အရာအားလုံးက သံသရာလည်နေတယ်

သွေးရောင်လွှမ်းနေသော နေရာလပ်အတွင်း၌။

ချန်ဟွိုက်အန်က ကြေးခွံနက်ဓားကို မှီထားပြီး အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ် သတ်နေကာ ကျောပြင်တွင် လက်သည်းရာကဲ့သို့ အစင်းရာသုံးခု ပြဲဟနေပြီး ဘောင်းဘီ တစ်ဖက်မှာလည်း အကြောင်းရင်းမသိဘဲ ပျောက်ဆုံးနေသည်။

သူက အရှေ့မှ ကျားဘုရင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေသည်။

"မင်းက မိစ္ဆာအမြုတေအဆင့် သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာ အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူး။ တော်တော်လေး အကိုက်ကြမ်းတာပဲ။ ငါ့ကိုတောင် ဒီလောက်ထိ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ တော်တော်လေး သန်မာတာပဲ။"

"လူသား။ အဲဒီလိုပြောရတာ မင်း မရှက်ဘူးလား။"

ကျားဘုရင်က သွေးကန်များကဲ့သို့သော မျက်လုံးတစ်စုံကို ပင့်ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်း၏အရှေ့ရှိ လူသားကျင့်ကြံသူနှင့် ယှဉ်လျှင် ကျားဘုရင်၏ ဒဏ်ရာများက များစွာ ပိုမိုဆိုးရွားနေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဓားဒဏ်ရာများ အပြည့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ဒဏ်ရာမှာ ညာဘက်ရင်အုံတွင် ဖြစ်ပြီး သစ်ငုတ်တိုအ ရွယ်အစားရှိ အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နေကာ ထိုအပေါက်တစ်ဖက်မှ သွေးရောင်ကောင်းကင်ကို မြင်နေရ၏။

"ငါ အခု မင်းကို ယုံသွားပြီ။ မင်းက တက်လှမ်းသူတွေထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။"

သွေးပယင်းတောင်သခင် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး သွေးအမြောက်အများကို မြေကြီးပေါ်သို့ အန်ချလိုက်သည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က တောင်တစ်တောင်ကဲ့သို့ ဧရာမကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းထံမှ ဖြာထွက်နေသော အငွေ့အသက်များက လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်လာနေ၏။

"ဘာလို့လဲ။ ငါက အဲဒီလောက် စွမ်းနေလို့လား။" ချန်ဟွိုက်အန်က ဝမ်ရှိုယီ ပြောခဲ့သော စကားတစ်ခွန်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။

အဆင့်တူ တက်လှမ်းသူများက မိစ္ဆာများကို အနိုင်ရရန်အတွက် များသောအားဖြင့် နှစ်ယောက်တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ရလေ့ရှိကြောင်း ဝမ်ရှိုယီ သူ့ကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူက ကျားဘုရင်ကို တစ်ယောက်ချင်း ရင်ဆိုင်ပြီး အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကြီးမားသော အဆင့်ကွာဟချက်ကိုပင် ကျော်လွန်၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။" သွေးပယင်းတောင်သခင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မင်း ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့ အချိန်ကစပြီး ဘိုးဘေးနဂါးကြီးရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ငါ ခံစားမိခဲ့တယ်။ အစကတော့ ငါ မသေချာဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း အဲဒီဓားချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့…"

၎င်းက ရင်အုံမှ ဟနေသော ဒဏ်ရာကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုဓားချက်က ကြမ်းတမ်းပြီး တားဆီး ၍မရနိုင်ဘဲ နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံ ပဲ့တင်သံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းက ကာကွယ်ရန် လက်လျှော့လိုက်ခြင်းပင်။

"ဘာဖြစ်လဲ။" ချန်ဟွိုက်အန်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

ကျားဘုရင် ပြောနေသော စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။

ဤကျားက ဘိုးဘေးနဂါးကြီးနှင့် တစ်ခုခု ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစားမိသည်။

"ထားပါတော့။ အခု တိုက်ပွဲပြီးသွားပြီဆိုတော့ မင်း မသေခင် ငါ့ကို မေးခွန်းတစ်ခု ဖြေပေးပါ။"

