အခန်း (၂၂၉-၂၃၀)
Vol. 23 Ch. 229-230
အခန်း ၂၂၉ - ကျောင်းအုပ်ရှန် - ဘာလို့ ဒီကျင့်စဉ်တွေကို စောစောက မထုတ်တာလဲ
“မဖြစ်သေးဘူး။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဓားသိုင်း တစ်ခုတည်း သင်ပေးရုံနဲ့တော့ လူတွေ
သိပ်သင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးက
များလွန်းတယ်လေ။ ပုံမှန်ယောကျ်ားတစ်ယောက်ကတော့
သူ့ဘာသာသူ မိန်းမလျာဖြစ်အောင် လွယ်လွယ်နဲ့ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး”
“ဒါကြောင့် ဒီကျင့်စဉ်ကို သင်ယူဖို့အတွက် သူတို့ကို ပြင်ပကနေ အတင်းအကျပ်
ဖိအားပေးနိုင်မယ့် အခြေအနေမျိုး အရင်ဖန်တီးပေးရမယ်”
စူးချီသည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေမိသည်။ သူကိုယ်တိုင် ထိုကျင့်စဉ်များကို သင်ကြားရန်
အစီအစဉ်မရှိပေ။ သို့သော် သွေးဓာတ်နတ်ဂိုဏ်းကို အသုံးချ၍ အွန်လိုင်းကျောင်းတုတစ်ခု
ဖွင့်ကာ သင်ကြားခိုင်းနိုင်သည်။ ထို့နောက် သူက မျက်နှာဖုံးစွပ်၍ ဗီဒီယိုများသာ
ရိုက်ကူးပေးလိုက်ရုံပင်။ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့်ကျင့်စဉ်များကို
သင်ကြားခြင်းဖြင့်လည်း
ဆရာကောင်းတန်ဖိုးမှတ်များကို
ရရှိနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။
ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ စူးချီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူသည် ယခင်က
ရှပြည်ကြီးကိုသာ အာရုံစိုက်ခဲ့သဖြင့်
ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းကို အလေးထားခဲ့သည်။
သို့သော် လူတိုင်းသိသည့်အတိုင်း အောက်တန်းကျသော ကျင့်စဉ်များမှာ
ပြန့်ပွားရန် ပို၍ လွယ်ကူလှသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို
နိုင်ငံခြားသားများထံသို့သာ
ပို့လွှတ်လိုက်ရုံပင်။
“လှပသောနိုင်ငံက လူတွေကို ဘယ်လိုမျိုး ဖိအားပေးရမလဲ”
“သေချာတာပေါ့... သူတို့အပေါ် ဖိနှိပ်မှုတွေကို ပိုပြီး ပြင်းထန်အောင် လုပ်ရမှာပေါ့”
“သာမန်ပြည်သူတွေက သူတို့ရဲ့ သွေးတွေကိုတောင် ရောင်းစားနေရတဲ့ နေရာမျိုးမှာ
ဒီထက်ပိုတဲ့ ဖိနှိပ်မှုက ဘာရှိနိုင်ဦးမလဲ။ သူတို့ဆီက
အရင်းရှင်တွေက လူသားချင်း ဝါးမြိုမှသာ ကိုယ်တိုင်
အစွမ်းထက်လာမယ်ဆိုတာကို သိသွားရင်ကော”
စူးချီ၏ အတွေးစမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။ သူသည် လူသားကို စားရမည့်
ကျင့်စဉ်မျိုးကိုတော့ သင်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သွေးဓာတ်ကို စုပ်ယူသည့် ကျင့်စဉ်များမှာမူ အမြောက်အမြား
ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား။
“လှပသောနိုင်ငံမှာ တခြားသူရဲ့ သွေးဓာတ်ကို စိတ်ကြိုက်စုပ်ယူနိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ်မျိုး
ပေါ်လာရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲလို့ ထင်လဲ”
“တခြားသူရဲ့ သွေးဓာတ်ကို စုပ်ယူပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို
မြှင့်တင်နိုင်မှာလား”
စူးချီ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေသည်ကို ကြည့်ကာ ရှန်ကျစ်ရှားမှာ သူ တစ်ခုခု
ကြံစည်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူမသည် ခဏမျှ
စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“လှပသောနိုင်ငံက သာမန်ပြည်သူတွေကတော့ ငရဲကျသလို ခံစားရမှာပဲ။ သွေးကိုတောင်
