အခန်း (၂၃၇-၂၃၈)
Vol. 24 Ch. 237-238
အခန်း ၂၃၇ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်၏ သံသယ
အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ၏ အတွင်းပိုင်း၌ ဖြစ်သည်။ ဗရုတ်ဗရက်နိုင်သော
စွမ်းအင်များမှာ မသိမသာ ပြင်ပသို့ စီးထွက်နေသည်။
ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ
အရှင်သခင်၏ ဖော်ပြ၍မရသော ဦးခေါင်းကြီးမှာ ရုတ်တရက်
ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
“ထူးဆန်းလှချေတကား။ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာရဲ့ ဗရုတ်ဗရက် စွမ်းအင်တွေ
ဘာကြောင့် လျော့နည်းနေရတာလဲ”
ကမ္ဘာလောက၏ အပြောင်းအလဲများကို သူ ခံစားမိလိုက်သည်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဟု သူ
မရေမရာ ခံစားနေရသည်။
“ဘယ်သူက ကမ္ဘာဦးစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနေတာလဲ။ ကမ္ဘာမြေရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ အလိုတော်က
ငါတို့ ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်တွေကို တန်ပြန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို
ရှာတွေ့သွားတာများလား”
ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်ဆိုသည်မှာ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်၏ မျိုးနွယ်စု
ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးတွင် အစိုးမရဆုံးနှင့် အစပြု၍မရသော
တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ မွေးဖွားလာချိန်မှစ၍ ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်တိုင်းသည်
အခြားသော ကမ္ဘာလောကများကို ဝါးမြိုနိုင်သည့် စွမ်းရည် ရှိကြသည်။
တွေ့ရှိသမျှ ကမ္ဘာများကို ဖျက်ဆီးလိုသော ဆန္ဒမှာ ၎င်းတို့၏
ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ ကိန်းအောင်းနေသည်။
သူသည် ဤကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ
ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်မှ ကောင်းကင်ဘုံ အလိုတော်၏ ခုခံမှုကိုလည်း
ခံစားနေရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ အသိစိတ်သည် မိမိပိုင်ဆိုင်သော
တရားဓမ္မများကို သိုင်းပညာရှင်များထံ ခွဲဝေပေးကာ
လူသားဧကရာဇ်များစွာကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့သည်။
ထိုသူများက ကောင်းကင်ဘုံကို ယာယီအားဖြင့် ကာကွယ်ရန် ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ကမ္ဘာတစ်ခုသည် သူ့လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဆိုလျှင်
ဝါးမြိုခြင်းခံရရန်သာ လမ်းရှိတော့သည်။ ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်များက
ချန်ခွန်းဟု ခေါ်သော အတားအဆီး၏ အပြင်ဘက်မှ သူ့ကို ပိတ်ဆို့ထားသော်လည်း သူ
ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် အဆုံးမရှိသော သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး
အခြားတစ်ဖက်မှ စွမ်းအင်များကို အမြဲမပြတ် ရယူနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏
ယုံကြည်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူ၏ စွမ်းအင်များ ဆုံးရှုံးနေရသည်ကို ရုတ်တရက်
ခံစားလိုက်ရသည်။ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်သည်
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေရန်
ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချောက်ကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ယံတွင်
လှိုင်းတွန့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ပိုးကောင်တစ်ကောင်၏ မျက်လုံးနှင့်တူသော ဧရာမ
မျက်လုံးကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုမျက်လုံးကြီး
