ်မံ ကြိုးစားကြပြန်သည်။

“ရှေးဦးတည်ထောင်သူကြီးက ‘ကမ္ဘာကြီး တစ်သားတည်းဖြစ်ရမယ်’ လို့ မိန့်ကြားခဲ့တာ၊

မင်းလုပ်နေတာက သူရဲ့ လမ်းစဉ်နဲ့ ဆန့်ကျင်နေတယ်”

“သိုင်းပညာမှာ နယ်နိမိတ်မရှိဘူး။ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သင်ကြားပေးရမယ်။

ဂိုဏ်းဂဏစွဲတွေ မထားသင့်ဘူး”

“စူးချီအနေနဲ့ လူတိုင်းကို တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံရမယ်။ ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်တဲ့

နည်းလမ်းကို တစ်ကမ္ဘာလုံးကို မျှဝေပေးသင့်တယ်”

“ကမ္ဘာကြီးရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် လူတိုင်းက ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ

ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်မှုကို

ခံစားပိုင်ခွင့် ရှိရမယ်”

ထိုသို့သော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် တောင်းဆိုမှုများကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် စူးချီသည်

ရဲ့ရှူးယောင်ကို ခိုင်း၍ လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်း၏ တရားဝင် ဝဘ်ဆိုဒ်တွင်

သတင်းဟောင်းတစ်ခုကို တင်ခိုင်းလိုက်သည်။

ကုလသမဂ္ဂက “မူပိုင်ခွင့်ဥပဒေသစ်” ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။ မည်မျှပင် အရေးကြီးသော မူပိုင်ခွင့်ဖြစ်စေ ကာကွယ်ပိုင်ခွင့်ရှိပြီး မည်သူမျှ ကျူးကျော်ခွင့်မရှိကြောင်း ကြေညာ

လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်က စူးချီသည် အမေရိကန်နှင့် အခြားနိုင်ငံများကို သူတို့၏

နောက်ဆုံးပေါ် နည်းပညာများကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစဉ်က အမေရိကန်နှင့် အခြားနိုင်ငံများက ထိုတောင်းဆိုချက်ကို

စုပေါင်းငြင်းဆိုခဲ့ကြပြီး ဤ

“မူပိုင်ခွင့်ဥပဒေ” ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်မည့် ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် မူပိုင်ခွင့်ပိုင်ရှင်၏

ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ မည်သူမျှ ထုတ်ဖော်ခိုင်းပိုင်ခွင့်

မရှိကြောင်း ထိုဥပဒေတွင် အတိအလင်း ပါရှိသည်။ လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်းက ဤဥပဒေကို

ပြန်လည် ဖော်ပြလိုက်သောအခါ အနောက်နိုင်ငံကို ဖားနေကြသူများမှာ

နှုတ်ဆိတ်သွားကြတော့သည်။ သူတို့၏

သခင်များ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော ဥပဒေက သူတို့၏ လမ်းကို

ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီ မဟုတ်ပါလား။

…

အမေရိကန်၊ ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်။

ကျန်းကျရှန်သည် ယခင်က ရှပြည်ကြီးမှ သိုင်းပညာရှင် မိသားစုတစ်ခုဖြစ်သော

ကျန်းမိသားစု၏ သမီးကြီး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ လွန်ခဲ့သော

ရှပြည်ကြီး၏ ချောက်ကမ္ဘာ အကျပ်အတည်းတွင် နိုင်ငံစွန့်ခွာ

ထွက်ပြေးသွားသော မိသားစုကြီးများသည် ရှပြည်ကြီး၏ စီးပွားရေး

ပျက်စီးစေရန် ရည်ရွယ်၍ သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို

အလွဲသုံးစား လုပ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် တာ့ချန်းမှတ်တမ်း ထွက်လာပြီးနောက် ရှပြည်ကြီး၏ စီးပွားရေးမှာ ပိုမို

ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါ ကျန်းမိသားစုမှာ အကြီးအကျယ်

ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး သူတို့ ပြည်ပသို့

သယ်ဆောင်သွားသော ပိုင်ဆိုင်မှု အများစု

ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သခင်မလေး

ကျန်းရှန်ရှန်သည် သာမန် အမေရိကန်

အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ရတော့သည်။

သူမသည် အမေရိကန်တွင် နေထိုင်သော်လည်း ရှပြည်ကြီး၏ အင်တာနက်စာမျက်နှာများတွင်

အမြဲတမ်း ပါဝင်ပတ်သက်လေ့ရှိပြီး ရှပြည်ကြီးသားများနှင့်

ငြင်းခုံရသည်ကို အလွန် ဝါသနာပါသူ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အတွေးအခေါ်မှာ ရှပြည်ကြီးသားတွေ သေရင် အာဏာပိုင်တွေ ညံ့လို့၊

နိုင်ငံခြားသားတွေ သေရင်တော့ ဘုရားသခင်ရဲ့

အလိုတော်အတိုင်းပဲ ဆိုသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။ ရှပြည်ကြီးမှာ တစ်ခုခု

ရှိလာရင် ခိုးချတယ်လို့ စွပ်စွဲပြီး၊ မရှိရင်တော့ အစွမ်းအစ မရှိဘူးလို့

ပြောတတ်သည်။

အစပိုင်းတွင် အမေရိကန် မီဒီယာများက ရှပြည်ကြီးကို ပုတ်ခတ်ပြောဆိုနေကြသဖြင့်

အမေရိကန်သားများသည် ထိုစကားများကို ယုံကြည်နေကြသည်။ သူမ၏

ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဒေးဗစ်သည်လည်း ထိုသူများထဲတွင် ပါဝင်သည်။

ရှပြည်ကြီး၏ လေယာဉ်တင်သင်္ဘောများမှာ အတုဖြစ်ပြီး လပေါ်သို့

သွားခြင်းမှာလည်း စတူဒီယိုထဲတွင် ရိုက်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ

အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဖားကျင့်စဉ်၊ ထိုက်ကျိနှင့် ဖန်းကျွယ်

စသည်တို့မှာလည်း လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုများဟု ထင်ခဲ့သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေ ထိုကျင့်စဉ်များကို စတင်သင်ယူကြသောအခါ ဒေးဗစ်က သူ့ဇနီးကို

မေးမြန်းခဲ့သည်။ ကျန်းရှန်ရှန်က “ဒါတွေက လူလိမ်တွေ တီထွင်ထားတာပါ။ ငါတို့

အမေရိကန်ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက သူတို့ထက် ပိုကောင်းပါတယ်” ဟု ဖြေခဲ့သည်။

ကျန်းရှန်ရှန်သည် အစွမ်းထက်လှသော အမေရိကန်တွင် နေထိုင်နေသဖြင့် စူးချီ၏

လွှမ်းမိုးမှုမှာ သူမထံသို့ ရောက်လာမည်မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းကို စူးချီကို မယုံကြည်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သို့သော်

စူးချီက တာ့ချန်းမှတ်တမ်းကို တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ဒေးဗစ်က “ဒါလည်း အတုပဲလား” ဟု မေးရာ သူမက “ရှင် သိပါတယ်၊ အမေရိကန်

စစ်ဘက်-စက်မှုလုပ်ငန်းစုတွေက သူတို့ရဲ့ စာရင်းတွေကို ကာမိအောင်

လုပ်နေကြတာပါ။ ဒါက သူတို့ဘာသာ သူတို့ ကပြနေတဲ့ ပြဇာတ်တစ်ခုပဲ” ဟု လိမ်လည်

ဖြေကြားခဲ့ပြန်သည်။

ဒေးဗစ်က သူမ၏ စကားကို ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၁၉ နိုင်ငံ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုတွင်

ရှပြည်ကြီးသား လေးသန်းက အနောက်နိုင်ငံ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို

အရှက်ခွဲလိုက်သောအခါတွင်မူ မည်သို့မျှ ငြင်းဆို၍ မရတော့ပေ။

အမေရိကန်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး လက်နက်ကိရိယာများမှာ လူရယ်စရာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

