အခန်း (၂၄၁-၂၄၂)

အခန်း ၂၄၁ - လူတိုင်း ကျင့်ကြံနိုင်သော ခေတ်ကြီး ရောက်ပြီလား

ထိုနေ့တွင် ကမ္ဘာမြေကြီးသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည်

ဆူနာမီလှိုင်းကြီးတစ်ခု မိမိတို့ထံသို့

တိုးဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ စေးကပ်သော အရာတစ်ခုက

မိမိတို့ကို လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း သေချာကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ

မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်တွေ့ရပေ။

အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ တာကန်စီပြည်နယ်၊ လိတ်စီးတီးရှိ တာကန်စီတက္ကသိုလ် ဝင်းအတွင်း၌

ဖြစ်သည်။

ကျောင်းသား ဒန်ကန်သည် အိပ်ဆောင်ရှိ အိပ်ရာပေါ်တွင် အသက်ငွေ့ငွေ့မျှဖြင့်

လဲလျောင်းနေသည်။ လူဖြူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ

အလောင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြူလျော်နေပြီး သွေးအေးနေသည်။ အသက်တစ်ချက်

ရှူလိုက်တိုင်း သေလုမတတ် ပင်ပန်းနေသော်လည်း သူသည် စူးချီ၏

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကိုမူ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေမိသည်။

စူးချီကို သူ၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပုံရသည်။

စူးချီက ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်ကို

သင်ကြားပြီးသွားသည့်အခါ ဒန်ကန်၏

မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သေအံ့ဆဲဆဲ

အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆင်းရဲသော မိသားစုမှ

ရုန်းထွက်လာခဲ့သော တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ဦး

ဖြစ်သော်လည်း အမေရိကန်၏ ကျောင်းလစာမှာ အလွန်ပင်

ကြီးမားလှသည်။

ယခင် သမ္မတကြီးကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ကျောင်းလစာ ကြွေးမြီများကို

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ရောက်မှ

ဆပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မူလက ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင်

သူ ပေးဆပ်နိုင်သော်လည်း တက္ကသိုလ်က ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးမှုဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် သူ၏

သွေးနှင့် စွမ်းအင်များကို အတင်းအကျပ် စုပ်ယူခဲ့သည်။ ရရှိသည့် အခကြေးငွေမှာလည်း

အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သတင်းများအရ ထိုသို့ စုပ်ယူခြင်းမှာ

စွမ်းအင်များကို လိင်တူ၊ လိင်ကွဲ ကွဲပြားသူများ

အသိုင်းအဝိုင်း၏ လက်ထဲသို့ မရောက်ရှိစေရန် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ကျောင်း၏ စွမ်းအင်စုပ်ယူပုံမှာ ရေကန်ထဲက ရေကို အကုန်ထုတ်ပြီး ငါးဖမ်းသကဲ့သို့

ဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များမှာ အောက်ဆုံးအဆင့်သို့

ထိုးကျသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စွမ်းအင်အသစ်များကိုပင် ထပ်မံ

မထုတ်လုပ်နိုင်တော့ဘဲ သေဆုံးရန်သာ စောင့်နေရတော့သည်။ ကြယ်စုစုပ်ယူခြင်း

မဟာပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်သော်လည်း မထူးခြားပေ။

သူ့တွင် မျှော်လင့်ချက် နှစ်ခုသာ ရှိသည်။ တစ်ခုမှာ အနက်ရှိုင်းဆုံး

ချောက်ကမ္ဘာနှင့် နီးသော နေရာသို့ သွားရန်

ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်က တည်ဆောက်ထားသော ချန်ခွန်းအနန္တအစီရင်ခံသည်

ချောက်ကမ္ဘာ၏ စွမ်းအင်များကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြည့်ဝသော နေရာတွင် နေထိုင်ရပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်

ကောင်းမွန်လာနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုနေရာသို့ သွားရန်မှာ ထိပ်သီး

သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ထောက်ခံချက် လိုအပ်သည်။ ၎င်းမှာ ထိပ်သီး

လူတန်းစားများက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားခြင်း

ဖြစ်သော်လည်း သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်မှာ စူးချီက သူ့ကဲ့သို့ အခြေအနေဆိုးနေသူများအတွက်

