အခန်း (၂၃၉-၂၄၀)

အခန်း ၂၃၉ ခွန်အားဖြင့် တရားထူးကို သက်သေပြခြင်း

အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ၏ အနက်ဆုံးသော နေရာ၌ ဖြစ်သည်။

ဗရုတ်ဗရက်နိုင်သော စွမ်းအင်များမှာ သိသိသာသာ အထက်သို့ တိုးဝှေ့တက်လာနေသည်။

ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး ဖော်ပြ၍မရသော ဦးခေါင်းကြီးသည်

ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေ၏။ သာမန်လူများအနေဖြင့် သူ၏ မျက်နှာအသေးစိတ်ကို

မခွဲခြားနိုင်သော်လည်း ထိုပုံသဏ္ဌာန်မမှန်သော အခဲဝတ္ထုကြီးထံမှ ဒေါသလှိုင်းများ

ထွက်ပေါ်နေသည်ကိုမူ ခံစားနိုင်ကြသည်။

“ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်၊ ငါ့ရဲ့ သားရဲစစ်တပ်ကို ကွန်ဝူချီ စစ်မျက်နှာဆီ အပြည့်အဝ

စေလွှတ်လိုက်ပြီ။ ဘယ်အချိန်မဆို တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အသင့်ပဲ။ မင်းရဲ့

စစ်တပ်ကော ဘယ်မှာလဲ”

ချောက်ကမ္ဘာ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံရှိ လိပ်ခဲနေသော တိမ်တိုက်များကြားမှ ကြောက်မက်ဖွယ်

မျက်လုံးကြီးသည် ချောက်ကမ္ဘာမြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

“စိတ်ချပါ။ ငါ့ရဲ့ အင်အားစုတွေလည်း လှုပ်ရှားနေပြီ။ ငါ စိုးရိမ်တာက ငါတို့တွေ

အရမ်းဖိအားပေးလိုက်ရင် ဒီကမ္ဘာက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကောင်းကင်ဘုံ

အလိုတော်နဲ့ ပေါင်းစပ်ခိုင်းလိုက်မှာကိုပဲ”

“အဲဒါကြောင့် ငါက အင်အားကို ထိန်းထားတာ”

အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံကို

တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားအောင် လုပ်လိုသော်လည်း အလွန်အမင်း ဖိအားပေးရန်

မရည်ရွယ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံသည် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့်

ပေါင်းစပ်သွားမည်ကို သူလည်း စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံအနေဖြင့် မိမိ၏ မူလအသိစိတ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ

လူသားတစ်ဦးနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး အသက်နှင့်လဲ၍

တိုက်ခိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့

ပေါင်းစပ်ပြီးပါက ထိုသူသည် ဤကမ္ဘာ၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော

စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင် နှစ်ဦးစလုံး

ပူးပေါင်းနှိမ်နင်းမှသာ အောင်မြင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“အကယ်၍ တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်လာခဲ့ရင် ငါတို့ ပူးပေါင်းပြီး နှိမ်နင်းကြတာပေါ့။

ငါ့ရဲ့ မြေပြင်စွမ်းအားနဲ့ မင်းရဲ့ ကောင်းကင်စွမ်းအား ပေါင်းလိုက်ရင်

ကောင်းကင်မြေကြီးရဲ့ လုံးဝဥဿုံ ဖိအားကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်”

ချောက်ကမ္ဘာ ကောင်းကင်ယံရှိ ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်၏ ဧရာမ မျက်လုံးကြီးမှာ

ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးသည်

သဘောတူညီမှု ရရှိသွားကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုတော်ကို ခံယူမည့်သူကို

ကောင်းကင်မြေကြီး ဖိအားဖြင့် ပူးပေါင်း နှိမ်နင်းရန်

ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ စူးချီသည် ဝါးစန်းဘူတာရုံရှိ သူ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

တာချန်းမှတ်တမ်းကို လဲလှယ်စဉ်က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကမ္ဘာပျက်မတတ် ထူးခြားသည့်

ဖြစ်စဉ်များကို သတိရပြီး စူးချီသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။

ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်ကို လဲလှယ်လိုက်ပါက

ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လှန်သွားမည်လားဟု သူ

တွေးပူနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ နယ်မြေအတွင်း၌သာ ပုန်းအောင်းနေရန်

ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံရန်အတွက် အချိန်ယူမည်ဟု အကြောင်းပြကာ

ထိုဒေသကို ရှင်းလင်းစေပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ပိတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် စူးချီသည် စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