နိုးကြားလာကြသော အနောက်နိုင်ငံသားများသည် ရှပြည်ကြီး ကျင့်စဉ်များ၏

လျှို့ဝှက်ချက်ကို စတင် ရှာဖွေကြတော့သည်။

ထိုအခါမှပင် စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို

သူတို့ သိရှိသွားကြသည်။

“မင်းပြောတဲ့ လူလိမ်တွေရဲ့ ကျင့်စဉ်ဆိုတာ ဒါလား။ မင်း ငါ့ကို တစ်ချိန်လုံး

လိမ်လာတာပဲ” ဟု ဒေးဗစ်က ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ကျင့်စဉ်တွေ သင်ယူပြီး ရာထူးတွေ တက်ကုန်ကြပြီ။

ငါကတော့ သူတို့ကို အတုတွေ သင်နေတဲ့ လူအတွေလို့ လှောင်ပြောင်ခဲ့မိတယ်။

တကယ်တမ်းတော့ ငါကမှ လူအအစစ် ဖြစ်နေတာပဲ”

ကျန်းရှန်ရှန်မှာ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ဘဲ “ဒီနိုင်ငံကလူတွေက အကုန်လုံး အတွေပဲ၊

ငါတို့ ဒါတွေကို မသင်သင့်ဘူး” ဟုသာ တိုးတိုးလေး ပြောနိုင်တော့သည်။ ဒေးဗစ်သည်

ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သူမကို တွန်းလှဲပစ်လိုက်သည်။

“မင်းလို မိန်းမမိုက်။ မင်းကို ယုံမိလို့ ငါ ကျင့်စဉ်ကောင်းတွေကို သင်ယူရမယ့်

အခွင့်အရေးတွေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ။ မင်းတို့လို ရှပြည်ကြီးက

ဆင်းသက်လာသူတွေက ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။ ကိုယ့်မိခင်နိုင်ငံကို

ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မုန်းနေကြတာလဲ”

“ငါတို့ အမေရိကန်က ရွှေ့ပြောင်းအခြေချသူတွေရဲ့ နိုင်ငံပဲ။ ငါတို့အားလုံးမှာ

ကိုယ့်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ မြေအပေါ် သံယောဇဉ် ရှိကြတယ်။ ငါတို့

ကွာရှင်းကြရအောင်။ မင်းက အရမ်း ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။ ငါ ရှပြည်ကြီးရဲ့

ယဉ်ကျေးမှုကို သင်ယူဖို့ ကြိုးစားတော့မယ်။ မင်းကတော့ ကိုယ့်မိခင်နိုင်ငံကို

မုန်းတီးတဲ့ လူအတစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ ဆက်နေရစ်တော့”

၁၉ နိုင်ငံ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုက ပြည်ပရောက် အဖျက်သမားများကို နိုးကြားအောင်

မလုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အနောက်နိုင်ငံသားများစွာကိုမူ

နိုးကြားသွားစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရှပြည်ကြီး၏

ယဉ်ကျေးမှုကို လေးလေးနက်နက် လေ့လာရန် ကြိုးစားလာကြသည်။

စူးချီက မိမိနိုင်ငံသားများကို ဦးစားပေးသည်ကို သိရသောအခါတွင်လည်း သူတို့

ဒေါသမထွက်ကြပေ။ ထိုအစား ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်ဟု

ယူဆကြပြီး ရှပြည်ကြီးသားများကို အလွန် အားကျနေကြသည်။

ရှပြည်ကြီးသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရန် လျှောက်လွှာပေါင်းများစွာ

တင်သွင်းလာကြခြင်းက ပြည်ပရောက် အဖျက်သမားများ၏

မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းမှထွက်ရန်

ပြင်နေကြသော နိုင်ငံခြားသားအားလုံးမှာလည်း သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို

ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြတော့သည်။

…

“ဘုရားရေ... ဒီကိန်းဂဏန်းတွေကတော့လေ”

ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ အခန်းထဲတွင် စူးချီကို မည်သည့်ခြေအိတ်ဖြင့်

နှစ်သိမ့်ပေးရမည်နည်းဟု တွေးတောနေစဉ်မှာပင်

စနစ်၏ ဇယားကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အားအင်အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့

ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျောင်းသားဦးရေ - ၃၇၁,၇၁၇,၁၃၁ ဦး ကျောင်းသားသစ် - ၆၃,၄၄၃,၃၃၁ ဦး ကျောင်းမှထွက်ရန်

လျှောက်ထားသူ - ၁၅၃,၃၂၁ ဦး ခန့်မှန်းခြေ သွေးဓာတ်အကျိုးအမြတ် - ၄,၅၉၉,၆၃၀,၀၀၀

“မဖြစ်နိုင်တာ။ အချက်အလက်တွေ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကျသွားရတာလဲ”

ကျောင်းမှထွက်မည့်သူ သန်း ၃၀ ရှိနေရာမှ ယခု တစ်သိန်းကျော်သာ ကျန်တော့သည်။

အကျိုးအမြတ် ၉၀၀ ဘီလီယံမှာလည်း ၄.၅ ဘီလီယံသာ ကျန်တော့သဖြင့်

ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူမသည် အင်တာနက်ပေါ်မှ သတင်းများကို

စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ဆိုဖာပေါ်သို့ အားမရှိသလို လဲကျသွားတော့သည်။ သူမ၏

လှပသော မျက်လုံးများတွင် နားမလည်နိုင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဇာတ်လမ်းက ဒီလို ဖြစ်မလာသင့်ပါဘူး။ ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို

ပြောလိုက်ရင် လူတွေက စိတ်ပျက်ပြီး ကျောင်းက ထွက်သွားကြရမှာ မဟုတ်လား။

အထူးသဖြင့် ခွဲခြားဆက်ဆံခံရတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက်

ထွက်သွားကြရမှာလေ။

ရှပြည်ကြီးသားတွေက စူးချီကို ကျေးဇူးတင်နေကြတာကို ထားလိုက်ပါဦး။ ဒါပေမဲ့

နိုင်ငံခြားသားတွေက ဘာလို့ ခွဲခြားဆက်ဆံခံရတာကို

ဘာမှမဖြစ်ကြတာလဲ။ သူတို့မှာ မျိုးချစ်စိတ် မရှိကြဘူးလား။

ခွန်အားကြီးမားမှုကိုပဲ အားကိုးနေကြတာလား။

ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ သင်ယူခဲ့ရသော ပညာရေးအပေါ်တွင်ပင် သံသယ ဝင်လာမိသည်။

“နင်တို့ကို ဒီလောက် နှိမ်ထားတာတောင် အလုအယက် သင်ချင်နေကြတုန်းလား။ နင်တို့

နိုင်ငံခြားသားတွေက အနှိပ်စက်ခံရတာကို ဝါသနာပါနေကြတာလား”

သူမသည် နာရီဝက်ခန့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးပြီးနောက် ဆိုဖာပေါ်မှ ထလိုက်သည်။ စူးချီကို

နှစ်သိမ့်ရန် ပြင်ထားသော ခြေအိတ်များကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် စူးချီက သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် ပို၍

လိုအပ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

သူမသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း မျက်နှာကျက်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

“ငါ တကယ်ကို နားမလည်တော့ဘူး... ဘယ်သူ ဘာပဲလုပ်လုပ်၊ ဘာတွေပဲ ဖြစ်ပျက်နေပါစေ...