ကယ်တင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သင်ကြားပေးရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော်

စူးချီ သင်ကြားပေးလိုက်သော ပညာမှာ သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်ပေ။ သူ သေရတော့မည်။

သူ၏ အသိစိတ်များ ဝေဝါးနေစဉ်မှာပင် စူးချီ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ “ကမ္ဘာမြေရဲ့

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည် နိုးထလာတော့မှာပါ” ဟူသော စကားပင် ဖြစ်သည်။ သူ

သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားစဉ်မှာပင် မွှေးပျံ့သော အနံ့တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ

ချောက်ကမ္ဘာ အထက်တွင် အစီရင်ခံ တည်ဆောက်စဉ်က ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏

အနံ့ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဆုံးရှုံးသွားသော စွမ်းအင်များမှာ

ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည်ကို သူ

ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ သေဆုံးတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဒန်ကန်သည် စူးချီအပေါ်တွင် အတိုင်းအထက်အလွန်

ကျေးဇူးတင်ရှိသွားတော့သည်။ သူသည်

စူးချီကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ကိုးကွယ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီး

ကျေးဇူးတင်စကားများကို အင်တာနက်ပေါ်တွင် ရေးသားဖော်ပြခဲ့သည်။

ဒန်ကန်ကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးမှာ အမေရိကန်တွင် အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။ အမေရိကန်

သမ္မတသည် သူ၏ အစီအစဉ်အတွက် တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ သွေးနှင့်

စွမ်းအင်များကို စုစည်းခဲ့သော်လည်း

အကောင်အထည်ဖော်သူများက လာဘ်စားကာ လူထုထံမှ

အတင်းအကျပ် စုပ်ယူခဲ့ကြသဖြင့် အမေရိကန်၏ အခြေခံမှာ ပျက်စီးလုနီးပါး

ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သမ္မတသည် ထိုအကြောင်းများကို သိရှိသော်လည်း

ပြန်လှည့်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ စူးချီကို

ဖမ်းဆီးနိုင်ပြီး တာရှနိုင်ငံကို

ချေမှုန်းနိုင်ပါက သူသည် ကမ္ဘာ့အကြီးမြတ်ဆုံး

အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်လာမည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

စူးချီ သင်ကြားမှု ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သမ္မတက အချက်ပြလိုက်သဖြင့် ကြိုတင်

ပုန်းအောင်းနေသော ဧကရာဇ်လောင်း ငါးဆယ်မှာ ကုလသမဂ္ဂ အဆောက်အအုံကို

ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ တစ်ဆယ့်ငါးဦးမှာ အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်တွင် ပျံသန်းနေပြီး၊

ကျန်တစ်ဆယ့်ငါးဦးမှာ မြေပြင်တွင် နေရာယူကာ၊ ကျန်အယောက်နှစ်ဆယ်မှာ

ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် စူးချီကို အလစ်အငိုက်

ဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ စူးချီ၏ အနောက်တွင်မူ ဧကရာဇ်လောင်း ခြောက်ဦးသာ

ရှိလေသည်။ ၎င်းတို့၏ နေရာယူပုံမှာ စူးချီအနေဖြင့် တာချန်းမှတ်တမ်းကို

အသုံးပြုလျှင်ပင် အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်

မသတ်နိုင်စေရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ခန်းမအတွင်းသို့ လူများ ဝင်ရောက်လာသော်လည်း စူးချီကမူ ဘာမှ မသိသကဲ့သို့ ဆက်လက်

ပြောဆိုနေသည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နိုးထမှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ခင်ဗျားတို့ သိချင်နေကြမှာပါ။

ချန်ခွန်းအနန္တအစီရင်ခံ တစ်ခုချင်းစီက ချောက်ကမ္ဘာကို

ချည်နှောင်ထားတဲ့ သံမှိုတွေပါပဲ။ အဲဒီ အစီရင်ခံတွေအားလုံး

ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးက ချန်ခွန်းအနန္တအစီရင်ခံကြီး

ဖြစ်သွားမှာပါ။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ ဘယ်နေရာမှာပဲရှိရှိ

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို တန်းတူညီမျှ ခံစားနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်”