လက်ရှိ ထူးချွန်ဆရာရမှတ်မှာ ၃၇၉ ဘီလီယံကျော် ရှိနေပြီး ကိုးကြိမ်မြောက်

အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်၏ တန်ဖိုးမှာ ၂၅၄

ဘီလီယံကျော် ဖြစ်သည်။ စူးချီသည် လဲလှယ်ရန် အတည်ပြုလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို လဲလှယ်ပြီးနောက် ၎င်းသည် ဤကမ္ဘာ၏

စည်းမျဉ်းများနှင့် ကိုက်ညီရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် စူးချီသည် ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ တစ်စက္ကန့်၊

နှစ်စက္ကန့်၊ သုံးစက္ကန့် ကုန်လွန်သွားသော်လည်း မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။

စူးချီသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး စနစ်ကို ထပ်မံ စစ်ဆေးလိုက်သည့်အခါ

ထိုကျင့်စဉ်၏ ဘေးတွင် အာမေဍိတ် သင်္ကေတလေး တစ်ခုကို

တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းကို နှိပ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မှတ်ချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“မှတ်ချက်။ ဤသည်မှာ ခွန်အားဖြင့် တရားထူးကို သက်သေပြသည့် ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။ မည်သည့်

စည်းမျဉ်းများနှင့်မျှ ကိုက်ညီရန် မလိုအပ်ပေ။ ကြီးမားသော ခွန်အားသည်ပင် စည်းမျဉ်း

ဖြစ်သည်”

“စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ ကိုက်ညီဖို့ မလိုဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင်က စည်းမျဉ်းပဲပေါ့။ ခွန်အားနဲ့

စည်းမျဉ်းအားလုံးကို ချိုးဖျက်ပစ်မယ်ဆိုတာ တကယ်ကို လန်းတာပဲ”

နောက်တစ်ဦးတွင် ကျင့်စဉ်၏ အဓိက အချက်အလက်များနှင့် နက်နဲမှုအားလုံးမှာ စူးချီ၏

စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုဗဟုသုတများကို ရရှိပြီးနောက် စူးချီ၏

မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။ ဤကျင့်စဉ်သည် ဝမ်းသာစရာနှင့်

စိုးရိမ်စရာ နှစ်မျိုးလုံး ဒွန်တွဲနေသည်ဟု ဆိုရမည်။

ဝမ်းသာစရာမှာ ဤကျင့်စဉ်၏ အသွင်ပြောင်း ကိုးကြိမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။

ပထမအကြိမ်မှ တတိယအကြိမ်အထိသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန်

လိုအပ်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ရမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်

ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြံ့ခိုင်မှုကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့

ဖြစ်လာစေမည်။ ဤသည်မှာ ဤကမ္ဘာရှိ ရွှေကိုယ်ထည် ကျင့်စဉ်နှင့် တူညီပြီး

တတိယအကြိမ် မြောက်အောင်မြင်ပါက အဆင့်ရှစ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အစွမ်းနှင့်

တူညီမည် ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအကြိမ်မှ ဆဋ္ဌမအကြိမ်အထိမှာ သွေးသား နိုးထလာသည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပုန်းကွယ်နေသော ပန်ကူး၏ သွေးမျိုးဆက်ကဲ့သို့သော

ရှေးဟောင်း သွေးသားများကို နိုးထစေရန် စွမ်းအင် အမြောက်အမြား စုပ်ယူရမည့်

အဆင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကမ္ဘာရှိ လူသားများတွင် ပန်ကူး၏ သွေးမျိုးဆက်

မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် အခြားသော ရှေးဟောင်း

သွေးမျိုးဆက်များကို နိုးထစေရန် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဆဋ္ဌမအကြိမ်မြောက်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပါက ဧကရာဇ်အဆင့် ရှစ်ဆင့်ရှိ

ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သတ္တမအကြိမ်မှ နဝမအကြိမ်အထိ လိုအပ်ချက်များကမူ စူးချီကို အခက်တွေ့စေသည်။ ပန်ကူးသည်

ရှေးဦး ဗရုတ်ဗရက် ကမ္ဘာ၏ ပြင်းထန်သော ဖိအားများအောက်တွင် မွေးဖွားလာခဲ့သူ

ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သတ္တမအကြိမ်မှ နဝမအကြိမ်အထိ

အောင်မြင်ရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်

ကောင်းကင်မြေကြီး၏ ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို

သက်ရောက်စေရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုမှသာ ခန္ဓာကိုယ်၏

ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်နိုင်ပြီး ပြင်းထန်သော

ဖိအားများအကြားတွင် ခွန်အား၏ နိယာမကို နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စူးချီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ လောလောဆယ်တွင် သူ့၌ အရာများစွာ

လိုအပ်နေသေးသည်။ လေ့ကျင့်ရန် အချိန်၊ များပြားလှသော

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၊ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်နှင့်

အရိုးအကြောများကို ပြုပြင်ပေးမည့် ကောင်းကင်မြေကြီး၏

ဖိအားတို့ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သေချာစဉ်းစားကြည့်သည့်အခါ ထိုအရာများမှာ မရှိနိုင်သော အရာများ မဟုတ်ပေ။

“လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်အတွက်တော့ ငါ့ရဲ့ စနစ်ထဲက အပေါက်ကိုပဲ သုံးရမှာပေါ့”

စူးချီသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ခေတ္တထွက်ကာ မိမိ၏ ဖုန်းဖြင့် ရှင်ချီဟန်

အက်ပလီကေးရှင်းတွင် အကောင့်တစ်ခု ဖွင့်လိုက်ပြီး

ရဲ့ရှုယောင်ကို ဆက်သွယ်ကာ မိမိကိုယ်မိမိ ကျောင်းသားစာရင်း၏

အရှေ့ဆုံးတွင် ထည့်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့

ပြန်လာကာ စတင် လေ့ကျင့်တော့သည်။

ခုနစ်ရက်အတွင်းမှာပင် စူးချီသည် နှစ်ပေါင်း ၁၉၀၀ ကြာအောင် ခန္ဓာကိုယ်ကို

ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကိုးကြိမ်မြောက်

အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်၏ တတိယအကြိမ်မြောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်နဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ လိုသေးတယ်”

စွမ်းအင်အတွက်မူ စူးချီ မစိုးရိမ်ပေ။ လက်ရှိတွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ အစီရင်ခံများက

ချောက်ကမ္ဘာမှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ်

ပြောင်းလဲပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လိုအပ်သည်မှာ

သွေးမျိုးဆက်နှင့် ဖိအားသာ ဖြစ်သည်။ စူးချီသည် စနစ်အတွင်း၌ ထပ်မံ

ရှာဖွေလိုက်သည့်အခါ သူလိုချင်သောအရာကို

တွေ့လိုက်ရသည်။

ပန်ကူး၏ မူလသွေးစက် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ ၉၉ ဘီလီယံကျော် ဖြစ်သော်လည်း

စူးချီသည် ဝန်မလေးဘဲ လဲလှယ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လက်မအရွယ်အစားရှိသော သွေးစက်လေးတစ်ခုသည် စူးချီ၏

လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည်

ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေပြီး

မျက်နှာပြင်တွင် တရားဓမ္မ၏ အမှတ်အသားများဖြင့်

ပြည့်နှက်နေသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ကြီးကျယ်သော အသံများကိုလည်း

မရေမရာ ကြားနေရသည်။ သို့သော် ထိုသွေးစက် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကြီးမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီး

တစ်ခုလုံး ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ နက်နဲသော နေရာတစ်ခုမှ

အကြည့်ပေါင်းများစွာသည် စူးချီထံသို့ ဦးတည်လာကြသည်။

“ဒီအကြည့်တွေက ချန်ခွန်းတံတိုင်းထဲက ဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်တွေ ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့

စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေတဲ့ အသိစိတ်တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံ

အလိုတော်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ပန်ကူး၏ မူလသွေးစက်သည် ကောင်းကင်မြေကြီးကို ဖောက်ထွက်နိုင်သော စွမ်းအားရှိသဖြင့်

ဧကရာဇ်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရခြင်းမှာ မဆန်းပေ။ သို့သော်

ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်တိုင်ပင် စိုးရိမ်စိတ်

ပြသလာလိမ့်မည်ဟု စူးချီ မထင်ထားခဲ့ပေ။ စူးချီသည် ဝန်မလေးတော့ဘဲ

ထိုသွေးစက်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မျိုချလိုက်သည်။

ထိုအခါ ကောင်းကင်မြေကြီးကြားရှိ ပန်ကူး၏ အငွေ့အသက်များမှာ ချက်ချင်း

ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထိုသွေးစက်သည် စူးချီ၏

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပူလောင်သော အရည်များကဲ့သို့ စီးဆင်းသွားပြီး သူ၏