ပွင့်လာသည့်အခါ မျက်လုံးငယ်ပေါင်း များစွာ ပါဝင်နေပြီး
ထိုမျက်လုံးငယ်များထဲတွင်လည်း အခြားမျက်လုံးများစွာ
ရှိနေပြန်သည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဤမျက်လုံးကို မြင်လိုက်ရပါက
မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် ကမ္ဘာကြီးအပေါ် သိမြင်နားလည်မှုများ
ဝေဝါးသွားပေလိမ့်မည်။
“ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်။ မင်းက ငါ့ကမ္ဘာရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနေတာလား။ ဒါက ငါတို့
မျိုးနွယ်စုကြားမှာ စစ်ပွဲဖြစ်အောင် ဆော်ဩနေတာပဲ”
အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်၏ ဦးခေါင်းမှာ အမျိုးမျိုးသော
ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေသည်။ သူ
အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း တစ်ဖက်လူကို မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ပေ။
သူသည် အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားကို အခြေခံထားသော ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်
ဖြစ်သော်လည်း သူ၏အထက်တွင် ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင် ရှိနေသည်။ သူက မြေပြင်ကို
အခြေခံသော်လည်း ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်၏ စွမ်းအားက
ကောင်းကင်တွင် တည်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာများကို
ဝါးမြိုသည့်အခါ ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်သည် ကောင်းကင်မှတစ်ဆင့်
လမ်းကြောင်းများကို ဖွင့်လှစ်တတ်သည်။
ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်များသည်
ကမ္ဘာများကို အသီးသီး ရှာဖွေကာ ဝါးမြိုတတ်ကြပြီး အချင်းချင်း
ဆက်သွယ်မှု နည်းပါးလှသည်။ အကြောင်းမှာ ကမ္ဘာလောကများမှာ ရှားပါးလှသဖြင့်
၎င်းတို့သည် မျိုးနွယ်တူသော်လည်း ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်ကြသည်။
“ဟားဟား။ မင်းကတော့ လူအပဲ။ ငါက မင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနေတာလို့ ထင်နေတာလား။
ကမ္ဘာမြေက မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူနေတာကို မင်း မခံစားမိဘူးလား”
ထိုစကားကြောင့် အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏
အသိစိတ်ကို ချန်ခွန်းတံတိုင်းနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၏
စွမ်းအား တိုးတက်လာခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ သို့သော် သူ၏
အသိစိတ်ကို အထက်သို့ ထပ်မံ ပို့လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူ
မှင်တက်သွားတော့သည်။ အကြောင်းမှာ ချောက်ကမ္ဘာ၏
အပြင်ဘက်တွင် အစီရင်ခံများစွာကို သူ တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမေရိကန်နိုင်ငံရှိရာ ဒေသ၌ ဧကရာဇ်လောင်း အမြောက်အမြား
ပေါ်ထွက်နေသည်ကိုလည်း ခံစားမိလိုက်သည်။
“ဒါ ဘာတွေလဲ။ ငါ အလိမ်ခံလိုက်ရတာလား”
အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်သည် သူ့ထံတွင် ခိုလှုံနေသော လူသားနှစ်ဦး
ပြောခဲ့သည်ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။ တာရှနိုင်ငံသည်
အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ချောက်ကမ္ဘာကို
အကောင်းဆုံး ခုခံနိုင်သူဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အမေရိကန်ဘက်တွင်
ဧကရာဇ်လောင်း အရေအတွက်မှာ တာရှထက် သုံးဆမျှ ပိုများနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုသူအားလုံးသည် နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့်
ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်
အမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်လာပါက လက်ရှိ ဟန်ချက်မှာ ပျက်စီးသွားပြီး ဤကမ္ဘာ၏