စူးချီသည် စကားပြောရင်း ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်ကို

လည်ပတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင်သာ

ရှိသေးသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ နိုးထလာပြီ ဖြစ်သဖြင့်

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်အောင် သူ ကြိုးစားတော့မည်။

စူးချီက အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်သည့်အခါ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်

ထူးခြားသော ပုံရိပ်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ စူးချီသည် ထူထပ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်

ပင်လယ်ကြီးအတွင်း၌ နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ကြည့်ရှုနေသူများမှာလည်း

မိမိတို့၏ ကျင့်စဉ်များ တိုးတက်လာခြင်း၊ ရောဂါဝေဒနာများ

ပျောက်ကင်းသွားခြင်းတို့ကြောင့်

အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ စူးချီသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတိုင်းကို တန်းတူညီမျှသော

အခွင့်အရေးများ ပေးအပ်ခဲ့သဖြင့် လူတိုင်းက သူ့ကို လေးစားကြည်ညိုနေကြတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်းသို့ အင်္ဂလိပ်စကားပြောသံတစ်ခု

ဝင်လာခဲ့သည်။

“ဆရာစူးရဲ့ သင်ကြားမှုက တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ သင်ခန်းစာက

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမျိုးသား လုံခြုံရေးကို ထိခိုက်စေတဲ့အတွက်

သင်ကြားမှု ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးဖို့

ပြောရမှာ စိတ်မကောင်းပါဘူး”

ကင်မရာမှာ သမ္မတကြီးထံသို့ လှည့်သွားသည်။ သူ၏ စကားအပြီးတွင် အမေရိကန် ဧကရာဇ်လောင်း

အယောက်နှစ်ဆယ်မှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး စူးချီနှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို

ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်တွင်လည်း

ဧကရာဇ်လောင်း အယောက်သုံးဆယ်မှာ ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။ စူးချီသည် လုံးဝ

ဝိုင်းရံခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

စူးချီ၏ ရှေ့တွင် တာရှနိုင်ငံမှ ဧကရာဇ်လောင်း ခြောက်ဦးမှာ ရှေ့သို့

တိုးထွက်လာခဲ့သည်။

“ဆရာစူး၊ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို တားထားပါ့မယ်။ ဆရာ အမြန် ထွက်သွားပါ။ မရရင်

တာချန်းမှတ်တမ်းကို သုံးပြီး ဒီပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ကြတာပေါ့”

ဤရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေကြောင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အမေရိကန်သည် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဆရာစူးကို တိုက်ခိုက်ရန်

ကြိုးပမ်းနေခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

အခန်း ၂၄၂ - ဧကရာဇ်လောင်းများကို အဆင့်တက်ရန် ဖိအားပေးခြင်း

အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ ဟာမန်ကျွန်း အရှေ့ဘက်ခြမ်း။

ကုလသမဂ္ဂ ဌာနချုပ် အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ဧကရာဇ်လောင်း ငါးဆယ်မှာ စူးချီကို

ဝိုင်းရံထားကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို တစ်ကမ္ဘာလုံးက

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှတစ်ဆင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

“ဆရာစူး၊ လက်နက်ချလိုက်ပါတော့”

အမေရိကန် သမ္မတကြီးသည် သူ၏ ဝဖိုင့်သော ခါးကို လှုပ်ခါကာ အောင်ပွဲခံသည့် အကကို

ကပြနေသည်။ သူသည် အောင်ပွဲကို လက်တစ်ကမ်းအလိုတွင် ရရှိထားပြီဟု

ယုံကြည်နေပုံရသည်။ စူးချီက ပြန်မဖြေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် သူ၏

ရွှေရောင်ဆံပင်များကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် သပ်တင်လိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ၊ မင်းမှာ တာချန်းမှတ်တမ်း ရှိနေရုံနဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ်လို့

မထင်နဲ့။ ငါပြောပြမယ်၊ ငါတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်လောင်းတွေက မင်းတို့ရဲ့

ပြည်မကြီးကို တိုက်ခိုက်နေပြီ။ အထူးသဖြင့် ကျန်းချန်မြို့ကတော့

အဓိက ပစ်မှတ်ပဲ။ အခုလောက်ဆိုရင် သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရလောက်ပြီ။ အဲဒီနေရာကိုသာ ငါတို့

ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ တာချန်းမှတ်တမ်းက ဘယ်နှကြိမ်လောက်များ

အစွမ်းပြနိုင်ဦးမှာလဲ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စူးချီက မျက်ခုံးကို အသာအယာ ပင့်လိုက်သည်။

“အမေရိကန်မှာ ဧကရာဇ်လောင်း ဘယ်နှယောက်ရှိလို့ တာရှပြည်မကြီးအထိ

တိုက်ခိုက်နိုင်တာလဲ။ ငါတို့ဆီမှာ

ဧကရာဇ်လောင်းတွေ မရှိတော့ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့

တာချန်းမှတ်တမ်းက အစွမ်းမရှိတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား”

တစ်ဖက်တွင်မူ အမေရိကန် သမ္မတမှာ အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရယ်မောနေတော့သည်။

“ဟဲဟဲ၊ ငါတို့နိုင်ငံက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် ကြယ်စုစုပ်ယူခြင်း

မဟာပညာရပ်ကို လူတိုင်း သိသွားကြပြီ။ အဲဒီတော့ ငါတို့ဆီမှာ တာရှထက်

သုံးဆလောက် ပိုများတဲ့ ဧကရာဇ်လောင်းတွေ ရှိနေပြီလေ”

“အဲဒါက...”

စူးချီသည် ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ နားထင်ကိုသာ ပွတ်နေမိတော့သည်။ ဤလူသည် ဦးနှောက်ကော

ကောင်းရဲ့လားဟု သူ တွေးနေမိသည်။ ကြယ်စုစုပ်ယူခြင်း ပညာရပ်ကို သုံးပြီး

လူတိုင်း၏ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များကို လူနည်းစုထံ စုစည်းပေးခြင်းမှာ နိုင်ငံ၏

အခြေခံကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤသမ္မတမှာ မလိမ္မာရုံသာမက

ဦးနှောက်ထဲတွင်လည်း ထူးထူးဆန်းဆန်း အရာများဖြင့် ပြည့်နေပုံရသည်။

ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နေသည်ကိုပင် မီဒီယာများကို

မထိန်းချုပ်ဘဲ ထုတ်လွှင့်ခိုင်းနေသေးသည်။

သို့သော်လည်း စဉ်းစားကြည့်ပါက ဤသမ္မတအတွက်မူ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင်

ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

“စိတ်မချရတဲ့ သမ္မတကြီး၊ မင်း ဒီလိုလုပ်လိုက်လို့ အစီအစဉ် ပျက်သွားရင်

ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ မစဉ်းစားမိဘူးလား။ ပြီးတော့

မီဒီယာတွေကိုတောင် မထိန်းချုပ်ထားဘူးဆိုတော့ ငါတို့

တာရှဘက်က ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားမယ်လို့ မစိုးရိမ်ဘူးလား”

အမေရိကန် သမ္မတမှာ ယုံကြည်မှုများ အပြည့်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဟားဟား၊ ငါ ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးမှာလဲ။ ဒါက တာရှထက် သုံးဆပိုများတဲ့ အင်အားတင်

မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ဝိုင်းတိုက်ကြမှာ။ ဂျပန်၊ ဗြိတိန်၊

ကိုရီးယား၊ ဩစတြေးလျ၊ အကုန်လုံးက မင်းတို့ တာရှကို

တိုက်ခိုက်နေကြပြီ။ ကောင်းတယ်၊

ဒီသတင်းထောက်တွေက တာရှနိုင်ငံကြီး ဘယ်လို

ပြိုလဲသွားမလဲဆိုတာကို ငါတို့နဲ့အတူ သက်သေခံပေးကြလိမ့်မယ်”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စူးချီသည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ

ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဂျပန်၊ ဗြိတိန်၊ ကိုရီးယားနှင့်

ဩစတြေးလျတို့ကဲ့သို့သော နိုင်ငံများမှာ ထပ်မံ၍

ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တာရှနိုင်ငံနှင့် ဂျပန်တို့ကြားတွင် သမိုင်းကြွေးများ