ဘာလို့ ငါပဲ အမြဲတမ်း နစ်နာနေရတာလဲ”

အခန်း ၂၁၂ - အတန်းခွဲဝေမှုနှင့် တရားမျှတမှု

ရှပြည်ကြီး၏ အင်တာနက် လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာများပေါ်တွင် လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်း၏

တရားဝင်ဝဘ်ဆိုဒ်မှ ထုတ်ပြန်လိုက်သော အလုပ်ခေါ်ယူမှု

ကြေညာချက်တစ်ခုကြောင့် တစ်နိုင်ငံလုံး

အတိုင်းအတာဖြင့် ဆွေးနွေးစရာ ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

#လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်းမှ အတန်းခွဲဝေမှု ကော်မတီဝင်များကို ပြည်သူများထဲမှ ခေါ်ယူခြင်း#

#သတ်မှတ်ချက် ၁။ “တာ့ချန်းမှတ်တမ်း” မှ ထိပ်တန်းသူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များ၏

အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိထားသူ ဖြစ်ရမည်# #သတ်မှတ်ချက် ၂။

ရှပြည်ကြီး၏ နိုင်ငံသား ဖြစ်ရမည်# #သတ်မှတ်ချက် ၃။ မိမိ၏ အဓိက

ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် မိသားစုဝင်များသည်

ရှပြည်ကြီးအတွင်း၌သာ ရှိရမည်# #သတ်မှတ်ချက် ၄။ အစွန်းရောက်

ဝါဒီများနှင့် အမှားရှာလိုသူများကို လုံးဝ (လုံးဝ) လက်မခံပါ# #သတ်မှတ်ချက်

၅။ ရွေးချယ်ခံရသူများ၏ အမည်စာရင်းကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြန်ပေးမည်# #သတ်မှတ်ချက်

၆။ ...#

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးချီက ထိုသူများကို ပေးအပ်မည့် လစာနှုန်းထားမှာလည်း

လုပ်ငန်းခွင် စံနှုန်းများထက် များစွာ မြင့်မားလိမ့်မည်ဟု

ကတိပြုထားသည်။

ရှပြည်ကြီး၏ မြို့တော်ရှိ ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန၏ အဓိက အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌

ဌာနကြီးမှူး တုန်းဖုန်းသည် စားပွဲကို ဒေါသတကြီး

ရိုက်လိုက်သည်။

“ဒီကြေညာချက်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ စူးချီက ငါတို့ကို ဘာလို့ အသိမပေးတာလဲ”

“သူ့ကျောင်းက ငါတို့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ ရှိနေသေးရဲ့လား”

“ဒါက တကယ့်ကို စည်းကမ်းမဲ့လွန်းတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ”

အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းရှိ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာမူ ဆောင်းတွင်းရောက်

ပုစဉ်းရင်ကွဲများကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်းသည် အမည်ခံအားဖြင့်

ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန၏ လက်အောက်တွင် ရှိသော်လည်း စူးချီသည်

အထက်လူကြီးများနှင့် တိုက်ရိုက် အဆက်အသွယ်ရှိကြောင်း မည်သူက မသိဘဲ ရှိအံ့နည်း။

ရှေးဦးတည်ထောင်သူကြီး ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုကောင်လေးကို သတိထား စောင့်ကြည့်နေခြင်း

ဖြစ်သည်။

ဌာနကြီးမှူး မေးခွန်းကို သူတို့က မည်သို့ ပြန်ဖြေရပါမည်နည်း။ မည်သူက အကြီးကဲလဲ၊

မည်သူ့စကားကို နားထောင်ရမလဲဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် အလွန် ဝေခွဲမရ

ဖြစ်နေရသည်။

ဒေါသများ ထွက်ပြီးနောက် တုန်းဖုန်းသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို

စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“စူးချီကို ဆက်သွယ်လိုက်စမ်း။ အတန်းခွဲဝေမှု ကော်မတီနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ဘက်ကနေ

လုပ်ငန်းလမ်းညွှန်ပေးဖို့ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ လွှတ်မယ်လို့ ပြောလိုက်”

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဌာနကြီးမှူး

တုန်းဖုန်းသည် မိသားစုကြီးတစ်ခုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်

ထိုကဲ့သို့သော မိသားစုများစွာ ရှိနေသည်။ ထိုမျှ မြင့်မားသော ရာထူးနေရာကို

ယှဉ်ပြိုင်ရယူနိုင်သူဖြစ်သဖြင့် သူသည် သာမန်လူတော့ မဟုတ်ပေ။

သူသည် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် ဆောင်ရွက်ရာတွင် လူမှုကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးကို

အသုံးချရန် အလွန် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ပါရမီရှင်များကို

မြေတောင်မြှောက်ပေးမည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့်

သာမန်ကျောင်းသားများ အခြေခံပညာရေးမှတစ်ဆင့်

တိုးတက်လာမည့် အခွင့်အရေးများကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့်

ပိတ်ပင်ခဲ့သည်။ ကျောင်းပြင်ပ သင်ကြားမှုများကို ပိတ်ပင်ခဲ့သော်လည်း

တစ်ဦးချင်း သင်ကြားမှုကိုမူ မပိတ်ပင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ မိသားစုကြီးများက

ကျင့်စဉ်သင်ကြားမှုများကို လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်ရန် ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ နှစ်ရှည်လများ စီမံကိန်းများကြောင့် မိသားစုကြီးများသည် အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို

ရရှိခဲ့ကြသည်။ အောက်ခြေနှင့် အလယ်အလတ် စီမံခန့်ခွဲသူ အများစုမှာလည်း

ထိုမိသားစုများမှ သားသမီးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

စူးချီ ပေါ်ထွက်လာသောအခါတွင်လည်း သူသည် နှိမ်နင်းရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်

စူးချီ၏ တက်လှမ်းမှုမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် သူ၏ နည်းလမ်းများ မစတင်မီမှာပင်

စူးချီက ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်သစ်များကို ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ယခု စူးချီက ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်သည့် နည်းလမ်းကို ကြေညာလိုက်သောအခါ

မိသားစုကြီးများစွာက သူ့ကို နည်းလမ်းရှာရန်

တိုက်တွန်းလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူ နှောင့်နှေးနေ၍ မရတော့ပေ။

ထိုအတန်းခွဲဝေမှု အာဏာကို သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်အောင် ယူရမည် ဖြစ်သည်။

“သက်ဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းက စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ လွှတ်တာကို လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်းက

ငြင်းလို့မရပါဘူး” ဟု တွေးရင်း တုန်းဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီအာဏာသာ ငါတို့လက်ထဲ ရောက်လာရင် ဘယ်သူက မြန်မြန်သင်ရမယ်၊ ဘယ်သူက

နှေးနှေးသင်ရမယ်ဆိုတာ ငါတို့ ဆုံးဖြတ်လို့

ရပြီပေါ့”

သူ ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦး အလောတကြီး ပြေးဝင်လာသည်။

“ဌာနကြီးမှူး... လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်းက ပြန်စာ ပို့လိုက်ပါပြီ”

“အို... သူတို့ ဘာပြောလဲ”

“ငါတို့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို သူတို့ ငြင်းပယ်လိုက်ပါတယ်”

“ဘာ... သူတို့က ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ”

တုန်းဖုန်းသည် အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။ စူးချီဆိုသူမှာ အာဏာပိုင်များ၏

လမ်းညွှန်မှုကို ပိတ်ပင်ရဲသည်လား။ သူက

ပုန်ကန်ချင်နေသည်လား။ တုန်းဖုန်းသည် စူးချီကို

မည်သို့ အကွက်ဆင်ရမည်၊ ထိုအရှိန်မြှင့်သင်ယူနိုင်သည့် အခွင့်အရေးများကို

မည်သို့ သိမ်းယူရမည်ကို စတင် ကြံစည်တော့သည်။ သို့သော် လက်အောက်ငယ်သားက

အားမလိုအားမရဖြင့် ဆက်လက် တင်ပြလာသည်။

“ဆရာစူးချီက ပြောပါတယ်။ လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်းဟာ သက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာနဲ့

အားကစားလေ့ကျင့်ရေးကို လုပ်ဆောင်နေတာဖြစ်လို့

ပညာရေးဝန်ကြီးဌာနရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ မရှိပါဘူးတဲ့”

“ဒါဟာ အလုပ်သမားနှင့် လူမှုဖူလုံရေး ဝန်ကြီးဌာန၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ခရီးသွားလာရေး

ဝန်ကြီးဌာနတို့နဲ့ပဲ ဆိုင်ပါတယ်တဲ့”

တောက်...