"မိစ္ဆာတွေက လူတွေကို စားတယ်။ မင်းတို့အားလုံးက ခွင့်လွှတ်လို့မရတဲ့ သားရဲတွေပဲလို့ လူတိုင်းက ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာချိပ်ပိတိ်မျှော်စင် ပေါ်လာတဲ့အခါမှာ မင်းတို့က သာမန်လူတွေကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘူး။ တက်လှမ်းသူတွေနဲ့ နိုးထလာသူတွေကိုပဲ ပစ်မှတ် ထားခဲ့တယ်။ အဲဒါ ဘာလို့လဲ။ မင်းတို့ ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ။"

ချန်ဟွိုက်အန်က အစစ်အမှန် အဖြေတစ်ခုကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ကျားက မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကိုပင် သူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းမာစွာဖြင့် “ငါသေသွားရင်တောင် မင်းကို မပြောပြဘူး” ဟု အော်ဟစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။

"တာ့ရှားက သာမန်လူတွေက ဘိုးဘေးနဂါးကြီးရဲ့ သွေးကို သယ်ဆောင်ထားကြတယ်။ သူတို့က အသိဉာဏ်မဲ့ပြီး အမှားအမှန်ကို ခွဲခြားမသိနိုင်ကြပေမဲ့ ငါတို့ မိစ္ဆာတွေက ဘိုးဘေးနဂါးကြီးကို ထောက်ထားပြီး သူတို့ကို ချမ်းသာပေးထားတာပဲ။ တက်လှမ်းသူတွေကတော့ ကွာခြားတယ်။ သာမန်လူတစ်ယောက်က တက်လှမ်းသူ ဖြစ်သွားတာနဲ့ သူတို့က ဘိုးဘေးနဂါးကြီးရဲ့ ရန်သူ၊ သစ္စာဖောက်တွေပဲ။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ရန်သူတွေလည်း ဟုတ်တယ်။"

သွေးပယင်းတောင်သခင်၏ မျက်လုံးများတွင် မုန်းတီးမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"နိုးထလာသူတွေကလည်း အဆုံးမှာတော့ တက်လှမ်းသူတွေ ဖြစ်လာကြမှာပဲ။ ငါတို့က သူတို့ကို အစကတည်းက နှိမ်နင်းပစ်လိုက်တာ။"

ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်မှောင်များ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ကုပ်သွား၏။

မိစ္ဆာကောင်းဟူ၍ တစ်ကောင်မျှ မရှိကြောင်း၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ယုတ်မာသော သားရဲများဖြစ်ပြီး တက်လှမ်းသူများ၏ သေမင်းတမန် ရန်သူများ ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ရှိုယီက ပြောခဲ့ဖူးသည်။

အခြားသော တက်လှမ်းသူများ အားလုံးကလည်း မိစ္ဆာများကို လုံးဝ သည်းခံခွင့်လွှတ်ခြင်း မရှိဘဲ ဆက်ဆံကြသည်။

အကယ်၍ ချန်ဟွိုက်အန်သာ မရှိခဲ့လျှင် ဝမ်ရှိုယီက ပါ့ကျီ သို့မဟုတ် ရှောင်ချင်းတို့ကိုပင် ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခု သွေးပယင်းတောင်သခင်ကလည်း မိစ္ဆာများနှင့် တက်လှမ်းသူများသည် ရန်သူများ ဖြစ်သည်ဟု ပြောနေပြန်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့က ဘိုးဘေးနဂါးကြီး၏ အမွေအနှစ်ကြောင့် သာမန်လူများကို ချမ်းသာ ပေးထားနိုင်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ အခိုင်အမာ ပြောဆိုချက်များကြားတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်များ ရှိနေသော်လည်း…

အစစ်အမှန် နဂါးခန္ဓာကို အမွေဆက်ခံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် ချန်ဟွိုက်အန်က ဘိုးဘေးနဂါးကြီးဘက်သို့ ပိုမို ယိမ်းယိုင်နေမိ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ... ကျား၏ စကားများက မှန်ကန်နိုင်ခြေ များနေသည်။

"မင်းတို့ မိစ္ဆာတွေက တက်လှမ်းသူတွေနဲ့ ဘယ်လို ရန်ငြိုးမျိုး ရှိနေကြတာလဲ"

ချန်ဟွိုက်အန်က စက်ရုပ်လို အပြုံးတစ်ခုကို တမင်သက်သက် ဖန်တီးလိုက်သည်။ "ဒီလို သတ်ဖြတ်နေကြတာတွေက ဘာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ။ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက်၊ ချစ်ခြင်း မေတ္တာအတွက်၊ အားလုံး ထိုင်ပြီး ဆွေးနွေးကြရင် မကောင်းဘူးလား။ ဒီလှပတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို အတူတူ မျှဝေခံစားကြရင် ရသားပဲ။"