ရှိနေဆဲ ဖြစ်သလို ဗြိတိန်ကလည်း တာရှဆီမှ သိမ်းယူသွားသော ယဉ်ကျေးမှု

အမွေအနှစ်များကို ပြန်မပေးသေးပေ။

အကယ်၍ ထိုနိုင်ငံများက ငြိမ်ငြိမ်သက်သက်ဖြင့် အမှားကို ဝန်ခံနေမည်ဆိုပါက

၎င်းတို့ကို ပြန်လည် အပြစ်ပေးရန်မှာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမူ ၎င်းတို့သည် အမှားကြီး မှားလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နိုင်ငံအဆင့် တောင်းပန်ခိုင်းခြင်း၊

ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များကို

ပြင်ဆင်ခိုင်းခြင်း၊ စစ်ရာဇဝတ်ကောင် ဂူဗိမာန်များကို

ဖျက်ဆီးခိုင်းခြင်းနှင့် လျော်ကြေး အမြောက်အမြား တောင်းခံခြင်းတို့အပြင်

စစ်အုပ်ချုပ်ရေးဖြင့်ပါ သိမ်းပိုက်ထားနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဒါကတော့ ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို ကူညီလိုက်တာပဲ။

အခြားအရာများကို ထားလိုက်လျှင်ပင် အမေရိကန် သမ္မတ၏ မရည်ရွယ်ဘဲ လုပ်ဆောင်လိုက်သော

ဤဆုံးဖြတ်ချက်မှာ တာရှနိုင်ငံ၏ သမိုင်းတွင် ဂုဏ်ပြုခံရသင့်သော အချက်ပင်

ဖြစ်သည်။

“ဩော်၊ ဒါနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ သမ္မတကြီး။ မင်းသာ သူတို့ကို

ဆွဲမသွင်းခဲ့ရင် အချို့သော အငြိုးအတေးတွေနဲ့ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်တွေကို

ပြန်တောင်းဖို့ ခက်နေဦးမှာ”

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ ပိတ်မထားသေးသဖြင့် တာရှနိုင်ငံသားများမှာ အလွန်ပင်

စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

“ဆရာစူးရဲ့ စကားတွေက အဓိပ္ပာယ် အများကြီး ရှိတာပဲ”

“ဒါက အဓိပ္ပာယ်တင် မဟုတ်ဘူး၊ တိုက်ရိုက်ကြီးကို ပြောလိုက်တာ။ ဂျပန်တို့က

သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီဆိုတော့ ငါတို့ ကလဲ့စားချေမယ့်နေ့က

မဝေးတော့ဘူး”

“ငါ့မှာ အကြံရှိတယ်၊ သူတို့ ပင်လယ်ထဲ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ ရေဆိုးတွေကို သူတို့ပဲ

ပြန်သောက်ခိုင်းရမယ်”

မှတ်ချက်ကဏ္ဍတွင် လူများမှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေကြသည်။ လူထုမှာ စူးချီအတွက်

စိုးရိမ်နေပုံ မရပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ

စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်း စူးချီသည် မြေပြင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်ကို သူ

ထပ်မံ လည်ပတ်လိုက်ပြန်သည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာ

စုစည်းလာခဲ့သည်။ အမေရိကန် သမ္မတကမူ စူးချီသည် လက်နက်ချရန် ပြင်ဆင်နေသည်ဟု

ထင်မှတ်ကာ ရယ်မောနေတော့သည်။

“ဟဲဟဲ၊ ဆရာစူး၊ မင်းက တကယ့်ကို တော်တဲ့သူပဲ။ မင်း ဒီလောက် လိမ္မာနေတော့ အမေရိကန်

နိုင်ငံသစ်မှာ မင်းကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထားပေးပါ့မယ်”

သူသည် စကားပြောရင်း လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ အရာရာကို သိနားလည်သူဟု

ယူဆထားသဖြင့် လူဆိုးများသည် စကားများလွန်း၍ ရှုံးရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ

သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် စူးချီကို ဆက်လက် စကားပြောခွင့် မပေးတော့ပေ။

“လှုပ်ရှားကြတော့၊ အကယ်၍ သူက ခုခံမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ခြေထောက်နဲ့ လက်တွေကို

ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်”