ကောင်းကင်ဘုံသည် ချောက်ကမ္ဘာ၏ ချည်နှောင်မှုမှ
လွတ်မြောက်သွားနိုင်ပေသည်။
“ဒါဆိုရင် အဲဒီ လူသားနှစ်ယောက်က ငါ့ကို လိမ်ခဲ့တာပေါ့။ ဒီကမ္ဘာရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံက
တိတ်တဆိတ် စီစဉ်နေတာလား။ ဧကရာဇ်လောင်းတွေကို တိတ်တဆိတ် မွေးထုတ်ပြီး အားလုံး
ဧကရာဇ်အဆင့် ရောက်တာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ချောက်ကမ္ဘာကို ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်တော့မှာလား။
ငါ့ကို ချန်ခွန်းတံတိုင်းရဲ့ အပြင်ဘက်ကို လုံးဝ မောင်းထုတ်ဖို့
ကြံစည်နေတာလား”
အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်သည် ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကြံအစည်
ဖြစ်ရမည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားတော့သည်။ သံသယသည်
တစ်ခါဝင်လာပြီးလျှင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာတတ်သည်။
လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကောင်းကင်ဘုံသည် ဧကရာဇ်များကို တိတ်တဆိတ် မွေးထုတ်နေခြင်း
ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ မကြာမီ လူသားဧကရာဇ် အမြောက်အမြားသည်
ချန်ခွန်းတံတိုင်းကို လာရောက် တိုက်ခိုက်ကြတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် သူ
တားဆီးရမည် ဖြစ်သည်။
“ဘယ်လိုလဲ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်။ ငါပြောတာ မှန်တယ် မဟုတ်လား။ ငါက
မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို
စုပ်ယူနိုင်နေပြီဆိုတော့ မင်းမှာ ဒီကမ္ဘာကို ဝါးမြိုဖို့ ယုံကြည်ချက် မရှိတော့ဘူး
ထင်တယ်”
အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အကယ်၍ ဤကမ္ဘာက
ချောက်ကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်သည့် နည်းလမ်းကို
တကယ် သိရှိသွားပြီဆိုလျှင် သူသည်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် ဘာမှ
လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤကမ္ဘာကို ဆက်လက် ဝါးမြိုရန်
ကြိုးစားသင့်ပါသလား။ အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်ပါသလား။ အတွေးပေါင်းများစွာ
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လည်ပတ်နေသည်။
“အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်။ ဒီကမ္ဘာရဲ့ မူလစွမ်းအင် ထက်ဝက်ကို ငါ့ကို
ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ကူညီမယ်”
“ဒါကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်သည် အစပိုင်းတွင် ငြင်းဆန်ရန်
ကြံရွယ်ထားသော်လည်း လူသားတို့၏ အတတ်ပညာများမှတစ်ဆင့်
အရှုံးနှင့် အမြတ်ကို တွဲဖက်စဉ်းစားတတ်လာခဲ့သည်။ အကျိုးအမြတ် အချို့ကို
စွန့်လွှတ်လိုက်ရသော်လည်း မိမိအတွက် အကောင်းဆုံး ရလဒ်
ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက လက်ခံနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။
“မင်း ဘယ်လို ခွဲဝေချင်တာလဲ”
“မင်းက ချန်ခွန်းတံတိုင်းကို ဖိအားပေးပြီး ဧကရာဇ်တွေကို ဆွဲဆောင်ထားပါ။ ငါက
အမေရိကန်နိုင်ငံရှိရာ ဒေသကို ဘေးဒုက္ခလမ်းကြောင်း ဖွင့်လိုက်မယ်။
သူတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်လောင်းတွေကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အကြံအစည်ကို
ဖျက်ဆီးပစ်မယ်”
ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ် နှစ်ဦးစလုံးသည် အမေရိကန်ဘက်မှ ဧကရာဇ်လောင်းများမှာ
ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဝှက်ဖဲဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်နေကြသည်။
ထိုသူများကို အမြန်ဆုံး သုတ်သင်ပစ်ရမည်။ မဟုတ်ပါက ဧကရာဇ်အဆင့်