မျက်နှာမှာ နီမြန်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည် ဖန်တီးခြင်းကို

ခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အရိုးများမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ

သွေးကြောများမှာလည်း ညနေခင်းတိမ်တောက်သဖွယ် လှပဝင်းလက်လာသည်။

နက်နဲသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနက်ဆုံးနေရာတွင်

ကိန်းအောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး”

“ငါသာ စွမ်းအင်အလုံအလောက် စုပ်ယူနိုင်ရင် ဒီကျင့်စဉ်ကို ဆဋ္ဌမအဆင့်အထိ ရောက်အောင်

လုပ်နိုင်မယ်။ အခုတော့ ဒီကျင့်စဉ်ကို သင်ကြားပေးဖို့ ပြင်ဆင်ရတော့မှာပဲ”

“လူတိုင်း နတ်ဘုရား ဖြစ်လာစေဖို့ ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော

မူလပညာရပ်ကနေ စလိုက်ကြတာပေါ့”

အမှန်စင်စစ် ဤကျင့်စဉ်သည် လူတိုင်း လေ့ကျင့်ရန် အလွန်ပင် သင့်တော်လှသည်။ ပထမ

အသွင်ပြောင်း သုံးကြိမ်မှာ အချိန်သာ လိုအပ်ပြီး စူးချီ၏

ကျောင်းသားများတွင်လည်း အချိန်အတွက် အခက်အခဲ မရှိပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် လိုအပ်သော စွမ်းအင်မှာလည်း အစီရင်ခံများကြောင့် အဆက်မပြတ်

ရရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

“ကုလသမဂ္ဂမှာ သင်ပေးဖို့ ငါ သွားပြင်ဆင်ရတော့မယ်။ သင်တန်းပြီးရင်တော့

ချောက်ကမ္ဘာထဲကို သွားကြည့်ရမယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို

နှိပ်နယ်ပေးမယ့် ကောင်းကင်မြေကြီးရဲ့ ဖိအားကို အဲဒီမှာ

ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့”

အခန်း ၂၄၀ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နိုးထခြင်း

အမေရိကန်နိုင်ငံ ဟာမန်ကျွန်း အရှေ့ဘက်ခြမ်းရှိ ကုလသမဂ္ဂ ဌာနချုပ် အဆောက်အအုံ၏

အကြီးဆုံး အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် ထိုနေရာ၌

လူအများဖြင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသည်။ ကမ္ဘာ့ထိပ်သီး သတင်းမီဒီယာ

အဖွဲ့အစည်းများမှာ ခန်းမ၏ အရှေ့ဆုံးတွင်

နေရာယူထားကြပြီး၊ မှတ်တမ်းတင် ကိရိယာများစွာကိုလည်း

စင်မြင့်ထက်သို့သာ စုပြုံဦးတည်ထားကြသည်။ အနောက်ဘက် အတန်းများမှသည်

ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ထိုင်ခုံများအထိ လူများဖြင့်

ပြည့်နှက်နေသည်။ နိုင်ငံအသီးသီးမှ

ကိုယ်စားလှယ်များသည် ဝတ်စုံအပြည့်ဖြင့်

စူးချီ၏ ဟောပြောမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

နံရံပေါ်ရှိ နာရီမှာ ကိုးနာရီသို့ ညွှန်ပြနေပြီး စင်မြင့်ထက်ရှိ

မီးရောင်များမှာလည်း ရုတ်တရက်

ပိုမိုလင်းထိန်လာခဲ့သည်။ စူးချီသည် သူ၏ လက်စွပ်များကို

ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး မိုက်ခရိုဖုန်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ တစ်ခန်းမလုံး ရုတ်တရက်

တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ အကြည့်အားလုံးနှင့် ကင်မရာမှန်ဘီလူးအားလုံးမှာ

သူ၏ထံသို့သာ ကျရောက်နေသည်။ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအသီးသီးမှ

ကိုယ်စားလှယ်များ စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်သော်လည်း၊ လူငယ်တစ်ဦး၏ သင်ကြားမှုကို

နားထောင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

စူးချီ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှင်ချီဟန်

အက်ပလီကေးရှင်းပေါ်တွင်လည်း

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု စတင်လာခဲ့သည်။

မှတ်ချက်များမှာလည်း မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ဖတ်၍ပင်

မနိုင်တော့ပေ။

“အမလေး၊ တကယ်ကြီး ကုလသမဂ္ဂမှာပါလား”