သွေးပယင်းတောင်သခင်က ချန်ဟွိုက်အန်ကို အချိန်အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

၎င်းက ဒေါသထွက်မလာခဲ့ပေ။ ချန်ဟွိုက်အန်၏ ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောဆိုမှုကို ၎င်းက ရိပ်မိသွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကမ္ဘာကြီး စတင်ဖြစ်တည်လာချိန်မှာ နတ်ဘုရားတွေ ဒါမှမဟုတ် ဗုဒ္ဓတွေ မရှိခဲ့ဘူး ဆိုတာ မင်းသိလား။"

"အဲဒီလောက်တော့ ငါ သိတယ်" ချန်ဟွိုက်အန်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နားလည်မှုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အစပိုင်းမှာ ကမ္ဘာကြီးက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ အဲဒီ ဖရိုဖရဲ အခြေအနေကနေ ကောင်းကင်တာအို ပေါ်ထွက်လာပြီး ခပ်သိမ်းသောအရာတွေကို မွေးဖွားပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက် သက်ရှိသတ္တဝါတွေနဲ့ လူသားတွေ ပေါ်လာကြပြီးတော့ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်ကျင့်ကြံ၊ စမ်းသပ်မှုတွေကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ မိစ္ဆာတွေ၊ အင်မော်တယ်တွေနဲ့ ဗုဒ္ဓတွေ ဖြစ်လာကြတာပဲ မဟုတ်လား။"

"အမှန်တစ်ဝက် အမှားတစ်ဝက်ပဲ…"

သွေးပယင်းတောင်သခင်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ရာ မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် ခဲယဉ်းနေပုံရသည်။ ဒူးထောက်နေသော အနေအထားမှ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်သည့် အနေအထားသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"မင်း ပြောနေတာက နတ်ဘုရားအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခေတ်ကာလက အဖြစ်အပျက်တွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီခေတ်ကာလ ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးကြီး တစ်ခု ဆိုက်ရောက်လာခဲ့တယ်။ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဗုဒ္ဓတွေ အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ ဘယ်သူမှ မလွတ်ခဲ့ကြဘူး။ လက်နက်ချ အညံ့ခံတဲ့သူတွေက အသက်ရှင်ခဲ့ကြပြီးတော့ ခုခံတဲ့သူတွေက သေဆုံးခဲ့ကြတယ်။ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့သူတွေက သူတို့အတွက် ခွေးတွေ ဖြစ်သွားကြတယ်…"

"သူတို့…"

ချန်ဟွိုက်အန်သည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း တောင်သခင်က အသေးစိတ် ရှင်းပြခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"ကမ္ဘာကြီးက သံသရာတစ်ကွေ့ထဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့တယ်။ ပထမတော့ စိတ်ဝိညာဉ် ချီစွမ်းအင်တွေ ခမ်းခြောက်သွားတယ်။ အဲဒီနောက် ပြန်လည်နိုးထလာတယ်။ ပြီးတော့ ထပ်ပြီး ခမ်းခြောက်သွားပြန်တယ်။ ဒီလို စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် ပြန်လည်နိုးထလာမှုနဲ့ ခမ်းခြောက်မှု သံသရာထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သက်ရှိတွေဟာ ကြီးပွားချမ်းသာခြင်း၊ စစ်ပွဲတွေနဲ့ ကမ္ဘာပျက်ခြင်းတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ်။ ဒီသံသရာလောက်ဆိုရင်တော့ ခံသာသေးတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သန်မာတဲ့သူတွေက အမြဲတမ်း အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နိုင်တာပဲလေ။ ဒါက တောတွင်းဥပဒေသရဲ့ အခြားပုံစံတစ်မျိုး သက်သက်ပဲ…"

"တစ်နေ့ကျတော့…"

တောင်သခင်က စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ အသံများ တုန်ယင်နေ၏။

"အချိန်တွေ... ပြန်ပြောင်း သတ်မှတ်ခံလိုက်ရတယ်။"