ရောင်းစားလို့ရတဲ့ နေရာမှာ လူတွေဟာ ကုန်ပစ္စည်းလို
ဖြစ်သွားကြလိမ့်မယ်။ အရင်းရှင်တွေက သာမန်လူတွေကို
နွားတွေ၊ သိုးတွေလိုမျိုး မွေးမြူပြီး သူတို့ရဲ့ သွေးဓာတ်တွေကို
စုပ်ယူကြလိမ့်မယ်လို့တောင် ကျွန်မ သံသယရှိတယ်”
ရှန်ကျစ်ရှား၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ကြားသောအခါ စူးချီက လက်ခုပ်တီး၍
ထောက်ခံလိုက်သည်။
“ဒါပဲလေ။ ကျွန်တော်က ကြယ်စုပ်ပညာ လိုမျိုး ကျင့်စဉ်တွေကို သင်ပေးလိုက်မယ်။
တခြားသူရဲ့ သွေးဓာတ်ကို စုပ်ယူပြီး ကိုယ့်ရဲ့ အစွမ်းကို
မြှင့်တင်တာပေါ့။ ရှပြည်ကြီးမှာဆိုရင်တော့ ဒါကို တားဆီးနိုင်တဲ့
အင်အားရှိပေမဲ့ လှပသောနိုင်ငံမှာတော့ လူတွေဟာ ကုန်ပစ္စည်း ဖြစ်သွားကြမှာ
သေချာတယ်။ တစ်ခါ စုပ်ယူခံရပြီးရင် ဆက်တိုက် စုပ်ယူခံရဦးမှာပဲ။
အချို့လူတွေဆိုရင် ထာဝရ ငရဲခန်းထဲ ရောက်သွားကြလိမ့်မယ်”
“ဒါပေမဲ့ ဖိနှိပ်မှုရှိရင် ခုခံမှုလည်း ရှိလာမှာပဲလေ။ အကယ်၍ သူတို့က မိမိကိုယ်ကိုယ်
မိန်းမလျာဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ရုံနဲ့ အစွမ်းထက်လာမယ့် ကျင့်စဉ်မျိုးကို
သိသွားရင်ကော။ အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်နိမ့်တဲ့ အချိန်မှာ
သူတို့ကို ဖိနှိပ်နေသူတွေကို ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး
ရသွားမှာပေါ့။ အဲဒီအခါကျရင် သူတို့က အလုအယက် သင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
“တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အသိဉာဏ်နည်းပါးတဲ့ အရင်းရှင်သားသမီးတွေကလည်း ဒါကို
သင်ကြလိမ့်မယ်။ ဒါဆိုရင် သူတို့ဆီမှာ ကလေးမွေးနှုန်းတွေ
ကျသွားအောင် ကျွန်တော် ကူညီပေးရာလည်း ရောက်တာပေါ့။ အကယ်၍ သူတို့က ပြန်ပြီး
ကောင်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်လွင့်ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူပြီး
ခန္ဓာကိုယ် လဲလှယ်ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကျင့်စဉ်က
အဆင့်မြင့်ဖို့ အချိန်ယူရတယ်လေ။ အချိန်မပေးချင်ရင်တော့
လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်းရဲ့ ထိပ်တန်းကျောင်းသား ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်၊
ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်နိုင်အောင်
ကြိုးစားရလိမ့်မယ်”
“ဒါဟာ သူတို့ကို မိန်းမလျာဖြစ်အောင် လုပ်ခိုင်းသလို ဖြစ်သလို ကျင့်စဉ်တွေကို
ပိုပြီး သင်ယူလာအောင်လည်း အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးလိုက်တာပဲ”
အစီအစဉ်များ ဆွဲပြီးနောက် စူးချီက ရှန်ကျစ်ရှားကို ပြသလိုက်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားက
စူးချီ၏ အစီအစဉ်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ဘာမှ မတုံ့ပြန်ပေ။ သို့သော်
ကျင့်စဉ်များအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏
မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ သူမသည် ရင်ဘတ်ကို
ထုကာ ခြေဆောင့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
“ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ဘာလို့ စောစောက မထုတ်တာလဲ။ ငါတော့ အခွင့်အရေးတွေ
ဆုံးရှုံးကုန်ပြီ ထင်တယ်”