“ဆရာကြီးကတော့ လုပ်ပြီ၊ ကုလသမဂ္ဂကိုတောင် ရောက်သွားပြီ”

“တကယ်ကို ခန့်ညားလိုက်တာ၊ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလို စင်မြင့်ပေါ် တက်ချင်လိုက်တာ”

“ဟေ့လူ၊ ကုလသမဂ္ဂ ခန်းမ ငှားရတာက မခက်ပါဘူး။ ကမ္ဘာ့ခေါင်းဆောင်တွေ ကိုယ့်စကားကို

လာနားထောင်အောင် လုပ်ဖို့ကပဲ ခက်တာပါ”

ဤကဲ့သို့သော ကြီးကျယ်သည့် စင်မြင့်ထက်တွင် စူးချီသည် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ

တစ်ခန်းမလုံး ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

“မင်္ဂလာပါ ကျောင်းသားများ၊ မိတ်ဆွေများနှင့် ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျာ။

အခုတစ်ခေါက် ကျွန်တော် သင်ကြားမယ့် သင်ခန်းစာကတော့ ကမ္ဘာ့ကျင့်စဉ်စနစ်ကို

အခြေခံကစပြီး လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်”

ထိုစကားကြောင့် တစ်ခန်းမလုံး ရုတ်တရက် ပြန်လည် ဆူညံသွားခဲ့သည်။

ပြောင်းလဲပစ်မည်ဟူသော စကားမှာ

သာမန်မဟုတ်ပေ။ စူးချီ၏ သင်ခန်းစာတိုင်းမှာ အသစ်အဆန်းများ

ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကမ္ဘာ့ကျင့်စဉ်စနစ် တစ်ခုလုံးကို

ပြောင်းလဲပစ်မည်ဟု ဆိုသည်။ အကယ်၍ အခြားဆရာတစ်ဦး သို့မဟုတ်

အခြားဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးက ပြောခြင်းဖြစ်ပါက လူတိုင်းက ကြွားဝါသည်ဟုသာ

ထင်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤစကားကို စူးချီက ပြောလိုက်သည့်အခါတွင်မူ အမှန်တကယ်

ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းက ယုံကြည်နေကြသည်။

စင်မြင့်ထက်တွင် စူးချီက သူ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း

နက်နဲသော မူလပညာရပ်၏ အနှစ်ချုပ်မှာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“နေ၊ လ၊ ကြယ်တာရာတို့သည် အမြဲကြည်လင်၏။ ပုလဲနှင့် ကျောက်စိမ်းတို့ဖြင့်

သက်ရှည်ကျန်းမာမှုကို တန်ဖိုးထားရမည်။ နတ်ဘုရား

စွမ်းအင်ဖြင့် တည်ရှိမှုသည် ထာဝရ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ တရားဓမ္မ၏

ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။ တရားဓမ္မတွင် ခန္ဓာကိုယ် မရှိသော်လည်း အတင်းအကျပ်

ခန္ဓာကိုယ်ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်က စွမ်းအင်ကို

လွှမ်းခြုံထားပြီး စွမ်းအင်ကလည်း ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်

လွှမ်းခြုံထားရမည်။ ဝိညာဉ်နှင့် စွမ်းအင်တို့ အပြန်အလှန် ပေါင်းစပ်ပြီး

စွမ်းအင်ပင်လယ်အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းစေရမည်”

ဤကဲ့သို့ နက်နဲလှသော စကားများကို တာရှနိုင်ငံသားများပင် ချက်ချင်း နားလည်ရန်

ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော်လည်း ဤကျင့်စဉ်၏ အဓိက အနှစ်သာရမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို

စကြဝဠာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြင်ပလောကနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ စူးချီသည်

သာမန်လူများ နားလည်နိုင်စေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ရှင်းလင်းပြသခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျင့်စဉ်၏ အဆင့်အတန်းများကို ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။

“ပထမအဆင့်ကနေ တတိယအဆင့်အထိကတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း

ဖြစ်ပါတယ်။ စတုတ္ထအဆင့်ကနေ ဆဋ္ဌမအဆင့်အထိကတော့ သွေးသား

နိုးထစေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သတ္တမအဆင့်ကနေ နဝမအဆင့်အထိကတော့

နိယာမတွေကို နားလည်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာ တည်ဆောက်ခြင်း

ဖြစ်ပါတယ်”