ပညာရှင် အမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်လာပါက ဤကမ္ဘာသည် ၎င်းတို့၏ ဝါးမြိုမှုမှ
လွတ်မြောက်သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးနောက်
အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်သည် သဘောတူလိုက်တော့သည်။
“ကောင်းပြီ”
“ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့ အဲဒီလူသား နှစ်ယောက်ကို အရင်သတ်ပြီးမှ ငါတို့ အစီအစဉ်ကို
စကြတာပေါ့”
ထိုစကားအပြီးတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ကမ္ဘာပေါ်တွင် လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီးနောက်
အဝေးတစ်နေရာမှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ချောက်ကမ္ဘာဘက်သို့ ဘက်ပြောင်းသွားသော လူသားနှစ်ဦးနှင့်
၎င်းတို့၏ မိသားစုများမှာ ပျက်စီးသွားကြရပြီ ဖြစ်သည်။ အနက်ရှိုင်းဆုံး
ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်သည် မည်သို့မျှ မရှိသကဲ့သို့ ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အကြံအစည်က ငါ့ကို လိမ်လို့ရမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား”
သူသည် ဦးခေါင်းကို မော့ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုး
ပြောင်းလဲနေသော အခဲဝတ္ထုများ ဖြစ်နေသော်လည်း ကောင်းကင်ကို ကြည့်နေသည့်
အမူအရာကိုမူ ခံစားရစေသည်။
“ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်။ ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့နော်”
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ဗရုတ်ဗရက် စွမ်းအားများကို ချိုးဖျက်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသူ
မပေါ်ပေါက်သရွေ့ ငါတို့ နှစ်ယောက် ပေါင်းလိုက်ရင် ဘယ်သူမှ
တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
အခန်း ၂၃၈ မည်သည့်အတတ်ပညာကို လဲလှယ်ရမည်နည်း
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အခြေခံအဆောက်အအုံ
တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများမှာ ပြီးစီးလုနီးပါး
ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ နေရာအနှံ့အပြားတွင်
ချန်ခွန်းအနန္တအစီရင်ခံများကို
တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအစီရင်ခံ
အများစုမှာ နိုင်ငံအသီးသီးရှိ အစိုးရများနှင့် အင်အားကြီး မိသားစုများ၏
လက်ဝါးကြီးအုပ်မှုကို ခံထားရသည်။ ဤသည်မှာလည်း လောက၏ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။
မြင့်မြတ်သော စိတ်ထားရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်အချို့နှင့် စနစ်ကို
ပိုင်ဆိုင်ထားသော စူးချီမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသောသူများသည်
ဆင်းရဲသားများနှင့် သာမန်လူများကို အကျိုးအမြတ်
ခွဲဝေပေးလိုကြသည်မဟုတ်ပေ။
ဤအချိန်တွင် စူးချီအနေဖြင့် ကုလသမဂ္ဂတွင် သင်ကြားပြသပေးရန် ကတိကဝတ်ပြုထားသည့်
အချိန်မှာ နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုကာလအတွင်း ရှန်ကျိရှာသည်
အနောက်နိုင်ငံများတွင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော
ကျင့်စဉ်များစွာကို ပျံ့နှံ့အောင်
လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ စုံတွဲကျင့်စဉ်များအပြင် စူးချီသည်
သူမထံသို့ အခြားသော အောက်လမ်းနည်း ကျင့်စဉ်အချို့ကိုလည်း ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ဥပမာအားဖြင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့နှင့် ရုပ်ကလာပ်စွန့်ခွာခြင်း
မဟာပညာရပ်ကဲ့သို့သော အတတ်ပညာများ ဖြစ်သည်။
ထိုကျင့်စဉ်များသည် အမေရိကန်နိုင်ငံအတွင်း၌ အကြီးအကျယ် သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို
ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး
စုပ်ယူအားဖြည့်နိုင်ကြသဖြင့် လိင်ဆက်ဆံရေးမှာလည်း အပြန်အလှန်
စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ရသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မည်သူက မည်သူ့၏
အားဖြည့်ပစ္စည်း ဖြစ်သွားမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် အမေရိကန်သည် ပြင်ပသို့ အာရုံပြောင်းရန်
ကြိုးပမ်းလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ၎င်းတို့၏
ဝါဒဖြန့်ချိသူများကို အမေရိကန်နိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ထိုသို့ဖြင့် အခြားနိုင်ငံများရှိ ပြည်တွင်းပဋိပက္ခများမှာ
သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သေခြင်းရှင်ခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကဲ့သို့သော အောက်လမ်းနည်းများသည်
အမေရိကန် ထိပ်သီးသူဌေးကြီးများအတွက် အောက်ခြေလူတန်းစားများကို ထိန်းချုပ်ရန်
လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဒေါသထွက်နေသော
အောက်ခြေလူတန်းစားများက ရုပ်ကလာပ်စွန့်ခွာခြင်း
မဟာပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ ရန်သူနှင့်အတူ အသေခံ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။
ဤအချက်က အမေရိကန်နိုင်ငံအတွင်းရှိ လူတန်းစားအသီးသီးအကြား ယုံကြည်မှု
ကင်းမဲ့စေခဲ့ပြန်သည်။ အကယ်၍ တာရှနိုင်ငံထက် သုံးဆမျှ ပိုများသော
ဧကရာဇ်လောင်းများ၏ ဖိနှိပ်မှုသာ မရှိပါက အမေရိကန်နိုင်ငံမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ
ပြိုကွဲသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုကျင့်စဉ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အမေရိကန် သမ္မတမှာမူ တာရှနိုင်ငံက
ဤအစွမ်းထက်သော ကျင့်စဉ်များကို သင်ယူသွားမည်ကို
ပြန်လည်စိုးရိမ်နေပြန်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည်
တာရှနိုင်ငံအပေါ် ပိတ်ဆို့မှုများကို
ပိုမိုတင်းကျပ်လာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့်
မိမိနိုင်ငံသားများအနေဖြင့် တာရှနိုင်ငံသားများကို
မည်သည့်ကျင့်စဉ်မျှ သင်ကြားပေးခြင်း မပြုရန် တားမြစ်ထားလေသည်။
စူးချီကိုယ်တိုင်လည်း သူ၏ ချစ်သူ ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် ဤမျှလောက်အထိ
ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ရှန်ကျိရှာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် စူးချီထံသို့
ထူးချွန်ဆရာရမှတ်များ အမြောက်အမြား ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စူးချီမှာ
ရုတ်တရက် ချမ်းသာသွားတော့သည်။
ရှင်ချီဟန်ကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းအတွင်း၌ စူးချီသည် ထိုင်ခုံတွင်
ထိုင်ရင်း စနစ်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေမိသည်။
လက်ရှိ ထူးချွန်ဆရာရမှတ်မှာ ၃၇၉ ဘီလီယံကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အတတ်ပညာ သင်ကြားမှု
အခြေအနေမှာလည်း ကမ္ဘာ့လူဦးရေ၏ ထက်ဝက်ကျော်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုရမှတ်များကို သွေးနှင့်စွမ်းအင်တန်ဖိုးသို့
ပြောင်းလဲမည်ဆိုပါက ၁၃ ဒသမ ၉ ဘီလီယံခန့် ရရှိမည်
ဖြစ်သည်။
“ငါ သွေးနဲ့စွမ်းအင်တန်ဖိုးကိုပဲ လဲလိုက်ရမလား”
စူးချီသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုအကြံကို လက်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏
ကျင့်စဉ်အားလုံးမှာ သင်ကြားပြသပေးခြင်းမှ ရရှိခြင်း
ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ကွန်ဝူချီသို့ ဝင်ရောက်ရန်
လိုအပ်သည်။ စနစ်၏ လက်ရှိ တွက်ချက်မှုအရ ကျင့်စဉ်များကို သင်ယူသူ အရေအတွက်မှာ
တစ်ပတ်အတွင်း၌သာ အကျုံးဝင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကွန်ဝူချီသို့
ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်တွင်မူ ထူးချွန်ဆရာရမှတ်များကို
ထပ်မံရရှိရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။ ထို့အပြင် ဧကရာဇ်အဆင့် လေးဆင့်သို့
ချက်ချင်းရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ ကောင်းသည်ဟု
ထင်ရသော်လည်း ဤကမ္ဘာရှိ ဧကရာဇ်များသည် ကောင်းကင်ဘုံ အလိုတော်၏
အောက်တွင်သာ ရှိကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်တိုင်ပင်
ချောက်ကမ္ဘာ အကျပ်အတည်းကို မဖြေရှင်းနိုင်ပေ။
ဧကရာဇ်၏ အထ உச்சအဆင့်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအားထက် နိမ့်ပါးနေပါက ချောက်ကမ္ဘာက
အင်အားအလုံးအရင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်လာလျှင် သူသည်လည်း ရှုံးနိမ့်သွားရမည်သာ
ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စူးချီသည် ကျင့်စဉ်များဆီသို့သာ ထပ်မံအာရုံစိုက်လိုက်သည်။
စူးချီကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ သူသင်ကြားပေးသော ကျင့်စဉ်များကို သင်ယူသူအရေအတွက်မှာ
ကမ္ဘာ့လူဦးရေ၏ ထက်ဝက်ကျော်သွားသဖြင့် ယခင်က မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်ခဲ့သော
ကျင့်စဉ်အားလုံးကို လဲလှယ်ခွင့် ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ပါကျိုရွှမ်းကုန်း ကျင့်စဉ်၊ အညစ်အကြေးသုံးပါး သုတ်သင်ခြင်း ကျင့်စဉ်၊
ဟွမ်မုန်းစွမ်းအင် ကျင့်စဉ် အစရှိသည့်
အဆင့်မြင့်ကျင့်စဉ်များစွာမှာ သူ၏ရှေ့တွင်
ပေါ်လာခဲ့သည်။ စူးချီသည် ထိုကျင့်စဉ်များကို ကြည့်ရင်း
စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ရုပ်ကလာပ်အားဖြင့်
ထွတ်မြတ်သူ ဖြစ်လာခြင်း သို့မဟုတ် နေမင်းကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း
အစရှိသည်တို့မှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။
ထိုကျင့်စဉ်တစ်ခုချင်းစီမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် ရှစ်ဆင့်ထက်
မနိမ့်ပါးသော အောင်မြင်မှုများကို ပေးစွမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ရမှတ်များမှာလည်း ထိုကျင့်စဉ်အားလုံးကို လဲလှယ်နိုင်ရန် လုံလောက်နေသည်။
“ငါ ဘယ်ဟာကို ရွေးရမလဲ။ ကောင်းကင်ဘုံ မပျက်သရွေ့ ငါလည်း မပျက်စီးနိုင်တဲ့
ထွတ်မြတ်သူ အဆင့်ကိုပဲ ရွေးရမလား”
စူးချီသည် အညစ်အကြေးသုံးပါး သုတ်သင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လဲလှယ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်
တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။
“ကိုစူး” ရှန်ကျိရှာသည် ခေါင်းလေးပြူကာ လျှို့ဝှက်ချက်ရှိသကဲ့သို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
စူးချီ ငိုင်နေသည်ကို မြင်သည့်အခါ သူမသည် ဆိုဖာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး “ဟဲဟဲ၊
အမေရိကန်ဘက်မှာ သွေးနဲ့စွမ်းအင်တွေ အားလုံးက ဧကရာဇ်လောင်း
အနည်းငယ်ဆီမှာ စုစည်းသွားပြီ။ မကြာခင်မှာ ဒီကမ္ဘာကြီးက
အေးချမ်းသွားတော့မယ်” ဟု ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက တိုးတိုးလေး ဆက်ပြောသည်။ “ဒါနဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ကျင့်ရတာက တကယ်တော့
ပျင်းစရာကြီးနော်။ သူတို့တွေ ဒီလောက် ကြိုးစားနေတာတောင် ဧကရာဇ်
အစောပိုင်းအဆင့်လောက်ပဲ ရှိကြတာ။ ဒီကမ္ဘာမှာ
အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်လာပေမဲ့ ကွန်ဝူချီထဲကို
ရောက်သွားတဲ့အခါ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သွားမှာပဲ။ ရေတွင်းထဲက
ဖားတစ်ကောင်က ပိုကြီးတဲ့ ရေတွင်းထဲကို ကျသွားသလိုမျိုးပေါ့”
ရှန်ကျိရှာက ကလေးမလေးတစ်ယောက်လို စကားများနေသော်လည်း စူးချီမှာမူ ထိုစကားများကို