ဧကရာဇ်လောင်း ငါးဆယ်မှာ တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ သွေးနှင့်

စွမ်းအင်များကို မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ လူများမှာ စူးချီကို

ဖမ်းဆီးရန် လက်ကမ်းလိုက်ကြသည်။ သို့သော် စူးချီက ရုတ်တရက်

ခေါင်းမော့ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သမ္မတကြီး၊ မင်းမသိဘူးလား။ ဧကရာဇ်လောင်းဆိုတာ ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့

ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာလေ။ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်

နိုးထမှုက အဲဒီ လိုအပ်နေတဲ့ အပိုင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်တာပဲ။

ဒါကြောင့် ဒါကတော့ ကောင်းကင်ဘုံက မင်းတို့အတွက် ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ၊ သေချာ

လက်ခံလိုက်ကြဦး”

အမေရိကန် သမ္မတသည် ထိုစကားများကို နားမလည်သော်လည်း မကောင်းသော အငွေ့အသက်များကိုမူ

ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် စူးချီကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

စူးချီ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဖန်ကွဲစများကဲ့သို့သော အရာများစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအရာများမှာ စူးချီကို ဝိုင်းရံထားသဖြင့် အတွင်းမှ အခြေအနေကို သေချာ

မမြင်ရတော့ပေ။

“ဒါတွေက ဘာတွေလဲ၊ အကာအကွယ် အစီရင်ခံလား”

ထိုသို့ သံသယဝင်နေစဉ်မှာပင် ဖန်ကွဲစတစ်ခုမှာ ကွဲအက်သွားပြီးနောက် ဖန်စနောက်ကွယ်မှ

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်ပါက ဘာမှမရှိဟု ထင်ရသော်လည်း သွေးနှင့်

စစ်မြေပြင်၏ အငွေ့အသက်များမှာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းမှာ စစ်မြေပြင်နှင့် တူသော

နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ဒါက ဘာကြီးလဲ”

သမ္မတကြီး မှင်တက်နေစဉ်မှာပင် ထိုဟင်းလင်းပြင်သည် ဧကရာဇ်လောင်း တစ်ဦးကို

ဝါးမြိုသွားပြီး ထိုသူမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် ဧကရာဇ်လောင်း တစ်ဦးမှာလည်း ထိုကဲ့သို့ပင်

ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဧကရာဇ်လောင်း ငါးဆယ်စလုံးမှာ အစအန မကျန်

ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

စူးချီ၏ ဘေးရှိ တာရှနိုင်ငံမှ ဧကရာဇ်လောင်း ခြောက်ဦးမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ထိုခန်းမအတွင်း၌ ၎င်းတို့ ရှိခဲ့ဖူးသည့် အသွင်ပင် မရှိတော့ပေ။

“ဒါ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ သူတို့ ဘယ်ကို ရောက်ကုန်တာလဲ။ မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ”

ဤနားမလည်နိုင်သော မြင်ကွင်းကြောင့် သမ္မတကြီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ပြန်လှည့်၍ မရတော့ပေ။ ထို့အပြင် သူ၏

ဧကရာဇ်လောင်း အရေအတွက်မှာ တာရှထက် သုံးဆပိုများနေပြီး

မဟာမိတ်များ၏ အင်အားနှင့်ပါဆိုလျှင် လေးဆမျှ ရှိနေသဖြင့်

မရှုံးနိုင်ဟု သူ တွေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဒါလေးနဲ့ပဲ မင်း နိုင်ပြီလို့ မထင်နဲ့။ မင်းမှာ ပရိယာယ်တွေ ရှိနေဦးတော့၊ ငါတို့

မဟာမိတ် အင်အားစုတွေက မင်းတို့ထက် လေးဆလောက် ပိုများသေးတယ်။ အခု

လက်နက်ချလိုက်တာက မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးပဲ”

ထိုခြိမ်းခြောက်မှုကို စူးချီက ရယ်စရာအဖြစ်သာ မှတ်ယူလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ၊ လေးဆ ဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ပြန်မေးကြည့်လိုက်ဦး၊ မင်းရဲ့

ဧကရာဇ်လောင်းတွေ အခု ဘယ်ရောက်နေကြပြီလဲဆိုတာကို”