သူမသည် စကားပြောရင်း သူမ၏ ပါးစပ်ကို အမြန် ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ စနစ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်
ပေါက်ကြားသွားတော့မည့် အရေးကို သူမ စိုးရိမ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းအုပ်ရှန်၏ မျက်နှာမှာ ငါးအကြီးကြီး လွတ်သွားသည့်
တံငါသည်တစ်ဦးကဲ့သို့ သော်လည်းကောင်း၊ ထီပေါက်မည့်
ဂဏန်းကို သိလျက်နှင့် ထီမထိုးလိုက်ရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ သော်လည်းကောင်း
ဖြစ်နေသည်။ ငွေသန်းပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည့် ခံစားချက်မှာ သူမ၏
မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်းသား ပေါ်နေသည်။
အကယ်၍ စူးချီသာ မိန်းမလျာဖြစ်အောင် လုပ်ရမည့် ကျင့်စဉ်မျိုးကို အစကတည်းက
ထုတ်ပေးခဲ့မည်ဆိုပါက ကျောင်းကထွက်မည့်သူ ပို၍
များပြားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဘာလို့
ရှည်ရှည်ဝေးဝေးတွေ လုပ်နေမိပါလိမ့်။ သူတို့ကို
မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေ သင်ပေးလိုက်ရင်၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနာအဆာတွေ
ဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်ရင် သူတို့ သေချာပေါက် ဒေါသထွက်ပြီး
ကျောင်းက ထွက်ကုန်ကြမှာပဲ။
ဘုရားရေ... အဲဒီလိုသာဆိုရင် ငါ အခုလောက်ဆိုရင် ပထမဆုံးသော ဧကရာဇ်ကြီး
ဖြစ်နေလောက်ပြီ။
ရှန်ကျစ်ရှားသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် ဤ “ပြည်ပစီမံကိန်း” ကို
သူမကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ပြဿနာရှာတတ်သော
နိုင်ငံခြားသားများကို သူမ သင်ခန်းစာ
ကောင်းကောင်း ပေးရပေလိမ့်မည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် နိုင်ငံခြားသားများအတွက်
ကျောင်းခွဲတစ်ခု ဖွင့်ကာ သူတို့ကိုလည်း ကျောင်းကထွက်သည့်
အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားစေရမည်။
“ဒီကိစ္စအတွက် ရှင်က ဗီဒီယိုတွေပဲ ရိုက်ပေးရင် ရပြီ။ ကျန်တာကို ကျွန်မကိုယ်တိုင်
လုပ်မယ်”
ရှန်ကျစ်ရှားသည် စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာကာ သူမ၏ လက်ပ်တော့ကို ထုတ်၍ အစီအစဉ်များကို
စတင် ရေးဆွဲတော့သည်။ စူးချီ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ခဲသွားရတော့သည်။ သူသည် ခဏတာ
ခွဲခွာနေရချိန်တွင် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေး ပိုမို နက်ရှိုင်းလာမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း
ကျောင်းအုပ်ရှန်မှာမူ အလုပ်အပေါ်၌သာ အာရုံရောက်နေတော့သည်။
စူးချီသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သတိပေးလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့... ကျွန်တော့်မှာ နောက်ထပ် ကျင့်စဉ်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။
ယောကျ်ားတွေအတွက်ကတော့
ယန်မိုင်ယန်ဖြည့်ကျင့်စဉ် လို့ ခေါ်ပြီး
မိန်းမတွေအတွက်ကတော့ ယန်ယန်ညီညွတ်ခြင်းပညာ လို့ ခေါ်တယ်”
“အဲဒါက မိန်းမနဲ့ ယောကျ်ား နှစ်ယောက်တွဲ ကျင့်ကြံခြင်းအားဖြင့် အမျိုးသမီးတွေရဲ့
ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာပါ။ ယောကျ်ားတွေဆီက ယန်ဓာတ်ကို ယူပြီး