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တုန်းဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

သက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာနှင့် အားကစားလေ့ကျင့်ရေး ဆိုသည်မှာ ကျောင်းသားတစ်ဦး၏

အနာဂတ်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သော ဌာနများဖြစ်သည်ဟု မိသားစုကြီးများက

ယူဆထားကြသဖြင့် ထိုနေရာများတွင် သူတို့ အင်အားမစိုက်ထုတ်ခဲ့ကြပေ။

သေစမ်း... စူးချီဆိုတဲ့ ကောင်လေးက ဘာလို့ ဒီလောက် ကိုင်တွယ်ရခက်နေရတာလဲ။

ကျင့်စဉ်တွေ ဖော်ထုတ်တာ တော်ရုံတင်မကဘဲ အာဏာကို အသုံးချပြီး

ပြန်လည် ခုခံပုံကလည်း အလွန် ပါးနပ်လှသည်။ ဒါဟာ မဖြစ်နိုင်တာပဲ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အဖြူရောင်ဗျိုင်းအိုင် အနားယူစခန်းအတွင်း၌

ပြည်နယ်ပညာရေးဝန်ကြီးဌာန

ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျန်းလီချွမ်းသည် အငြိမ်းစား

လူကြီးမင်းတစ်ဦးနှင့် စတုရန်းကစားနေသည်။

“ဟဲဟဲ... စူးချီဆိုတဲ့ ကောင်လေးက တစ်ဖက်လူရဲ့ အင်အားကို ပြန်အသုံးချပြီး

ခုခံတဲ့နည်းကို ဘယ်သူ့ဆီက သင်ထားတာလဲ မသိဘူး”

ကျန်းလီချွမ်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး။ သူ့ကို ဒီအကြောင်း မေးကြည့်တော့

အားကစားဝန်ကြီးဌာနအောက်မှာ

မဟုတ်ဘဲ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ခရီးသွားလာရေး ဝန်ကြီးဌာနအောက်မှာ ရှိတယ်လို့ပဲ

ပြောခဲ့တာပါ”

အငြိမ်းစား လူကြီးမင်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“စူးချီက ဒီလို ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးကို ပြည်သူတွေဆီ

ဒီအတိုင်းပဲ လွှဲပေးလိုက်တာလား။ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားမှာကို

ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတယ်”

လူကြီးမင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ထိန်းချုပ်မှု ဟုတ်လား။ အခု နောက်ဆုံးပေါ်

ပြဌာန်းစာအုပ်တွေ ဘာဖြစ်ကုန်ပြီလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦး။

တုန်းဆိုတဲ့ တစ်ယောက်ကို ဝန်ကြီးဌာနထဲကနေ

မောင်းမထုတ်နိုင်သရွေ့တော့ ဒီအာဏာကို

ပြန်ယူဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ ပြန်ယူလိုက်ရင်လည်း နောက်ဆုံးမှာ

လူနည်းစုအတွက်ပဲ အကျိုးရှိသွားဦးမှာပဲ” ဟု ဆိုသည်။

“ခင်ဗျားက ဟိုမွန်ဂိုမင်းသမီးလိုလူမျိုးတွေ အကောင်းဆုံး အရင်းအမြစ်တွေကို

လက်ဝါးကြီးအုပ်နေတာကို မြင်ချင်သေးလို့လား”

လူကြီးမင်းသည် ကျန်းလီချွမ်းကို စိတ်ပျက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“စူးချီက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို လိုက်ဖာပေးနေတာပါ။ အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့သာ