"အချိန်တွေကို ပြန်ပြောင်း သတ်မှတ်လိုက်တော့ တိုးတက်မှုတွေ ရပ်တန့်သွားတယ်။ မင်း ဘာပဲလုပ်လုပ် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးက အဆုံးအစမရှိ ထပ်ခါ တလဲလဲ ဖြစ်နေတဲ့ အကျဉ်းထောင်ကြီး ဖြစ်သွားတာပဲ။ သံသရာ တစ်ကွေ့တိုင်းက မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်တွေကို အကုန် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ။ မင်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရမှာပဲ…"

ချန်ဟွိုက်အန်က ရေခဲရုပ်ကဲ့သို့ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

အရိုးကြွေထည်ဗောဓိသတ္တနှင့် အလောင်းကောင်ဘုရင် ဧကရာဇ်ကျန်းတို့ ချန်ရစ်ခဲ့သော အကြွင်းအကျန်များကို သူ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

တစ်ခုစီတိုင်းတွင် တူညီသော ဂဏန်းတစ်ခု ပါရှိ၏။ ၁၃၇။

"သံသရာ အကြိမ်ရေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေပြီလဲ။ ၁၃၇ကြိမ်လား။"

"မသိဘူး။" သွေးပယင်းတောင်သခင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က ဘိုးဘေးနဂါးကြီးရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း တက်လှမ်းသူတွေ ဖြစ်လာဖို့ ငြင်းဆန်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် သံသရာတစ်ကွေ့တိုင်းမှာ ငါတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစလေးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစတွေက သံသရာ အကြိမ်ရေ အတိအကျ ဘယ်လောက် ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီလဲ ဆိုတာကိုတော့ သိခွင့်မပေးဘူး။ တက်လှမ်းသူတွေ အတွက်ကတော့..."

ကျားဘုရင်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"သူတို့က “သူတို့”ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရတဲ့ စမ်းသပ်ခံ ကြွက်တစ်အုပ် သက်သက်ပဲ။ မင်းတို့ ခေတ်သစ်လူသားတွေရဲ့ စကားနဲ့ ပြောရရင် တက်လှမ်းသူတွေက စမ်းသပ်ခံတွေ၊ နယ်ရုပ်တွေပဲ။ အပေါ်ယံမှာတော့ သူတို့က တောက်ပနေပုံရပေမဲ့ သံသရာ ပြန်ပြီး အစပြုတဲ့အခါမှာ သူတို့ ဘာတစ်ခုမှ မှတ်မိကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ နောက်ထပ် သံသရာ တစ်ကွေ့မှာ သူတို့ ရှိချင်မှတောင် ရှိတော့မှာ။ လုံးဝကို ကျပန်း သတ်မှတ်ခံရတာပဲ။"

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချန်ဟွိုက်အန်၏ စိတ်ထဲရှိ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု မြူခိုးများက ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။

တက်လှမ်းသူများနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်ခုခု မှားယွင်းကြောင်း သူ အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

အဆင့်ဆင့် တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရုံဖြင့် အဆင့်တက်သွားခြင်း။

မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မရှိဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်လာခြင်း။

တက်လှမ်းခြင်းတိုင်တွင် ခဏတာ ထိုင်နေရုံဖြင့် ချက်ချင်း အဆင့်ဖောက်ထွက်သွားခြင်း။

ထိုအရာက ဗီဒီယိုဂိမ်း ဇာတ်ကောင်တစ်ကောင် ရေသောက်သလို လွယ်လွယ်ကူကူ အဆင့်တက်သွားခြင်းနှင့် အတိအကျ တူနေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဂိမ်းဇာတ်ကောင်တစ်ကောင်အတွက် အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်က မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်းမှာ တွေးကြည့်စရာ ဖြစ်သည်။

ဂိမ်းဗားရှင်း အသစ်တိုင်းတွင် ဖန်တီးသူများက အရာအားလုံးကို ဖျက်ပစ်နိုင်သည်။ ဖျက်ပစ်ခြင်း၊ ပြင်ဆင်ခြင်း၊ ပုံစံသစ်ဖန်တီးခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်၏။

ဗားရှင်းတစ်ခုတွင် မှော်ဆရာများက အင်အားကြီးမားသည်။

နောက်ဗားရှင်း တစ်ခုတွင်မူ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူများက အလွန်အမင်း စွမ်းအား ကြီးမားသွားပြန်သည်။

မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည် ဆိုသည်မှာ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နေသူများ၏ စိတ်ကူး အပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေတော့သည်။

…