ကိုယ့်ရဲ့ ယင်ဓာတ်ကို ဖြည့်တင်းတာပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့နဲ့တော့ မကိုက်ညီပါဘူး။ ငါတို့ကတော့ စိတ္တဇသုညမိစ္ဆာကျင့်စဉ်
ကို ကျင့်လို့ရတာပဲ”
စူးချီသည် ဤကျင့်စဉ်များကို ထုတ်ပြောခြင်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို
ပိုမို နက်ရှိုင်းစေမည့် နှစ်ယောက်တွဲကျင့်စဉ်များဘက်သို့
လမ်းကြောင်းလွှဲလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ချစ်သူသက်တမ်း
ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော်လည်း နမ်းရုံနှင့် လက်ကိုင်ရုံသာ ရှိသေးသည်မှာ
မည်သည့် စုံတွဲအတွက်မဆို အားမလိုအားမရ ဖြစ်စရာပင် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် စိတ်အားထက်သန်နေသော ရှန်ကျစ်ရှားမှာမူ စူးချီ၏ စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ
သူမဘာသာ သူမ ရေရွတ်နေသည်။
“ယန်ယန်ညီညွတ်ခြင်းပညာ... အမျိုးသမီးတွေက အမျိုးသားတွေကို ပစ်မှတ်ထားလို့ ရတာပေါ့”
“ဟဲဟဲ... လှပသောနိုင်ငံက ငါတို့ဆီမှာ စိတ်ဝမ်းကွဲအောင် လုပ်တယ် ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင်
ငါကလည်း သူတို့ဆီမှာ ပြန်ပြီး လုပ်ပေးရမှာပေါ့။ အမျိုးသားတွေရဲ့ သွေးဓာတ်ကို
စုပ်ယူပြီး အစွမ်းထက်လာမယ်ဆိုရင် ဟိုဘက်ကလူတွေ အကုန်လုံး ရူးသွပ်ကုန်ကြမှာပဲ။
လူတိုင်းက ဘေးဒုက္ခနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာပေါ့”
ထိုအချိန်တွင် သူမသည် လက်ပ်တော့ပေါ်၌ အစီအစဉ်များကို အပြီးသတ် ရေးဆွဲပြီးဖြစ်သည်။
ပထမအဆင့် - ကြယ်စုပ်ပညာကို သုံးပြီး သာမန်ပြည်သူတွေကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ကာ
နိုင်ငံခြားသား ကျောင်းသားတွေကို ကျောင်းကထွက်သွားအောင် လုပ်မည်။
ဒုတိယအဆင့် - မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဓားသိုင်းကို သုံးပြီး သာမန်လူတွေကို ပြန်လည်
တိုက်ခိုက်ခိုင်းမည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် မိန်းမလျာဖြစ်သွားသည်ဖြစ်စေ၊
ထိုဓားသိုင်းနှင့် အတိုက်ခံရသည်ဖြစ်စေ သူတို့ သေချာပေါက် ဒေါသတကြီး
ကျောင်းက ထွက်သွားကြမည်။
တတိယအဆင့် - ယန်ယန်ညီညွတ်ခြင်းပညာကို သင်ကြားပေးကာ အမျိုးသမီးများက
အမျိုးသားများကို ဖိနှိပ်ခိုင်းမည်။ ထိုအခါ
အမျိုးသားများမှာ ဒေါသထွက်ကာ ကျောင်းမှ ထွက်သွားကြမည်ဖြစ်သလို၊
အရှက်ရသော အမျိုးသားများမှာလည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ပို၍ပင်
မိန်းမလျာဖြစ်အောင် လုပ်လာကြပေလိမ့်မည်။
ဤသို့သာဆိုလျှင် ငါ့အတွက် အကျိုးအမြတ်တွေကတော့ အဆက်မပြတ် ရောက်လာတော့မှာပဲ
မဟုတ်လား။
အခန်း ၂၃၀ - လှပသောနိုင်ငံကလည်း ငါတို့ဆီမှာ ပါရမီရှင်ရှိတယ်ဟု ကြုံးဝါးခြင်း
လှပသောနိုင်ငံ၊ ဌာနချုပ်။
စိတ်မချရသော သမ္မတကြီးသည် လူအချို့၏ စမ်းသပ်မှုကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေးဖြင့်
ကြည့်နေသည်။ သန်မာထွားကြိုင်းသော လူဖြူတစ်ဦးက လူမည်းအဖိုးကြီးတစ်ဦးကို
ဖမ်းကိုင်ထားသည်။ ပိန်ချည့်နေသော ထိုအဖိုးကြီးမှာ ခဏအတွင်းမှာပင် ပို၍ပင်
ခြောက်ကပ်သွားတော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို အထဲမှ
စုပ်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော အဖိုးကြီးကို အဝတ်စုတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဘေးသို့