ဒီအာဏာကို ပြန်ယူလိုက်ရင် မိသားစုကြီးတွေက မကြာခင်မှာ ပြန်ပြီး

အားကောင်းလာဦးမှာပဲ။ အခုလိုမျိုး အချင်းချင်း

ထိန်းကျောင်းနေတာကပဲ သာမန်ပြည်သူတွေအတွက် ပိုပြီး အကျိုးရှိစေပါတယ်။ အရင်က

ကတိပေးခဲ့သလိုမျိုး အရင်တတ်တဲ့သူက နောက်မှတတ်မယ့်သူတွေကို ပြန်ပြီး

ကူညီပေးတာပေါ့”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လူကြီးမင်းမှာ ခေတ္တမျှ ငိုင်သွားသည်။ လျင်မြန်စွာ

တိုးတက်နေသော မည်သည့်အရာတွင်မဆို ပြဿနာများ

ရှိနေမည်သာဖြစ်သည်။ ယခင်က မြန်မြန်ဆန်ဆန်

တိုးတက်ရန်အတွက် အင်အားစုအားလုံးကို ပူးပေါင်းခဲ့ကြသဖြင့် အချို့သော

မလိုလားအပ်သည့် အင်အားစုများ ပါဝင်လာခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါတွင်မူ လူငယ်မျိုးဆက်များ၏

ကြိုးစားမှုဖြင့် ထိုအမှားများကို ပြန်လည် ပြုပြင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော့်မှာ စိုးရိမ်တာ တစ်ခုတော့ ရှိသေးတယ်။ ဒီကော်မတီဝင်တွေမှာ ဝင်ငွေရှိလား။

ဒီလို အာဏာမျိုး ရှိနေရင် လာဘ်စားဖို့ အရမ်းလွယ်ကူနေတယ်လေ။ သူတို့တွေကို

ဘယ်လိုမျိုး ထိန်းချုပ်မလဲ”

ကျန်းလီချွမ်းသည် စူးချီ၏ ကြေညာချက်နှင့် သူတို့ထံ ပို့ထားသော အစီအစဉ်ကို အမြန်

ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဆရာစူးချီရဲ့ အစီအစဉ်အရဆိုရင် သူဟာ မြွေနက်စင်း ဆန္ဒပြည့်ပုလဲက ရရှိတဲ့

အမြတ်အစွန်းတွေထဲကနေ လစာအဖြစ် ပေးသွားမှာပါ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တာ့ချန်းမှတ်တမ်းက သူရဲကောင်း

ဝိညာဉ်တွေကလည်း စောင့်ကြည့်ပေးသွားမှာပါ”

“ကော်မတီဝင် အားလုံးဟာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကိုလည်း

ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ ထုတ်ပြကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူကြီးမင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စူးချီသည် အရာအားလုံးကို

အသေးစိတ် စဉ်းစားထားခဲ့သည်။ မြွေနက်စင်း ဆန္ဒပြည့်ပုလဲ၏

စွမ်းဆောင်ရည်များကိုသာ သိရှိသွားပါက

၎င်းမှရရှိမည့် အမြတ်အစွန်းမှာ မခန့်မှန်းနိုင်အောင် ကြီးမားလိမ့်မည်

ဖြစ်သည်။ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များ၏ စောင့်ကြည့်မှုကလည်း

ကော်မတီဝင်များမှာ မျိုးချစ်စိတ်ရှိသူများဖြစ်ကြောင်း

အာမခံချက် ပေးထားသည်။

ပိုင်ဆိုင်မှုများ ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ရှိခြင်းကလည်း လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုများကို လုံးဝ

ပပျောက်စေမည် ဖြစ်သည်။ လူကြီးမင်းသည် စူးချီ၏ စီစဉ်မှုများကို အလွန် ကျေနပ်နေသည်။

သူသည် ဖုန်းကိုထုတ်ကာ လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်း၏ ဝဘ်ဆိုဒ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ်။ ဒီနေ့ မြွေနက်စင်း ဆန္ဒပြည့်ပုလဲရဲ့ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ရှိတယ်

မဟုတ်လား”

“ဒီဗီဒီယိုကို အစည်းအဝေးခန်းမက မျက်နှာပြင်ကြီးပေါ်မှာ ချိတ်လိုက်စမ်း။ ငါတို့

အတူတူ ကြည့်ကြတာပေါ့”