ဤကျင့်စဉ်သည် ပါရမီရှင်များအတွက် ပိုမို လွယ်ကူသလို၊ နိုင်ငံခြားသားများထက်

တာရှလူမျိုးများအတွက် ပိုမို နားလည်နိုင်စရာ ရှိသည်။ စူးချီ၏

သင်ကြားမှု မပြီးဆုံးသေးမီမှာပင် အချို့သောသူများမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြဆဲ

ဖြစ်သည်။

“နားလည်ကြလား။ ကျွန်တော်ကတော့ ဘာမှ နားမလည်သေးဘူး”

“စာလုံးတွေကို သိပေမဲ့ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ တစ်လုံးမှ မသိဘူး”

“ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင်တော့ သွေးနဲ့ စွမ်းအင်တွေကို မလိုအပ်ဘဲ

ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကိုယ်ပိုင် စကြဝဠာ တည်ဆောက်ရမှာပဲ။

ပထမ အဆင့် သုံးဆင့်အတွက် အချိန်ပဲ လိုအပ်ပြီး၊ အလယ် အဆင့် သုံးဆင့်အတွက်ကတော့

စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ဆုံး အဆင့် သုံးဆင့်ကတော့

ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားတွေ လိုအပ်မှာ ဖြစ်လို့ သာမန်လူတွေကတော့ ပထမ အဆင့် သုံးဆင့်ကိုပဲ

အဓိကထား ကျင့်ကြံကြဖို့ လိုပါတယ်”

ပါရမီရှင်များသာမက ဧကရာဇ်လောင်း အဆင့်ရှိသူများပါ ဤကျင့်စဉ်၏ ထူးခြားမှုကို

ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ ဤကျင့်စဉ်တစ်ခုတည်းက လူတိုင်း၏

လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်။ ပါရမီ မရှိသူများပင်

အချိန်ပေးရုံဖြင့် ပထမအဆင့် သုံးဆင့်ကို

အောင်မြင်နိုင်သဖြင့် သင်ယူသူ အရေအတွက်မှာ အများဆုံး

ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ အလယ်အဆင့် သုံးဆင့်အတွက် လိုအပ်သော

စွမ်းအင်များကိုလည်း အစီရင်ခံများက

ပံ့ပိုးပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စင်မြင့်၏ အရှေ့ဆုံးတန်းတွင်မူ အမေရိကန် သမ္မတသည် ထိုင်နေပြီး စူးချီကို အလေးအနက်

စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ဒီကောင်လေးက တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲ။ သမိုင်းမှာ မရှိဖူးသေးတဲ့ လူထူးလူဆန်းပဲ” ဟု

သူက တွေးတောရင်း စူးချီ၏ ဘေးရှိ တာရှစစ်တပ်မှ ဧကရာဇ်လောင်းများကို

ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ စူးချီကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပါက

အမေရိကန်ကို ပြန်လည် ကြီးကျယ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

သမ္မတသည် လျှို့ဝှက်စွာ အချက်ပြလိုက်ရာ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော ဧကရာဇ်လောင်း

ငါးဆယ်ကျော်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာကြတော့သည်။ ထို့အပြင်

ပင်လယ်ပြင်တွင်လည်း ဧကရာဇ်လောင်း အမြောက်အမြားမှာ

တာရှနိုင်ငံဘက်သို့ ဦးတည်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

တာရှနိုင်ငံ၏ အင်အားများကို ပြည်ပသို့ လူစုခွဲထားနိုင်ခဲ့သဖြင့် သမ္မတမှာ

အောင်ပွဲခံရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။ စူးချီကမူ ကျင့်စဉ်အကြောင်း

ရှင်းပြပြီးစီးသွားသည့်အခါ ကျောင်းသားများ၏ မေးခွန်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောင်းသားများမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မလုံလောက်မည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

အကြောင်းမှာ အစီရင်ခံ အများစုကို အထက်တန်းလွှာများကသာ

ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စူးချီက ပြုံးလိုက်ပြီး ကင်မရာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မလုံလောက်မှာကို ကျောင်းသားတွေ စိုးရိမ်နေကြမှာပါ။ ဒါပေမဲ့

စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူးလို့ ကျွန်တော် ပြောချင်ပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနေ့မှာ ကမ္ဘာမြေရဲ့

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည် နိုးထလာတော့မှာ

မို့လို့ပါပဲ”

ထိုစကားအပြီးတွင် စူးချီ၏ ခြေဖဝါးအောက်၌ အစီရင်ခံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ထိုအခါ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း

သိသိသာသာ မြင့်တက်လာတော့သည်။