ပစ်ချလိုက်ကြသည်။ သုတေသန ပညာရှင်အချို့က ထိုအဖိုးကြီးအနားသို့ သွားကာ
အာဟာရဓာတ်အချို့ ထိုးပေးလိုက်ကြသည်။ သူ မသေရုံတမယ် ဖြစ်အောင်သာ ထိန်းထားခြင်း
ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပညာရှင်များက လူဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို
စက်ပစ္စည်းများဖြင့် တိုင်းတာနေကြသည်။
“၁၀ မိနစ်ပဲ ကြာတယ်၊ သွေးဓာတ် ၃၆ မှတ် တိုးလာတယ်။ ကြယ်စုပ်ပညာ ကတော့ တကယ့်ကို
အစွမ်းထက်တာပဲ”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သမ္မတကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက
နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဒီကြယ်စုပ်ပညာကို ငါတို့ အနောက်တိုင်းသားတွေ တကယ်ပဲ တီထွင်တာ သေချာလား။
ရှပြည်ကြီးက ကောင်လေး မဟုတ်ဘူးလား”
“သေချာပါတယ် သမ္မတကြီး။ ဒါကို သွေးဓာတ်နတ်ဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က တီထွင်တာပါ။
သူက သင်တန်းပေးတဲ့အချိန်မှာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတာကလည်း အလင်းအဖွဲ့အစည်းရဲ့
ဖိနှိပ်မှုကို မခံရအောင်လို့ပါ”
သမ္မတကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယုတ္တိရှိသည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ သွေးဓာတ်အဆင့် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအတွင်းမှာ ရှိတဲ့သူတွေက ကျင့်စဉ်ကို ပိုပြီး
မြန်မြန် တတ်မြောက်နိုင်တာကကော ဘာကြောင့်လဲ”
“အဲဒါကတော့ သွေးဓာတ်နတ်ဘုရားက ရှပြည်ကြီးရဲ့ ဧကရာဇ်ကို အတုယူပြီး လုပ်ထားတာလို့
ပြောပါတယ်” ဟု လက်အောက်ငယ်သားက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူက ဆက်လက်၍
“စိတ်မချရပါနဲ့ သမ္မတကြီး။ ကျွန်တော်တို့
စစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ ဒီလမ်းစဉ်သစ် သင်တန်းကျောင်းမှာ
ရှပြည်ကြီးရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လုံးဝမပါပါဘူး။ ဒါဟာ သွေးဓာတ်နတ်ဂိုဏ်းက
လူတွေချည်းပဲ ဖြစ်ပြီး သူတို့က ရှပြည်ကြီးနဲ့ အငြိုးရှိနေကြတာပါ” ဟု
တင်ပြလိုက်သည်။
သမ္မတကြီးသည် ထိုအခါမှသာ စိတ်အေးသွားပုံရသည်။ ရှန်ကျစ်ရှား၏ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့်
ကြယ်စုပ်ပညာမှာ လှပသောနိုင်ငံတွင် တစ်ညတွင်းချင်းပင် ရေပန်းစားသွားတော့သည်။
သူမနှင့် ရဲ့ရှူးယောင်တို့သည် လမ်းစဉ်သစ်ကျောင်း၏ အမည်ကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက်
ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်မှု နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကြယ်စုပ်ပညာမှာ လှပသောနိုင်ငံတွင် အလွန်
ခေတ်စားလာခဲ့သည်။ ပင်ပင်ပန်းပန်း ကျင့်ကြံနေရသည်ထက်စာလျှင်
အခြားသူ၏ သွေးဓာတ်ကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူခြင်းက ပို၍ ကျေနပ်စရာ ကောင်းနေသည်
မဟုတ်ပါလား။ လှပသောနိုင်ငံ၏ အဓိက မျိုးနွယ်စုဖြစ်သော အင်ဂလိုဆက်ဆွန်တို့မှာ
မူလကတည်းက လုယက်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် အခြေတည်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။
အပင်ပန်းမခံဘဲ လိုချင်သည်ကို ရယူလိုသော စိတ်ဓာတ်မှာ သူတို့၏ ဗီဇထဲတွင်