ကြားပြီး မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ ယခုဘဝတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်သော်လည်း
အခြားကမ္ဘာတွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သွားမည်ဆိုသော စကားမှာ
မှန်ကန်လှသည်။ သူသည် ကမ္ဘာဦးကာလ ပုံပြင်များထဲမှ
ထွတ်မြတ်သူများအကြောင်းကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံကို မှီခိုနေရသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ မပျက်စီးသရွေ့
ရှင်သန်နေမည်ဆိုသည်မှာ အင်အားကြီးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ
ကောင်းကင်ဘုံနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။
ဤသို့ဆိုလျှင် ထွတ်မြတ်သူဖြစ်ရန် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ဧကရာဇ်အဆင့် ရှစ်ဆင့်သို့
ရောက်ရှိခြင်းမှာ ဘာထူးခြားမည်နည်း။ အားလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏
အောက်တွင်သာ ရှိနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။ စူးချီသည် ရှန်ကျိရှာကို
ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်သည် ခေတ္တမျှ
စကားပြောပြီးနောက် သူမ၏ နိုင်ငံခြားဌာနခွဲသို့ ပြန်လည်
ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
စူးချီသည် သူမကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။ “မင်းကတော့ ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း
နတ်သမီးလေးပဲ။ ငါသာ ထွတ်မြတ်သူဖြစ်မယ့် ကျင့်စဉ်ကို လဲလိုက်ရင်
ထောင်ချောက်ထဲကို ကျသွားမှာ သေချာတယ်။ ဒါဆိုရင် ငါ ဘယ်လို
ကျင့်စဉ်မျိုးကို ရွေးရမလဲ”
သူသည် မိမိ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ အချက်အလက်များကို ပြန်လည် ရှာဖွေလိုက်သည်။
“ပုံပြင်အချို့မှာတော့ ထွတ်မြတ်သူဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့
ကျင့်စဉ်က ဟုန်ကျွင်းရဲ့ အကြံအစည်တစ်ခုပဲ။ သူက ပန်ကူးရဲ့ အဆက်အနွယ်တွေကို
ကန့်သတ်ထားဖို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ ပေါင်းစပ်ခိုင်းတာ။ သူက
တစ်စုံတစ်ယောက်က ပန်ကူး ဖြစ်လာမှာကို ကြောက်နေတာလေ”
“ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ပန်ကူး ဖြစ်လာဖို့ပေါ့”
စူးချီသည် စနစ်အတွင်း၌ ထပ်မံ ရှာဖွေလိုက်သည့်အခါ အလွန်ပင် ဈေးကြီးသော
ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ
ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်
ဖြစ်ပြီး ၂၅၄ ဘီလီယံကျော် တန်ဖိုးရှိသည်။
“ဒါက ပန်ကူးရဲ့ တကယ့်ကျင့်စဉ်ပဲ။ ဒီကျင့်စဉ်ကိုတောင် လဲလို့ရတာလား”
ဤကျင့်စဉ်သည် ပန်ကူး၏ စစ်မှန်သော အတတ်ပညာ ဖြစ်သည်။ အခြားသော ကျင့်စဉ်များမှာ
ဤပညာရပ်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကိုသာ အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍
သူသာ ဤကျင့်စဉ်ကို လဲလှယ်လိုက်ပါက ခွန်အားဖြင့် တရားထူးကို
သက်သေပြနိုင်မည့် ကောင်းကင်ဖွင့် အတတ်ပညာကို
ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ စနစ်၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် ထိုပညာရပ်ကို
ကျွမ်းကျင်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ပန်ကူးကဲ့သို့သော
တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
စူးချီ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံထက် မြင့်မားသော
စွမ်းအားရှိမှသာလျှင် ချောက်ကမ္ဘာကို ပုဆိန်ဖြင့် တစ်ချက်တည်း
ပိုင်းဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
“ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်ကိုပဲ လဲမယ်။
ဒီကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးကို အတူတူ အဆုံးသတ်ကြတာပေါ့”