ကိန်းအောင်းနေပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဤကျင့်စဉ်က အမှန်တကယ် အကျိုးရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်
ဩဇာကြီးမားလှသော အရင်းရှင်ကြီးများသည် သူတို့၏
အပြုအမူများကို ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် မကောင်းသော
အလုပ်များကို ခဏရပ်ဆိုင်းထားကာ သာမန်ပြည်သူ အမြောက်အမြားကို
သူတို့၏ သီးသန့်ကျွန်းစုများပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြတော့သည်။
အထက်တန်းလွှာများကပင် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နေကြလျှင် လူလတ်တန်းစားနှင့်
အခြေခံလူတန်းစားများမှာမူ ပို၍ပင်
ဆိုးရွားလာတော့သည်။ အသုံးမကျသော
သာမန်လူတစ်ယောက်တွင်ပင်
သွေးဓာတ်ဆိုသည်မှာ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။ ဥပမာအားဖြင့်
လမ်းပေါ်တွင် လေလွင့်နေသူများနှင့် မူးယစ်ဆေးစွဲနေသူများပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က
ထိုသူတို့၏ သွေးနှင့် အင်္ဂါရပ်များမှာ အသုံးမဝင်ဟု ယူဆခဲ့ကြသော်လည်း
ယခုအခါတွင်မူ သူတို့သည် အရင်းရှင်များအတွက် အဖိုးတန် ကုန်ပစ္စည်းများ
ဖြစ်လာကြသည်။
ကြယ်စုပ်ပညာကြောင့် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အစွန့်ပစ်ခံ လူတန်းစားများသည် သူတို့၏
နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော သွေးဓာတ်များကိုပါ စုပ်ယူခြင်း
ခံလိုက်ရတော့သည်။ လေလွင့်နေသူအချို့ သေဆုံးသွားခြင်းမှာလည်း
မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်သည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ကျင့်စဉ်
ပြန့်ပွားလာသည်နှင့်အမျှ လမ်းပေါ်တွင်
လေလွင့်နေသူများ ကုန်ခမ်းသွားသောအခါ အရင်းရှင်များသည်
လူလတ်တန်းစားများနှင့် အခြေခံလူတန်းစားများဘက်သို့
လက်ဆန့်တန်းလာကြတော့သည်။
လူတိုင်းသည်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ပို၍ သန်မာလာစေရန်အတွက်
တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်လာကြသဖြင့် နိုင်ငံတစ်ခုလုံးမှာ ဖရိုဖရဲ
ဖြစ်လာတော့သည်။
“သမ္မတကြီး... ပြည်တွင်း အခြေအနေတွေကို ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ။ တစ်ဖက်အုပ်စုကလည်း
ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူဆိုင်ရာ ဥပဒေကို အမြန် အတည်ပြုဖို့
ဖိအားပေးနေတယ်”
ယခင်က သမ္မတကြီးသည် တရားမဝင် ဝင်ရောက်လာသူများကို ပြန်လည် နှင်ထုတ်ခဲ့ရုံသာမက
တံတိုင်းကြီးများပါ တည်ဆောက်၍ တားဆီးခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံး
အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စုပ်ယူစရာ သွေးဓာတ်များ
လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
“တရားမဝင် ဝင်လာတဲ့သူတွေကိုတော့ လက်မခံဘူး။ ဒါပေမဲ့ တရားဝင် ဝင်လာနိုင်မယ့်
လမ်းကြောင်းတွေကိုတော့ ဖွင့်ပေးမယ်” ဟု သမ္မတကြီးက ပြုံးလျက်
ပြောလိုက်သည်။
“ဒီလို ဖွင့်ပေးလိုက်ရင် အသုံးမကျတဲ့လူတွေပဲ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့်
နိုင်ငံသားဖြစ်ဖို့အတွက် ဒေါ်လာ တစ်သိန်း ပေးရမယ်ဆိုတဲ့
စည်းကမ်းချက်မျိုး ထားရမယ်။ ဒါဆိုရင် ဝင်လာတဲ့သူတွေက သွေးဓာတ်လည်း
ရှိသလို ငွေလည်း ချမ်းသာတဲ့သူတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူတို့တွေ အများကြီး
ဝင်လာပြီဆိုမှ ငါတို့ သူတို့ကို စတင် ကိုင်တွယ်တာပေါ့”
သမ္မတကြီး၏ အကြံကို ကြားသောအခါ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ မျက်လုံးများ
ဝင်းလက်သွားကြသည်။ ယခင်က နိုင်ငံအသီးသီးတွင်
လှပသောနိုင်ငံကို အထင်ကြီးကိုးကွယ်နေကြသော အနောက်တိုင်းဖားများစွာ
ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် လှပသောနိုင်ငံကို လွတ်လပ်မှုနှင့် အမှန်တရား၏
နယ်မြေအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း လှပသောနိုင်ငံသားများကတော့
ထိုသူများကို အထင်သေးခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ယခုအခါ ကြယ်စုပ်ပညာကြောင့် ထိုသူများသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော “သွေးအိတ်”
များ ဖြစ်လာကြပြီ မဟုတ်ပါလား။ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးကို
လျှော့ပေါ့ပေးလိုက်ခြင်းဖြင့်
ထိုသူများကို နိုင်ငံထဲသို့ ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သလို သူတို့၏
သွေးဓာတ်နှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း
သိမ်းယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
“ဒီလူတွေကို သွေးအိတ်တွေအဖြစ် သုံးလိုက်ရင် ငါတို့ရဲ့ ပြည်သူတွေလည်း ဆူပူတော့မှာ
မဟုတ်ဘူး” ဟု သမ္မတကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူက လက်အောက်ငယ်သားကို
ပြန်ခေါ်ကာ ထပ်မံ မှာကြားလိုက်သေးသည်။
“ဒါနဲ့... သွေးဓာတ်နတ်ဂိုဏ်းက ဆရာကိုလည်း မေးကြည့်ဦး။ သာမန်ပြည်သူတွေ
မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်အောင် သင်ယူရလွယ်ကူတဲ့
ကျင့်စဉ်မျိုး ရှိလားဆိုတာပေါ့”
သူသည် သိုင်းပညာရှင်များ စုပ်ယူနိုင်ရန်အတွက် တစ်ကမ္ဘာလုံးမှ
အနောက်တိုင်းဖားများကို
ဆွဲဆောင်နေသလို၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း မိမိနိုင်ငံသားများကို
အကာအကွယ်ပေးရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“စိတ်ချပါ သမ္မတကြီး။ အဲဒီဆရာက ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်နေပါပြီ”
ထိုစကားကြောင့် သမ္မတကြီးမှာ အလွန် ကျေနပ်သွားတော့သည်။
“ကံကောင်းတာပဲ။ ငါတို့နိုင်ငံမှာလည်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ။ စူးချီထက်
မနိမ့်ပါးတဲ့ ပါရမီရှင်ပေါ့”
လှပသောနိုင်ငံ၏ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး မူဝါဒအသစ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရှပြည်ကြီး၏
အင်တာနက်ပေါ်တွင်မူ ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ အနောက်တိုင်းကို
ဖားနေကြသူများမှာ နေရာအနှံ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
“ကျွန်မရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဘယ်လိုမြင်လဲ။ ကျွန်မကို လှောင်ပြောင်ခဲ့တဲ့သူတွေ
အကုန်လုံး လှပသောနိုင်ငံကို ထွက်သွားကြပြီ” ဟု ရှန်ကျစ်ရှားက
ပြောလိုက်သည်။
“နောက်ထပ် အဆင့်အနေနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဓားသိုင်းကို ကျွန်မ ကြေညာတော့မယ်။
အဲဒီအခါကျရင် သူတို့တွေဟာ ဖိနှိပ်မှုအောက်မှာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်
မိန်းမလျာ ဖြစ်အောင် လုပ်ကြလိမ့်မယ်”